Główny

Kifoza

Leczenie zapalenia kości i szpiku: co czeka pacjenta

Czynniki zakaźne, przenikające ze środowiska zewnętrznego lub chroniczne ognisko wewnątrz organizmu, mogą zainfekować każdą tkankę. W kościach tworzy się ropna fuzja z tworzeniem się sekwestrów - nowych zmienionych fragmentów w wyniku pracy osteoklastów. Komórki te próbują oprzeć się agresji drobnoustrojów poprzez odbudowę struktur kostnych. Jednak efekt ich działania jest niewystarczający, ponieważ na tle obniżonej odporności i wysokiej inwazyjności patogenów bakteryjnych trwa ropna fuzja. W ten sposób powstaje zapalenie kości i szpiku - ognisko zakaźnego uszkodzenia tkanki kostnej.

Standard działań leczniczych obejmuje zachowawczą opiekę nad pacjentem, chirurgiczne metody wpływu na proces bakteryjny. Ostre zapalenie obejmuje niewielką interwencję, ograniczoną do miejscowej trepanacji i ustalenia odpływu treści ropnej. Protokół operacji w przypadku przewlekłego zapalenia kości i szpiku może obejmować różne techniki, aż do częściowej resekcji kości i nałożenia aparatu Ilizarowa. Recenzje pacjentów, którzy przeszli radykalną interwencję, wskazują, że czas trwania rehabilitacji jest dość długi. Jednak często obserwuje się później całkowite wyleczenie, uwalniając pacjentów od długotrwałych bolesnych objawów choroby..

Główne objawy

Ważne jest, aby wiedzieć! Lekarze są zszokowani: „Istnieje skuteczny i niedrogi lek na ból stawów”. Przeczytaj więcej.

Choroba występuje u dzieci i dorosłych - od urodzenia do późnej starości. Główną przyczyną zapalenia kości i szpiku są bakterie, które wnikają do tkanki kostnej drogą kontaktową lub krwiotwórczą. Wśród mikroorganizmów podstawą etiologiczną jest:

  • gronkowce, zwłaszcza złote;
  • paciorkowce;
  • Pseudomonas aeruginosa;
  • bakterie tworzące przetrwalniki;
  • Klebsiella, Legionella i rzadsze czynniki zakaźne.

Ponad 90% wszystkich przypadków zapalenia kości i szpiku jest wywoływane przez gronkowce i paciorkowce. Po zabiegach chirurgicznych na tkance kostnej w celu wymiany protezy, przy braku odpowiednich środków antyseptycznych, do rany dostają się mikroorganizmy oportunistyczne. To komplikuje identyfikację czynnika etiologicznego, wpływa na wybór antybiotyku, ponieważ taka flora jest wyjątkowo niewrażliwa.

Znane są przyczyny obniżenia lokalnej ochrony immunologicznej - są to czynniki, które przyczyniają się do wnikania bakterii do tkanki kostnej:

  • ogniska bakteryjnego zapalenia w organizmie - próchnica, kamica żółciowa, infekcje dróg moczowo-płciowych, zapalenie migdałków;
  • długotrwałe ostre choroby układu oddechowego, które zmniejszają odporność komórkową i humoralną;
  • Zakażenie wirusem HIV;
  • alkoholizm, narkomania;
  • uraz kości;
  • operacje - ekstrakcja zęba, endoprotetyka.

Na tle osłabienia mechanizmów obronnych organizmu bakterie wnikają i namnażają się w tkance kostnej. W rezultacie pojawia się ognisko ropnej fuzji..

Główne objawy zapalenia kości i szpiku:

  • ból;
  • wzrost temperatury;
  • obrzęk i przekrwienie skóry wokół miejscowego obszaru uszkodzonej tkanki kostnej;
  • asymetria kończyn lub twarzy;
  • pogorszenie ogólnego stanu zdrowia - zatrucie, osłabienie, pocenie się.

Specyficzne objawy zapalenia kości i szpiku i jego rozpoznanie zależą od umiejscowienia bólu i procesu zapalnego. Następujące kości są najbardziej podatne na zniszczenie:

  • szczęki - górna i dolna;
  • ramię;
  • cześć p;
  • goleń, w tym obie kości goleniowe;
  • ból pleców.

U dzieci proces ten może rozprzestrzenić się na stawy z powodu osłabienia błony maziowej. Zespół bólowy i odurzenie przybierają wyraźne cechy, co pogarsza przebieg choroby u nieletnich.

Podstawowe zasady leczenia zapalenia kości i szpiku:

  • detoksykacja;
  • przepisywanie antybiotyków;
  • chirurgiczne oczyszczenie miejsca zakażenia;
  • terapia odtwórcza;
  • powrót do zdrowia i rehabilitacja.

Leczenie po zapaleniu kości i szpiku obejmuje terapię witaminową, stymulację odporności, profilaktyczne kursy działania przeciwbakteryjnego, terapię ruchową, masaż i pomoc objawową.

Terapia antybiotykowa

Terapia antybiotykowa jest zalecana przed i po chirurgicznym opracowaniu rany. Głównym zadaniem antybiotyków jest zahamowanie aktywnego rozmnażania mikroorganizmów. Niezależnie od lokalizacji ogniska zakaźnego najpowszechniej stosuje się leki podawane pozajelitowo dożylnie w połączeniu z lekami podawanymi doustnie. Do antybiotykoterapii stosuje się grupy leków:

  • cefalosporyny - cefuroksym, ceftazydym, ceftriakson;
  • glikopeptydy - wankomycyna;
  • półsyntetyczne penicyliny - Amoksycylina w połączeniu z kwasem klawulanowym, Tikarcylina;
  • aminoglikozydy - Tobramycyna, Amikacyna, Netilmycyna;
  • fluorochinolony - Lewofloksacyna, Ciprofloksacyna;
  • pochodne imidazolu - metronidazol;
  • antybiotyki z innych grup w określonych kategoriach pacjentów.

Wybór konkretnego leku zależy od ciężkości stanu pacjenta, charakterystyki infekcji. Poniżej znajduje się tabela opcji połączeń przeciwbakteryjnych w różnych kategoriach pacjentów.

DzieciOsłabione osoby w każdym wieku, osoby starszeNarkomani i zakażeni wirusem HIVZwykli pacjenci
Ostre zapalenie kości i szpikuAmoksycylina + kwas klawulanowy w połączeniu z cefuroksymem lub cefotaksymemCefalosporyny 3-4 generacji w połączeniu z fluorochinolonami i metronidazolemWankomycyna, ryfampicyna, biseptol w połączeniu z cefalosporynami 2-3 generacjiCeftriakson plus aminoglikozydy
Proces pooperacyjnyImipenem lub poprzednia kombinacjaWankomycynaTa sama kombinacjaFluorochinolon, cefalosporyny, metronidazol
Przewlekłe zapalenie kości i szpikuAmoksycylina + kwas klawulanowy, wankomycyna, cefepimCeftazydym, aminoglikozydy, metronidazolWankomycyna, metronidazol, fluorochinolony w dużych dawkachCefalosporyny, aminoglikozydy, tikarcylina
Rozlana zmiana z licznymi zmianami kostnymiMakrolidy pozajelitowe, cefalosporyny, wankomycynaTa sama kombinacjaTa sama kombinacjaMetronidazol plus wankomycyna plus cefalosporyny
Infekcja mieszanką złożonąImipenem, WankomycynaCefalosporyny generacji 4-5, Netilmycyna, Metronidazol, FluorochinolonyBiseptol, Vancomycin, ImipenemTa sama kombinacja
Oporne formy chorobyWankomycynaWankomycyna, ImipenemTa sama kombinacjaWankomycyna lub Imipenem

Oprócz antybiotyków leczenie farmakologiczne powinno obejmować detoksykację poprzez wprowadzenie płynów zastępujących osocze, terapię witaminową i określone leki dla określonych kategorii pacjentów. W przypadku zakażenia wirusem HIV równoległe ARVT jest obowiązkowe (działanie przeciwwirusowe). W przypadku braku wpływu na retrowirusa efekt antybiotykoterapii będzie nieistotny nawet przy stosowaniu wszystkich grup antybiotyków.

W przypadku wieloogniskowego rozlanego zapalenia kości i szpiku, które rozprzestrzenia się drogą krwiotwórczą, wskazane są tylko antybiotyki dożylne i dotętnicze. W przypadku dzieci ważną rolę odgrywa tłumienie stanu zapalnego, więc można zaniedbać niektóre reakcje uboczne leków i rozszerzyć zakres działania przeciwbakteryjnego. Początkowo wszystkim kategoriom pacjentów przypisuje się terapię empiryczną w celu stłumienia najbardziej prawdopodobnych patogenów. Dalszą korektę przeprowadza się poprzez identyfikację konkretnego mikroorganizmu, który spowodował ognisko ostrego lub przewlekłego zapalenia. Oprócz leków i opieki chirurgicznej stosuje się fizjoterapię laserem, prądami UHF lub diadynamicznymi.

Aby złagodzić cierpienie pacjenta, można zastosować środki ludowe. Nie są to główne, ponieważ pacjent umrze bez pełnoprawnej pomocy medycznej, ale mogą przyspieszyć proces gojenia. W przypadku leczenia miejscowego, uzdrowiciele zalecają następujące zioła, aby pomóc w leczeniu zapalenia kości i szpiku:

  • rumianek;
  • Dziurawiec;
  • Mennica;
  • żywokost;
  • owies;
  • kwiaty bzu.

Rośliny te goją się ranami, resorpcją, działają przeciwzapalnie. Wykonuje się z nich wywary i nalewki, a następnie nakłada się kompresy na dotknięty obszar tkanki kostnej. Usuwanie ropy sokiem z aloesu na zapalenie kości i szpiku jest praktykowane w medycynie ludowej od wielu lat. Terapia żywokostem jest tak samo popularna jak roślina o wyraźnych właściwościach przeciwbólowych. W przypadku próchnicy rumianek lub nagietek stosuje się w postaci wywaru jako płyn do płukania ust. Jednak przy wszystkich zaletach tradycyjnych metod leczenia ich skuteczność w ciężkim zapaleniu kości i szpiku jest niewystarczająca, dlatego konieczna jest pomoc chirurga.

Operacja

Zapalenie kości i szpiku jest ropnym procesem tkanki kostnej z tworzeniem się sekwestrów i ropni, dlatego środki terapeutyczne nie są kompletne bez interwencji chirurgicznej. Choroby nie można leczyć w domu, dlatego aby zapewnić pełną opiekę pacjent musi być hospitalizowany na oddziale chirurgii ropnej.

Główne nowoczesne metody korekcji chirurgicznej obejmują:

  • lokalna trepanacja poprzez zastosowanie frezowania otworów z nałożeniem drenażu;
  • otwarcie ropnia;
  • sekwestrektomia i otwarta higiena ogniska infekcji;
  • resekcja kości z nałożeniem aparatu Ilizarowa;
  • otwarta osteosynteza przy użyciu metalowych płytek;
  • zastąpienie miejsca kości sztucznym materiałem.

Specjalista decyduje o wyborze zabiegu operacyjnego, kierując się charakterystyką przebiegu choroby. Ostre przypadki często kończą się dobrze po prostej trepanacji, ale przewlekły proces wymaga radykalnej opieki chirurgicznej.

Infekcja po ekstrakcji zęba

Jedną z odmian tej choroby jest zapalenie kości i szpiku szczęki. Występuje, gdy infekcja dochodzi drogą kontaktową po ekstrakcji zęba, czemu towarzyszy silny zespół bólowy z niezdolnością do żucia. Problem wymaga natychmiastowego leczenia, ponieważ jakość życia pacjenta ulega dramatycznemu pogorszeniu.

Podstawowe zasady terapii to:

  • chirurgiczne oczyszczenie ogniska szczęki;
  • stosowanie antybiotyków;
  • unieruchomienie za pomocą szyny;
  • delikatna dieta;
  • detoksykacja.

Nawet „zaniedbane” problemy ze stawami można wyleczyć w domu! Pamiętaj tylko, aby smarować go raz dziennie..

Sekwencja środków terapeutycznych rozpoczyna się od opieki chirurgicznej, następnie stosuje się unieruchomienie, równolegle przepisuje się środki zachowawcze. Po zdjęciu szyn następuje zmiana leczenia: zmniejsza się dawkę leków przeciwbakteryjnych, ustaje miejscowe działanie antyseptyczne, rozszerza się dieta, dodaje się pomoc fizjoterapeutyczną. Całkowite wyleczenie następuje w ciągu dwóch tygodni.

Uczucie szczęki

Ogniska przewlekłej infekcji często znajdują się w jamie ustnej: słabo wyleczone próchnica zębów, zapalenie migdałków, zapalenie zatok prowadzą do wnikania mikroorganizmów do górnej lub dolnej szczęki. Tak rozwija się zapalenie kości i szpiku, któremu sprzyjają urazy twarzy, powikłane nakłuciem zatok szczękowych lub ekstrakcją zęba. Klinika zębopochodnego zapalenia kości i szpiku obejmuje następujące objawy:

  • silny ból w dotkniętym obszarze;
  • ostry obrzęk błony śluzowej jamy ustnej i skóry na dotkniętej szczęce;
  • wzrost temperatury;
  • asymetria twarzy;
  • osłabienie, silne zmęczenie.

Funkcja żucia pacjenta jest upośledzona, ponieważ często trudno jest otworzyć usta. Zmiany mowy, dołączają bóle głowy. Intoksykacja rośnie, a proces ten ma tendencję do szybkiego rozprzestrzeniania się w przypadku braku pomocy. Dlatego objawy i leczenie ocenia dentysta w celu podjęcia decyzji o postępowaniu z pacjentem..

Zajęcie kości wymaga chirurgicznego oczyszczenia szczęki, które odbywa się poprzez otwarty dostęp przez jamę ustną. Dalsza taktyka - unieruchomienie za pomocą szyny, a następnie kontrola RTG pod kątem zmian w tkance kostnej. Zaleca się leczenie zachowawcze antybiotykami o rozszerzonym spektrum działania. Metronidazol jest szczególnie często stosowany w połączeniu z 3-4 generacjami cefalosporyn. Dodatkowo przepisywane są fluorochinolony lub ryfampicyna. Możesz pomóc pacjentowi i środkom ludowym. Aby to zrobić, spłucz fito-antyseptykami, które są częścią rumianku, nagietka lub eukaliptusa. Kompozycję można przygotować niezależnie, ale w hodowli zaleca się stosowanie gotowych farmaceutycznych nalewek tych roślin..

Zapalenie kości i szpiku w stomatologii

Uszkodzenie szczęk odgrywa wiodącą rolę w genezie zapalenia kości i szpiku po ekstrakcji zęba. Do zakażenia dochodzi w gabinecie stomatologicznym lub w domu z powodu niewłaściwej pielęgnacji rany pooperacyjnej. Główne objawy są związane z uszkodzeniem jamy ustnej:

  • silny ból;
  • ostry obrzęk;
  • niezdolność do jedzenia;
  • trudności w mówieniu;
  • przejawy zatrucia.

Środki terapeutyczne ograniczają się do rehabilitacji ogniska zapalenia kości i szpiku, a następnie wyznaczenia antybiotyków. Zabiegi chirurgiczne przeprowadza się w szpitalu, a przy korzystnym przebiegu choroby w ciągu najbliższych 3-4 dni pacjent zostaje wypisany do obserwacji w gabinecie chirurgicznym poradni stomatologicznej. Antybiotyki zmieniane są na doustne w tej samej dawce, a kontrola rentgenowska i usuwanie unieruchomienia odbywa się ambulatoryjnie. Takie podejście jest potrzebne ze względu na wygodę pacjenta i przyspieszenie okresu rehabilitacji..

Zapalenie kości i szpiku kości

Objawy i leczenie zmian kostnych zależą od lokalizacji procesu zapalnego. Najłatwiej przebiega zapalenie kości i szpiku kości piętowej. Dotknięty obszar jest zlokalizowany tylko przez niewielki obszar kończyny. Dlatego chociaż występuje obrzęk i dysfunkcja nogi, łatwy dostęp do drenażu i silna antybiotykoterapia zapewniają szybki efekt..

Klęska podudzia oddaje proces w kości piszczelowej, który przebiega z ostrymi naruszeniami funkcji kończyny:

  • ostry ból;
  • obrzęk podudzia;
  • niezdolność do chodzenia;
  • wzrost odurzenia;
  • gorączka gorączkowa.

W przypadku zapalenia tylko kości strzałkowej siła bolesnych wrażeń maleje. Jednak szybki dostęp do niego jest trudny, a wraz z dodatkowym naruszeniem ukrwienia kończyn dolnych choroba jest często opóźniona.

Klęska kości udowej mija z ciężkim zatruciem i często z unieruchomieniem pacjenta. Zwykła trepanacja nie wystarczy, ponieważ masa mięśniowa wokół jest świetna. Dlatego wykonywana jest otwarta operacja, która opóźnia rehabilitację i całkowite wyleczenie pacjenta. Zapalenie kości i szpiku kości kulszowej prowadzi do silnego bólu krzyża. Czasami niedowład kończyny osiąga taką siłę, że całkowicie utrudnia ruch pacjenta. Rzadko wykonuje się operację otwartą, częściej stosuje się trepanację i terapię zachowawczą.

Po pokonaniu dowolnej kości nogi możesz pomóc w środkach ludowej. Zioła w postaci wywarów lub nalewek, nakładane w postaci okładu na obszar objęty stanem zapalnym, przyspieszają usuwanie obrzęków i wzmacniają działanie antybiotyków. Jednak w przypadku otwartego drenażu ich użycie jest mało obiecujące, ponieważ wnikanie ciał obcych pochodzenia roślinnego zwiększa wzrost bakterii w ranie..

Typ przewlekły

Przy nieodpowiednim leczeniu ostrego procesu w tkance kostnej tworzy się długotrwałe ognisko zapalne. Część jest stwardniała, co powoduje chorobę Garre'a, której leczenie prowadzi się latami w okresach zaostrzeń. Ale sklerodegeneracyjne zapalenie kości i szpiku jest leczone tylko zachowawczo, podstawą terapii jest fizjoterapia i terapia ruchowa. Ograniczony ropień Brodiego, który pojawia się, gdy w tkance kostnej powstaje ubytek, jest wypełniony ropnymi masami. Potrzebna jest tutaj rozszerzona higiena z późniejszym unieruchomieniem kończyny..

Po pourazowym zapaleniu kości i szpiku rehabilitacja jest zawsze opóźniona. Wynika to z zaangażowania tkanek miękkich w stan zapalny. Powstaje ropna przetoka, której przebieg przebiega głęboko w tkankę kostną. Leczenie będzie wymagało radykalnej resekcji dotkniętego obszaru i zastąpienia go sztucznymi materiałami. W przypadku zmian śródstopia lub małego palca, które są rzadkie, leczenie ogranicza się do zamkniętego oczyszczenia rany za pomocą antybiotykoterapii. To samo podejście stosuje się w przypadku zapalenia żebra lub mostka. Ciężkie zapalenie kości i szpiku stawu biodrowego wymaga poważnych środków - endoprotetyki lub instalacji aparatu Ilizarowa.

Uszkodzenie kręgosłupa

Klęska kręgów prowadzi nie tylko do bólu, ale także do neurologicznych ubytków kończyn dolnych. Przejawia się to trudnościami w chodzeniu, dysfunkcją narządów miednicy, rozwojem wiotkiego niedowładu nóg. Objawy i leczenie ocenia neurochirurg, co często zmienia taktykę standardowej terapii.

  • chirurgiczne oczyszczenie rany;
  • gdy ognisko zapalenia kości i szpiku znajduje się w zamknięciu, jest ono całkowicie usunięte;
  • leczenie zachowawcze - fizjoterapia, antybiotyki;
  • pomoc objawowa - usuwanie zatrucia, łagodzenie bólu, poprawa ukrwienia kończyn;
  • noszenie unieruchamiającego gorsetu.

W przypadku uszkodzenia kręgosłupa lędźwiowego leczenie ma na celu ustabilizowanie zaburzeń neurologicznych. Oprócz laminektomii wykonuje się drenaż rany, a następnie silną antybiotykoterapię..

Infekcja nóg

Patologia dużego palca występuje rzadko. Prowokuje proces dny moczanowej, traumatyczne uszkodzenie tego obszaru. Zapalenie kości i szpiku przebiega jako zmiana przewlekła z okresowymi zaostrzeniami i tworzeniem się ropnej przetoki. Wynika to z niedostatecznego ukrwienia strefy, zwłaszcza u osób w starszej grupie wiekowej..

Aby zapobiec rozprzestrzenianiu się infekcji, jedną z metod leczenia jest radykalne usunięcie dotkniętej falangi. Takie podejście wynika z niskiego efektu antybiotykoterapii, nawet przy stosowaniu leków poprawiających ukrwienie kończyny. Znajdujące się powyżej części nogi charakteryzują się lepszym przepływem krwi, dlatego zaleca się leczenie zgodnie ze standardowym protokołem postępowania z pacjentem..

Leczenie typu krwiotwórczego

Rozprzestrzenianie się infekcji przez krew jest zawsze niebezpieczne ze względu na rozwój powikłań septycznych. Jednym z tych ognisk jest hematogenne zapalenie kości i szpiku, które występuje częściej u dzieci i osłabionych pacjentów. Najważniejszym warunkiem szybkiego powrotu do zdrowia pacjentów z sepsą jest połączenie szybkiej pomocy chirurgicznej i leczenia zachowawczego..

Podstawową metodą leczenia operacyjnego ostrego krwiopochodnego zapalenia kości i szpiku jest miejscowa trepanacja zadziorów z dodatkiem aktywnego drenażu. Zasada pomocy jest prosta - szybko ustala się odpływ ropy, a następnie dodaje się empiryczną antybiotykoterapię. Aby wyjaśnić patogen, biorą do badań nie tylko ropne wydzielanie z rany, ale także krew pacjenta.

Infekcje kończyn

Czynniki zakaźne mogą mieć wpływ na każdą kość nogi. Najczęściej zapalenie jest zlokalizowane w podudzie lub udzie. W przypadku zajęcia podudzia objawy i leczenie ocenia traumatolog. W ramach opieki zachowawczej stosowane są następujące antybiotyki:

  • Ceftazydym;
  • Cefepim;
  • Lewofloksacyna;
  • Tobramycyna;
  • w ciężkich przypadkach wankomycyna.

Kończyny dolne nie są leczone jednym antybiotykiem. Zazwyczaj stosuje się skuteczną kombinację, w zależności od wrażliwości izolowanego patogenu. Objawy, leczenie, rehabilitacja prowadzona jest pod okiem specjalisty do czasu pełnego wyzdrowienia pacjenta.

Ośrodki lecznicze

Gdzie leczy się zapalenie kości i szpiku? To pytanie zadaje każdy pacjent, a także jego krewni. W Rosji ani za granicą nie ma specjalnego ośrodka zajmującego się wyłącznie leczeniem zapalenia kości i szpiku. W działania terapeutyczne zaangażowane są duże kliniki urazowe. W Rosji pełne leczenie jest bezpłatne w miejscu zamieszkania pacjenta lub w szpitalach centralnych, jeśli istnieje limit.

W Niemczech i Izraelu, a także w innych krajach, większość ośrodków ortopedycznych posiada oddziały, na których zajmują się pacjentami z zapaleniem kości i szpiku. Leczenie odbywa się wyłącznie na zasadzie refundacji, obejmującej nie tylko wynagrodzenie za pracę chirurgów, ale także pobyt w szpitalu. Koszt pomocy w Izraelu jest nieproporcjonalnie wyższy niż w jakimkolwiek kraju europejskim.

Podobne artykuły

Jak zapomnieć o bólu stawów?

  • Bóle stawów ograniczają Twoje ruchy i satysfakcjonujące życie...
  • Martwisz się o dyskomfort, chrupanie i systematyczny ból...
  • Być może wypróbowałeś kilka leków, kremów i maści...
  • Ale sądząc po tym, że czytasz te wersety, niewiele ci pomogły...

Ale ortopeda Valentin Dikul twierdzi, że istnieje naprawdę skuteczny środek na ból stawów! Czytaj więcej >>>

Leczenie antybiotykami zapalenia kości i szpiku

Aby skutecznie pozbyć się zapalenia kości i szpiku, ważne jest, aby postawić diagnozę na czas. Choroba jest niebezpieczna i ma negatywne konsekwencje. Antybiotyki na zapalenie kości i szpiku są kluczowym sposobem leczenia. Pacjent powinien wiedzieć, które leki są stosowane najczęściej, czym się różnią, a także zasady ich przyjmowania.

Zasady terapii

We wszystkich przypadkach zapalenie kości i szpiku leczy się antybiotykami. Choroby kości wywoływane są przez bakterie, na które działa tylko ta grupa leków.

Jeśli zapalenie kości i szpiku ma charakter pourazowy, to znaczy występuje po urazie kości, można zalecić leczenie chirurgiczne. W takim przypadku antybiotyki są przepisywane pacjentowi przed i po interwencji..

Operację w ognisku zapalnym można również przeprowadzić w przypadku hematogennego zapalenia kości i szpiku kości. W tej postaci patologii patogen dostaje się do tkanki kostnej wraz z przepływem krwi. Oprócz leczenia miejscowego do zabijania bakterii wymagane są antybiotyki.

Przewlekłe zapalenie kości i szpiku jest otwierane chirurgicznie w następujących przypadkach:

  • Wraz z tworzeniem się ropnych ognisk w jamie kostnej;
  • Ze złośliwością;
  • Podczas tworzenia fałszywego połączenia.

Po wycięciu dotkniętej tkanki jamę przemywa się roztworem antybiotyku. Jeśli nie ma powikłań, terapię przeprowadza się przez dożylne podawanie środków przeciwbakteryjnych.

Recepta na antybiotyk

Antybiotyki na zapalenie kości i szpiku u dzieci i dorosłych są przepisywane wyłącznie przez lekarza prowadzącego. Aby znaleźć skuteczny lek, przeprowadza się testy laboratoryjne.

Lekarz musi dowiedzieć się, które bakterie spowodowały rozwój choroby w kości. Przed wyborem rodzaju antybiotyku warto rozważyć możliwy rozwój reakcji alergicznych u pacjenta oraz wrażliwość mikroorganizmów na główny składnik aktywny.

Jeśli zastosowano już środki przeciwbakteryjne, ważne jest, aby dowiedzieć się, czy patogeny rozwinęły oporność na lek.

Najczęściej zapalenie kości i szpiku rozwija się pod wpływem gronkowców lub paciorkowców. Jednak przed przepisaniem leku będzie wymagana analiza laboratoryjna..

Po uzyskaniu wyników siewu przepisuje się lek. Leczenie rozpoczyna się od maksymalnych dawek.

Przebieg leczenia wynosi zwykle 4-6 tygodni, w zależności od stanu pacjenta i stopnia zaawansowania patologii. W pierwszych dniach z ostrym procesem zastrzyki przeprowadza się co 4 godziny. Po zakończeniu dożylnego podawania leku należy pić antybiotyk w tabletkach przez kolejne 2 tygodnie.

Czasami lekarz może przepisać tabletkę z antybiotykiem. Jest to możliwe pod warunkiem wyboru środków, które wnikają dobrze w kość i są w stanie zatrzymać proces zakaźny..

Można uniknąć dożylnego podawania środków przeciwbakteryjnych, jeśli wszystkie tkanki dotknięte zapaleniem kości i szpiku zostaną wycięte, nie ma ognisk ropnych w kości, a wrażliwość bakterii na zastosowany antybiotyk jest znana. Jeśli czynnik sprawczy pozostaje niewyjaśniony, stosuje się antybiotyki o szerokim spektrum działania..

Dożylne podawanie antybiotyków na zapalenie kości i szpiku jest lepsze niż doustne, w którym to przypadku toksyczny wpływ leku na przewód pokarmowy jest minimalny. W leczeniu zapalenia kości i szpiku dawka antybiotyku jest zawsze wyższa niż w przypadku innych chorób.

Jeśli choroba trwa dłużej niż 45 dni, operacja staje się obowiązkowa.

Jakie leki są używane

Antybiotyk do leczenia zapalenia kości i szpiku kostnego dobiera się na podstawie rodzaju patologii i czynnika zakaźnego. Po pierwsze, przepisywany jest lek, który wpływa na szeroką grupę ziarniaków i bakterii beztlenowych. Umożliwia sekwencyjne przejście od kroplówki do tabletki.

W przypadku zapalenia kości i szpiku najczęściej stosuje się następujące leki:

  • Cyprofloksacyna;
  • Ofloksacyna;
  • Wankomycyna;
  • Ceftriakson;
  • Klindamycyna.

W ciężkich przypadkach zapalenia kości i szpiku u dzieci można jednocześnie przepisać kilka leków przeciwbakteryjnych, aby zwalczyć infekcję. W żadnym wypadku nie należy samodzielnie zastępować leków o podobnym składzie lub działaniu..

Możliwe efekty uboczne

Przed rozpoczęciem stosowania leku ważne jest zapoznanie się z instrukcją użycia. Każdy lek ma swoje własne skutki uboczne, ale większość środków przeciwbakteryjnych powoduje następujące negatywne objawy:

  • Nudności;
  • Wymioty;
  • Biegunka;
  • Alergia;
  • Wysypka;
  • Wzrost temperatury;
  • Ból stawu;
  • Ból w okolicy dotkniętej kości;
  • Bóle głowy;
  • Zwiększona produkcja gazu w jelitach;
  • Wolna odpowiedź.

Wankomycyna może powodować niewydolność nerek, a nawet utratę słuchu. Szybkie podanie dożylne prowadzi do krwawienia.

Podanie oksacyliny dożylnie może wywołać zatkanie żył. Ryzyko zmian w obrazie krwi jest wysokie. Liczbę płytek krwi należy monitorować przez cały okres antybiotykoterapii..

Pacjent powinien zrozumieć, że pomimo szerokiej gamy skutków ubocznych, antybiotyki są ważne w leczeniu zapalenia kości i szpiku. Działanie tych leków ma na celu zniszczenie bakterii, które spowodowały patologiczne zapalenie kości..

Przeciwwskazania

Leczenie antybiotykami zapalenia kości i szpiku jest przeciwwskazane w przypadku obecności następujących czynników:

  • Alergia na określony lek;
  • Ciąża;
  • Zaburzenia czynności nerek i wątroby.

Przepisując leczenie, lekarz weźmie pod uwagę indywidualne cechy pacjenta. Jego celem jest znalezienie najdelikatniejszej, ale skutecznej terapii..

Koszt antybiotyków różni się w zależności od producenta i polityki cenowej sieci aptek. Poniższe stawki mają charakter orientacyjny:

  • Ceftriakson - od 35 rubli za zastrzyk;
  • Ofloksacyna - od 170 rubli za 10 tabletek;
  • Wankomycyna - od 250 rubli za zastrzyk;
  • Ciprofloxacin - od 30 rubli za zastrzyk;
  • Klindamycyna - od 170 rubli za 16 kapsułek.

Więcej informacji można uzyskać w swojej aptece. Antybiotyki należy kupować wyłącznie na receptę lekarza. Samoleczenie jest niebezpieczne.

Uważne podejście do własnego zdrowia i ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarza pomoże zachować życie i zdrowie na długie lata. Leczenie zapalenia kości i szpiku jest długotrwałe, ale prowadzi do wyzdrowienia.

Antybiotyki na zapalenie kości i szpiku kości

Antybiotyki na zapalenie kości i szpiku kości - Antybiotyki

Działania niepożądane po zażyciu antybiotyków Kolejność przepisywania antybiotyków Antybiotyki na zapalenie kości i szpiku - skuteczność

Aby skutecznie pozbyć się zapalenia kości i szpiku, ważne jest, aby postawić diagnozę na czas.

Choroba jest niebezpieczna i ma negatywne konsekwencje. Antybiotyki na zapalenie kości i szpiku są kluczowym sposobem leczenia. Pacjent powinien wiedzieć, które leki są stosowane najczęściej, czym się różnią, a także zasady ich przyjmowania.

Zasady terapii

We wszystkich przypadkach zapalenie kości i szpiku leczy się antybiotykami. Choroby kości wywoływane są przez bakterie, na które działa tylko ta grupa leków.

Jeśli zapalenie kości i szpiku ma charakter pourazowy, to znaczy występuje po urazie kości, można zalecić leczenie chirurgiczne. W takim przypadku antybiotyki są przepisywane pacjentowi przed i po interwencji..

Operację w ognisku zapalnym można również przeprowadzić przy krwiopochodnym zapaleniu szpiku kostnego. W tej postaci patologii patogen przenika do tkanki kostnej wraz z przepływem krwi. Oprócz leczenia miejscowego do zabijania bakterii wymagane są antybiotyki.

Antybiotyki na zapalenie kości i szpiku - skuteczność

Przewlekłe zapalenie kości i szpiku jest otwierane chirurgicznie w następujących przypadkach:

  • Wraz z tworzeniem się ropnych ognisk w jamie kostnej;
  • Ze złośliwością;
  • Podczas tworzenia fałszywego połączenia.

Po wycięciu dotkniętej tkanki jamę przemywa się roztworem antybiotyku. Jeśli nie ma powikłań, terapię przeprowadza się przez dożylne podawanie środków przeciwbakteryjnych.

Recepta na antybiotyk

Antybiotyki na zapalenie kości i szpiku u dzieci i dorosłych są przepisywane wyłącznie przez lekarza prowadzącego. Aby znaleźć skuteczny lek, przeprowadza się testy laboratoryjne.

Lekarz musi dowiedzieć się, które bakterie spowodowały rozwój choroby w kości. Przed wyborem rodzaju antybiotyku warto rozważyć możliwy rozwój reakcji alergicznych u pacjenta oraz wrażliwość mikroorganizmów na główny składnik aktywny.

Jeśli zastosowano już środki przeciwbakteryjne, ważne jest, aby dowiedzieć się, czy patogeny rozwinęły oporność na lek.

Po uzyskaniu wyników siewu przepisuje się lek. Leczenie rozpoczyna się od maksymalnych dawek.

Przebieg leczenia wynosi zwykle 4-6 tygodni, w zależności od stanu pacjenta i stopnia zaawansowania patologii. W pierwszych dniach z ostrym procesem zastrzyki przeprowadza się co 4 godziny. Po zakończeniu dożylnego podawania leku należy pić tabletki z antybiotykiem przez kolejne 2 tygodnie.

Można uniknąć dożylnego podawania środków przeciwbakteryjnych, jeśli wszystkie tkanki dotknięte zapaleniem kości i szpiku zostaną wycięte, nie ma ognisk ropnych w kości, a wrażliwość bakterii na zastosowany antybiotyk jest znana. Jeśli czynnik sprawczy pozostaje niewyjaśniony, stosuje się antybiotyki o szerokim spektrum działania.

Dożylne podawanie antybiotyków na zapalenie kości i szpiku jest lepsze niż doustne, w którym to przypadku toksyczny wpływ leku na przewód pokarmowy jest minimalny. W leczeniu zapalenia kości i szpiku dawka antybiotyku jest zawsze wyższa niż w przypadku innych chorób.

Procedura przepisywania antybiotyków

Jakie leki są używane

Antybiotyk do leczenia zapalenia kości i szpiku kostnego dobiera się na podstawie rodzaju patologii i czynnika zakaźnego. Po pierwsze, przepisywany jest lek, który wpływa na szeroką grupę ziarniaków i bakterii beztlenowych. Umożliwia sekwencyjne przejście od kroplówki do tabletki.

W przypadku zapalenia kości i szpiku najczęściej stosuje się następujące leki:

  • Cyprofloksacyna;
  • Ofloksacyna;
  • Wankomycyna;
  • Ceftriakson;
  • Klindamycyna.

W ciężkich przypadkach zapalenia kości i szpiku u dzieci można przepisać jednocześnie kilka leków przeciwbakteryjnych w celu zwalczania infekcji. W żadnym przypadku nie należy samodzielnie zastępować leków o podobnym składzie lub działaniu..

Możliwe efekty uboczne

Przed rozpoczęciem stosowania leku ważne jest, aby zapoznać się z instrukcją użycia. Każdy lek ma swoje własne skutki uboczne, ale większość środków przeciwbakteryjnych powoduje następujące negatywne objawy:

  • Nudności;
  • Wymioty;
  • Biegunka;
  • Alergia;
  • Wysypka;
  • Wzrost temperatury;
  • Ból stawu;
  • Ból w okolicy dotkniętej kości;
  • Bóle głowy;
  • Zwiększona produkcja gazu w jelitach;
  • Wolna odpowiedź.

Wankomycyna może powodować niewydolność nerek, a nawet utratę słuchu. Szybkie podanie dożylne prowadzi do krwawienia.

Podanie oksacyliny dożylnie może wywołać zatkanie żył. Ryzyko zmian w obrazie krwi jest wysokie. Liczbę płytek krwi należy monitorować przez cały okres antybiotykoterapii..

Działania niepożądane po zażyciu antybiotyków

Pacjent powinien zrozumieć, że pomimo szerokiej gamy skutków ubocznych antybiotyki są ważne w leczeniu zapalenia kości i szpiku. Działanie tych leków ma na celu zniszczenie bakterii, które spowodowały patologiczne zapalenie kości..

Przeciwwskazania

Leczenie antybiotykami zapalenia kości i szpiku jest przeciwwskazane w przypadku obecności następujących czynników:

  • Alergia na określony lek;
  • Ciąża;
  • Zaburzenia czynności nerek i wątroby.

Przepisując leczenie, lekarz weźmie pod uwagę indywidualne cechy pacjenta. Jego celem jest znalezienie najdelikatniejszej, ale skutecznej terapii..

Koszt antybiotyków różni się w zależności od producenta i polityki cenowej sieci aptek. Poniższe stawki mają charakter orientacyjny:

  • Ceftriakson - od 35 rubli za zastrzyk;
  • Ofloksacyna - od 170 rubli za 10 tabletek;
  • Wankomycyna - od 250 rubli za zastrzyk;
  • Ciprofloxacin - od 30 rubli za zastrzyk;
  • Klindamycyna - od 170 rubli za 16 kapsułek.

Więcej informacji można uzyskać w swojej aptece. Antybiotyki należy kupować wyłącznie na receptę lekarza. Samoleczenie jest niebezpieczne.

Uważne podejście do własnego zdrowia i ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarza pomoże zachować życie i zdrowie na długie lata. Leczenie zapalenia kości i szpiku jest długotrwałe, ale prowadzi do wyzdrowienia.

Antybiotyki na zapalenie kości i szpiku kości

Zapalenie kości i szpiku to ropna infekcja, która atakuje tkankę kostną, szpik kostny i okostną. Jeśli taka choroba pojawiła się po raz pierwszy, uważa się ją za ostrą, a przy długim przebiegu zapalenia kości i szpiku jest już uważana za przewlekłą.

Przyczyną zapalenia kości i szpiku jest przenikanie bakterii do tkanki kostnej.

W tym przypadku infekcja kości następuje w sposób zamknięty, kiedy mikroorganizmy przemieszczają się przez naczynia krwionośne do tkanki kostnej wraz z ruchem krwi. Ten rodzaj infekcji nazywa się hematogenną..

Najczęściej infekcja występuje u jednorocznych dzieci i dorastających dzieci, dorośli bardzo rzadko chorują.

Rozwój zapalenia kości i szpiku może wystąpić z powodu następujących chorób u ludzi:

  • palenie, picie alkoholu i leki dożylne;
  • cukrzyca;
  • miażdżyca;
  • osłabienie układu odpornościowego (częste infekcje);
  • starczy i zaawansowany wiek;
  • trwałe pozbawienie żylaków i żylaki.

Przepisywanie antybiotyków

Wyznaczenie odpowiedniego leczenia zapalenia kości i szpiku wymaga szybkiej diagnozy, której istotą jest przeprowadzenie upraw i sprawdzenie hipalgezji samego patogenu na leki przeciwdrobnoustrojowe.

W przypadku ostrego przebiegu choroby przepisuje się dożylne zastrzyki antybiotyków, a następnie przepisuje się leczenie w postaci ich wewnętrznego spożycia przez sześć tygodni.

Do określenia wyników hodowli stosuje się antybiotyki, takie jak:

  • Oksacylina;
  • Nafcylina;
  • Benzylopenicylina.

Jeśli patogen zostanie wyizolowany we krwi, należy zalecić co najmniej dwutygodniowy cykl dożylnej terapii drobnoustrojami, który w szczególnych przypadkach może trwać do sześciu tygodni.

  1. W przypadku niehematogennego zapalenia kości i szpiku kości przepisywane są leki przeciwbakteryjne o szerokim spektrum działania, które aktywnie wpływają na ziarniaki Gram-dodatnie i bakterie beztlenowe. Leczenie według nowoczesnych schematów pozwala na konsekwentne przejście od zastrzyków do stosowania form tabletek. Było to możliwe dzięki Ciprofloxacin i Ofloxacin. Leki te skutecznie penetrują kości i dynamicznie działają na większość czynników wywołujących zapalenie kości i szpiku.
  2. Pacjentom w zadowalającym stanie zaleca się leczenie ambulatoryjne przy użyciu wankomycyny i ceftriaksonu. W ostrym zapaleniu kości i szpiku u dzieci w ciągu pierwszych dziesięciu dni podaje się dożylne leki przeciwbakteryjne. Jeśli z czasem objawy zapalenia znikną, możesz przejść do spożycia. Jeśli źródła choroby są wrażliwe na penicyliny i cefalosporyny, wówczas środki przeciwdrobnoustrojowe z tej grupy najlepiej przepisać w postaci zastrzyków, ponieważ dorośli bardzo źle tolerują doustne stosowanie tych leków.
  3. W przypadku zapalenia kości i szpiku kości wywołanego przez bakterie typu Bacteroides spp. Przepisuje się tylko klindamycynę i metronidazol (podanie doustne), ponieważ są one w stanie osiągnąć wysokie stężenia w surowicy. Ciężki przebieg zapalenia kości i szpiku pozwala na jednoczesne stosowanie kilku leków przeciwbakteryjnych. W takim przypadku konieczne jest uwzględnienie ich zgodności i obecności skutków ubocznych..

Skutki uboczne

Podczas leczenia wymienionymi lekami mogą wystąpić działania niepożądane.

  • Penicyliny. Leki przeciwbakteryjne z tej grupy mogą wywoływać nudności (czasami wymioty), biegunkę i zwiększoną pobudliwość. Ponadto leczenie tymi lekami, jeśli jest stosowane nieprawidłowo, może powodować reakcje alergiczne objawiające się wysypką skórną, gorączką oraz bólem kości i stawów..
  • Oksacylina. W przypadku zapalenia kości i szpiku lek ten podaje się dożylnie, więc może powodować zakrzepowe zapalenie żył (zatykanie żył). W przypadku przedawkowania leku dochodzi do hepatotoksyczności (zażółcenie skóry, hipertermia, nudności).
  • Ciprofloxacin. Leczenie zapalenia kości i szpiku tym środkiem bardzo często powoduje skutki uboczne, takie jak:
    • ból brzucha;
    • bębnica;
    • bół głowy;
    • manifestacja reakcji psychotycznych;
    • zaburzenia widzenia i utrata słuchu;
    • reakcje alergiczne: pęcherze, pokrzywka, zapalenie naczyń i obrzęk twarzy.

    Wankomycyna. Leczenie zapalenia kości i szpiku (podanie dożylne) w rzadkich przypadkach prowadzi do trombocytopenii (zmniejszenie liczby płytek krwi). Jednym z najbardziej niebezpiecznych skutków ubocznych jest niewydolność nerek, która może prowadzić do utraty słuchu..

    Przedawkowanie może spowodować neutropenię. W wyniku szybkiego podania leku może dojść do wylewu krwi do błon śluzowych jamy ustnej i zapalenia ściany żyły. Rzadziej dreszcze, nudności i zapalenie skóry.

    Jednoczesne stosowanie wankomycyny z lekami znieczulającymi powoduje wstrząs anafilaktyczny i rumień (ograniczone zaczerwienienie skóry).

    Artykuł ci pomógł?

    Daj nam znać - oceń

    (1 głosów, średnia: 3,00

    Jak leczyć zapalenie kości i szpiku kości

    Infekcyjno-zapalne uszkodzenie tkanki kostnej lub zapalenie kości i szpiku to poważna choroba, która często prowadzi do kalectwa lub nawet śmierci pacjenta.

    Korzystny wynik choroby zależy od stanu odporności pacjenta, obecności patologii narządów wewnętrznych i charakterystyki procesu zapalnego. Ale najważniejsze jest prawidłowe leczenie zapalenia kości i szpiku..

    Tylko od dobrze dobranych metod terapii zależy, jak szybko organizm zostanie oczyszczony z infekcji, ile tkanki kostnej ulegnie zniszczeniu, czy choroba zmieni się w postać przewlekłą i czy spowoduje poważne powikłania.

    Cechy ropnego procesu w kości

    Zapalenie kości i szpiku jest jedną z chorób, które są bardzo trudne do leczenia. Wynika to ze specyfiki procesu zapalnego w tkance kostnej. Kiedy mikroorganizmy namnażają się, zwiększa się objętość szpiku kostnego i substancji gąbczastej.

    Prowadzi to do ucisku naczyń krwionośnych i przerwania dopływu krwi do kości. Pozbawione odżywiania obumierają duże obszary tkanki kostnej, co stwarza korzystne warunki do rozwoju bakterii.

    Czasami ropny proces wpływa na najbliższe stawy, mięśnie, więzadła i skórę.

    Mikroorganizmy chorobotwórcze są często obecne w organizmie człowieka, ale nie zawsze są przyczyną zapalenia kości i szpiku.

    Nasilenie choroby i złożoność jej leczenia wiąże się z tym, że występuje na tle osłabionej odporności, chorób wirusowych lub innych chorób zakaźnych, cukrzycy, guzów, procesów patologicznych w narządach wewnętrznych. Dlatego zapalenie kości i szpiku rozwija się najczęściej u pacjentów osłabionych, osób starszych lub u dzieci..

    Ostatnią cechą choroby, która wyjaśnia, dlaczego trudno ją wyleczyć, jest trudność w postawieniu diagnozy na czas. W początkowych stadiach zapalenie kości prawie nie objawia się niczym, zwłaszcza jeśli infekcja weszła do niej od wewnątrz wraz z przepływem krwi.

    Antybiotyki na zapalenie szpiku kostnego rodzaje wskazań skutki uboczne HealthIsLife.com - wszystko o zdrowiu

    We wszystkich przypadkach zapalenie kości i szpiku leczy się antybiotykami. Choroby kości wywoływane są przez bakterie, na które działa tylko ta grupa leków.

    Jeśli zapalenie kości i szpiku ma charakter pourazowy, to znaczy występuje po urazie kości, można zalecić leczenie chirurgiczne. W takim przypadku antybiotyki są przepisywane pacjentowi przed i po interwencji..

    Operację w ognisku zapalnym można również przeprowadzić w przypadku hematogennego zapalenia kości i szpiku kości. W tej postaci patologii patogen dostaje się do tkanki kostnej wraz z przepływem krwi. Oprócz leczenia miejscowego do zabijania bakterii wymagane są antybiotyki.

    Przewlekłe zapalenie kości i szpiku jest otwierane chirurgicznie w następujących przypadkach:

    • Wraz z tworzeniem się ropnych ognisk w jamie kostnej;
    • Ze złośliwością;
    • Podczas tworzenia fałszywego połączenia.

    Po wycięciu dotkniętej tkanki jamę przemywa się roztworem antybiotyku. Jeśli nie ma powikłań, terapię przeprowadza się przez dożylne podawanie środków przeciwbakteryjnych.

    Patogeneza:

    W ostrym krwiopochodnym zapaleniu kości i szpiku mikroflora z wyraźnego lub utajonego ogniska pierwotnego jest przenoszona przez strumień krwi (bakteriemia) do długich kości rurkowych, gdzie w szerokiej sieci naczyń, zwłaszcza w przynasadzie, przepływ krwi ulega spowolnieniu, a mikroorganizmy są osadzane w zatokach substancji gąbczastej.

    W pewnych warunkach ogniska te mogą wywołać ropne zapalenie kości i szpiku. Przewlekłe hematogenne zapalenie kości i szpiku jest konsekwencją ostrego procesu.

    Postrzałowe i pourazowe zapalenie kości i szpiku jest wynikiem zakażenia rany kostnej, powikłań i progresji procesu rany. W tym przypadku ropne zapalenie nie rozwija się w zamkniętym kanale szpikowym, ale w okolicy zmiażdżonych fragmentów kości.

    Uszkodzony szpik kostny zostaje zakażony poprzez kontakt z zakażoną tkanką.

    Obraz kliniczny i diagnoza

    Lekarz bada obszar wokół dotkniętej kości, aby sprawdzić obrzęk, zaczerwienienie i tkliwość tkanek. Do badania przetok używana jest tępa sonda.

    Badania krwi ujawniają oznaki zapalenia - wzrost ESR i liczby leukocytów. Krew i wycieki przetokowe poddawane są badaniu mikrobiologicznemu w celu określenia rodzaju drobnoustroju i określenia środków przeciwbakteryjnych, które skutecznie go niszczą.

    Podstawowe procedury diagnostyczne zapalenia kości i szpiku - testy obrazowe.

    Obszar wokół chorej kości - obrzęk, zaczerwienienie i bolesność tkanek.

    Rentgen kości służy do identyfikacji martwiczych obszarów kości - sekwestrów. Fistulografia - wprowadzenie substancji nieprzepuszczalnej dla promieni rentgenowskich do przebiegu przetoki - służy do badania wewnętrznej struktury przetoki. We wczesnych stadiach choroby promieniowanie rentgenowskie dostarcza niewiele informacji..

    Tomografia komputerowa to seria zdjęć rentgenowskich wykonanych z różnych pozycji. Podczas analizy powstaje szczegółowy trójwymiarowy obraz dotkniętej kości.

    Rezonans magnetyczny to bezpieczna metoda badawcza, która pozwala na szczegółowe odtworzenie obrazu nie tylko kości, ale także otaczających ją tkanek miękkich.

    W celu potwierdzenia diagnozy wykonuje się biopsję kości. Można go wykonać na sali operacyjnej w znieczuleniu ogólnym. W takim przypadku chirurg rozcina tkankę i pobiera kawałek materiału objętego stanem zapalnym. Następnie przeprowadza się badanie mikrobiologiczne w celu identyfikacji patogenu..

    W niektórych przypadkach biopsja jest wykonywana w znieczuleniu miejscowym przy użyciu długiej, mocnej igły, prowadzonej do miejsca zapalenia pod kontrolą radiologiczną.

    Antybiotyki na zapalenie kości i szpiku

    Infekcyjno-zapalne uszkodzenie tkanki kostnej lub zapalenie kości i szpiku to poważna choroba, która często prowadzi do kalectwa lub nawet śmierci pacjenta.

    Korzystny wynik choroby zależy od stanu odporności pacjenta, obecności patologii narządów wewnętrznych i charakterystyki procesu zapalnego. Ale najważniejsze jest prawidłowe leczenie zapalenia kości i szpiku..

    Tylko od dobrze dobranych metod terapii zależy, jak szybko organizm zostanie oczyszczony z infekcji, ile tkanki kostnej ulegnie zniszczeniu, czy choroba zmieni się w postać przewlekłą i czy spowoduje poważne powikłania.

    Co decyduje o skuteczności leczenia

    Tylko specjalista może określić, jak prawidłowo leczyć zapalenie kości i szpiku w każdym przypadku. Dlatego skuteczność leczenia zależy przede wszystkim od terminowego leczenia pacjenta w celu uzyskania opieki medycznej..

    Na podstawie badania i skarg pacjenta lekarz może postawić wstępną diagnozę. Jest to szczególnie łatwe w przypadku pourazowego zapalenia kości i szpiku, gdy oznaki uszkodzenia tkanki i obecność ropy są widoczne na zewnątrz. Ale aby potwierdzić diagnozę, bardzo ważne jest przeprowadzenie badania..

    Obejmuje badania krwi i moczu, a także metody instrumentalne.

    Nowoczesny sprzęt do diagnostyki sprzętowej pozwala określić stopień zniszczenia kości, obecność ropnych kanałów oraz ich lokalizację. W tym celu zaleca się promieniowanie rentgenowskie, tomografię komputerową, obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego, scyntygrafię, densytometrię, ultradźwięki i inne metody. Aby wybrać odpowiedni lek przeciwbakteryjny, konieczne jest zbadanie ropnej zawartości patogenów.

    Cele leczenia zapalenia kości i szpiku

    Dla skuteczniejszego zatrzymania procesu zapalnego konieczne jest unieruchomienie zakażonej kończyny. Jest to szczególnie ważne, gdy dotknięta jest piszczel, która często podlega deformacji..

    W tym celu stosuje się gorsety, szyny lub szyny gipsowe. Pacjent musi leżeć w łóżku, co pomoże mu zachować siłę do walki z chorobą, a także uratuje nogi przed przeciążeniami i deformacjami kości.

    W każdej postaci choroby bardzo ważne jest usunięcie ropy z kości, aby nie rozprzestrzeniała się po całym ciele. Odbywa się to poprzez chirurgiczne otwarcie kości, oczyszczenie jej i przepłukanie środkami antyseptycznymi. Jeśli nie zostanie to zrobione na czas, możliwe jest zatrucie krwi, posocznica i śmierć. Te powikłania są szczególnie częste, gdy kości są zakażone w pobliżu stawu barkowego..

    Dlatego w ciężkim ostrym zapaleniu zakaźnym terapia detoksykacyjna jest bardzo ważna, aby oczyścić krew z toksyn. Są to na przykład transfuzje plazmy, hiperbaryczne natlenianie lub hemosorpcja, promieniowanie ultrafioletowe czy terapia laserowa.

    Kompleksowe leczenie zapalenia kości i szpiku powinno mieć jeszcze jedno zadanie - przywrócenie integralności dotkniętej kości. Odbywa się to po ustąpieniu procesu zapalnego i zniszczeniu infekcji..

    Podczas całego leczenia konieczne jest utrzymanie siły pacjenta do walki z chorobą. W tym celu stosuje się różne leki immunomodulujące, środki poprawiające procesy metaboliczne, kompleksy witaminowe, suplementy diety i środki ludowe..

    Główne metody leczenia choroby

    Zapalenie kości i szpiku to poważna choroba, która dotyka całego ciała. Dlatego jego leczenie powinno być kompleksowe. Tylko poprzez działanie na ognisko zapalne różnymi metodami można wyleczyć infekcję. Dlatego najczęściej stosuje się zestaw środków, który obejmuje:

    • terapia lekowa;
    • dietetyczne jedzenie;
    • miejscowe leczenie maściami i roztworami antyseptycznymi;
    • leczenie fizjoterapeutyczne;
    • metody ludowe;
    • operacja.

    Jeśli leczenie rozpocznie się w pierwszych dniach choroby, a jej przebieg nie jest ciężki, można je przeprowadzić w domu. Leczenie przewlekłego zapalenia kości i szpiku odbywa się w ten sam sposób..

    Ale w większości przypadków pacjenci powinni znajdować się na oddziale urazowym lub chirurgicznym szpitala..

    Stała obserwacja lekarza i monitorowanie skuteczności leczenia za pomocą diagnostyki sprzętu pomoże w razie potrzeby dostosować leczenie, a także uniknąć powikłań.

    Terapia lekowa

    Głównym celem leczenia zapalenia kości i szpiku jest zwalczenie infekcji. Najlepiej to zrobić za pomocą leków. Przepisywane są różne grupy leków. Ale aby wyeliminować infekcję, która jest głównym zadaniem leczenia, potrzebne są antybiotyki..

    Najpierw można rozpocząć terapię lekami o szerokim spektrum działania, a następnie po zidentyfikowaniu czynnika wywołującego infekcję przepisuje się specjalne środki. W przypadku zapalenia kości i szpiku takie leki są szczególnie skuteczne: cefazolina, wankomycyna, fusidin, kefzol, linkamycyna, ceftriakson, ko-trimoksazol.

    Czasami w ciężkich przypadkach wymagane jest połączenie dwóch antybiotyków. Taka terapia trwa co najmniej miesiąc, często nawet dłużej..

    Aby wyeliminować zjawiska zatrucia i konsekwencje stosowania antybiotyków, zaleca się terapię detoksykacyjną. Może to być wprowadzenie soli fizjologicznej, płukanie krwi roztworem Ringera, lekami Trisol lub Normosol, a także stosowanie diuretyków.

    Immunomodulatory są koniecznie stosowane w leczeniu złożonym. Są potrzebne do wzmocnienia mechanizmów obronnych organizmu, zwiększenia jego odporności. Może to być Timolin, Amiksin, Timogen. Ważne jest przywrócenie mikroflory jelitowej, która pomoże wzmocnić układ odpornościowy. Aby to zrobić, możesz użyć Linex, Bifiform, Acipol, Hilak Forte i innych leków..

    Zabieg fizjoterapeutyczny

    Po ustabilizowaniu się stanu pacjenta, obniżeniu temperatury i ustąpieniu bólu, przepisuje się metody fizjoterapeutyczne.

    Mają za zadanie pobudzać krążenie i procesy regeneracji tkanek, zapobiegać powstawaniu przykurczów i przywracać ruchomość kończyn. Przede wszystkim są to ćwiczenia fizjoterapeutyczne.

    Możesz zacząć ćwiczyć z cięciem, gdy stan się poprawi. Ale kończynę dotkniętą chorobą można obciążyć nie wcześniej niż 20 dni po przeprowadzeniu leczenia chirurgicznego.

    Obecnie za najskuteczniejszą uważa się laseroterapię procesu zapalnego w kości. W takim przypadku do krwi wprowadzane są specjalne substancje, które szybko wnikają w ropne ognisko i tam pozostają. Następnie są spalane przez promieniowanie laserowe wraz z komórkami dotkniętymi infekcją. Często ta metoda jest stosowana w przypadku zapalenia kości i szpiku kości piętowej.

    Elektroforeza lecznicza, terapia UHF, promieniowanie ultrafioletowe i ultradźwiękowe, aplikacje błotne, terapia parafinowa, ozokeryt i inne metody są również skuteczne w leczeniu..