Główny

Zapalenie korzonków nerwowych

Zastrzyki przeciwbólowe: blokada medyczna kolana, barku i innych stawów

Ból stawów występuje częściej niż jakikolwiek inny ból przewlekły. Według jednego z amerykańskich badań [1], 22,7% dorosłej populacji Ameryki cierpi na artretyzm, czyli 52,5 miliona ludzi. Do 2030 roku naukowcy przewidują, że co czwarta osoba dorosła będzie cierpieć na bóle stawów. Przewlekły ból stawów znacznie pogarsza życie człowieka, a lekarze szukają coraz to nowych sposobów walki. Leczenie obejmuje leki, fizjoterapię, a nawet operację wymiany stawów. Jednym ze sposobów złagodzenia bólu jest blokada zastrzyków..

Blokada terapeutyczna: czym jest łagodzenie bólu zastrzykami

Aby szybko złagodzić ból stawów, za pomocą cienkiej igły wstrzykuje się do tkanki różne leki. Podawanie leków przerywa przekazywanie impulsów bólowych i natychmiast przynosi ulgę pacjentowi. Wdrażanie blokad lekowych zaczęło rozwijać się jako kierunek w anestezjologii. Stosowano więc różne blokady, na przykład przy operacjach chirurgicznych kończyn. Jednak blokada odgrywa równie ważną rolę w leczeniu różnych przewlekłych bólów. W szczególności skutki terapeutycznej blokady osteochondrozy kręgosłupa i problemów ze stawami to:

  • szybka ulga w bólu;
  • redukcja skurczu mięśni;
  • redukcja stanu zapalnego i obrzęku tkanek;
  • lepsza mobilność;
  • lepsze ukrwienie stawu.

Dodatkową zaletą miejscowego podawania substancji leczniczych jest brak działania ogólnoustrojowego i skutków ubocznych. Na przykład możesz uniknąć negatywnego wpływu na żołądek, który występuje podczas przyjmowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Ponadto lokalna administracja powoduje wysokie stężenie leków bezpośrednio na dotkniętym obszarze. Efekt występuje znacznie szybciej niż przy przyjmowaniu środków przeciwbólowych w tabletkach.

Mechanizm działania zastrzyków przeciwbólowych

Efekt blokady terapeutycznej zależy od podanych leków. Są to zwykle środki znieczulające miejscowo, czasem w połączeniu z lekami hormonalnymi i innymi lekami.

Miejscowe środki znieczulające

Najczęściej używanymi lekami są lidokaina, prokaina (nowokaina), trimekaina i inne. Znieczulenie wnika we włókna nerwowe i blokuje tzw. Kanały sodowe, po czym przekazywanie impulsu nerwowego staje się niemożliwe, a sygnały z receptorów bólu nie docierają do mózgu. Efekt pojawia się bardzo szybko - w ciągu kilku minut - i utrzymuje się przez kilka godzin.

Ponieważ ustaje przekazywanie bolesnych impulsów, zmniejsza się odruchowy skurcz mięśni, a ruch w dotkniętym obszarze jest ułatwiony. Ponadto te środki znieczulające mogą rozszerzać naczynia krwionośne. Należy jednak pamiętać, że leki te czasami wywołują reakcję alergiczną, dlatego przed podaniem zaleca się wykonanie specjalnego testu śródskórnego..

Leki hormonalne

Hydrokortyzon jest jednym z pierwszych kortykosteroidów stosowanych do wstrzyknięć dostawowych. Charakteryzuje się krótkim działaniem. Średni czas działania obserwuje się w przypadku metyloprednizolonu i triamcynolonu, a długo działającymi lekami jest betametazon (diprospan). Ze względu na długotrwały efekt, powtarzane wstrzyknięcia diprospanu do stawu należy wykonywać nie wcześniej niż po 1,5–2 miesiącach [2].

Działanie przeciwzapalne leków hormonalnych wynika z kilku powodów. Występuje spadek syntezy substancji zapalnych - mediatorów, zmniejsza się przepuszczalność błon komórkowych. Glukokortykoidy działają na odporność komórkową, zmniejszają migrację limfocytów do obszaru zapalenia. Ponadto kortykosteroidy działają przeciwalergicznie i zmniejszają obrzęk tkanek..

Chondroprotectors

Są to substancje, których używa się nie tyle do blokowania bólu, co do leczenia artrozy. Celem tych leków jest ochrona i naprawa tkanki chrzęstnej pokrywającej powierzchnie stawów. Leki chondroprotekcyjne obejmują leki takie jak glukozamina i siarczan chondroityny. Działanie opiera się na zwiększeniu tworzenia się glikozaminoglikanów - substancji tworzących chrząstkę. Przyspieszenie syntezy płynu śródstawowego ułatwia ruchomość w stawach; w celu poprawy ruchomości i poślizgu powierzchni stawowych stosuje się również iniekcje kwasu hialuronowego do stawu. Istnieją badania [3], które potwierdzają, że terapia zarówno siarczanem chondroityny, jak i kwasem hialuronowym spowolniła rozwój choroby zwyrodnieniowej stawów..

Oprócz powyższego do stawu można wstrzyknąć inne substancje, na przykład witaminy z grupy B..

Jakie stawy można znieczulić podczas blokady: cechy zabiegu

Bloki można wykonać na prawie każdym stawie, od małego stawu nadgarstkowego do dużego stawu biodrowego. Najczęściej wykonuje się zastrzyki dostawowe do stawu kolanowego, a także blokadę przykręgosłupową w osteochondrozie kręgosłupa. Czasami zastrzyki na ból pleców podaje się nie w okolicy stawów, ale w mięsień - w celu zmniejszenia skurczu i bólu. Przykładem jest blokada mięśnia gruszkowatego na ból pleców..

Zgodnie z techniką można wyróżnić kilka rodzajów blokad:

  • blokada śródstawowa polega na wprowadzeniu leków do jamy stawowej;
  • blokada okołostawowa polega na wstrzyknięciu leków do tkanek miękkich wokół stawu;
  • blokada przykręgowa to wstrzyknięcia do tkanki otaczającej kręgi.

Podczas wykonywania blokady śródstawowej najpierw leczy się miejsce wstrzyknięcia. Skóra w miejscu wstrzyknięcia jest przesunięta. Skóra i tkanka podskórna są znieczulane, roztwór znieczulający tworzy niewielką warstwę podczas przesuwania igły. Igła przechodzi przez torebkę stawową i wchodzi do jamy stawowej. W ten sposób możliwe jest nie tylko wstrzyknięcie substancji leczniczych do jamy stawowej, ale także usunięcie zawartości torebki stawowej. Blokadę można wykonać z kilku stron. Pod koniec zabiegu przesunięta skóra wraca na swoje miejsce, zapewniając tym samym dodatkowe zamknięcie nakłucia. W podobny sposób wykonuje się blok okołostawowy. Następujące stawy można leczyć zastrzykami:

  • blokada bólu stawu biodrowego;
  • blokada bólu kolana;
  • blok kostki;
  • blokada stawu barkowego;
  • zablokowanie stawu łokciowego;
  • blok nadgarstka.

Wstrzyknięcia bólu pleców można wykonywać różnymi technikami: blokada szyi, blokada pleców lub blokada bólu kości ogonowej. W każdym przypadku lekarz musi posiadać kwalifikacje w zakresie schorzeń narządu ruchu i duże doświadczenie w prowadzeniu blokad terapeutycznych.

Prowadzenie takich blokad niekoniecznie wymaga warunków szpitalnych. Zabieg można wykonać ambulatoryjnie i trwa około 20 minut. Bezpośrednio po wstrzyknięciu pacjent może się poruszać. Ilość zabiegów uzależniona jest od sytuacji klinicznej, ale najczęściej jest to przebieg 3-5 zastrzyków z przerwami od dwóch dni do tygodnia.

Nawet jeden zastrzyk, blokada stawu lub kręgosłupa, może znacznie złagodzić stan osoby. A jeśli w połączeniu z innymi metodami leczenia zostanie wykonana blokada w postaci przebiegu zastrzyków, to pozytywny efekt może utrzymywać się przez bardzo długi czas..

Gdzie w Moskwie można dostać zastrzyki przeciwbólowe?

Wiele moskiewskich klinik, zarówno prywatnych, jak i publicznych, oferuje różne schematy leczenia chorób stawów i kręgosłupa. Wybierając klinikę należy zwrócić uwagę na dostępność licencji, a także doświadczenie i specjalizację lekarza wykonującego zabieg. Wykwalifikowany lekarz może wyjaśnić, dlaczego przepisuje się określone świadczenia zdrowotne, jakie leki są zalecane i dlaczego oraz, jeśli to możliwe, zasugerować alternatywę. Dodatkowym czynnikiem może być lokalizacja szpitala. Ponieważ ból stawów może ograniczać mobilność, warto wybrać klinikę znajdującą się najbliżej metra.

Klinika Stoparthrosis oferuje pacjentom szeroki wachlarz usług związanych z różnymi problemami kręgosłupa i stawów. W centrum medycznym wykonuje się dostawowe podawanie leku. Świadczenie tej usługi łączy się z kolejnym - USG stawu. Lekarze „Stoparthrosis” specjalizują się w dziedzinie ortopedii, ich staż pracy wynosi ponad 15 lat. Klinika korzysta z nowoczesnego sprzętu. Istnieje możliwość przeprowadzenia diagnostyki i zabiegów w ciągu jednego dnia, a po uzyskanych usługach pacjent otrzymuje wsparcie przez 6 miesięcy. Przychodnia jest dostępna dla pacjentów - można zadać pytanie lekarzowi telefonicznie w godzinach od 8:00 do 22:00, a recepcja czynna jest od 8 do 20 godzin.

Licencja na prowadzenie działalności medycznej nr LO-77-01-013822 z dnia 27 stycznia 2017 wydana Stopartroz LLC przez Moskiewski Wydział Zdrowia.

Możliwe jest złagodzenie bólu stawów za pomocą dostawowego podawania leku..

Zapisz się na bezpłatną konsultację, aby dowiedzieć się więcej o leczeniu stawów.

W przypadku wystąpienia bólu stawów nie zwlekaj z wizytą u lekarza..

Koszt wspólnego leczenia może zależeć od stopnia zaawansowania choroby, indywidualnych cech pacjenta oraz programu leczenia.

Niezbędne usługi medyczne do leczenia stawów można uzyskać nie tylko w gabinetach państwowych, ale także komercyjnych. Nowoczesne prywatne placówki medyczne oferują pełen zakres usług medycznych, szeroki wachlarz programów leczenia, dostępność oraz indywidualne podejście do pacjenta..

Zaoszczędź na leczeniu dzięki promocjom i rabatom!

  • 1 https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24196662
  • 2 https://www.rmj.ru/articles/revmatologiya/LOKALYNAYa_TERAPIYa_GLYuKOKORTIKOIDAMI/
  • 3 https://cyberleninka.ru/article/n/sravnitelnaya-otsenka-effektivnosti-preparatov-hondroitin-sulfata-i-gialuronovoy-kisloty-pri-osteoartroze-kolennyh-sustavov

Zastrzyk bólu, paradoksalnie, sam w sobie jest raczej bolesnym zabiegiem. Aby złagodzić stan, można zastosować znieczulenie miejscowe, nałóż na miejsce wstrzyknięcia na zimno, a kilka godzin później przeciwnie, na sucho..

Blokada: rodzaje, przeciwwskazania, leczenie, terapia nowokainą

Zalecenia dotyczące korzystania z blokady

Blokada to rodzaj zastrzyku na problemy z plecami. Wstrzyknięcie wykonuje się w uszkodzenie nerwu, aby złagodzić lub całkowicie wyeliminować ból.

Blokada polega na tymczasowej eliminacji lub wyłączeniu jednego lub więcej odruchowych bolesnych ogniw łuku mięśniowego. Jest używany przez lekarzy do leczenia chorób i ustalenia dokładnej diagnozy. Blokada selektywna pomaga w przypadkach, gdy objawy neurologiczne nie są potwierdzone badaniami klinicznymi (TK, MRI).

Podczas leczenia kręgosłupa (szczególnie kręgosłupa) jednym z najważniejszych czynników jest złagodzenie bólu, a blokada korzeni nerwowych pomaga to osiągnąć..

Do miejscowego znieczulenia nerwu stosuje się zastrzyk blokujący nocioreceptory w strefie anatomicznej lokalizacji bólu. Aby znieczulenie miejscowe przyniosło lepsze efekty, do środków znieczulających dodaje się kortykosteroidy, które zmniejszają dyskomfort i stany zapalne w tkankach. Taką terapię stosuje się w przypadkach nieskuteczności prostego leczenia farmakologicznego i fizjoterapii..

Blokada jest zalecana i stosowana w leczeniu zapalenia nerwu, zapalenia korzonków nerwowych, zapalenia mięśni. Zastrzyki pomagają nie tylko złagodzić ból, ale także częściowo przywrócić funkcje neuro-troficzne.

Rodzaje blokad

Istnieją najczęstsze rodzaje blokad:

  1. Blokadę przykręgową wykonuje się po wstępnej dezynfekcji miejsca wstrzyknięcia alkoholem lub roztworem jodu. Iniekcję wykonuje się cienką igłą w czterech miejscach naraz (po prawej i lewej stronie wyrostków kolczystych). Następnie za pomocą grubszej igły (od 10 cm) wstrzykuje się lidokainę z pewną zawartością kortykosteroidów w jeden z punktów znieczulenia. Wstrzyknięcie wykonuje się poprzez stopniowe wprowadzanie igły na całą jej długość; ilość leku nie powinna przekraczać pojedynczej dawki. Blokada przykręgowa stosowana jest w leczeniu kompleksowym z innymi metodami leczenia kręgosłupa lędźwiowego. Dzięki tej metodzie blokady roztwór znieczulający wstrzykuje się bezpośrednio w strukturę więzadeł i mięśni, szczególnie w leczeniu klinicznych wariantów osteochondrozy.
  2. Blokada stawowa stawów międzykręgowych odbywa się poprzez nakłucie odcinka lędźwiowego kręgosłupa, staw dobiera się w zależności od orientacji faset. W przypadku nakłucia czołowego wykonuje się wstrzyknięcie wzdłuż linii wyrostków kolczystych, igłę wprowadza się bezpośrednio do tkanki kostnej. Aby przejść do jamy stawowej, połączenie musi znajdować się w jednej linii z igłą, w którym to momencie obserwuje się odruchowy skurcz tkanki mięśniowej. Aby uniknąć napięcia mięśni, łagodzenie bólu odbywa się na całej drodze igły do ​​torebki stawowej. Po całkowitym wprowadzeniu igły wykonuje się test w celu usunięcia płynu stawowego. Do blokady stosuje się igłę o długości co najmniej 12 cm, blokadę śródstawową wykonuje się w przypadkach klinicznych objawów spondyloartrozy lędźwiowej. Przebieg leczenia może obejmować 3 lub 4 wstrzyknięcia w odstępie 5, 7 dni.
  3. Blokada nerwu tylnego kręgosłupa wykonywana jest po całkowitym wyleczeniu okolicy wymagającej uśmierzenia bólu. Iniekcję wykonuje się pod kątem 15 - 20o, aż końcówka igły w pełni oprze się o podstawę wyrostka poprzecznego i więzadeł międzypoprzecznych. Dzięki tej metodzie znieczulenia środkowe i boczne gałęzie nerwu rdzeniowego są zablokowane. Bloki tylnych gałęzi nerwu rdzeniowego służą do diagnozowania zespołu bólowego spowodowanego patologią zespołu mięśniowo-szkieletowego i stawowo-więzadłowego, w celu rozluźnienia mięśni w połączeniu z innymi metodami leczenia zachowawczego. Przy tej metodzie blokady istnieje ryzyko nieprawidłowego wprowadzenia igły, co może prowadzić do parestezji nerwu rdzeniowego.
  4. Blokadę zewnątrzoponową stosuje się w celu złagodzenia bólu więzadeł krzyżowo-guzicznych. Wstrzyknięcie wykonuje się cienką igłą, do kanału krzyżowego wstrzykuje się niewielką ilość środka znieczulającego, a następnie wykonuje się znieczulenie podpajęczynówkowe. Igłę wprowadza się do ustąpienia uczucia oporu, głębokość nakłucia nie powinna przekraczać 2-3 cm, w przeciwnym razie może dojść do uszkodzenia worka oponowego. Igła jest obracana dwukrotnie o 900, ale tylko wtedy, gdy nie ma uwolnienia płynu mózgowo-rdzeniowego. Pozycja igły jest zmieniana do momentu określenia jej pozanaczyniowego położenia. Znieczulenie zewnątrzoponowe daje szybki pozytywny efekt, ze względu na blokadę zajętych odcinków kręgów, prowadzi do zahamowania procesu zapalnego w tkankach. Przy prawidłowym uśmierzaniu bólu w okolicy lędźwiowej odczuwana jest lekka ciężkość, która stopniowo rozprzestrzenia się wyżej.
  5. Blokada mięśni klatki piersiowej. Mały mięsień z jodem jest wciągany do stref projekcyjnych, punkty połączenia mięśni zaznaczono liniami prostymi. Pomiędzy zewnętrzną i środkową częścią dwusiecznej wykonuje się zastrzyk, igłę przesuwa się do mięśnia piersiowego mniejszego. W przypadku blokady mięśnia piersiowego większego badanie palpacyjne wykonuje się w najbardziej bolesnych punktach.
  6. Blok mięśnia podobojczykowego wykonuje się wzdłuż dolnej krawędzi obojczyka. Iniekcję wykonuje się prostopadle do płaszczyzny nakłucia, aż igła dotknie krawędzi obojczyka, po czym obraca się ją do góry pod kątem 45o.
  7. Blokada okołonaczyniowa tętnicy kręgowej polega na nakłuciu skóry i powięzi szyi do momentu zatrzymania się w wyrostkach poprzecznych, po czym igła przesuwa się w górę krawędzi wyrostka nerwowego. Ważne jest, aby końcówka igły nie znalazła się w naczyniu. Przy odpowiedniej blokadzie znika ból w okolicy potylicznej, zanika szum w uszach, widzenie staje się wyraźniejsze.

Korzyści z leczenia blokadą

Ta metoda leczenia ma kilka zalet:

  • szybki efekt przeciwbólowy dzięki bezpośredniemu działaniu leku na przewodniki nerwowe i zakończenia;
  • nieznaczny procent efektu ubocznego;
  • wielokrotne stosowanie metod leczenia;
  • przeciwzapalne, zmniejszające przekrwienie, działanie w centrum patologii.

W zależności od zastosowanych leków blokadami mogą być:

  • środki znieczulające - nowokaina, lidokaina;
  • przeciwzapalne - leki steroidowe;
  • mieszane (różnią się czasem trwania pozytywnego efektu).

Blokada jest zalecana dla pacjentów z następującymi chorobami:

1. Reaktywne zapalenie błony maziowej, czyli takie stadia choroby, które występują na tle artrozy powierzchni stawowych.

2. Niezakaźne zapalenie stawów - reaktywne, łuszczycowe, reumatoidalne, ostre mikrokrystaliczne, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa i choroba Reitera.

3. Pourazowe i pooperacyjne surowicze zapalenie stawów.

4. Zapalenie okołostawowe, zapalenie kaletki maziowej, zapalenie ścięgien i pochwy, zwoje.

Najczęściej do wstrzyknięcia stosuje się blokadę nowokainy, wstrzyknięcie wykonuje się bezpośrednio do tkanki mięśniowej. Blokada nowokainy to tradycyjna terapia. W miejscu rozwoju patologii, po wprowadzeniu leku, unerwienie obwodowe tymczasowo przestaje działać, następuje znieczulenie.

Aby zwiększyć efekt, do głównego leku dodaje się lidokainę, trimekainę, dikainę, roztwór substytutów krwi o dużej masie cząsteczkowej, alkohol etylowy, w niektórych nietypowych przypadkach można dodać antybiotyki i (lub) witaminy.

Rodzaje terapii nowokainą

Istnieją następujące rodzaje terapii nowokainą:

  1. Blokadę przykręgową nowokainy przeprowadza się przez wprowadzenie roztworu nowokainy do tkanki regionu kręgowego. Stosowany jest w leczeniu nerwobólów i zespołu tunelowego, neuropatii, zapalenia korzonków nerwowych, zespołu bólowego szyjki macicy.
  2. Głęboka blokada nowokainy. Wstrzyknięcie nowokainy lub innego środka znieczulającego podaje się domięśniowo. Blokada nowokainy tego typu jest typowa w leczeniu zespołu gruszkowatego.
  3. Blokada nowokainy nerwów obwodowych. Nowokainę lub inny środek znieczulający wstrzykuje się w przestrzeń wokół nerwu lub do tkanek miękkich wzdłuż nerwu obwodowego. Zalecany przy nerwobólach 1 - 3 par gałęzi nerwu trójdzielnego, zespole węzła rzęskowego.
  4. Blokada zewnątrzoponowa nowokaina. Wstrzyknięcie nowokainy wykonuje się bezpośrednio do przestrzeni nadtwardówkowej. Zalecany przy lumbodynii, w celu poprawy ukrwienia.
  5. Blokada nowokainy przestrzeni podtwardówkowej jest wykonywana wyłącznie w specjalistycznym oddziale neurochirurgicznym lub neurologicznym. Wstrzyknięcie nowokainy jest wykonywane natychmiast w przestrzeni podtwardówkowej. Zalecany tylko w neuropatii podeszwowych gałęzi nerwu piszczelowego, neuropatii nerwu piętowego, zespole nerwu grzbietowego i podeszwowego.

Blokada nowokainy jest stosowana w przypadku naruszenia napięcia włókien mięśniowych, procesów zapalnych, wstrząsu bólowego z ranami, złamań, kolki nerkowej, chorób naczyniowych. Bloki z nowokainą zmniejszają skurcz mięśni, zwiększają napięcie mięśni w atonii. Blokada nowokainy pozwala zidentyfikować niedrożność jelit u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego.

Blokada nowokainy - przeciwwskazania

W leczeniu blokady nowokainy istnieją przeciwwskazania, które neurolog powinien wziąć pod uwagę przy przepisywaniu jej do leczenia. Te przeciwwskazania obejmują:

  • każdy okres ciąży i laktacji;
  • ostra niewydolność nerek;
  • niestabilność ciśnienia krwi;
  • aktywna gruźlica;
  • procesy zapalne skóry i obszarów podskórnych;
  • reakcje alergiczne na lek;
  • wiek poniżej 18 lat;
  • urazy pleców i kręgosłupa przed wystąpieniem bólu;
  • zatrucie, gorączka, infekcje; obecność cukrzycy;
  • obecność zdekompensowanej osteoporozy;
  • niezwykły charakter bólu w zespole korzeniowym;
  • brak komunikacji między pojawieniem się bólu a zmianą pozycji ciała;
  • związek między jedzeniem, wypróżnianiem się, stosunkiem a bólem pleców.

Samoleczenie, ignorowanie przeciwwskazań, jest niezwykle niebezpieczne, ponieważ blokada nerwu i splotów nerwowych (zakończeń) jest możliwa tylko wtedy, gdy anestezjolog wyraźnie rozumie i wie, gdzie i jak wstrzyknie lek, w przeciwnym razie wzrasta ryzyko powikłań i nieprzewidywalnych konsekwencji.

Jeśli musisz poddać się zabiegom blokad, preferuj sprawdzone kliniki o dobrej reputacji i wykwalifikowanych specjalistach.

Blokada kręgosłupa

Blokada kręgosłupa to wstrzyknięcie środka znieczulającego w określone punkty wzdłuż kręgosłupa. Często nie jest to metoda leczenia istniejącej choroby i nie ma żadnego efektu terapeutycznego, ale może szybko złagodzić powodowany przez nią ból. Chociaż istnieją blokady kortykosteroidowe.

Zabieg wykonywany jest wyłącznie w placówkach medycznych o profilu neurochirurgicznym lub traumatologicznym przez wykwalifikowany personel medyczny. Żadna pielęgniarka ani lekarz, który nie przeszedł specjalnego szkolenia, nie może wykonywać blokady kręgosłupa, ponieważ jest ona obarczona poważnymi komplikacjami i utratą ruchu.

Dzięki SL Clinic nie musisz już szukać miejsca na blokadę. Kontaktując się z nami, nie będziesz musiał długo czekać w kolejce, aby powstrzymać silny atak bólu. Wysoko wykwalifikowani specjaliści „SL Clinic” od razu wykonają wszystkie niezbędne zabiegi przy ścisłym przestrzeganiu wszystkich zawiłości techniki zastrzyku blokującego. Cena blokady kręgosłupa jest wskazana w cenniku i pozostaje niezmiennie przystępna dla szerokiego grona osób.

Mechanizm akcji

Kiedy w kręgosłupie pojawiają się zmiany patologiczne, nerwy rdzeniowe są uciskane, co wywołuje początek silnego bólu. W zależności od tego, który nerw jest zaciśnięty, ból może promieniować do szyi, ramion, pośladków, ud itp. Jeśli stanie się nie do zniesienia, jedynym sposobem, aby pomóc osobie, jest zablokowanie.

Ze względu na celowe podanie środka znieczulającego, czasowo blokowane jest przewodzenie impulsów wzdłuż włókien nerwowych. Prowadzi to do wyeliminowania lub przynajmniej znacznego zmniejszenia natężenia bólu w ciągu kilku minut. Dlatego pacjent może prawie natychmiast wrócić do porzuconych spraw i całkowicie się poruszać..

Przy prawidłowym wykonaniu manipulacji nie ma żadnych negatywnych konsekwencji, co pozwala powtarzać ją tyle razy, ile potrzeba. Dodatkowym atutem jest obecność we wstrzykniętym roztworze, oprócz substancji znieczulających, przeciwzapalnych. Przyczyniają się do wczesnej eliminacji procesu zapalnego w dotkniętym odcinku kręgosłupa oraz zwiększają skuteczność leczenia zachowawczego..

Zabieg przeprowadzany jest wyłącznie w warunkach całkowitej sterylności (najczęściej na sali operacyjnej lub szatni). Jest to niezwykle ważne, ponieważ gdy wirusy lub bakterie dostaną się do rdzenia kręgowego, mogą rozwinąć się zagrażające życiu powikłania: zapalenie opon mózgowych, zapalenie mózgu, zapalenie rdzenia kręgowego.

W ciągu pierwszych kilku dni po zabiegu mogą wystąpić niepożądane konsekwencje w postaci odrętwienia części ciała. Nie wymaga korekty i znika po kilku dniach..

Wskazania

Badania medyczne pokazują, że każdy ostry ból pleców, szczególnie w dolnej części pleców i kości krzyżowej, powinien być szybko leczony. W przeciwnym razie mogą sprowokować rozwój zaburzeń psychicznych, co pogorszy skuteczność leczenia..

Ponadto przy długim przebiegu choroby w korze mózgowej może tworzyć się trwałe ognisko pobudzenia. Każde dodatkowe podrażnienie może spowodować jego aktywację i rozwój nowego ataku. W takich sytuacjach bardzo trudno jest poprawić stan pacjenta metodami zachowawczymi. Dlatego znacznie lepiej jest zapobiegać tworzeniu się ogniska pobudzenia w korze mózgowej. Jeśli konwencjonalne środki nie pomagają złagodzić bólu, stosuje się blokadę kręgosłupa.

Metoda ma na celu złagodzenie bólu wywołanego przez:

  • przepukliny międzykręgowe;
  • występ krążków międzykręgowych;
  • zapalenie mięśni;
  • Rwa kulszowa;
  • zapalenie nerwu;
  • zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa;
  • osteochondroza;
  • spondyloartroza;
  • neuralgia międzyżebrowa;
  • nerwoból nerwu trójdzielnego;
  • nerwoból nerwu rdzeniowego.

Iniekcję blokady należy wykonywać nie częściej niż 4 razy w roku. Chociaż w niektórych przypadkach pacjentom przepisuje się cykl takich zastrzyków, składający się z 10 lub więcej procedur. Zrób sobie przerwę między nimi na 2-3 dni..

Metoda ta jest również często stosowana do diagnozowania wielu chorób. Skuteczność blokady w zespole bólowym wskazuje na neurologiczne przyczyny jego wystąpienia. W przeciwnym razie należy szukać innego źródła bólu..

Istnieje wiele rodzajów blokad. W zależności od charakteru obserwowanego obrazu klinicznego roztwory leków można wstrzykiwać do tkanek miękkich, określonych punktów aktywnych biologicznie, ścięgna lub I, w obszar przejścia włókien nerwowych lub ich splotów. Można je wykonać na dowolnej części pleców, ale tylko lekarz może dobrać odpowiedni rodzaj uśmierzania bólu. Na przykład zastrzyki punktowe w kręgach C1-C7 kręgosłupa szyjnego mogą wyeliminować ból całego pleców..

  1. Szyjny. Lek wstrzykuje się do kręgów kręgosłupa szyjnego. Pozwala całkowicie wyeliminować ból szyi, ramion i głowy, a także całego kręgosłupa..
  2. Pierś. Polega na wstrzyknięciu roztworu leków na poziomie odcinka piersiowego kręgosłupa, który pomaga znieczulić ramiona, mięśnie klatki piersiowej i tułowia, a także narządy wewnętrzne.
  3. Klatka piersiowa lędźwiowa. Wspomaga eliminację bolesnych odczuć w dolnej części pleców, nóg oraz niweluje dyskomfort w jelitach.
  4. Lędźwiowy - łagodzi ból w okolicy lędźwiowej. Może być przepisany przez neurologa lub kręgowca w celach diagnostycznych.
  5. Coccygeal - przeznaczony do eliminacji bólu kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego.

Rozróżnij blokady terapeutyczne, lidokainowe i nowokainowe. Pierwsza z nich zakłada wprowadzenie, oprócz środków znieczulających, dodatkowych roztworów kortykosteroidów o wyraźnych właściwościach przeciwzapalnych. Uważane są za dość skuteczną metodę leczenia zespołu bólowego i innych objawów zaburzeń neurologicznych, ponieważ wpływają również na przyczyny bólu - proces zapalny.

Blokady terapeutyczne zapewniają niskie ryzyko wystąpienia działań niepożądanych wstrzykniętych leków, ponieważ ich substancje czynne natychmiast wnikają do zmiany i dopiero wtedy w małych dawkach wchłaniają się do krwiobiegu.

Blokady nowokainy i lidokainy polegają na wprowadzeniu środka znieczulającego w strefę największego bólu, tzw. Punkty spustowe. Są skuteczne w bólach wynikających ze zwiększonego napięcia mięśni pleców, przekrwienia stawów, zespołu korzeniowego. W takim przypadku blokady lidokainy można stosować tylko w celu złagodzenia zespołu bólowego, podczas gdy bloki nowokainy są przepisywane w celach diagnostycznych..

Istnieją również różne metody podawania leków. Rozróżnij blokadę zewnątrzoponową, międzyżebrową i przykręgową.

Zewnątrzoponowa blokada odcinka lędźwiowego kręgosłupa

W przypadku bólu krzyża i konieczności operacji dolnej części ciała najskuteczniejsze jest wprowadzenie znieczulenia do przestrzeni zewnątrzoponowej odcinka lędźwiowego kręgosłupa na granicy z kością krzyżową. W tym obszarze ból jest zwykle zlokalizowany z uszkodzeniem korzeni nerwowych kręgosłupa lędźwiowego..

Istota procedury jest następująca:

  • pacjent leży na brzuchu lub boku;
  • skóra jest traktowana roztworem antyseptycznym;
  • znieczulenie miejscowe wykonuje się w okolicy kręgów L1 - L5;
  • ustala się anatomiczne punkty orientacyjne i precyzyjnie wprowadza igłę między kręgi L3 - L4 lub L4 - L5 (podczas gdy przechodzi przez skórę, tłuszcz podskórny, więzadło nadkręgowe, międzykostne i żółte);
  • ostrożnie pokonano opór granicy przestrzeni zewnątrzoponowej;
  • roztwór jest powoli wstrzykiwany;
  • igłę usuwa się i nakłada sterylny bandaż.

Aby zapobiec skokowi ciśnienia krwi, pacjentowi można podać kofeinę przed blokadą, a efedrynę osobom cierpiącym na niedociśnienie. Efekt terapeutyczny pojawia się natychmiast po wstrzyknięciu i utrzymuje się przez długi czas. Ale często wystarcza to całkowicie, aby przerwać łańcuch impulsów bólowych, zapobiec tworzeniu się ogniska pobudzenia w korze mózgowej i normalizować stan pacjenta..

Paravertebral

Ostatnio najczęściej wykonuje się przykręgową blokadę okolicy lędźwiowo-krzyżowej w celu wyeliminowania bólu. Wraz z nią wprowadzenie roztworu leków przeprowadza się w oddzielną gałąź nerwu w okolicy linii przykręgowej, która przebiega na poziomie poprzecznych procesów kręgowych bez wpływu na rdzeń kręgowy. Prowadzi to do znieczulenia określonej części ciała lub narządu wewnętrznego, co zwykle wystarcza do wyeliminowania wąsko zlokalizowanego bólu lub rozpoznania.

Z kolei blokady przykręgowe dzielą się na 4 typy w zależności od głębokości ekspozycji:

  • tkanka - lek wstrzykuje się do tkanek miękkich w pobliżu dotkniętego segmentu kręgosłupa;
  • receptor - środek znieczulający wstrzykuje się w miejscach lokalizacji receptorów odpowiedzialnych za impulsy bólowe;
  • przewodzący - wstrzyknięcie wykonuje się w pobliżu korzenia nerwu, który jest odpowiedzialny za przewodzenie impulsów bólowych;
  • ganglionic - celem blokady są węzły nerwowe.

Blokada przykręgowa wykonywana jest z pozycji leżącego na brzuchu pacjenta. Lekarz poprzez badanie palpacyjne określa miejsce najsilniejszego bólu, który często znajduje się w rzucie zajętego nerwu. Skórę przeciera się roztworem antyseptycznym, a nowokainę wstrzykuje się śródskórnie cienką igłą, aż do uzyskania efektu „skórki cytryny”.

Kolejną igłę wprowadza się w odległości 3-4 cm od linii wyrostków kolczystych na poziomie pożądanej przestrzeni międzykręgowej. Gdy porusza się w głąb, roztwór nowokainy wstrzykuje się małymi porcjami, aż oprze się o wyrostek poprzeczny. Następnie zmienia się kierunek ruchu igły, aby ominąć krąg w górę lub w dół. Tak więc zanurza się kolejne 2 cm i wprowadza zaplanowaną ilość roztworu. Zatem całkowita głębokość wprowadzenia igły wynosi około 5-6 cm.

Jeśli występuje ostry ból w okolicy lędźwiowo-krzyżowej bez wyraźnej lokalizacji, wykonuje się jedno lub dwustronną blokadę za pomocą mieszaniny nowokainy i kortykosteroidu (zwykle hydrokortyzonu) w okolicy rdzenia kręgowego przez 3 lub 6 punktów przykręgowych. Dawkę hydrokortyzonu oblicza się indywidualnie na podstawie stanu pacjenta, nasilenia i umiejscowienia bólu.

Po wykonaniu blokady pacjentowi zaleca się pozostanie w pozycji leżącej i powstrzymanie się od aktywnego ruchu przez co najmniej 2 godziny. Powinieneś leżeć na zdrowej stronie. W tej chwili dozwolone jest używanie gadżetów lub innych urządzeń rozrywkowych.

Blokada nerwobólów międzyżebrowych

Celem zabiegu jest podanie leków do przestrzeni międzyżebrowej w okolicy zajętego przejścia nerwowego. Rozróżniać:

  • przymostkowy;
  • z przodu;
  • plecy;
  • boczny.

Poziom podawania leku określa się na podstawie miejsca urazu lub ogniska choroby.

Podczas wykonywania zabiegu pacjent musi leżeć na zdrowej stronie. Po odkażeniu skóry wykonuje się infiltrację śródskórną cienką igłą. Grubszą igłę wprowadza się w to samo miejsce ściśle prostopadle do dolnej krawędzi żebra, a następnie pod kątem, zanurzając się w tkankach miękkich pod nią. Podczas wykonywania manipulacji na tylnych częściach żeber, integralność naczyń jest regularnie monitorowana poprzez przeprowadzanie aspiracji kontrolnej.

Leki blokujące rdzeń

Często stosuje się preparaty wieloskładnikowe, które są oparte na dobrze znanych środkach znieczulających - lidokainie i nowokainie. Blokują przekazywanie impulsów nerwowych poprzez hamowanie kanalików sodowych.

Ponadto rozwiązania do zastrzyków blokujących mogą obejmować:

  • kortykosteroidy są silnymi lekami przeciwzapalnymi, których podanie bezpośrednio w miejsce zapalenia przyczynia się do szybkiej eliminacji obrzęków i wyraźnego procesu zapalnego;
  • Witaminy z grupy B - przyczyniają się do normalizacji przekazywania impulsów nerwowych;
  • chondroprotektory - niezbędne do aktywnego nasycenia tkanki chrzęstnej, przywracając jej elastyczność i siłę.

Technologia blokady kręgosłupa szyjnego

W razie potrzeby, aby wyeliminować ból kręgosłupa szyjnego, pacjent siedzi i proszony jest o przechylenie głowy do przodu. Pracownik medyczny dezynfekuje skórę, a lekarz wykonujący zabieg stwierdza stan zapalny kręgu i wbija w niego igłę w odległości 2 cm od niego na głębokość 3–3,5 cm po jednej stronie kręgosłupa.

Technologia wykonywania blokady odcinka piersiowego kręgosłupa

Zabieg wykonywany jest w pozycji leżącej. W środkowej części klatki piersiowej lekarz znajduje mięsień i wyrostek kręgowy. Po dezynfekcji skóry w odległości 2 cm od środkowej linii kanału kręgowego na głębokość 3,5 cm wprowadza się igłę.

Technologia blokady odcinka lędźwiowego i lędźwiowo-krzyżowego

Ból leży na brzuchu. Skóra jest traktowana roztworem antyseptycznym. Lekarz rozpoznaje wyrostek kręgosłupa w miejscu lokalizacji bólu i wprowadza igłę 2-3 cm od linii środkowej kręgosłupa pod kątem prostym. Lek wstrzykuje się po zanurzeniu igły na 3-4 cm, zwykle wykonuje się zastrzyki z obu stron kręgosłupa..

Jeśli konieczne jest znieczulenie okolicy krzyżowej, pacjent musi położyć się na boku i przyciągnąć kolana do klatki piersiowej. Zapewnia to zwiększenie odstępów między procesami kręgów i zwiększa wygodę manipulacji.

Przeciwwskazania do zabiegu

Blokady pleców, nawet przy silnym bólu, nie można wykonać przy:

  • zaburzenia krzepnięcia krwi, w szczególności z hemofilią lub i / lub przyjmowaniem przez pacjenta antykoagulantów;
  • choroba zakaźna;
  • myasthenia gravis;
  • zespół chorego zatoki;
  • ciężka choroba sercowo-naczyniowa;
  • ciężka bradykardia, niedociśnienie tętnicze;
  • naruszenie procesów hematopoezy;
  • alergie na nowokainę lub lidokainę;
  • padaczka;
  • zwiększone napięcie naczyniowe;
  • Ciąża i laktacja;
  • poważna choroba nerek;
  • niewydolność wątroby;
  • zaburzenia psychiczne.

Zabieg nie jest również wykonywany u nieprzytomnego pacjenta. Nawet jeśli pacjent nie doświadczył wcześniej reakcji alergicznej na stosowane leki, testy alergiczne przeprowadzane są bezpośrednio przed blokadą w celu określenia wrażliwości na nie. W tym celu skórę lekko porysuje się wertykulatorem i na to miejsce nakłada się kroplę preparatu. W przypadku braku zaczerwienienia, obrzęku i innych objawów alergii dozwolone są zastrzyki blokujące z jego użyciem.

Możliwe komplikacje

Zdecydowana większość powikłań bloku kręgosłupa jest spowodowana naruszeniem techniki jego wykonania. Dlatego można ich łatwo ominąć, kierując się do wysoko wykwalifikowanych specjalistów, którzy doskonale znają procedurę wykonania zabiegu. Wstrzyknięcie blokady niesie ze sobą następujące ryzyko:

  • przebicie twardej błony rdzenia kręgowego, które jest obarczone przenikaniem roztworu leków do pajęczyny, spadkiem ciśnienia wewnątrzczaszkowego i pojawieniem się silnych bólów głowy;
  • uraz naczynia krwionośnego i wprowadzenie do niego środka znieczulającego, co może prowadzić do drętwienia części ciała, powstania krwiaka;
  • dodanie infekcji jest możliwe, jeśli podczas zabiegu nie obserwuje się bezpłodności, której towarzyszy zaczerwienienie, bolesność dotkniętego obszaru tkanek miękkich, a czasem ropienie;
  • obserwuje się przejściowe zaburzenia neurologiczne z uszkodzeniem włókna nerwowego, ryzyko wynosi 0,1%.

Blokada kręgosłupa w SL Clinic

W SL Clinic blokady wykonywane są przez w pełni przeszkolonych pracowników medycznych, co gwarantuje absolutnie precyzyjne trzymanie się techniki manipulacji i brak powikłań. Z nami możesz wykonać dowolny rodzaj blokady. Lekarz indywidualnie wybierze najskuteczniejszą metodę eliminacji bólu. każdy zabieg wskazany jest w cenniku.

Koszt blokady wynosi od 1000 do 5000 rubli i zależy od:
- Koszt leków, które podajemy;
- Kliniki, w których będzie przeprowadzana blokada.
- Liczba blokad.
- Rodzaj blokady (przykręgowa, zewnątrzoponowa itp.)
Cena zawiera:
- produkt leczniczy;
- Strzykawki z igłą.
- Klinika, w której będzie przeprowadzana blokada;
- Rodzaj wprowadzenia blokady (przykręgowo, zewnątrzoponowo itp.)
- liczba sesji blokady;
- Obserwacja i konsultacja na okres rehabilitacji lub terapii.

Sugerujemy również, abyś nie tylko walczył z przejawami istniejącej choroby, ale także sam z nią. Wykwalifikowani chirurdzy kręgosłupa i lekarze innych specjalności będą w stanie dokładnie zrozumieć przyczyny bólu i wybrać optymalną taktykę leczenia.

Diagnostyka w „Klinice SL” prowadzona jest na nowoczesnym sprzęcie najnowszej generacji, który pozwala wykryć najmniejsze odchylenia od normy i skutecznie wpływać na nie przy pomocy terapii zachowawczej. W przypadku nieskuteczności lub w zaawansowanych przypadkach możemy zaproponować Państwu szybkie leczenie operacyjne istniejących schorzeń najnowszymi metodami, które charakteryzują się niską inwazyjnością i wysokim poziomem bezpieczeństwa. Tutaj nie znajdziesz kolejek, zaniedbań i nieuwagi pacjentów. Szczerze dbamy o Twoje zdrowie i jesteśmy gotowi przejść z Tobą długą drogę do zdrowia kręgosłupa. Umów się teraz na spotkanie ze specjalistą, którego potrzebujesz, zadzwoń.

Czym jest blokada w medycynie? Dlaczego robią blokadę? Jakie leki są używane do blokady

Czym jest blokada w medycynie? Przyjrzyjmy się bliżej tej kwestii. Ta procedura jest techniką medyczną, w której specjalne leki są wstrzykiwane do określonej części ciała. Zasadniczo wstrzykuje się je do punktów nerwowych, a także tkanek biorących udział w unerwieniu dotkniętych narządów. Blokada określonego obszaru ciała umożliwia złagodzenie ogólnego samopoczucia pacjenta oraz korzystnie wpływa na przebieg choroby. Jednym z głównych celów blokady, a ponadto ewentualnych zastrzyków, jest eliminacja bólu i jego źródła. Dowiedzmy się, jakie blokady są w medycynie. A także dowiemy się, jakie leki są najczęściej używane do ich wykonywania.

Czym jest blokada w medycynie?

Jednym z najważniejszych niuansów blokady jest to, że walka z uszkodzeniem części ciała powinna być prowadzona jak najszybciej z jak najmniejszą liczbą możliwych negatywnych konsekwencji. Ponadto ważne jest, aby blokada nie marnowała czasu..

Tak więc blokada to zdarzenie, które działa tak efektywnie, jak to tylko możliwe. Nic dziwnego, że współczesna medycyna stosuje tę metodę leczenia. Blokady są stosowane w traumatologii, chirurgii, ortopedii, neurologii, urologii, ginekologii, położnictwie i tak dalej. Teraz dowiemy się, na jakie rodzaje blokad w medycynie są podzielone. Istnieje kilka.

Jest też coś takiego jak blok gałęzi pęczka. Co to jest?

Wiązka Hisa jest częścią mięśnia sercowego, która składa się z nietypowych włókien mięśniowych. Ma tułów i dwie nogi - lewą i prawą. Funkcja tych struktur jest następująca - przekazywanie impulsów elektrycznych powstających w prawym przedsionku do mięśnia sercowego komorowego. To powoduje, że kurczą się w rytmie dopasowanym do rytmu przedsionków. W przypadku zakłócenia przewodzenia impulsów dochodzi do częściowego lub całkowitego powstania bloku gałęzi pęczka Hisa.

Może być kompletny lub niekompletny, trwały, przerywany, przejściowy lub naprzemienny..

Pacjenci z taką blokadą przy braku choroby podstawowej nie wymagają leczenia.

Rodzaje blokad w medycynie

Blokady w medycynie dzielą się na lokalne i segmentowe:

  • Miejscowe są wykonywane bezpośrednio w miejscu zmiany. Są również produkowane wokół dotkniętych obszarów lub pod nimi. Lokalne blokady dzielą się na okołostawowe, w ramach których oddziałują na tkanki okołostawowe, a także na okołostawowe. Ostatni podtyp polega na wykonaniu blokady w kanałach, przez które przechodzą nerwy.
  • Blokada segmentowa działa pośrednio poprzez tkankę nerwów krzyżowych. Dlaczego robią blokadę? Więcej o tym później.

Blokada przykręgowa i kręgowa

Z kolei segmentowy rodzaj blokady medycznej dzieli się na przykręgowe i kręgowe:

  • Blokada przykręgowa to profesjonalna procedura wykonywana w celu złagodzenia lub tępego bólu. Stosowany jest głównie na tle bólu pleców. Z technicznego punktu widzenia blokada kręgosłupa to wprowadzenie przez lekarza specjalisty specjalnej mieszanki do dotkniętego obszaru. Mówiąc najprościej, jest to przede wszystkim zwykły zastrzyk, który wykonuje się w pobliżu kręgosłupa. Z jego pomocą można na chwilę wyłączyć odruchy, znacznie zmniejszając obrzęk i poprawiając odżywianie korzeni nerwowych. W związku z tym blokada przykręgosłupowa jest konieczna w celu złagodzenia bólu, a także środków zapobiegawczych w celu wykrycia współistniejących patologii. W sytuacjach zespołu przewlekłego bólu nie wyklucza się skurczu mięśni, który w efekcie może powodować ich niewłaściwe funkcjonowanie..
  • Blokada kręgosłupa jest jedną z opcji leczenia chorób pleców. W ramach terapii pozwala pozbyć się niewygodnych, a dodatkowo bolesnych doznań, głównie w okolicy lędźwiowej, a jako metoda diagnostyczna pozwala bardziej szczegółowo przyjrzeć się obrazowi chorób związanych z kręgosłupem.

Blokady medyczne. Zasada użytkowania

Zgodnie z zasadą stosowania blokad w medycynie dzielą się na terapeutyczne i diagnostyczne. Jaka jest różnica?

  • Blokada terapeutyczna jest techniką bezpieczną, niezbędną w leczeniu zespołów i patologii, którym towarzyszy silny ból neurologiczny, reumatoidalny i pooperacyjny..
  • Blokady diagnostyczne umożliwiają lekarzowi szybkie i dokładne ustalenie przyczyn bólu w celu postawienia diagnozy. W niektórych sytuacjach bolesne odczucia mogą wynikać ze stanu zapalnego lub podrażnienia struktur z receptorami bólu. Po wprowadzeniu leku do generatora bólu wszystkie nieprzyjemne odczucia znikają na chwilę, co daje lekarzom możliwość ustalenia dokładniejszej diagnozy. Skuteczność, a także przebieg leczenia, zależy bezpośrednio od właściwej diagnozy. Nie wszyscy wiedzą, czym jest blokada w medycynie.

Blokada według Wiszniewskiego

Podstawy blokad w medycynie zostały opracowane i zaproponowane przez Wiszniewskiego. Głównym celem było przerwanie impulsów w sytuacjach wstrząsu opłucno-płucnego, który pojawia się z powodu ran w okolicy klatki piersiowej. Tym samym autor blokady doszedł do pewnych wniosków, na podstawie których opracowano różne kategorie blokad:

  • Procesy zapalne, różniące się etiologią, podlegają tym samym prawom, zwłaszcza na etapie rozwojowym.
  • Tworzenie się stanów zapalnych można spowolnić lub zatrzymać, jeśli są zlokalizowane w stanie surowiczej impregnacji tkanek nerwowych.
  • Bezwzględne rodzaje stanów zapalnych zaczynają się jątrzyć i pojawiają się utajone.
  • Przywrócenie ściany naczyniowej następuje, gdy jej fizjologia została zaburzona w wyniku patologicznego procesu związanego z naruszeniem tonu, a ponadto przepuszczalności małych naczyń.

Według Wiszniewskiego opracowano odmiany blokad, dzięki którym medycyna zrobiła znaczący krok naprzód. Należy pamiętać, że zabieg powinni wykonywać wyłącznie wysoko wykwalifikowani lekarze, ponieważ popełnienie błędów może spowodować komplikacje u pacjentów..

Należy zauważyć, że istnieje coś więcej niż tylko blokada pleców. Zastrzyki z lekami podaje się również w inne obszary ciała..

Dlatego naukowcy zaproponowali następujące typy:

  • Blok szyjki macicy. Wskazaniami do tego typu blokady są urazy klatki piersiowej i głowy. Służy do wstrząsu opłucno-płucnego. W ramach powikłań podaje się, że w jednym przypadku na sto, w sytuacjach niekompetencji lekarza lub ze względu na specyfikę zabiegu, igła może wejść do tętnicy szyjnej..
  • Krótka blokada. Wskazaniami do tej blokady są występowanie w początkowych stadiach zapalenia tkanki lub skóry. Przykłady obejmują pojawienie się karbunkułów, czyraków i zapalenia sutka. Ten rodzaj blokady nie powoduje żadnych komplikacji.
  • Perirenalna blokada. Odbywa się to w przypadku niedrożności jelit w ostrych stadiach, a także w przypadku nacieku, niedowładu jelit, wstrząsu i kolki nerkowej. Głównymi powikłaniami są nakłucia nerek lub jelit.
  • Blok przedkrzyżowy. Blokada ta wykonywana jest w ramach zabiegów chirurgicznych na jelicie. Wykonywany jest również przy stanach zapalnych w okolicy miednicy, a także przy naruszeniu hemoroidów. Ten rodzaj blokady nie powoduje żadnych komplikacji.
  • Blokada skrzynki. Wskazania do niej to obecność procesów zapalnych wraz z ukąszeniami węża, odmrożeniami czy oparzeniami kończyn. Ta blokada nie powoduje komplikacji.
  • Blokada wewnętrzna. Wykonywany jest w przypadku złamań lub urazów kości miednicy. W przypadku prawidłowego wykonania zabiegu nie powoduje to żadnych komplikacji..
  • Blokada międzyżebrowa. Blokada międzyżebrowa jest najczęściej stosowana w neurologii lub traumatologii. Ponadto nadaje się do nerwobólów, złamań żeber lub torakotomii. W ramach możliwych powikłań możliwe jest uszkodzenie tętnic, a także nakłucie opłucnej.
  • Lokalna blokada dożylna. Jest stosowany przy artrozie, zapaleniu ścięgien i pochwy, ropnej chorobie, która rozprzestrzenia się na kończyny. Ta blokada nie powoduje komplikacji.
  • Blokada przykręgowa. Stosuje się przy urazach klatki piersiowej oraz dodatkowo przy złamaniach żeber. Ta blokada również nie powoduje komplikacji..

A więc teraz dowiedzmy się, które leki w medycynie są uważane za najpopularniejsze w ramach blokady. Czego dokładnie użyć?

Jakie leki są używane do blokady?

Blokady wyróżniają się między innymi własnymi kwalifikacjami. Tak więc istnieją:

  • Blokada jednoskładnikowa, w której używany jest tylko jeden określony lek.
  • Dicomponent, w tym przypadku używane są dwa środki.
  • Wieloskładnikowe, gdy stosuje się więcej niż dwa leki.

„Nowokaina”

Popularne jest przeprowadzanie blokady nowokainy. Często ten lek jest stosowany w ramach blokad w medycynie. Środek ten działa jako eteryczny środek znieczulający. „Nowokaina” jest uwalniana i produkowana w postaci roztworu, który jest przeznaczony do wstrzykiwań. To narzędzie różni się procentem. Na przykład dzieje się od 0,2 do 2%. Ból po zastosowaniu blokady opartej na „nowokainie” znika po około pięciu minutach od wstrzyknięcia. Uzyskany efekt trwa zwykle około dwóch godzin. W przeważającej większości sytuacji ten czas zwykle wystarcza na wyeliminowanie impulsów bólowych, a dodatkowo na poprawę samopoczucia pacjentów. Wadą stosowania tego środka są częste reakcje naczyniowe wraz z alergiami..

„Lidokaina”

Lidokaina jest środkiem znieczulającym o właściwościach amidowych i zajmuje obecnie drugie miejsce pod względem popularności w medycynie. To prawda, że ​​ten lek coraz częściej twierdzi, że zajmuje wiodącą pozycję i praktycznie wyprzedza Novocain. Biorąc pod uwagę fakt, że zastrzyki z „lidokainą” odznaczają się dobrą przepuszczalnością, a dodatkowo niską toksycznością i absolutnym brakiem reakcji negatywnych, można powiedzieć, że lek ten jest również najlepszym sposobem na wykonanie blokady. Między innymi „lidokaina” ma podwyższony indeks terapeutyczny. Efekt, jaki wywołuje blokada lidokainy, może utrzymywać się do kilku godzin.

„Bupiwakaina”

Bupiwakaina jest jednym z anestetyków amidowych. Działanie tego leku charakteryzuje się późnym rozpoczęciem pracy po dziesięciu do dwudziestu minutach od momentu podania. To prawda, że ​​czas jego wpływu może wynosić od trzech do pięciu godzin. Służy do wykonywania blokady zewnątrzoponowej, a ponadto ogonowej blokady nerwów obwodowych. Ale jeśli go użyjesz, istnieje ryzyko skutków ubocznych. Jednocześnie głównym zagrożeniem jest działanie toksyn na serce i nerki..

„Hydrokortyzon”

Hydrokortyzon to kolejny hormon steroidowy, który służy do blokowania blokady. Wyprodukuj i wypuść w postaci zawiesin. To uwalnianie wynika z faktu, że substancja ta jest nierozpuszczalna w wodzie. Z tego powodu przed wprowadzeniem do organizmu „hydrokortyzon” należy zmieszać ze środkiem znieczulającym. Skorzystaj z przedstawionych środków do blokad śródstawowych.

„Deksametazon”

„Deksametazon” jest również środkiem hormonalnym, którego aktywność jest trzydziestokrotnie wyższa w porównaniu z „hydrokortyzonem”. Ten lek prawie nie ma wpływu na metabolizm elektrolitów. Lek ten działa bardzo szybko, jednak efekt jego stosowania nie utrzymuje się długo. Najczęściej ten lek służy do blokowania tkanek miękkich. Należy zauważyć, że w ramach jego stosowania nie ma martwicy..

Jakie inne leki są używane do blokady?

„Depomedrol”

„Depomedrol” jest jedną z form „metyloprednizolonu”, który ma długotrwałe działanie na organizm. Najczęściej lek stosuje się do blokad dostawowych i śródkostnych. Służy również do wykonywania wstrzyknięć w tkanki miękkie. W ramach organizacji blokad zewnątrzoponowych lek stosuje się ze szczególną ostrożnością, ponieważ może służyć jako jedna z głównych przyczyn wystąpienia pajęczynówki.

„Diprospan”

„Diprospan” jest lekiem steroidowym. Prezentowany środek jest odpowiedni, jeśli konieczne jest wyeliminowanie bolesnych uczuć lub wrażeń, a także patologii w okolicy stawów. „Diprospan” nadaje się również na ostrogę piętową, a dodatkowo do likwidacji bólu kręgosłupa. Lek zaczyna działać już po kilku godzinach, utrzymując efekt do trzech tygodni. „Diprospan” jest używany do wstrzykiwania blokad nerwowych. Między innymi lek ten stosuje się na tkankach miękkich, w tym okołostawowych. Odbywa się za pomocą „Diprospanu” i blokuje w torebce stawowej. Jest bardzo potężny.

Zbadaliśmy, czym jest blokada w medycynie. Dbaj o siebie i bądź zdrowy!