Główny

Zapalenie torebki stawowej

Artroza łokcia - objawy i metody leczenia

Artroza jest liderem wśród innych chorób stawów, często powodując silny ból, a nawet niszczenie stawów kości. Może obejmować każdą część układu mięśniowo-szkieletowego, prowadząc do problemów w małych i dużych stawach. Często rozpoznaje się artrozę stawu łokciowego - chorobę, która powoduje wymuszone ograniczenie ruchów, a nawet niepełnosprawność.

Co to jest artroza stawu łokciowego?

Artroza wywołuje zmiany zwyrodnieniowe, prowadzące do stopniowego niszczenia chrząstki międzystawowej, konwergencji powierzchni kostnych i kompensacyjnego wzrostu osteofitów. W przypadku artrozy stawu łokciowego objawy dotyczą okolicy łokcia z jednej lub obu stron, a częściej wszystkie zaburzenia są zlokalizowane w nadkłykciu.

Początkowo działanie czynników chorobotwórczych powoduje zmniejszenie ilości mazi stawowej, która normalnie odżywia chrząstkę szklistą. Również naturalne „smarowanie” stawu zaczyna gęstnieć, zmniejsza się w nim zawartość składników odżywczych. Rezultatem jest wysuszenie, pękanie chrząstki, zmniejszenie ich grubości. Tarcie kości o siebie powoduje dyskomfort.

Ból staje się bardzo silny, gdy:

  • rozwija się reakcja zapalna;
  • rosną kościste wyrostki, ściskając korzenie nerwowe;
  • worki stawowe, aparat więzadłowy, ścięgna są jednocześnie dotknięte.

Jeśli nie zostanie wybrana niezbędna terapia, staw łokciowy ulega dystrofii i zwyrodnieniu, a osoba może utracić zdolność do pracy. W ostatnich stadiach choroby tylko operacja może wyeliminować ból..

Przyczyny choroby

Artroza stawu łokciowego występuje rzadziej niż ta sama choroba kolana, podudzia, miednicy, ale u niektórych pacjentów jej wystąpienie jest bardzo prawdopodobne.

Istnieją osoby zagrożone tą konkretną patologią:

  • sportowcy uprawiający określone sporty (pchnięcie kulą, tenis, armwrestling);
  • pracownicy fizyczni przenoszący ciężkie ładunki;
  • muzycy, zwłaszcza skrzypkowie;
  • zawodowi kierowcy lub pasjonaci samochodów spędzający dużo czasu za kierownicą;
  • pracownicy biurowi, których łokieć znajduje się w niewygodnej pozycji (np. przy częstym dotknięciu myszką komputerową).

Równie ważną przyczyną artrozy stawu łokciowego jest uraz łokcia w przeszłości. Po pewnym czasie lub w starszym wieku choroba może wystąpić, gdy doszło do urazu, uderzenia, zwichnięcia. Szczególnie często choroba rozwija się po złamaniu lub silnym uderzeniu z wylewem krwi do jamy stawowej, a także po operacjach w okolicy łokcia.

Od lat borykasz się z WSPÓLNYMI BÓLAMI bez powodzenia? „Skuteczny i niedrogi środek przywracający zdrowie i ruchomość stawów pomoże w 30 dni. Ten naturalny środek działa tak, jak wcześniej tylko operacja”.

Artroza może wystąpić w przypadku zaburzeń metabolicznych z dziedziczną skłonnością do patologii stawów. Nieprawidłowe odżywianie również odgrywa rolę, ponieważ w chrząstce brakuje witamin i minerałów. Zniszczenie stawów może rozpocząć się na tle dny moczanowej, reumatoidalnego zapalenia stawów, u starszych kobiet - w okresie menopauzy z powodu osteoporozy.

Objawy artrozy stawu łokciowego

Staw łokciowy w trakcie rozwoju choroby może długo nie boleć, nie dawać innych nieprzyjemnych objawów. Początkowo występuje zwykle tylko lekkie osłabienie mięśni, które ustępuje po nocnym odpoczynku lub długiej przerwie w pracy lub jest całkowicie niewidoczne. W miarę postępu progresji zaczyna się ból, który pojawia się po długiej pracy, w niewygodnej pozycji łokcia. Ból ściska, uciska, boli, może przejść w spoczynku.

Bez przyjmowania niezbędnych leków rozwija się artroza stawu łokciowego, jej objawy stają się bardziej wyraźne:

  • ból przy każdym zgięciu, wyprostowaniu ramienia, później - stały;
  • promieniujący ból szyi, barku, obojczyka, dłoni;
  • poranna sztywność kończyn;
  • chrupanie z obrotami lub innymi ruchami rąk;
  • zbyt częste kliknięcia łokciem;
  • obrzęk okolicy łokcia;
  • zaczerwienienie (jeśli dochodzi do zapalenia).

Ponadto w stawie łokciowym zaburzony jest zakres nawykowych ruchów. Na przykład osoba nie może długo trzymać ręki bez wsparcia, przez długi czas wykonywać zgięcie w tylnej pozycji, ponieważ mięśnie zaczynają słabnąć. Ze względu na zwężenie szczeliny między powierzchniami stawowymi łokieć ulega stopniowej deformacji, co czasami jest zauważalne nawet na zewnątrz. Podczas sondowania można wyczuć kościste narośla w postaci gęstych guzków, cierni.

Stopień artrozy stawu łokciowego

Choroba rozwija się etapami, stopniowo postępując. W jej przebiegu choroba zwyrodnieniowa stawu łokciowego może osiągnąć trzy stopnie (etapy):

  1. Pierwszy. Na początkowym etapie choroba w ogóle nie powoduje bólu, później zespół bólowy zaczyna pojawiać się tylko przy wysiłku, ale nie promieniuje na inne części ciała. Podczas badania palpacyjnego lekarz może zauważyć zmniejszenie siły mięśni w okolicy łokcia, chociaż to naruszenie nie jest wykrywane przez oko. Czasami podczas uprowadzenia i przywodzenia ręki obserwuje się nieprzyjemne objawy. Na zdjęciu już pierwsze zmiany zwyrodnieniowe - zmniejsza się wysokość chrząstki szklistej.
  2. Druga. Nasila się ból w stawie łokciowym i przedramieniu. Zaczynają pojawiać się nawet w spoczynku, gdy ręka nie jest zestresowana. Chrupnięcie jest już dość mocne, mięśnie słabną. Osoba nie może wykonywać swojej zwykłej pracy, szybciej się męczy. Zwykle na tym etapie pacjent szuka lekarza. Radiografia odzwierciedla silne zwężenie przestrzeni stawowej, deformację chrząstki. Często występują oznaki zapalenia.
  3. Trzeci. Leczenie artrozy łokcia lekami, inne konserwatywne metody na tym etapie są już nieskuteczne. Choroba prowadzi do proliferacji osteofitów, ciężkiej deformacji i zniszczenia stawu. Nawet na zewnątrz ręka się zmienia, pojawia się silny obrzęk łokcia. Ból nie opuszcza człowieka nawet w nocy. Z powodu silnego bólu ruch ręki jest poważnie ograniczony.

Diagnoza patologii

Przed przystąpieniem do leczenia artrozy stawu łokciowego konieczne jest postawienie prawidłowej diagnozy. Ta patologia może ukrywać oznaki innych problemów (na przykład reumatoidalne zapalenie stawów, zakaźne zapalenie stawów) lub kontynuować stan zapalny, a terapia w każdym przypadku będzie inna..

W celu postawienia diagnozy należy skontaktować się z ortopedą, chirurgiem. Specjalista zbada staw, skórę nad nim, dotknie mięśni, więzadeł, wykona niezbędne badania fizyczne - odwodzenie, przywodzenie, zgięcie, rotacja itp. Ważne jest, aby poinformować lekarza o fakcie odniesionych urazów w przeszłości, a także o występowaniu chorób metabolicznych i innych.

Najczęściej diagnozę potwierdzają takie instrumentalne studia:

  • radiografia;
  • MRI lub CT;
  • Ultradźwięk.

Najłatwiej jest wykonać zdjęcie rentgenowskie stawu - daje pełne obiektywne dane o zachodzących zmianach. Ultradźwięki pomagają ocenić wielkość chrząstki stawowej i stan tkanek miękkich, dlatego jest uważana za metodę mniej informacyjną. Tomografia jest zalecana w trudnych przypadkach, ze względu na jej wysoki koszt rzadko jest wskazana W pourazowym uszkodzeniu stawów często wykonuje się artroskopię z jednoczesnym usunięciem odłamów, przemyciem jamy stawowej. Z technik laboratoryjnych zwykle zaleca się test czynnika reumatoidalnego w celu wykluczenia reumatoidalnego zapalenia stawów.

Metody leczenia

W przypadku wykrycia artrozy stawu łokciowego ważne jest, aby zmniejszyć objawy i leczyć, aby zapobiec postępowi choroby..

Konieczne jest wdrożenie zestawu środków, aby rozwiązać następujące zadania:

  • eliminacja bólu, stanu zapalnego;
  • zwiększony zakres ruchów dłoni;
  • poprawa stanu chrząstki.

Aby osiągnąć te cele, leczenie może obejmować leki, fizjoterapię i gimnastykę. W niektórych przypadkach pacjentowi wskazana jest operacja. W ostrej fazie chore ramię jest unieruchomione w pozycji nieruchomej przez 5-7 dni równolegle z innymi konserwatywnymi środkami.

Leki i fizjoterapia

Leki stosowane w leczeniu artrozy mają na celu złagodzenie bólu i stanu zapalnego. Na wczesnym etapie dobrze pomagają maści i żele - dzięki płytkiemu umiejscowieniu stawu ich substancje czynne łatwo wnikają w głąb zmiany. Stosowane są środki zewnętrzne z NLPZ - Diklofenak, Ortofen, Ketoprofen, Nise. Przy ostrym bólu leki z tymi samymi substancjami czynnymi są przepisywane jako kurs w postaci tabletek przez 5-10 dni. Jeśli nie ma efektu, stosuje się zastrzyki:

  • glikokortykosteroidy (prednizolon, diprospan) w stawie;
  • NLPZ (Meloxicam, Ketonal) domięśniowo;
  • środki znieczulające (lidokaina, nowokaina) w postaci blokad śródstawowych.

Leki te nie pomagają wyleczyć choroby stawu łokciowego, a jedynie eliminują jej objawy. Aby przywrócić tkankę chrzęstną, wymagana jest długotrwała terapia chondroprotektorami. Zwykle najpierw przyjmują zastrzyki (Alflutop, Chondroityna i Glukozamina), a następnie przyjmują te same leki w tabletkach przez 6-12 miesięcy.

W przewlekłym stadium artrozy, przy sztywności stawów, dobrze pomaga masaż maściami na bazie czerwonej papryki, trucizn zwierzęcych - Sophia, Kapsikam, Viprosal. Leki rozluźniają mięśnie, łagodzą skurcze i zmniejszają ból łokcia rano. Zalecane są również kursy leków naczyniowych, które poprawiają odżywianie chrząstki (Actovegin, Trental) i fizjoterapia w tym samym celu..

Dawno zapomniany środek na bóle stawów! „Najskuteczniejszy sposób leczenia problemów ze stawami i plecami” Czytaj więcej >>>

Najczęściej pacjentowi zaleca się wykonanie 2-3 kursów takich zabiegów rocznie:

  • magnetoterapia;
  • terapia laserowa;
  • UHF;
  • elektroforeza;
  • ekspozycja na podczerwień;
  • UFO;
  • radon, kąpiele błotne.

W ostrym stadium, a także w wielu patologiach, fizjoterapia jest zabroniona, dlatego nie można jej przeprowadzić samodzielnie, bez recepty lekarza!

Inne tradycyjne środki i środki ludowe

Jednym z najważniejszych środków w przypadku artrozy są ćwiczenia fizjoterapeutyczne. Tylko odpowiednio dobrane obciążenia przywrócą ruchomość łokcia, wzmocnią mięśnie i zoptymalizują przepływ krwi w okolicy stawu. Terapia ruchowa rozpoczyna się poza ostrym stadium, dlatego przed rozpoczęciem kursu ważne jest, aby złagodzić ból za pomocą NLPZ. Gimnastykę należy wykonywać codziennie, bez przeciążeń i gwałtownych ruchów..

Przykładowe ćwiczenia to:

  • wyciągnij rękę na stole, zegnij i wyprostuj 8-10 razy;
  • toczyć piłkę nieruchomym przedramieniem na stole;
  • siedząc, podnieś i opuść rękę;
  • stojąc, aby rzucić piłkę w ścianę i złapać ją.

W leczeniu zaawansowanych postaci artrozy stawu łokciowego stosuje się operację - endoprotezę. Szczególnie często operację wykonuje się po urazach, które spowodowały przerwanie stawu lub przy ciągłym bólu, którego nie można złagodzić metodami medycznymi. Oprócz endoprotezoplastyki operacje endoprotezoplastyki (wymiana części chrząstki na składniki syntetyczne) i czyszczenia artroskopowego (usuwanie produktów zapalnych, odłamów, krwi itp.).

W przypadku leczenia zachowawczego choroba zwyrodnieniowa stawu łokciowego spowalnia jej postęp.

Możesz uzupełnić terapię środkami ludowymi, które wzmocnią odżywianie chrząstki i pomogą wyeliminować ból:

  • zwilżyć bandaż lub szmatę kefirem, owinąć go na dotkniętym obszarze, pozostawić kompres na noc;
  • ugotuj płynną owsiankę w wodzie, zrób z nią kompres, używając owsianki w ciepłej formie;
  • wyciśnij sok z kapusty, połącz go równo z miodem, nałóż balsam na łokieć (zwykle metoda stosowana jest przy stanach zapalnych i obrzękach);
  • wymieszać 1 łyżkę octu jabłkowego, taką samą ilość miodu i szklankę wody, wstrząsnąć, nałożyć produkt rano na wcieranie na sztywność stawów;
  • 1 łyżkę ziela pięciornika zalać szklanką wody, odstawić na godzinę, 50 ml preparatu trzy razy dziennie przyjmować doustnie w ciągu 1 miesiąca.

Zapobieganie artrozie

Aby zapobiec chorobie, ważne jest, aby nie dopuścić do niepotrzebnego obciążenia ramienia, nie znajdować się w niewygodnej pozycji dla stawu - zmniejszy to ryzyko stagnacji. Musisz dobrze się odżywiać, wprowadzać do menu jedzenie z chondroprotektorami (buliony, żelatyna), witaminami i minerałami.

Konieczne jest ograniczenie ilości kawy, herbaty w diecie (pogarszają mikrokrążenie krwi), rzucenie palenia, alkohol. Ważne jest, aby monitorować swoją wagę i ćwiczyć umiarkowaną aktywność fizyczną, aby wykluczyć urazy łokcia i hipotermię. Środki te zmniejszą prawdopodobieństwo wystąpienia artrozy i innych patologii stawów..

Artroza łokcia

Jak we wszystkich stawach, końce kości, które tworzą staw łokciowy, pokryte są chrząstką szklistą. Chrząstka szklista jest bardzo gładka, aby zminimalizować tarcie podczas ruchu stawu

Jednak nawet drobne urazy uszkadzają powierzchowne warstwy chrząstki. Z biegiem czasu, gdy działa naprężenie, ta zużyta powierzchnia chrząstki pęka do tego stopnia, że ​​kości zaczynają bezpośrednio stykać się ze sobą. Przy ciągłym nadmiernym obciążeniu stawu łokciowego zmiany zachodzą zarówno w chrząstce szklistej i kościach, jak iw tkankach miękkich otaczającego stawu. Odkształcenie stawu prowadzi również do rozciągnięcia aparatu więzadłowego stawu łokciowego

Powody

Artroza jest spowodowana degeneracją chrząstki stawowej, procesem, który rozwija się z czasem. Różnica między artrozą a zapaleniem stawów polega na tym, że w przypadku artrozy nie ma takiej reakcji zapalnej, jak w przypadku zapalenia stawów (na przykład reumatoidalne zapalenie stawów lub dna).

Poważne skręcenia lub złamania mogą w rzeczywistości uszkodzić chrząstkę stawową. Stłuczenie chrząstki może również wystąpić w przypadku nadmiernego nacisku na powierzchnię chrząstki.

Choroba zwyrodnieniowa stawu łokciowego może być idiopatyczna, to znaczy bez oczywistej przyczyny. Ale najczęściej choroba zwyrodnieniowa stawów łokcia wiąże się z nadmiernym użyciem ramienia. Początkowo powierzchnia chrząstki się nie zmienia, a skutki urazu mogą nie być zauważalne nawet przez miesiąc po urazie. Ale czasami uszkodzenie chrząstki może być poważne. W rzeczywistości fragmenty chrząstki mogą zostać oderwane od kości, a te kawałki nie goją się. Z reguły takie podarte kawałki są usuwane za pomocą operacji. Jeśli fragmenty chrząstki nie zostaną usunięte, poruszają się swobodnie w stawie, co może prowadzić do bólu i dalszego uszkodzenia chrząstki. Ciało nie może w pełni odtworzyć obszaru chrząstki z oderwanymi kawałkami, a obszary te są zastępowane nie przez tkankę chrzęstną, ale tkankę bliznowatą. Ale blizny nie są tak gładkie i elastyczne jak chrząstka szklista. Uraz nie musi bezpośrednio uszkadzać tkanki chrzęstnej stawu, aby rozpoczął się proces zwyrodnienia (choroba zwyrodnieniowa stawów). Każde uszkodzenie stawu łokciowego może zmienić mechanikę ruchu w stawie. Na przykład po złamaniu kości łokciowej fragmenty kości mogą nie zestalać się idealnie równomiernie. A nawet niewielka zmiana w kształcie kości może zmienić mechanikę ruchów i doprowadzić do powstania zmian zwyrodnieniowych w stawie, ponieważ zmienia się rozkład wektorów obciążenia na różnych częściach stawu. Zwichnięcie może również powodować długotrwałe zakłócenia mechaniczne. Po zwichnięciu dochodzi do skręcenia, a staw łokciowy może poruszać się w inny sposób. Ta zmiana ruchu zmienia wektory siły działające na chrząstkę stawową. Z biegiem lat ten brak równowagi w mechanice stawowej może uszkodzić chrząstkę stawową. A ponieważ chrząstka stawowa nie jest w pełni przywrócona, uszkodzenie chrząstki wzrasta. I w końcu zaczynają się pojawiać bóle łokci.

Artroza łokcia różni się od artrozy stawu kolanowego lub biodrowego. Przez długi czas chrząstka stawowa łokcia pozostaje nienaruszona. Przestrzeń stawowa pozostaje zbliżona do normy. Największe zmiany dotyczą tworzenia się osteofitów i przykurczu torebki..

Przykurcz torebkowy to proces wysychania i zagęszczania torebki stawowej. Kapsuła składa się z dwóch warstw: włóknistej powłoki otaczającej staw i wewnętrznej wyściółki. Warstwa wewnętrzna nosi nazwę błony maziowej. Warstwa maziowa zawiera płyn do smarowania wewnątrz stawu (płyn maziowy).

Objawy

Ból łokcia jest najczęstszym objawem artrozy łokcia i może promieniować w dół do przedramienia lub do barku. Często ruchowi w stawie łokciowym może towarzyszyć odgłos zgrzytania, będący wynikiem naruszenia gładkiej powierzchni chrząstki szklistej. W miarę postępu artrozy fragmenty chrząstki lub kości mogą utknąć w stawie łokciowym i spowodować znaczne ograniczenie ruchu (zablokowanie). Ze względu na małą przestrzeń wewnątrzstawową nagromadzenie mazi stawowej może prowadzić do ucisku nerwu łokciowego, co może objawiać się uczuciem igieł w małym i serdecznym palcu. Pacjenci z artrozą stawu łokciowego często „przesadzają” ze stresem podczas uprawiania sportu lub w trakcie pracy i w takich przypadkach dochodzi do ostrego zaostrzenia w stawie, w którym występują zmiany zwyrodnieniowe. Takie zaostrzenie może trwać do 48 godzin i zwykle objawia się sztywnością (szczególnie rano) i bólem chorego stawu. Zaostrzenie ustępuje po odpoczynku i stosowaniu NLPZ (niesteroidowych leków przeciwzapalnych) zgodnie z zaleceniami lekarza. Pomocne może być również nałożenie lodu. Może minąć dużo czasu przed kolejnym epizodem zaostrzenia, ale z reguły każdy kolejny epizod jest bardziej intensywny. Odstęp czasu między epizodami ulega skróceniu i ostatecznie pacjent odczuwa ból nawet w spoczynku. W miarę postępu choroby zwyrodnieniowej stawów objawy początkowo wywoływane przez wysiłek mogą również wiązać się z okresem bezruchu w przyszłości. Tak więc, jeśli odpoczynek i odciążenie stawu jest konieczne we wczesnych stadiach artrozy, w późniejszych stadiach przedłużone odciążenie stawu może tylko pogorszyć problem..

W późniejszych stadiach choroby zwyrodnieniowej stawów, przy utrzymujących się bólach spoczynkowych i nocnych, a także przy ograniczonej ruchomości stawów, należy rozważyć kwestię interwencji chirurgicznej, a obecnie stosuje się w tym celu operacje artroskopowe. Te małoinwazyjne techniki usuwają luźne fragmenty kości i chrząstki oraz przywracają normalną funkcję łokcia.

Diagnostyka

Rozpoznanie choroby zwyrodnieniowej stawu łokciowego rozpoczyna się od wywiadu medycznego. Lekarz poznaje historię urazu, powiązanie bólu łokcia z codziennymi czynnościami. Ponieważ choroba zwyrodnieniowa stawów rozwija się przez długi czas, lekarza mogą zainteresować zdarzenia, które miały miejsce wiele lat temu. Na przykład niektórzy sportowcy (np. Gracze w baseball) mają większe ryzyko rozwoju choroby zwyrodnieniowej stawów w późniejszym życiu. Zagrożeni są również mężczyźni, którzy w przeszłości intensywnie używali rąk. Zagrożeni są również ciężarowcy i osoby wykonujące ciężką pracę fizyczną. Badanie pozwala lekarzowi ocenić zakres ruchu w stawie łokciowym, obecność trzeszczenia podczas ruchu, obrzęk itp. Ponadto lekarz może zbadać inne stawy. Przede wszystkim z obiektywnych metod diagnostycznych przepisuje się radiografię, która pozwala określić obecność zmniejszenia przestrzeni stawowej i ocenić stan tkanek kostnych, a także określić obecność osteofitów. Ale stanu tkanki chrzęstnej nie można uwidocznić za pomocą radiografii, a jeśli zajdzie taka potrzeba, przepisuje się MSCT, CT lub MRI. MRI pozwala na najbardziej jakościową wizualizację zarówno tkanki chrzęstnej, jak i innych tkanek miękkich (więzadeł, ścięgien, mięśni). Badania laboratoryjne są przepisywane, gdy konieczne jest wykluczenie chorób zapalnych lub ogólnoustrojowych (na przykład reumatoidalne zapalenie stawów).

Leczenie

Leczenie zachowawcze

W prawie wszystkich przypadkach lekarze najpierw przepisują leczenie zachowawcze. Celem leczenia zachowawczego jest zmniejszenie bólu i utrzymanie odpowiedniej funkcji stawu. W celu zmniejszenia obrzęku i bólu można zalecić stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), takich jak aspiryna i ibuprofen. Szeroko przepisywane są różne metody fizjoterapii (elektroforeza, fonoforeza, laser itp.), Które również pomagają zmniejszyć ból. Terapia ruchowa zajmuje ważne miejsce w zachowawczym leczeniu artrozy, co pozwala zachować funkcjonalność stawu. W przypadku ciężkiego zaostrzenia może być wskazane stosowanie ortezy przez pewien czas.

W niektórych przypadkach pacjent musi zmienić lub ograniczyć aktywność fizyczną, szczególnie w przypadkach, gdy wiąże się to ze stresem na ramię.

Zastrzyki kortyzonu w staw łokciowy mogą przynieść chwilową ulgę. Kortyzon jest silnym lekiem przeciwzapalnym i może być bardzo skuteczny w łagodzeniu bólu i obrzęku. Działanie kortyzonu (lub innych steroidów) jest przejściowe, trwa od tygodni do miesięcy. Istnieje niewielkie ryzyko infekcji przy każdym wstrzyknięciu do stawu, a zastrzyki kortyzonu nie są wyjątkiem. Ponadto sterydy nie powinny być wstrzykiwane często, ponieważ same uszkadzają tkankę chrzęstną..

Operacja

Istnieje kilka rodzajów operacji w leczeniu postępującej choroby zwyrodnieniowej stawu łokciowego, a wybór techniki zależy od stopnia nasilenia zwyrodnienia stawu, wieku, poziomu aktywności.

Artroskopowe opracowanie rany

Jeśli pacjent ma wczesną fazę choroby zwyrodnieniowej stawów, lekarz może zalecić artroskopowe oczyszczenie rany.

W procedurze artroskopowej wykorzystuje się astroskop z małą kamerą telewizyjną wprowadzoną do stawu przez małe nacięcie. Astroskop pozwala chirurgowi zajrzeć do wnętrza stawu łokciowego.

Podczas artroskopowego oczyszczenia chirurg wykonuje inne małe nacięcia w celu wprowadzenia specjalnych narzędzi, przy ich pomocy usuwa się narośle kostne (osteofity) ciałka chrzęstne i odnawia powierzchnię chrząstki. Czasami konieczne jest uwolnienie kapsułki.

Chirurg może również przepłukać staw. Płukanie pomaga usunąć drobne fragmenty tkanki, które mogą podrażniać staw. Większość pacjentów po opracowaniu rany zgłasza zmniejszenie bólu i zwiększenie zakresu ruchu.

Artroplastyka

Przed wynalezieniem wysokiej jakości sztucznych stawów chirurdzy stosowali wiele technik, aby zapobiec ocieraniu się kości o siebie. Na przykład kawałek ścięgna lub powięzi został umieszczony między powierzchniami kostnymi.

Artrodeza

Stabilizacja stawów była dość powszechna przed wynalezieniem sztucznych stawów.

Endoprotetyka

Wymiana lub endoprotetyka stawu łokciowego nie jest stosowana tak często, jak endoprotetyka stawu biodrowego, kolanowego czy barku, ponieważ artroza łokcia występuje znacznie rzadziej niż w tych stawach. Ponadto wymiana stawu łokciowego ma również wyższy wskaźnik powikłań niż inne protezy stawów. Ogólnie rzecz biorąc, endoprotezoplastyka stawu łokciowego jest dobrym wyborem dla starszych pacjentów, którzy potrzebują lepszego zakresu ruchu, a nie siły..

Wykorzystanie materiałów jest dozwolone przy wskazaniu aktywnego hiperłącza do stałej strony artykułu.

Artroza łokcia

Różne urazy kości w okolicy łokcia mogą prowadzić do artrozy stawu łokciowego. Rozwój artrozy stawu łokciowego może nastąpić w wyniku zaburzeń metabolicznych prowadzących do zwyrodnienia tkanek stawowych. Częściej zmiany artrotyczne dotyczą stawu promieniowo-łokciowego. Pytanie, czy można pozbyć się artrozy i które metody terapii są najbardziej skuteczne, dotyka wielu.

Co to jest artroza i jej objawy

Deformująca artroza stawu łokciowego to choroba tkanek łokcia, wyrażająca się w procesach zwyrodnieniowych tkanki chrzęstnej. Zmiany stawów prowadzą do zapalenia i ścieńczenia chrząstki, a następnie do silnych bolesnych odczuć. Jeśli choroba objawia się po urazie, diagnoza nie jest trudna..

Objawy charakterystyczne dla artrozy stawu łokciowego objawiają się następująco:

  • Silny ból podczas zginania i prostowania, który może wystąpić zarówno podczas wysiłku, jak i spontanicznie. Z biegiem czasu ból staje się częstszy i silniejszy. Bez leczenia ostre odczucia bólowe będą nieustannie dręczyć pacjenta, nasilając się przy złej pogodzie..
  • Zmniejszona elastyczność i mobilność.
  • Brak obrzęków w połączeniu z silnym bólem pozwala odróżnić artrozę od złamań i zwichnięć. W przypadku artrozy obrzęk w okolicy łokcia pojawia się wyłącznie w późniejszych stadiach choroby.
  • Osłabienie mięśni zidentyfikowane na podstawie badań lekarskich.
  • Suchy trzask podczas zginania i prostowania ramienia.

We wczesnych stadiach deformująca choroba zwyrodnieniowa stawu łokciowego ma częste zaostrzenia, które występują naprzemiennie z remisją, co komplikuje rozpoznanie podczas wstępnego badania i zbierania wywiadu pacjenta. Metody leczenia artrozy stawu łokciowego II stopnia dobierane są z uwzględnieniem stopnia zaawansowania procesu zwyrodnieniowego, wieku pacjenta oraz jego indywidualnych cech. Wynik zależy od odpowiednio dobranej terapii, którą można dostosować w trakcie leczenia.

Stopni

Choroba ma 3 etapy rozwoju, które mają własne objawy i stosowane metody leczenia:

I stopień

Choroba zwyrodnieniowa stawu łokciowego 1 stopnia charakteryzuje się niewielkim zwężeniem przestrzeni stawowej. W tym okresie pacjent odczuwa sztywność i ból mięśni, które często postrzega jako pourazowe. Rozpoznanie artrozy stawu łokciowego I stopnia choroby przeprowadza się za pomocą tomografii komputerowej, na której można wykryć początek procesu zwyrodnieniowego.

II stopień

Deformująca choroba zwyrodnieniowa stawu łokciowego występuje z wyraźnym zanikiem tkanki mięśniowej w okolicy stawu łokciowego. Na tomogramie komputerowym wyraźnie widać deformację i zniszczenie chrząstki oraz zmianę konturów kości. Szczelina stawowa zwęża się jeszcze bardziej i powstają osteofity - patologiczne narośla na tkance kostnej.

Choroba zwyrodnieniowa stawu łokciowego stopnia 2 charakteryzuje się silnym bólem w trakcie i po wysiłku. W ciężkich przypadkach pacjent jest niepełnosprawny. Terapią na tym etapie choroby są fizjoterapia, masaż i leki..

Ocena 3

Artrozie łokcia towarzyszy silny, uporczywy ból, nawet przy braku obciążenia. Obrazy łokcia pokazują liczne osteofity i deformacje. Na tym etapie stosuje się tylko leczenie zachowawcze. Próby rozwiązania problemu chirurgią przynoszą chwilową ulgę.

Powody

W przypadku urazu łokcia obserwuje się pęknięcie tkanki, w wyniku którego zachodzą procesy zapalne. Przyczynami pourazowej artrozy stawów łokciowych są zwichnięcia, skręcenia i złamania. Każde drobne uszkodzenie może wywołać proces degeneracyjny w stawie. Inne czynniki sprzyjające rozwojowi artrozy to:

  • Nieprawidłowy metabolizm, w którym występuje niedobór pierwiastków niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania układów organizmu.
  • Zapalenie stawów typu reumatoidalnego, które w miarę postępu choroby obejmuje wszystkie stawy.
  • Procesy zapalne wynikające z infekcji worka stawowego.
  • Patologie układu hormonalnego.
  • Silna hipotermia ciała.
  • Dziedziczność.
  • Przewlekłe patologie.
  • Choroby układu oddechowego.

Samoleczenie z powodu artrozy jest niedopuszczalne. Bez właściwej diagnozy pacjent może rozpocząć chorobę i skonsultować się z lekarzem z opóźnieniem. Takie opóźnienia mogą prowadzić do utraty wydajności i znacznego obniżenia jakości życia ludzkiego..

Diagnostyka

Aby potwierdzić diagnozę, określić stopień zaawansowania choroby, stosuje się metody badań fizykochemicznych, które umożliwiają również ustalenie cech przebiegu choroby, przeprowadzenie zróżnicowanej diagnozy patologii:

  • Laboratoryjne badanie krwi pozwala określić obecność czynnika reumatoidalnego, aby wykluczyć zapalenie stawów.
  • Zdjęcia rentgenowskie ujawniają stadium choroby.
  • Badanie ultrasonograficzne umożliwia ustalenie grubości chrząstki.
  • Rezonans magnetyczny i tomografia komputerowa zapewniają dokładniejsze odczyty na potrzeby diagnozy.

Leczenie

Głównym czynnikiem w pozbyciu się artrozy jest terminowe i prawidłowe leczenie. Nowoczesne metody leczenia skutecznie radzą sobie z chorobą we wczesnych stadiach, przy pierwszych oznakach choroby. W terapii przeciwartretycznej stosuje się: gimnastykę leczniczą, zabiegi fizjoterapeutyczne, unieruchomienie stawu łokciowego, leczenie lekami, metody operacyjne, metody ludowe.

Farmakoterapia

Na każdym etapie rozwoju DOA stosowane są różne farmaceutyki:

  • Scena 1. W przypadku artrozy stawu łokciowego pierwszego stopnia przepisuje się leki chondoprotekcyjne, kompleksy witaminowe i leki rozszerzające naczynia krwionośne w celu poprawy przepływu krwi. W przypadku znacznego bólu spowodowanego ostrym procesem zapalnym przepisuje się leki przeciwbólowe.
  • Etap 2. W II etapie artrozy stawu łokciowego pacjent odczuwa silny ból. Aby złagodzić ból, gdy staw jest zdeformowany, przepisuje się leki przeciwbólowe i przeciwzapalne o różnym stopniu działania. Jeśli przyjmowanie leków nie działa, pacjentowi przepisuje się blokadę. Kwas hialuronowy jest coraz bardziej rozpowszechniony w leczeniu chorób stawów, wstrzyknięty do jamy stawowej zastępuje płyn stawowy i ułatwia proces zginania i prostowania łokcia. Dzięki tej substancji proces deformacji zostaje spowolniony poprzez wymazanie tkanki kostnej podczas ruchu rąk pacjenta..
  • Etap 3. Leki w 3. etapie choroby zwyrodnieniowej stawów nie przynoszą pacjentowi znaczącej ulgi. Ich działanie ma na celu spowolnienie degeneracji tkanki chrzęstnej. Jeśli chorobie towarzyszy ostry proces zapalny, lekarz przepisuje NLPZ - niesteroidowe leki przeciwzapalne.

NLPZ są przepisywane:

  • kwas acetylosalicylowy;
  • Diklofenak;
  • Piroksykam;
  • Indometacyna;
  • Ortofen;
  • Nimesil.

W przypadku niedostatecznej skuteczności metod leczenia zachowawczego należy skorzystać z interwencji chirurgicznej. Możesz więc częściowo lub całkowicie przywrócić ruchomość stawu i wyeliminować bolesne odczucia. Aby przyspieszyć proces gojenia, stosuje się leki, które pomagają zwiększyć odporność organizmu: witaminy z grupy B, kwas askorbinowy, rutyna. Stosowane są również immunomodulatory: aktywina, likopid.

Zabieg fizjoterapeutyczny

Fizjoterapia jest skuteczna w przypadku artrozy 1 i 2 stopni. Do leczenia stosuje się następujące procedury:

  • Masaż. Zabiegi masażu należy wykonywać bardzo delikatnie i wyłącznie w czasie remisji choroby. Masaż może zwiększyć ruchomość stawów i zmniejszyć ból.
  • Akupunktura.
  • Kąpiel.
  • Fizjoterapia. Przy odpowiednim doborze ćwiczeń na artrozę istnieje szansa na przywrócenie ruchomości stawów, należy ją wcześniej zbadać i wykonać pod okiem lekarza lub instruktora z ośrodka rehabilitacji. Ponadto badany zestaw ćwiczeń może obejmować ładowanie wykonywane samodzielnie w domu. Wielu lekarzy zaleca wykonywanie ćwiczeń na artrozę z pilatesu i jogi..
  • Unieruchomienie stawu. Utrwalenie jest konieczne podczas ostrego procesu zapalnego. Unieruchomienie zapewnia szybsze usuwanie stanu zapalnego i zapobiega dalszemu zużyciu tkanki chrzęstnej.

Jeśli ruchliwość stawu łokciowego jest prawie całkowicie utracona, nie należy spieszyć się z procesem regeneracji. Aby odzyskać utraconą elastyczność, należy przez dość długi czas ściśle przestrzegać zaleceń lekarza..

W przypadku pourazowej artrozy stawu łokciowego stosuje się leczenie specjalnymi maściami. W zależności od rodzaju substancji czynnej takie maści dzielą się na następujące grupy:

  • NLPZ - maści stosuje się w ostrych stadiach przebiegu choroby, ich działanie ma na celu złagodzenie zespołu bólowego: Ketonal, Nise, Finalgel.
  • Capsacin - maść na bazie czerwonej papryki działa rozgrzewająco i niweluje ból stawów.
  • Salicylany - maści przeciwzapalne, które skutecznie działają na kontuzje i stłuczenia stawów.

Za pomocą maści można uzyskać rozluźnienie tkanek stawowych. Maści są przepisywane głównie w objawowym leczeniu artrozy. W leczeniu artrozy I stopnia pozytywnie wypadają maści na bazie jadu pszczelego i węża: Viprosal, Nyatoks, Virapin, Apizatron, Krem Sofia. Takie maści dobrze rozgrzewają leczone miejsca, przyspieszając przemianę materii i poprawiając ukrwienie chorego stawu.

Tradycyjne metody leczenia

Spośród różnych ludowych metod leczenia pourazowej artrozy stawu łokciowego w warunkach domowych należy wybierać takie, które nie powodują szkód. Są to głównie balsamy i okłady na bazie ziół i innych dobroczynnych substancji. Wybierając składniki, należy upewnić się, że nie ma reakcji alergicznych. Leczenie artrozy stawu łokciowego środkami ludowymi należy uzgodnić z lekarzem prowadzącym, ponieważ niektóre zioła lecznicze neutralizują działanie leków.

Jako metody, które pacjent może skutecznie zastosować w domu, można zastosować następujące dostępne środki:

  • Kompresy z nalewek.
  • Tarcie.

Okład z miodu daje dobre rezultaty, zwłaszcza po zabiegach kąpielowych. Miód należy rozcieńczyć alkoholem. Jedną część alkoholu miesza się z dwoma - miodem, powstałą substancję nakłada się na staw łokciowy. Łokieć należy owinąć ciepłą szmatką i folią. Kompres należy trzymać na stawie przez około 30 minut. Istnieje wiele popularnych sposobów leczenia artrozy stawów łokciowych, ale nie należy się do nich ograniczać.

Niepełnosprawność z artrozą łokcia

Niektóre stadia choroby znacznie ograniczają zdolność pacjenta do pracy i uniemożliwiają znalezienie zatrudnienia przy niektórych rodzajach pracy. Pacjent może również doświadczać trudności w życiu codziennym i innych sferach życia. W takich przypadkach o rejestracji inwalidztwa i wyznaczeniu odpowiedniej renty decyduje specjalna komisja..

Czy potrzebna jest mi operacja?

W przypadku urazu stawu łokciowego obserwuje się pęknięcie tkanki, w wyniku którego zachodzą procesy zapalne. Przyczynami pourazowej artrozy stawu łokciowego są zwichnięcia, skręcenia i złamania. Wszelkie drobne uszkodzenia mogą wywołać proces degeneracyjny..

Interwencja chirurgiczna w przypadku artrozy jest stosowana w wyjątkowych przypadkach: silny ból fizyczny, z którym NLPZ nie mogą sobie poradzić, długotrwała nieskuteczna terapia, znaczne zniszczenie chrząstki. Podczas operacji pacjentowi zakłada się protezę. Ta metoda leczenia jest środkiem tymczasowym, za 15-20 lat pacjent zostanie zaplanowany na drugą operację..

Aby nie zgłaszać się na operację, pacjent powinien jak najszybciej skonsultować się z lekarzem i ściśle przestrzegać otrzymanych zaleceń. Przy korzystnym przebiegu artrozy i spełnieniu zaleceń lekarskich powrót do zdrowia następuje w ciągu sześciu miesięcy od rozpoczęcia leczenia. Brak odpowiedniego leczenia nieuchronnie doprowadzi do niepełnosprawności pacjenta.

Obraz kliniczny artrozy stawu łokciowego, przyczyny, objawy, leki i alternatywne metody leczenia

Głównymi objawami artrozy są zespół bólowy, któremu towarzyszy ograniczona mobilność i obniżenie jakości życia. Choroba rozwija się stopniowo, a zaawansowana postać choroby może prowadzić do niepełnosprawności. Artroza stawu łokciowego (choroba zwyrodnieniowa stawów) 1 lub 2 stopnie leczy się różnymi lekami, zabiegami fizjoterapeutycznymi, alternatywnymi i ludowymi.

Zadowolony:

Jako środek zapobiegawczy zalecany jest leczniczy i wzmacniający zestaw ćwiczeń. Patologia III stopnia praktycznie nie nadaje się do tradycyjnych metod leczenia. Zniszczona tkanka stawu zostaje odtworzona podczas operacji - głowa stawu zostaje zastąpiona sztuczną protezą.

Obraz kliniczny

W przypadku artrozy stawu łokciowego, staw łokciowy, chrząstka i kości tworzące staw są zużyte lub uszkodzone. Głównymi przyczynami rozwoju choroby zwyrodnieniowej są:

  • uraz, na przykład ciężki uraz, zwichnięcie, złamanie;
  • różne choroby wrodzone i przewlekłe, np. cukrzyca;
  • czynnik wieku - u osób starszych stawy zużywają się szybciej;
  • fizyczne przeciążenie związane z zawodową aktywnością sportową lub niekorzystnymi warunkami pracy.

Uwaga. Niewłaściwy tryb życia, który wywołuje otyłość, złe nawyki, monotonna dieta może również prowadzić do rozwoju deformującej się artrozy stawu łokciowego.

Stopni

Istnieje kilka stadiów choroby wpływającej na staw stawowy:

  1. 1 stopień, gdy zespół bólowy jest wyrażony nieznacznie lub prawie nieobecny. Osoba może martwić się sztywnością w okolicy łokcia, ale na zdjęciach rentgenowskich prawie nie widać objawów artrozy. Jeśli choroba nie zostanie zdiagnozowana i leczona, patologia postępuje.
  2. Na etapie 2 osoba martwi się wyraźnym zespołem bólowym. Uszkodzony staw może stać się czerwony i opuchnięty. Poważnie ograniczona ruchomość ramion.
  3. Ból staje się stały, czasami nie do zniesienia i nie ustępuje nawet w stanie spoczynku. Połączenie jest zdeformowane. Osoba traci zdolność poruszania ręką.

Zgodnie z kodem MKB 10 wyróżnia się dwa rodzaje artrozy:

  • idiopatyczny, gdy przyczyna rozwoju choroby jest nieznana;
  • pourazowe, gdy staw jest zniszczony w wyniku ostrego urazu lub przewlekłego urazu.

Ważny. Choroba częściej dotyka mężczyzn w wieku 50 lat.

Objawy

Główne objawy artrozy stawu łokciowego:

  • ból;
  • ograniczenie lub utrata zakresu ruchu;
  • obrzęk, który pojawia się, gdy choroba postępuje;
  • drętwienie palców spowodowane skurczem nerwu łokciowego.

Te objawy mogą pojawić się w tym samym czasie. Sztywność, uczucie „zablokowania” w okolicy łokcia związane jest z uszkodzeniem tkanki chrzęstnej. Zdarza się, że staw „blokuje” fragment chrząstki lub wyrostka kostnego (osteofit), który oderwał się w wyniku zużycia.

Aby zdiagnozować artrozę, należy rozpocząć od fizycznego badania osoby. Lekarz ocenia:

  • zakres ruchu stawu;
  • położenie dłoni względem ciała - prawidłowe lub nie;
  • przekrzywiony pas barkowy.

Aby wyjaśnić diagnozę, przeprowadza się badania instrumentalne i analizy:

  • krew: biochemiczna i kliniczna;
  • mocz.

Dobrze wiedzieć. Badania instrumentalne obejmują promieniowanie rentgenowskie, które może wykryć zmiany artretyczne w stawie, tomografię komputerową i MRI.

Leczenie

Choroba zwyrodnieniowa stawu łokciowego prawego lub lewego jest leczona metodami zachowawczymi, takimi jak leki, fizykoterapia, ćwiczenia terapeutyczne lub operacja. Opcję leczenia wybiera ortopeda lub chirurg, biorąc pod uwagę stopień zaawansowania choroby, objawy towarzyszące, inne schorzenia w historii pacjenta.

Farmakoterapia

Jest to metoda zachowawcza, podczas której lekarz przepisuje różne leki łagodzące objawy zapalenia stawów i hamujące procesy zwyrodnieniowe:

  1. Leki przeciwbólowe lub przeciwbólowe, takie jak aspiryna, ibuprofen, fenylobutazon, łagodzą ból.
  2. Leki przeciwzapalne, takie jak diklofenak, aceklofenak, naproksen, indometacyna, pomagają zmniejszyć obrzęk.
  3. Chondroprotektory to wolno działające leki na bazie chondroityny i glukozaminy w postaci proszku, tabletek lub roztworów do wstrzyknięć do stawu, na przykład Don, Artra, Alflutop.
  4. Antybiotyki, jeśli artrozie towarzyszy ostremu zapaleniu stawów, takie jak Klacid.
  5. Witaminy i minerały, najczęściej kompleks wapnia z witaminą D, kwasy omega, witaminy z grupy B..

Wszystkie leki należy przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. Chondroprotektory i antybiotyki są przyjmowane na kursach, których nie można arbitralnie przerywać. Niepożądane jest również nadużywanie środków przeciwbólowych i tabletek przeciwzapalnych, ponieważ negatywnie wpływają na przewód pokarmowy..

Leczenie alternatywne

Przed użyciem domowych środków ludowych należy skonsultować się z lekarzem. W leczeniu artrozy stawu łokciowego szeroko stosuje się preparaty ziołowe, na przykład okłady i płyny, wywary, nalewki ziołowe, domowe maści.

Bezpieczne i skuteczne środki ludowe, które mogą uzupełniać tradycyjne metody leczenia:

  1. Kompres z liści łopianu lub kapusty i oleju roślinnego. Przed umieszczeniem łopianu lub liści kapusty na bolącym stawie należy je dokładnie wypłukać pod ciepłą bieżącą wodą. Umieść łopian w stosie i przytrzymaj parę. Ostudzić i owinąć łokieć, uprzednio naoliwiony olejem roślinnym. Nie ma potrzeby parowania liści kapusty. Zapnij kompres i pozostaw na noc.
  2. Pasta z białej glinki może pomóc złagodzić obrzęki i stany zapalne. Lepiej jest kupić surowce na okład z gliny w sklepie kosmetycznym, wymieszać z niewielką ilością wody, aby uzyskać lepką masę i delikatnie rozprowadzić po obszarze nad bolącym stawem. Poczekaj, aż pasta wyschnie i delikatnie spłucz ciepłą wodą.
  3. Maść z tłustego kefiru i 2 skorupek jaj. Składniki miesza się i nakłada na fugę, zawija w folię i lnianą szmatkę. Zmyć ciepłą wodą po 2,5 godzinach. Maść Kefir nie powinna być zimna. Przed użyciem lepiej ogrzać go do temperatury pokojowej. Można to zrobić w kuchence mikrofalowej przy najniższej mocy przez kilka sekund lub w kąpieli wodnej.

Tradycyjna medycyna zaleca rozgrzanie bolącego stawu, ale lepiej z tym uważać. Nadmierne ciepło, a także zimno, może wywołać rozwój powikłań i ostre zapalenie torebki stawowej..

Dopuszcza się jednak na noc owijanie łokcia i przedramienia wełnianym szalikiem lub stosowanie specjalnych bandaży rozgrzewających z wełny psiej, wielbłądziej, owczej lub syntetycznego neoprenu, który ma podobny efekt..

Uwaga. Jeśli dana osoba jest uczulona na składniki zwierzęce, lepiej jest użyć specjalnych płóciennych worków z piaskiem lub pestek wiśni. Można je również podgrzewać w kuchence mikrofalowej i nakładać na łokieć..

Fizjoterapia w przypadku artrozy stawu łokciowego

Ma na celu zmniejszenie obrzęków i złagodzenie procesów zapalnych. Szeroko stosowane są następujące procedury fizjoterapeutyczne:

  1. Laseroterapia, która aktywuje mikrokrążenie w tkankach aparatu stawowego, sprzyja regeneracji i gojeniu uszkodzonej chrząstki i kości, łagodzi obrzęki.
  2. Magnetoterapia, która również przyspiesza krążenie i metabolizm, hamując procesy zwyrodnieniowe, tym samym zapobiegając rozwojowi choroby i pogorszeniu stanu.
  3. Elektroforeza z hydrokortyzonem, który nie tylko poprawia trofizm tkanek, ale także pomaga wstrzyknąć do stawu leczniczy przeciwbólowy lek przeciwzapalny.

Uwaga. Fizjoterapia ma przeciwwskazania. Na przykład narażenie na porażenie prądem lub elektroforezę jest przeciwwskazane, jeśli osoba ma rozrusznik serca. Laseroterapii nie należy stosować osobom, które w wywiadzie mają choroby układu krążenia, dlatego fizjoterapię wybiera lekarz prowadzący.

Masaż na artrozę stawu łokciowego

Jest to szeroko stosowana, popularna technika, która może pomóc złagodzić objawy. Masaż można wykonać w gabinecie lekarskim lub samemu opanować technikę.

  1. Wszystkie ruchy muszą być płynne i ostrożne. Nie możesz szarpać, skręcać, naciskać na ramię i łokieć.
  2. Masaż warto odroczyć, jeśli wystąpiły powikłania lub rozpoczął się ostry proces zapalny.
  3. Podczas masażu można stosować olejki roślinne.
  4. Zabieg najlepiej wykonywać rano, po śnie i wieczorem, przed snem..

Na filmie możesz dowiedzieć się więcej o technice masażu, która pomaga radzić sobie z bólem i przywraca ruchomość w usztywnionym stawie..

Gimnastyka stawu łokciowego z artrozą

Dr Bubnovsky opracował skuteczny kompleks terapii ruchowej, którego celem jest przywrócenie zakresu ruchu dotkniętej chorobą dłoni i spowolnienie procesów zwyrodnieniowych, które niszczą staw stawowy.

Należy powstrzymać się od ładowania, jeśli:

  • osoba ma gorączkę;
  • łokieć został niedawno zraniony i nie zagoił się;
  • z ostrym procesem zapalnym lub powikłaniem artrozy.

Gimnastyka terapeutyczna Bubnovsky'ego obejmuje proste ćwiczenia, które można wykonywać zarówno w domu, jak iw biurze. Ruchy nasycają staw i otaczające tkanki tlenem, sprzyjają aktywnemu przepływowi krwi i mają działanie lecznicze.

  1. Zacznij od rozgrzania mięśni i najpierw rozciągnij dłonie i stawy nadgarstka delikatnymi okrężnymi ruchami.
  2. Podejdź do łokci, a także ugniataj je, kreśląc dłonią wyimaginowany okrąg, najpierw w jednym kierunku, a następnie w drugim.
  3. Stań lub usiądź prosto, połóż ręce za plecami, jedną od góry przez szyję, drugą od dołu i zablokuj palce w tzw. Zamku. Pozostań w tej pozycji przez chwilę, a następnie zmień ręce.

Na poniższym zdjęciu możesz szczegółowo przestudiować jak wykonać ćwiczenie „blokowanie". Dodatkowo ważne jest zmniejszenie obciążenia fizycznego stawu, aw przypadku zwichnięcia lub złamania pożądane jest „unieruchomienie" łokcia przy pomocy specjalnych szyn. Jeśli tradycyjne metody zawodzą, lekarze uciekają się do interwencji chirurgicznej, której przykładem jest artroskopia. Jest to metoda małoinwazyjnej interwencji, podczas której chirurg usuwa złuszczone fragmenty chrząstki szklistej.

Jednak najlepszą metodą radzenia sobie z artrozą jest profilaktyka, która polega na łagodnym podejściu do chorego stawu, diecie sprzyjającej odchudzaniu i zmniejszaniu stresu oraz umiarkowanej aktywności fizycznej i przywracającej pacjentowi ruchomość stawową.

Jak diagnozować i leczyć artrozę stawu łokciowego?

Wraz z porażką stawów łokciowych z artrozą jakość życia pacjenta jest znacznie obniżona, choroba może prowadzić do rozwoju innych stanów patologicznych. Ważne jest, aby na czas rozpoznać artrozę stawów łokciowych i rozpocząć właściwe leczenie. Środki zapobiegawcze pomogą uniknąć rozwoju i progresji choroby.

Ogólna charakterystyka choroby

Artroza jest również nazywana chorobą zwyrodnieniową stawów, deformacją stawów lub epikondylozy. Choroba ma charakter zwyrodnieniowo-dystroficzny. Normalne funkcjonowanie stawu łokciowego w artrozie jest upośledzone. Proces patologiczny zlokalizowany jest w okolicy nadkłykcia.

Artroza stawu łokciowego dotyczy wszystkich jego elementów, w tym błony maziowej, torebki, aparatu mięśniowo-więzadłowego, płytki kostnej podchrzęstnej.

Choroba prowadzi do zmniejszenia produkcji mazi stawowej i zmiany jej składu. Z tego powodu struktury chrzęstne nie otrzymują odpowiedniego odżywiania i zaczynają wysychać. Kiedy chrząstka jest uszkodzona, tarcie stawów stawu wzrasta, co prowadzi do zagęszczenia tkanki kostnej i powstania osteofitów.

Deformującą artrozę często wyróżnia się jako oddzielny typ, chociaż deformacja stawu jest nieunikniona w przypadku takiej patologii w każdym przypadku.

Powody

Różne czynniki mogą powodować artrozę stawu łokciowego. Choroba może rozwinąć się z następujących powodów:

  • genetyczne predyspozycje;
  • zranienie;
  • zmiany związane z wiekiem;
  • stałe duże obciążenia, które są typowe dla niektórych rodzajów aktywności: siłowanie na ręce, tenis, prowadzenie pojazdu, gra na niektórych instrumentach muzycznych;
  • naruszenie metabolizmu materialnego, zwłaszcza brak substancji potrzebnych do przywrócenia struktur chrzęstnych i nadmiar enzymów, które je niszczą;
  • upośledzone krążenie krwi, przeciwko któremu dopływ krwi do torebki stawowej jest niewystarczający;
  • hipotermia;
  • choroby o charakterze zapalnym i zakaźnym;
  • wrodzona anomalia w strukturze stawu.

Objawy artrozy stawu łokciowego

Obraz kliniczny zależy od stopnia zaawansowania choroby.

Początkowy etap może przebiegać bezobjawowo. Czasami na początku ruchu obserwuje się bolesne odczucia, ale są one nieistotne i krótkotrwałe, dlatego są ignorowane przez większość pacjentów.

Na tym etapie można również zaobserwować następujące objawy:

  • Trudność w zginaniu kończyny w łokciu;
  • ostry ból podczas prostowania ręki;
  • osłabienie napięcia mięśniowego, które jest zauważalne przy badaniu palpacyjnym;
  • po zdiagnozowaniu zdjęcia rentgenowskiego pokaże, że przestrzeń stawowa jest lekko zwężona, powstają małe osteofity.

Większość ludzi odczuwa niepokój, gdy choroba przechodzi do drugiego etapu rozwoju, a jej objawy stają się bardziej wyraźne:

  • intensywny ból przedramienia - występuje podczas wysiłku i utrzymuje się przez długi czas nawet w spoczynku;
  • ruchom towarzyszy tępy chrupnięcie;
  • postępujące osłabienie mięśni;
  • sztywność ruchów;
  • z powikłaniami (zapalenie błony maziowej, zapalenie kaletki) - obrzęk, zaczerwienienie skóry;
  • Zdjęcie rentgenowskie pokazuje, że przestrzeń stawowa jest dwukrotnie lub więcej zwężona, tkanka kostna jest zagęszczona, osteofity rosną.

W trzecim etapie artrozy stawu łokciowego objawy ulegają dalszemu zaostrzeniu:

  • silny i uporczywy ból;
  • ból ustępuje dopiero po unieruchomieniu i unieruchomieniu stawu w tej pozycji;
  • utrata ruchomości przedramienia;
  • wzrost węzłów chłonnych łokciowych, które nie są normalnie wyczuwalne;
  • rosnący obrzęk;
  • RTG pokazuje całkowite zamknięcie przestrzeni stawowej, liczne osteofity, poważne zniekształcenie stawu.

W przypadku artrozy stawu łokciowego pnie nerwowe mogą być zaangażowane w proces zapalny i często obserwuje się ich mechaniczne podrażnienie przez procesy kostne. W tym przypadku obraz kliniczny uzupełniają następujące objawy:

  • drętwienie;
  • mrowienie;
  • napromienianie bólu kręgosłupa szyjnego.

Diagnostyka

W przypadku artrozy stawu łokciowego rozpoznanie rozpoczyna się od badania fizykalnego. Następnie uciekają się do badań laboratoryjnych i instrumentalnych:

  • badanie krwi: ogólne, biochemiczne;
  • Rentgen jest głównym kierunkiem diagnostyki instrumentalnej;
  • skanowanie ultrasonograficzne;
  • tomografia: komputerowa, rezonans magnetyczny;
  • artrografia (badanie inwazyjne);
  • diagnostyczne nakłucie i późniejsze badanie mazi stawowej.

Leczenie artrozy łokcia

Choroba jest poważna i dlatego wymaga zintegrowanego podejścia do leczenia. W początkowych stadiach jego rozwoju raczej zachowawcze leczenie, polegające na farmakoterapii, fizjoterapii, ćwiczeniach fizjoterapeutycznych, masażu.

W przypadku zaawansowanej choroby lub rozwoju poważnych powikłań należy uciec się do interwencji chirurgicznej. W tym przypadku konieczne jest również leczenie zachowawcze, obejmujące cały szereg środków..

Terapia lekowa

Stosowanie leków jest konieczne na każdym etapie rozwoju artrozy stawu łokciowego. We wczesnych stadiach ten kierunek leczenia jest główny. Można przepisać następujące leki:

  • Leki z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Są używane do łagodzenia bólu i stanów zapalnych. Skuteczne są diklofenak, ibuprofen, celekoksyb, nimesulid, indometacyna.
  • Glikokortykosteroidy. Są to hormonalne i silne leki stosowane na krótkich kursach. Łagodzą również ból i stany zapalne. Spośród tych leków skuteczne są hydrokortyzon, betametazon, prednizolon, kortyzol.
  • Chondroprotectors. Takie leki zapewniają odbudowę struktur chrzęstnych i są odpowiednie na początkowych etapach rozwoju patologii. Są używane na kursach przez długi czas. Można przypisać do Chondroitin, Structum, Teraflex, Movex.
  • Przy zakaźnym charakterze choroby lub dołączeniu wtórnej infekcji konieczna jest terapia przeciwbakteryjna. Leki na receptę zależą od zidentyfikowanego patogenu; w początkowej fazie zazwyczaj omijane są antybiotykami o szerokim spektrum działania.
  • Zastrzyki z kwasu hialuronowego. Taki zabieg jest niezbędny do uzupełnienia brakującego płynu maziowego, co pozwala złagodzić stan i przywrócić ruchomość stawów..
  • Witaminy i minerały. W przypadku artrozy stawu łokciowego często stosuje się domięśniowe zastrzyki kwasu nikotynowego, inne witaminy z grupy B, wapń, magnez i witaminę D są przepisywane do jego wchłaniania.

Przepisywanie leków powinno być wykonywane przez lekarza. Lista niezbędnych leków, czas ich podawania i dawkowanie zależy od charakterystyki konkretnego przypadku. Konieczne jest również uwzględnienie możliwości łączenia różnych leków, co może zrobić tylko specjalista..

Fizjoterapia, terapia ruchowa, masaż

Skutecznym kierunkiem leczenia artrozy stawu łokciowego jest fizjoterapia. W celu leczenia i rekonwalescencji można zastosować następujące procedury:

  • elektroforeza, fonoforeza z użyciem leków;
  • darsonwalizacja;
  • terapia diadynamiczna;
  • ultradźwięk;
  • balneoterapia;
  • aplikacje parafinowe;
  • terapia błotna;
  • ozokerytoterapia;
  • Terapia UHF.

Fizjoterapia obejmuje również masaże i terapię ruchową. Takie obszary wymagają udziału wykwalifikowanych specjalistów..

Fizjoterapia jest przydatna na każdym etapie artrozy stawu łokciowego, ale zestawy ćwiczeń są inne. Cele terapii ruchowej również się różnią:

  • przy zaostrzeniu choroby konieczna jest normalizacja krążenia krwi, zwiększenie dopływu składników odżywczych, zmniejszenie bólu i napięcia mięśniowego;
  • w okresie remisji konieczne jest wzmocnienie mięśni, rozwinięcie zdolności motorycznych, zapobieganie atrofii mięśni.

Gimnastyka

W przypadku artrozy stawu łokciowego warto uprawiać gimnastykę. W domu możesz wykonać następujące ćwiczenia:

  • Stań z rękami wyciągniętymi wzdłuż ciała. Zegnij je w łokciach, przykładając pędzle do ramion. To ćwiczenie można wykonać z ciężarkami..
  • Stań z ciałem pochylonym do przodu i ramionami zgiętymi w łokciach. Wyciągnij ramiona i zabierz je na boki.
  • Wstań i zegnij łokcie prostopadle do podłogi. Obróć kończyny w stawach łokciowych najpierw zgodnie z ruchem wskazówek zegara, a następnie w przeciwnym kierunku.
  • Usiądź z łokciami na stole i rękami na górze. Obróć dłonie najpierw zgodnie z ruchem wskazówek zegara, a następnie w przeciwnym kierunku.
  • Usiądź z rękami na stole, dłońmi do dołu. Rzuć piłeczką tenisową, poprawiając łokcie.

Ćwiczenia należy wykonywać codziennie, wykonując 10-15 powtórzeń. Jeśli element powoduje ból, musisz odmówić jego wykonania..

Możliwość uprawiania gimnastyki domowej należy uzgodnić z lekarzem prowadzącym. Musi określić możliwy zestaw ćwiczeń i obciążeń akceptowalnych dla konkretnego pacjenta..

Operacja

Taki zabieg jest zwykle konieczny na ostatnim etapie artrozy stawu łokciowego. Leczenie może obejmować następujące obszary:

  • Endoprotetyka. Operacja ta polega na zastąpieniu naturalnego stawu implantem zwanym endoprotezą..
  • Artroskopia. Środek ten jest często stosowany do odkażania jamy stawowej, przepłukiwania jej preparatami leczniczymi..
  • Artroplastyka. W takim przypadku uszkodzoną tkankę chrzęstną zastępuje się syntetycznymi substytutami lub tkanką wyhodowaną w warunkach laboratoryjnych (w tym celu należy pobrać zdrową próbkę).

Po zabiegu wymagana jest rehabilitacja. Należy zwrócić na to szczególną uwagę w przypadku endoprotezoplastyki.

Rokowanie, powikłania

Rokowanie w przypadku artrozy stawu łokciowego jest niekorzystne. W przypadku braku leczenia następuje szybki postęp choroby z nieodwracalnymi zmianami.

Artrozie stawu łokciowego mogą towarzyszyć różne powikłania. Na drugim etapie jego rozwoju może pojawić się zapalenie błony maziowej lub łagodne zapalenie kaletki..

Nieleczony staw jest całkowicie zdeformowany, ruchy w nim stają się niemożliwe. To znacznie obniża jakość życia i prowadzi do niepełnosprawności. Jest to ważne nie tylko w aspekcie fizycznym, ale także z punktu widzenia stanu psychicznego człowieka, gdyż może prowadzić do problemów w sferze społecznej..

Artroza jest niebezpieczna z możliwością rozprzestrzeniania się na sąsiednie obszary - ręce, ramiona.

Zapobieganie

Kilka środków zapobiegawczych może zmniejszyć ryzyko rozwoju artrozy stawu łokciowego:

  • utrzymanie prawidłowej masy ciała (nadwaga może przeciążać stawy, na przykład podczas pompek, podciągnięć);
  • prawidłowe odżywianie, co oznacza wystarczające spożycie składników odżywczych, minerałów i witamin niezbędnych dla organizmu;
  • uniknięcie obrażeń;
  • umiarkowana aktywność fizyczna;
  • unikanie fizycznego przeciążenia;
  • wykonywanie specjalnych ćwiczeń w obecności czynników ryzyka rozwoju artrozy;
  • terminowe leczenie wszelkich patologii, zwłaszcza o charakterze zakaźnym i zapalnym;
  • regularne badania lekarskie.

Artroza łokcia jest obarczona poważnymi komplikacjami, więc jej objawów nie można zignorować. Terminowe wykrycie patologii i jej pełne leczenie znacznie poprawia rokowanie, zmniejszając ryzyko przykrych konsekwencji. Ważne jest, aby przestrzegać środków zapobiegawczych, aby zapobiec rozwojowi choroby..