Główny

Torticollis

Blokada: rodzaje, przeciwwskazania, leczenie, terapia nowokainą

Blokada to rodzaj zastrzyku na problemy z plecami. Wstrzyknięcie wykonuje się w uszkodzenie nerwu, aby złagodzić lub całkowicie wyeliminować ból.

Blokada polega na tymczasowej eliminacji lub wyłączeniu jednego lub więcej odruchowych bolesnych ogniw łuku mięśniowego. Jest używany przez lekarzy do leczenia chorób i ustalenia dokładnej diagnozy. Blokada selektywna pomaga w przypadkach, gdy objawy neurologiczne nie są potwierdzone badaniami klinicznymi (TK, MRI).

Podczas leczenia kręgosłupa (szczególnie kręgosłupa) jednym z najważniejszych czynników jest złagodzenie bólu, a blokada korzeni nerwowych pomaga to osiągnąć..

Do miejscowego znieczulenia nerwu stosuje się zastrzyk blokujący nocioreceptory w strefie anatomicznej lokalizacji bólu. Aby znieczulenie miejscowe przyniosło lepsze efekty, do środków znieczulających dodaje się kortykosteroidy, które zmniejszają dyskomfort i stany zapalne w tkankach. Taką terapię stosuje się w przypadkach nieskuteczności prostego leczenia farmakologicznego i fizjoterapii..

Blokada jest zalecana i stosowana w leczeniu zapalenia nerwu, zapalenia korzonków nerwowych, zapalenia mięśni. Zastrzyki pomagają nie tylko złagodzić ból, ale także częściowo przywrócić funkcje neuro-troficzne.

Rodzaje blokad

Istnieją najczęstsze rodzaje blokad:

  1. Blokadę przykręgową wykonuje się po wstępnej dezynfekcji miejsca wstrzyknięcia alkoholem lub roztworem jodu. Iniekcję wykonuje się cienką igłą w czterech miejscach naraz (po prawej i lewej stronie wyrostków kolczystych). Następnie za pomocą grubszej igły (od 10 cm) wstrzykuje się lidokainę z pewną zawartością kortykosteroidów w jeden z punktów znieczulenia. Wstrzyknięcie wykonuje się poprzez stopniowe wprowadzanie igły na całą jej długość; ilość leku nie powinna przekraczać pojedynczej dawki. Blokada przykręgowa stosowana jest w leczeniu kompleksowym z innymi metodami leczenia kręgosłupa lędźwiowego. Dzięki tej metodzie blokady roztwór znieczulający wstrzykuje się bezpośrednio w strukturę więzadeł i mięśni, szczególnie w leczeniu klinicznych wariantów osteochondrozy.
  2. Blokada stawowa stawów międzykręgowych odbywa się poprzez nakłucie odcinka lędźwiowego kręgosłupa, staw dobiera się w zależności od orientacji faset. W przypadku nakłucia czołowego wykonuje się wstrzyknięcie wzdłuż linii wyrostków kolczystych, igłę wprowadza się bezpośrednio do tkanki kostnej. Aby przejść do jamy stawowej, połączenie musi znajdować się w jednej linii z igłą, w którym to momencie obserwuje się odruchowy skurcz tkanki mięśniowej. Aby uniknąć napięcia mięśni, łagodzenie bólu odbywa się na całej drodze igły do ​​torebki stawowej. Po całkowitym wprowadzeniu igły wykonuje się test w celu usunięcia płynu stawowego. Do blokady stosuje się igłę o długości co najmniej 12 cm, blokadę śródstawową wykonuje się w przypadkach klinicznych objawów spondyloartrozy lędźwiowej. Przebieg leczenia może obejmować 3 lub 4 wstrzyknięcia w odstępie 5, 7 dni.
  3. Blokada nerwu tylnego kręgosłupa wykonywana jest po całkowitym wyleczeniu okolicy wymagającej uśmierzenia bólu. Iniekcję wykonuje się pod kątem 15 - 20o, aż końcówka igły w pełni oprze się o podstawę wyrostka poprzecznego i więzadeł międzypoprzecznych. Dzięki tej metodzie znieczulenia środkowe i boczne gałęzie nerwu rdzeniowego są zablokowane. Bloki tylnych gałęzi nerwu rdzeniowego służą do diagnozowania zespołu bólowego spowodowanego patologią zespołu mięśniowo-szkieletowego i stawowo-więzadłowego, w celu rozluźnienia mięśni w połączeniu z innymi metodami leczenia zachowawczego. Przy tej metodzie blokady istnieje ryzyko nieprawidłowego wprowadzenia igły, co może prowadzić do parestezji nerwu rdzeniowego.
  4. Blokadę zewnątrzoponową stosuje się w celu złagodzenia bólu więzadeł krzyżowo-guzicznych. Wstrzyknięcie wykonuje się cienką igłą, do kanału krzyżowego wstrzykuje się niewielką ilość środka znieczulającego, a następnie wykonuje się znieczulenie podpajęczynówkowe. Igłę wprowadza się do ustąpienia uczucia oporu, głębokość nakłucia nie powinna przekraczać 2-3 cm, w przeciwnym razie może dojść do uszkodzenia worka oponowego. Igła jest obracana dwukrotnie o 900, ale tylko wtedy, gdy nie ma uwolnienia płynu mózgowo-rdzeniowego. Pozycja igły jest zmieniana do momentu określenia jej pozanaczyniowego położenia. Znieczulenie zewnątrzoponowe daje szybki pozytywny efekt, ze względu na blokadę zajętych odcinków kręgów, prowadzi do zahamowania procesu zapalnego w tkankach. Przy prawidłowym uśmierzaniu bólu w okolicy lędźwiowej odczuwana jest lekka ciężkość, która stopniowo rozprzestrzenia się wyżej.
  5. Blokada mięśni klatki piersiowej. Mały mięsień z jodem jest wciągany do stref projekcyjnych, punkty połączenia mięśni zaznaczono liniami prostymi. Pomiędzy zewnętrzną i środkową częścią dwusiecznej wykonuje się zastrzyk, igłę przesuwa się do mięśnia piersiowego mniejszego. W przypadku blokady mięśnia piersiowego większego badanie palpacyjne wykonuje się w najbardziej bolesnych punktach.
  6. Blok mięśnia podobojczykowego wykonuje się wzdłuż dolnej krawędzi obojczyka. Iniekcję wykonuje się prostopadle do płaszczyzny nakłucia, aż igła dotknie krawędzi obojczyka, po czym obraca się ją do góry pod kątem 45o.
  7. Blokada okołonaczyniowa tętnicy kręgowej polega na nakłuciu skóry i powięzi szyi do momentu zatrzymania się w wyrostkach poprzecznych, po czym igła przesuwa się w górę krawędzi wyrostka nerwowego. Ważne jest, aby końcówka igły nie znalazła się w naczyniu. Przy odpowiedniej blokadzie znika ból w okolicy potylicznej, zanika szum w uszach, widzenie staje się wyraźniejsze.

Korzyści z leczenia blokadą

Ta metoda leczenia ma kilka zalet:

  • szybki efekt przeciwbólowy dzięki bezpośredniemu działaniu leku na przewodniki nerwowe i zakończenia;
  • nieznaczny procent efektu ubocznego;
  • wielokrotne stosowanie metod leczenia;
  • przeciwzapalne, zmniejszające przekrwienie, działanie w centrum patologii.

W zależności od zastosowanych leków blokadami mogą być:

  • środki znieczulające - nowokaina, lidokaina;
  • przeciwzapalne - leki steroidowe;
  • mieszane (różnią się czasem trwania pozytywnego efektu).

Blokada jest zalecana dla pacjentów z następującymi chorobami:

1. Reaktywne zapalenie błony maziowej, czyli takie stadia choroby, które występują na tle artrozy powierzchni stawowych.

2. Niezakaźne zapalenie stawów - reaktywne, łuszczycowe, reumatoidalne, ostre mikrokrystaliczne, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa i choroba Reitera.

3. Pourazowe i pooperacyjne surowicze zapalenie stawów.

4. Zapalenie okołostawowe, zapalenie kaletki maziowej, zapalenie ścięgien i pochwy, zwoje.

Najczęściej do wstrzyknięcia stosuje się blokadę nowokainy, wstrzyknięcie wykonuje się bezpośrednio do tkanki mięśniowej. Blokada nowokainy to tradycyjna terapia. W miejscu rozwoju patologii, po wprowadzeniu leku, unerwienie obwodowe tymczasowo przestaje działać, następuje znieczulenie.

Aby zwiększyć efekt, do głównego leku dodaje się lidokainę, trimekainę, dikainę, roztwór substytutów krwi o dużej masie cząsteczkowej, alkohol etylowy, w niektórych nietypowych przypadkach można dodać antybiotyki i (lub) witaminy.

Rodzaje terapii nowokainą

Istnieją następujące rodzaje terapii nowokainą:

  1. Blokadę przykręgową nowokainy przeprowadza się przez wprowadzenie roztworu nowokainy do tkanki regionu kręgowego. Stosowany jest w leczeniu nerwobólów i zespołu tunelowego, neuropatii, zapalenia korzonków nerwowych, zespołu bólowego szyjki macicy.
  2. Głęboka blokada nowokainy. Wstrzyknięcie nowokainy lub innego środka znieczulającego podaje się domięśniowo. Blokada nowokainy tego typu jest typowa w leczeniu zespołu gruszkowatego.
  3. Blokada nowokainy nerwów obwodowych. Nowokainę lub inny środek znieczulający wstrzykuje się w przestrzeń wokół nerwu lub do tkanek miękkich wzdłuż nerwu obwodowego. Zalecany przy nerwobólach 1 - 3 par gałęzi nerwu trójdzielnego, zespole węzła rzęskowego.
  4. Blokada zewnątrzoponowa nowokaina. Wstrzyknięcie nowokainy wykonuje się bezpośrednio do przestrzeni nadtwardówkowej. Zalecany przy lumbodynii, w celu poprawy ukrwienia.
  5. Blokada nowokainy przestrzeni podtwardówkowej jest wykonywana wyłącznie w specjalistycznym oddziale neurochirurgicznym lub neurologicznym. Wstrzyknięcie nowokainy jest wykonywane natychmiast w przestrzeni podtwardówkowej. Zalecany tylko w neuropatii podeszwowych gałęzi nerwu piszczelowego, neuropatii nerwu piętowego, zespole nerwu grzbietowego i podeszwowego.

Blokada nowokainy jest stosowana w przypadku naruszenia napięcia włókien mięśniowych, procesów zapalnych, wstrząsu bólowego z ranami, złamań, kolki nerkowej, chorób naczyniowych. Bloki z nowokainą zmniejszają skurcz mięśni, zwiększają napięcie mięśni w atonii. Blokada nowokainy pozwala zidentyfikować niedrożność jelit u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego.

Blokada nowokainy - przeciwwskazania

W leczeniu blokady nowokainy istnieją przeciwwskazania, które neurolog powinien wziąć pod uwagę przy przepisywaniu jej do leczenia. Te przeciwwskazania obejmują:

  • każdy okres ciąży i laktacji;
  • ostra niewydolność nerek;
  • niestabilność ciśnienia krwi;
  • aktywna gruźlica;
  • procesy zapalne skóry i obszarów podskórnych;
  • reakcje alergiczne na lek;
  • wiek poniżej 18 lat;
  • urazy pleców i kręgosłupa przed wystąpieniem bólu;
  • zatrucie, gorączka, infekcje; obecność cukrzycy;
  • obecność zdekompensowanej osteoporozy;
  • niezwykły charakter bólu w zespole korzeniowym;
  • brak komunikacji między pojawieniem się bólu a zmianą pozycji ciała;
  • związek między jedzeniem, wypróżnianiem się, stosunkiem a bólem pleców.

Samoleczenie, ignorowanie przeciwwskazań, jest niezwykle niebezpieczne, ponieważ blokada nerwu i splotów nerwowych (zakończeń) jest możliwa tylko wtedy, gdy anestezjolog wyraźnie rozumie i wie, gdzie i jak wstrzyknie lek, w przeciwnym razie wzrasta ryzyko powikłań i nieprzewidywalnych konsekwencji.

Jeśli musisz poddać się zabiegom blokad, preferuj sprawdzone kliniki o dobrej reputacji i wykwalifikowanych specjalistach.

Blokada nowokainy: kręgosłup lędźwiowy, stawy, nerw, ucho

Artykuły ekspertów medycznych

  • Wskazania
  • Z kim się skontaktować?
  • Technika
  • Przeciwwskazania do prowadzenia
  • Powikłania po zabiegu
  • Opieka pozabiegowa

Aby pozbyć się ostrego i przewlekłego bólu w medycynie klinicznej, stosuje się miejscowo ukierunkowane zastrzyki nowokainy (środek aminoestrowy do znieczulenia miejscowego) - blokada nowokainy.

Po wprowadzeniu nowokainy w obszar bezpośrednio przylegający do ogniska bólu, jej unerwienie obwodowe - z powodu zablokowania szeregu receptorów znajdujących się w błonie komórek neuronalnych nerwów obwodowych - zostaje wyłączone. W ten sposób przenoszenie aferentnego sygnału bólu ze współczulnego układu nerwowego do centralnego ustaje na pewien czas..

Procedura znieczulenia może być częścią reakcji na nagły wypadek. A dla tych, którzy odczuwają silny, długotrwały ból, blokada nerwów nowokainy jest częścią leczenia, ponieważ do roztworu noworodiny można dodać antybiotyki i inne niezbędne substancje lecznicze.

Wskazania

Blokada nowokainy jest stosowana do celów terapeutycznych, diagnostycznych lub profilaktycznych. Najczęstsze wskazania do tej procedury:

  • łagodzić ból po różnych urazach;
  • z zespołem ostrego bólu trzewnego związanego z patologiami narządów wewnętrznych;
  • z częściowym uszkodzeniem dużych nerwów, któremu towarzyszy piekący ból (kauzalgia);
  • z bólem neurogennym z ograniczoną ruchomością stawów;
  • przy bólach mięśni i więzadeł prowadzących do przykurczu (zespół bólu mięśniowo-powięziowego);
  • jako nakłucie do znieczulenia miejscowego, gdy konieczne jest zastosowanie inwazyjnych metod diagnostycznych (w urologii i ginekologii).

Blokada nowokainy jest wykonywana w przypadku złamań kości, w szczególności złamań żeber, w celu złagodzenia bólu w redukcji złożonych zwichnięć stawów.

Blokady nowokainy są przepisywane na nerwobóle (neuropatie, zapalenie nerwu) - uszkodzenia nerwów obwodowych lub splotów nerwowych ANS różnego pochodzenia. W przypadku znieczulenia urazów ucha, oparzeń lub odmrożeń można wykonać blokadę ucha nowokainą.

W neurologii, ortopedii i traumatologii stosuje się blokadę okołostawową - nowokainową blokadę stawów. Tak więc blokada nowokainy stawu kolanowego całkowicie łagodzi ból w przypadku urazowych urazów więzadeł i zerwania łąkotki, z reumatoidalnym zapaleniem stawów, gonartrozą lub zapaleniem tkanek okołostawowych (zapalenie okołostawowe).

W przypadku ostrego bólu u pacjentów z artrozą, zapaleniem okołostawowym stawu barkowego lub jego urazem (na przykład złamaniem kłykcia), zaleca się blokadę barku nowokainą.

Blokada nowokainy międzyżebrowej jest wykonywana nie tylko w przypadku złamania żebra, ale także w przypadku ciężkiej neuralgii międzyżebrowej (rozwijającej się przepuklina międzykręgowa, osteochondroza, kifoza odcinka piersiowego kręgosłupa lub zapalenie nerwu z półpasiec).

Czasami tylko ta procedura pomaga w zespole bólu spastycznego jelit, nerek lub dróg żółciowych. Na przykład, gdy leki przeciwskurczowe nie pomagają w silnym bólu moczowodu spowodowanym uwolnieniem kamieni, blokada nowokainy jest konieczna w przypadku kamicy moczowej.

Leczenie zespołu bólowego nowokainą w połączeniu z kortykosteroidami łagodzącymi stany zapalne i obrzęki tkanek daje gwarantowany efekt terapeutyczny, dlatego przy różnych przewlekłych stanach zapalnych z bólem wykonuje się blokadę nowokainy z deksametazonem, betametazonem lub prednizonem.

W przypadku wystąpienia silnego bólu podczas rozwoju infekcji podskórnych tkanek miękkich (ropowica, karbunkuły, zapalenie hydradenitis, zapalenie powięzi itp.), Stosuje się tak zwaną krótką blokadę nowokainy z antybiotykami: roztwór wstrzykuje się w skórę wokół ogniska zapalnego.

Dłuższy efekt przeciwbólowy w przypadku silnego bólu zapewnia blokada spironowokainy (roztwór nowokainy z alkoholem medycznym). Właśnie przy takim rozwiązaniu blokada jest wykonywana w przypadku złamań mostka lub żeber; blokada nowokainy nerwu trójdzielnego (i jego gałęzi) - z neuralgią nerwu trójdzielnego (któremu towarzyszą ostre bóle strzeleckie) lub zapaleniem nerwu (z ciągłym tępym bólem); blokada nowokainy kości ogonowej (z osteochondrozą lub zapaleniem nerwu kulszowego), a także z taką chorobą żeńskich narządów płciowych, jak krauroza sromu.

Z kim się skontaktować?

Technika blokady nowokainy

Należy pamiętać, że blokada nowokainy nie jest wykonywana w domu: jest to zabieg jałowy, który najczęściej wykonywany jest ambulatoryjnie przez wykwalifikowanego specjalistę - chirurga urazowego, ortopedę, neurologa z dodatkowymi uprawnieniami z zakresu anestezjologii (a nie jakąkolwiek pielęgniarkę manipulacyjną wykonującą zwykłe zastrzyki).

Technika wykonywania blokady nowokainy dowolną techniką została opracowana na poziomie działań krok po kroku - na podstawie anatomii chirurgicznej i topografii obwodowego unerwienia ludzkiego ciała oraz stref splotów nerwowych: ruch igły jest stale monitorowany i dostosowywany do anatomicznych punktów orientacyjnych. I tylko lekarz, który jest właścicielem tych technik i ma wystarczające doświadczenie, może wykonywać takie manipulacje..

Tak więc, zgodnie z opisami podanymi w wielu internetowych zasobach tematów medycznych, nie pomogą one pacjentowi opanować techniki przeprowadzania blokady nowokainy...

Przygotowanie do zabiegu polega na wstępnym (dzień lub dwa przed blokadą) określeniu wrażliwości pacjenta na nowokainę - poprzez wstrzyknięcie niewielkiej dawki pod skórę.

Zestaw do blokady nowokainy zawiera: roztwór nowokainy (0,25-0,5%), sterylne strzykawki (20 ml), specjalne długie i krótkie igły. W zależności od rodzaju manipulacji igła może mieć różne rozmiary (18-26G) - z mniej ostrym końcem lub zmodyfikowanym kształtem cięcia.

Biorąc pod uwagę, że blokada jest wykonywana w bólu, pojawienie się imponującego rozmiaru igieł u pacjentów rodzi logiczne pytanie: czy wykonanie blokady nowokainy jest bolesne? Przy niskim progu bólu każda manipulacja wydaje się bardzo bolesna, ale blokadzie przeciwbólowej może rzeczywiście towarzyszyć przejściowy wzrost bólu. Chociaż, aby zmniejszyć ból związany z zabiegiem, małą dawkę mniej stężonego roztworu nowokainy wstrzykuje się cienką igłą w skórę długą igłą przed wstrzyknięciem nowokainy w skórę, aż do powstania strefy niewrażliwości na ból.

Główne rodzaje blokad nowokainy

Do tej pory rodzaje blokad nowokainy nie mają ścisłej klasyfikacji opartej na wspólnych zasadach, dlatego odnotowuje się synonimię definicji - w zależności od miejsca ogniska bólu i topografii anatomicznego obszaru podawania noworodiny. Ponadto obecność szeregu technik autorskich, które znajdują odzwierciedlenie w nazwach, również prowadzi do powielania terminologii..

Nowokainę można podawać śródskórnie (śródskórnie), podskórnie, domięśniowo i śródkostnie. Kroczowe podawanie nowokainy (w okolicy okołonerwowej włóknistej osłonki pnia nerwu) lub okołonerwowe (w tkankach otaczających nerw) jest w rzeczywistości blokadą nerwu nowokainą lub przewodzącą blokadą nowokainy, której istotą jest zatrzymanie przewodzenia impulsów nerwowych. A jeśli przeprowadza się blokadę stawu nowokainowego, wstrzyknięcia wykonuje się okołostawowo (w pobliżu stawu) lub śródstawowo (wewnątrz stawu i do otaczających tkanek).

Istnieje również przypadek blokady okołonaczyniowej lub nowokainy według Vishnevsky'ego, który przeprowadza się przez wprowadzenie roztworu znieczulającego do błon tkanki łącznej (przypadków) mięśni. Odbywa się w przypadku złamań kości biodrowej i innych kości rurkowych, a także u pacjentów z owrzodzeniami troficznymi kończyn dolnych. W prawie tych samych przypadkach stosuje się blokadę przekrojową lub okrągłą blokadę nowokainy - gdy utworzenie bloku przeciwbólowego uzyskuje się przez kilka wstrzyknięć śródskórnych w jednej płaszczyźnie na obwodzie kończyny.

Ta manipulacja jest również podzielona na typy w miejscu wstrzyknięcia i obszary anatomiczne dotknięte nowokainą. Tak więc przykręgowa - przykręgowa blokada nowokainy - charakteryzuje się wprowadzeniem środka znieczulającego do mięśni obok kręgosłupa, to znaczy w pobliżu zwojów przykręgowych pnia nerwu współczulnego kręgosłupa. W niektórych źródłach medycznych występuje blokada rdzeniowa (kolejka linowa) nowokainowa. Ale w każdym razie wskazaniami do jego stosowania są bóle kręgosłupa, gdy blokada nowokainy jest przepisywana na przepuklinę lub wysunięcie krążków międzykręgowych, blokada nowokainy na zapalenie korzonków nerwowych, urazy rdzenia kręgowego, osteochondroza lędźwiowa itp..

Wprowadzenie nowokainy do tkanek tłuszczowych w pobliżu nerek - blokada nowokainy okołonerkowej wg Wiszniewskiego (z dodatkiem glukozy do roztworu) lub blokada nowokainy lędźwiowej (wg Romana) - ma wpływ na całą przestrzeń za otrzewną i pomaga złagodzić silny ból spastyczny u pacjentów z kolką nerkową, ostrym stanem zapalnym pęcherzyk żółciowy lub trzustka, niedrożność jelit.

Jeśli roztwór znieczulający zostanie wstrzyknięty w przednio-boczną powierzchnię szyi (bliżej kręgosłupa), to znaczy tam, gdzie znajduje się część szyjna pnia wagosympatycznego (a obok niego przechodzi nerw błędny i tętnica szyjna), wówczas wykonuje się blokadę wagosympatyczną nowokainy - blokada szyjno-wagosympatyczna lub szyjna... To blokuje nerw błędny i zwoj gwiaździsty w szyi. Stosuje się go przy osteochondrozie szyjki macicy, zespole sympatii tylnej szyjki macicy, a także zmianach zlokalizowanych w okolicy klatki piersiowej.

Zespół bólowy w ostrych postaciach zapalenia pęcherzyka żółciowego i trzustki można usunąć poprzez blokadę nowokainy przedotrzewnowej lub w inny sposób - blokadę nowokainy więzadła okrągłego wątroby, które przebiega wzdłuż lewego rowka w dolnej części powierzchni wątroby (na lewo od pępka) i zawiera włókna nerwowe.

W traumatologii, w przypadku złamań kości miednicy, które powodują nieznośny ból, obowiązkowym zabiegiem jest jedno lub dwustronna blokada nowokainy wewnątrz miednicy według Shkolnikova-Selivanova - z wprowadzeniem środka znieczulającego (od przedniej strony ciała) głęboko (do 12 cm) do kości biodrowej, w pobliżu przedniej kości górnej występ. Ponieważ moczowód znajduje się również w strefie działania nowokainy, ten rodzaj blokady nowokainy może być stosowany w przypadku kolki nerkowej związanej z kamicą nerkową.

Blokada nowokainy przedkrzyżowej odbywa się w okolicy splotu krzyżowego - splotu nerwu krzyżowego lub przez więzadło krzyżowo-krzyżowe w dolnej części kości krzyżowej (w kroczu między kością krzyżową a odbytem); działa na nerw udowy narządów płciowych i na splot kości ogonowej. Proktolodzy mogą stosować tę metodę, aby złagodzić objawy ostre i przewlekłe ból odbytu, z naruszeniem hemoroidów, zapaleniem odbytnicy. Blokada ta łagodzi stan pacjentek ze zgięciem macicy, patologiami więzadeł maciczno-krzyżowych, wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, po zabiegach chirurgicznych krocza, odbytu i genitaliów.

Z intensywnym bólem spowodowanym rwą kulszową - zapalenie nerwu kulszowego, rozciąganie od odcinka lędźwiowego do stopy lub w przypadku szczypania zalecana jest blokada nerwu kulszowego nowokainą (często z kortykosteroidami): okołotworowo do obszaru nerwu kulszowego z trzema możliwymi dostępami - tylnym, bocznym lub przednim.

Neurolodzy zauważają, że rwa kulszowa może być wywołana uciskiem nerwu kulszowego przez mięsień gruszkowaty z zapaleniem (zlokalizowany pod mięśniem pośladkowym i zapewniający ruchomość stawu krzyżowo-biodrowego). Ponadto ból w okolicy pośladka z cofaniem się do pachwiny uda, a nawet podudzia jest wyraźnym objawem zespołu bólu tunelowego mięśnia gruszkowatego, który często występuje przy zapaleniu korzonków lędźwiowo-krzyżowych z uciskiem na korzenie kręgosłupa. W takich przypadkach zaleca się blokadę nowokainy mięśnia gruszkowatego - w okolicy nerwu kulszowego lub przez blokadę przykręgosłupową w okolicy lędźwiowej (jak w rwie kulszowej).

Obowiązkowa blokada nowokainy w okolicy pachwiny (w okolicy więzadła pachwinowego) w przypadku uszkodzenia moszny, jąder i ich kanalików, co może prowadzić do bolesnego wstrząsu, a także w przypadku skręt jądra.

Blokada nowokainy powrózka nasiennego, który znajduje się w kanale pachwinowym u mężczyzn i przez który przechodzą włókna nerwowe, jest taka sama jak blokada nowokainy według Lorin-Epsteina. Taka manipulacja jest wykonywana tylko u mężczyzn - z ostrym zapaleniem najądrza (zapalenie najądrza) lub powrózkiem nasiennym (zapalenie funiculitis), a także ostrą postacią zapalenia jąder (zapalenie jąder).

Blokada retrobulbaru nowokainy z wprowadzeniem leku do warstwy tkanki znajdującej się na orbicie jest wykonywana przez okulistów w przypadku zapalenia nerwu wzrokowego, zapalenia rogówki, urazów rogówki.

A w otolaryngologii sporadycznie - przy ciężkim naczynioruchowym zapaleniu błony śluzowej nosa lub zatok - można zastosować blokadę nowokainy w nosie (a dokładniej w ścianie małżowin małżowinowych) z dodatkiem kortykosteroidów, które szybko łagodzą obrzęk nosa i zatok przynosowych.

Ponadto w chirurgii jamy brzusznej podczas interwencji laparotomii w ostrej niedrożności jelita stosuje się blokadę nowokainy korzenia krezkowego jelita cienkiego. A rewizja jamy brzusznej podczas operacji pod kątem uszkodzenia jej narządów jest również poprzedzona wstrzyknięciami nowokainy do korzeni krezki jelita cienkiego, poprzecznego i esicy.

Blokada nowokainy w weterynarii

Ze względu na swoją skuteczność ta manipulacja przeciwbólowa i terapeutyczna znalazła zastosowanie w leczeniu zwierząt, u których medycyna weterynaryjna zmodyfikowała istniejące lub opracowała własne metody..

Na przykład blokada nadopłucnowa nowokainy według Mosina służy do znieczulenia narządów zlokalizowanych w jamie brzusznej i okolicy miednicy, a według metody Shakurova - w zapaleniu opłucnej i zapaleniu płuc.

W przypadku krów i kóz z zapaleniem lub ropniem wymienia wykonuje się blokadę nowokainy według Logvinova, tę samą metodę stosuje się w przypadku psa z zapaleniem wymienia.

Blokada nowokainy według Fateeva blokuje splot nerwów miednicy u krów, zarówno w przypadku ostrego zapalenia wymienia, jak i problemów z macicą w trakcie i po wycieleniu. A w przypadku stanów zapalnych i urazów rogówki oka lekarze weterynarii przeprowadzają blokadę pozagałkową stosowaną u ludzi.

Przeciwwskazania do prowadzenia

W przypadku blokady nowokainy istnieją takie przeciwwskazania, jak:

  • indywidualna nadwrażliwość na nowokainę lub nietolerancję;
  • stan końcowy pacjenta;
  • ropnie, zapalenie otrzewnej, posocznica;
  • krwawienie;
  • zwiększone krwawienie, zespół krwotoczny i hipokoagulacyjny;
  • podwyższona temperatura ciała i gorączka;
  • trwałe niedociśnienie tętnicze;
  • zapalenie rdzenia kręgowego o dowolnej etiologii;
  • obecność stwardnienia rozsianego i innych chorób demielinizacyjnych;
  • nieoperacyjne nowotwory złośliwe;
  • ciężka niewydolność sercowo-naczyniowa z arytmią komorową;
  • zaburzenia psychiczne;
  • wiek do 12 lat.

Zawarte na liście przeciwwskazań blokada nowokainy podczas ciąży i laktacji.

Powikłania po zabiegu

Każdy pacjent reaguje na ten zabieg na swój sposób: u niektórych działanie przeciwbólowe blokady nowokainy objawia się natychmiast, w innych czasowo nasila się bolesność, u niektórych złagodzenie bólu następuje po drugiej lub trzeciej blokadzie, ponieważ znieczulenie miejscowe trwa stosunkowo krótko.

Skargi pacjentów na przejściowe drętwienie po blokadzie nowokainy, które znika w ciągu pierwszych 18-20 godzin, a także ciepło wewnętrzne w miejscu wstrzyknięcia i uczucie sytości są związane ze specyficznym działaniem nowokainy na aksony komórek nerwowych, a także szybko mijają.

Konieczne jest jednak rozważenie możliwych powikłań po zabiegu. Po pierwsze, mogą pojawić się skutki uboczne nowokainy - w postaci ogólnego osłabienia, zawrotów głowy, obniżenia ciśnienia krwi lub wysypek skórnych o charakterze alergicznym..

Po drugie, negatywne konsekwencje po zabiegu są obarczone:

  • nieprzestrzeganie techniki jego wykonania, prowadzące do naruszenia integralności naczyń krwionośnych, nerwów i ich gałęzi, splotów nerwowych, miąższu narządów trzewnych, ścian jelit;
  • infekcja z powodu niewystarczającego poziomu aseptyki;
  • zwiększona dawka leku.

W tym drugim przypadku pacjent najpierw ma zwiększony niepokój i podniecenie nerwowe (z pojawieniem się drgawek, przyspieszeniem oddychania), co przekształca się w depresję ośrodkowego układu nerwowego, spowolnienie akcji serca i oddychania oraz utratę przytomności. A połknięcie znacznej ilości nowokainy do krążenia ogólnoustrojowego może prowadzić do zatrzymania akcji serca..

Wysoka skuteczność prawidłowo wykonanej blokady nowokainy została udowodniona od dziesięcioleci stosowania w praktyce klinicznej, a pozbycie się bólu wpływa pozytywnie nie tylko na stan pacjentów, ale także na wyniki leczenia innymi lekami i metodami..

Blokada kręgosłupa

Blokada kręgosłupa to wstrzyknięcie środka znieczulającego w określone punkty wzdłuż kręgosłupa. Często nie jest to metoda leczenia istniejącej choroby i nie ma żadnego efektu terapeutycznego, ale może szybko złagodzić powodowany przez nią ból. Chociaż istnieją blokady kortykosteroidowe.

Zabieg wykonywany jest wyłącznie w placówkach medycznych o profilu neurochirurgicznym lub traumatologicznym przez wykwalifikowany personel medyczny. Żadna pielęgniarka ani lekarz, który nie przeszedł specjalnego szkolenia, nie może wykonywać blokady kręgosłupa, ponieważ jest ona obarczona poważnymi komplikacjami i utratą ruchu.

Dzięki SL Clinic nie musisz już szukać miejsca na blokadę. Kontaktując się z nami, nie będziesz musiał długo czekać w kolejce, aby powstrzymać silny atak bólu. Wysoko wykwalifikowani specjaliści „SL Clinic” od razu wykonają wszystkie niezbędne zabiegi przy ścisłym przestrzeganiu wszystkich zawiłości techniki zastrzyku blokującego. Cena blokady kręgosłupa jest wskazana w cenniku i pozostaje niezmiennie przystępna dla szerokiego grona osób.

Mechanizm akcji

Kiedy w kręgosłupie pojawiają się zmiany patologiczne, nerwy rdzeniowe są uciskane, co wywołuje początek silnego bólu. W zależności od tego, który nerw jest zaciśnięty, ból może promieniować do szyi, ramion, pośladków, ud itp. Jeśli stanie się nie do zniesienia, jedynym sposobem, aby pomóc osobie, jest zablokowanie.

Ze względu na celowe podanie środka znieczulającego, czasowo blokowane jest przewodzenie impulsów wzdłuż włókien nerwowych. Prowadzi to do wyeliminowania lub przynajmniej znacznego zmniejszenia natężenia bólu w ciągu kilku minut. Dlatego pacjent może prawie natychmiast wrócić do porzuconych spraw i całkowicie się poruszać..

Przy prawidłowym wykonaniu manipulacji nie ma żadnych negatywnych konsekwencji, co pozwala powtarzać ją tyle razy, ile potrzeba. Dodatkowym atutem jest obecność we wstrzykniętym roztworze, oprócz substancji znieczulających, przeciwzapalnych. Przyczyniają się do wczesnej eliminacji procesu zapalnego w dotkniętym odcinku kręgosłupa oraz zwiększają skuteczność leczenia zachowawczego..

Zabieg przeprowadzany jest wyłącznie w warunkach całkowitej sterylności (najczęściej na sali operacyjnej lub szatni). Jest to niezwykle ważne, ponieważ gdy wirusy lub bakterie dostaną się do rdzenia kręgowego, mogą rozwinąć się zagrażające życiu powikłania: zapalenie opon mózgowych, zapalenie mózgu, zapalenie rdzenia kręgowego.

W ciągu pierwszych kilku dni po zabiegu mogą wystąpić niepożądane konsekwencje w postaci odrętwienia części ciała. Nie wymaga korekty i znika po kilku dniach..

Wskazania

Badania medyczne pokazują, że każdy ostry ból pleców, szczególnie w dolnej części pleców i kości krzyżowej, powinien być szybko leczony. W przeciwnym razie mogą sprowokować rozwój zaburzeń psychicznych, co pogorszy skuteczność leczenia..

Ponadto przy długim przebiegu choroby w korze mózgowej może tworzyć się trwałe ognisko pobudzenia. Każde dodatkowe podrażnienie może spowodować jego aktywację i rozwój nowego ataku. W takich sytuacjach bardzo trudno jest poprawić stan pacjenta metodami zachowawczymi. Dlatego znacznie lepiej jest zapobiegać tworzeniu się ogniska pobudzenia w korze mózgowej. Jeśli konwencjonalne środki nie pomagają złagodzić bólu, stosuje się blokadę kręgosłupa.

Metoda ma na celu złagodzenie bólu wywołanego przez:

  • przepukliny międzykręgowe;
  • występ krążków międzykręgowych;
  • zapalenie mięśni;
  • Rwa kulszowa;
  • zapalenie nerwu;
  • zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa;
  • osteochondroza;
  • spondyloartroza;
  • neuralgia międzyżebrowa;
  • nerwoból nerwu trójdzielnego;
  • nerwoból nerwu rdzeniowego.

Iniekcję blokady należy wykonywać nie częściej niż 4 razy w roku. Chociaż w niektórych przypadkach pacjentom przepisuje się cykl takich zastrzyków, składający się z 10 lub więcej procedur. Zrób sobie przerwę między nimi na 2-3 dni..

Metoda ta jest również często stosowana do diagnozowania wielu chorób. Skuteczność blokady w zespole bólowym wskazuje na neurologiczne przyczyny jego wystąpienia. W przeciwnym razie należy szukać innego źródła bólu..

Istnieje wiele rodzajów blokad. W zależności od charakteru obserwowanego obrazu klinicznego roztwory leków można wstrzykiwać do tkanek miękkich, określonych punktów aktywnych biologicznie, ścięgna lub I, w obszar przejścia włókien nerwowych lub ich splotów. Można je wykonać na dowolnej części pleców, ale tylko lekarz może dobrać odpowiedni rodzaj uśmierzania bólu. Na przykład zastrzyki punktowe w kręgach C1-C7 kręgosłupa szyjnego mogą wyeliminować ból całego pleców..

  1. Szyjny. Lek wstrzykuje się do kręgów kręgosłupa szyjnego. Pozwala całkowicie wyeliminować ból szyi, ramion i głowy, a także całego kręgosłupa..
  2. Pierś. Polega na wstrzyknięciu roztworu leków na poziomie odcinka piersiowego kręgosłupa, który pomaga znieczulić ramiona, mięśnie klatki piersiowej i tułowia, a także narządy wewnętrzne.
  3. Klatka piersiowa lędźwiowa. Wspomaga eliminację bolesnych odczuć w dolnej części pleców, nóg oraz niweluje dyskomfort w jelitach.
  4. Lędźwiowy - łagodzi ból w okolicy lędźwiowej. Może być przepisany przez neurologa lub kręgowca w celach diagnostycznych.
  5. Coccygeal - przeznaczony do eliminacji bólu kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego.

Rozróżnij blokady terapeutyczne, lidokainowe i nowokainowe. Pierwsza z nich zakłada wprowadzenie, oprócz środków znieczulających, dodatkowych roztworów kortykosteroidów o wyraźnych właściwościach przeciwzapalnych. Uważane są za dość skuteczną metodę leczenia zespołu bólowego i innych objawów zaburzeń neurologicznych, ponieważ wpływają również na przyczyny bólu - proces zapalny.

Blokady terapeutyczne zapewniają niskie ryzyko wystąpienia działań niepożądanych wstrzykniętych leków, ponieważ ich substancje czynne natychmiast wnikają do zmiany i dopiero wtedy w małych dawkach wchłaniają się do krwiobiegu.

Blokady nowokainy i lidokainy polegają na wprowadzeniu środka znieczulającego w strefę największego bólu, tzw. Punkty spustowe. Są skuteczne w bólach wynikających ze zwiększonego napięcia mięśni pleców, przekrwienia stawów, zespołu korzeniowego. W takim przypadku blokady lidokainy można stosować tylko w celu złagodzenia zespołu bólowego, podczas gdy bloki nowokainy są przepisywane w celach diagnostycznych..

Istnieją również różne metody podawania leków. Rozróżnij blokadę zewnątrzoponową, międzyżebrową i przykręgową.

Zewnątrzoponowa blokada odcinka lędźwiowego kręgosłupa

W przypadku bólu krzyża i konieczności operacji dolnej części ciała najskuteczniejsze jest wprowadzenie znieczulenia do przestrzeni zewnątrzoponowej odcinka lędźwiowego kręgosłupa na granicy z kością krzyżową. W tym obszarze ból jest zwykle zlokalizowany z uszkodzeniem korzeni nerwowych kręgosłupa lędźwiowego..

Istota procedury jest następująca:

  • pacjent leży na brzuchu lub boku;
  • skóra jest traktowana roztworem antyseptycznym;
  • znieczulenie miejscowe wykonuje się w okolicy kręgów L1 - L5;
  • ustala się anatomiczne punkty orientacyjne i precyzyjnie wprowadza igłę między kręgi L3 - L4 lub L4 - L5 (podczas gdy przechodzi przez skórę, tłuszcz podskórny, więzadło nadkręgowe, międzykostne i żółte);
  • ostrożnie pokonano opór granicy przestrzeni zewnątrzoponowej;
  • roztwór jest powoli wstrzykiwany;
  • igłę usuwa się i nakłada sterylny bandaż.

Aby zapobiec skokowi ciśnienia krwi, pacjentowi można podać kofeinę przed blokadą, a efedrynę osobom cierpiącym na niedociśnienie. Efekt terapeutyczny pojawia się natychmiast po wstrzyknięciu i utrzymuje się przez długi czas. Ale często wystarcza to całkowicie, aby przerwać łańcuch impulsów bólowych, zapobiec tworzeniu się ogniska pobudzenia w korze mózgowej i normalizować stan pacjenta..

Paravertebral

Ostatnio najczęściej wykonuje się przykręgową blokadę okolicy lędźwiowo-krzyżowej w celu wyeliminowania bólu. Wraz z nią wprowadzenie roztworu leków przeprowadza się w oddzielną gałąź nerwu w okolicy linii przykręgowej, która przebiega na poziomie poprzecznych procesów kręgowych bez wpływu na rdzeń kręgowy. Prowadzi to do znieczulenia określonej części ciała lub narządu wewnętrznego, co zwykle wystarcza do wyeliminowania wąsko zlokalizowanego bólu lub rozpoznania.

Z kolei blokady przykręgowe dzielą się na 4 typy w zależności od głębokości ekspozycji:

  • tkanka - lek wstrzykuje się do tkanek miękkich w pobliżu dotkniętego segmentu kręgosłupa;
  • receptor - środek znieczulający wstrzykuje się w miejscach lokalizacji receptorów odpowiedzialnych za impulsy bólowe;
  • przewodzący - wstrzyknięcie wykonuje się w pobliżu korzenia nerwu, który jest odpowiedzialny za przewodzenie impulsów bólowych;
  • ganglionic - celem blokady są węzły nerwowe.

Blokada przykręgowa wykonywana jest z pozycji leżącego na brzuchu pacjenta. Lekarz poprzez badanie palpacyjne określa miejsce najsilniejszego bólu, który często znajduje się w rzucie zajętego nerwu. Skórę przeciera się roztworem antyseptycznym, a nowokainę wstrzykuje się śródskórnie cienką igłą, aż do uzyskania efektu „skórki cytryny”.

Kolejną igłę wprowadza się w odległości 3-4 cm od linii wyrostków kolczystych na poziomie pożądanej przestrzeni międzykręgowej. Gdy porusza się w głąb, roztwór nowokainy wstrzykuje się małymi porcjami, aż oprze się o wyrostek poprzeczny. Następnie zmienia się kierunek ruchu igły, aby ominąć krąg w górę lub w dół. Tak więc zanurza się kolejne 2 cm i wprowadza zaplanowaną ilość roztworu. Zatem całkowita głębokość wprowadzenia igły wynosi około 5-6 cm.

Jeśli występuje ostry ból w okolicy lędźwiowo-krzyżowej bez wyraźnej lokalizacji, wykonuje się jedno lub dwustronną blokadę za pomocą mieszaniny nowokainy i kortykosteroidu (zwykle hydrokortyzonu) w okolicy rdzenia kręgowego przez 3 lub 6 punktów przykręgowych. Dawkę hydrokortyzonu oblicza się indywidualnie na podstawie stanu pacjenta, nasilenia i umiejscowienia bólu.

Po wykonaniu blokady pacjentowi zaleca się pozostanie w pozycji leżącej i powstrzymanie się od aktywnego ruchu przez co najmniej 2 godziny. Powinieneś leżeć na zdrowej stronie. W tej chwili dozwolone jest używanie gadżetów lub innych urządzeń rozrywkowych.

Blokada nerwobólów międzyżebrowych

Celem zabiegu jest podanie leków do przestrzeni międzyżebrowej w okolicy zajętego przejścia nerwowego. Rozróżniać:

  • przymostkowy;
  • z przodu;
  • plecy;
  • boczny.

Poziom podawania leku określa się na podstawie miejsca urazu lub ogniska choroby.

Podczas wykonywania zabiegu pacjent musi leżeć na zdrowej stronie. Po odkażeniu skóry wykonuje się infiltrację śródskórną cienką igłą. Grubszą igłę wprowadza się w to samo miejsce ściśle prostopadle do dolnej krawędzi żebra, a następnie pod kątem, zanurzając się w tkankach miękkich pod nią. Podczas wykonywania manipulacji na tylnych częściach żeber, integralność naczyń jest regularnie monitorowana poprzez przeprowadzanie aspiracji kontrolnej.

Leki blokujące rdzeń

Często stosuje się preparaty wieloskładnikowe, które są oparte na dobrze znanych środkach znieczulających - lidokainie i nowokainie. Blokują przekazywanie impulsów nerwowych poprzez hamowanie kanalików sodowych.

Ponadto rozwiązania do zastrzyków blokujących mogą obejmować:

  • kortykosteroidy są silnymi lekami przeciwzapalnymi, których podanie bezpośrednio w miejsce zapalenia przyczynia się do szybkiej eliminacji obrzęków i wyraźnego procesu zapalnego;
  • Witaminy z grupy B - przyczyniają się do normalizacji przekazywania impulsów nerwowych;
  • chondroprotektory - niezbędne do aktywnego nasycenia tkanki chrzęstnej, przywracając jej elastyczność i siłę.

Technologia blokady kręgosłupa szyjnego

W razie potrzeby, aby wyeliminować ból kręgosłupa szyjnego, pacjent siedzi i proszony jest o przechylenie głowy do przodu. Pracownik medyczny dezynfekuje skórę, a lekarz wykonujący zabieg stwierdza stan zapalny kręgu i wbija w niego igłę w odległości 2 cm od niego na głębokość 3–3,5 cm po jednej stronie kręgosłupa.

Technologia wykonywania blokady odcinka piersiowego kręgosłupa

Zabieg wykonywany jest w pozycji leżącej. W środkowej części klatki piersiowej lekarz znajduje mięsień i wyrostek kręgowy. Po dezynfekcji skóry w odległości 2 cm od środkowej linii kanału kręgowego na głębokość 3,5 cm wprowadza się igłę.

Technologia blokady odcinka lędźwiowego i lędźwiowo-krzyżowego

Ból leży na brzuchu. Skóra jest traktowana roztworem antyseptycznym. Lekarz rozpoznaje wyrostek kręgosłupa w miejscu lokalizacji bólu i wprowadza igłę 2-3 cm od linii środkowej kręgosłupa pod kątem prostym. Lek wstrzykuje się po zanurzeniu igły na 3-4 cm, zwykle wykonuje się zastrzyki z obu stron kręgosłupa..

Jeśli konieczne jest znieczulenie okolicy krzyżowej, pacjent musi położyć się na boku i przyciągnąć kolana do klatki piersiowej. Zapewnia to zwiększenie odstępów między procesami kręgów i zwiększa wygodę manipulacji.

Przeciwwskazania do zabiegu

Blokady pleców, nawet przy silnym bólu, nie można wykonać przy:

  • zaburzenia krzepnięcia krwi, w szczególności z hemofilią lub i / lub przyjmowaniem przez pacjenta antykoagulantów;
  • choroba zakaźna;
  • myasthenia gravis;
  • zespół chorego zatoki;
  • ciężka choroba sercowo-naczyniowa;
  • ciężka bradykardia, niedociśnienie tętnicze;
  • naruszenie procesów hematopoezy;
  • alergie na nowokainę lub lidokainę;
  • padaczka;
  • zwiększone napięcie naczyniowe;
  • Ciąża i laktacja;
  • poważna choroba nerek;
  • niewydolność wątroby;
  • zaburzenia psychiczne.

Zabieg nie jest również wykonywany u nieprzytomnego pacjenta. Nawet jeśli pacjent nie doświadczył wcześniej reakcji alergicznej na stosowane leki, testy alergiczne przeprowadzane są bezpośrednio przed blokadą w celu określenia wrażliwości na nie. W tym celu skórę lekko porysuje się wertykulatorem i na to miejsce nakłada się kroplę preparatu. W przypadku braku zaczerwienienia, obrzęku i innych objawów alergii dozwolone są zastrzyki blokujące z jego użyciem.

Możliwe komplikacje

Zdecydowana większość powikłań bloku kręgosłupa jest spowodowana naruszeniem techniki jego wykonania. Dlatego można ich łatwo ominąć, kierując się do wysoko wykwalifikowanych specjalistów, którzy doskonale znają procedurę wykonania zabiegu. Wstrzyknięcie blokady niesie ze sobą następujące ryzyko:

  • przebicie twardej błony rdzenia kręgowego, które jest obarczone przenikaniem roztworu leków do pajęczyny, spadkiem ciśnienia wewnątrzczaszkowego i pojawieniem się silnych bólów głowy;
  • uraz naczynia krwionośnego i wprowadzenie do niego środka znieczulającego, co może prowadzić do drętwienia części ciała, powstania krwiaka;
  • dodanie infekcji jest możliwe, jeśli podczas zabiegu nie obserwuje się bezpłodności, której towarzyszy zaczerwienienie, bolesność dotkniętego obszaru tkanek miękkich, a czasem ropienie;
  • obserwuje się przejściowe zaburzenia neurologiczne z uszkodzeniem włókna nerwowego, ryzyko wynosi 0,1%.

Blokada kręgosłupa w SL Clinic

W SL Clinic blokady wykonywane są przez w pełni przeszkolonych pracowników medycznych, co gwarantuje absolutnie precyzyjne trzymanie się techniki manipulacji i brak powikłań. Z nami możesz wykonać dowolny rodzaj blokady. Lekarz indywidualnie wybierze najskuteczniejszą metodę eliminacji bólu. każdy zabieg wskazany jest w cenniku.

Koszt blokady wynosi od 1000 do 5000 rubli i zależy od:
- Koszt leków, które podajemy;
- Kliniki, w których będzie przeprowadzana blokada.
- Liczba blokad.
- Rodzaj blokady (przykręgowa, zewnątrzoponowa itp.)
Cena zawiera:
- produkt leczniczy;
- Strzykawki z igłą.
- Klinika, w której będzie przeprowadzana blokada;
- Rodzaj wprowadzenia blokady (przykręgowo, zewnątrzoponowo itp.)
- liczba sesji blokady;
- Obserwacja i konsultacja na okres rehabilitacji lub terapii.

Sugerujemy również, abyś nie tylko walczył z przejawami istniejącej choroby, ale także sam z nią. Wykwalifikowani chirurdzy kręgosłupa i lekarze innych specjalności będą w stanie dokładnie zrozumieć przyczyny bólu i wybrać optymalną taktykę leczenia.

Diagnostyka w „Klinice SL” prowadzona jest na nowoczesnym sprzęcie najnowszej generacji, który pozwala wykryć najmniejsze odchylenia od normy i skutecznie wpływać na nie przy pomocy terapii zachowawczej. W przypadku nieskuteczności lub w zaawansowanych przypadkach możemy zaproponować Państwu szybkie leczenie operacyjne istniejących schorzeń najnowszymi metodami, które charakteryzują się niską inwazyjnością i wysokim poziomem bezpieczeństwa. Tutaj nie znajdziesz kolejek, zaniedbań i nieuwagi pacjentów. Szczerze dbamy o Twoje zdrowie i jesteśmy gotowi przejść z Tobą długą drogę do zdrowia kręgosłupa. Umów się teraz na spotkanie ze specjalistą, którego potrzebujesz, zadzwoń.

Kiedy stosuje się blokadę w medycynie

Najczęściej osoba szuka lekarza, gdy odczuwa ból. Niektórzy mogą wytrzymać długo, ale czasami ból staje się tak silny, że tylko specjalista może pomóc. Zadaniem tego ostatniego jest przede wszystkim ustalenie przyczyny choroby, jednak bardzo ważne jest również wyeliminowanie bólu. Im szybciej to się stanie, tym lepiej. Zespół przewlekłego bólu negatywnie wpływa na stan psychiczny pacjenta, niekiedy prowadzi nawet do samobójstwa.

Ból można leczyć na różne sposoby - za pomocą leków, fizjoterapii, masażu, terapii manualnej, akupunktury. Istnieje taka metoda, jak blokada - zastrzyki w dotknięte obszary ciała. W porównaniu z innymi jest dość „młody”, ale jednocześnie zdążył już zdobyć popularność w różnych dziedzinach medycyny.

Czym jest blokada w medycynie

Blokada w medycynie to zabieg, podczas którego pacjentowi wstrzykuje się specjalne leki w określoną część ciała, zwykle w punkty nerwowe lub miejsca odpowiedzialne za unerwienie zajętych narządów. Dzięki metodzie poprawia się stan pacjenta, pozytywnie wpływa na przebieg choroby. Głównym zadaniem blokady jest złagodzenie bólu i wyeliminowanie jego źródła..

Niezwykle ważne jest, aby wziąć pod uwagę, że oddziaływanie na źródło bólu powinno nastąpić jak najszybciej, przy minimalnej liczbie powikłań. Blokada spełnia ten wymóg i ma wyraźny efekt, dlatego znajduje zastosowanie w różnych dziedzinach medycyny, takich jak:

  • operacja;
  • traumatologia;
  • ortopedia;
  • neurologia;
  • urologia;
  • ginekologia.

Blokady są przeprowadzane na kursach. W zależności od celów i diagnozy pacjenta kurs może obejmować od 2 do 15 wstrzyknięć w odstępach 3-4 dni.

Wskazania i przeciwwskazania do

Blokada jest wskazana dla:

  • ból w różnych częściach kręgosłupa;
  • osteochondroza;
  • ból wywołany przepukliną międzykręgową;
  • zapalenie nerwu i nerwoból;
  • reumatyzm;
  • zapalenie kości i stawów;
  • ból po operacji;
  • ból fantomowy;
  • Zespół Miniere'a;
  • neuropatia;
  • spastyczność;
  • ból po amputacji;
  • migrena;
  • Rwa kulszowa;
  • zespół cieśni nadgarstka.

Zabieg ma przeciwwskazania, m.in.:

  • gorączkowe warunki;
  • krwotok;
  • niewydolność nerek i wątroby;
  • odporność na niektóre leki;
  • infekcja;
  • zaburzenia nerwowe;
  • choroby serca i naczyń krwionośnych, skłonność do niedociśnienia;
  • zaostrzenie chorób przewlekłych;
  • Ciąża i laktacja.

Klasyfikacja

Istnieje kilka opcji klasyfikacji blokad.

Metodą ekspozycji

W tym przypadku rozróżnia się blokady lokalne i segmentowe..

Lokalny

Iniekcję umieszcza się w miejscu zmiany, wokół jej ognisk lub pod nimi. Istnieją następujące typy:

  • okołostawowe - w tkance wokół stawu;
  • okołonerwowe - do kanałów nerwowych.

Segmentowy lub segmentowy

Oddziaływanie blokad segmentalnych następuje poprzez włókna nerwu krzyżowego. Są przykręgowe i kręgowe.

Kręgowy

Takie blokady są stosowane w leczeniu (zwłaszcza kręgosłupa lędźwiowego) i diagnozowaniu problemów z kręgosłupem..

Zasadniczo procedura polega na wprowadzeniu określonego leku do dotkniętego obszaru. Wstrzyknięcie wykonuje się w pobliżu kręgosłupa. Wyłącza odruchy, łagodzi obrzęki i odżywia korzeń nerwowy.

Zgodnie z zasadą użytkowania

W zależności od celu blokady rozróżnia się terapeutyczne i diagnostyczne typy tej procedury..

Terapeutyczny

Blokada terapeutyczna to bezpieczny sposób leczenia zespołów chorobowych, które charakteryzują się nieznośnym bólem neurologicznym, reumatoidalnym lub innym. Blokada medyczna w neurologii zajmuje szczególne miejsce.

Diagnostyczny

Dzięki blokadzie diagnostycznej lekarz jest w stanie bardzo szybko i precyzyjnie znaleźć przyczynę bólu i postawić prawidłową diagnozę. Czasami stan zapalny lub podrażnienie wywołuje dyskomfort. Znieczulenie ogniska pozwala znaleźć prawdziwą przyczynę problemów i określić schemat leczenia.

Według lokalizacji

Łatwo zgadnąć, że blokady są klasyfikowane według miejsca podania leku..

Bloki kręgosłupa

Taka procedura pozwala w krótkim czasie złagodzić bardzo silny ból. Wstrzyknięcie umieszcza się w dotkniętym obszarze. Oprócz uśmierzenia bólu blokada ma pozytywny efekt terapeutyczny, pozwalając poradzić sobie z przepukliną bez operacji..

Istnieją następujące rodzaje blokad kręgów:

  • międzyżebrowy;
  • lędźwiowy;
  • splot szyjny.

Blokada pięty

Można go przepisać na silny obrzęk stopy i ból, z którym nie radzą sobie maści, masaż i fizjoterapia. Lek wstrzykuje się w najbardziej bolesnym miejscu. Już po pierwszym zabiegu pacjent odczuwa ulgę. Stabilny wynik można osiągnąć po 3-7 wstrzyknięciach.

Prawie stuprocentowa skuteczność takiej blokady zależy od prawidłowego wstrzyknięcia, dlatego zabieg przeprowadzany jest pod kontrolą USG. Jego wadą jest bolesność, której zapobiega wprowadzenie miejscowych środków znieczulających. Po zabiegu nie stawaj na pięcie przez około godzinę. Zaleca się wtedy użycie specjalnych wkładek.

Zablokowanie stawów

Ich celem jest nie tylko złagodzenie bólu, ale także przywrócenie funkcji kończyny..

Do zabiegu używa się małej, ale długiej igły, którą wprowadza się do stawu.

Taka blokada pomaga przy niezakaźnym zapaleniu stawów, zapaleniu kaletki, zapaleniu nerwu, problemach z tkankami otaczającymi stawy. Ponadto zabieg jest przepisywany na skurcze mięśni, ucisk nerwów. Ta manipulacja charakteryzuje się dobrym efektem i poprawia metabolizm..

Blokady nerwów

Lek wstrzykuje się w miejsce przejścia nerwu obwodowego, co pozwala złagodzić ból, skurcz naczyń, napięcie mięśni, stan zapalny i obrzęk. Czasami wymagana jest dodatkowa kontrola ultrasonograficzna.

Procedura trwa około 10 minut. Efekt jest odczuwalny po kilku minutach i utrzymuje się do trzech tygodni. Czasami lekarz przepisuje drugą blokadę, jeśli pacjent nie odczuwa ulgi po dwóch wstrzyknięciach.

Jakie leki są używane

Do blokad stosuje się różne leki - czasami jeden, czasem kilka.

Nowokaina

Przeznaczony do wprowadzenia do nerwów i tkanek. Spektrum działania leku obejmuje:

  • poprawiony trofizm tkanek i nerwów;
  • znieczulenie;
  • zmniejszona przepuszczalność naczyń;
  • ustalenie napięcia naczyniowego;
  • zwiększona odporność na alergeny.

Nowokaina to najpopularniejszy i najbezpieczniejszy środek o minimalnej liczbie powikłań, pozwalający rozwiązać problemy neurologiczne i inne.

Lidokaina

Środek znieczulający miejscowo, którego działanie jest bardziej intensywne i trwałe niż nowokainy, a toksyczność jest mniejsza. Używany jest jego chlorowodorek. Mechanizm działania opiera się na blokowaniu kanałów sodowych, dzięki czemu ustaje generowanie impulsów w zakończeniach nerwowych. Lidokaina rozszerza naczynia krwionośne, nie powoduje podrażnień. Kilka minut po wstrzyknięciu ból znika, mięśnie rozluźniają się.

Bupiwakaina

Efekt tego środka uzyskuje się wolniej, ale trwa dłużej. Dzieje się tak, ponieważ jej okres półtrwania trwa na przykład dłużej niż w przypadku nowokainy. Bupiwakaina jest metabolizowana w wątrobie, a nie w osoczu.

Lek zatrzymuje propagację impulsów bólowych poprzez blokowanie kanałów nerwowych. Rezultat można odczuć 5-10 minut po wstrzyknięciu.

Hydrokortyzon

Jeden z przedstawicieli GCS (glukokortykosteroidów) charakteryzuje się krótkotrwałym działaniem. Zawiera syntetyczne hormony podobne do naturalnych (z nadnerczy). Substancja czynna jest zatrzymywana w tkankach, łagodząc stany zapalne. Hydrokortyzon jest niezastąpiony w leczeniu ostrogi piętowej.

W połączeniu z lidokainą lek wstrzykuje się do stawów. Wynik staje się zauważalny w ciągu jednego dnia i utrzymuje się przez kilka tygodni.

Hydrokortyzon może zwiększać ciśnienie krwi (zwiększa krążenie krwi), jednocześnie zmniejszając liczbę limfocytów (zmniejsza intensywność odpowiedzi immunologicznej).

Narzędzie jest używane w neurologii, a także służy do łagodzenia bólu stawów. W tym drugim przypadku należy go zmieszać z miejscowym środkiem znieczulającym, aby zapobiec martwicy..

Deksametazon

Silny, długo działający lek związany z GCS. Charakteryzuje się takimi efektami jak:

  • usunięcie stanu zapalnego;
  • zwalczanie alergii;
  • immunosupresja;
  • odczulanie.

Jest najbardziej skuteczny w połączeniu z miejscowym środkiem znieczulającym przy zmianach zwyrodnieniowo-dystroficznych, odpowiednim do blokowania tkanek miękkich i stawów. W porównaniu z hydrokortyzonem jest prawie 30 razy bardziej aktywny. Po zastosowaniu martwica i zmiany w metabolizmie elektrolitów nie są charakterystyczne.

Depo-medrol

Depo-medrol to 40% zawiesina octanu metyloprednizolonu. Octan metyloprednizolonu jest długo działającą formą metyloprednizolonu. Gorzej się rozpuszcza i jest wolniej metabolizowany..

Służy do blokowania tkanek i stawów. Odpowiedni na wszystkie stawy, z wyjątkiem trudno dostępnych i pozbawionych błony maziowej. Musisz nakłuć bezpośrednio staw, w przeciwnym razie efekt nie zostanie zaobserwowany. W przypadku braku rezultatu po pierwszym zabiegu kolejny zabieg zostaje anulowany.

Diprospan

Substancją czynną jest betametazon. Znajduje zastosowanie w leczeniu ostrogi piętowej. Charakteryzuje się szybkim łagodzeniem bólu i stanów zapalnych. Zapobiega reakcjom alergicznym.

Lek ma ogromną wadę - negatywny wpływ na nadnercza i przysadkę mózgową. Jednak prawdopodobieństwo wystąpienia powikłań jest niewielkie..

Służy do blokowania nerwów i patologii kręgosłupa, zwłaszcza odcinka lędźwiowego.

Możliwe komplikacje i środki zapobiegające im

Każda z blokad może powodować komplikacje, zwłaszcza jeśli lek jest podawany nieprawidłowo, a lekarz jest niedoświadczony. Aby nie pojawiły się nieprzyjemne konsekwencje, zarówno pacjent, jak i pracownik służby zdrowia muszą zachowywać się prawidłowo.

  • znać dokładnie cechy blokady i technikę jej wykonania w przypadku określonych chorób;
  • zbadać pacjenta, przestudiować jego historię medyczną;
  • przygotować sterylne instrumenty i szafkę.

Do obowiązków pacjenta należy:

  • pozytywne nastawienie;
  • ograniczenie aktywności po zabiegu;
  • przestrzeganie zdrowego stylu życia;
  • wykluczając możliwość kontuzji.

Reakcje alergiczne

Podobne reakcje na wstrzyknięte narkotyki dają o sobie znać:

  • alergie typu opóźnionego - wysypki skórne, swędzenie, obrzęk, objawiające się kilka godzin po wstrzyknięciu;
  • zespół wstrząsu anafilaktycznego - gwałtowny spadek ciśnienia, obrzęk naczynioruchowy, niewydolność oddechowa, czasami zatrzymanie akcji serca; rozwija się natychmiast po wstrzyknięciu.

Czasami leki blokujące, nawet w najmniejszej dawce, mogą wywołać krótkotrwały skurcz oskrzeli, któremu towarzyszy podniecenie nerwowe, uczucie strachu i objawy niewydolności oddechowej. Najczęściej nowokaina powoduje alergie, rzadziej lidokainę.

Reakcje wegetatywno-naczyniowe

Takie reakcje nie są rzadkie u niektórych pacjentów. Pojawiają się i szybko kończą. Typowe objawy to zaburzenia ciśnienia bez zagrożenia dla czynności płuc i serca.

Istnieją dwa rodzaje reakcji wegetatywno-naczyniowych.

  1. W typie współczulnym są charakterystyczne, gdy adrenalina jest dodawana do środków znieczulających, ich objawy to:
  • zwiększone ciśnienie;
  • bół głowy;
  • zaczerwienienie twarzy;
  • czuję się nieswojo.
  1. Zgodnie z typem przywspółczulnym - pojawiają się z reguły, gdy blokada jest wykonywana w pozycji wyprostowanej lub ostry wzrost po manipulacji. Objawy:
  • bradykardia;
  • obniżenie ciśnienia;
  • bladość skóry.

Przebicie ubytków

Przebicia mogą znajdować się w różnych ubytkach, a mianowicie:

  • w opłucnej - rzadkie zjawisko, którego niebezpieczeństwo polega na rozwoju odmy opłucnowej. Objawy są zauważane 1-2 godziny po zablokowaniu, są to ból w klatce piersiowej, płytki oddech, zmniejszone ciśnienie, dławienie się;
  • w jamie brzusznej - jest niebezpieczny przy ropnych powikłaniach wymagających interwencji chirurgicznej;
  • w kręgosłupie - pojawia się po nakłuciu uchyłka, objawy - bradykardia, utrata przytomności, problemy kardiologiczne, niewydolność oddechowa, oznaki całkowitego porażenia kręgosłupa.

Traumatyczne powikłania

Podczas blokady naczynie może ulec uszkodzeniu, co objawia się rozwojem krwiaka.

Zator na twarzy obfituje w siniaki.

Uszkodzony nerw daje o sobie znać z silnym bólem, upośledzoną wrażliwością i ruchem w miejscu unerwienia.

Powikłania zapalne

Wśród powikłań infekcyjnych szczególnie niebezpieczne są:

  • zapalenie opon mózgowych;
  • zapalenie okostnej po zablokowaniu kości.

Reakcje lokalne

Podrażnienie tkanek powstaje w wyniku nieprawidłowego podania lub złej jakości produktu.

Uraz igły lub niewłaściwa ilość leku prowokują:

  • siniaczenie;
  • obrzęk;
  • zapalenie;
  • zwiększony ból.

Stosowanie zepsutych lub nieodpowiednich leków, a także niezgodnych środków często powoduje miejscową reakcję, czasem martwicę.

Leczenie i zapobieganie powikłaniom

Aby zapobiec rozwojowi negatywnych reakcji, musisz przestrzegać następujących zasad.

  1. Lekarz powinien wiedzieć wszystko o patologii i blokadzie.
  2. Szczegółowa historia jest bardzo ważna.
  3. Konieczne jest badanie miejscowe i ocena stanu skóry oraz struktur podskórnych.
  4. Wyjaśnij pacjentowi, jaką procedurę będzie miał.
  5. Nie można zapominać o kontroli leków i sterylności gabinetu zabiegowego.
  6. Konieczne jest wybranie odpowiedniej strzykawki i igły do ​​tej lub innej blokady.

Terminowe leczenie pomoże pacjentowi, dlatego ważne jest, aby wiedzieć, co robić w przypadku powikłań.

PowikłanieLeczenie
ZatrucieWdychanie tlenu
PodrażnienieDożylne wstrzyknięcie leków Diazepam, Hexenal lub Relanium
Zahamowanie czynności ośrodkowego układu nerwowego, funkcji serca, naczyń krwionośnych i oddychaniaStymulatory ośrodka oddechowego;

Wymuszona diureza

Upadnij, przestań oddychaćSztuczna wentylacja płuc;

Pośredni masaż serca

Szok anafilaktycznyMiejsce blokady jest zastrzykiem adrenaliny;

Suprastin podawany dożylnie, stymulatory układu oddechowego;

Powodować resuscytację

Opóźniona alergiaLeki przeciwhistaminowe, steroidy
Zapalenie skóryMaść steroidowa
Skurcz oskrzeliAtropina, adrenalina
Przebicie kręgosłupaEwakuacja płynu mózgowo-rdzeniowego ze środkiem znieczulającym
KrwiakNacisnąć palcem miejsce wstrzyknięcia;

Bandaż uciskowy, zimno, odpocząć 1-2 godziny

Zasinienie na twarzyChłonne maści
Uraz nerwuResorpcja, łagodzenie bólu;

Leki poprawiające przewodzenie podniecenia

Infiltracja, ropieńUsunięcie stanu zapalnego, fizjoterapia, operacja (w razie potrzeby)
Zapalenie opon mózgowychRehabilitacja płynu mózgowo-rdzeniowego;

Terapia antybakteryjna

Zapalenie okostnejMiejscowe i ogólne leczenie przeciwbakteryjne

Zalety i wady metody

Blokada to zabieg medyczny, który ratuje pacjentów przed bólem, który ma szereg zalet, takich jak:

  • szybki efekt;
  • niskie ryzyko powikłań;
  • możliwość wielokrotnych powtórzeń;
  • złożony efekt leczniczy.

Należy jednak pamiętać również o wadach, do których należy przede wszystkim złożona technika oraz prawdopodobieństwo (choć niewielkie) wystąpienia skutków ubocznych.

Blokada bólu to skuteczna metoda szybkiego rozwiązania problemu. Należy jednak pamiętać, że zabieg musi być wykonywany w warunkach sterylnych i musi być wykonany przez profesjonalistę. Tylko w tym przypadku wynik zostanie osiągnięty, a komplikacje się nie ujawnią.