Główny

Torticollis

Antespondylolisteza kręgosłupa

Przesunięcie kręgu do przodu w stosunku do poniższego jest przeciwkozmykiem. Ta choroba może prowadzić do poważnych konsekwencji neuronalnych, jeśli nie jest leczona. W zaawansowanych przypadkach pacjent może nawet wymagać operacji.

Objawy i stadia patologii

Najczęściej piąty kręg lędźwiowy (L5) jest przemieszczony. Powodem tego są duże obciążenia amortyzacyjne dolnego odcinka kręgosłupa. Dlatego najczęstszym i wyraźnym objawem choroby jest ból pleców. Patologii może również towarzyszyć drętwienie kończyn i skurcze mięśni, które występują z powodu szczypania nerwu kulszowego.

Anteospondylolistezie często towarzyszy osteochondroza, która tylko pogarsza objawy.

Objawy choroby można podzielić na następujące grupy:

  • neurologiczne,
  • kompresja,
  • naczyniowo-wegetatywne.

Zespół nerwobólowy w tej chorobie jest spowodowany uszkodzeniem korzeni nerwowych L4-S1, które są związane z kończynami dolnymi i miednicą małą. Neuralgiczne objawy obejmują:

  • ból nóg i krocza;
  • naruszenie wrażliwości skóry;
  • osłabienie odruchów Achillesa i kolana;
  • zmniejszona ruchomość stawu biodrowego;
  • zwiększone zmęczenie mięśni podczas chodzenia.

U pacjentów na III etapie rozwoju choroby pojawia się skrajny stopień nasilenia objawu - lumbago. W takim przypadku pacjent odczuwa ostry ból w okolicy lędźwiowej, który nie pozwala na prostowanie.

W dotkniętym obszarze krążenie krwi jest upośledzone, co powoduje rozwój procesów zapalnych we włóknach nerwowych. Powoduje to następujące objawy:

  • skurcz tętnic w dotkniętym obszarze;
  • spastyczne skurcze mięśni, które są trwałe;
  • naruszenie procesów wypróżniania i oddawania moczu;
  • naruszenie stolca;
  • zwiększona lordoza lędźwiowa.

Nasilenie objawów zależy od stopnia zaawansowania przeciwkłykcie. Stopień rozwoju choroby zależy od tego, jak silne nastąpiło przemieszczenie. W stopniu 1 antespondylolistezy krąg jest przemieszczany o ¼ jego długości, w stopniu 2 - o ½, w stopniu 3 - o 2/3, a przemieszczenie następuje na całej długości kręgu w ostatnim etapie - 4.

W ciężkich przypadkach choroba może prowadzić do niepełnosprawności. Dotyczy to zwłaszcza anteospodilolisthesis L4, które często prowadzi do niepełnosprawności z powodu uwięzienia nerwów ogonowych końskich zlokalizowanych w dolnej części rdzenia kręgowego..

Klasyfikacja i przyczyny choroby

W zależności od przyczyn kręgozmyku może być przewlekły lub ostry. W pierwszym przypadku długotrwałe patologie kręgosłupa lub wrodzone patologie powodują naruszenie. W drugiej patologia i jej objawy pojawiają się natychmiast po urazie kręgosłupa..

Głównymi przyczynami kręgozmyku są spondyloliza. Jest to choroba, w której zespolenie łuku kręgowego z ciałem ma wadę. W 67% przypadków kręgozmyk jest przyczyną przeciwkozmyku.

Następujące czynniki prowadzą do pojawienia się wady:

  • wrodzone patologie;
  • wysokie uszkodzenie kręgów;
  • choroby zwyrodnieniowe kręgosłupa (w tym gruźlica);
  • poziome położenie kości krzyżowej;
  • procesy zwyrodnieniowe w krążku międzykręgowym;
  • niedorozwój stawów z powodu niedorozwoju procesów stawowych kręgu.

Niektóre niekorzystne czynniki mogą przyspieszyć rozwój choroby:

  • obecność jakichkolwiek wrodzonych patologii kręgosłupa;
  • długi pobyt w pozycji siedzącej;
  • częsta potrzeba podnoszenia znacznego ciężaru lub schylania się z nim;
  • dziedziczna predyspozycja.

Tradycyjne leczenie

Zachowawcze leczenie przemieszczenia kręgów L4-L5 daje pozytywny wynik z 1 lub 2 stopniami przeciwkozmyku. Klasyczny schemat leczenia obejmuje:

  • niesteroidowe leki przeciwzapalne (ketorolak, ibuprfen itp.);
  • fizjoterapia - zabiegi wzmacniające mięśnie brzucha i ograniczające ruchomość kręgosłupa w uszkodzonym miejscu;
  • znieczulenie zewnątrzoponowe, jeśli leki przeciwbólowe nie pomagają złagodzić bólu;
  • noszenie gorsetu, który zapobiega dalszemu rozwojowi choroby.

W wyniku zabiegu lek wnika w głąb skóry. Jego wysokie stężenie w tkankach utrzymuje się do 7 dni. Błoto lecznicze i prądy diadynamiczne poprawiają ukrwienie uszkodzonego obszaru kręgosłupa.

Jeśli tradycyjne środki przeciwbólowe nie działają zgodnie z oczekiwaniami, podaje się znieczulenie zewnątrzoponowe. W tym przypadku nowokainę wstrzykuje się bezpośrednio do przestrzeni nadtwardówkowej rdzenia kręgowego. Zabieg jest bardzo skuteczny i skutecznie łagodzi ból. Ale nie możesz go trzymać więcej niż 3 razy w roku..

Fizjoterapia

Dobrze dobrany kompleks terapii ruchowej pomoże wyleczyć kręgozmyk, jeśli zostanie do niego dodany główny schemat leczenia. Głównym celem terapii ruchowej jest wzmocnienie mięśni pleców i brzucha.

Regularne wykonywanie specjalnych ćwiczeń prowadzi do tego, że gorset mięśniowy jest wzmocniony i wspiera kręgosłup w prawidłowej pozycji. W każdym przypadku zestaw ćwiczeń dobierany jest indywidualnie. Najbardziej efektywne ćwiczenia to:

  1. Leżąc na twardej powierzchni na plecach, musisz wciągnąć nogi, skierować skarpetki w swoją stronę i włożyć ręce pod głowę. Konieczne jest płynne rozciągnięcie ciała, następnie ustalenie pozycji na 5-10 sekund, a następnie rozluźnienie. Wykonaj 4-5 razy.
  2. Również leżąc na plecach, ugnij jedno kolano, owiń je ramionami i powoli przyciągnij do klatki piersiowej. Następnie ustalają pozycję na 5-10 sekund i rozluźniają się. Musisz wykonać 3-5 powtórzeń z każdą nogą..
  3. Przyciągając oba kolana do klatki piersiowej i obejmując ramiona, musisz kilka razy wychylić się do przodu.

Ćwiczenia te rozciągają kręgosłup tak, aby przemieszczony kręg mógł wskoczyć na miejsce. Ponadto kompleks jest uzupełniany obciążeniami mięśni brzucha i pleców..

Chirurgia przeciwkozmykłowa

Na 3 i 4 etapie rozwoju choroby można zalecić interwencję chirurgiczną. Operacja wykonywana jest w przypadkach, gdy ryzyko powikłań jest duże lub nie można opanować bólu lekami.

Najmniej traumatyczną metodą jest zabieg laparoskopowy, w którym nacięcie jest małe - nie większe niż 5 cm, przez które wprowadza się laparoskop do jamy brzusznej. Operację tą techniką można wykonać tylko przy niepowikłanej przeciwkozmykwie.

W przypadku powikłań operację wykonuje się z dostępu przedniego lub tylnego. Podczas zabiegu na przemieszczonych kręgach montuje się specjalne konstrukcje mocujące. Jeśli są niestabilne, można zainstalować osiową konstrukcję mocującą.

Leczenie środkami ludowymi

Leczenie zachowawcze można uzupełnić medycyną tradycyjną po konsultacji z lekarzem. Najskuteczniejsze środki zaradcze obejmują:

  1. Maść musztardowa. Musztarda, kamfora i alkohol są mieszane w równych proporcjach. Pozostaw na kilka godzin, aby maść została podana, a następnie na ciepłą szmatkę nakłada się kompres, który nakłada się na miejsce bólu.
  2. Mieszanka rzodkiewki i wódki. Pocieranie pomaga złagodzić ból.
  3. Mumiyo. Dobrze łagodzi stany zapalne zarówno wewnętrzne, jak i zewnętrzne.

Cechy leczenia zależą od stopnia zaawansowania choroby i ogólnego stanu organizmu pacjenta. Tylko lekarz może przepisać leczenie. Opóźnienie w szukaniu pomocy lekarskiej i samoleczeniu może prowadzić do poważnych konsekwencji..

Co to jest antyelisteza kręgu (l4, l5)

Antyelisthesis to jeden z dwóch rodzajów kręgozmyku, w którym kręgi są przemieszczane względem ich osi. Przesunięcie kręgu jest możliwe w różnych kierunkach - do przodu, do tyłu, w lewo lub w prawo. W przypadku antyelisthesis segment kręgosłupa przesuwa się do przodu, w kierunku jamy brzusznej lub klatki piersiowej.

Co to jest Antelisthesis

Antespondylolisteza kręgosłupa charakteryzuje się patologicznym przesunięciem kręgu do przodu i towarzyszy mu uszkodzenie struktur przykręgowych: uszczypnięcie korzeni nerwowych i naczyń krwionośnych, zwężenie przestrzeni stawowej, tworzenie się narośli kostnych (osteofitów) i wypukłości przepuklinowych. Ponadto możliwe jest uszkodzenie rdzenia kręgowego i zakłócenie funkcjonowania narządów wewnętrznych..

Najczęściej kręgi są przemieszczane w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, nieco rzadziej ta patologia występuje w odcinku szyjnym. Najbardziej narażone są kręgi lędźwiowe L3-L5. Zagrożone - starsze kobiety i osoby z hiperlordozą - wzrost skrzywienia ugięcia lędźwiowego.

Antyelistezę można wywołać przez proces zwyrodnieniowo-dystroficzny kręgosłupa. Dlatego choroba jest często diagnozowana u osób z istniejącą osteochondrozą. Warto również zwrócić uwagę na zależność ciężkości uszkodzenia od lokalizacji: im niżej zlokalizowany jest przemieszczony kręg, tym większa jest odległość, którą się porusza, przy czym różnica może wynosić nawet 6 mm.

Kręg L2 jest przesunięty średnio o 4 mm, L3 - o 6 mm, L4 - o 10 mm. Antyelisteza kręgu L5 charakteryzuje się maksymalnym przemieszczeniem 6 mm, ponieważ L5 jest mocno połączony z kręgiem krzyżowym S 1 i skrzydłami biodra.

W odcinku szyjnym kręgosłupa zajęte są kręgi C2 - C6, jednak objawy antyelistezy szyjki macicy mogą nie pojawić się natychmiast, ale po kilku miesiącach lub nawet latach.

Powody

Przemieszczenie kręgów może być spowodowane następującymi przyczynami:

  • kontuzja pleców. Kontuzje, zwichnięcia, podwichnięcia i złamania mogą powodować przemieszczenie kręgów zarówno bezpośrednio po urazie, jak iw przyszłości;
  • procesy zwyrodnieniowe kręgosłupa - artroza, osteochondroza, spondyloartroza itp.;
  • wrodzone wady rozwojowe łuków kręgowych lub stawów międzykręgowych;
  • nowotwory;
  • przenoszone infekcje;
  • systematyczny i długotrwały pobyt w pozycji statycznej;
  • błędy w przebiegu zabiegów chirurgicznych na strukturach kręgów;
  • zmiany związane z wiekiem, którym towarzyszy zwężenie kanału kręgowego i artropatia na tle zaburzeń metabolicznych;
  • intensywny trening sportowy lub ciężka praca fizyczna.

Patologia może być ostra i przewlekła, stabilna i niestabilna. Typ niestabilny wyróżnia się tym, że po zmianie pozycji lub zatrzymaniu ruchu „opadający” kręg układa się na swoim miejscu. W związku z tym objawy pojawiają się i znikają. Ta patologia nazywana jest „pseudoantespondylolisthesis”, w której powstają stany nadmiernego zakresu ruchu.

Przyczyną niestabilności odcinka ruchu kręgosłupa może być nie tylko patologia struktur kręgowych, ale także osłabienie aparatu więzadłowo-mięśniowego. Najczęściej niestabilność jest spowodowana zmianami zwyrodnieniowymi spowodowanymi obniżeniem wysokości krążka międzykręgowego. W takim przypadku zwiększa się objętość ruchów w górnym segmencie..

Silne mięśnie pleców odgrywają kluczową rolę w rozwoju pseudo-przeciwkozmyku, ponieważ mogą kompensować nadmierną ruchomość, gdy są niestabilne. Jednak uporczywy ból zmusza człowieka do ograniczenia amplitudy motorycznej, w wyniku czego następuje atrofia mięśni i postępuje niestabilność..

Długotrwała niestabilność powoduje nie tylko zmiany w mięśniach, ale także przyczynia się do pojawienia się narośli kostnych - osteofitów. W ten sposób organizm próbuje skompensować obszar trzonu kręgu. Skierowanie krawędzi osteofitów w kierunku kanału kręgowego stwarza warunki do zwężenia, w którym następuje ucisk rdzenia kręgowego i korzeni nerwowych.

Klasyfikacja

W zależności od przyczyn, dla których występuje choroba, istnieje kilka rodzajów antyelistez:

  • wrodzony. Najrzadszy typ, ze względu na niedorozwój aparatu więzadłowego;
  • traumatyczny. Najczęstsze i wynikające z mechanicznego obciążenia kręgosłupa;
  • isthmic. Odmiana poprzedniego typu, która wiąże się z traumą w dzieciństwie lub w okresie dojrzewania;
  • nikczemny. Jest to spowodowane zmianami związanymi z wiekiem, starzeniem się i spowolnieniem metabolizmu wewnątrzkomórkowego;
  • patologiczny. Przyczyną przemieszczenia kręgów jest guz, poliomyelitis, gruźlica lub inne patologie zakaźne;
  • jatrogenny. Przemieszczenie następuje w wyniku nieudanej operacji na kręgosłupie, na przykład w celu usunięcia części kręgu;
  • klatka schodowa. Kilka kręgów jest przemieszczanych jednocześnie, tworząc konfigurację w postaci drabiny. Każdy kręg znajdujący się powyżej wystaje do przodu jak stopień schodów.

Ponieważ kręgi mogą poruszać się na różne odległości, antyelistezie przypisuje się jeden z czterech stopni:

  • pierwszy stopień - wielkość przesunięcia wynosi 25% w stosunku do normy;
  • II stopień - 50%;
  • III stopień - 75%;
  • czwarty stopień - od 76% i więcej.

Klasyfikacja według stopni jest ważna dla diagnozy, ponieważ wybór metody leczenia zależy od stopnia zaawansowania choroby. Antyelistezę I stopnia leczy się zachowawczo, przy pomocy tabletek, ćwiczeń terapeutycznych oraz noszenia produktów ortopedycznych. W przypadku dużych odchyleń kręgów wykonywana jest interwencja chirurgiczna.

Objawy

W około 33% przypadków antyelisteza L4 przebiega przez długi czas bezobjawowo, a pacjent dowiaduje się o chorobie podczas badania z innego powodu. Należy również zauważyć, że przy antyelistezie nie ma żadnych znaków wizualnych: plecy nie są zgięte, a geometria obręczy barkowej nie zmienia się. Zespół bólu z reguły też nie przeszkadza.

Typową oznaką przemieszczenia czwartego kręgu jest zmniejszenie czułości i osłabienie siły mięśni kończyn górnych i dolnych. Prawdopodobnie drętwienie w pachwinie i pośladkach. U niektórych pacjentów ból może być wystarczająco silny, zmuszając ich do przyjęcia określonej pozycji. Czasami traci się kontrolę nad funkcjami organizmu, co prowadzi do mimowolnego oddawania moczu lub kału. Ten objaw może pojawiać się od czasu do czasu lub regularnie przeszkadzać..

Przeciwkozmykologicznym L5 towarzyszy ból i sztywność mięśni w okolicy lędźwiowej, zmiany w postawie i chodzie, zanik mięśni kończyn dolnych oraz zwężenie kanału kręgowego. Klęska na poziomie piątego kręgu lędźwiowego powoduje silny zespół bólowy, którego nie zawsze da się powstrzymać środkami przeciwbólowymi. Nieleczone przemieszczenie kręgu L 5 prowadzi do niepełnosprawności.

Przemieszczenie drugiego kręgu szyjnego powoduje silne bóle głowy z powodu braku dopływu krwi do mózgu. Antyelisthesis C3 objawia się zawrotami głowy, bezsennością, zezem, częstym zapaleniem migdałków i krtani (zapalenie migdałków i krtani).

Antelisthesis C4 powoduje bóle pleców, upośledzoną wrażliwość dłoni i twarzy oraz szybkie zmęczenie. Najczęstszym objawem jest osłabienie funkcji słuchu, ponieważ korzenie nerwowe w tym obszarze unerwiają trąbkę Eustachiusza. Powoduje to również objawy kataru - katar, kaszel, obrzęk i ból gardła..

Jeśli przemieszczeniu się kręgów szyjnych towarzyszy zwężenie (zwężenie) kanału kręgowego, zaburzona jest funkcja przywspółczulnego układu nerwowego. W tym przypadku pacjenci skarżą się na czkawkę z powodu mimowolnych skurczów przepony, dławienia się, gorączki i guza w gardle. Czasami może wystąpić choroba serca.

Kiedy korzenie ruchowe są uszczypnięte, dochodzi do niedowładów i paraliżu kończyn górnych.

Przeciwkozmykologia L4 - L5 może prowadzić do stabilnej deformacji lub wypadania kręgu kręgosłupa. Klęska zarówno kręgosłupa szyjnego, jak i lędźwiowego jest czasami komplikowana przez zespół uporczywego bólu opornego na terapię lekową.

Diagnostyka i leczenie

Diagnostykę i leczenie antyelistez przeprowadzają ortopedzi, którzy w razie potrzeby angażują wąskich specjalistów - reumatologów, neurologów czy onkologów. W większości przypadków do postawienia diagnozy wystarczy zdjęcie rentgenowskie, ale czasami potrzebne są bardziej pouczające metody - obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego lub tomografia komputerowa. Badania krwi są potrzebne, jeśli występuje proces zapalny.

Najczęściej choroba jest leczona metodami terapeutycznymi i tylko przy znacznej ilości listez, która jest bliska 100%, wskazana jest operacja. Jednym z najważniejszych punktów leczenia jest zmniejszenie obciążenia kręgosłupa, dla którego pacjentowi przepisuje się stosowanie przyrządów ortopedycznych - kołnierzy, bandaży i gorsetów.

Aby złagodzić ból i stany zapalne, niesteroidowe leki przeciwzapalne są przepisywane na możliwie najkrótszy czas. Przy silnym bólu wykonuje się blokadę terapeutyczną za pomocą nowokainy. Leki zwiotczające mięśnie są przepisywane w celu złagodzenia skurczu mięśni.

Możesz robić okłady i balsamy z maściami przeciwbólowymi i przeciwzapalnymi. Masaż i terapia manualna, elektroforeza i ćwiczenia terapeutyczne są również zalecane dla pacjentów z antyelistezą..

Interwencja chirurgiczna

Wskazaniem do zabiegu jest utrzymujący się od dwóch miesięcy zespół bólowy i nieskuteczność leczenia zachowawczego. W przypadku ciężkich objawów neurologicznych wykonuje się operację ratunkową. Dlatego w przypadku dysfunkcji narządów miednicy - opóźnienia lub zwiększonej częstotliwości oddawania moczu, zaburzeń stolca - konieczny jest kontakt z neurochirurgiem.

Istotą operacji jest zamocowanie przemieszczonego kręgu do znajdujących się pod spodem śrub tytanowych. Taka sztywna fiksacja jest konieczna z powodu poważnego naruszenia biomechaniki w antyelistezie. Śruba jest wprowadzana do trzonu kręgu przez szypułkę (łac.), Dlatego operacja nazywa się transpedikularną.

W razie potrzeby stosuje się specjalne klatki, którymi są implanty wykonane z tworzywa sztucznego lub tytanu. Klatka jest wypełniana własnymi wiórami kostnymi pacjenta i umieszczana w jamie krążka międzykręgowego. W efekcie zwiększa się wysokość krążka i otworu międzykręgowego, przez które wychodzi nerw rdzeniowy. Obecnie najczęściej używanymi klatkami ceramicznymi jest marka Reek..

Czas operacji to 3-4 godziny, po dniu można wstać i chodzić w specjalnym gorsecie. Przez półtora miesiąca po operacji konieczne jest noszenie półsztywnego gorsetu, szczególnie w okresach wysiłku fizycznego. Nie możesz uprawiać sportu i wykonywać ciężkiej pracy - podnosić ciężary, spacerować przez długi czas itp. Nie ma ograniczeń w codziennych pracach domowych.

Antyelisteza kręgów jest poważną chorobą wymagającą obowiązkowej wizyty u specjalisty. Postęp wysiedlenia prowadzi do poważnych komplikacji, których można uniknąć dzięki szybkiemu leczeniu i przestrzeganiu zaleceń lekarskich. bądź zdrów!

Leczenie kręgozmyku kręgosłupa lędźwiowego i szyjnego

Kręgozmyk jest formą patologicznego uszkodzenia układu kręgowego, w którym następuje przemieszczenie lub przesuwanie pobliskich kręgów względem siebie.

Leczenie kręgozmyku kręgosłupa, zgodnie z opisem różnych źródeł medycznych, można śmiało zaliczyć do kategorii patologii klinicznych kręgosłupa lędźwiowego, gdyż w 85% przypadków zmianę określa się jako kręgozmyk kręgów L5 - S1, około 10% przypadków poślizgnięć odnotowuje się na poziomie L4 i L55, kręgozmyk a kręgi L4 należą do 5% nieprawidłowości patologicznych.

W rzadkich przypadkach określa się patologie kręgosłupa szyjnego lub lędźwiowo-krzyżowego.

Krótkie tło historyczne

Ważne jest, aby wiedzieć! Lekarze są zszokowani: „Istnieje skuteczny i niedrogi lek na ból stawów”. Przeczytaj więcej.

Badanie i leczenie choroby jest warunkowo podzielone na kilka historycznych etapów - przed i po pojawieniu się aparatu rentgenowskiego. Jednak prawdziwy problem kręgozmyku, którego przyczyny powstawania wciąż są kontrowersyjne w świecie naukowym, pozostaje jedną z najbardziej tajemniczych patologii klinicznych kręgosłupa..

W 1782 roku belgijski profesor morfologii C. Herbinieaux po raz pierwszy opisał nieprawidłowe przemieszczenie segmentów kręgów. Jednak jako niezależną patologię układu mięśniowo-szkieletowego chorobę określił austriacki specjalista H. F. Kilian..

W połowie XIX wieku naukowiec przetłumaczył z języka greckiego termin „przesunięcie kręgu” i zaproponował odtąd zdefiniowanie go jako diagnozy „kręgozmyku”, odnawiając zainteresowanie naukowców tym problemem klinicznym..

Wśród rosyjskich specjalistów największy wkład w badanie anomalii klinicznej wnieśli założyciel Zakładu Anatomii Patologicznej Charkowskiego Uniwersytetu Medycznego Dusan Fiodorowicz Ljambl oraz profesor anatomii i ginekologii Uniwersytetu Warszawskiego Ludwig Adolf Neugebauer, który w 1881 roku wprowadził do praktycznej medycyny nowy termin „prawdziwa lub prawdziwa spondylolisteza”.

Inni autorzy, na przykład D. W. Tailard w 1957 r. Czy N. Capener w 1960 r., Zaproponowali połączenie przemieszczenia trzonów kręgów z powodu ubytku w części łuku układu międzystawowego (spondyloliza) i kręgozmyku w jeden termin diagnostyczny.

Pod koniec ubiegłego wieku naukowcy wyrazili opinie na temat natury rozwoju patologii, opublikowali liczne monogramy dotyczące obrazu klinicznego choroby, zidentyfikowali główne leki farmakologiczne do leczenia bez operacji. Prawdziwe zainteresowanie zawodowe problemem klinicznym pojawiło się po wprowadzeniu aparatu rentgenowskiego do praktyki.

Klasyfikacja

Według ICD kręgozmyk należy do klasy chorób układu mięśniowo-szkieletowego. Międzynarodowa klasyfikacja chorób dziesiątej rewizji (ICD10), choroba należy do grupy "Inne deformujące dorsopatie" z przypisanym kodem M43.1.

Pełne zrozumienie rozwoju stanu klinicznego, określenie stopnia (stadium) przemieszczenia kręgów można prześledzić zgodnie z uogólnionym schematem opartym na czynnikach etiologicznych (w tabeli).

Dysplastyczna kręgozmykTen rodzaj patologii u dziecka powstaje na etapie wewnątrzmacicznego rozwoju układu kręgowego.
IsthmicTen typ patologii powstaje, gdy dotknięty jest obszar przedstawowy lędźwiowy lub lędźwiowo-krzyżowy i dzieli się na dwa typy. Pierwszym typem jest topnienie lub liza krążków międzykręgowych w okolicy lędźwiowo-krzyżowej. Innym terminem określającym stan kliniczny jest kręgozmyk tylny. Drugi rodzaj choroby to choroba przednia, gdy tylna powierzchnia stawowa pozostaje nienaruszona, to znaczy nienaruszona, a staw przedni jest objęty patologią, na przykład kręgozmyk przedni kręgosłupa L5
NikczemnyStan patologiczny często występuje u dorosłych. Proces ten charakteryzuje się zwyrodnieniowym powikłaniem w układzie stawowo-więzadłowym kręgosłupa
TraumatycznyPatologia występuje po mechanicznym uszkodzeniu wstrząsowym z naruszeniem integralności segmentów kręgów. Występuje najczęściej w młodym wieku. Wśród mężczyzn liczba ta jest bliska 65%
PatologicznyPowstawanie patologii jest spowodowane czynnikami metabolicznymi w anatomicznej strukturze trzonu kręgu, na przykład osteomalacja, w której występuje nierównowaga planarna, to znaczy oddzielenie segmentów kręgów
JatrogennyPrzyczyną bolesnego stanu układu kręgowego jest strukturalne uszkodzenie składu stawowego, na przykład w wyniku nieudanej korekty chirurgicznej. Ten rodzaj deformacji stawów kręgowych nie jest określany natychmiast, ale 5-7 lat później po operacji

Dynamika rozwoju choroby, potwierdzona prześwietleniem rentgenowskim: u różnych kategorii obywateli w różnych okresach życia kręgozmyk jest określany przez indywidualne cechy statyczne i fizjologiczne kręgosłupa.

Przesunięty kręg zajmuje najbardziej dogodne dla siebie miejsce i nie powoduje bolesnego dyskomfortu przez długi czas.

Nawet u osób starszych z długotrwałą obecną patologią określa się kręgozmyk o 1 lub 2 stopnie. Kliniczny postęp choroby może zostać zawieszony na długi czas, aż do pojawienia się przepukliny lub zwłóknienia krążka międzykręgowego.

Etapy patologii klinicznej

Według jednego z czołowych kręgowców naszych czasów, I.M. Mitbreita, można określić mobilność (niestabilna kręgozmyk) i stabilny etap powstawania choroby:

  • formularz mobilny. Względne położenie dotkniętych kręgów zależy od położenia ludzkiego ciała. Problem neurologiczny daje o sobie znać, gdy kręgosłup jest w pozycji wyprostowanej. Zespół bólowy nasila się wraz z aktywnym ruchem, nie ustępuje podczas postoju. Ból ustępuje, gdy osoba zmienia postawę. Pozycja na plecach na płaskiej powierzchni zapewnia pacjentowi absolutny spokój. W niektórych przypadkach mobilny etap kręgozmyku nie ogranicza się do tego i uzyskuje stabilną postać patologicznej anomalii;
  • stabilny etap. Uważa się, że rozwój klinicznej neuralgii jest konsekwencją patologicznego zwężenia centralnego kanału kręgowego lub zwężenia. Topografia anatomiczna dotkniętych segmentalnych interakcji ciał kręgowych nie zależy od fizycznej pozycji ciała ludzkiego. Na przykład bolesne lumbago w odcinku lędźwiowym, zwłaszcza między kręgami L4 - L5, ustępuje z kręgozmykiem, nawet przy niekrytycznym zwężeniu kanału kręgowego.

Rodzaje kierunkowego przemieszczenia trzonów kręgów:

  • spondylolisteza skalenowa - jednoczesne przemieszczenie kilku segmentów kręgów w określonym kierunku;
  • fałszywa kręgozmyk, gdy nie ma zmian strukturalnych w kręgosłupie, a przemieszczenie następuje pod wpływem mięśni;
  • antespondylolisthesis, gdy, na przykład, kręg szyjny C5 jest przesunięty do przodu lub spondylolisteza S1 kręgu krzyżowego wystaje;
  • kręgozmyk tylna kręgosłupa szyjnego lub okolicy lędźwiowej;
  • połączony typ przemieszczenia, gdy łączone są różne typy deformacji.

Czym jest kręgozmyk z neurochirurgicznego punktu widzenia? Biorąc pod uwagę, że przemieszczony łuk kręgosłupa właściwego i leżącego pod spodem jest czynnikiem uciskającym nerwy i gałęzie naczyniowe kanału kręgowego, wówczas obiektami do leczenia (operacji) kręgozmyku są pacjenci bez oddzielenia łuku tylnego i ciała uciskającego przemieszczonego kręgu..

Wyjątkiem od reguły są pacjenci z patologią dysplastyczną, u których powikłanie neurologiczne jest możliwe tylko w stadium zwyrodnieniowym..

Stopień i objawy choroby

Stan kliniczny choroby neurologicznej określa wykładnik potęgowy przemieszczenia odcinków kręgów wyrażony w%:

  • Stopień 1 - lekkie przemieszczenie kręgu, nie przekraczające 20% jego szerokości. Objawy objawiają się rzadkimi bolesnymi odczuciami, które powodują zwiększone zmęczenie i dyskomfort;
  • Stopień 2 to przemieszczenie trzonu kręgu z 20 do 50% jego szerokości. Silne irytujące bóle o charakterze obolałym lub ciągnącym pojawiają się po aktywnych działaniach, bieganiu, uprawianiu sportu;
  • Stopień 3 - naruszenie integralności więzadła kręgowego sięga 50%. Pacjent odczuwa sztywność ruchów, napromienianie objawów bólowych różnych narządów życia. Narastający ból sprawia, że ​​przyjmujesz wygodną postawę, która na chwilę łagodzi cierpienie człowieka;
  • Stopień 4 - kręgi są przemieszczone i przekraczają krytyczny znak 75%. Osoba jest praktycznie unieruchomiona, wszelkie próby aktywności fizycznej przynoszą piekielne bóle. Trudności pojawiają się podczas wypróżniania i oddawania moczu, nawet w pozycji leżącej;
  • 5 stopni - całkowite unieruchomienie, paraliż możliwy z powodu krytycznego ucisku korzeni nerwowych.

Diagnoza kręgozmyku

Kliniczna i neurologiczna diagnoza kręgozmyku nie różni się od zwężenia kanału kręgowego i może być reprezentowana zarówno przez bóle odruchowe, jak i zespoły uciskowe.

Neurologiczne objawy choroby mogą mieć podobne objawy, które pomagają w postawieniu wstępnej diagnozy:

  • naruszenie statycznej pozycji kręgosłupa, gdy zgięcie lędźwiowe pacjenta jest mocno wyprostowane, a ciało jest lekko przechylone do tyłu, nogi zgięte w kolanach, pojawia się mielący chód;
  • podczas odczuwania przemieszczonego kręgu znajduje się półka kaskadowa, a przy zmianach przesmykowych ta półka znajduje się nieco powyżej poziomu przemieszczenia, ponieważ tylny łuk kręgu nie zmienia swojego położenia.

Nawet „zaniedbane” problemy ze stawami można wyleczyć w domu! Pamiętaj tylko, aby smarować go raz dziennie..

Film o diagnozie patologii:

Nieprawidłowe nasilenie podczas badania całkowicie zależy od charakteru osiowego przemieszczenia kręgu oraz parametrów klinicznych poziomu zajętego kanału kręgowego. Pacjenci z kliniką neurologiczną w wieku od 20 do 40 lat są najbardziej krytycznym przedziałem wiekowym dla manifestacji kręgozmyku.

Badanie diagnostyczne pacjentów z objawami przemieszczenia kręgów opiera się na radiologicznych metodach diagnostyki laboratoryjnej. Początkowo standardowa procedura spondylografii jest wykonywana w pionowym osiowym ułożeniu kręgosłupa.

Kolejnym etapem badania diagnostycznego jest wyjaśnienie fazy prawa mocy redukcji przemieszczonego trzonu kręgu. W tym celu pod kręgosłup krzyżowy umieszcza się sztywny wałek, a po trzymaniu przez 10-15 minut wykonuje się spondylografię w projekcji strzałkowej bocznej.

Bardziej pouczający obraz badania diagnostycznego ze względu na charakter przemieszczenia kręgu i jego ruchomość można uzyskać za pomocą sakoradykulografii, rezonansu magnetycznego i tomografii komputerowej.

Zasady leczenia

Podstawowe wymagania dotyczące leczenia patologii klinicznej:

  1. Bez subiektywnych i / lub obiektywnych czynników neurologicznych choroba nie wymaga leczenia.
  2. Młodym pacjentom, osobom w średnim wieku i starszym zaleca się leczenie zachowawcze z okresową kontrolą rentgenowską. W przypadku nieskuteczności kompleksu zabiegów terapeutycznych podejmuje się decyzję o leczeniu operacyjnym.
  3. Decyzję o korekcji chirurgicznej podejmuje się w przypadku połączenia dwóch patologii spondylolizy i kręgozmyku.

Rekomendacje wideo od Alexandra Bonina:

Zachowawcza terapia schorzeń neurologicznych zakłada stosowanie ortez korekcyjnych, terapeutyczne ćwiczenia wzmacniające na wyciskanie brzucha i wzmacnianie mięśni pleców, kompleks terapii farmakologicznej, zabiegi fizjoterapeutyczne, leczenie uzdrowiskowe.

Ten schemat leczenia jest najbardziej skuteczny u pacjentów, u których odruchowe zespoły bólowe i zaostrzenia odcinka lędźwiowego przeważają nad zespołem uciskowym.

W przypadku nasilenia się klinicznych objawów ucisku w kanale kręgowym, potwierdzonych kompleksowym badaniem diagnostycznym, lekarz prowadzący podejmuje decyzję o leczeniu operacyjnym.

Wskazania do chirurgicznej korekcji kręgosłupa

Operacyjne metody leczenia mają wskazania kliniczne:

  • ciśnienie uciskowe wraz z nasilającymi się objawami dysfunkcji motorycznych, ponieważ istnieje ryzyko porażenia układu nerwowego i zakłócenia czynności funkcjonalnej elementów kostno-stawowych biodra;
  • obecność uporczywego zespołu korzeniowo-niedokrwiennego, w którym złożona terapia nie jest skuteczna;
  • ciągła manifestacja nawrotu typu kompresyjno-niedokrwiennego i odruchowo-bolesna z wyraźną niestabilnością w obszarze uszkodzenia segmentowego;
  • manifestacja niestabilności i patologicznych objawów bólowych na tle traumatycznego stanu kręgosłupa;
  • stabilny etap patologii neurologicznej;
  • bliznowaciejące zwężenie kanału kręgowego z jatrogenną listezą.

Rodzaje modyfikacji chirurgicznych w celu tylnego dostępu do kręgosłupa:

  1. Interlaminektomia, która umożliwia uwolnienie korzeni nerwowych z podrażnienia kompresyjnego, ale pozostaje ucisk worka oponowego przez łuk.
  2. Hemilaminektomia, która jest stosowana w przypadku jednostronnego przemieszczenia kręgu.
  3. Laminektomia to najbardziej radykalny sposób na złagodzenie ucisku. Korekcja chirurgiczna w ten sposób obarczona jest ryzykiem zakłócenia biomechaniki kręgosłupa i pojawieniem się szorstkich blizn w sąsiadujących okolicach więzadłowo-mięśniowych lub wyrostka kolczystego..

Technika laminektomii:

Komponent kompresyjny i stopień przemieszczenia odcinka kręgosłupa nie zawsze decydują o nasileniu anomalii neurologicznej..

Głównym zadaniem operacji neurochirurgicznej jest stworzenie warunków dekompresyjnych poprzez repozycjonowanie (dopasowanie) przemieszczonego odcinka osi kręgosłupa, stabilizowanie go.

Podsumowanie

Nowoczesne, zaawansowane technicznie metody badań diagnostycznych oraz praktyczna wiedza pracowników medycznych pozwalają na ponowne rozważenie możliwości chirurgicznego leczenia patologii klinicznej, nawet w przypadku iniekcji kompresyjnej na korzenie nerwowe..

Historia patologii klinicznej obliczana jest na lata, dlatego nie jest wymagana całkowita repozycja oddzielonych trzonów kręgów. Więzadła przerostowe „dostosowują się” do nowego stanu kręgosłupa, niekiedy nie powodując przy tym żadnego dyskomfortu.

Dlatego decyzja o wyborze zachowawczego lub radykalnego leczenia operacyjnego kręgozmyku należy do pacjenta. Dbaj o siebie i bądź zdrowy!

Antespondylolisthesis kręgosłupa lędźwiowego

Antespondylolisthesis to choroba układu mięśniowo-szkieletowego związana z przemieszczeniem do przodu jednego z kręgów. W odcinku lędźwiowym kręgosłupa często rozwija się choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa. Obecnie ta patologia jest znacznie młodsza i jest diagnozowana u pacjentów w wieku 20-23 lat..

Przemieszczenie trzonu kręgu może nastąpić tylko pod jednym warunkiem - jeśli aparat więzadłowy i mięśniowy mocujący jest osłabiony lub zniszczony. W stanie normalnym każdy kręg jest połączony z drugim poprzecznymi krótkimi i podłużnymi więzadłami. Naprawiają trzon kręgu i nie pozwalają mu poruszać się względem środkowej osi.

Międzykręgowe krążki chrzęstne znajdują się między trzonami kręgów. Składają się z gęstej zewnętrznej powłoki (pierścienia włóknistego) o wysokim stopniu siły i wytrzymałości oraz jądra miażdżystego. To z kolei ma strukturę przypominającą galaretkę i składa się z określonych białek, które przyciągają ciecz. Jądro miażdżyste zapewnia równomierne rozłożenie obciążenia tłumiącego i utrzymuje normalną wysokość tarczy. To także element stabilnej pozycji trzonu kręgu..

Degeneracyjne procesy dystroficzne zaczynają się pojawiać, gdy dana osoba prowadzi siedzący tryb życia, ma nadwagę, pali, pije napoje alkoholowe, narusza zasady racjonalnego żywienia itp. Jego mięśnie wzdłuż kręgosłupa słabną. Zapewniają rozproszone odżywianie tkanek chrzęstnych krążków międzykręgowych. Jeśli mięśnie przykręgowe nie działają (kurczą się i rozluźniają), to:

  • włóknisty pierścień krążka międzykręgowego traci płyn i ulega odwodnieniu;
  • staje się mniej elastyczny i nie może wytrzymać obciążeń, które na nim działają, gdy ciało się porusza;
  • na powierzchni pierścienia włóknistego pojawia się sieć małych pęknięć, które zaczynają wypełniać się solami wapnia;
  • zwapnienie powierzchni pierścienia włóknistego prowadzi do tego, że traci on zdolność wchłaniania płynu podczas wymiany rozproszonej z otaczającymi mięśniami przykręgosłupowymi;
  • rozpoczyna się ekstrakcja płynu z tkanek jądra miażdżystego, zmniejsza się on i traci zdolność do utrzymania prawidłowej wysokości krążka międzykręgowego.

Ten etap osteochondrozy nazywany jest wypukłością - wraz z nim następuje gwałtowny spadek wysokości krążka międzykręgowego. Ale w tym samym czasie aparat więzadłowy nie kurczy się. Występuje niestabilność pozycji trzonów kręgów. Kiedy przykładane jest do nich ekstremalne obciążenie fizyczne, przesuwają się względem siebie, ponieważ nie są zamocowane.

Przeciwkozmykologia kręgosłupa lędźwiowego, oprócz zmian zwyrodnieniowych, może być wywoływana przez urazy pleców, procesy zapalne, guzy i złą postawę. Kiedy pojawiają się oznaki charakterystyczne dla patologii, należy jak najszybciej zwrócić się o pomoc medyczną..

Przyczyny przeciwkozmyku L3, L4 i L5

Często diagnozuje się przeciwkozmyk L5 - jest to ostatni kręg lędźwiowy, na który obciąża się maksymalne obciążenie amortyzacyjne. Zwyrodnieniowa antespondylolisteza kręgu L5 rozwija się spontanicznie, na przykład podczas podnoszenia ekstremalnych ciężarów lub przy nieudanym przechyleniu. W niesprzyjających warunkach pracy może stopniowo rozwijać się przeciwkozmykologia kręgosłupa L5. Na przykład, jeśli są one związane z podnoszeniem i przenoszeniem ciężarów. Ładowacze, budowniczowie, ciężarowcy itp. Często cierpią na podobną patologię..

Rzadziej rozpoznaje się przeciwkozmyk L4. To, podobnie jak uszkodzenie piątego kręgu, może być wywołane przez następujące czynniki ryzyka:

  • obecność nadwagi, ponieważ nadmierna masa ciała znacznie zwiększa nacisk na tkanki chrzęstne krążków międzykręgowych i powoduje ich przedwczesne zniszczenie;
  • utrzymanie siedzącego trybu życia, brak aktywności fizycznej, odmowa regularnego wysiłku fizycznego wywieranego na ramę mięśniową pleców i dolnej części pleców;
  • skomplikowana ciąża i nieprzestrzeganie przez kobietę w ciąży zaleceń lekarza dotyczących stosowania bandaża prenatalnego;
  • siedzący tryb pracy, w którym osoba jest zmuszona przebywać w statycznej, napiętej pozycji przez długi czas;
  • naruszenie postawy i różnego rodzaju skrzywienia kręgosłupa (kifoza, lordoza, skolioza itp.);
  • nieprawidłowa organizacja miejsca do spania i pracy z punktu widzenia ergonomii;
  • noszenie ciężarów w jednej ręce;
  • ciężka praca fizyczna.

Przeciwkozmykologia kręgosłupa L4 może być związana z ogólnoustrojowymi patologiami tkanki chrzęstnej. Najczęściej jest to zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, toczeń rumieniowaty układowy i reumatoidalne zapalenie stawów kręgosłupa. Ich eliminacja pozwala szybko przywrócić stabilność pozycji trzonów kręgowych.

Zwyrodniałe zapalenie stawów kręgosłupa L4 w podeszłym wieku jest prawie zawsze wywoływane przez zniszczenie tkanki kostnej. Wraz z inwolucyjnymi zmianami hormonalnymi w organizmie następuje stopniowe wypłukiwanie wapnia z beleczek kostnych. Pod naciskiem masy ciała tkanka kostna kręgów zwisa. Zmniejszają się na wysokość. To powoduje niestabilność. W niektórych przypadkach antespondylolisteza u osób starszych łączy się ze złamaniem kompresyjnym trzonu kręgu na tle osteoporozy lub osteomalacji.

Najrzadszą lokalizacją jest antespondylolisthesis L3. Najczęściej takie przemieszczenie trzonu kręgu jest konsekwencją operacji usunięcia uszkodzonego krążka międzykręgowego. Podobną patologię można również zaobserwować u osób z ciężkimi skoliozami klatki piersiowej, skrętami i skrętami kości miednicy, nieprawidłowym ułożeniem stopy. To na tym kręgu wywierane jest maksymalne obciążenie amortyzacyjne.

Przyczyną przeciwkozmyku kręgosłupa może być uraz. Są to skręcenia i zerwania aparatu więzadłowego i ścięgien, złamania i pęknięcia trzonów kręgowych i ich wyrostków, podwichnięcie stawów międzykręgowych itp..

Kliniczne objawy przeciwkozmykowe

Prawdziwa antespondylolisteza jest rzadkością w praktyce klinicznej kręgowca. Najczęściej jest to połączona patologia wtórna na tle długotrwałych zwyrodnieniowych procesów dystroficznych w tkankach chrzęstnych krążków międzykręgowych..

W związku z tym objawy przeciwkozmykowe można izolować lub łączyć. Typowe objawy kliniczne obejmują zespół bólowy, który nasila się przy każdym ruchu ciała. Ponadto pacjent może mieć sztywność ruchów, uczucie niezręczności, przepływ ciała w okolicy lędźwiowej. Charakterystyczną cechą jest pojawienie się pewnych obcych dźwięków podczas zginania i prostowania pleców. Mogą to być kliknięcia, skrzypienie, skrzypienie itp. Dźwięki pojawiają się, gdy następuje gwałtowne przesunięcie trzonu kręgu względem jego osi.

Istnieje również grupa neurologicznych objawów przeciwkozmyku. Występują, gdy przemieszczając trzon kręgowy wywiera ucisk na nerwy korzeniowe, ich gałęzie lub błony twarde rdzenia kręgowego. Przy ucisku na nerwy korzeniowe objawy są jednostronne. Kiedy rdzeń kręgowy jest uciskany, objawy neurologiczne mogą wystąpić jednocześnie w obu kończynach dolnych..

Neurologiczne kliniczne objawy przeciwkozmyku obejmują:

  • lumbago - rozprzestrzenianie się bólu wzdłuż dotkniętych nerwów;
  • drętwienie niektórych obszarów kończyn dolnych, przedniej ściany brzucha, pachwiny i dolnej części pleców;
  • dysfunkcja pęcherza, w wyniku której następuje wzrost lub opóźnienie oddawania moczu;
  • dysfunkcja jelita grubego, której towarzyszą długotrwałe zaparcia, po których następuje biegunka;
  • zmniejszona siła mięśni kończyn dolnych;
  • uczucie osłabienia nóg, częściowy niedowład i paraliż;
  • pojawienie się poczucia pełzania i innych rodzajów parestezji.

Jeśli pojawią się takie objawy kliniczne, należy jak najszybciej zwrócić się o pomoc lekarską. Rozpoznanie tego stanu przeprowadza się za pomocą badania klinicznego i badania rentgenowskiego dotkniętego kręgosłupa..

Stopnie antespondylolisthesis

Istnieją trzy stopnie antespondylolisthesis, które są określane przez procent przemieszczenia trzonu kręgu. Na przykład przeciwkozmyk stopnia 1 L5 ustala się, jeśli zdjęcie rentgenowskie wykazuje przemieszczenie nie większe niż jedna czwarta (25%) całkowitej powierzchni kręgu.

Przeciwkozmykologia stopnia 2 L5 ustala się z przemieszczeniem połowy (50%) całkowitej powierzchni kręgu. Patologia trzeciego stopnia to przemieszczenie 75% lub więcej. Zwykle stan ten wymaga natychmiastowej operacji w celu przywrócenia drożności kanału kręgowego..

W większości przypadków przeciwkozmykowe stadium 2 można leczyć zachowawczo. W przypadku patologii pierwszego stopnia możliwe jest również całkowite przywrócenie stabilności położenia wszystkich części strukturalnych kręgosłupa. Dlatego w nowoczesny sposób umów się na wizytę u kręgowca w celu uzyskania pomocy medycznej..

Leczenie przeciwkozmyku

W leczeniu przeciwkozmyków zaleca się stosowanie metod terapii manualnej, ćwiczeń terapeutycznych, fizjoterapii itp. Nie ma takich leków farmakologicznych, które przywróciłyby normalną pozycję trzonu kręgu i naprawiły go. Niektóre leki farmakologiczne mogą być stosowane w leczeniu chorób, które wywoływały niestabilność położenia kręgów. To są chondroprotektory. Można je stosować tylko wtedy, gdy prowadzona jest skuteczna terapia manualna, mająca na celu przywrócenie rozproszonego odżywiania tkanek chrzęstnych kręgosłupa. We wszystkich innych przypadkach nie mają absolutnie żadnej skuteczności..

Witaminy z grupy B i środki rozszerzające naczynia są przepisywane w celu przywrócenia uszkodzonych włókien nerwowych. Stymulują procesy regeneracyjne.

Leczenie przeciwkozmykologiczne opiera się na osteopatii i ręcznej trakcji kręgosłupa. Przy pomocy leczenia osteopatycznego lekarz przywraca normalną pozycję trzonu kręgu oraz wzmacnia napięcie mięśniowe, co zapobiega jego odwrotnemu przemieszczeniu. Ręczna trakcja kręgosłupa stwarza warunki do przywrócenia normalnej wysokości krążka międzykręgowego, co w naturalny sposób unieruchomi kręg.

W trakcie leczenia stosuje się kinezyterapię i ćwiczenia terapeutyczne. Poprawiają kondycję układu mięśniowego pleców i dolnej części pleców, przywracają proces rozproszonego odżywiania tkanki chrzęstnej.

Fizjoterapia, refleksologia, ekspozycja na laser mogą mieć pozytywny wpływ na stan tkanek kręgosłupa. Są aktywnie wykorzystywane podczas leczenia.

Zalecamy znalezienie poradni terapii manualnej w miejscu zamieszkania w celu leczenia przeciwkozmyków kręgosłupa lędźwiowego.

Istnieją przeciwwskazania, potrzebna jest specjalistyczna porada.

Możesz skorzystać z usługi bezpłatnej wizyty u lekarza pierwszego kontaktu (neurolog, kręgarz, kręgowiec, osteopata, ortopeda) na stronie internetowej poradni Free Movement. Podczas pierwszej bezpłatnej konsultacji lekarz zbada Cię i przeprowadzi wywiad. Jeśli pojawią się wyniki MRI, USG i RTG, przeanalizuje obrazy i postawi diagnozę. Jeśli nie, wypisze niezbędne wskazówki.

Co to jest antespondylolisteza, jej objawy i leczenie

Antyelisteza kręgu, patologia polegająca na przesunięciu elementu kręgosłupa do przodu w stosunku do osi. Naruszenie następuje wraz z całkowitym pęknięciem lub osłabieniem aparatu więzadłowego w miejscu rozwoju choroby.

Choroba jest obarczona niepełnosprawnością i nieodwracalnymi procesami w strukturze układu mięśniowo-szkieletowego.

Antespondylolisteza kręgosłupa jest często mylona z przepukliną, ale są to dwie różne patologie: w przypadku przepukliny wystaje tylko krążek międzykręgowy, a nie cały kręg.

Przyczyny patologii

Ta patologia należy do grupy chorób zwanych kręgozmykiem, przemieszczeniem kręgów. Takie zmiany mogą wystąpić w dowolnym miejscu kręgosłupa, ale najczęściej ryzyko pojawia się w okolicy lędźwiowej, l3-l5, l5-c1.

Przyczyny antyelistezy kręgu l5 i pytanie, w jaki sposób ta patologia może być spowodowana, zawsze budzi wiele pytań. Spondyloliza rozwija się w wyniku urazów kręgosłupa, zbyt dużego wysiłku fizycznego i guzów uciskających krąg. Oprócz głównych istnieją mniej powszechne czynniki wpływające:

  • genetycznie uwarunkowane wrodzone osłabienie aparatu więzadłowego międzykręgowego,
  • wynik niewłaściwej operacji,
  • zmiany wieku,
  • zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa (częsta przyczyna przemieszczenia w lokalizacjach l3, l4, l5),
  • ogniska zapalne w okolicy krążków międzykręgowych,
  • tężcowy skurcz tkanki mięśniowej, który występuje przy poliomyelitis, prowokuje rozwój choroby, takiej jak antyelisteza kręgu L4.

Patologia kręgosłupa szyjnego występuje rzadziej niż w innych lokalizacjach, ponieważ ta strefa jest najbardziej mobilna.

Według statystyk WHO w 92% przypadków choroba rozwija się po urazach kręgosłupa i wysiłku fizycznym. A w 6% przypadków przemieszczenie następuje w wyniku procesów zwyrodnieniowych i guzów, które popychają kręg do przodu.

Klasyfikacja

We współczesnej medycynie istnieje kilka rodzajów kręgozmyków. W zależności od stopnia przesunięcia położenia kręgu wyróżnia się cztery etapy rozwoju choroby. Pierwszy stopień, przesunięcie do 25%, drugi, przesunięcie od 25% do 50%, trzeci, odchylenie o 50% -70%, czwarty, ponad 75%.

Określenie według tej klasyfikacji jest obowiązkowe i jest brane pod uwagę przy wyborze terapii: 2 i 1 stopnie antyelistazy podatnej na leczenie zachowawcze, zaniedbane formy należy operować. Samo stosowanie leków będzie nieskuteczne.

Zgodnie z mechanizmem występowania wyróżnia się postać ostrą, która powstaje w wyniku zaburzeń mechanicznych spowodowanych urazem, a przewlekła rozwija się w wyniku przedłużających się procesów dystroficznych i zwyrodnieniowych.

Grupa kręgozmyków jest również podzielona ze względu na kierunek przemieszczenia kręgów:

  • Antyelisthesis - kręgi poruszają się do przodu, w kierunku jamy brzusznej,
  • Laterolystesis, naruszenie kilku segmentów naraz, objawiające się przemieszczeniem w dowolnym kierunku,
  • Retrolisteza - kręgi są przesunięte do tyłu, z dala od jamy brzusznej,

Występuje również fałszywe przemieszczenie, w którym nie ma zmian strukturalnych i zaburzeń w budowie kręgosłupa, ale kręgi zmieniają swoje typowe położenie pod działaniem tkanki mięśniowej i przemieszczeniem kombinowanym.

Klasyfikacja ze względu na progresję (typ): zwyrodnieniowe, patologiczne, dysplastyczne, kręgozmykowe, urazowe.

Łączą również chorobę ze względu na charakter przemieszczenia: stabilne, skoncentrowane przemieszczenie w jednej części kręgosłupa i niestabilne, przemieszczenie zmienia się w zależności od ułożenia ciała pacjenta.

Objawy

Objawy mogą się różnić w zależności od stopnia rozwoju i lokalizacji przemieszczenia choroby. Ale każdy z typów tej choroby ma wspólne objawy, na przykład:

  • bóle głowy i zawroty głowy,
  • rozmazany obraz,
  • dzwonienie w uszach,
  • utrata przytomności,
  • zaburzenia snu,
  • bezsenność.

Objawy uszkodzenia okolicy klatki piersiowej: kaszel wysycha, pojawiają się nieprzyjemne odczucia w narządach tej lokalizacji, występują trudności w oddychaniu lub duszności. Przemieszczeniu w odcinku lędźwiowym kręgosłupa mogą towarzyszyć rozstrój stolca, hemoroidy, nietrzymanie moczu, zaburzenia potencji i aborcja (poronienie).

Antespondylolisteza kręgu L4 i innych kręgów dzieli się na zespoły kompresyjne, naczyniowo-wegetatywne i neurologiczne.

Neurologiczne objawy retrospondylolizy powstają w wyniku mechanicznego uszkodzenia korzeni nerwowych L4-S1.

Uszkodzenia korzeni nerwowych wyrażają się w postaci zaburzeń takich jak:

  • częściowa utrata kolana, odruch Achillesa,
  • ograniczenie ruchomości stawów biodrowych,
  • częściowy brak wrażliwości skóry,
  • zmęczenie podczas chodzenia,
  • silny ból nóg, krocza.

Naczyniowo-wegetatywne objawy choroby antyelisteza c3 i innych kręgów występują z powodu upośledzonego przepływu krwi w strefie przemieszczenia: zaburzenia czynności jelit, utrzymywanie się skurczów spastycznych we włóknach mięśniowych, wzmożona lordoza, upośledzone opróżnianie pęcherza i jelit, zwężenie tętnic w okolicy tkanek miękkich.

Zespół uciskowy występuje w wyniku ucisku zakończeń nerwowych. Antyelistezie V kręgu w trzecim etapie towarzyszy lumbago, ostry i ostry ból w dolnej części pleców, który uniemożliwia zginanie i wyprostowanie ciała.

Diagnostyka i leczenie

Co to jest antyelisteza, jak ją zdefiniować? Chorobę można zdiagnozować za pomocą rezonansu magnetycznego, tomografii komputerowej (multispiral), zwykłych spondylogramów, elektrroneuromyografii.

Metody badawcze pozwalają nie tylko określić patologię, ale także poznać stopień jej rozwoju.

Na początkowych etapach powstawania choroby stosuje się antyelistezę c4 i innych kręgów, stosuje się konserwatywne metody leczenia. Przy zaawansowanych (3-4) stopniach skuteczna będzie tylko interwencja chirurgiczna.

Zachowawcze leczenie antyelisteza czwartego piątego kręgu, podobnie jak w innych lokalizacjach, ma na celu złagodzenie bólu i zapalenia tkanek. W tym celu stosuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne, hormony, blokadę nowokainy i leki przeciwbólowe. Po usunięciu ostrej manifestacji objawów fizjoterapia jest zalecana zgodnie z indywidualnym programem.

W przypadku trzeciego lub czwartego stopnia zaawansowania patologii, powikłań neurologicznych, silnego zespołu bólowego, których nie można usunąć lekami, a jeśli leczenie zachowawcze jest nieskuteczne, uciekają się do operacji.

Interwencja chirurgiczna polega na przywróceniu kręgu do jego naturalnego miejsca z dalszym utrwaleniem w określonym miejscu.

Terapia ruchowa i gimnastyka w chorobie przeciwkozmykowej kręgów l5, l4, l3 dają dobre wyniki: pozwala osiągnąć stabilną remisję, uniknąć dalszego rozwoju patologii i wyeliminować uczucie dyskomfortu w dotkniętym obszarze.

Efekt będzie bardziej zauważalny, jeśli przebieg ćwiczeń gimnastycznych rozpocznie się jak najwcześniej i uzupełniony o fizjoterapię, nosząc specjalny gorset, ograniczający aktywność fizyczną w życiu codziennym.

Tradycyjne metody

Tradycyjne metody medycyny są nieskuteczne w leczeniu antyelisteza kręgu L4 oraz w przypadku przemieszczenia w innych lokalizacjach. Istotą choroby jest zmiana położenia kręgu, a taką sytuację można skorygować jedynie działaniami mechanicznymi, które mają na celu przywrócenie go do pierwotnej pozycji i bezpieczne utrwalenie. Przy użyciu tradycyjnej medycyny niemożliwe jest osiągnięcie takiego wyniku..

Niekonwencjonalne przepisy na leczenie mogą wywołać chorobę. Tylko szybki dostęp do opieki medycznej może poprawić sytuację i uniknąć rozwoju powikłań.

Przemieszczenie kręgów wymaga szybkiej reakcji, a mianowicie poszukiwania wykwalifikowanej pomocy i przestrzegania zaleceń lekarza prowadzącego. W przypadku samoleczenia lub nieznajomości choroby zwiększa się prawdopodobieństwo wystąpienia poważnych powikłań, które mogą spowodować niepełnosprawność pacjenta..