Główny

Zapalenie korzonków nerwowych

Przyczyny anomalii Kimmerle'a w odcinku szyjnym kręgosłupa

Anomalią Kimmerliego jest obecność „dodatkowego” pierścienia kostnego w strukturze atlasu - pierwszego kręgu szyjnego. Specjaliści z powodzeniem walczą z tą patologią różnymi metodami leczenia zachowawczego i operacyjnego..

Zawartość materiału

Gdy pacjent ma dodatkowy, „dodatkowy” pierścień kostny w strukturze atlasu kręgu szyjnego, mówi się o obecności anomalii Kimmerliego (Kimmerle). Powoduje zespół ucisku i ograniczenia ruchu tętnicy kręgowej. Ten nieprawidłowy rozwój nazywa się defektem atlantydzkim. Wada charakteryzuje się wrodzonymi lub nabytymi zaburzeniami struktury połączenia czaszki z 1 kręgiem szyjnym.

Ważny! Zgodnie z wynikami statystyki medycznej nieprawidłowy rozwój kręgów obserwuje się u niewielkiej części populacji; według niektórych danych ich liczba nie przekracza 20%.

Anomalia Kimmerle'a jest odchyleniem od normalnego rozwoju pierwszego kręgu szyjnego. Wśród lekarzy ta patologia nazywana jest defektem Atlantydy..

Patogeneza

Przyczyny tej anomalii nie są w pełni znane nauce. Według niektórych doniesień, pojawienie się „dodatkowego” łuku kostnego w kręgach w niektórych przypadkach jest możliwe w wyniku rozwoju choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa. Ludzie nazywają ten stan osteochondrozą. Jednak ta anomalia nie jest wrodzona, należy do grupy nabytych.

Zespół neurologiczny zwany zespołem korzeniowym odcinka lędźwiowego kręgosłupa jest obecnie dość rozpowszechniony. Jednocześnie ból o różnym nasileniu nie jest jego jedynym objawem: ponieważ podstawą choroby jest ucisk kręgosłupa, wpływ na rdzeń kręgowy może powodować różnorodne objawy.

Nieprawidłowy pierścień kostny ogranicza funkcję tętnicy kręgowej. Często temu stanowi towarzyszą chroniczne ataki niedokrwienne w tylnych częściach mózgu. Ale obecność dodatkowego łuku nie zawsze wywołuje rozwój problemów z naczyniami krwionośnymi. Tylko 20% pacjentów z taką patologią ma związek między rozwojem zespołu ucisku a obecnością anomalii kręgów szyjnych..

Wada wrodzona Atlas nie jest rzadkością. W stanie normalnym kręg składa się z przedniego i tylnego łuku. Z tyłu znajduje się mały „rowek”, nad którym czasami tworzy się kościsty „baldachim”. Ta wada rozwojowa tworzy kanał z „rowka”, który zakłóca normalne funkcjonowanie tętnicy..

Często pacjenci z nieprawidłowym rozwojem kręgów szyjnych skarżą się na migrenowy ból głowy i ciemnienie oczu.

Zalecamy przestudiowanie:

  • Zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa lędźwiowego
  • Zespół korzeniowy lędźwi: objawy, diagnostyka i leczenie

Objawy i przejawy

Anomalia Kimmerliego może wystąpić bez określonych objawów i objawów, ale częściej objawia się w postaci następujących znaków:

  • ostre ciemnienie oczu i pojawienie się zaskórników;
  • odgłosy ucha i obce dźwięki w jednym lub dwóch uszach;
  • niepewność chodu;
  • migrena;
  • utrata wrażliwości kończyn;
  • zawroty głowy;
  • osłabienie mięśni twarzy;
  • omdlenia z ostrymi zakrętami lub niewygodną pozycją głowy.

Anomalii w cięższej postaci mogą towarzyszyć mimowolne oscylacje i ruchy gałek ocznych, zaburzona koordynacja ruchów, mimowolne drżenie kończyn. Niektórzy pacjenci cierpią na ataki niedokrwienia. W niektórych przypadkach anomalia Kimmerliego może powodować udar niedokrwienny.

Objawy patologii najczęściej objawiają się upadkami, nagłymi ruchami głowy i obrotami.

Dodatkowo polecamy:

  • Dwie formy bólu grzbietowego kręgosłupa, jego diagnostyka i leczenie
  • Co to jest zespół tętnic kręgowych w osteochondrozie szyjki macicy??

Formy patologii

Istnieje kilka rodzajów anomalii Kimmerle'a. Wyróżnia się następujące formy stanu:

  • pełne i częściowe;
  • jednostronny i dwustronny;
  • wrodzone i nabyte.

Niekompletnej anomalii towarzyszy jedynie obecność dodatkowego pierścienia kostnego. W przypadku kompletnego łuk ma przerywany kształt, aw strukturze kręgów szyjnych występuje skostniałe więzadło szczytowo-potyliczne boczne, które powstaje w wyniku odkładania się soli wapnia. Z tego powodu tętnica kręgowa jest jeszcze bardziej ściśnięta, co prowadzi do poważniejszych konsekwencji..

Anomalia Kimmerliego jest kilku typów. Forma nabyta jest częstsza niż wrodzona.

Metody diagnostyczne i terapeutyczne

Anomalia Kimmerliego jest diagnozowana poprzez zbieranie danych i analizę skarg pacjentów. Z objawami takimi jak ciemnienie oczu, bóle i zawroty głowy, pacjenci kierowani są do lekarza lub neurochirurga. Ponadto lekarze kierują pacjentów na dodatkowe badania. Eksperci identyfikują anomalię na kilka sposobów, w tym:

  • rheovasography;
  • skanowanie dwustronne i USDG naczyń głowy i szyi;
  • Badanie rentgenowskie czaszki i kręgosłupa szyjnego;
  • antyografia;
  • Doppler przezczaszkowy.

Patologia jest diagnozowana wystarczająco szybko. Wystarczające jest boczne badanie ultrasonograficzne skrzyżowania szyi i głowy.

Zaburzenia naczyniowe często powodują szumy uszne, dlatego aby wykluczyć choroby otolaryngologiczne, pacjentowi przepisuje się konsultację laryngologiczną. Specjalista prowadzi szereg badań, z których głównym jest audiometria, po których lekarz wydaje opinię.

Często pacjenci z podejrzeniem anomalii Kimmerliego przechodzą stabilizację, westybulometrię, elektronystagmografię i inne badania aparatu przedsionkowego.

Naruszenia spowodowane anomalią Kimmerliego są traktowane zachowawczo i szybko. Leczenie niechirurgiczne obejmuje przyjmowanie specjalnych leków, masaż, fiksację szyi.

Uwaga: Shantsy Collar to podobny do rolki kołnierz, który podtrzymuje szyję i zapobiega nagłym i nadmiernym obrotom głowy.

Leczenie operacyjne jest wskazane pacjentowi tylko w ciężkich przypadkach. Przy wyraźnych objawach pacjent jest chirurgicznie usuwany z nieprawidłowego pierścienia.

W większości przypadków anomalię Kimmerliego można leczyć zachowawczo.

Zapobieganie

Nie ma konkretnych środków zapobiegawczych, które zapobiegałyby pojawieniu się anomalii Kimmerliego, ponieważ natura tej patologii nie jest w pełni znana. Jednak pacjenci z taką wadą w budowie kręgów szyjnych powinni zachować ostrożność i uważność. Tacy ludzie powinni unikać ostrych zakrętów szyi i głowy, aktywnych ćwiczeń fizycznych. Odwiedzając kręgarza lub masażystę, należy z wyprzedzeniem ostrzec specjalistę o takim stanie kręgosłupa szyjnego..

Anomalia Kimmerly'ego - co to jest?

  • Klasyfikacja anomalii Kimmerly'ego
  • Objawy anomalii Kimmerly'ego
  • Dlaczego anomalia Kimmerly jest niebezpieczna?
  • Diagnozowanie anomalii Kimmerly
  • Leczenie anomalii Kimmerly
Anomalia Kimmerliego to dodatkowy kompletny lub częściowy pierścień kostny zlokalizowany w odcinku szyjnym kręgosłupa. Ta patologia występuje tylko na pierwszym kręgu szyjnym, który jest również nazywany atlasem lub kręgiem C1. Wynika to z jego unikalnej budowy, która różni się od innych kręgów. Atlas nie posiada tzw. „Ciała” kręgu i składa się z łuku przedniego i tylnego połączonych specjalnymi zgrubieniami kości.

Anomalia Kimmerliego komplikuje ruch tętnic kręgowych i może prowadzić do ucisku. W takim przypadku następuje zakłócenie prawidłowego krążenia krwi w pniu mózgu i obserwuje się zaburzenia neurologiczne o różnej etiologii i nasileniu. Według różnych źródeł anomalia Kimmerliego występuje u 3-15% osób. Patologia rozwojowa Atlantydy jest częściej wykrywana u kobiet.

W międzynarodowej klasyfikacji chorób ICD-10 nie ma osobnego kodu dla anomalii Kimmerly'ego, ale ta patologia jest zaliczana do grupy chorób połączonych w „Zespół tętnic kręgowych” (G99.2).

Biorąc pod uwagę rozpowszechnienie anomalii i wyjątkowo niskie prawdopodobieństwo powikłań, patologia ta praktycznie nie wpływa na oczekiwaną długość życia.

Klasyfikacja anomalii Kimmerly'ego

Anomalia Kimmerliego jest klasyfikowana według natury pochodzenia. Wady zwykle dzieli się na wrodzoną i nabytą. Współczesna medycyna nie może dokładnie określić przyczyn pojawienia się wrodzonej wady rozwojowej kręgu C1, istnieje tylko kilka wersji, które nie zostały potwierdzone. Nabyta anomalia Kimmerliego wiąże się z różnymi chorobami kręgosłupa. Wiodącą pozycję zajmuje osteochondroza kręgosłupa szyjnego. W tej powszechnej chorobie rowek kręgu jest zamknięty więzadłem, które ostatecznie usztywnia się i prowadzi do zmiany kształtu C1.

Istnieje również podział anomalii ze względu na stopień jej manifestacji:

  • Niekompletna anomalia Kimmerliego - łukowaty wyrostek atlasu bez tworzenia się pierścienia kostnego. Podzielony na patologie boczne i przyśrodkowe.
  • Ukończ anomalię Kimmerly'ego. Pierścień kostny utworzony z wyrostka łukowatego i więzadła bocznego potylicznego, skostniałego w wyniku nadmiernego osadzania się soli.
  • Obustronna anomalia Kimmerliego zlokalizowana po obu stronach kręgu C1. Najbardziej niebezpieczny wariant patologii jest spowodowany obustronnym uciskiem obu tętnic. Objawy są bardziej wyraźne, ryzyko rozwoju SPA jest maksymalne.

Objawy anomalii Kimmerly'ego

Jeśli masz jeden lub więcej objawów wymienionych poniżej, jest to powód, aby skontaktować się z neurologiem i poddać się badaniu w celu wykrycia anomalii Kimmerly'ego.

Statystyki pokazują, że większość osób, u których zdiagnozowano anomalię Kimmerliego, nie odczuwa żadnych objawów. Ponad 75% osób z atlasem niepełnosprawności rozwojowej nigdy się o tym nie dowie. Wszelkie objawy mogą wystąpić tylko wtedy, gdy łuk kręgowy uciska tętnicę i uniemożliwia przepływ krwi do pnia mózgu. Oznacza to, że symptomatologia anomalii Kimmerliego jest podobna do tej występującej w zespole tętnic kręgowych.

  • Zawroty głowy;
  • Obcy szum w uszach;
  • Nagłe i szybko przemijające zaciemnienie widzenia;
  • Ból w tylnej części głowy;
  • Chroniczne zmęczenie i osłabienie;
  • Drętwienie mięśni twarzy;
  • Zaburzenia snu;
  • Zwiększona drażliwość;
  • Chwiejny chód i niestabilność podczas chodzenia;
  • Upośledzona koordynacja;
  • Półomdlały.

Dlaczego anomalia Kimmerly jest niebezpieczna

Głównym niebezpieczeństwem anomalii Kimmerliego jest nadmierny nacisk na tętnice kręgowe, aw konsekwencji niedobór tlenu w mózgu. Taka kompresja prowadzi do pojawienia się zespołu tętnicy kręgowej..

Tętnice kręgowe zapewniają do 30% dopływu krwi do mózgu. Zaburzenia czynnościowe w tych dużych, sparowanych naczyniach zwykle nie powodują ostrych problemów, ale często są przyczyną przewlekłych problemów zdrowotnych i obniżają jakość życia człowieka. Tak więc przy niedostatecznym przepływie krwi w tętnicach kręgowych mogą wystąpić zawroty głowy, tak zwana niewydolność kręgowo-podstawna. Niebezpieczeństwo zawrotów głowy to możliwość utraty przytomności, która może prowadzić do poważnych obrażeń. W najgorszym przypadku anomalia Kimmerliego może spowodować udar niedokrwienny.

Diagnozowanie anomalii Kimmerly

Najprostszą metodą zdiagnozowania anomalii Kimmerliego jest badanie rentgenowskie. Konwencjonalne zdjęcie rentgenowskie wyraźnie pokazuje dodatkowy łuk lub pełny pierścień kości. Jeśli obecność anomalii zostanie potwierdzona, lekarz przepisze serię badań, aby ocenić stopień jej wpływu na układ krążenia. To:

  • Doppler przezczaszkowy. Ten rodzaj USG pokazuje szybkość i intensywność przepływu krwi w naczyniach wewnątrzczaszkowych.
  • USG Doppler naczyń zewnątrzczaszkowych. Diagnostyka stanu tętnic szyjnych i kręgowych.
  • Rezonans magnetyczny naczyń mózgowych. Obecnie najdokładniejsza i najbardziej pouczająca metoda diagnostyki sprzętu. Znacznie droższe niż różne rodzaje USG.
  • Skanowanie dwustronne. Technika łącząca klasyczne ultradźwięki i ultradźwięki dopplerowskie - odbicie fal od obiektów. W naszym przypadku z czerwonych krwinek - erytrocytów.
Przyczyną objawów charakterystycznych dla anomalii Kimmerliego może być inna choroba, dlatego przy objawach charakterystycznych dla patologii kręgu C1 warto poddać się kompleksowemu badaniu..

Leczenie anomalii Kimmerly

Istnieją zarówno konserwatywne, jak i chirurgiczne metody leczenia patologii Atlas. Anomalia Kimmerliego jest wadą kręgosłupa, zachowawcza terapia nie może jej całkowicie wyleczyć. Przy ciężkich objawach lekarz może przepisać leki poprawiające ukrwienie i przyspieszające procesy metaboliczne; leki, które zwiększają parametry reologiczne krwi; przeciwbólowe; Witaminy z grupy B; nootropy. Kołnierzyk szanta jest również określany jako metody konserwatywne. Ta miękka kotwica szyjna pomaga normalizować przepływ krwi do mózgu i ma relaksujące działanie lecznicze.

Aby zmniejszyć nasilenie objawów, stosuje się ćwiczenia terapeutyczne i specjalne ćwiczenia fizyczne wzmacniające mięśnie szyi. Pomaga poprawić przepływ krwi i normalizować postawę. Masaż to kolejny skuteczny sposób na poprawę przepływu krwi i złagodzenie napięcia mięśni wokół tętnicy kręgowej. Tu duże znaczenie mają kwalifikacje masażysty, który musi posiadać wykształcenie medyczne i doświadczenie w pracy z anomaliami kręgosłupa..

Leczenie chirurgiczne jest wskazane w przypadku ciężkich zaburzeń przepływu krwi spowodowanych anomalią Kimmerliego. Dodatkowy łuk kostny zostaje usunięty, a tętnica kręgowa zostaje uwolniona od kompresji. Jednak operacja usunięcia wady Atlas jest niezwykle rzadka..

Nieuleczalne patologie kręgosłupa szyjnego

Różne metody masażu medycznego w ostatnich latach ogólnie znacznie poprawiły rokowanie wielu nie tylko nabytych, ale także wrodzonych patologii kręgosłupa..

Niestety zdarzają się również wady rozwojowe kręgów, które pojawiają się w okresie prenatalnym w niekorzystnych warunkach (palenie i / lub infekcje matki w czasie ciąży itp.).

Dziś patologie te są uważane za nieuleczalne (w rzadkich przypadkach wczesnego wykrycia możliwe jest leczenie chirurgiczne). Należy je stale monitorować, monitorować i na czas powstrzymywać groźne objawy..

Najważniejsze z objawów to: bóle głowy, zawroty głowy, utrata przytomności i nudności.

Poważnej pomocy w patologiach strefy czaszkowo-kręgowej zapewni kompetentny specjalista posiadający umiejętności i doświadczenie w zakresie specjalnych metod masażu medycznego. W takim przypadku masaż jest lepszy od innych rodzajów terapii (jest bezpieczny i skuteczny). W przypadku operacji, w celu szybkiego powrotu do zdrowia w okresie pooperacyjnym, pacjentowi zaleca się również masaż leczniczy.

Ponadto ważne jest, aby być stale monitorowanym przez neurologa lub kręgologa i niezależnie utrzymywać napięcie aparatu mięśniowo-więzadłowego szyi za pomocą ćwiczeń terapeutycznych. To znacznie zmniejszy ryzyko anomalii..

Aby zdiagnozować anomalie kręgosłupa szyjnego, stosuje się następujące metody:

  • RTG w projekcjach bocznych i przednich;
  • Radiografia funkcjonalna (obrazy przednio-tylne, boczne przy maksymalnym kącie pochylenia głowy);
  • Elektroencefalografia (EEG);
  • USG mózgu;
  • MRI;
  • USG Doppler naczyń głowy i szyi;
  • Reoencefalografia (REG).

Wśród wad kręgów, ogólnie rzecz biorąc, anomalie szyjki macicy zajmują pierwsze miejsce pod względem ilości. Występują średnio u 8-9% badanych. Patologie te występują głównie w okolicy stawu czaszkowo-kręgowego C0-C1. Najpopularniejszy:

Hiperplazja bocznych procesów kręgów. Częściej u kobiet, w 2/3 przypadków anomalia jest symetryczna.

Czasami procesy kręgów szyjnych są prymitywnie wydłużone (częściej występują w siódmym kręgu szyjnym). Występują 4 stopnie podobnej hiperplazji, ostatni 4 stopień charakteryzuje się sztywnym zespoleniem z pierwszym prawdziwym żebrem.

Jeśli pierwsze stopnie patologii rzadko wywołują rozwój objawów, to ostatni stopień wyróżnia się zmianą położenia mięśni i naczyń krwionośnych szyi, co może prowadzić do objawów neurologicznych w postaci bólu, drętwienia, osłabienia mięśni, zwłaszcza gdy szyja jest pochylona w kierunku wydłużonego procesu, zaburzone ruchy palców... Również w ostatnich stopniach patologii możliwe jest zaciśnięcie tętnicy podobojczykowej, na co wskazują takie objawy, jak nierówne tętno tętnicy promieniowej, wzmożone pocenie się, zimna skóra, obrzęki kończyn itp..

Korekta anomalii jest wykonywana w celu złagodzenia bólu i objawów ucisku na tętnicę podobojczykową. Możliwa operacja odcięcia żebra szyjnego.

W celu złagodzenia obecnych dolegliwości polecamy masaż tkanki łącznej szyi i głowy, masaż z poizometrycznym rozluźnieniem mięśni głowy i szyi.

Anomalia Kimmerle (nazwana na cześć węgierskiego lekarza, który jako pierwszy opisał patologię) - objawia się w postaci „mostu” kostnego, który wyrósł na Atlancie tuż nad rowkiem tętnicy kręgowej. Według statystyk anomalia Kimmerle występuje u 12-15,5% populacji. Ponadto jest rzadki sam w sobie, ale w połączeniu z innymi wadami okolicy czaszkowo-kręgowej.

Niebezpieczeństwo tej wady tkwi w ruchu głowy. Najczęstsze zakręty, skręty głowy mogą wywołać rozwój zespołu tętnic kręgowych, upośledzenie ukrwienia mózgu i udar niedokrwienny.

Wśród objawów zaburzeń krążenia najbardziej oczywiste są: zawroty głowy, bóle głowy, szumy uszne, ciemnienie oczu, skoki ciśnienia, silne osłabienie, nudności, utrata przytomności. Później dodaje się drżenie kończyn i oczu.

Jednocześnie dopuszcza się wiele nieścisłości w diagnozie anomalii Kimmerle'a. Często główny objaw - nawracający ból głowy podczas obracania głowy - na początkowych etapach patologii pacjenci, a także lekarze, nie odnoszą się do poważnych chorób. Dlatego pacjenci są obserwowani przez długi czas z różnymi diagnozami przez różnych specjalistów (jest to migrena i bóle głowy, napięciowe bóle głowy i dystonia wegetatywno-naczyniowa itp.), Są badani i otrzymują różnorodne leczenie, które do niczego nie prowadzi..

AK jest nieuleczalna, bo znajduje się bezpośrednio w ciele pierwszego kręgu. Najważniejsze to terminowe wykrycie go i utrzymanie pod kontrolą, łagodzenie skurczów bólowych masażem tkanki łącznej i masażem techniką relaksacji poizometrycznej. Zaleca się spanie na poduszce ortopedycznej.

Anomalia charakteryzuje się wzrostem bocznych mas atlasu powyżej zęba osiowego (drugiego) kręgu. Górna platforma Atlanty wygina się w siodło.

Patologii towarzyszą objawy: napięcie w okolicy potylicznej, potylicznej i szyjnej, często deformująca artroza stawu szczytowo-osiowego. Występuje zespół tętnicy kręgowej.

Niemożliwa jest wymiana atlasu lub zmiana jego kształtu, możliwe i konieczne jest złagodzenie niebezpiecznych objawów tylko podczas zaostrzenia. Pokazane są takie rodzaje masażu medycznego - jak masaż tkanki łącznej, masaż PRR, PIR, PITR. A także terapia ruchowa.

Patologia to połączenie atlasu z kością potyliczną (częściowe lub całkowite). Obserwowano u 0,4 - 2,16% pacjentów.

Grozi zwężeniem otworu wielkiego i ściskaniem rdzenia przedłużonego. Aby zrekompensować unieruchomienie atlasu, może dojść do hipermobilności w dolnych kręgach kręgosłupa szyjnego..

Wszyscy pacjenci z tą wadą głowy mają następujące różnice: kręcz szyi, krótka szyja, nieprawidłowe ułożenie głowy, ograniczenie ruchów głowy.

Objawy anomalii: napady bólów głowy, nudności, wymioty, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe, tachykardia, pocenie się. W dolnej części szyi występują zaburzenia czucia. Jeśli rdzeń przedłużony jest uciskany, objawy zależą od stopnia ucisku nerwu..

Aby złagodzić objawy, wskazana jest fizjoterapia, refleksologia, terapia ruchowa i niektóre rodzaje masażu medycznego. Aby naprawić dolną część, zalecany jest kołnierz Shants. W sytuacjach zagrożenia życia wykonywana jest operacja poszerzenia otworu potylicznego lub usunięcia fragmentu kręgu.

Termin odnosi się do wrodzonej fuzji pary lub więcej kręgów. W przypadku kręgosłupa szyjnego patologia ta nazywa się zespołem Klippel-Feila. Jego częstotliwość nie jest wysoka, wynosi 0,2 - 0,8% populacji.

Kręgi mogą częściowo rosnąć razem (wyrostki kolczaste i łuki) lub całkowicie (zarówno trzon kręgu, jak i łuki). Najczęstsze wrodzone połączenie C2 z C3.

Objawy anomalii: silne, ale nie przedłużające się bóle głowy, możliwa krótkotrwała utrata przytomności i zatrzymanie oddechu, zaburzenia mowy, zaburzenia móżdżku, osłabiona wrażliwość rąk. Na ogół pacjent ma oznaki uszkodzenia rdzenia kręgowego..

W celu złagodzenia obecnych dolegliwości polecamy masaż tkanki łącznej, masaż z relaksacją poizometryczną.

Ten brak (całkowity lub częściowy) tylnego łuku kręgowego obserwuje się u około 5-10% pacjentów.

Objawy obserwuje się u dzieci i młodzieży. Symptomatologia rośnie, ponieważ następuje ucisk rdzenia przedłużonego i rdzenia kręgowego. Pacjenci skarżą się na bardzo silne bóle głowy. Nadmierne pochylenie głowy do przodu podczas badania.

Środki korygujące są objawowe. W celu złagodzenia obecnych dolegliwości polecamy masaż tkanki łącznej, masaż PRR, PIRM, PITR.

Pierwsze trzy są bardziej powszechne niż inne.

Z reguły takie anomalie są wykrywane przypadkowo podczas zwykłego badania bólu szyi, mylonego z osteochondrozą. Ale w niektórych przypadkach tym wadom towarzyszą specjalne objawy i raczej poważne zaburzenia mózgu. W takim przypadku stan pacjenta może ulec pogorszeniu poprzez ogólne przemieszczenie pierwszego kręgu, ale jego korekta jest często przeciwwskazana lub niepożądana..

Jakie są wady rozwojowe kręgosłupa szyjnego

Wczesny początek bólu w odcinku szyjnym kręgosłupa jest często kojarzony przez pacjentów i lekarzy z osteochondrozą, która powstała z powodu siedzącego trybu życia. Najczęściej tak jest - osteochondroza naprawdę się odrodziła i nie ma nic dziwnego w tym, że dziś dzieci w wieku szkolnym chorują na choroby ludzi starszych, nie. Jednak czasami zdjęcia rentgenowskie wykazują odchylenia od normalnej budowy anatomicznej - wrodzone wady kręgosłupa szyjnego.

Anomalie kręgosłupa szyjnego najczęściej występują w strefie czaszkowo-kręgowej, która obejmuje połączenie pierwszego kręgu szyjnego C1 (atlas) z kośćmi czaszki.

Wady rozwojowe kręgosłupa szyjnego stwierdza się dziś u około 8% ankietowanych, czyli nie tak mało.

Na zewnątrz wrodzone patologie kręgów mogą nie objawiać się w żaden sposób lub deklarują się z umiarkowanymi bólami bólowymi. Pacjent może przez całe życie być przekonany, że ma osteochondrozę szyjki macicy, a prawdziwej przyczyny nie można znaleźć lub odkryć przypadkowo podczas badania osteochondrozy. W innych przypadkach nieprawidłowościom towarzyszą określone objawy i poważne uszkodzenie mózgu..

Rodzaje anomalii szyjki macicy

W badanej grupie pacjentów z wadami szyi postawiono następujące diagnozy:

  • Hiperplazja wyrostków szyjnych (żebra szyjne) - około 23% rozpoznań.
  • Anomalia Kimmerle - 17,2%.
  • Rozrost siodła Atlanty - 17,3%.
  • Rozszczep kręgosłupa tylny C1 (niezamykanie łuków atlasu) - 3,3%.
  • Asymilacja atlasu (fuzja z kością potyliczną) - 2%
  • Zrost (zablokowanie) drugiego lub trzeciego kręgu - 2,4%.

W innych przypadkach znaleziono inne patologie.

Wśród anomalii wrodzonych jest również przemieszczenie kręgów szyjnych, do którego dochodzi na skutek spondylolizy i urazów porodowych.

Żebra szyjne

Czasami podstawy żeber szyjnych są nadmiernie powiększone. Zasadniczo zjawisko to obserwuje się w siódmym kręgu szyjnym, ale zdarza się w innych..

Żebra szyjne mogą mieć kilka stopni:

  • Niekompletne, swobodnie kończące się w tkankach miękkich:
    • pierwszy stopień - nie wychodź poza proces poprzeczny;
    • stopień drugi - nie sięgać do chrzęstnej powierzchni pierwszego żebra piersiowego;
    • III stopień - staw włóknisty elastyczny (syndesmoza).
  • Pełna, tworząca połączenie z pierwszą krawędzią:
    • IV stopień - sztywne połączenie kości (synostoza).

W niektórych przypadkach mogą nawet dosięgnąć rączki mostka..

Częściej występują dodatkowe żebra szyjne u kobiet (chociaż według biblijnej legendy mężczyźni powinni mieć).

W dwóch trzecich przypadków anomalia jest sparowana.

Pełne żebra szyjne zmieniają anatomię szyi:

  • Splot ramienny i tętnica podobojczykowa są przesunięte do przodu.
  • Zmiany przyczepu przedniego i środkowego mięśnia pochwowego:
    • mogą być przymocowane do pierwszego żebra mostkowego, do szyjki macicy lub do obu.
  • Przestrzeń między schodami można zawęzić.

Niekompletne żebra dwóch pierwszych stopni rzadko powodują jakiekolwiek objawy.

Objawy żebra szyjnego

W 90% przypadków przebieg przebiega bezobjawowo.

Podczas badania zewnętrznego można zaobserwować i wyczuć bezbolesne wybrzuszenie kostne.

Przy niekompletnych żebrach, przy ucisku kości żebrowej lub włóknistego sznurka na splot ramienny, mogą wystąpić objawy neurologiczne, zwłaszcza przy pochyleniu szyi w kierunku przerośniętego żebra. Występuje zespół mięśni łusek:

  • Ból i drętwienie szyi, barku i ramienia.
  • Osłabienie mięśni, w niektórych obszarach mięśni tworzą się spadki. Nie można pracować z podniesionymi ramionami i podnosić ciężary.
  • Małe zdolności motoryczne są osłabione.

Pełne żebra szyjne powodują ucisk na tętnicę podobojczykową, co prowadzi do upośledzenia przepływu krwi.

Może się to objawiać objawami:

  • zaburzona pulsacja w tętnicy promieniowej;
  • uszkodzenie ścian naczyń krwionośnych;
  • zaburzenia troficzne w naczyniach krwionośnych i skórze (zimna skóra; zwiększona potliwość);
  • obrzęk i sinica kończyn.

W najcięższych przypadkach możliwa zakrzepica tętnicy podobojczykowej i zgorzel dłoni.

Leczenie żeber szyjnych

Leczenie polega na leczeniu bólu i ucisku tętnicy.

  • Blokada nowokainy
  • Szorty.
  • Środki rozszerzające naczynia.
  • Preparaty wchłaniające tkankę włóknistą.

Przy stałym ucisku splotu ramiennego i sąsiednich włókien nerwowych leczenie zachowawcze jest nieskuteczne, zaleca się operację - resekcja żebra szyjnego.

Anomalia Kimmerle'a

Anamalia Kemmerle to zniekształcenie połączenia czaszkowo-kręgowego związane z nietypowym wrodzonym ubytkiem atlasu w postaci kostnej, łukowatej przegrody na łuku tylnym powyżej bruzdy tętnicy kręgowej.

Partycja jest dwojakiego rodzaju:

  • przyśrodkowy, łączący proces stawowy z tylnym łukiem;
  • boczny, łączący proces żebrowo-poprzeczny ze stawem.

Przegroda kostna tworzy nieprawidłowy kanał wokół tętnicy, który może ograniczać jej ruch podczas zginania, obracania szyi i prowadzić do zespołu tętnic kręgowych, zaburzeń krążenia mózgowego, a nawet udaru niedokrwiennego (przy ciągłym ucisku naczynia).

Objawy anomalii Kimmerle'a

  • Zawroty głowy, ból głowy.
  • Halucynogenny szum w uszach (brzęczenie, dzwonienie, szelest, trzaski)
  • Ciemność w oczach, unoszące się „muchy”, kropki i inne „obiekty”.
  • Ataki osłabienia, nagła utrata przytomności.
  • Dystonia naczyniowo-naczyniowa:
    • skoki ciśnienia;
    • bezsenność;
    • niepokój.
  • W późniejszych etapach:
    • drżenie kończyn, drętwienie skóry twarzy, oczopląs (drżenie gałki ocznej).

Leczenie anomalii Kimmerle'a

Anomalia jest nieuleczalna, ponieważ wiąże się z cechami konstrukcyjnymi Atlasa. Jedynym zabiegiem jest obserwacja i przestrzeganie reżimu ograniczonego obciążenia szyi, z dozowaną fizykoterapią:

  • preferowana jest relaksacja poizometryczna i ćwiczenia statyczne.

Pacjenci z anomalią Kimmerle'a muszą spać na poduszce ortopedycznej.

W przypadku objawów niewydolności krążenia mózgowego przepisuje się:

  • cynaryzyna, cavinton, trental, piracetam, mildronate.
  • leki na nadciśnienie (np. elanopril)
  • środki uspokajające (nalewka z matki, waleriany)
  • środki uspokajające (grandaxin, alprazolam).

Wszystkie leki na anomalię Kimmerle'a i inne wady są przepisywane wyłącznie przez neurologa..

Potrzeba operacji w przypadku anomalii Kimmerle pojawia się w ostateczności, gdy średnica anomalnego pierścienia zwęża się do rozmiaru krytycznego.

Pacjenci z tą patologią muszą okresowo poddawać się skanowaniu dopplerowskiemu naczyń kręgosłupa szyjnego..

Rozrost siodła Atlanty

  • Przy tej anomalii boczne boki atlasu są powiększone tak bardzo, że znajdują się powyżej górnego punktu zęba osi (drugi krąg szyjny).
  • Górna platforma atlasu na styku kłykci potylicznych wygięta w kształt siodła.
  • Tylny kontur ciała Atlantydy wznosi się nad jego łukiem.
  • Napięcie i ból w tylnej części głowy i szyi.
  • Rozwój deformującej się artrozy stawów szyjno-potylicznych.
  • Gdy tętnica kręgowa jest uciskana przez proces stawowy kości potylicznej, możliwy jest zespół tętnicy kręgowej.
  • Uśmierzają ból, łagodzą skurcze mięśni i poprawiają krążenie krwi.
  • Fizjoterapia.
  • Masaż, terapia manualna.

Asymilacja atlasów

Asymilacja atlasu wiąże się z częściowym lub całkowitym zrostem z kością potyliczną.

Główne zagrożenia, jakie niesie ze sobą ta wrodzona wada rozwojowa, to dwa:

  • Zwężenie otworu wielkiego z groźbą ucisku rdzenia przedłużonego.
  • Rozwój kompensacyjnej hipermobilności w dolnej części szyjki macicy (jako odpowiedź na unieruchomienie górnej części czaszkowo-kręgowej).

Objawy asymilacji atlasu

  • Napadowe bóle głowy, możliwe nudności i wymioty.
  • Zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe.
  • Objawy VSD:
    • tachykardia, spadek ciśnienia krwi, pocenie się, ataki paniki.

W przypadku braku kompresji mózgu objawy mielopatii z zaburzeniami ruchu nie są wyrażane.

Możliwe dysocjowane (oddzielne) zaburzenia czucia w dolnej części kręgosłupa szyjnego.

Przy uciskaniu struktur rdzenia przedłużonego objawy zależą od stopnia ucisku nerwów czaszkowych:

  • 9-11 para: dysfagia, ból gardła, zaburzenia mowy, chrypka, zmiany smaku.
  • 8 par (przedsionkowy nerw ślimakowy): utrata słuchu, szumy uszne, oczopląs, zawroty głowy.
  • 7 par nerwów: zapalenie nerwu twarzowego.

Leczenie asymilacji Atlas

  • Uśmierzanie bólu lekami przeciwbólowymi i NLPZ (diklofenak, meloksykam, ibuprofen).
  • W przypadku silnego bólu, blokada przykręgowa.
  • Diuretyki obniżające ICP (weroshpiron, diakarb).
  • Refleksologia.
  • Elektroforeza, fonoforeza.
  • Terapia ruchowa, masaż.
  • Osteopatia czaszkowo-krzyżowa.
  • Stabilność szyi w ciężkich przypadkach jest wspierana przez kołnierz Shants.

W krytycznym stopniu asymilacji wykonuje się operację chirurgiczną:

  • laminektomia;
  • rozszerzenie otworu potylicznego:
  • spondylodeza przednia i tylna kręgów dolnego odcinka szyjnego kręgosłupa.

Zrost kręgów szyjnych

Concrescence to połączenie dwóch lub więcej kręgów. W odcinku szyjnym kręgosłupa może to prowadzić do zespołu krótkiej szyi (zespół Klippel-Feil).

Kręgi mogą być zablokowane częściowo (łączą się tylko łuki i wyrostki kolczaste) lub całkowicie (łączą się ciała i łuki). Najczęściej zablokowane są kręgi C2 i C3.

Konieczne jest rozróżnienie wrodzonego zrostu od spondylozy i zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa, ponieważ przy tych patologiach - blokada jest nabywana z powodu postępującej osteochondrozy lub spondyloartropatii.

Diagnostyka anomalii szyjki macicy

  • Anomalie struktur kostnych kręgów szyjnych są zwykle wykrywane:
    • Zdjęcia rentgenowskie wykonywane w projekcji przedniej i bocznej.
    • RTG funkcjonalne (spondylogramy przednio-tylne i boczne wykonywane w pozycji maksymalnego pochylenia szyi).
  • Na dysfunkcje mózgu w anomaliach szyjki macicy decyduje:
    • Elektroencefalografia (EEG).
    • Echo-encefalografia (diagnostyka ultrasonograficzna mózgu, która pozwala określić ciśnienie wewnątrzczaszkowe i patologiczne formacje w mózgu).
  • Anomalie kanału kręgowego szyjki macicy, rdzenia kręgowego i mózgu są zwykle badane za pomocą MRI.
  • Aby zbadać naczynia głowy i szyi, użyj:
    • USG Doppler (USG Doppler) naczyń głowy i szyi - badaj anatomię naczyń, prędkość przepływu krwi, wizualizuj blaszki, pogrubienie ścian naczyń krwionośnych, skrzepy krwi.
    • Reoencefalografia (REG) - określ pulsacyjny przepływ krwi w tętnicach mózgu oraz odpływ żylny z jamy czaszki.

Leczenie anomalii kręgosłupa szyjnego

Leczenie każdej anomalii szyjki macicy zależy od rodzaju i nasilenia objawów. W większości przypadków nie jest wymagane żadne specjalne leczenie:

  • jeśli nie ma objawów bólu i upośledzonych zdolności motorycznych;
  • objawy neurologiczne;
  • mielopatia;
  • zaburzenia krążenia mózgowego;
  • dystonia wegetatywna.

Pacjenci powinni być okresowo obserwowani przez kręgowca (ortopedę, neurologa, neurochirurga).

Konieczne jest utrzymanie mięśni i więzadeł szyi i głowy w normalnym tonie, codzienne wykonywanie ćwiczeń leczniczych na szyję. Zatem anomalia może nie objawiać się przez całe życie..

Ataki bólów głowy, zawroty głowy z nudnościami i utrata przytomności z takimi wadami są bardzo alarmującym sygnałem. Należy natychmiast zgłosić się do lekarza, ponieważ wady szyjki macicy, szczególnie u osób starszych, mogą prowadzić do udaru niedokrwiennego i śmierci.

Kompetentny specjalista w zakresie osteopatii czaszki może być bardzo pomocny w leczeniu wad czaszki..

Anomalie rozwoju kręgosłupa szyjnego

Kość końcowa kręgu osiowego

Kość końcowa (kość końcowa) kręgu osiowego (ossiculum terminale) jest wynikiem zachowania niezależności najbardziej dystalnego środka kostnienia (pochodna struny grzbietowej). Rzadko spotykane przed 5 rokiem życia.

Niewielki fragment kości w wierzchołku atlasu w grubości górnych włókien podłużnych więzadła krzyżowego (ryc. 1). Kość ta jest odmianą anatomiczną, może mieć inną budowę i nie można jej traktować jako rezultatu lub długotrwałych konsekwencji urazów. Powstaje w wyniku dodatkowego rdzenia kostnienia, który nie połączył się z zębem atlantyckim.

Anomalie połączenia czaszkowo-kręgowego

  • Otwory dodatkowej tętnicy kręgowej atlasu. W tylnym łuku atlasu po obu stronach zaznaczono obecność nietypowych otworów dodatkowych tętnic kręgowych (białe strzałki na ryc. 2a). Jednocześnie zachowały się również duże otwory tętnicy kręgowej w wyrostkach bocznych atlasu (zaznaczone żółtą strzałką na ryc. 2a).
  • Jednostronna neoartroza atlanto-potyliczna. Objawia się obecnością przerośniętej bocznej fasady atlasu z obecnością nieprawidłowego jednostronnego stawu (neoartroza) pomiędzy tym wyrostkiem a dolną powierzchnią kości potylicznej (strzałki na ryc. 2b i 2c).

Asymetryczny mały otwór pomocniczej tętnicy kręgowej w prawej połowie tylnego łuku atlasu (strzałka na ryc. 3a). Dodatkowa mała trzeszczatka przy dolnej krawędzi przedniego łuku atlasu (strzałka na ryc. 3b). Podział tylnego łuku atlasu (strzałka na ryc. 3c).

Asymilacja atlasów

Asymilacja atlasu - wrodzone połączenie C1 i kłykci potylicznych w jeden blok. Może być bezwzględne - dwustronne lub jednostronne (jednostronne).

Odnotowuje się obecność całkowitego obustronnego zespolenia kręgu C1 i kości potylicznej (strzałki na ryc. 4) z utworzeniem pojedynczego monolitu kości, któremu towarzyszy deformacja kręgu C2 w postaci skrócenia i poszerzenia zęba.

Jednostronna asymilacja atlasu z połączeniem lewej masy bocznej C1 i lewego kłykcia kości potylicznej z zachowaniem stawu po prawej stronie (białe strzałki na ryc. 5a). Brakuje również zespolenia prawej i lewej połowy przedniego łuku atlasu z rozszczepieniem (żółta strzałka na ryc. 5a). Obecność połączonej anomalii jest pokazana na rekonstrukcji SSD (czarne strzałki na ryc. 5b i 5c).

Fuzja atlasu i kręgu osiowego

Zwykle w połączeniu z zespołem Klippla-Feila występuje bardzo rzadko w izolacji

Atlas aplazja

Aplasia łuków atlasu - anomalia kręgu C1 z upośledzonym rozwojem jego przedniego, tylnego lub obu łuków.

Powiązana anomalia połączenia czaszkowo-kręgowego

Synostoza (konkrecja) trzonów kręgów C2 i C3 oraz wycisk podstawy z przemieszczeniem czaszkowym zęba C2 (strzałki na ryc. 6a.). Obserwuje się niepełną asymilację atlasu (ryc. 6 b, c) i powstanie pojedynczego bloku kostnego kręgu C1 i kłykcia potylicznego z obecnością otworów w tętnicach kręgowych (strzałki na ryc. 6c.).

Koncentracja (synostoza) lub zablokowanie kręgów szyjnych

Ustalona wrodzona „fuzja” (czyli brak oddzielenia lub konkrecji) trzonów kręgów C2 i C3 ze śladami szczątkowego (nierozwiniętego) krążka międzykręgowego (strzałki na ryc. 7 a, b, c.).

Niekompletna i jednostronna synostoza

W odcinku szyjnym kręgosłupa po jednej stronie występuje wrodzone zespolenie powierzchni stawowych stawów łukowatych (strzałka na ryc. 8a). Występuje niepełna wrodzona fuzja ciał C7 i Th1 na tylnych krawędziach, bez śladów zrostu z przednimi krawędziami i obecności zarodkowego krążka międzykręgowego (ryc. 8b). Zauważono połączenie łuków i stawów międzykręgowych kręgów C2 i C3 (strzałki na ryc. 8c).

Zespół Klippla-Feila

Zespół Klippel-Feila - wrodzone zespolenie (zablokowanie) kręgów szyjnych, może wiązać się z innymi anomaliami rozwojowymi kręgosłupa szyjnego: diastematomyelia, kręgi półkręgowe, zespolenie łuków i wyrostków kręgowych, skolioza, anomalie połączenia czaszkowo-kręgowego, hydromielia itp..

Występuje pełna fuzja trzonów kręgów bez śladów krążka międzykręgowego (gwiazdka na ryc. 9a i strzałki na ryc. 9b, 9c). Fuzja kręgów może wpłynąć na 2-3 segmenty jednocześnie, tworząc wydłużony monowertebra. Jednocześnie występuje zwiększone obciążenie w zakresie motorycznym sąsiednich zachowanych segmentów, co prowadzi do przedwczesnego rozwoju osteochondrozy w tych segmentach (wzdłuż krawędzi zablokowanych kręgów) z tworzeniem się przepuklin i osteofitów. Prowadzi to do zwężenia kanału kręgowego i grozi rozwojem mielopatii w zaawansowanych stadiach rozwoju (żółta strzałka na ryc. 9c).

Polisegmentalna fuzja kręgów kręgosłupa szyjnego w zespole Klippel-Feil (strzałki na ryc. 10a) z utworzeniem skoliozy w kształcie litery C (strzałki na ryc. rys. 10c).

Anatomiczne warianty otworów tętnicy kręgowej kręgów szyjnych

Kręg szyjny jest prawidłowy (ryc. 11a). Przegroda kostna w otworze tętnicy kręgowej po prawej stronie (strzałka na ryc. 11b). Asymetryczny mały otwór pomocniczej tętnicy kręgowej (strzałka na Ryc. 11c).

  • Mostek kostny otworu tętnicy kręgowej (biała strzałka na ryc. 12a), dzielący wspólny otwór na 2 połówki dla tętnicy kręgowej (a. Kręgosłupa) i dodatkowej tętnicy kręgowej (a. Vertebralis accessoria). Dodatkowe otwarcie dodatkowej tętnicy kręgowej (żółta strzałka na Ryc. 12a).
  • Mostek kostny otworu tętnicy kręgowej (biała strzałka na ryc. 12b), sznurowanie małego otworu tętnicy kręgowej za głównym otworem (żółta strzałka na ryc. 12b), a także podobny mały dodatek, w tym przypadku trzeci mały otwór nadliczbowej tętnicy kręgowej (czarny strzałka na rysunku 12b).
  • Asymetrycznie wąski otwór tętnicy kręgowej w prawym wyrostku poprzecznym kręgu szyjnego (biała strzałka na ryc. 12c), wskazujący na hipoplazję (wrodzone zwężenie) prawej tętnicy kręgowej, natomiast w lewym wyrostku poprzecznym powiększone otwarcie tętnicy kręgowej (kompensacyjne poszerzenie lewej i tętnicy kręgowej) mały otwór dodatkowej tętnicy kręgowej (ryc. 12c).

Jest otwarty (otwarty) otwór tętnicy kręgowej w lewym wyrostku poprzecznym kręgu szyjnego (gwiazdka na ryc. 13a), a także podział prawego ujścia tętnicy kręgowej na główną i dodatkową (strzałka na ryc. 13a). Asymetria średnic otworów tętnic kręgowych prawego i lewego wyrostka poprzecznego kręgu szyjnego (strzałki na ryc. 13b), spowodowana różnicą średnic tętnic kręgowych. Most kostny w otworze tętnicy kręgowej (strzałka na ryc. 13c), dzieląc go na parę małych otworów.

Asymetrycznie ostro zmniejszone otwarcie tętnicy kręgowej lewego wyrostka poprzecznego kręgu szyjnego (strzałka na ryc. 14a) z powodu wyraźnej hipoplazji lewej tętnicy kręgowej. Otwarcie tętnicy kręgowej w prawym wyrostku poprzecznym kręgu szyjnego (gwiazdka na ryc. 14b) z obecnością dwóch guzków wyrostków poprzecznych po prawej stronie. Podstawowe "żebro szyjne" (strzałka na ryc. 14c).

  • Asymetrycznie szerokie otwarcie tętnicy kręgowej po prawej i zwężenie po lewej (strzałka na ryc. 15a), przy czym zaznaczono obecność dodatkowego otwarcia tętnicy kręgowej w wyrostku poprzecznym kręgu szyjnego po prawej stronie (strzałka na ryc. 15a).
  • Ostro poszerzony otwór tętnicy kręgowej po prawej stronie (strzałka na ryc. 15b), częściowo wystający w trzon kręgu, jest wynikiem nie wrodzonej anomalii, ale postępującej ektazji tętnicy kręgowej (w postaci nadciśnienia tętniczego) z poszerzeniem jej światła i powstawaniem wtórnych zmian kostnych na tym tle.
  • Asymetryczne rozszerzenie ujścia prawej tętnicy kręgowej ze względu na wrodzoną cechę różnicy średnicy tętnic kręgowych (strzałka na ryc. 15c)

Podzielenie ujścia tętnicy kręgowej mostkiem kostnym na dwie części o zmniejszonej średnicy C7 (strzałka na ryc. 16a). Hipoplazja otwarcia tętnicy kręgowej z dodatkowym podziałem na 2 przegrodą kostną, której towarzyszy hipoplazja lewego wyrostka poprzecznego kręgu szyjnego (strzałka na ryc. 16b). Wyraźne asymetryczne rozszerzenie otworu tętnicy kręgowej (gwiazdka na ryc. 16c) z przerzedzeniem elementów kostnych prawego wyrostka poprzecznego i łuku kręgu szyjnego.

  • Subtotalna hipoplazja tętnicy kręgowej objawiająca się dodatkowo podwójnym otworem w monolitycznym bloku prawego wyrostka poprzecznego (strzałka na ryc. 17a)
  • Asymetrycznie rozwinięte "żebro szyjne" tworzy rzekome otwarcie tętnicy kręgowej, zespolone w jednym z tułowiem i wyrostkiem poprzecznym kręgu szyjnego (strzałka na ryc. 17b).
  • Znacznie zwiększona liczba otworów wyrostka poprzecznego prawego kręgu szyjnego, zniekształcająca jego kształt i prawdopodobnie z towarzyszącą anomalią naczyniową lub deformacją wrodzoną z nieprawidłową liczbą otworów na tętnice kręgowe (strzałki na ryc. 17c).

Trwała apofiza

Trwała apofiza - kości dodatkowe na końcowych krawędziach szkieletu, co jest anomalią anatomiczną i nie powinno być interpretowane jako wynik złamania.

Trwała apofiza wzdłuż krawędzi wyrostka kolczystego kręgu C2 w T1 i T2 (strzałki odpowiednio na ryc. 18a ib). Trwała apofiza tylnej krawędzi fasady stawowej kręgu lędźwiowego (strzałka na ryc. 18c).

Autor: radiolog, dr hab. Własow Jewgienij Aleksandrowicz

Pełne lub częściowe przedrukowanie tego artykułu jest dozwolone po zainstalowaniu aktywnego hiperłącza do źródła

Podobne artykuły

Anomalie w rozwoju kręgosłupa szyjnego, piersiowego, lędźwiowego. Anomalie w rozwoju kości kończyn i stawów. Dysplazja nasadowa lub kręgosłupowo-kostna

Anomalie rozwojowe kości i stawów

Przerzuty do kości - ogniska rozsiewu obwodowego (najczęściej krwiotwórcze) guza pierwotnego ze zmianami kostnymi

Anomalie rozwojowe kręgosłupa piersiowego i lędźwiowego

Heterogeniczna grupa dysplazji z minimalnym rozwojem zmian w kręgosłupie (kręgi zębate i płaskie).

Wprowadzenie nowych technologii o wysokiej rozdzielczości (CT, MRI i PET.), Które pozwoliły na znaczną poprawę wizualizacji prawdziwego rozprzestrzeniania się procesu nowotworowego, nie doprowadziło do znaczącej poprawy rozpoznania pierwotnego..

Osteosarcoma to prawdziwy, wczesny guz przerzutowy o wysokim stopniu złośliwości, którego komórki wytwarzają tkankę kostną, kostną, włóknistą i chrzęstną guza

Akcesoria i kości sessamoidalne w stawie nadgarstkowym i skokowym

Anomalia chimeryczna

Anomalią Chimerly'ego jest obecność dodatkowego łuku kostnego w strukturze pierwszego kręgu szyjnego, ograniczającego ruch tętnicy kręgowej i powodującego zespół ucisku. Anomalia Chimerly'ego charakteryzuje się zawrotami głowy, szumami usznymi, niestabilnością chodu i brakiem koordynacji, „muchami” i ciemnieniem w oczach, napadami utraty przytomności i nagłym osłabieniem mięśni. Możliwe są zaburzenia ruchu i czucia, wystąpienie TIA i udaru niedokrwiennego. Anomalię Chimerliego rozpoznaje się poprzez badanie rentgenowskie połączenia czaszkowo-kręgowego, angiografię rezonansu magnetycznego, skanowanie dupleksowe oraz badanie ultrasonograficzne naczyń głowy i szyi. Zaburzenia naczyniowe towarzyszące anomalii chimerycznej podlegają złożonemu leczeniu zachowawczemu. Operacja usunięcia nieprawidłowego łuku jest wykonywana tylko w ciężkich przypadkach.

ICD-10

  • Patogeneza zaburzeń naczyniowych w anomalii Kimmerliego
  • Klasyfikacja anomalii chimerycznych
  • Objawy anomalii chimerycznej
  • Diagnostyka anomalii chimerycznej
  • Leczenie anomalii chimerycznych
  • Ceny zabiegów

Informacje ogólne

Wraz z malformacją Chiariego, platybazją i asymilacją atlasu, anomalia chimeryczna należy do tzw. Wad rozwojowych czaszkowo-kręgowych - wrodzonych zaburzeń budowy połączenia czaszki z pierwszym kręgiem szyjnym. Według niektórych doniesień anomalia chimeryczna występuje u 12-30% osób. Wywołując ucisk na tętnicę kręgową, anomalii Chimerliego towarzyszy chroniczne niedokrwienie tylnych części mózgu. Jednak taka sytuacja nie zawsze występuje. Sama anomalia chimeryczna nie jest chorobą i jej obecność nie oznacza, że ​​to ona powoduje zaburzenia naczyniowe w dorzeczu tętnicy kręgowej. Podczas badania pacjentów z zespołem tętnicy kręgowej i anomalią Kimmerliego tylko 25% ma związek przyczynowy między obecnością anomalii a rozwojem zespołu.

Patogeneza zaburzeń naczyniowych w anomalii Kimmerliego

Prawa i lewa tętnica kręgowa odgałęzia się od odpowiednich tętnic podobojczykowych. Każda tętnica kręgowa biegnie wzdłuż odcinka szyjnego kręgosłupa, znajdując się w kanale utworzonym przez otwory poprzecznych wyrostków kręgów. Następnie wchodzi do otworu wielkiego, wchodząc w ten sposób do jamy czaszki. Tętnice kręgowe i ich odgałęzienia tworzą tak zwaną pulę kręgowo-podstawną, która dostarcza krwi do części rdzenia kręgowego kręgosłupa szyjnego, móżdżku i pnia mózgu. Wychodząc z kanału szyjki macicy, tętnica kręgowa zagina się wokół kręgu szyjnego i przechodzi poziomo w szeroki, kostny rowek, po którym może swobodnie poruszać się ruchem głowy. Łuk kostny, którego obecność charakteryzuje się anomalią Chimery, znajduje się powyżej bruzdy kostnej i ogranicza ruch tętnicy kręgowej w tym miejscu.

Anomalia Chimerly'ego może prowadzić do rozwoju zespołu tętnicy kręgowej na dwa sposoby: z powodu uruchomienia okołonaczyniowych mechanizmów autonomiczno-drażniących współczulnego unerwienia oraz z powodu zmniejszonego dopływu krwi do zlewni kręgowo-podstawnej na skutek mechanicznego ucisku tętnicy kręgowej. Czynniki prowadzące do tego, że anomalia chimera nabiera znaczenia klinicznego, to miażdżyca tętnic, uszkodzenie ścian naczyń krwionośnych w zapaleniu naczyń, kręgozmyk szyjny, osteochondroza kręgosłupa szyjnego, nadciśnienie tętnicze, obecność innych wad rozwojowych czaszkowo-kręgowych, wyrostek bliznowaciejący, uraz mózgu z lub urazem w okolicy połączenia czaszkowo-kręgowego. Obraz kliniczny zespołu tętnicy kręgowej u pacjentów z anomalią Chimerliego może być spowodowany urazami barku, powodującymi uszkodzenie tętnicy kręgowej ograniczonej łukiem kostnym przez mechanizm urazu kręgosłupa..

Klasyfikacja anomalii chimerycznych

W neurologii istnieją 2 rodzaje anomalii chimerycznych. Pierwsza charakteryzuje się występowaniem łuku kostnego łączącego wyrostek stawowy atlasu z jego tylnym łukiem. W drugim wariancie anomalia Chimerlego jest reprezentowana przez łuk kostny między wyrostkiem stawowym atlasu a jego procesem poprzecznym.

Anomalia Chimerly'ego może być jednostronna i można ją zaobserwować po obu stronach pierwszego kręgu szyjnego. Ponadto anomalia chimerów może być pełna lub niekompletna. Całkowity nieprawidłowy łuk kostny ma postać półkola, niekompletny łuk kostny jest łukowatym wyrostkiem.

Objawy anomalii chimerycznej

Objawy kliniczne, które towarzyszą anomalii chimerycznej, są spowodowane zmniejszonym przepływem krwi do tylnych części mózgu. W rezultacie pacjenci odczuwają hałas w uchu lub w obu uszach (gwizdy, dzwonienie, buczenie, syczenie), migotanie „much” lub migotanie „gwiazd” przed oczami, nagłe przemijające ciemnienie oczu. Objawy te nasilają się po odwróceniu głowy. Ponieważ anomalii chimerycznej towarzyszy naruszenie dopływu krwi do móżdżku, występują zawroty głowy i niestabilność chodu, które można również pogorszyć, obracając głowę. Na tle niewygodnej pozycji głowy lub nadmiernego wysiłku mięśni szyi z anomalią Chimery u pacjentów mogą wystąpić ataki utraty przytomności. Możliwe nagłe osłabienie mięśni, prowadzące do upadku pacjenta bez utraty przytomności.

W cięższych przypadkach anomalii Chimerly'ego mogą towarzyszyć bóle głowy, drżenie rąk i nóg, oczopląs, zaburzenia koordynacji, niedoczulica i / lub osłabienie mięśni części twarzy lub tułowia, zaburzenia czucia i ruchu jednej lub więcej kończyn. Można zaobserwować przemijające napady niedokrwienia w naczyniu kręgowo-podstawnym. Szczególnie ciężkim powikłaniem obecności anomalii Kimmerliego jest udar niedokrwienny.

Diagnostyka anomalii chimerycznej

Podczas leczenia pacjenta z objawami niewydolności krążenia w obrębie kręgosłupa mózgu wykonuje się przede wszystkim RTG czaszki i RTG kręgosłupa w odcinku szyjnym kręgosłupa. Anomalia Chimerly'ego jest z reguły dość wyraźnie uwidoczniona na bocznych zdjęciach radiologicznych obszaru połączenia czaszkowo-kręgowego. W przypadku szumu ucha, aby wykluczyć patologię laryngologiczną (zapalenie nerwu ślimakowego, przewlekłe zapalenie ucha środkowego, zapalenie błędnika), może być konieczna konsultacja z otolaryngologiem, przeprowadzenie audiometrii i innych badań słuchu. Wykonuje się również badanie analizatorem przedsionkowym (westybulometria, elektronystagmografia, stabilografia).

Ponieważ zidentyfikowana anomalia chimeryczna może nie być przyczyną zespołu tętnicy kręgowej, neurolog musi wykluczyć inne możliwe przyczyny niewydolności kręgowo-podstawnej. Angiografia kontrastowa może ujawnić zakrzepicę, malformację tętniczo-żylną lub tętniak naczyń mózgowych, ucisk naczynia przez formację wolumetryczną (guz, torbiel lub ropień mózgu). Aby określić znaczenie kliniczne anomalii chimerycznej, czyli stopień jej wpływu na krążenie krwi w basenie kręgowo-podstawnym, można wykorzystać szereg badań hemodynamicznych: USG naczyń zewnątrzczaszkowych, przezczaszkową ultrasonografię Dopplera, skanowanie dupleksowe oraz angiografię rezonansu magnetycznego naczyń mózgowych. Za ich pomocą w przypadku anomalii Chimery można zidentyfikować lokalizację ucisku tętnicy kręgowej i jej zależność od położenia głowy i szyi..

Leczenie anomalii chimerycznych

Anomalia Chimerliego wymaga leczenia, jeśli występują kliniczne i hemodynamiczne objawy zaburzeń krążenia w zlewni kręgowo-podstawnej związane z tą konkretną patologią. Pacjenci z anomalią Chimerly'ego muszą zachować pewne środki ostrożności w ramach schematu ochronnego. W przypadku anomalii Chimerliego należy unikać wymuszonego wysiłku fizycznego, ostrych skrętów głowy w pobliżu granicy, stania na głowę, salta, zajęć sportowych i gier związanych z uderzeniami głowy (zapasy, piłka nożna, gimnastyka itp.). Podczas masażu lub terapii manualnej kręgosłupa szyjnego pacjent musi ostrzec masażystę i kręgarza, że ​​ma anomalię chimera. Pogorszenie stanu pacjenta jest powodem do natychmiastowej pomocy lekarskiej..

W większości przypadków anomalia Chimery prowadząca do klinicznych objawów niewydolności naczyniowej jest leczona zachowawczo. Prowadzona jest terapia naczyniowa mająca na celu poprawę przepływu krwi w mózgu (nikergolina, winpocetyna, winkamina, cynaryzyna). Zgodnie ze wskazaniami, pod kontrolą koagulogramu, z anomalią Chimerlego, stosuje się leki poprawiające rzeczywiste właściwości krwi (pentoksyfilina). Kompleksowa terapia obejmuje również antyoksydanty, nootropy, neuroprotektory i leki metaboliczne (piracetam, preparaty miłorzębu japońskiego, kwas nikotynoilo-gamma-aminomasłowy, meldonium).

Dzisiejsza anomalia Chimerly'ego nie jest wskazaniem do leczenia operacyjnego. Konieczność leczenia operacyjnego może pojawić się przy niewyrównanym przebiegu zespołu tętnicy kręgowej, prowadzącym do ciężkiej niewydolności krążenia w naczyniu kręgowo-podstawnym przy braku dostatecznego ukrwienia obocznego. Chirurgia anomalii Chimerliego polega na wycięciu nieprawidłowego łuku i mobilizacji tętnicy kręgowej. W okresie pooperacyjnym chory musi nosić kołnierz Shants przez okres od 2 do 4 tygodni.