Główny

Zapalenie torebki stawowej

Artroza: od przyczyn i objawów do diagnozy i leczenia

Deforming Osteoarthritis (DOA) - przewlekła choroba prowadząca do zwyrodnienia, lub prościej, stopniowego niszczenia chrząstki stawowej i naturalnej dysfunkcji stawów.

Przyczyny artrozy stawów

Choroba ta ma wiele nazw: artroza, choroba zwyrodnieniowa stawów, współczesna - choroba zwyrodnieniowa stawów (patrz definicje M15, M19 i M47 w ICD-10 - Międzynarodowa Statystyczna Klasyfikacja Chorób i Problemów Zdrowotnych, wersja WHO na 2016 rok). Tak czy inaczej, istota choroby pozostaje niezmieniona: chrząstka stawowa jest stopniowo niszczona, normalne funkcjonowanie stawu zostaje zakłócone, pojawiają się patologiczne wyrostki kostne - osteofity. Na chorobę tę choruje średnio 10% światowej populacji, ale jej częstość wzrasta wraz z wiekiem: po 60 latach niektóre objawy artrozy występują u 97% pacjentów [1].

Artroza może wpływać na wszystkie stawy, ale głównie biodro i kolano. Ponadto mężczyźni często cierpią z powodu stawów skokowych, nadgarstkowych i skroniowo-żuchwowych oraz kręgosłupa lędźwiowego. U kobiet kręgosłup szyjny i piersiowy, stawy palców i staw u podstawy dużego palca.

Choroba zwyrodnieniowa stawów może być pierwotna lub wtórna. Pierwotne pojawia się w niezmienionych stawach, wtórne - na tle już istniejącej patologii.

Czynniki ryzyka rozwoju artrozy:

  • płeć: kobiety chorują dziesięć razy częściej;
  • wiek;
  • nadwaga;
  • niewystarczające obciążenie stawów - uprawianie sportów wyczynowych, praca wymagająca klęczenia lub kucania, częste schody;
  • poprzednie operacje na stawach, na przykład usunięcie łąkotki;
  • doznał urazów stawów;
  • ostre lub przewlekłe zapalenie stawów;
  • dziedziczność.

Łącząc te czynniki można powiedzieć, że rozwojowi choroby zwyrodnieniowej stawów sprzyja ciągłe przeciążanie lub mikrourazy stawów..

Mechanizm rozwoju artrozy i objawów

Głównym powodem rozwoju artrozy jest brak równowagi między zniszczeniem a odbudową chrząstki stawowej. W organizmie zawsze zachodzą równoległe procesy anabolizmu, czyli tworzenia nowych złożonych struktur oraz katabolizmu - niszczenia przestarzałych lub uszkodzonych tkanek. W normalnym stanie procesy te przebiegają z mniej więcej taką samą szybkością. W przypadku choroby zwyrodnieniowej stawów niszczenie chrząstki zwiększa się, a jej regeneracja, wręcz przeciwnie, spowalnia. Z grubsza mówiąc, chrząstka stawowa zaczyna się szybko i aktywnie starzeć. Zmniejsza się liczba specjalnych komórek wytwarzających materiał dla tkanki chrzęstnej - chondrocyty. Ich właściwości się zmieniają: komórki zaczynają produkować „niewłaściwe” białka. Chrząstka stawowa stopniowo staje się cieńsza, krucha, rozluźnia się, pokrywa się pęknięciami, ostatecznie zanika całkowicie.

Zmiany te nie mogą nie wpływać na części stawowe kości, ponieważ główną funkcją chrząstki stawowej jest ochrona kości przed stresem. Dotknięta chrząstka traci właściwości amortyzujące, a cały ładunek jest przenoszony na głowę kości i jest przenoszony nierównomiernie, tak jak chrząstka zmienia się nierównomiernie. W obszarach nadciśnienia dochodzi do zaburzeń przepływu krwi, zmiany gęstości tkanki kostnej i jej struktury, na obszarach brzeżnych pojawiają się narośla kostne - osteofity, które ograniczają ruchomość stawu. Ponieważ ruchy w nim są ograniczone nie tylko z powodu osteofitów, ale także po prostu dlatego, że aktywne jest bolesne, z czasem dochodzi do zaniku mięśni wokół dotkniętego stawu, co pogłębia problem, ponieważ normalne aktywne mięśnie utrzymują stabilność stawu, a wraz z ich zanikiem obciążenie tylko wzrasta.

Głównymi objawami artrozy są bóle stawów, które nasilają się podczas ruchu i wysiłku i ustępują w spoczynku. Często z bólem łączy się poranna sztywność - uczucie „żelu” w stawie, zmniejszenie zakresu ruchu. Wskazuje to na niewystarczające krążenie krwi w okolicy stawu. Chrupnięcie (trzeszczenie) stawu, jego niestabilność można dodać do tych objawów. Zwykle ból pojawia się w dotkniętym obszarze, ale w przypadku artrozy stawu biodrowego można go wyczuć w pachwinie, pośladkach, a nawet kolanie.

Etapy rozwoju artrozy stawów

Na podstawie objawów radiologicznych można wyróżnić cztery etapy rozwoju choroby zwyrodnieniowej stawów:

  • Początek torbielowatej przebudowy struktury kości, obszary osteosklerozy w okolicy podchrzęstnej.
  • Dodaje się zwężenie przestrzeni stawowej, pojawiają się osteofity.
  • Osteoskleroza w obszarach podchrzęstnych kości (pod chrząstką) staje się wyraźna, przestrzeń stawowa jest znacznie zwężona, duże osteofity;
  • Nasadki (głowy) kości są zdeformowane, zagęszczone, przestrzeń stawowa praktycznie znika, szorstkie wyraźne osteofity.

Należy zauważyć, że zmiany ustalone radiologicznie nie korelują w żaden sposób z nasileniem objawów. Dość często silnemu bólowi i ograniczonej ruchomości towarzyszą drobne zmiany na zdjęciu rentgenowskim i odwrotnie, poważne uszkodzenie stawu może w ogóle nie objawiać się klinicznie.

Diagnostyka i leczenie

Leczenie artrozy trwa przez całe życie ze względu na przewlekły charakter choroby. Ale im wcześniej zostanie postawiona diagnoza i odpowiednio rozpocznie się leczenie, tym wolniej będą postępować zmiany w tkance chrzęstnej. Dlatego w przypadku bólu stawu należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem, który na podstawie typowych dolegliwości zaleci dalsze badanie i leczenie.

Zdjęcie rentgenowskie dotkniętego stawu daje ogólne wyobrażenie o tym, jak daleko zaszedł proces. Ale dokładne, wiarygodne dane można uzyskać tylko przy użyciu nowoczesnych metod badawczych: ultradźwięków, tomografii komputerowej, rezonansu magnetycznego stawu.

Metody leczenia artrozy można podzielić na niefarmakologiczne, farmakologiczne i chirurgiczne. Chirurgiczne leczenie choroby zwyrodnieniowej stawów staje się konieczne w końcowej fazie rozwoju choroby, kiedy konieczna jest endoprotezoplastyka - czyli wymiana stawu na syntetyczny. Ale wcześniej proces ten można spowolnić za pomocą leków i fizjoterapii..

Zabiegi niefarmakologiczne:

  • Edukacja pacjenta. Większość pacjentów w ogóle nie rozumie, co się z nimi dzieje, co mogą, a czego nie mogą. Dlatego szkolenie jest konieczne. Należy jasno zrozumieć, że w przypadku jakiegokolwiek uszkodzenia stawu konieczne jest kontynuowanie ćwiczeń i rozciąganie, zmniejszając obciążenie i intensywność. Jeśli nie możesz chodzić - poruszaj się po mieszkaniu na czworakach, ale nie zatrzymuj się i nie kładź się w łóżku. Warto też nauczyć się specjalnych ćwiczeń, które pomagają zmniejszyć ból, utrzymać ruchomość stawów i utrzymać prawidłową kondycję mięśni..
  • Utrata masy ciała Zmniejszenie masy ciała nie tylko zmniejsza ból, ale także poprawia parametry biochemiczne charakteryzujące zmiany w tkance chrzęstnej.
  • Terapia ruchowa. Ćwiczenia, szczególnie ukierunkowane na poprawę siły mięśni, łagodzą bóle stawów i utrzymują funkcje stawów.
  • Akupunktura pomaga złagodzić ból i poprawić krążenie krwi w stawie.
  • Nakolanniki, wkładki ortopedyczne, ortezy kolanowe i inne urządzenia stabilizujące staw i zmniejszające obciążenie. Działają przeciwbólowo i poprawiają pracę stawów.
  • Fizjoterapia. Obejmuje zarówno najprostsze metody, takie jak poduszka rozgrzewająca lub okład z lodu, jak i techniki zaawansowane.
  • Terapia falą uderzeniową. Fale dźwiękowe są przykładane do obszaru stawu o częstotliwości od 16 do 25 Hz (infradźwięki). Poprawia to krążenie krwi i procesy metaboliczne w okolicy dotkniętego stawu. Taka terapia jest skuteczna we wczesnych stadiach rozwoju artrozy i jest praktycznie bezużyteczna w zaawansowanych przypadkach..
  • Terapia Khivamat. Jest to masaż wibracyjny powstający w wyniku działania zmiennego pola elektrycznego. Poprawia krążenie krwi i metabolizm w tkance chrzęstnej, łagodzi ból, zmniejsza obrzęki i stany zapalne.
  • Krioterapia, czyli ekspozycja na bardzo niskie temperatury. Zmniejsza obrzęki i stany zapalne, zmniejsza skurcze i ból mięśni, usprawnia procesy metaboliczne i regenerację.
  • Masaż. W przypadku artrozy masaż ma wartość pomocniczą: zmniejsza skurcz mięśni i spowalnia zanik mięśni, ale nie wpływa na przebieg procesów zwyrodnieniowych samego stawu.

Zabiegi farmakologiczne

Spośród leków stosowanych w leczeniu artrozy najczęściej stosuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), które zmniejszają aktywność zapalenia i łagodzą ból, ale nie mogą spowolnić procesu niszczenia chrząstki. Aby poprawić jej odżywienie i powstrzymać degenerację, zaleca się tzw. Chondroprotektory - substancje tworzące tkankę chrzęstną. Lekarze od dziesięciu lat intensywnie debatują o ich skuteczności. W tej chwili nie są zalecane w Stanach Zjednoczonych i większości krajów Europy Zachodniej, ale są uwzględnione w wytycznych klinicznych w Rosji.

Hormony syntetyczne - glikokortykosteroidy aktywnie łagodzą stany zapalne.

Każdy lek można stosować na kilka sposobów. Przede wszystkim są to tradycyjne tabletki (podanie doustne). Metoda ta jest prosta i dość skuteczna, ale tak podawane leki mogą wpływać na stan całego organizmu, przede wszystkim przewodu pokarmowego..

  • Maści i kremy. Mimo aktywnej reklamy ta metoda aplikacji jest nieskuteczna lub w ogóle nieskuteczna: substancja aktywna po prostu „nie dociera” do stawu. Skóra jest naturalną barierą ochronną organizmu, przez którą przenika mniej substancji, tym trudniej oczekiwać, że leki przedostaną się przez tkankę podskórną, wnikną do worka stawowego i dostaną się do chrząstki.
  • Podanie dostawowe. W tym przypadku substancja czynna wchodzi bezpośrednio w obszar zmian patologicznych. To skomplikowana manipulacja, która wymaga udziału wykwalifikowanego lekarza, ale jednocześnie jest jedną z najskuteczniejszych metod dostarczania produktów leczniczych. Terapia PRP, czyli terapia plazmowa, jest jednym z nowoczesnych obszarów leczenia artrozy. W tym przypadku do stawu wstrzykuje się własne osocze krwi pacjenta wzbogacone o płytki krwi. Są to komórki krwi, które są nie tylko odpowiedzialne za szybkie zatrzymanie krwawienia, ale także wywołują aktywną naprawę tkanek. Stymulują produkcję wielu biologicznie aktywnych substancji odpowiedzialnych za regenerację. Aktywowane osocze zmniejsza aktywność stanu zapalnego, zmniejsza ból i nie wywołuje alergii, gdyż są to tkanki własne pacjenta.

Zatem leczenie artrozy jest procesem trwającym całe życie. Ale wybrany przez kompetentnego lekarza pozwala na długi czas uśmierzyć ból, zmniejszyć stan zapalny, wspomóc procesy metaboliczne w chrząstce, a tym samym na długi czas opóźnić potrzebę wymiany stawu..

Którą klinikę możesz wybrać do leczenia artrozy?

„Do leczenia artrozy należy podchodzić odpowiedzialnie” - powiedział Zhang Ziqiang, czołowy specjalista w Klinice Tradycyjnej Medycyny Chińskiej TAO. - Niestety choroba jest nieuleczalna. Jednak nie panikuj. Jeśli zaczniesz terapię na czas, możesz zachować mobilność stawów przez bardzo długi czas..

Mogą tu pomóc lekarze naszej kliniki. To prawdziwi profesjonaliści w swojej dziedzinie. Kształcili się w swojej dziedzinie na najlepszych uniwersytetach w Chinach i pracują w klinice TAO na podstawie kontraktu. Ze względu na to, że specjaliści praktykują od kilku lat, pacjent nie będzie musiał biegać do różnych lekarzy, ale może być obserwowany przez jednego lekarza. To z kolei poprawia jakość leczenia..

Klinika Tradycyjnej Medycyny Chińskiej TAO istnieje od ponad 11 lat. Nasze usługi obejmują akupunkturę, różnego rodzaju masaże, zabiegi podciśnieniowe, ziołolecznictwo i inne. Specjaliści kliniki starają się, aby pacjent mógł uniknąć operacji, nawet jeśli wydaje się, że nie ma innego wyjścia..

Z reguły mamy kurację. Najczęściej jeden kurs składa się z dziesięciu sesji. Płacąc za cały kurs pacjent otrzymuje 15% rabatu ”.

P. S. Aby dowiedzieć się więcej o usługach Kliniki Tradycyjnej Medycyny Chińskiej TAO, zapoznać się z cenami i umówić się na wizytę, odwiedź stronę internetową.

Licencja na świadczenie usług medycznych nr LO-77-01-000911 z dnia 30 grudnia 2008 r. Wydana przez Moskiewski Departament Zdrowia.

Choroba zwyrodnieniowa stawów jest częstą chorobą, która powoduje ból i ograniczone ruchy stawów.

Przyjmowanie środków przeciwbólowych na artrozę nie zatrzymuje rozwoju choroby. Aby leczyć chorobę, należy skonsultować się z lekarzem.

Następujące czynniki mogą przyczyniać się do rozwoju artrozy:

  • wiek;
  • nadwaga;
  • uraz;
  • dziedziczność.
Więcej szczegółów.

Usługi specjalistów kliniki tradycyjnej medycyny chińskiej mogą pomóc w takich schorzeniach układu mięśniowo-szkieletowego jak:

  • artroza;
  • osteochondroza;
  • dna;
  • zapalenie korzonków nerwowych.
Więcej szczegółów.

W zależności od choroby i indywidualnych cech pacjenta, specjalista w klinice tradycyjnej medycyny chińskiej może zaoferować takie usługi jak masaż, akupunktura, ziołolecznictwo itp..

Możesz zaoszczędzić na leczeniu, korzystając z promocji i ofert specjalnych.

Możesz dowiedzieć się o klinice tradycyjnej medycyny chińskiej, dowiedzieć się o kosztach leczenia i zadać interesujące pytania na wstępnej konsultacji.

Koszt leczenia w poradni tradycyjnej medycyny chińskiej może zależeć od długości kursu, kwalifikacji lekarza oraz polityki cenowej placówki..

Wybierając klinikę tradycyjnej medycyny chińskiej należy dokładnie zapoznać się z licencjami i certyfikatami, a także renomą instytucji.

  • 1 http://www.noltrex.ru/media/pdf/artroz.pdf

Wszystkie osoby zagrożone, zwłaszcza kobiety po menopauzie, muszą zostać zbadane przez specjalistę w zakresie choroby zwyrodnieniowej stawów. Co więcej, należy to zrobić niezależnie od tego, czy występują wyraźne oznaki DOA, w tym ból, czy też nie odczuwasz żadnego dyskomfortu. Terminowa reakcja na rozwój patologii pomoże uniknąć poważnych problemów w przyszłości, czasem zagrażających niepełnosprawności.

Artroza

Artroza to przewlekła postępująca choroba stawów ze stopniowym niszczeniem chrząstki, nasileniem zmian patologicznych w torebce, błonie maziowej, sąsiadujących kościach i więzadłach. Objawia się bólem, sztywnością poranną i ograniczoną mobilnością. Z biegiem czasu objawy nasilają się, w późniejszych stadiach dochodzi do poważnych dysfunkcji kończyny. Rozpoznanie ustala się na podstawie wywiadu, danych z badań i wyników radiologicznych. Leczenie jest zwykle zachowawcze, obejmuje terapię ruchową, leki przeciwzapalne, fizjoterapię, blokadę. Po zniszczeniu powierzchni stawowych wykonuje się alloplastykę.

ICD-10

  • Przyczyny artrozy
    • Czynniki ryzyka
  • Patogeneza
  • Klasyfikacja
  • Objawy artrozy
    • Ból z artrozą
    • Inne objawy artrozy
    • Zmiany zewnętrzne
  • Komplikacje
  • Diagnostyka
  • Leczenie artrozy
    • Leczenie nielekowe
    • Terapia lekowa
    • Zabieg fizjoterapeutyczny
    • Operacja
  • Prognoza
  • Zapobieganie
  • Ceny zabiegów

Informacje ogólne

Artroza jest chorobą przewlekłą, w której na skutek zaburzeń metabolicznych w stawie rozwijają się postępujące zmiany zwyrodnieniowo-dystroficzne. Jest to najczęstsza patologia stawów, rozpoznawana u 6-7% populacji. Wraz z wiekiem częstość występowania dramatycznie wzrasta. Chorobę rozpoznaje się u 2% osób w wieku poniżej 45 lat, u 30% - w wieku od 45 do 64 lat oraz u 65-85% - w wieku 65 lat i starszych. Artroza dużych i średnich stawów kończyn ma największe znaczenie kliniczne ze względu na negatywny wpływ na poziom życia i zdolność do pracy pacjentów..

Przyczyny artrozy

W niektórych przypadkach choroba występuje bez wyraźnego powodu, nazywa się ją idiopatyczną lub pierwotną. Występuje również wtórna artroza - rozwinięta w wyniku pewnego patologicznego procesu. Najczęstsze przyczyny wtórnej artrozy to:

  • Urazy: złamania, urazy łąkotki, zerwania więzadeł, zwichnięcia.
  • Dysplazje: wrodzone zwichnięcie stawu biodrowego, wady wrodzone stawu kolanowego i skokowego, kończyn górnych.
  • Słabość tkanki łącznej: choroby i stany, w których występuje zwiększona ruchomość stawów i osłabienie aparatu więzadłowego.
  • Choroby autoimmunologiczne: reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy.
  • Nieswoiste i specyficzne stany zapalne: ostre ropne zapalenie stawów, gruźlica itp..
  • Zaburzenia metaboliczne i niektóre patologie endokrynologiczne.
  • Procesy zwyrodnieniowo-dystroficzne: choroba Perthesa i inne osteochondropatie, rozwarstwienie osteochondritis.
  • Choroby układu krwionośnego: hemofilia, której towarzyszą częste krwotoki w stawie.

Czynniki ryzyka

Czynniki ryzyka rozwoju artrozy obejmują:

  • Zaawansowany wiek, zaburzenia równowagi hormonalnej u kobiet po menopauzie.
  • Nadwaga (w otyłości z powodu zwiększonego obciążenia staw jest stale przeciążony, powierzchnie stawowe są przedwcześnie „zużyte”).
  • Nadmierny stres i powtarzające się mikrourazy spowodowane warunkami pracy, niewłaściwą organizacją treningów (szczególnie jeśli w historii urazów stawów), niektórymi chorobami, a także następstwami chorób i urazów.
  • Interwencje śródstawowe, zwłaszcza wysoce traumatyczne operacje z usunięciem dużej liczby tkanek, w wyniku których powierzchnie stawowe stają się niekongruentne, a ich obciążenie wzrasta.
  • Dziedziczna predyspozycja (obecność artrozy u najbliższych krewnych).
  • Zaburzenia neurodystroficzne kręgosłupa szyjnego lub lędźwiowego (zapalenie stawów barku, zespół mięśnia lędźwiowo-biodrowego).

Patogeneza

Artroza jest chorobą polietiologiczną, która niezależnie od konkretnych przyczyn jej wystąpienia polega na naruszeniu normalnego tworzenia się i odbudowy komórek chrząstki. Zwykle chrząstka stawowa jest gładka i elastyczna. Pozwala to powierzchniom stawowym na swobodne poruszanie się względem siebie..

W przypadku artrozy chrząstka staje się szorstka, powierzchnie stawowe zaczynają „przylegać” do siebie podczas ruchu. Z chrząstki oddzielane są małe kawałki, które dostają się do jamy stawowej i poruszają się swobodnie w płynie stawowym, uszkadzając błonę maziową. W powierzchownych strefach chrząstki pojawiają się małe ogniska zwapnienia. W głębokich warstwach pojawiają się obszary kostnienia.

W strefie centralnej powstają cysty, komunikujące się z jamą stawową, wokół której, pod wpływem ciśnienia płynu dostawowego, powstają również strefy kostnienia. W wyniku ciągłego urazu torebka i błona maziowa stawu pogrubiają się z artrozą. Kosmki pojawiają się na błonie maziowej, w torebce powstają ogniska zwyrodnienia włóknistego.

Z biegiem czasu sąsiednie powierzchnie kości odkształcają się, a na ich krawędziach pojawiają się kostne wypukłości. Z powodu zwiększonego obciążenia więzadeł i mięśni powstają ogniska zwyrodnienia włóknistego. Zwiększa się prawdopodobieństwo uszkodzenia aparatu więzadłowo-mięśniowego. Przy znacznym zniszczeniu chrząstki ruchy są ostro ograniczone, możliwe jest tworzenie się zesztywnienia.

Klasyfikacja

Biorąc pod uwagę lokalizację w traumatologii i ortopedii wyróżnia się artrozę barku, łokcia, nadgarstka, kostki i innych stawów. W zależności od ciężkości zmiany wyróżnia się trzy etapy patologii:

  • Pierwszy etap - nie ma wyraźnych zmian morfologicznych, zaburzony jest skład mazi stawowej. Płyn gorzej zaopatruje tkankę chrzęstną w składniki odżywcze, zmniejsza się odporność chrząstki na normalne obciążenia. Z powodu przeciążenia powierzchni stawowych pojawia się stan zapalny, pojawia się ból.
  • Drugi etap - zaczyna zapadać się chrząstka stawowa, wzdłuż krawędzi platformy stawowej pojawiają się brzeżne narośla kostne. Bóle stają się stałe, nawykowe, proces zapalny ustępuje lub pogarsza się. Występuje łagodna do umiarkowanej dysfunkcja mięśni okołostawowych.
  • Trzeci etap - chrząstka stawowa jest przerzedzona, występują rozległe ogniska zniszczenia. Występuje znaczna deformacja platformy stawowej ze zmianą osi kończyny. Więzadła stają się niewypłacalne i skracają się, rozwija się patologiczna ruchomość stawów w połączeniu z ograniczeniem naturalnego zakresu ruchu.

Objawy artrozy

Choroba rozwija się stopniowo, stopniowo. W niektórych przypadkach pierwszym objawem jest chrupanie podczas ruchu, częściej wyrażane w gonartrozie i artrozie stawu barkowego. Wielu pacjentów z artrozą zgłasza uczucie dyskomfortu w stawie i przemijającą sztywność podczas pierwszych ruchów po okresie odpoczynku. Ale najbardziej stałym objawem artrozy jest ból..

Ból z artrozą

Początkowo pacjenci obawiają się łagodnego krótkotrwałego bólu bez wyraźnej lokalizacji, nasilanego przez wysiłek fizyczny. Z biegiem czasu ból staje się coraz bardziej wyraźny, następuje zauważalne ograniczenie ruchu. Z powodu zwiększonego obciążenia staw po przeciwnej stronie zaczyna boleć. Najbardziej uderzające cechy to:

  • Rozpoczynający ból. Występuje podczas pierwszych ruchów po stanie spoczynku i mija przy zachowaniu aktywności ruchowej. Jest to spowodowane przez detrytus - film składników zniszczonej tkanki chrzęstnej, który osadza się na powierzchniach stawowych. Podczas ruchu detrytus przemieszcza się z chrząstki do zwojów torebek stawowych, dzięki czemu ból znika.
  • Link do ćwiczeń. Przy dłuższym wysiłku (chodzenie, bieganie, stanie) ból nasila się, aw spoczynku ustępuje. Wynika to ze zmniejszenia zdolności chrząstki do amortyzacji wstrząsów podczas ruchu..
  • Połączenie z pogodą. Ból potęgują niekorzystne czynniki atmosferyczne: wysoka wilgotność, niska temperatura i wysokie ciśnienie atmosferyczne.
  • Nocne bóle. Przyczyną jest przekrwienie żylne, a także podwyższone śródkostne ciśnienie krwi.
  • Zablokowanie stawów. Towarzyszą im nagłe ostre bóle. Przyczyną blokady jest naruszenie myszy stawowej - kawałka chrząstki lub kości, który leży swobodnie w jamie stawowej.

Okresy zaostrzeń występują na przemian z remisjami. Zaostrzenia artrozy często występują na tle zwiększonego stresu, w tej fazie wykrywa się zapalenie błony maziowej, któremu towarzyszy inny ból - stały, obolały, pękający, niezależny od ruchów. Z powodu bólu mięśnie kończyn odruchowo kurczą się, co powoduje ograniczenie ruchomości.

Inne objawy artrozy

W miarę postępu choroby następuje wzrost już istniejących objawów i pojawienie się nowych objawów z powodu stopniowego niszczenia stawu:

  • Z czasem kryzys staje się bardziej trwały.
  • W spoczynku pojawiają się skurcze mięśni, nieprzyjemne odczucia w mięśniach i stawach.
  • Chromanie rozwija się z powodu narastającej deformacji i silnego zespołu bólowego..
  • W przypadku koksartrozy w późniejszym stadium pacjent nie może siedzieć z powodu ograniczenia zgięcia biodra.

Zmiany zewnętrzne

Podczas oglądania na wczesnych etapach zmiany wizualne nie są wykrywane. Połączenie ma normalny kształt, możliwy jest niewielki obrzęk. Podczas badania palpacyjnego określa się łagodny lub umiarkowany ból. Ruchy są prawie w pełni. Następnie deformacja staje się coraz bardziej zauważalna, badanie palpacyjne ujawnia silny ból, podczas gdy pacjent z reguły wyraźnie zaznacza najbardziej bolesne punkty.

Pogrubienie określa się wzdłuż krawędzi szczeliny dylatacyjnej. Ruch jest ograniczony, stwierdzono niestabilność stawów. Można wykryć skrzywienie osi kończyny. Wraz z rozwojem reaktywnego zapalenia błony maziowej staw zostaje powiększony, ma wygląd kulisty, tkanki miękkie wyglądają na „wybrzuszone”, fluktuacja (obrzęk) jest określana palpacyjnie.

Komplikacje

W późniejszych stadiach artrozy deformacja staje się jeszcze bardziej wyraźna, staw jest zgięty, powstają przykurcze z powodu dużych zmian w kościach i otaczających strukturach. Wsparcie jest trudne; podczas ruchu pacjent z artrozą musi używać laski lub kul. Zdolność do pracy jest ograniczona, możliwa jest niepełnosprawność.

Diagnostyka

Rozpoznanie stawia chirurg ortopeda na podstawie charakterystycznych objawów klinicznych i obrazu radiologicznego artrozy. W przypadku gonartrozy wykonuje się zdjęcie rentgenowskie stawu kolanowego, w przypadku koksartrozy wykonuje się zdjęcia stawu biodrowego itp. Zdjęcie rentgenowskie artrozy składa się z oznak zmian dystroficznych w okolicy chrząstki stawowej i przyległej kości.

Szczelina stawowa jest zwężona, miejsce kostne jest zdeformowane i spłaszczone, uwidaczniają się torbiele, osteoskleroza podchrzęstna i osteofity. W niektórych przypadkach stwierdza się oznaki niestabilności stawów: skrzywienie osi kończyny, podwichnięcie. Jasność objawów klinicznych nie zawsze koreluje z nasileniem objawów radiologicznych choroby, jednak nadal istnieją pewne wzorce.

Biorąc pod uwagę objawy radiologiczne, specjaliści z zakresu traumatologii i ortopedii wyróżniają następujące etapy artrozy (klasyfikacja Kellgren-Lawrence):

  • Etap 1 (wątpliwa artroza) - podejrzenie zwężenia szpar stawowych, osteofity są nieobecne lub obecne w niewielkich ilościach.
  • Etap 2 (łagodna choroba zwyrodnieniowa stawów) - podejrzenie zwężenia przestrzeni stawowej, osteofity są wyraźnie określone.
  • Etap 3 (umiarkowana artroza) - wyraźne zwężenie przestrzeni stawowej, występują wyraźne osteofity, możliwe są deformacje kości.
  • Etap 4 (ciężka artroza) - wyraźne zwężenie przestrzeni stawowej, duże osteofity, wyraźne deformacje kości i osteoskleroza.

Czasami zdjęcia rentgenowskie nie wystarczą, aby dokładnie ocenić stan stawu. CT wykonuje się w celu zbadania struktur kostnych, a MRI wykonuje się w celu wizualizacji tkanek miękkich. Jeśli istnieje podejrzenie przewlekłej choroby, która spowodowała wtórną artrozę, zaleca się konsultacje odpowiednich specjalistów: endokrynologa, hematologa itp..

Leczenie artrozy

Głównym celem leczenia pacjentów z artrozą jest zapobieganie dalszemu niszczeniu chrząstki i zachowanie funkcji stawów. Terapia jest długotrwała, złożona i obejmuje zarówno środki miejscowe, jak i ogólne. Zwykle wykonywane ambulatoryjnie. W czasie zaostrzenia, szczególnie w późniejszych stadiach i wraz z rozwojem uporczywego nawracającego zapalenia błony maziowej, możliwa jest hospitalizacja.

Leczenie nielekowe

Jednym z najważniejszych zadań chirurga ortopedy w leczeniu pacjenta z artrozą jest optymalizacja obciążenia stawu. Konieczne jest wykluczenie długotrwałego chodzenia, powtarzających się stereotypowych ruchów, długiego przebywania na nogach, długotrwałego przebywania w stałej pozycji i noszenia ciężarów. Utrata masy ciała w otyłości odgrywa ogromną rolę w minimalizowaniu obciążenia powierzchni stawowych.

W okresie remisji pacjent kierowany jest na fizjoterapię. Zestaw ćwiczeń zależy od stopnia zaawansowania artrozy. W początkowych etapach dozwolone jest pływanie i jazda na rowerze, przy ciężkiej artrozie należy wykonywać specjalnie opracowany zestaw ćwiczeń w pozycji leżącej lub siedzącej. W okresie zaostrzenia artrozy przepisywany jest reżim pół-łóżka. W zaawansowanych stadiach zaleca się chodzenie o kulach lub lasce.

Terapia lekowa

Leczenie przeprowadza się w fazie zaostrzenia choroby zwyrodnieniowej stawów, wybranej przez specjalistę. Samoleczenie jest niedopuszczalne ze względu na możliwe skutki uboczne (na przykład negatywny wpływ niesteroidowych leków przeciwzapalnych na błonę śluzową żołądka). Terapia obejmuje:

  • NLPZ. Pacjentom przepisuje się diklofenak, ibuprofen i ich analogi, czasami w połączeniu ze środkami uspokajającymi i zwiotczającymi mięśnie. Dawkę dobiera się indywidualnie, biorąc pod uwagę przeciwwskazania. Wraz z lekami do podawania doustnego stosuje się zastrzyki domięśniowe i czopki doodbytnicze..
  • Czynniki hormonalne. W przypadku reaktywnego zapalenia błony maziowej wykonuje się nakłucia stawów, a następnie podaje się glikokortykosteroidy. Liczba wstrzyknięć GCS nie powinna przekraczać 4 razy w ciągu roku.
  • Chondroprotectors. Odnosi się do leków do długotrwałego stosowania. Wprowadzenie leków do stawu odbywa się zgodnie z określonym schematem. Do stosowania miejscowego stosuje się maści rozgrzewające i przeciwzapalne.

Zabieg fizjoterapeutyczny

Aby złagodzić ból, zmniejszyć stan zapalny, poprawić mikrokrążenie i wyeliminować skurcze mięśni, pacjent z artrozą zostaje skierowany na fizjoterapię:

  • W ostrej fazie. Przepisać laseroterapię, magnetoterapię i promieniowanie ultrafioletowe,
  • W remisji. Pokazana elektroforeza z dimeksydem, trimekainą lub nowokainą, fonoforeza z hydrokortyzonem.

Ponadto stosuje się zabiegi termiczne, kąpiele siarczkowe, radonowe i morskie. Aby wzmocnić mięśnie, wykonywana jest stymulacja elektryczna. W fazie remisji można również zastosować delikatny masaż.

Operacja

Operacje artrozy przeprowadza się w późnych stadiach choroby, z rozwojem poważnych powikłań, które ograniczają zdolność pacjenta do pracy. Może być radykalny lub paliatywny:

  • Radykalne interwencje. W przypadku zniszczenia powierzchni stawowych z ciężką dysfunkcją konieczna jest wymiana stawu na sztuczny implant. Najczęściej endoprotezoplastyka stawu biodrowego jest wykonywana w celu uniknięcia ciężkiej niepełnosprawności pacjentów.
  • Techniki paliatywne. Służą do odciążenia stawu. W chorobie zwyrodnieniowej stawu kolanowego, osteotomii okołokrętarzowej i fenestracji szerokiej powięzi uda, w gonartrozie wykonuje się artrotomię stawu kolanowego z usunięciem nieżywotnych obszarów powierzchni stawowych w połączeniu z osteotomią i korektą osi piszczeli.

Prognoza

Choroba zwyrodnieniowa stawów jest przewlekłą, wolno postępującą chorobą. Zwykle mija kilka dziesięcioleci od pojawienia się pierwszych objawów do pojawienia się wyraźnych zaburzeń czynnościowych. Pełne wyleczenie jest niemożliwe, jednak terminowe rozpoczęcie leczenia, realizacja zaleceń lekarza może znacznie spowolnić postęp choroby, utrzymać aktywność i zdolność do pracy.

Zapobieganie

Środki zapobiegawcze obejmują zapobieganie kontuzjom, dobrze przemyślany schemat ćwiczeń dla sportowców, utratę wagi w przypadku otyłości i minimalnie inwazyjną chirurgię stawów. Konieczne jest szybkie leczenie chorób endokrynologicznych, metabolicznych i reumatycznych, które mogą powodować artrozę. Osoby z dziedziczną predyspozycją powinny przestrzegać schematu umiarkowanej aktywności fizycznej, ale wykluczyć nadmierne obciążenie stawów.

Objawy i leczenie artrozy stawów: przyczyny, diagnoza, jak leczyć - pełny opis choroby

Artroza jest przewlekłą patologią, która wpływa na struktury tkanki łącznej układu mięśniowo-szkieletowego. Choroba charakteryzuje się postępującym przebiegiem ze stopniowym niszczeniem tkanki chrzęstnej. Choroba zwyrodnieniowa stawów jest wykrywana u większości pacjentów po 65 latach, ponieważ jedną z przyczyn jej rozwoju jest naturalne starzenie się organizmu.

Występowanie patologii zwyrodnieniowo-dystroficznej jest spowodowane wcześniejszymi urazami, chorobami endokrynologicznymi i zapalnymi, nadmiernym wysiłkiem fizycznym lub przeciwnie, siedzącym trybem życia. Wiodącymi objawami artrozy są bóle stawów, obrzęki, ograniczenie ruchu.

Aby zdiagnozować patologię, przeprowadza się badania instrumentalne - radiografię, artroskopię, MRI, CT. Artrozę o nasileniu 1 i 2 leczy się zachowawczo za pomocą leków, fizjoterapii i zabiegów masażu, terapii ruchowej. Przy nieodwracalnych destrukcyjnych zmianach w stawach wskazana jest interwencja chirurgiczna - artrodeza, endoprotetyka.

Mechanizmy patogenetyczne

Ważne jest, aby wiedzieć! Lekarze są zszokowani: „Istnieje skuteczny i niedrogi lek na ARTHROSIS.” Przeczytaj więcej.

W przypadku artrozy występują wyraźne zmiany w wewnętrznych strukturach tkanki łącznej. Na tkankach chrzęstnych powstają deformujące nadżerki, co powoduje zniszczenie włókien kolagenowych, a także proteoglikanów, składających się z białka (5-10%) i glikozaminoglikanów (90-95%). W rezultacie sieć kolagenu traci swoją stabilność, zaczynają się uwalniać metaloproteinazy, niszcząc wszystkie typy białek macierzy zewnątrzkomórkowej. Destrukcję przyspiesza wzrost biosyntezy kolagenaz i stromelizyny. Zwykle normalne ilościowe wartości enzymów są kontrolowane przez cytokiny - małe cząsteczki informacyjne peptydów. Ale wraz z postępem artrozy stężenie tych białek spada, co powoduje uwolnienie dużej ilości enzymów wpływających na tkankę chrzęstną.

Strukturalnie zmienione proteoglikany zaczynają wchłaniać cząsteczki wody, których nie są w stanie zatrzymać. Dlatego nadmiar płynu przedostaje się do włókien kolagenowych. „Pęcznieją”, tracą siłę i elastyczność. Ujemne zmiany występują również w składzie jakościowym i ilościowym mazi stawowej. W przypadku artrozy stężenie hialuronu w nim spada. Chrząstka szklista nie otrzymuje już wystarczającej ilości składników odżywczych i tlenu do regeneracji. W tkankach chrzęstnych powstają ogniska zmiękczenia, a następnie pojawiają się pęknięcia, specyficzne nekrotyczne narośla. Kości głowy stają się odsłonięte, po przesunięciu względem siebie zaczynają powodować mikrourazy.

Przyczyny i czynniki prowokujące

Nie ustalono jeszcze przyczyn rozwoju pierwotnej (idiopatycznej) artrozy. Występuje przy braku jakichkolwiek czynników prowokujących, dlatego wysuwane są teorie o dziedzicznej predyspozycji do przedwczesnego zniszczenia chrząstki. Wtórna artroza rozwija się w wyniku innych patologii stawów lub wcześniejszych urazów. Co może powodować chorobę zwyrodnieniowo-dystroficzną:

  • uszkodzenie stawu lub pobliskich struktur tkanki łącznej - złamanie, zwichnięcie, uszkodzenie łąkotki, częściowe zerwanie mięśni, więzadeł, ścięgien lub ich całkowite oddzielenie od podstawy kostnej;
  • wrodzone dysplastyczne zaburzenie rozwojowe stawu;
  • zaburzenie funkcjonowania gruczołów dokrewnych, zaburzenie procesów metabolicznych;
  • reumatyzm lub gorączka reumatyczna;
  • reumatoidalne, reaktywne, metaboliczne, łuszczycowe lub dnawe zapalenie stawów, zapalenie wielostawowe;
  • ropne zapalenie stawów wywołane przez paciorkowce, naskórek lub gronkowiec złocisty;
  • gruźlica dowolnej lokalizacji, bruceloza, chlamydia, rzeżączka, kiła;
  • choroby zwyrodnieniowe, takie jak rozwarstwienie osteochondriozy.

Do rozwoju artrozy predysponuje nadmierna ruchliwość stawów, spowodowana produkcją specjalnego kolagenu. Ten stan jest wykrywany u 10% mieszkańców świata i nie jest uważany za patologię. Ale hipermobilności towarzyszy osłabienie aparatu ścięgnisto-więzadłowego, co prowadzi do częstych urazów, zwłaszcza stawu skokowego (skręcenia i zerwania więzadeł, zwichnięcia).

Artroza jest czasami spowodowana zaburzeniami hematopoezy, na przykład hemofilią. Hemarthrosis, czyli krwotok w jamie stawowej, powoduje pogorszenie trofizmu chrząstki i jej zniszczenie.

Czynniki predysponujące to starość, częste obciążenia stawów przekraczające granice wytrzymałości, nadwaga, zabiegi chirurgiczne, hipotermia.

W grupie ryzyka znajdują się kobiety w okresie menopauzy, osoby żyjące w niekorzystnych warunkach środowiskowych lub mające kontakt z toksycznymi związkami chemicznymi. Przy niedoborze w diecie żywności zawierającej witaminy i mikroelementy stwarza się warunki do stopniowego niszczenia chrząstki szklistej.

Obraz kliniczny

Niebezpieczeństwo artrozy polega na braku objawów na pierwszym etapie jej rozwoju. Patologia klinicznie objawia się stopniowo, pierwsze oznaki pojawiają się na tle znacznego zniszczenia tkanek chrzęstnych. Na początku osoba odczuwa lekki ból, który nie ma wyraźnej lokalizacji. Pojawia się po wysiłku fizycznym - podnoszeniu ciężarów, treningu sportowym. Czasami pierwszym objawem klinicznym jest chrupanie, klikanie podczas zginania lub prostowania stawu. Osoba zaczyna zauważać, że niektóre ruchy są trudne. Jednak w początkowej fazie choroby zwyrodnieniowej stawów sztywność pojawia się w godzinach porannych i szybko znika.

W miarę postępu choroby ból odczuwany jest w nocy, wywołując nie tylko zaburzenia snu, ale także pojawienie się chronicznego zmęczenia. Nasilenie zespołu bólowego na drugim etapie wzrasta wraz ze zmianą pogody, zaostrzeniem przewlekłych patologii, ARVI. Zakres ruchu jest zauważalnie zmniejszony. Przyczyną sztywności jest przerzedzenie chrząstki, a także celowe ograniczenie ruchów przez osobę w celu uniknięcia pojawienia się bólu. Prowadzi to do wzrostu obciążenia przeciwległego stawu, co powoduje dalsze uszkodzenia. Inne specyficzne objawy są charakterystyczne dla artrozy:

  • ból wywołuje skurcz mięśni szkieletowych i rozwój przykurczów mięśni (ograniczenie biernych ruchów w stawie);
  • chrupanie w stawach, trzaski, trzaski podczas ruchu stają się stałe, występują prawie przy każdym przemieszczeniu kości względem siebie;
  • często występują bolesne skurcze mięśni;
  • stawy są zdeformowane, co prowadzi do upośledzenia postawy i chodu;
  • w trzecim etapie artrozy deformacja jest tak wyraźna, że ​​stawy są zgięte, a zakres ruchu w nich jest znacznie zmniejszony lub całkowicie nieobecny;
  • w przypadku artrozy III stopnia kolana, kostki, stawu biodrowego, pacjent podczas ruchu używa laski lub kul.

W przypadku braku leczenia patologia postępuje, aw jej przebiegu remisje zastępują nawroty, a częstość zaostrzeń stale rośnie. Sztywność ruchów rano nie znika teraz przez długi czas, staje się stała.

Badając pacjenta z artrozą I stopnia lekarz zauważa jedynie niewielki obrzęk stawu i całkowite zachowanie zakresu ruchu. W patologii stopnia 2 badanie palpacyjne ujawnia bolesność i łagodną deformację. W okolicy szpar stawowych obserwuje się powstawanie zgrubień kości.

Artroza charakteryzuje się rozwojem zapalenia błony maziowej - procesów zapalnych w błonach maziowych stawu biodrowego, kolanowego, skokowego, barkowego. Ich wiodącym objawem jest tworzenie się zaokrąglonej uszczelki w okolicy stawu, po naciśnięciu na którą odczuwalny jest ruch płynu (fluktuacja). Ostremu przebiegowi zapalenia błony maziowej może towarzyszyć wzrost temperatury do 37-38 ° C, bóle głowy, niestrawność.

Nawet „zaawansowaną” ARTROZĘ można wyleczyć w domu! Pamiętaj tylko, aby smarować go raz dziennie..

Diagnostyka

Rozpoznanie ustala się na podstawie wyników badań instrumentalnych, cech obrazu klinicznego, wywiadu, skarg pacjentów. Ogólna analiza krwi i moczu nie jest zbyt pouczająca - wszystkie wartości pozostają w normalnym zakresie, jeśli choroba zwyrodnieniowa stawów nie jest wywoływana patologią metaboliczną. Wraz z rozwojem zapalenia błony maziowej wzrasta szybkość sedymentacji erytrocytów (30 mm / h), wzrasta poziom leukocytów i fibrynogenu we krwi. Wskazuje to na ostry lub przewlekły proces zapalny w organizmie. Zmiany parametrów biochemicznych i immunologicznych występują w postaciach wtórnych artrozy.

Najbardziej pouczającą metodą diagnozowania patologii zwyrodnieniowo-dystroficznej jest zdjęcie rentgenowskie w projekcji czołowej i bocznej.

Etapy artrozy według klasyfikacji Kellgrena-Lawrence'a (1957)Rentgenowskie oznaki patologii
InicjałBrak znaków radiologicznych
PierwszyNiewyraźne, nierównomierne zwężenie szpary stawowej. Nieznaczne spłaszczenie krawędzi płytek kostnych, tworzenie się początkowych osteofitów lub ich brak
DrugiWyraźne zwężenie przestrzeni stawowej, przekraczające normę 2-3 razy, tworzenie dużej liczby osteofitów, osteoskleroza podchrzęstna. Pojawienie się torbielowatych oświeceń w szyszynce
TrzeciPojawienie się ciężkiej osteosklerozy podchrzęstnej i dużych osteofitów brzeżnych, znaczne zwężenie szpar stawowych
CzwartyTworzenie grubych, masywnych osteofitów, prawie całkowite zespolenie przestrzeni stawowej, deformacja i pogrubienie nasad kości tworzących staw

Jeśli po zbadaniu zdjęć rentgenowskich lekarz ma wątpliwości co do diagnozy, przepisuje się CT. Aby ocenić stan struktur tkanki łącznej zlokalizowanych w pobliżu stawu, wykonuje się rezonans magnetyczny. Stosując kontrast, można dynamicznie ocenić ukrwienie tkanek, ustalić etap procesu zapalnego podczas rozwoju zapalenia błony maziowej.

Podstawowe metody terapii

Artroza jest nadal chorobą nieuleczalną, ponieważ nie ma leków farmakologicznych do regeneracji tkanki chrzęstnej. Głównym zadaniem terapii jest zapobieganie postępowi patologii, utrzymanie ruchomości stawów. Leczenie jest długotrwałe, złożone, przy użyciu zarówno leków miejscowych, jak i ogólnoustrojowych. Pacjenci powinni unikać silnych obciążeń stawu, w razie potrzeby ograniczać zakres ruchu przyrządami ortopedycznymi - ortezami, bandażami elastycznymi. Pacjenci z nadwagą muszą dostosować dietę, aby stopniowo zmniejszać masę ciała i przestrzegać diety.

Po osiągnięciu stabilnej remisji pacjentom codziennie poddaje się terapię ruchową. Pierwsze treningi przeprowadzane są pod okiem lekarza ruchowego, następnie pacjent wykonuje zestaw ćwiczeń w domu. Terapię ruchową można uzupełnić pływaniem, jogą, jazdą na rowerze.

Aby zmniejszyć nasilenie bólu, przepisuje się leki z różnych grup klinicznych i farmakologicznych:

  • niesteroidowe leki przeciwzapalne w postaci maści, tabletek, roztworów do podawania pozajelitowego z substancjami czynnymi nimesulidem, ketoprofenem, diklofenakiem, meloksykamem, ibuprofenem;
  • wstrzyknięcia roztworów znieczulających do stawu (nowokaina, lidokaina) w połączeniu z glikokortykosteroidami (triamcynolon, deksametazon, diprospan);
  • środki zwiotczające mięśnie w celu wyeliminowania skurczów mięśni i przykurczy restrykcyjnych - Sirdalud, Baklosan, Midocalm, Tolperyzon.

Schematy terapeutyczne obejmują witaminy z grupy B, środki uspokajające oraz, jeśli to konieczne, środki uspokajające i przeciwdepresyjne. Chondroprotektory (Artra, Chondroxid, Structum) są koniecznie przepisywane na długi okres przyjmowania. To jedyna grupa leków, które mają zdolność częściowej odbudowy tkanki chrzęstnej.

Aby zwiększyć ich aktywność kliniczną, przeprowadza się zabiegi fizjoterapeutyczne - laseroterapię, pola magnetyczne, terapię UHF.

Każdy ból stawów powinien być sygnałem do natychmiastowej pomocy lekarskiej. Terapia, prowadzona w początkowej fazie artrozy, powstrzyma niszczenie chrząstki, pozwoli uniknąć utraty zdolności do pracy i niepełnosprawności.

Podobne artykuły

Jak zapomnieć o bólach stawów i artrozie?

  • Bóle stawów ograniczają Twoje ruchy i satysfakcjonujące życie...
  • Martwisz się o dyskomfort, chrupanie i systematyczny ból...
  • Być może wypróbowałeś kilka leków, kremów i maści...
  • Ale sądząc po tym, że czytasz te wersety, niewiele ci pomogły...

Ale ortopeda Valentin Dikul twierdzi, że istnieje naprawdę skuteczny środek na ARTHROSIS! Czytaj więcej >>>

Przyczyny, objawy i leczenie artrozy

Choroba zwyrodnieniowa stawów to choroba, której objawy każdy powinien znać. Ta niebezpieczna i bardzo powszechna patologia na wczesnym etapie może być prawie niewidoczna, jednak w miarę postępu może powodować nieznośny ból, a nawet prowadzić do niepełnosprawności. Porozmawiamy o tym, jak tego uniknąć w naszym artykule..

Dlaczego pojawia się artroza i kiedy rozpocząć leczenie

Bolesne odczucia w okolicy stawów, „trzaski” podczas ruchu i zmniejszona ruchomość kończyn często pozostają niezauważone: większość ludzi nie przywiązuje wagi do takich sygnałów ciała. Tymczasem objawy te mogą wskazywać na poważną chorobę - artrozę..

Choroba zwyrodnieniowa stawów lub choroba zwyrodnieniowa stawów to choroba polegająca na niszczeniu i ścieńczeniu tkanki chrzęstnej stawowej. W tym samym czasie tkanka stawu rozluźnia się i rozrasta, co ostatecznie prowadzi do pojawienia się wyrostków kostnych i zapalenia wewnątrz stawu..

Na wczesnym etapie pacjenci odczuwają niewielki dyskomfort związany z ruchem, na który mogą nie zwracać uwagi. W drugim stadium choroby pojawia się silny ból, prowadzący do ograniczenia ruchomości stawów. Trzeciemu etapowi, oprócz bólu, towarzyszy całkowite lub prawie całkowite zniszczenie tkanki chrzęstnej stawowej. Kilkadziesiąt lat temu pacjenci z trzecim stadium artrozy byli ograniczeni do wózka inwalidzkiego. Dziś możliwości medycyny znacznie się rozszerzyły, aw przypadku całkowitej degradacji tkanki chrzęstnej pacjentom proponuje się chirurgię protetyczną.

O ile w drugiej połowie XX wieku chorobę rozpoznawano głównie u osób powyżej sześćdziesiątki, to obecnie badacze mówią o zwiększonej zapadalności po czterdziestce. Grupa ryzyka jest dość obszerna: obejmuje nie tylko obywateli powyżej określonego wieku, ale także osoby wykonujące pracę fizyczną, z nadwagą, sportowcy, osoby, które doznały urazów lub mają predyspozycje genetyczne. Choroba jest bardziej podatna na kobiety niż mężczyzn.

Możliwe jest znaczne spowolnienie rozwoju artrozy, pomoc w utrzymaniu ruchomości kończyn i uniknięcie poważnej interwencji chirurgicznej za pomocą terminowej terapii - dlatego tak ważna jest konsultacja z reumatologiem przy pierwszych objawach..

Wiele osób myli pojęcia „artretyzmu” i „artrozy” - a przecież są to dwie różne choroby (czasem jednak towarzyszące). Zapalenie stawów to zapalenie stawów, które często jest spowodowane infekcją i występuje u osób poniżej czterdziestki. Dodaje zamieszanie do podobieństwa objawów choroby: bólu i obrzęku w dotkniętym obszarze.

Leczenie artrozy

Z punktu widzenia medycyny europejskiej leczenie tak poważnej choroby jak artroza wymaga zintegrowanego podejścia, uwzględniającego objawy na różnych etapach choroby. Kompleks środków terapeutycznych, oprócz przyjmowania leków, obejmuje środki odchudzające, kinezyterapię, fizjoterapię i, jeśli to konieczne, przepisuje interwencję chirurgiczną. Program leczenia jest opracowywany przez reumatologa, biorąc pod uwagę lokalizację choroby, cechy ciała pacjenta, ale koniecznie obejmuje cały szereg działań mających na celu zwalczanie objawów choroby.

Poglądy tradycyjnej medycyny chińskiej (TCM) na leczenie artrozy są różne. Głównymi przyczynami chorób prowadzących do ścieńczenia i deformacji tkanki chrzęstnej z punktu widzenia BMT są zaburzenia metaboliczne, patologia układu hormonalnego i limfatycznego oraz obniżona odporność. To właśnie na eliminację tych przyczyn kieruje się wpływ metod medycyny chińskiej. Ponadto w przypadku dodatniej dynamiki objawy choroby są również eliminowane..

Dlatego dziś coraz częściej można doszukać się opinii ekspertów o potrzebie łączenia metod medycyny zachodniej i wschodniej [1].

Farmakoterapia

Pierwszym zadaniem, które pojawia się w leczeniu artrozy, jest złagodzenie bólu i zapalenia stawu. W tym celu przepisuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak ibuprofen, ketorolak, piroksykam, diklofenak i ich pochodne - w postaci tabletek, zastrzyków, żeli, maści lub czopków doodbytniczych. Pamiętaj, że stosowanie tej grupy leków tylko łagodzi główne objawy choroby. Ponadto długotrwałe stosowanie NLPZ może przyspieszyć proces niszczenia chrząstki, dlatego należy je stosować z dużą ostrożnością i tylko zgodnie z zaleceniami lekarza..

W ciężkich przypadkach i przy niskiej skuteczności leczenia niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi stosuje się kortykosteroidy w celu wyeliminowania bólu i zapalenia. Z reguły wstrzykuje się je do organizmu bezpośrednio do torebki stawowej. Długotrwałe stosowanie kortykosteroidów może pogorszyć stan chrząstki, dlatego są przepisywane tylko w przypadku silnego bólu. Podobnie jak NLPZ, ta grupa leków służy do likwidacji bólu i stanów zapalnych oraz nie spowalnia przebiegu artrozy.

Stosowanie leków przeciwbólowych to kolejny sposób na złagodzenie bólu pacjenta. W przeciwieństwie do NLPZ, leki przeciwbólowe łagodzą stany zapalne w mniejszym stopniu, ale są skuteczniejsze w zwalczaniu bólu. W przypadku wystąpienia skurczów mięśni przepisywane są leki przeciwskurczowe, na przykład „Midocalm”. Obie grupy leków są najczęściej stosowane w postaci zastrzyków w celu złagodzenia objawów artrozy i są nieskuteczne w zwalczaniu samej choroby..

Chondroprotektory są jednym z najważniejszych elementów farmakologicznego leczenia artrozy: nasycają tkankę chrzęstną substancjami odżywczymi, stymulując wzrost komórek. Do grupy chondroprotektorów należy np. Glukozamina produkowana w postaci tabletek lub kapsułek. Nie należy spodziewać się szybkiego efektu stosowania chondroprotektorów: poprawę stanu chrząstki można zauważyć dopiero po długotrwałym stosowaniu leków. Ponadto nie pomogą, jeśli choroba osiągnie trzeci, najpoważniejszy etap..

Leki rozszerzające naczynia krwionośne („Trental” i inne) są stosowane w celu poprawy przepływu krwi, a także w celu wyeliminowania skurczu małych naczyń. Przyjmowanie takich leków w połączeniu z chondroprotektorami wzmacnia efekt tego ostatniego: składniki odżywcze dostają się do tkanki chrzęstnej w większej objętości.

Fizjoterapia

  1. Terapia falą uderzeniową. Zastosowanie terapii falą uderzeniową (SWT) w przypadku artrozy pozwala na wyeliminowanie jednej z głównych przyczyn bólu: wyrostków kolczystych kości - osteofitów. Pod wpływem fal ultradźwiękowych „ciernie” z czasem miękną i rozpuszczają się, poprawiając przepływ krwi i procesy metaboliczne. Przy wszystkich swoich zaletach terapia falą uderzeniową jest skuteczna tylko we wczesnych stadiach artrozy i ma wiele przeciwwskazań, dlatego przepisuje się ją ostrożnie.
  2. Zautomatyzowana elektromiostymulacja z pionizacją. Stosowanie impulsów elektrycznych do skurczu mięśni jest wskazane przede wszystkim w przypadku pacjentów leżących w łóżku, a także w przypadku poważnych urazów, gdy niezbędne są ćwiczenia fizyczne. Choć elektromiostymulacja nie jest najczęstszą receptą na artrozę, jej stosowanie pomaga zwiększyć napięcie mięśniowe i poprawić krążenie, co pozytywnie wpływa na dynamikę powrotu do zdrowia..
  3. Fonoforeza. Ta procedura łączy dwa rodzaje ekspozycji na raz - fale ultradźwiękowe i leki. W efekcie fonoforeza pozwala znacznie wzmocnić działanie leków: dzięki ultradźwiękom ich substancje docierają do „docelowych” komórek i są przez nie znacznie aktywniej przyswajane.
  4. Terapia ozonem. Wprowadzenie mieszaniny gazów do torebki stawowej zmniejsza ból i stany zapalne, pomaga przywrócić ruchomość stawów, poprawia krążenie krwi. Z reguły terapia ozonem jest zalecana w trakcie kilku zastrzyków, w zależności od ciężkości choroby..

Tradycyjne metody medycyny chińskiej

W medycynie chińskiej przywracanie zdrowia stawów rozpoczyna się od diagnostyki, podczas której ocenia się ogólny stan organizmu i identyfikuje pierwotną przyczynę artrozy. Następnie lekarz opracowuje program oddziaływania na punkty aktywne biologicznie. Kompleksowe leczenie artrozy obejmuje następujące metody TCM:

  • akupunktura (akupunktura) - ustawienie najcieńszych igieł na punktach w określonej kombinacji;
  • phytocompress - „wyciskanie” z ziół leczniczych;
  • moxibustion - rozgrzewka cygarami z piołunu;
  • akupresura tuina.

Nacisk kładziony jest na akupunkturę jako najskuteczniejszą metodę leczenia w tradycyjnej medycynie chińskiej. Wyniki terapii w dużej mierze zależą od kwalifikacji specjalisty. Będąc w rękach wykwalifikowanego lekarza, pacjent już wkrótce będzie mógł zauważyć poprawę samopoczucia, której towarzyszy uśmierzenie bólu, przywrócenie ruchomości stawów, wzmocnienie odporności, normalizacja krążenia i metabolizmu [2].

Inne niechirurgiczne metody leczenia artrozy:

  • Fizjoterapia. Terapia ruchowa w przypadku artrozy jest uważana za doskonały sposób na poprawę krążenia krwi w obszarze dotkniętego chorobą stawu, a także na wzmocnienie mięśni. Zazwyczaj lekarz zaleca rozpoczęcie od prostych ćwiczeń, stopniowo zwiększając liczbę powtórzeń..
  • Mechanoterapia. Ćwiczenia fizjoterapeutyczne można uzupełnić mechanoterapią - ćwiczeniami z wykorzystaniem specjalnych symulatorów. Urządzenia pozwalają na zwiększenie obciążenia podczas gimnastyki (dzięki różnym obciążeniom), jednocześnie chroniąc chory staw przed uszkodzeniem. Podobnie jak terapia ruchowa, mechanoterapia pomaga poprawić krążenie krwi, zwiększyć napięcie mięśni.
  • Trakcja stawów. Istota zabiegu polega na mechanicznym „rozciąganiu” stawu za pomocą specjalnego aparatu przez 15–20 minut. Zmniejsza to obciążenie stawu, spowalnia rozwój artrozy i znacznie zmniejsza ból u pacjenta. Kurs, składający się z 10-12 sesji, przeprowadzany jest mniej więcej raz na sześć miesięcy, aby poprawić i utrwalić wynik..
  • Drenaż limfatyczny i masaż rozgrzewający. Zabiegi te pomagają rozgrzać dotknięty obszar, złagodzić skurcze i ból, poprawić krążenie krwi w stawach. Drenaż limfatyczny i masaż rozgrzewający można również stosować przy ograniczonej ruchomości pacjenta.
  • Mianowanie żywności dietetycznej. Korekcja wagi to jeden ze sposobów na znaczne zmniejszenie obciążenia stawu i spowolnienie rozwoju artrozy. Oczywiście samo utrzymanie diety nie sprzyja rekonwalescencji, jednak w połączeniu z innymi zabiegami może dać określony efekt..
  • Korekta stylu życia. Aby zwalczyć artrozę, pacjent będzie musiał znacznie zrewidować zwykły styl życia i zacząć nosić tylko wygodne buty, używać tylko wygodnych mebli, podczas gdy kobiety będą musiały zrezygnować z wysokich obcasów. Wskazane jest również pozbycie się złych nawyków i wykluczenie nadmiernej aktywności fizycznej. W niektórych przypadkach korzystne będzie noszenie ortezy, regularne wizyty na basenie i w kąpieli. Wyczerpującą listę zaleceń można uzyskać od lekarza prowadzącego, który będzie oparty na stanie pacjenta.

Operacja

  1. Przebicie (mało inwazyjna interwencja). Służy również do diagnozowania choroby. Do torebki stawowej wprowadza się igłę odbierając część płynu - pozwala to na pozyskanie materiału do analiz, zmniejszenie obciążenia kapsułki, aw razie potrzeby również wstrzyknięcie kortykosteroidów bezpośrednio do ogniska zapalenia.
  2. Artroskopia diagnostyczna. Artroskopia polega na wprowadzeniu specjalnego aparatu artroskopowego poprzez mikro nacięcia w skórze. Pozwala to dokładnie zbadać staw, a także usunąć oddzielone fragmenty chrząstki, eliminując przyczyny zapalenia i bólu.
  3. Osteotomia korekcyjna. Istotą tego zabiegu chirurgicznego jest ułożenie kości pacjenta z późniejszym utrwaleniem pod innym kątem. Operacja może zmniejszyć obciążenie stawu i wyeliminować ból na długi czas. Tak radykalny efekt jest rzadko przepisywany - obciążenie organizmu pacjenta jest zbyt duże, a okres rehabilitacji jest zbyt długi.
  4. Endoprotetyka. W przypadkach, gdy inne rodzaje leczenia nie pomogły, a choroba całkowicie lub prawie całkowicie zniszczyła stawy, zastępuje się je protezami wykonanymi z tworzywa sztucznego, metalu lub ceramiki. Endoprotetyka to operacja trudna i kosztowna, wymagająca długotrwałej rehabilitacji. Wielu pacjentów odczuwa ból przez kilka miesięcy po operacji. Jednak endoprotetyka jest często jedyną alternatywą dla perspektywy unieruchomienia pacjenta. Żywotność nowoczesnych protez sięga dwudziestu lat, a przez te wszystkie lata pacjent będzie mógł żyć pełnią życia..

Objawy i cechy leczenia artrozy różnych typów

Pomimo wspólnych cech objawów, artroza różnych stawów ma swoje własne oznaki i cechy leczenia. Na przykład stosowanie maści na artrozę stawu biodrowego jest nieskuteczne ze względu na tkankę mięśniową i tłuszczową, co zapobiega przedostawaniu się leku do miejsca zapalenia. Ale te same maści dobrze sprawdzają się po nałożeniu na staw kolanowy lub łokciowy. Przyjrzyjmy się, jakie objawy są typowe dla artrozy stawów (kostki, kolana, łokcia, barku, palców i bioder) i jakie leczenie jest odpowiednie w każdym z przypadków.

  • Leczenie artrozy stawów ręki (palców). Na wczesnym etapie choroba objawia się tylko lekkim chrupnięciem i niewielkim bólem przy ruchach rąk, ale nieleczona staje się zauważalna wizualnie: na paliczkach pojawiają się zauważalne zgrubienia w okolicy stawów. Ból nasila się i staje się stały, w palcach występuje pieczenie i pulsowanie. NLPZ i kortykosteroidy są stosowane do łagodzenia bólu i stanów zapalnych, masażu, chondroprotektorów, trakcji palców są stosowane w celu spowolnienia niszczenia chrząstki.
  • Leczenie artrozy stawu barkowego. Bolesne skurcze mięśni, zmniejszona ruchomość ramion, „lumbago” podczas podnoszenia i przesuwania ich na boki - to wszystko objawy artrozy stawu barkowego. Przepisuj masaż, ćwiczenia fizjoterapeutyczne w połączeniu z zastosowaniem leków przeciwskurczowych i dostawowych zastrzyków leków znieczulających.
  • Leczenie artrozy stawu łokciowego. Objawy choroby stawu łokciowego to głośne chrupanie podczas zginania ramion w łokciach i podczas poruszania rękami, „strzelanie” w bóle i osłabienie mięśni. Aby pozbyć się tego typu artrozy, stosuje się zabiegi fizjoterapeutyczne, okłady i niesteroidowe leki przeciwzapalne w postaci maści.
  • Leczenie artrozy stawu biodrowego. Artroza stawu biodrowego charakteryzuje się „miękkim” chrupaniem stawów, bolesnymi lub nieprzyjemnymi odczuciami w dolnej części pleców podczas ruchu lub silnym zmęczeniem. W leczeniu choroby leki przeciwbólowe są przepisywane w postaci zastrzyków, kapsułek lub tabletek, okładów z roztworami przeciwzapalnymi.
  • Leczenie artrozy stawu kolanowego. W przypadku gonarthrosis pacjenci skarżą się na chrupiące dźwięki podczas poruszania się, bolesne odczucia w okolicy łydki, szczególnie pod dużym obciążeniem, oraz na powiększenie stawu. Kompleksowa terapia obejmuje: terapię falą uderzeniową, trakcję stawów, ćwiczenia fizjoterapeutyczne, stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (maści), a także stosowanie okładów.
  • Leczenie artrozy stawu skokowego. Uczucie mrowienia, zaczerwienienie, chrupanie, trzaski w okolicy stopy, zmęczenie podczas chodzenia - te objawy wskazują na rozwój artrozy stawu skokowego. W leczeniu tego typu schorzeń skuteczna jest fizjoterapia, masaże i kąpiele lecznicze. Powinieneś także zmniejszyć nacisk na kostkę..

Aby uniknąć artrozy, zwłaszcza w przypadku predyspozycji, należy przestrzegać prostych zasad: nosić wygodne obuwie, utrzymywać aktywność fizyczną, przestrzegając środka podczas wysiłku, unikać kontuzji i hipotermii. Aby zapobiec chorobie, szczególnie ważne jest utrzymanie normalnej wagi, ponieważ każdy dodatkowy kilogram zwiększa obciążenie stawów.

Leczenie artrozy i medycyna chińska

Kliniki tradycyjnej medycyny chińskiej cieszą się ogromną popularnością wśród placówek medycznych obsługujących pacjentów z artrozą. Zhang Ziqiang, główny lekarz, opowiada o osobliwościach i specyfice leczenia artrozy w klinice TAO, jednym z najbardziej utytułowanych centrów medycznych BMT w Moskwie:

„Bolesne objawy choroby zwyrodnieniowej stawów są wynikiem zmian zwyrodnieniowo-dystroficznych w tkankach stawu. W leczeniu, które po przeprowadzeniu niezbędnych procedur diagnostycznych przepisują specjaliści medycyny chińskiej, celem jest nie tylko złagodzenie bolesnych objawów, ale przede wszystkim wyeliminowanie samych przyczyn patologii. Zwykle uciekają się do akupunktury - działanie na 300 aktywnych punktów ciała za pomocą bardzo cienkich sterylnych igieł. Dodatkowo można skorzystać z masażu akupresurowego tuina, moksoterapii (rozgrzewanie cygarami piołunu), a także ziołolecznictwa.

Większość lekarzy TAO, którzy zostali wykształceni i przeszkoleni w rządowych klinikach w Chinach, Szwajcarii i Kanadzie, ma nawet bogatsze doświadczenie niż niektórzy ich koledzy w Niebiańskim Imperium. Tak więc u nas możesz umówić się na wizytę u specjalisty z ponad 40-letnim doświadczeniem w dziedzinie tradycyjnej medycyny chińskiej, który przez 11 lat pełnił funkcję wiodącego lekarza kliniki medycyny chińskiej w Zurychu (Szwajcaria).

Klinika TAO działa na rynku usług medycznych od ponad 12 lat, a dziś jesteśmy oficjalną bazą kliniczną Zakładu Medycyny Integracyjnej Pierwszego Moskiewskiego Uniwersytetu Medycznego im. I. M. Sechenova. Pozwala nam to śledzić dynamikę stanu pacjenta, tworząc bazę dowodową dla różnych metod..

Diagnostyka w naszej klinice jest bezpłatna, ceny zabiegów są przystępne. Dla stałych klientów dostępne są różne rabaty i promocje ”.

P. S. Na stronie internetowej przychodni TAO można uzyskać szczegółowe informacje na temat usług medycznych, zadać konsultantowi wszelkie pytania, a także zapisać się na diagnostykę.

* Licencja na świadczenie usług medycznych nr LO-77-01-000911 z dnia 30 grudnia 2008 r. Wydana przez Moskiewski Wydział Zdrowia.