Główny

Torticollis

W jaki sposób wykonuje się blokadę lekową na przepuklinę kręgosłupa lędźwiowego: leki, technika

Wiodącym objawem przepukliny zlokalizowanej w okolicy krążków międzykręgowych w odcinku lędźwiowym jest ostry ból. Jest tak silny, że nie jest eliminowany nawet przez domięśniowe wstrzyknięcia niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Dlatego w celu złagodzenia zespołu bólowego z przepukliną kręgosłupa lędźwiowego wykonuje się blokady leków z glikokortykosteroidami w połączeniu ze środkami znieczulającymi.

W jakim celu jest blokada przepukliny

Ważne jest, aby wiedzieć! Lekarze są zszokowani: „Istnieje skuteczny i niedrogi lek na ból stawów”. Przeczytaj więcej.

Przemieszczeniu lędźwiowego krążków międzykręgowych zawsze towarzyszy „lumbago” lub lumbago. Tak nazywa się rodzaj bólu, który występuje na tle destrukcyjnych i zwyrodnieniowych zmian struktur kręgowych. Lumbago powoduje poważne ograniczenia ruchowe. Osoba stara się nie wykonywać ruchów, które mogą wywoływać ból w dole pleców. Chociaż „lumbago” jest tylko objawem, przy braku interwencji lekarskiej prowadzi do rozwoju powikłań - zespołów korzeniowych (korzonków nerwowych). Aby zapobiec pogorszeniu się jakości życia człowieka, aw ciężkich przypadkach - niepełnosprawności, przeprowadza się blokady lekowe.

Procedura terapeutyczna polega na wprowadzeniu w określone partie ciała roztworów o działaniu przeciwbólowym. Najczęściej zastrzyki wykonuje się bezpośrednio w obszarze bólu. Ta metoda wprowadzenia pozwala szybko wyeliminować wszelkie dolegliwości poprzez „wyłączenie” niektórych ogniw łuku odruchowego. Działanie przeciwbólowe leków może objawiać się w ciągu kilku dni.

Czasami blokady leków są wykonywane w celach diagnostycznych. Dotyczy to przepuklin lędźwiowych, powikłanych objawami neurologicznymi z utratą funkcji. Jeśli trudno jest postawić diagnozę, lekarz wstrzykuje roztwór do iniekcji, aby ustalić wyraźny związek między lokalizacją źródła bólu a określonymi objawami klinicznymi.

Odmiany

Wybierając technikę wykonania blokady lekowej na przepuklinę lędźwiową, lekarz bierze pod uwagę kilka czynników. To jest rozmiar i rodzaj powstałego wypukłości, liczba powikłań, które powstały, intensywność zespołu bólowego, wiek pacjenta.

Rodzaje blokad na przepuklinę odcinka lędźwiowego kręgosłupaCharakterystyka
Selektywny transforamalnyLek wstrzykuje się w miejsce, w którym nerwy w rdzeniu kręgowym wychodzą z otworu międzykręgowego. Wstrzyknięte leki wnikają w obszar wypukłości przepuklinowej, łagodząc ból, zatrzymując obrzęk zapalny i rozluźniając mięśnie szkieletowe
Zewnątrzoponowe intralaminarRoztwory do iniekcji wstrzykuje się wzdłuż linii środkowej między wyrostkami kręgów. Zabieg jest delikatny, ma wyraźniejsze działanie przeciwbólowe i obkurczające, rzadko powoduje ogólnoustrojowe skutki uboczne

Nowokaina i lidokaina

Są to najczęstsze rodzaje blokad leków. Środki znieczulające wykazują działanie przeciwbólowe bezpośrednio po wprowadzeniu w okolicę przepuklinowego protruzji lędźwiowej. Maksymalne stężenie substancji aktywnych występuje w obszarze przemieszczania się krążka. Ale pewna ilość lidokainy i nowokainy dostaje się do krwiobiegu, dlatego obserwuje się ogólnoustrojowe działanie przeciwbólowe. Środki znieczulające są często łączone z lekami hormonalnymi:

  • Diprospan;
  • Deksametazon;
  • Triamcynolon.

Jest to konieczne, aby zapewnić długotrwałe działanie przeciwbólowe - w ciągu jednego dnia lub dłużej. Bez środków hormonalnych działanie przeciwbólowe środków znieczulających objawia się w ciągu 1-3 godzin.

Bloki z nowokainą i lidokainą są również pokazane w wypukłościach - stanach poprzedzających powstanie przepukliny. Są również skuteczne na etapie sekwestracji, kiedy wypadające jądro miażdżyste wisi jak kropla poza szczeliną międzykręgową..

Paravertebral

Blokada przykręgowa to zabieg medyczny mający na celu złagodzenie bólu w okolicy kręgosłupa. Roztwór do wstrzyknięć wstrzykuje się w obszar wyjścia jednego z nerwów rdzeniowych. Wraz z blokadą okolicy przykręgosłupowej odruch bólowy zostaje „wyłączony”, zmniejsza się obrzęk tkanek miękkich powodujący uszkodzenie zakończeń nerwowych. W rezultacie przyspiesza się krążenie krwi, normalizuje się trofizm w obszarze przemieszczania krążków międzykręgowych..

Blokady przykręgowe są jednoskładnikowe i wieloskładnikowe, gdy stosuje się 2 lub więcej rodzajów leków farmakologicznych. Najczęściej do zabiegu znieczulenia stosuje się:

  • środki znieczulające Nowokaina, Lidokaina, Markaine;
  • kortykosteroidy Hydrokortyzon, Diprospan, Kenalog.

Wszystkie środki do blokady lekarz dobiera indywidualnie dla pacjenta. Jeśli konieczne jest zatrzymanie aseptycznego procesu zapalnego, nie można zrezygnować z leków hormonalnych. Aby wyeliminować ostry ból, wystarczy zwykłe podanie środka znieczulającego. Często leki o działaniu przeciwbólowym łączy się z witaminami z grupy B, przeciwskurczowymi, uspokajającymi lub regenerującymi uszkodzone tkanki..

Zewnątrzoponowe (zewnątrzoponowe)

Blokady zewnątrzoponowe są stosowane wyłącznie w celu złagodzenia ostrych bólów przeszywających, których nie można wyeliminować innymi metodami. Leki są wstrzykiwane bezpośrednio do źródła bólu (przestrzeni zewnątrzoponowej), aby całkowicie „wyłączyć” wrażliwość w tym obszarze. Działanie przeciwbólowe zabiegu przepukliny odcinka lędźwiowego kręgosłupa opiera się na połączeniu kilku czynników jednocześnie:

  • silne działanie przeciwbólowe stosowanych leków;
  • szybkie uzyskanie maksymalnego stężenia składników aktywnych w okolicy wypukłości przepuklinowej;
  • odruchowe działanie na prawie wszystkich poziomach układu nerwowego.

Metoda znieczulenia regionalnego jest uważana za jedną z najskuteczniejszych w łagodzeniu lumbago. Ale tylko doświadczony lekarz powinien wykonać blokadę zewnątrzoponową. W pobliżu przestrzeni nadtwardówkowej znajduje się wiele wrażliwych zakończeń nerwowych, które unerwiają nie tylko kręgi, ale także narządy miednicy. Jeśli są uszkodzone, mogą wystąpić ciężkie zaburzenia neurologiczne - niedowład z zanikiem mięśni, zanik odruchów ścięgnistych, zaburzenia troficzne.

Zalety i wady

Nawet „zaniedbane” problemy ze stawami można wyleczyć w domu! Pamiętaj tylko, aby smarować go raz dziennie..

Tylko za pomocą blokady leków w większości przypadków można zatrzymać ostry atak lumbago. Ani niesteroidowe leki przeciwzapalne, ani nawet narkotyczne leki przeciwbólowe nie radzą sobie z ostrym bólem pleców. Zaletą zabiegu jest szybki efekt terapeutyczny, który objawia się kilkanaście minut po wprowadzeniu roztworów iniekcyjnych. Do plusów wszystkich rodzajów blokad należą również:

  • małoinwazyjne lub niewielkie uszkodzenie skóry, tkanki podskórnej i tkanek miękkich zlokalizowanych w okolicy wypukłości przepuklinowej;
  • długotrwałe działanie przeciwbólowe z połączeniem leków z kilku grup klinicznych i farmakologicznych;
  • możliwość podawania razem ze środkami znieczulającymi i glikokortykosteroidami w celu leczenia etiotropowego.

Czasami zaleta blokad jest błędnie uznawana za brak ogólnoustrojowych skutków ubocznych ze względu na selektywne działanie leków na źródło bólu. To nie jest do końca prawdą. Niektóre leki nadal przedostają się do krwiobiegu, a tym samym do narządów wewnętrznych. Dlatego stosowanie glikokortykosteroidów, toksycznych dla tkanki miękkiej, chrzęstnej, jest ograniczone. Istnieją inne wady blokad leków:

  • ból po wprowadzeniu igły, jeśli nie są stosowane środki znieczulające miejscowo;
  • prawdopodobieństwo uszkodzenia korzeni kręgosłupa, mięśni, więzadeł, naczyń krwionośnych;
  • krótki czas działania przeciwbólowego przy stosowaniu samych środków znieczulających.

Blokada jest wykonywana wyłącznie w celu wyeliminowania objawów, a nie w celu zmniejszenia wielkości wypukłości przepuklinowej w okolicy lędźwiowej. Kolejną wadą zabiegów jest ryzyko przeniknięcia patogennych mikroorganizmów przez nakłucie skóry. W przypadku infekcji tkanek przebieg choroby jest znacznie skomplikowany..

Niezbędne badanie przed zabiegiem

Wstępne testy są obowiązkowe, aby zidentyfikować indywidualną nietolerancję składników leku. Często pacjent jest nadwrażliwy nie na składniki aktywne, ale na konserwanty lub stabilizatory. W takich przypadkach leki są zastępowane. Można zastosować inne metody leczenia ostrego bólu.

Podczas zabiegu lekarz kontroluje swoje działania za pomocą specjalnego sprzętu. Ale konieczne jest również wstępne badanie pacjenta. Najbardziej pouczające jest obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego. Uzyskane obrazy wyraźnie pokazują wypukłość przepuklinową, jej kształt, rozmiar. Istotny jest również rodzaj przemieszczenia krążków międzykręgowych - grzbietowy, boczny, przedni, boczny. Za pomocą rezonansu magnetycznego można ocenić stan naczyń krwionośnych, mięśni, korzeni kręgosłupa w celu prawidłowego obliczenia dawek leków, aw razie potrzeby uzupełnienia schematu leczenia.

Przygotowanie do blokady

Przed blokadą lekarz ocenia stan skóry i tkanki podskórnej pod kątem obecności neusu, zmian zapalnych, wen, tłuszczaków. Dokładne badanie palpacyjne pozwala na wprowadzenie igły. Pacjentowi wyjaśnia się zasadę zabiegu, jego etapy i oczekiwany efekt.

Blokada leków odbywa się w wyposażonym gabinecie zabiegowym. Przestrzeganie zasad aseptyki pomaga uniknąć rozwoju powikłań. Przygotowanie odbywa się w gabinecie zabiegowym, w niektórych przypadkach w garderobie.

Jeśli pacjent jest nadmiernie emocjonalny, obawia się lub ma objawy labilności wegetatywno-naczyniowej, wówczas w celu zmniejszenia napięcia nerwowego stosuje się środki uspokajające: Elenium, Phenazepam, Seduxen. Aby zapobiec reakcjom alergicznym, stosuje się leki przeciwhistaminowe, na przykład Pipolfen.

Jak wykonywany jest blok dolnej części pleców?

Pacjent jest proszony o położenie się na brzuchu i relaks. Skórę w okolicy lędźwiowej traktuje się roztworami antyseptycznymi, w razie potrzeby stosuje się miejscowe środki znieczulające. Po pojawieniu się słabo wyrażonej „skórki cytryny” następuje nakłucie skóry, a lekarz zaczyna odsuwać igłę od wyrostków kolczystych. Gdy igła jest pogłębiona, wstrzykuje się część leku. Po dotknięciu wyrostka kolczystego igłę lekko cofa się, wprowadzając pozostały roztwór do iniekcji.

Na ostatnim etapie blokady leku lekarz usuwa igłę, leczy skórę środkami antyseptycznymi zawierającymi alkohol. Pacjent pozostaje pod nadzorem personelu pielęgniarskiego przez kilka godzin, po czym może wrócić do domu.

Czas trwania blokady

Czas trwania działania przeciwbólowego zależy od rodzaju blokady lekowej. Najbardziej przedłużone działanie przeciwbólowe obserwuje się podczas zabiegu zewnątrzoponowego, ze względu na bezpośrednie wstrzyknięcie leku do uszkodzonej tkanki w celu zablokowania przekazywania impulsów. Środki znieczulające różnią się czasem trwania działania przeciwbólowego:

  • Nowokaina - 1-2 godziny;
  • Lidokaina - 3 godziny;
  • Bupiwakaina - do 5 godzin.

Aby przedłużyć działanie przeciwbólowe, stosuje się specjalne leki. Ale częściej stosuje się do tego glikokortykosteroidy, które wydłużają czas działania przeciwbólowego do 2-3 tygodni.

Przeciwwskazania

Leki blokujące przepuklinę w odcinku lędźwiowym kręgosłupa nie są wykonywane, jeśli w organizmie występuje proces infekcyjny i zapalny. Przeciwwskazaniami do zabiegu są ciężkie patologie układu sercowo-naczyniowego, ostra lub przewlekła niewydolność nerek i wątroby. Zabrania się stosowania środków terapeutycznych w przypadku zaburzeń krzepnięcia, niskiego ciśnienia krwi, epilepsji, gorączki, ciąży.

Możliwe komplikacje

Ryzyko powikłań istnieje nawet wtedy, gdy blokada jest wykonywana przez wykwalifikowanych lekarzy z zachowaniem wszystkich zasad aseptyki. Jakie niepożądane konsekwencje mogą wystąpić w trakcie lub po znieczuleniu:

  • infekcja tkanek miękkich w okolicy nakłucia, w niektórych przypadkach - błon rdzeniowych;
  • uszkodzenie igłą struktur tkanki łącznej - więzadeł, mięśni, wrażliwych zakończeń nerwowych, naczyń krwionośnych;
  • krwawienie;
  • rozwój miejscowych lub ogólnoustrojowych reakcji alergicznych.

Powikłania mogą wystąpić z powodu stosowanych leków, zwykle glikokortykosteroidów. Czynniki hormonalne wywołują uszkodzenie tkanek chrzęstnych krążków międzykręgowych, które już uległy zniszczeniu.

Koszt interwencji

W prywatnych klinikach w Moskwie koszt blokady zewnątrzoponowej waha się od 3000 do 5000 rubli za zabieg. Cena znieczulenia przykręgosłupowego wynosi 1500-2000 rubli.

Blokada kręgosłupa

Blokada kręgosłupa to wstrzyknięcie środka znieczulającego w określone punkty wzdłuż kręgosłupa. Często nie jest to metoda leczenia istniejącej choroby i nie ma żadnego efektu terapeutycznego, ale może szybko złagodzić powodowany przez nią ból. Chociaż istnieją blokady kortykosteroidowe.

Zabieg wykonywany jest wyłącznie w placówkach medycznych o profilu neurochirurgicznym lub traumatologicznym przez wykwalifikowany personel medyczny. Żadna pielęgniarka ani lekarz, który nie przeszedł specjalnego szkolenia, nie może wykonywać blokady kręgosłupa, ponieważ jest ona obarczona poważnymi komplikacjami i utratą ruchu.

Dzięki SL Clinic nie musisz już szukać miejsca na blokadę. Kontaktując się z nami, nie będziesz musiał długo czekać w kolejce, aby powstrzymać silny atak bólu. Wysoko wykwalifikowani specjaliści „SL Clinic” od razu wykonają wszystkie niezbędne zabiegi przy ścisłym przestrzeganiu wszystkich zawiłości techniki zastrzyku blokującego. Cena blokady kręgosłupa jest wskazana w cenniku i pozostaje niezmiennie przystępna dla szerokiego grona osób.

Mechanizm akcji

Kiedy w kręgosłupie pojawiają się zmiany patologiczne, nerwy rdzeniowe są uciskane, co wywołuje początek silnego bólu. W zależności od tego, który nerw jest zaciśnięty, ból może promieniować do szyi, ramion, pośladków, ud itp. Jeśli stanie się nie do zniesienia, jedynym sposobem, aby pomóc osobie, jest zablokowanie.

Ze względu na celowe podanie środka znieczulającego, czasowo blokowane jest przewodzenie impulsów wzdłuż włókien nerwowych. Prowadzi to do wyeliminowania lub przynajmniej znacznego zmniejszenia natężenia bólu w ciągu kilku minut. Dlatego pacjent może prawie natychmiast wrócić do porzuconych spraw i całkowicie się poruszać..

Przy prawidłowym wykonaniu manipulacji nie ma żadnych negatywnych konsekwencji, co pozwala powtarzać ją tyle razy, ile potrzeba. Dodatkowym atutem jest obecność we wstrzykniętym roztworze, oprócz substancji znieczulających, przeciwzapalnych. Przyczyniają się do wczesnej eliminacji procesu zapalnego w dotkniętym odcinku kręgosłupa oraz zwiększają skuteczność leczenia zachowawczego..

Zabieg przeprowadzany jest wyłącznie w warunkach całkowitej sterylności (najczęściej na sali operacyjnej lub szatni). Jest to niezwykle ważne, ponieważ gdy wirusy lub bakterie dostaną się do rdzenia kręgowego, mogą rozwinąć się zagrażające życiu powikłania: zapalenie opon mózgowych, zapalenie mózgu, zapalenie rdzenia kręgowego.

W ciągu pierwszych kilku dni po zabiegu mogą wystąpić niepożądane konsekwencje w postaci odrętwienia części ciała. Nie wymaga korekty i znika po kilku dniach..

Wskazania

Badania medyczne pokazują, że każdy ostry ból pleców, szczególnie w dolnej części pleców i kości krzyżowej, powinien być szybko leczony. W przeciwnym razie mogą sprowokować rozwój zaburzeń psychicznych, co pogorszy skuteczność leczenia..

Ponadto przy długim przebiegu choroby w korze mózgowej może tworzyć się trwałe ognisko pobudzenia. Każde dodatkowe podrażnienie może spowodować jego aktywację i rozwój nowego ataku. W takich sytuacjach bardzo trudno jest poprawić stan pacjenta metodami zachowawczymi. Dlatego znacznie lepiej jest zapobiegać tworzeniu się ogniska pobudzenia w korze mózgowej. Jeśli konwencjonalne środki nie pomagają złagodzić bólu, stosuje się blokadę kręgosłupa.

Metoda ma na celu złagodzenie bólu wywołanego przez:

  • przepukliny międzykręgowe;
  • występ krążków międzykręgowych;
  • zapalenie mięśni;
  • Rwa kulszowa;
  • zapalenie nerwu;
  • zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa;
  • osteochondroza;
  • spondyloartroza;
  • neuralgia międzyżebrowa;
  • nerwoból nerwu trójdzielnego;
  • nerwoból nerwu rdzeniowego.

Iniekcję blokady należy wykonywać nie częściej niż 4 razy w roku. Chociaż w niektórych przypadkach pacjentom przepisuje się cykl takich zastrzyków, składający się z 10 lub więcej procedur. Zrób sobie przerwę między nimi na 2-3 dni..

Metoda ta jest również często stosowana do diagnozowania wielu chorób. Skuteczność blokady w zespole bólowym wskazuje na neurologiczne przyczyny jego wystąpienia. W przeciwnym razie należy szukać innego źródła bólu..

Istnieje wiele rodzajów blokad. W zależności od charakteru obserwowanego obrazu klinicznego roztwory leków można wstrzykiwać do tkanek miękkich, określonych punktów aktywnych biologicznie, ścięgna lub I, w obszar przejścia włókien nerwowych lub ich splotów. Można je wykonać na dowolnej części pleców, ale tylko lekarz może dobrać odpowiedni rodzaj uśmierzania bólu. Na przykład zastrzyki punktowe w kręgach C1-C7 kręgosłupa szyjnego mogą wyeliminować ból całego pleców..

  1. Szyjny. Lek wstrzykuje się do kręgów kręgosłupa szyjnego. Pozwala całkowicie wyeliminować ból szyi, ramion i głowy, a także całego kręgosłupa..
  2. Pierś. Polega na wstrzyknięciu roztworu leków na poziomie odcinka piersiowego kręgosłupa, który pomaga znieczulić ramiona, mięśnie klatki piersiowej i tułowia, a także narządy wewnętrzne.
  3. Klatka piersiowa lędźwiowa. Wspomaga eliminację bolesnych odczuć w dolnej części pleców, nóg oraz niweluje dyskomfort w jelitach.
  4. Lędźwiowy - łagodzi ból w okolicy lędźwiowej. Może być przepisany przez neurologa lub kręgowca w celach diagnostycznych.
  5. Coccygeal - przeznaczony do eliminacji bólu kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego.

Rozróżnij blokady terapeutyczne, lidokainowe i nowokainowe. Pierwsza z nich zakłada wprowadzenie, oprócz środków znieczulających, dodatkowych roztworów kortykosteroidów o wyraźnych właściwościach przeciwzapalnych. Uważane są za dość skuteczną metodę leczenia zespołu bólowego i innych objawów zaburzeń neurologicznych, ponieważ wpływają również na przyczyny bólu - proces zapalny.

Blokady terapeutyczne zapewniają niskie ryzyko wystąpienia działań niepożądanych wstrzykniętych leków, ponieważ ich substancje czynne natychmiast wnikają do zmiany i dopiero wtedy w małych dawkach wchłaniają się do krwiobiegu.

Blokady nowokainy i lidokainy polegają na wprowadzeniu środka znieczulającego w strefę największego bólu, tzw. Punkty spustowe. Są skuteczne w bólach wynikających ze zwiększonego napięcia mięśni pleców, przekrwienia stawów, zespołu korzeniowego. W takim przypadku blokady lidokainy można stosować tylko w celu złagodzenia zespołu bólowego, podczas gdy bloki nowokainy są przepisywane w celach diagnostycznych..

Istnieją również różne metody podawania leków. Rozróżnij blokadę zewnątrzoponową, międzyżebrową i przykręgową.

Zewnątrzoponowa blokada odcinka lędźwiowego kręgosłupa

W przypadku bólu krzyża i konieczności operacji dolnej części ciała najskuteczniejsze jest wprowadzenie znieczulenia do przestrzeni zewnątrzoponowej odcinka lędźwiowego kręgosłupa na granicy z kością krzyżową. W tym obszarze ból jest zwykle zlokalizowany z uszkodzeniem korzeni nerwowych kręgosłupa lędźwiowego..

Istota procedury jest następująca:

  • pacjent leży na brzuchu lub boku;
  • skóra jest traktowana roztworem antyseptycznym;
  • znieczulenie miejscowe wykonuje się w okolicy kręgów L1 - L5;
  • ustala się anatomiczne punkty orientacyjne i precyzyjnie wprowadza igłę między kręgi L3 - L4 lub L4 - L5 (podczas gdy przechodzi przez skórę, tłuszcz podskórny, więzadło nadkręgowe, międzykostne i żółte);
  • ostrożnie pokonano opór granicy przestrzeni zewnątrzoponowej;
  • roztwór jest powoli wstrzykiwany;
  • igłę usuwa się i nakłada sterylny bandaż.

Aby zapobiec skokowi ciśnienia krwi, pacjentowi można podać kofeinę przed blokadą, a efedrynę osobom cierpiącym na niedociśnienie. Efekt terapeutyczny pojawia się natychmiast po wstrzyknięciu i utrzymuje się przez długi czas. Ale często wystarcza to całkowicie, aby przerwać łańcuch impulsów bólowych, zapobiec tworzeniu się ogniska pobudzenia w korze mózgowej i normalizować stan pacjenta..

Paravertebral

Ostatnio najczęściej wykonuje się przykręgową blokadę okolicy lędźwiowo-krzyżowej w celu wyeliminowania bólu. Wraz z nią wprowadzenie roztworu leków przeprowadza się w oddzielną gałąź nerwu w okolicy linii przykręgowej, która przebiega na poziomie poprzecznych procesów kręgowych bez wpływu na rdzeń kręgowy. Prowadzi to do znieczulenia określonej części ciała lub narządu wewnętrznego, co zwykle wystarcza do wyeliminowania wąsko zlokalizowanego bólu lub rozpoznania.

Z kolei blokady przykręgowe dzielą się na 4 typy w zależności od głębokości ekspozycji:

  • tkanka - lek wstrzykuje się do tkanek miękkich w pobliżu dotkniętego segmentu kręgosłupa;
  • receptor - środek znieczulający wstrzykuje się w miejscach lokalizacji receptorów odpowiedzialnych za impulsy bólowe;
  • przewodzący - wstrzyknięcie wykonuje się w pobliżu korzenia nerwu, który jest odpowiedzialny za przewodzenie impulsów bólowych;
  • ganglionic - celem blokady są węzły nerwowe.

Blokada przykręgowa wykonywana jest z pozycji leżącego na brzuchu pacjenta. Lekarz poprzez badanie palpacyjne określa miejsce najsilniejszego bólu, który często znajduje się w rzucie zajętego nerwu. Skórę przeciera się roztworem antyseptycznym, a nowokainę wstrzykuje się śródskórnie cienką igłą, aż do uzyskania efektu „skórki cytryny”.

Kolejną igłę wprowadza się w odległości 3-4 cm od linii wyrostków kolczystych na poziomie pożądanej przestrzeni międzykręgowej. Gdy porusza się w głąb, roztwór nowokainy wstrzykuje się małymi porcjami, aż oprze się o wyrostek poprzeczny. Następnie zmienia się kierunek ruchu igły, aby ominąć krąg w górę lub w dół. Tak więc zanurza się kolejne 2 cm i wprowadza zaplanowaną ilość roztworu. Zatem całkowita głębokość wprowadzenia igły wynosi około 5-6 cm.

Jeśli występuje ostry ból w okolicy lędźwiowo-krzyżowej bez wyraźnej lokalizacji, wykonuje się jedno lub dwustronną blokadę za pomocą mieszaniny nowokainy i kortykosteroidu (zwykle hydrokortyzonu) w okolicy rdzenia kręgowego przez 3 lub 6 punktów przykręgowych. Dawkę hydrokortyzonu oblicza się indywidualnie na podstawie stanu pacjenta, nasilenia i umiejscowienia bólu.

Po wykonaniu blokady pacjentowi zaleca się pozostanie w pozycji leżącej i powstrzymanie się od aktywnego ruchu przez co najmniej 2 godziny. Powinieneś leżeć na zdrowej stronie. W tej chwili dozwolone jest używanie gadżetów lub innych urządzeń rozrywkowych.

Blokada nerwobólów międzyżebrowych

Celem zabiegu jest podanie leków do przestrzeni międzyżebrowej w okolicy zajętego przejścia nerwowego. Rozróżniać:

  • przymostkowy;
  • z przodu;
  • plecy;
  • boczny.

Poziom podawania leku określa się na podstawie miejsca urazu lub ogniska choroby.

Podczas wykonywania zabiegu pacjent musi leżeć na zdrowej stronie. Po odkażeniu skóry wykonuje się infiltrację śródskórną cienką igłą. Grubszą igłę wprowadza się w to samo miejsce ściśle prostopadle do dolnej krawędzi żebra, a następnie pod kątem, zanurzając się w tkankach miękkich pod nią. Podczas wykonywania manipulacji na tylnych częściach żeber, integralność naczyń jest regularnie monitorowana poprzez przeprowadzanie aspiracji kontrolnej.

Leki blokujące rdzeń

Często stosuje się preparaty wieloskładnikowe, które są oparte na dobrze znanych środkach znieczulających - lidokainie i nowokainie. Blokują przekazywanie impulsów nerwowych poprzez hamowanie kanalików sodowych.

Ponadto rozwiązania do zastrzyków blokujących mogą obejmować:

  • kortykosteroidy są silnymi lekami przeciwzapalnymi, których podanie bezpośrednio w miejsce zapalenia przyczynia się do szybkiej eliminacji obrzęków i wyraźnego procesu zapalnego;
  • Witaminy z grupy B - przyczyniają się do normalizacji przekazywania impulsów nerwowych;
  • chondroprotektory - niezbędne do aktywnego nasycenia tkanki chrzęstnej, przywracając jej elastyczność i siłę.

Technologia blokady kręgosłupa szyjnego

W razie potrzeby, aby wyeliminować ból kręgosłupa szyjnego, pacjent siedzi i proszony jest o przechylenie głowy do przodu. Pracownik medyczny dezynfekuje skórę, a lekarz wykonujący zabieg stwierdza stan zapalny kręgu i wbija w niego igłę w odległości 2 cm od niego na głębokość 3–3,5 cm po jednej stronie kręgosłupa.

Technologia wykonywania blokady odcinka piersiowego kręgosłupa

Zabieg wykonywany jest w pozycji leżącej. W środkowej części klatki piersiowej lekarz znajduje mięsień i wyrostek kręgowy. Po dezynfekcji skóry w odległości 2 cm od środkowej linii kanału kręgowego na głębokość 3,5 cm wprowadza się igłę.

Technologia blokady odcinka lędźwiowego i lędźwiowo-krzyżowego

Ból leży na brzuchu. Skóra jest traktowana roztworem antyseptycznym. Lekarz rozpoznaje wyrostek kręgosłupa w miejscu lokalizacji bólu i wprowadza igłę 2-3 cm od linii środkowej kręgosłupa pod kątem prostym. Lek wstrzykuje się po zanurzeniu igły na 3-4 cm, zwykle wykonuje się zastrzyki z obu stron kręgosłupa..

Jeśli konieczne jest znieczulenie okolicy krzyżowej, pacjent musi położyć się na boku i przyciągnąć kolana do klatki piersiowej. Zapewnia to zwiększenie odstępów między procesami kręgów i zwiększa wygodę manipulacji.

Przeciwwskazania do zabiegu

Blokady pleców, nawet przy silnym bólu, nie można wykonać przy:

  • zaburzenia krzepnięcia krwi, w szczególności z hemofilią lub i / lub przyjmowaniem przez pacjenta antykoagulantów;
  • choroba zakaźna;
  • myasthenia gravis;
  • zespół chorego zatoki;
  • ciężka choroba sercowo-naczyniowa;
  • ciężka bradykardia, niedociśnienie tętnicze;
  • naruszenie procesów hematopoezy;
  • alergie na nowokainę lub lidokainę;
  • padaczka;
  • zwiększone napięcie naczyniowe;
  • Ciąża i laktacja;
  • poważna choroba nerek;
  • niewydolność wątroby;
  • zaburzenia psychiczne.

Zabieg nie jest również wykonywany u nieprzytomnego pacjenta. Nawet jeśli pacjent nie doświadczył wcześniej reakcji alergicznej na stosowane leki, testy alergiczne przeprowadzane są bezpośrednio przed blokadą w celu określenia wrażliwości na nie. W tym celu skórę lekko porysuje się wertykulatorem i na to miejsce nakłada się kroplę preparatu. W przypadku braku zaczerwienienia, obrzęku i innych objawów alergii dozwolone są zastrzyki blokujące z jego użyciem.

Możliwe komplikacje

Zdecydowana większość powikłań bloku kręgosłupa jest spowodowana naruszeniem techniki jego wykonania. Dlatego można ich łatwo ominąć, kierując się do wysoko wykwalifikowanych specjalistów, którzy doskonale znają procedurę wykonania zabiegu. Wstrzyknięcie blokady niesie ze sobą następujące ryzyko:

  • przebicie twardej błony rdzenia kręgowego, które jest obarczone przenikaniem roztworu leków do pajęczyny, spadkiem ciśnienia wewnątrzczaszkowego i pojawieniem się silnych bólów głowy;
  • uraz naczynia krwionośnego i wprowadzenie do niego środka znieczulającego, co może prowadzić do drętwienia części ciała, powstania krwiaka;
  • dodanie infekcji jest możliwe, jeśli podczas zabiegu nie obserwuje się bezpłodności, której towarzyszy zaczerwienienie, bolesność dotkniętego obszaru tkanek miękkich, a czasem ropienie;
  • obserwuje się przejściowe zaburzenia neurologiczne z uszkodzeniem włókna nerwowego, ryzyko wynosi 0,1%.

Blokada kręgosłupa w SL Clinic

W SL Clinic blokady wykonywane są przez w pełni przeszkolonych pracowników medycznych, co gwarantuje absolutnie precyzyjne trzymanie się techniki manipulacji i brak powikłań. Z nami możesz wykonać dowolny rodzaj blokady. Lekarz indywidualnie wybierze najskuteczniejszą metodę eliminacji bólu. każdy zabieg wskazany jest w cenniku.

Koszt blokady wynosi od 1000 do 5000 rubli i zależy od:
- Koszt leków, które podajemy;
- Kliniki, w których będzie przeprowadzana blokada.
- Liczba blokad.
- Rodzaj blokady (przykręgowa, zewnątrzoponowa itp.)
Cena zawiera:
- produkt leczniczy;
- Strzykawki z igłą.
- Klinika, w której będzie przeprowadzana blokada;
- Rodzaj wprowadzenia blokady (przykręgowo, zewnątrzoponowo itp.)
- liczba sesji blokady;
- Obserwacja i konsultacja na okres rehabilitacji lub terapii.

Sugerujemy również, abyś nie tylko walczył z przejawami istniejącej choroby, ale także sam z nią. Wykwalifikowani chirurdzy kręgosłupa i lekarze innych specjalności będą w stanie dokładnie zrozumieć przyczyny bólu i wybrać optymalną taktykę leczenia.

Diagnostyka w „Klinice SL” prowadzona jest na nowoczesnym sprzęcie najnowszej generacji, który pozwala wykryć najmniejsze odchylenia od normy i skutecznie wpływać na nie przy pomocy terapii zachowawczej. W przypadku nieskuteczności lub w zaawansowanych przypadkach możemy zaproponować Państwu szybkie leczenie operacyjne istniejących schorzeń najnowszymi metodami, które charakteryzują się niską inwazyjnością i wysokim poziomem bezpieczeństwa. Tutaj nie znajdziesz kolejek, zaniedbań i nieuwagi pacjentów. Szczerze dbamy o Twoje zdrowie i jesteśmy gotowi przejść z Tobą długą drogę do zdrowia kręgosłupa. Umów się teraz na spotkanie ze specjalistą, którego potrzebujesz, zadzwoń.

Jak blokada pomaga w przepuklinach kręgosłupa lędźwiowego

Życie pacjenta, u którego zdiagnozowano przepuklinę dysku, jest znacznie skomplikowane z powodu silnego bólu pleców. Mogą być tak intensywne, że uniemożliwiają spanie lub pracę. Osoba tylko ciągle myśli, jak bardzo boli go plecy i próbuje zmniejszyć aktywność fizyczną.

Blokada z przepukliną kręgosłupa lędźwiowego jest często jedyną metodą na złagodzenie bolesnych wrażeń. Dzięki substancjom leczniczym, które lekarz wstrzykuje do kręgosłupa, można uśmierzyć ból na kilka godzin lub dni..

Dlaczego plecy boli przepukliną międzykręgową

Przepuklina międzykręgowa lub przepuklina kręgosłupa to stan, w którym krążki międzykręgowe, które są normalnie elastyczną chrząstką o zawartości półpłynnej, wysychają, spłaszczają się, pękają, zawartość wypycha na zewnątrz i ściska pobliskie nerwy.

Przepukliny kręgosłupa z każdym rokiem „odmładzają się”, a powodem tego jest nasze lenistwo: wolimy jeździć samochodem, leżeć na kanapie zamiast chodzić i ćwiczyć, wielu z nas pracuje siedząco, przy komputerze. Mięśnie pleców słabną, cały ciężar utrzymania ciała w pozycji wyprostowanej spada na kręgosłup, krążki międzykręgowe nie wytrzymują nacisku, spłaszczają się i wystają poza kręgi, tworzy się przepuklina.

Przepuklina naciska na korzenie nerwowe, które rozciągają się od rdzenia kręgowego i kręgosłupa do narządów obwodowych. Ucisk powoduje ból, czasami tak silny, że w oczach ciemnieje. Nie może być mowy o normalnej jakości życia, więc pacjenci otrzymują blokadę, to znaczy blokują ból.

Kiedy wskazana jest blokada kręgosłupa przepuklinowego?

Ludzie od lat żyją z przepuklinami krążków międzykręgowych i nie zawsze odczuwają ostry ból. Czasami osoba nawet nie wie o obecności przepukliny. Jeśli choroba dopiero się rozwija i nadal nie ma zespołu ostrego bólu, a także gdy pacjent jest w remisji, nie ma potrzeby wykonywania blokady.

W przypadku zaostrzenia pacjent odczuwa ostry, ostry ból, a przez całą dobę i przez długi czas lekarz przepisuje blokadę przepukliny kręgosłupa lędźwiowego. To właśnie ten typ przepukliny powoduje najbardziej rozdzierający ból, który obejmuje dolną część pleców i promieniuje do nogi. W ostrej fazie niemożliwe jest normalne siedzenie i leżenie, a co dopiero ruch.

W takim przypadku może pomóc tylko blokada, która ma wiele zalet w porównaniu z innymi metodami leczenia:

  1. Daje szybki i silny efekt przeciwbólowy;
  2. Ryzyko wystąpienia skutków ubocznych przyjmowania leku jest minimalne, ponieważ trafia bezpośrednio do źródła bólu i łagodzi go;
  3. Blokadę można i należy wykonywać wielokrotnie, czyli w cyklach od dwóch do półtora tuzina wstrzyknięć;
  4. Lek, który wstrzykujesz, może złagodzić stan zapalny i skurcze mięśni, obrzęk.

Niestety podczas zaostrzenia choroby blokada jest jedynym sposobem, aby pomóc człowiekowi wrócić do normalnego życia. W kręgosłupie praktycznie nie ma naczyń krwionośnych, które mogłyby dostarczać leki do uszkodzonego obszaru. Niska ruchliwość podczas zaostrzenia przepukliny ogranicza praktycznie odżywianie kręgosłupa. Jedynym sposobem na pomoc stają się zastrzyki.

Przeciwwskazania

  • Zaburzenia krzepnięcia krwi. Wstrzyknięcie może spowodować niekontrolowane krwawienie i uszkodzenie rdzenia kręgowego.
  • Choroba zakaźna. Aby uniknąć rozwoju powikłań u pacjenta i ryzyka zakażenia personelu medycznego, lepiej odłożyć blokadę do czasu wyzdrowienia..
  • Nieprzytomność pacjenta. Niemożliwa jest ocena stopnia bólu u nieprzytomnej osoby..
  • Alergia na składniki leku. Powiedz swojemu lekarzowi, na które leki masz nietolerancję. Będzie mógł odebrać analog.
  • Ciężkie choroby układu sercowo-naczyniowego. Środki znieczulające mogą wpływać na tętno i powodować zawał serca.
  • Choroba wątroby. Składniki leków są metabolizowane w wątrobie. Jeśli czuje się źle, zator może zaszkodzić stanowi pacjenta..
  • Hipotoniczność naczyń krwionośnych, miastenia. Środki znieczulające negatywnie wpływają na naczynia krwionośne i stan uszkodzonych mięśni;
  • Padaczka. Zablokowanie może stymulować atak.
  • Ciąża. Nie wiadomo, jak lek wpłynie na napięcie macicy i płodu.

Rodzaje blokad

Jedna nazwa - blokada - łączy kilka odmian tej procedury. Którego dokładnie potrzebujesz, tylko neuropatolog lub neurochirurg może zdecydować. Blokady to:

  1. Tkanka. Wstrzyknięcie wykonuje się w tkankę sąsiadującą z uszkodzonym obszarem kręgosłupa.
  2. Chwytnik. Iniekcję umieszcza się w biologicznie aktywnych punktach. Mogą koncentrować się na skórze, mięśniach, więzadłach.
  3. Konduktor. Nerwy przewodzące impuls bólu są zablokowane. Lek może być podawany zewnątrzoponowo, nadtwardówkowo, okołoponowo lub okołonaczyniowo.
  4. Blokada zwojowa. Iniekcję wykonuje się w okolicy zwojów współczulnych.

W zależności od obszaru, na którym umieszczone są blokady, dzielą się one na:

  • Szyjny;
  • Piersiowy;
  • Torowo-lędźwiowy (z przejściem odcinka piersiowego do odcinka lędźwiowego);
  • Lędźwiowy;
  • Kość ogonowa;
  • Kość krzyżowa;
  • Nerw kulszowy;
  • Nerw potyliczny;
  • Nerw nadłopatkowy i inne.

Działanie blokady przepukliny kręgosłupa

Leki, które są wstrzykiwane pacjentowi, obejmują środki znieczulające - nowokainę lub lidokainę. Tymczasowo blokują przekazywanie impulsów nerwowych ze źródła bólu do mózgu, a osoba przestaje odczuwać ból. Gdy oprócz środków znieczulających w składzie leku nie ma nic, takie leki nazywane są pojedynczymi lub jednoskładnikowymi. Po prostu odrętwiali przez kilka godzin.

Oprócz środków znieczulających preparat może zawierać witaminy, hormony, substancje przeciwzapalne, które pomagają w szybkim przeniesieniu choroby z ostrej fazy na przewlekłą, gdyż nie jest możliwe całkowite wyleczenie z przepukliny międzykręgowej. Takie leki nazywane są wieloskładnikowymi.

Jakie leki są używane

Leki jednoskładnikowe obejmują:

  • Nowokaina, lidokaina - środki miejscowo znieczulające. Produkcja - Rosja. Koszt na marzec 2018 r.: 10 ampułek nowokainy - od 40 rubli, 10 ampułek lidokainy - od 33 rubli.
  • Markaine (aktywny składnik bupiwakainy) jest środkiem miejscowo znieczulającym do znieczulenia podpajęczynówkowego. Produkcja - Francja. Koszt na marzec 2018 r.: 5 ampułek - od 984 rubli.
  • Analogi Markaina: bupiwakaina (Rosja) - od 434 rubli, maksikain (Rosja) - od 458 rubli.
  • Milgamma (Niemcy). Zawiera: neurotropowe witaminy z grupy B i lidokainę. Łagodzi ból, poprawia miejscowy przepływ krwi, korzystnie wpływa na układ nerwowy, łagodzi stany zapalne. Koszt na marzec 2018 r.: 5 ampułek - od 266 rubli.
  • Kombilipen (Rosja). Zawiera kompleks multiwitamin, lidokainę. Znieczula, zapewnia ukrwienie i odżywienie nerwów. Koszt na marzec 2018 r.: 5 ampułek - od 170 rubli.
  • Neuromultivitis (Austria). Skład jest identyczny jak milgamma i combilipen: witaminy niezbędne dla układu nerwowego, ale bez lidokainy. Koszt na marzec 2018 r.: 5 ampułek - od 212 rubli.

Leki podobne w działaniu do milgammy i combilipen: neurobion (Niemcy, 3 amp. 305 rubli), kompligam (Rosja, 10 amp. 248 rubli)

Podajemy podstawowe informacje. Tylko neurolog lub neurochirurg może przepisać określone leki, biorąc pod uwagę cechy twojego organizmu, skłonność do alergii..

Blokada

Blokada przeprowadzana jest wyłącznie w przychodni lekarskiej, z zachowaniem wszelkich zasad aseptyki. Często blokady są nakładane na osoby leczone w szpitalu. Jeśli pacjent jest leczony ambulatoryjnie, co kilka dni przychodzi do poradni na zabieg, a tego samego dnia wraca do domu.

Pacjent kładzie się twarzą do dołu na kanapie. Plecy, zwłaszcza w okolicy lędźwiowej, nie powinny być ubrane. Miejsce wstrzyknięcia jest leczone środkiem antyseptycznym. Lekarz wyczuwa źródło bólu i wstrzykuje je. Czasami potrzeba kilku wstrzyknięć w różne miejsca, aby blokada była jak najbardziej skuteczna.

Po zabiegu pacjent może wstać z kanapy i trochę odpocząć w wygodnej pozycji, aby lek zadziałał. Za kilka minut możesz wrócić do domu.

Kręgosłup to złożona i ważna część naszego ciała. Przechodzi przez nią rdzeń kręgowy, z którego rozgałęziają się duże nerwy. Najmniejsza niedokładność wstrzyknięcia grozi poważnymi konsekwencjami zdrowotnymi. Tylko neurolog, neurochirurg, wertebolog lub traumatolog ma wystarczającą wiedzę z zakresu anatomii, kwalifikacji i umiejętności dokładnego wstrzyknięcia do nasady nerwu lub do rdzenia kręgowego. Nie można powierzyć pielęgniarce tak poważnej procedury, nie mówiąc już o próbie wykonania jej w domu. Jest to obarczone poważnymi komplikacjami, w tym niepełnosprawnością..

Możliwe komplikacje

Powikłania mogą pojawić się po każdym zabiegu medycznym. Po zablokowaniu przepukliny kręgosłupa w rzadkich przypadkach mogą pojawić się:

  • Krwawienie;
  • Infekcja rany lub wyściółki rdzenia kręgowego;
  • Uszkodzenie mięśni, więzadeł, naczyń krwionośnych;
  • Alergia na składniki leku;
  • Tymczasowa dysfunkcja pęcherza.

Dysfunkcja pęcherza ma charakter przejściowy, najczęściej spowodowany zbyt dużą ilością środka znieczulającego, aw konsekwencji czasową utratą kontroli nad wrażliwością pęcherza. Ale uszkodzenie rdzenia kręgowego może prowadzić do bardzo poważnych konsekwencji, dlatego w przypadku jakiejkolwiek negatywnej reakcji organizmu natychmiast poszukaj pomocy medycznej.

Częstość powikłań po zablokowaniu przepukliny kręgosłupa jest niewielka. Zależy to od kwalifikacji i doświadczenia lekarza, a także od ścisłego przestrzegania zasad jego realizacji. Przy odpowiednio wykonanej blokadzie i przygotowaniu do niej nie pojawiają się komplikacje.

Blokada kręgosłupa z przepukliną

Blokada kręgosłupa z przepukliną to zabieg, który wykonuje się w celu wyeliminowania bólu korzeniowego i odnosi się do opcji leczenia paliatywnego, to znaczy nie eliminuje samej choroby, a jedynie łagodzi objawy. Procedura ma również na celu poprawę stanu emocjonalnego na tle choroby podstawowej, ponieważ długotrwały ból może powodować depresję, w wyniku czego reakcja organizmu na środki terapeutyczne znacznie się pogorszy..

Istnieją dwa rodzaje blokad:

  • medyczne - używane, pomimo możliwych powikłań, dość często;
  • selektywny - jest stosowany jako metoda diagnostyki różnicowej podobnych chorób, gdy badania instrumentalne i laboratoryjne nie mają charakteru informacyjnego.

Klasyfikacja według lokalizacji wstrzyknięcia i metody ekspozycji na tkankę:

  • śródmiąższowe - wstrzyknięcie bezpośrednio do dystroficznie zmienionej części dysku;
  • wpływ na pola receptorowe (śródskórne, domięśniowe, okołostawowe, podokostne, śródkostne, okołonaczyniowe);
  • przewodzące (zewnątrzoponowe, zewnątrzoponowe, korzeniowe, splotowe, okołoponowe);
  • ganglionic - do węzła międzykręgowego.

Ogólne zasady

  1. Jest to technika zabiegowa półoperacyjna, wykonywana wyłącznie w szatni. Wymaga obowiązkowej pisemnej zgody pacjenta.
  2. Warunkiem wstępnym jest brak reakcji alergicznych na lek w wywiadzie.
  3. Lek podaje się z uwzględnieniem anatomicznych i topograficznych punktów orientacyjnych.
  4. Skład mieszaniny leków dobiera się z uwzględnieniem cech choroby i czasu jej trwania, a także danych instrumentalnych w każdym konkretnym przypadku..
  5. Czas trwania i częstotliwość zabiegu zależą od reakcji na lek (kontrola instrumentalna przebiegu przepukliny i ewentualna korekta leczenia). W przypadku braku widocznego efektu 2-3 blokad wskazana jest zmiana leczenia.

Wskazania i przeciwwskazania

Blokada przepukliny międzykręgowej służy jako pierwszy etap w schemacie środków terapeutycznych, sam występ przepuklinowy jest eliminowany po skutecznej eliminacji bólu.

Ta metoda leczenia jest stosowana w przypadku wielu objawów, które powodują poważne zakłócenia życia..

  • silny ból i zespół korzeniowy;
  • przedłużony skurcz mięśni;
  • ciężka upośledzona ruchomość kręgosłupa;
  • spondyloartralgia;
  • zmiany neurodystroficzne w mięśniach, więzadłach, aparacie kostno-stawowym;
  • ucisk wegetatywno-naczyniowy i zaburzenia odruchowo-neurodystroficzne;
  • zespoły kręgowo-trzewne i trzewno-kręgowe.
  • reakcja alergiczna na lek;
  • ropne procesy bezpośrednio w obszarze postępowania;
  • procesy zapalne i infekcyjne o ogólnej genezie;
  • uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego różnego pochodzenia;
  • cukrzyca w fazie dekompensacji;
  • wszelkie przewlekłe procesy na etapie dekompensacji;
  • ciąża;
  • zaburzenia układu sercowo-naczyniowego (bradykardia, niedociśnienie);
  • stan padaczkowy.

Leki

Istnieje cała lista leków, które służą do wykonywania blokad (różnią się mechanizmem działania):

  • środki przeciwbólowe - leki przeciwbólowe i przeciwpsychotyczne z różnych grup;
  • środki zwiotczające mięśnie - środki zwiotczające mięśnie ośrodkowe, środki uspokajające, toksyna botulizmu;
  • obliterujące - alkohol, kwas karbolowy;
  • resorbowanie i przedłużanie - enzymy proteolityczne, GCS;
  • stymulowanie procesów metabolicznych - witaminy, aminokwasy, stymulanty biogenne;
  • wazoregulatory - leki rozszerzające naczynia krwionośne, leki venotoniczne, blokery zwojów, blokery adrenergiczne, stymulatory receptorów adrenergicznych.

Według liczby jednocześnie podawanych leków:

  • jednoskładnikowy;
  • wieloskładnikowe.

W zależności od częstotliwości podawania:

  • jednorazowego użytku;
  • wielokrotne (codziennie, co tydzień, zajęcia).

Według tempa wprowadzenia:

  • pełna dawka leku, jednocześnie wstrzyknięta do kanału kręgowego lub innego wymaganego obszaru;
  • lek podaje się w porcjach przez cewnik przez kilka godzin lub dni.

Konkretną opcję leczenia wybiera lekarz (neurochirurg, chirurg, neurolog). Na przykład blokadę przepukliny kręgosłupa lędźwiowego wykonuje się za pomocą dwóch grup leków - znieczulających i glikokortykosteroidów, pozostałe leki dodaje się indywidualnie.

Miejscowe środki znieczulające obejmują:

Blokadę nowokainy stosuje się w postaci roztworów 0,25%, 0,5%, 1% i 2%. Czas działania - 1-3 godziny. Osoba zaczyna odczuwać efekt w ciągu 2-5 minut po podaniu.

Do znieczulenia nasiękowego stosuje się 0,125%, 0,25% i 0,5% (maksymalna dawka 60 ml 0,5% roztworu). Do znieczulenia przewodowego stosuje się roztwory 1% i 2% (maksymalna dawka to do 40 ml 1% roztworu lub 20 ml 2% roztworu lidokainy). Do blokady splotu nerwowego 10–20 ml 1% roztworu lub 5–10 ml 2% roztworu. Szybciej niż nowokaina (1-2 min).

Jest silnym środkiem miejscowo znieczulającym, działającym do 3-6 godzin. Różni się od poprzednich opcji długim początkiem uśmierzania bólu (10-20 min).

Zasady postępowania

Leki należy podawać zgodnie z zasadami aseptyki i antyseptyki.

Igła powinna wbić się głęboko w tkankę i jest wprowadzana bezpośrednio w zakończenia nerwowe lub w obszar przyległy (niedopuszczalne jest wprowadzanie do podskórnej tkanki tłuszczowej, ponieważ powstaje martwica tkanki).

Efekty

Blokady są potencjalnie niebezpieczną i traumatyczną opcją leczenia, ale jeśli zastosuje się technikę, są najbardziej skuteczne z leczenia zachowawczego..

Dożylne lub dotętnicze podawanie leku

Łagodne do umiarkowanego zatrucie. Objawia się pobudzeniem psycho-emocjonalnym, uwzględniono objawy zatrucia, możliwe są drgawki.

Aby temu zapobiec, pojawia się ciągła aspiracja, gdy igła porusza się w tkankach (jeśli krew jest pobierana podczas aspiracji, igła jest usuwana).

Do eliminacji z reguły nie są wymagane żadne środki, wystarczy zapewnić pacjentowi dostęp do tlenu. W razie potrzeby użyj środków uspokajających, na przykład Relanium (5 ml 20% roztworu).

Poważne powikłanie, które może spowodować zatrzymanie oddechu i krążenia. W przypadku przepuklin w okolicy klatki piersiowej występuje rzadziej niż w przypadku innych patologii.

Aby uniknąć ciągłej aspiracji i powolnego ruchu igły, jeśli wystąpi uczucie tonięcia, należy ją wyjąć.

Pacjent leży na plecach z podniesioną głową. W przypadku nasilenia się objawów ze strony układu oddechowego lub sercowo-naczyniowego wskazana jest resuscytacja na miejscu. W przypadku braku efektu pacjent zostaje przeniesiony na oddział intensywnej terapii.

Reakcje alergiczne (rumień, obrzęk Quinckego, zjawisko Arthusa)

W celach profilaktycznych pokazano testy skórne (w przedramię wstrzykuje się mieszaninę do blokowania, aby ocenić reakcję organizmu). Jeśli wynik testu skórnego jest pozytywny, wybrane leki są wymieniane.

Pokazuje wprowadzenie roztworu epinefryny (0,5-1 ml 0,18% i / v), wcześniej rozcieńczonego w 20 ml 0,9% chlorku sodu. Terapia infuzyjna roztworem fizjologicznym, płyn Ringera. Zgodnie ze wskazaniami podaje się dopaminę (10 ml 4% roztworu), rozcieńczoną w 0,9% roztworze chlorku sodu. Prednizolon podaje się w przypadku ciężkich reakcji alergicznych w dawce 30 mg / kg.

Procedura powinna być przeprowadzona ściśle według zasad antyseptyki, ponieważ po dodaniu wtórnej infekcji możliwe jest wystąpienie ropni, flegmonów, nacieków w miejscu wstrzyknięcia.

Pokazane otwarcie i drenaż ropnia, antybiotykoterapia.

Urazowe uszkodzenie pni nerwowych

Rzadkie powikłanie prowadzi do zaburzeń w sferze czuciowej i motorycznej, które mogą wystąpić nie tylko w strefie wstrzyknięcia, ale także w strefach unerwionych przez ten pień nerwowy (noga, ramię itp.). W ramach profilaktyki wykonywana jest prawidłowa technika uwzględniająca topografię tkanek..

Do leczenia stosuje się tymczasowe unieruchomienie, a także leki przeciwbólowe lub przeciwpsychotyczne.

Wykazano, że kurs fizjoterapii i terapii ruchowej przywraca aktywność fizyczną.

Rzadkie powikłanie, często ustępujące samoistnie po kilku dniach.

W ciężkich postaciach występuje sinica, duszność, tachykardia.

Jako środek zapobiegawczy zaleca się stosowanie stosunkowo krótkich igieł i obserwację topografii.

Wymagana hospitalizacja i radiografia. Drenażowi podlegają tylko rozległe zmiany z wyraźną kliniką. Większość z nich pokazuje tylko obserwację (rozwiązuje się samodzielnie).

Krwiaki spowodowane urazem dużej tętnicy

Szczególnie niebezpieczny dla pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia. Rozwija się ucisk sąsiednich tkanek przez krwiak (niedokrwienie pnia nerwu z rozwojem objawów neurologicznych).

W ramach profilaktyki ucisk palca jest pokazywany w miejscu nakłucia przez 5–10 minut.

Zimno nakłada się miejscowo. V / m wstrzyknięto Vikasol (1 ml 1% roztworu) lub Etamsilate (2 ml 12,5% roztworu).

Rzadko wymagane jest leczenie chirurgiczne.

Odruchowa odpowiedź przywspółczulna

Powikłanie jest związane z odruchowym podrażnieniem pni nerwowych. Charakteryzuje się wybieleniem skóry, poceniem się, nudnościami, bradykardią, omdleniami.

Częściej występuje z blokadą kręgosłupa szyjnego.

Pacjent znajduje się w pozycji ściśle poziomej (głowa jest opuszczona). Amoniak jest podawany do inhalacji przez nos. Rzadko możesz potrzebować roztworu atropiny (0,5-1 ml 0,1%).

Powikłania występują głównie z powodu naruszenia techniki manipulacji.

Czy to niebezpieczne

Jak każda inna inwazyjna manipulacja, blokada wiąże się z pewnym ryzykiem: powikłania rozwijają się w 10-20% przypadków. Optymalne jest przeprowadzenie zabiegu w warunkach szpitalnych w celu monitorowania pacjenta przez następne 24 godziny.

Ten rodzaj leczenia ma ponad 80% pozytywnych opinii od pacjentów, a jest to spowodowane:

  • szybkość działania przeciwbólowego;
  • dopuszczalność wielokrotnego użycia;
  • stosunkowo rzadkie komplikacje;
  • łatwość wdrożenia (nie wymaga specjalnego sprzętu).

Z przepuklinami - jedyna, poza leczeniem chirurgicznym, skuteczna metoda terapii.

Wideo

Oferujemy do obejrzenia filmu na temat artykułu.