Główny

Kifoza

Ból kości ogonowej: czy jest niebezpieczny? Najczęstsze przyczyny, diagnoza i leczenie

Połączenie okolicy kości ogonowej z otaczającymi narządami prowadzi do tego, że ból w kości ogonowej może towarzyszyć chorobom z dowolnego układu ciała. U współczesnych ludzi kość ogonowa nadal odgrywa ważną rolę - jest głównym wsparciem podczas zginania ciała lub siedzenia. Jednocześnie przyczepia się do niej mięśnie dna miednicy, co zapobiega „utracie” narządów miednicy.

Przyczyny bólu kości ogonowej

Kość ogonowa to skrajna część kręgosłupa, składająca się z 3-6 akcentowanych kręgów i przypominająca odwróconą piramidę. Odpowiada za odpowiednią redystrybucję obciążeń kręgosłupa, ruch w stawie biodrowym, funkcjonowanie i wsparcie narządów miednicy (odbytnicy, układu moczowego i rozrodczego). U kobiet w trakcie porodu część kości ogonowej odchyla się do tyłu, co zwiększa jamę wyjściową miednicy, ułatwiając poród.

Rozważ niektóre przyczyny bólu kości ogonowej:

  • Urazy kręgosłupa kości ogonowej: stłuczenia, podwichnięcia, a nawet złamania podczas kolizji lub upadków, a także podczas trudnego porodu.
  • Powstanie torbieli kości ogonowej - pojawienie się nabłonka w torbieli wrodzonej (kapsułki o różnej zawartości: włosy, łój, ropa).
  • Patologie kości: osteochondroza - uszkodzenie krążków międzykręgowych z uszczypnięciem korzeni nerwowych; a także formacje nowotworowe samej kości ogonowej (potworniak kości ogonowej ze zniszczeniem kręgów u dzieci) lub rak.
  • Zaburzenia neurologiczne związane z uciśniętym nerwem kulszowym (zespół gruszkowaty), przepukliną międzykręgową lub wrodzonymi wadami kręgosłupa.
  • Choroby narządów miednicy: odbytnica (rozszerzenie żył hemoroidalnych, rak, szczeliny odbytu); pęcherz (zapalenie - zapalenie pęcherza); narządy płciowe (stany zapalne i gruczolak prostaty, zapalenie błony śluzowej macicy).
  • Operacje chirurgiczne w okolicy odbytu (hemoroidy, pęknięcia lub guzy), które doprowadziły do ​​powstania blizn lub zrostów.
  • Okres ciąży związany z szybkim wzrostem macicy i jej uciskiem na aparat więzadłowy i mięśniowy dna miednicy.

Czynniki przyczyniające się do rozwoju bólu w kości ogonowej obejmują: płeć żeńską (ze względu na większą ruchomość stawu łokciowego, która jest wymagana podczas porodu); zaawansowany wiek; mała aktywność fizyczna, a także traumatyczne zajęcia sportowe (jazda na nartach, jazda na rowerze i sporty motorowe).

Opcje choroby kości ogonowej

Dlaczego boli kość ogonowa? Zrozummy to. Same bóle kości ogonowej zależą przede wszystkim od charakteru choroby..

Uraz

Kontuzje - lub kontuzje zamknięte - są częstsze w dzieciństwie, a także u profesjonalnych sportowców (łyżwiarzy, snowboardzistów, motocyklistów itp.). Towarzyszy mu siniak z tępym bólem kości ogonowej podczas siedzenia i wstawania, którego siła jest wprost proporcjonalna do ciężkości urazu. Uraz często objawia się zasinieniem („zasinieniem”), dyskomfortem podczas schylania się i miejscowym obrzękiem.

Zwichnięcie kości ogonowej zwykle występuje podczas lądowania na niej (spadochroniarstwo, jazda na nartach) lub uderzenia. Przemieszczenie części stawowych jest rzadkie. Towarzyszy mu ostry ból w kości ogonowej, który nasila się wraz ze zmianą pozycji ciała, obrzękiem. Czasami akt defekacji jest zaburzony.

W przypadku złamań występuje silny ból kości ogonowej, obrzęk; obszar między pośladkami zmienia kolor na fioletowy; nie można wstać, usiąść ani położyć się. Jeśli fragmenty zostaną przesunięte, podczas dotykania można usłyszeć charakterystyczne „chrupanie”. Jednocześnie oddawanie moczu, wypróżnianie i współżycie są trudne. Złamania okolicy krzyżowo-guzicznej występują podczas kolizji lub silnych uderzeń (w wypadkach drogowych), a także podczas szybkiego porodu z dużym dzieckiem.

Torbiel kości ogonowej

Torbiel kości ogonowej to wrodzona formacja w tkance podskórnej w postaci torebki zawierającej włosy i łój.

To interesujące! Włosy po łacinie nazywa się „pijane”, od którego pochodzi drugie imię choroby - torbiel włoskowata.

Zwykle choroba przebiega bezobjawowo: istnieje kilka przebiegów - przetok - w fałdzie między pośladkami, przez które wydobywa się zawartość torbieli. Ale kiedy formacja się zwiększa, pojawiają się duże kanały. Przypominają małą okrągłą ranę, jednak w przeciwieństwie do tej drugiej nie „zarastają”, ale zawsze pozostają otwarte. Takie przetoki są „bramą” dla bakterii, które mogą prowadzić do ropienia torbieli - ropnia włosowatego.

Torbiel objawia się swędzeniem w okolicy między pośladkami, bólem wokół kości ogonowej, okresowym uwalnianiem zawartości torbieli (ropa), a czasem wzrostem temperatury. Nieprawidłowa i nieregularna higiena osobista i intymna może wywołać drgawki.

Osteochondroza

Osteochondroza to dolegliwość, która pojawia się podczas „starzenia” lub zniszczenia krążka międzykręgowego i objawia się jako przepuklina rozciągająca się między kręgami, może również powodować ból.

Kiedy przepuklina tworzy się na poziomie artykulacji lędźwiowo-krzyżowej (gdy pęka nerwowo-naczyniowa jest ściśnięta), ból pojawia się w kości ogonowej i wzdłuż zewnętrznej powierzchni ud. W tych samych strefach wrażliwość jest zaburzona, czasami - aktywność ruchowa.

Po ucisku przez przepuklinę ogona końskiego - końcowej części rdzenia kręgowego - pojawia się silny ból lędźwiowy typu „siodło” (krocze, kości ogonowej i wewnętrzna strona uda). Wrażliwość jest asymetrycznie tracona, dochodzi do osłabienia mięśni, zaburzeń oddawania moczu, wypróżniania i dysfunkcji seksualnych. W tych obszarach możliwe jest przerzedzenie skóry, łuszczenie się i wypadanie włosów..

Procesy nowotworowe

W okolicy kości ogonowej mogą pojawić się guzy z komórek embrionalnych - potworniaki. W literaturze takie nowotwory nazywane są „potwornymi guzami”, tk. ich zawartością może być dowolna tkanka, narząd, a nawet organizm (zęby, włosy, oczy, ręce lub bliźniaczy pasożyt).

Potworniaki w okolicy krzyżowo-guzicznej to nowotwory wrodzone, które częściej występują u dziewcząt. Zwykle pojawiają się jako formacja wyłącznie zewnętrzna, bez wpływu na narządy ciała. Ale czasami takim guzom mogą towarzyszyć anomalie w rozwoju miednicy i znajdujących się w niej narządów..

U kobiet pojawiają się potworniaki jajników, które często przebiegają bezobjawowo i są rozpoznawane przypadkowo podczas pierwszego badania ultrasonograficznego. Rzadko tym nowotworom może towarzyszyć tępy ból w okolicy kości ogonowej. Niebezpieczeństwo takich guzów polega na tym, że mogą one łatwo stać się złośliwe - stać się złośliwe.

Również bolesne odczucia w kości ogonowej mogą charakteryzować nowotwory kości miednicy - osteo i chondrosarcomas. Początkowo choroba przebiega bezobjawowo (jak wszystkie choroby onkologiczne), po czym pojawia się ciągnący ból w kości ogonowej - pierwszy objaw rozwiniętego procesu nowotworowego. Warto pamiętać, że przerzuty mogą również rozprzestrzeniać się w kościach miednicy - guzach potomnych z macicy, prostaty i innych narządów.

Ucisk nerwu kulszowego

W przypadku urazów lub osteochondrozy okolicy krzyżowej możliwy jest skurcz i / lub zapalenie mięśnia gruszkowatego. To z kolei prowadzi do ucisku nerwu kulszowego i tzw. „Zespół gruszkowaty”.

Patologia objawia się ciągłym ciągłym bólem w okolicy pośladków, kości krzyżowej i kości ogonowej. Zwiększa ból podczas chodzenia i krzyżowania nóg podczas siedzenia. Często ból rozprzestrzenia się na podudzie i stopę wraz z uczuciem drętwienia, „sztywności” i uczucia „gęsiej skórki” na skórze. Pojawia się osłabienie mięśni, a nawet całkowity brak ruchu.

Zespół może być powikłany zaburzeniami oddawania moczu, stolca i bólem podczas stosunku.

Choroby narządów miednicy

Narządy miednicy - koniec jelita (odbytnica), pęcherz i narządy płciowe - mogą wpływać na choroby zapalne, infekcyjne, onkologiczne i inne. Każda z odnotowanych patologii może powodować ból kości ogonowej..

Hemoroidy to najczęstsza dolegliwość odbytnicy. Rozwija się w wyniku ekspansji i zakrzepicy żył hemoroidalnych. Choroba poprzedzona jest długotrwałymi zaparciami i siedzącym trybem życia. Dolegliwość objawia się najpierw swędzeniem, następnie ostrym bólem podczas wypróżnień (który może promieniować - przejść - do kości ogonowej i kości krzyżowej) oraz krwawym wydzielaniem na papierze.

Bądź ostrożny! Opisane objawy są również charakterystyczne dla raka odbytnicy. Istnieje jednak „złota zasada”, która pomaga odróżnić hemoroidy od raka: w przypadku hemoroidów najpierw pojawia się ból, a następnie pojawia się krew. W przypadku raka pierwszym objawem jest zawsze krew, a dopiero potem ból. Warto jednak pamiętać, że taki podział jest warunkowy i dopiero pełna diagnoza może potwierdzić diagnozę.

W przypadku zapalenia pęcherza moczowego - zapalenia pęcherza - podczas oddawania moczu występują częste pragnienia i ból. Do poczucia niepełnego opróżnienia pęcherza można dodać bóle o charakterze pasowym w dolnej części brzucha, kroczu i okolicy kości ogonowej.

Zapalenie gruczołu krokowego, choroba zapalna prostaty, zwykle rozpoczyna się gorączką i dreszczami, po których następuje ból kości ogonowej, dolnej części pleców, krocza, pachwiny i moszny. Chęć oddania moczu staje się częstsza (szczególnie w nocy). Czasami powiększona prostata utrudnia wypróżnianie - pojawiają się zaparcia.

Zapalenie błony śluzowej macicy - zapalenie wewnętrznej warstwy macicy - często towarzyszy okresowi poporodowemu, badaniom pochwy i poronieniom. Może objawiać się gorączką, ropną i / lub krwawą wydzieliną, a także ciągnącym bólem w kości ogonowej i dolnej części pleców, nasilającym się podczas menstruacji.

Blizny pooperacyjne

Ból w kości ogonowej może być wynikiem wcześniejszej operacji na odbytnicy. W takich przypadkach rana goi się nie pierwotnie, ale wtórnie (brzegi rany nie łączą się, a między nimi pojawia się nowa tkanka - ziarnina). Prowadzi to do powstania twardych blizn, które powodują nie tylko ból, ale także zwężenie - zwężenie odbytnicy.

Ciąża i poród

W czasie ciąży (często w II i III trymestrze) dziewczynki odczuwają tępy ból kości ogonowej. Wrażenia te są związane z napięciem aparatu mięśniowo-więzadłowego z powodu znacznie powiększonej macicy. W tym przypadku dochodzi do fizjologicznego „rozciągnięcia” kości miednicy, co powoduje objawy.

Bezpośrednio podczas porodu i po porodzie ból kości ogonowej może być bolesny, tępy lub ostry, w zależności od możliwego urazu: podwichnięcia lub złamania kości ogonowej. Takie stany wywołują szybki poród z dużym płodem, gdy rozmiar miednicy nie odpowiada wielkości dziecka (klinicznie i / lub anatomicznie wąska miednica, duży płód, ciąża poporodowa).

Diagnoza bólu kości ogonowej

Każda z powyższych patologii wymaga odrębnego podejścia do diagnozy:

  1. Urazy kości ogonowej zostaną określone na podstawie badania (zmiana kształtu i ból), palpacji okolicy kości ogonowej (badanie palpacyjne i wykrycie nadmiernej ruchomości, „chrupania”), badanie cyfrowe odbytnicy, a także dodatkowe metody diagnostyczne: RTG, obrazowanie komputerowe i rezonans magnetyczny.
  2. Torbiel kości ogonowej potwierdza badanie wzrokowe (obecność sączących się dziur, a także ból). Możliwy jest również kontrast - wprowadzenie barwników do jamy torbieli w celu określenia jej przebiegu - przetoki - przed operacją.
  3. Osteochondrozę można określić jedynie poprzez kompleksowe badanie neurologiczne i dodatkowe metody badawcze: diagnostyka rentgenowska i tomografia.
  4. Potworniaki często stwierdza się w badaniu ultrasonograficznym kobiety w ciąży. Diagnostyka ultrasonograficzna jest również skuteczna w przypadku guzów jajnika i prostaty. Nowotwory kości są wizualizowane na zdjęciu rentgenowskim lub tomogramie. W tym przypadku można zastosować scyntygrafię kości (wprowadzenie radionuklidów do organizmu i kontrola ich dystrybucji: zwykle występuje zwiększona kumulacja radioizotopów w tkance guza).
  5. Ucisk nerwu kulszowego określa neurolog podczas badania neurologicznego. Aby ustalić prawdziwą przyczynę choroby i bólu kości ogonowej (osteochondroza, zapalenie), można wykonać zdjęcie rentgenowskie lub tomografię.
  6. Choroby narządów miednicy rozpoznaje się poprzez badanie palcem odbytnicy (na fotelu ginekologicznym, w pozycji kolanowo-łokciowej) lub badanie pochwowe. Konieczne jest również przeprowadzenie diagnostyki ultrasonograficznej (pochwy lub odbytnicy za pomocą specjalnego czujnika).
  7. Blizny pooperacyjne można określić na podstawie danych dotyczących wykonanych operacji, a także na podstawie badania i / lub badania odbytnicy.
  8. Urazy kości ogonowej podczas porodu rozpoznaje się na podstawie czucia (palpacji), badania cyfrowego i tomografii.

Leczenie bólu kości ogonowej

Każda z prawdopodobnych patologii ma ogólne zasady leczenia, ale warto pamiętać, że każdy przypadek kliniczny wymaga indywidualnej taktyki medycznej i tylko lekarz może przepisać leki.

Uraz kości ogonowej

Pierwsza pomoc w przypadku posiniaczonej kości ogonowej polega na przyjęciu pozycji na brzuchu (w celu zwiększenia odpływu krwi z dotkniętego obszaru), przyłożeniu zimna do miejsca urazu i jak najwcześniejszej diagnostyce RTG, aby wykluczyć złamanie.

Jeśli siniak zostanie potwierdzony z powodu silnego bólu, musisz ograniczyć aktywność fizyczną przez tydzień; odmówić siedzenia na ten czas lub użyć miękkiej rolki ortopedycznej (co zmniejsza obciążenie kości ogonowej). W celu złagodzenia bólu można zastosować leki przeciwzapalne w postaci tabletek (Paracetamol, Ibuprofen), proszku (Nimesil), maści (Indometacyna) lub czopków (Ketonal).

W przypadku podwichnięcia kości ogonowej zmniejsza się. Odpoczynek, przepisywane są również wskazane leki przeciwzapalne i ćwiczenia fizjoterapeutyczne..

W przypadku złamania kości ogonowej najpierw przepisuje się zachowawcze metody leczenia, podobnie jak w przypadku leczenia siniaków. Ale jeśli ból w kości ogonowej nie ustępuje, a fragmenty kości uszkadzają narządy, wskazana jest operacja usunięcia kości ogonowej - kokcygektomia. Operacja jest radykalna i wymaga długiego okresu pooperacyjnego..

Torbiel kości ogonowej

Leczenie torbieli kości ogonowej odbywa się wyłącznie chirurgicznie. W tym celu w momencie remisji (przy braku stanu zapalnego) wycina się pierwotne i wtórne kanały przetokowe, a torbiel jest drenowana (tj. Jej zawartość jest usuwana). Następnie brzegi rany są zszywane.

W okresie pooperacyjnym konieczne jest przyjmowanie antybiotyków o szerokim spektrum działania, aby zapobiec infekcji rany (Cefotaxime), a także przeciwbólowo (Analgin). Pacjent przez dwa tygodnie po operacji przylega do leżenia w łóżku (lub wyklucza siedzenie), po czym wprowadza ćwiczenia fizjoterapeutyczne.

Osteochondroza

Leczenie osteochondrozy rozpoczyna się od leków: przeciwbólowych (Analgin, Novocain), przeciwzapalnych (Diklofenak, Ibuprofen) i zwiotczających mięśnie, mających na celu rozluźnienie mięśni (Midocalm, Baclofen). Ponadto kompleks terapii obejmuje gimnastykę leczniczą, masaż i fizjoterapię (elektroforeza, darsonval).

Jeśli te metody są nieskuteczne (lub z progresją przepukliny międzykręgowej, a także uciskiem korzeni nerwowych), konieczne jest wykonanie operacji usunięcia worka przepuklinowego i / lub założenie sztucznego krążka międzykręgowego.

Choroby nowotworowe

Złośliwe potworniaki związane z wadami rozwojowymi płodu zwykle prowadzą do wczesnej śmiertelności poporodowej. Natomiast łagodne potworniaki są wycinane w zdrowych tkankach i nie zakłócają późniejszego życia.

W przypadku potworniaka jajnika u dziewcząt i kobiet usuwa się część jajnika, a po wystąpieniu menopauzy macicę z przydatkami.

W przypadku raka kości ogonowej - kostniakomięsaka - leczenie rozpoczyna się od wstępnej chemioterapii, następnie kontynuuje chirurgiczne usunięcie guza i kończy ostatnim kursem chemioterapii.

Ucisk nerwu kulszowego

Aby zmniejszyć odpowiedź zapalną, złagodzić ból i zmniejszyć obrzęk, stosuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne (Ibuprofen, Ketoprofen). Jeśli są nieskuteczne, można zastosować glikokortykosteroidy (Celeston, Medrol).

W celu złagodzenia bólu wykonuje się blokady za pomocą środków znieczulających (nowokaina, lidokaina). W przypadku skurczu mięśnia gruszkowatego przepisywane są środki zwiotczające mięśnie (Mydocalm, Tizanidine). Aby zwiększyć krążenie krwi i metabolizm w dotkniętym ognisku, stosuje się środki rozszerzające naczynia krwionośne - środki do rozszerzania naczyń (Trental).

Uzupełniającą terapią mającą na celu odbudowę uszkodzonych włókien nerwowych są preparaty multiwitaminowe grupy B (Neurobeks).

W okresie rekonwalescencji fizjoterapia (fonoforeza, magnetoterapia) i masaż są niezwykle skuteczne.

Choroby narządów miednicy

  • Leczenie hemoroidów rozpoczyna się od metod zachowawczych: dieta bogata w błonnik, stosowanie maści (Proctosedil, Aurobin) i czopków (Posterisan, Relief-A). Równocześnie z miejscowym leczeniem i pozbyciem się bólu przepisywane są środki ogólnoustrojowe - venotonics (Ascorutin, Troxevasin), mające na celu zwiększenie napięcia żył hemoroidalnych. W późniejszych stadiach choroby stosuje się metody chirurgiczne - usuwanie węzłów hemoroidów za pomocą skleroterapii (wprowadzenie kleju do naczyń), koagulację w podczerwieni („kauteryzacja”) i podwiązanie lateksem (zaciśnięcie naczyń elastycznym pierścieniem).
  • W przypadku powikłań - zakrzepicy żył hemoroidalnych - pokazano klasyczne usunięcie węzłów według Morgana - hemoroidektomię. Jest to radykalna interwencja w znieczuleniu ogólnym w celu usunięcia rozszerzonych i zakrzepowych żył.
  • Leczenie bakteryjnego zapalenia pęcherza obejmuje antybiotyki (Ciprofloxacin, Cifran). Jeśli zapalenie pęcherza jest wirusowe lub grzybicze, przepisuje się odpowiednio Alviron lub Nystatynę. Stosowane są również środki przeciwskurczowe - leki łagodzące skurcz mięśni pęcherza (Papaverine, No-shpa). W praktyce często stosuje się preparaty na bazie składników ziołowych, które ułatwiają odpływ moczu i rozpuszczają ewentualny „piasek” (Cyston).

Ważną częścią leczenia bólu jest kontrola chorób współistniejących (gruczolak prostaty, zwężenie cewki moczowej) i ognisk infekcji (przewlekłe zapalenie migdałków, próchnica).

  • Leczenie zapalenia gruczołu krokowego jest reprezentowane przez leki przeciwbakteryjne (Ofloksacyna, Azytromycyna). Aby zmniejszyć kompresję dróg moczowych, stosuje się alfa-blokery (Tamsulosin, Prostatilen). Często przepisuje się środki stymulujące układ odpornościowy - T-aktywinę, Viferon. Skuteczna jest również fizjoterapia: elektro- i fonoforeza.
  • Leczenie zapalenia błony śluzowej macicy z krwawieniem rozpoczyna się od zatrzymania wypływu krwi (Ergotal w celu zwiększenia napięcia macicy, Vikasol w celu poprawy krzepnięcia krwi, przeziębienie w okolicy macicy). Leczenie kontynuuje się środkami przeciwbakteryjnymi i przeciwgrzybiczymi (doksycyklina, Trichopolum, nystatyna). Jeśli funkcja jajników jest upośledzona, zalecana jest fizjoterapia (ultradźwięki pulsacyjne, elektroforeza). Jeśli fizjoterapia jest nieskuteczna, gdy funkcja jajników nie powróciła, stosuje się hormonalną terapię zastępczą.

Blizny pooperacyjne

Pomoc w tworzeniu się blizn polega na fizjoterapii: diatermii, elektroforezie i aplikacji parafiny. Przy nieskuteczności leczenia zachowawczego stosuje się chirurga - wycięcie blizny i nowe porównanie brzegów rany.

Uraz kości ogonowej podczas porodu

Urazy kości ogonowej podczas porodu - podwichnięcia lub złamania - są traktowane tak samo, jak podobne urazy odniesione w inny sposób. Terapię rozpoczynamy natychmiast po ustabilizowaniu się stanu poporodowego..

Ćwiczenia fizjoterapeutyczne na ból

Gimnastyka lecznicza ma na celu nie tylko pozbycie się bólu kości ogonowej, ale także zwiększenie napięcia mięśni dna miednicy, a także ogólne wzmocnienie organizmu. Jest jednak szereg ograniczeń: nie można biegać, skakać, wykonywać gwałtownych ruchów (zwłaszcza huśtawek nóg) - wszystkie ćwiczenia należy wykonywać powoli i płynnie. W przypadku odczuwania dyskomfortu i bólu warto zmniejszyć intensywność gimnastyki lub odpocząć..

Bądź ostrożny! Ćwiczenia fizjoterapeutyczne są przeciwwskazane przy podwyższonej temperaturze ciała, nowotworach, stanach zapalnych, ostrych zwichnięciach i złamaniach kości ogonowej, a także zaostrzeniach przewlekłych chorób układu sercowo-naczyniowego (nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca), układu hormonalnego (cukrzyca) i innych.

Gimnastykę należy rozpocząć od wstępnej rozgrzewki, a zakończyć lekkim rozciągnięciem mięśni. W takim przypadku sam zestaw ćwiczeń należy powtarzać co najmniej 2-3 razy w tygodniu..

  • Leżąc na brzuchu, jednocześnie podnieś wyprostowane ręce i nogi. W tym samym czasie trzymaj je w najwyższym punkcie przez kilka sekund. Pomiędzy wyciągami jest 5-sekundowa przerwa. Powtórz 5-10 razy.
  • W tej samej pozycji połóż dłonie na ramionach. Zegnij nogę w stawie kolanowym, odsuwając ją na bok. Spójrz na kolano przez kilka sekund i wróć do pozycji wyjściowej. Powtórz 5-10.
  • Leżąc na plecach, opuść stopy na podłogę i podciągnij je do pośladków. Ściśnij piłkę lub poduszkę w kolanach. Ściśnij przedmiot kolanami przez 5 sekund, a następnie odpocznij przez 10 sekund. Powtórz 10-15 razy.
  • Nie puszczając piłki (poduszki) z kolan, napnij mięśnie brzucha, pozostań w tym stanie przez 4-5 sekund i rozluźnij się. Powtórz 10-15 razy.
  • Leżąc na plecach z ugiętymi kolanami, okresowo podnoś i obniżaj miednicę, pozostając w każdej pozycji przez 3-5 sekund. W takim przypadku stopy powinny mocno przylegać do podłogi. Powtórz 10-15 razy.
  • W tej samej pozycji złap rękami kolana, przeturlaj się w prawo i lewo. Powtórz 10-15 razy w każdym kierunku.
  • W tej samej pozycji przyciągnij kolana do klatki piersiowej, przytrzymaj je w tej pozycji przez 3-5 sekund, a następnie opuść nogi na podłogę. Powtórz 7-10 razy.
  • W tej samej pozycji wyprostuj ręce, unieś tułów, próbując dotknąć czołem kolan. Jednocześnie napnij mięśnie brzucha i rozluźnij szyję. W najwyższym punkcie poczekaj kilka sekund i zrelaksuj się. Powtórz ćwiczenie ponownie 7-10 razy.
  • Stojąc z wyprostowanymi nogami, przyciągnij kolano do klatki piersiowej, chwytając je obiema rękami. Zatrzymaj w maksymalnym punkcie przez 5 sekund, a następnie powtórz ćwiczenie dla drugiej nogi (5-10 razy).
  • W tej samej pozycji wykonaj boczne zgięcia w lewo iw prawo 10-15 razy, a następnie w tę iz powrotem tyle samo razy..

Musisz uzupełnić zestaw ćwiczeń rozciąganiem:

  1. Połóż się na brzuchu, rozłóż dłonie na szerokość barków i wyprostuj, wyginając plecy. Pozostań w tej pozycji przez 15-30 sekund, oddychając powoli i głęboko.
  2. Usiądź na kolanach z pośladkami mocno przyciśniętymi do łydek i pięt. Pochyl się do przodu z wyprostowanymi ramionami i spróbuj dotknąć podłogi czołem. Utrzymaj pozycję przez 15-30 sekund, oddychając powoli.
  3. Wejdź na czworaki, a następnie unieś kość ogonową, prostując kończyny. Ciężar jest rozłożony na dłonie i stopy. Pozostań w pozycji przez 15-20 sekund, oddychając głęboko.
  4. Stojąc na czworakach, zaokrąglij plecy, wyginając je w górę. Utrzymaj pozycję przez 15-20 sekund.
  5. W pozycji stojącej zegnij plecy, przytrzymując dłońmi dolną część pleców. Pozostań w pozycji przez 15-20 sekund, oddychając głęboko.

Określony kompleks gimnastyczny należy rozpocząć od 5-6 ćwiczeń, stopniowo zwiększając ich liczbę. Przy ogólnej nieprzygotowaniu ciała możesz ograniczyć się tylko do rozciągania, okresowo dodając ćwiczenia z listy.

Przy silnym bólu kości ogonowej warto uprawiać gimnastykę przy minimalnym obciążeniu kręgosłupa:

  • Oprzyj miednicę o stół i połóż dłonie na powierzchni. Weź 10-12 oddechów / oddechów.
  • Wyrównaj plecy za pomocą stołu / krzesła. Rozluźnij mięśnie ciała i wstrzymaj oddech na 15-20 sekund.
  • Przyjmij pozycję kolanową bez wyginania pleców. Weź 10-12 głębokich wdechów / wydechów.
  • Połóż się na podłodze, mocno dociskając łopatki do powierzchni. Wdychaj i wydech spokojnie - 10-12 razy.

Również po wysiłku (lub przed snem) skuteczny jest masaż okolicy kości ogonowej. Konieczne jest rozpoczęcie od przetarcia dotkniętego obszaru ciepłymi dłońmi olejkiem eterycznym lub roślinnym. Dalej, zaciskając dłonie w pięść, naciskaj kości na mięśnie dolnej części pleców i kości ogonowej, wykonując okrężne ruchy. Samodzielny masaż można zakończyć przez poklepywanie i głaskanie. Należy zaznaczyć, że zabieg masażu nie powinien trwać dłużej niż 20 minut i przynosić ból.

Środki zapobiegawcze

Zapobieganie bólowi kości ogonowej polega na ogólnej normalizacji stylu życia:

  1. zbilansowana dieta;
  2. utrata masy ciała w przypadku nadwagi;
  3. okresowa aktywność fizyczna z wyłączeniem przeciążenia i hipotermii;
  4. rezygnacja ze złych nawyków: palenie i alkohol;
  5. stałe monitorowanie chorób przewlekłych układu sercowo-naczyniowego (nadciśnienie), endokrynologicznych (cukrzyca, otyłość) itp..

Wśród środków prywatnych należy przestrzegać następujących zasad:

  • urozmaicić pokarm dużą ilością błonnika, normalizując perystaltykę jelit (skurcze przypominające falę) jelita, a także stolec;
  • terminowe diagnozowanie i leczenie urazów kręgosłupa i jego skrzywienia (kifoza, lordoza);
  • unikaj długiego przebywania w pozycjach nieanatomicznych;
  • kontrolować patologię stóp (stopa końsko-szpotawa, płaskostopie);
  • monitorować higienę osobistą i intymną, zapobiegając w ten sposób chorobom zapalnym;
  • terminowo leczyć ogniska przewlekłego zapalenia - zapalenie migdałków (zapalenie migdałków), próchnica itp.;
  • zwracaj uwagę na niewyjaśnioną utratę wagi, obrzęk węzłów chłonnych, ciągłe osłabienie, zmęczenie i inne oznaki procesu onkologicznego w organizmie.

Pacjenci w okresie pooperacyjnym powinni prawidłowo i wyraźnie rozprowadzać aktywność fizyczną, zapobiegając napięciu i łzom w ranie pooperacyjnej (możliwe przyczyny powstania blizny w przyszłości).

Kobiety w ciąży muszą zarejestrować się w poradni przedporodowej w odpowiednim czasie (przed 12 tygodniem) i na czas poddać się badaniom przesiewowym w kierunku zakażeń TORCH (toksoplazmoza, różyczka, wirus cytomegalii i opryszczka). Te ostatnie mogą powodować wady wrodzone płodu, w tym potworniaka.

Osoby uprawiające sporty traumatyczne (snowboardziści, motocykle, rowerzyści itp.) Muszą poddawać się corocznym badaniom profilaktycznym, aby wykluczyć lub kontrolować „stare” urazy.

Kość ogonowa jest ważnym wsparciem naszego organizmu, dlatego okresowe bóle kości ogonowej powinny być impulsem do niezwykłego wyjazdu do lekarza!

Kość ogonowa lub kość ogonowa boli

Kość ogonowa składa się z kilku akcentowanych kręgów, które przenoszą określony ładunek. Jest to szczątkowy segment. Nieprzyjemne odczucia w kości ogonowej i okolicach rozróżnia się na kości ogonowe i bóle odbytu. Jeśli historia obejmuje posiniaczenie kręgosłupa lub infekcje układu moczowo-płciowego, staje się jasne, dlaczego kość ogonowa boli, gdy siedzisz lub wstajesz. Urazy i wiele infekcji powodują ból, który utrudnia prawidłowy ruch. Dyskomfort zwiększa się, gdy osoba przyjmie pozycję leżącą lub siedzącą. Znajdując przyczyny dla kobiet i mężczyzn, weź pod uwagę cechy funkcji rozrodczych obu płci.

Powody

Często ogniskiem bolesności kości ogonowej jest zapalenie więzadeł lub dysfunkcja sąsiadujących z nią mięśni. Nieprzyjemne doznania mogą również powodować:

  1. Skolioza, osteoporoza, kifoza z następującymi zaburzeniami neuronalnymi (zespół piriformis). Występ dysku L5-S1 (np. Uszkodzenie kości miednicy z naruszeniem zakończeń nerwowych dna miednicy).
  2. Wszelkiego rodzaju urazy, ich konsekwencje, potencjalnie ujawnione w dłuższej perspektywie (do 1 roku).
  3. Choroby przewodu pokarmowego - zapalenie esicy, hemoroidy, szczeliny odbytu, zapalenie odbytu, częste zaparcia lub biegunka.
  4. Powikłania poporodowe - wypadnięcie lub uszkodzenie krocza z krwotokiem w tkankach otaczających dolny odcinek kręgosłupa; intensywny wyprost kości ogonowej z powodu trudnej pracy.
  5. Choroby układu moczowo-płciowego - zapalenie przydatków, zapalenie pęcherza, kamienie nerkowe lub pęcherzowe, endometrioza.
  6. Torbiel kości ogonowej (włoskowata), związana z patologiami genetycznymi naskórka. Nienaturalny nowotwór przestrzeni między pośladkami nie jest przyczepiony ani do kości ogonowej, ani do kości krzyżowej. Posiada wszystkie właściwości tkanki nabłonkowej. Choroba dwukrotnie częściej dotyka mężczyzn niż kobiety.
  7. Powikłania pooperacyjne w postaci blizn, naruszenie integralności odbytu.

Okoliczności sprzyjające patologii obejmują długotrwałe siedzenie na twardych meblach, noszenie odzieży uciskającej obszar miednicy (dżinsy, obcisłe legginsy). Niekorzystnie wpływa również na stres emocjonalny. Czynniki prowokujące są przyczyną kokcygodynii głównie u kobiet. Stan przebiega z nagłymi bolesnymi odczuciami, które często są eliminowane samodzielnie, bez dodatkowych środków.

Coccygodynia - co to jest?

Definicja ma greckie korzenie, gdzie „kość ogonowa” oznacza kość ogonową, a „odini” oznacza ból. Występuje w wyniku upadku na pośladki, silnych uderzeń w dolną część pleców, każdego ostrego urazu, osteochondrozy kręgosłupa, zwichnięć, złamań kości ogonowej. Konieczne jest wyodrębnienie pseudokcygodynii, której etiologia obejmuje choroby urologiczne, ginekologiczne czy proktologiczne.

Pojawienie się bólu jest promowane przez przyciąganie nóg do klatki piersiowej, siedzenie na kanapie - lądowanie krzyżowe. Intensywność bólu wzrasta wraz z długim przebywaniem w pozycji siedzącej i gwałtownym wstaniem z krzesła, wypróżnianiem. Rutynowe czynności domowe lub zawodowe mogą być bardzo niewygodne. Aby złagodzić stan, pacjenci zakładają miękką poduszkę, która zapobiega skurczom włókien mięśniowych krocza, pachwiny.

Charakterystyka bólu w różnych chorobach

Ból w okolicy kości ogonowej lub wyższej jest spowodowany skurczami sąsiednich włókien mięśniowych i często - szczypaniem nerwu kulszowego. Włókna są ściskane przez mięśnie i ulegają stanom zapalnym. Objawy towarzyszące obejmują tkliwość na zewnętrznej stronie podudzia, w innych obszarach nóg i pośrodku pośladków, promieniująca do pachwiny. Terapia jest metodą niespecyficzną - blokadą iniekcyjnej nowokainy. Likwiduje unerwienie obwodowe - łagodzi ból.

Po kontuzji

Mają ostrą ostrą intensywność w postaci napadów, która z czasem nieznacznie maleje, ale pozostaje stała. Upadając na pośladki, uderzenia w kość ogonową mogą powodować pęknięcia kręgów, złamania, przemieszczenia, siniaki, zwichnięcia. Ból objawia się natychmiast po urazie, nasilając się w różnych odstępach czasu.

Konsekwencje urazów mogą ujawnić się nawet po kilku latach, gdy pacjent zdąży zapomnieć o powstałej szkodzie. Przy najmniejszym obciążeniu dolnych kręgów nasilają się odczucia bólu, lokalizując się na całym obwodzie kości ogonowej. Ruchowi towarzyszy dyskomfort. Wymagana odpowiednia terapia i środki zapobiegawcze.

Ból połączony z bólem dolnej części pleców, kości krzyżowej

Typowe dla cyst lub osteochondrozy kręgosłupa. Głównym miejscem bólu jest kość krzyżowa, dolna część pleców promieniuje tylko częściowo do kości ogonowej. Podobny stan rozpoznaje się w przypadku naruszenia nerwów dolnej części pleców, rwy kulszowej, patologii odbytu, hemoroidów.

Ból, gdy wstajesz

Występują tylko z powikłaniami pooperacyjnymi, jeśli w innych okresach dyskomfort się nie pojawia. Czynniki prowokujące - blizny w pachwinie lub zrosty, które zacierają jamę miednicy.

Po pochyleniu

Powstają z patologiami jelit, macicy lub pęcherza spowodowanymi procesami zapalnymi o przewlekłej genezie. Zapalenie jelita grubego, zapalenie błony śluzowej macicy, dysbioza - przyczyna silnego bólu, stopniowo ustępująca przy pochylaniu się na boki lub do przodu.

Ból promieniujący do kości ogonowej

Związany z patogenezą osteochondrozy, torbieli dowolnej części kręgosłupa, zapaleniem wielostawowym stawu biodrowego lub patologiami przewodu pokarmowego. Jeśli niedawno przeszedłeś operację, można przewidzieć idiopatyczny ból w kości ogonowej.

Kiedy siedzisz

Ze względu na następujące czynniki:

  • mikropęknięta kość ogonowa spowodowana jazdą konną lub jazdą na rowerze
  • długotrwałe siedzenie na meblach tapicerowanych, co powoduje zastój naczyń krwionośnych wokół dolnej części kręgosłupa, gromadzenie się soli wapnia w kręgach
  • pojawienie się bolesnego nowotworu wewnątrz kości ogonowej w postaci wnęki z włosami i tkanką nabłonkową - torbiel skórna
  • deformacja kości ogonowej po porodzie w wyniku jej nadmiernego wydłużenia

Zaleca się stosowanie specjalnej poduszki ortopedycznej, aby zapobiec dyskomfortowi podczas siedzenia. Dodatkowo należy stosować farmakologiczne metody terapii..

Bolący i ciągnący ból w kości ogonowej

Wyraźny objaw zapalenia gruczołu krokowego u mężczyzn lub zapalenia jajników u kobiet. Klęska wewnętrznych narządów płciowych jest bardzo poważną chorobą wymagającą pilnego leczenia. Powodem jest wysokie ryzyko wystąpienia niepłodności, rozprzestrzeniania się stanu zapalnego na inne narządy oraz tworzenia się zrostów. Często bóle ciągnące są rejestrowane z osteochondrozą dolnego kręgosłupa, hemoroidami, zaparciami.

Pod kością ogonową

Objawiają się w wyniku stłuczeń, zwichnięć kości ogonowej, wypadania krocza, gojenia się blizn po operacji odbytu. Bolesnym odczuciom towarzyszą bóle odbytu w patologiach odbytnicy, biegunka, zaparcia. Objawiają się one dodatkowo swędzeniem otworu odbytu, wydzieliną ropną z okolicy odbytu, parciem.

Powyżej kości ogonowej

Występują przy neurologicznych nieprawidłowościach w obrębie kości krzyżowej, dolnej części pleców: zapaleniu splotu lędźwiowo-krzyżowego, zapaleniu korzonków nerwowych, przepuklinach kręgosłupa, nerwobólach tunelowych. Zapalenie nerwów objawia się tępym, długotrwałym bólem w dolnej części pleców, którego intensywność wzrasta wraz z obciążeniem kości ogonowej lub kręgosłupa. Obejmuje udo, okolice pośladków lub krocze.

Z miesiączką

Są przejawem problemów ginekologicznych, a jeśli nie zostaną zdiagnozowane, to neurologiczne. W czasie miesiączki dopuszczalny jest niewielki ból w podbrzuszu i plamienie w odpowiednich ilościach. Wyraźny sygnał o konieczności wizyty u ginekologa - jeśli występuje nadmierne wydzielanie, problemy z oddawaniem moczu. Dodatkowo swędzenie lub pieczenie w okolicy narządów płciowych może przeszkadzać na tle bólu kości ogonowej.

W ciąży i po porodzie

Istnieje wiele przyczyn bólu kości ogonowej podczas ciąży:

  1. Brak składników odżywczych w organizmie (wapń)
  2. Historia urazów dolnej części pleców
  3. Zmiany w położeniu narządów miednicy, kości ogonowej spowodowane wzrostem dziecka i wzrostem macicy
  4. Zapalenie macicy lub jajowodów

Ból odbytu poporodowy wskazuje na uraz porodowy, który wystąpił: krwotok w tkankach i okolicy podskórnej tkanki tłuszczowej wokół kości ogonowej. Konieczne jest poinformowanie lekarza o dolegliwościach. Również dyskomfort wskazuje na intensywne rozszerzenie zrośniętych kręgów kości ogonowej ze względu na duże rozmiary płodu..

Ból u mężczyzn

Znajdują się one w kategorii męskich kierowców pojazdów typu gąsienicowego: czołgów, traktorów, koparek, transporterów opancerzonych. Nadmierne drgania przenoszone przez technologię niekorzystnie wpływają na stan kości ogonowej, co prowadzi do torbieli lub zapalenia kanału kości ogonowej. Bolesna rurka uformowana pod skórą może gromadzić ropę i przekształcić się w przetokę. Niezaprzeczalnym objawem jest ropna wydzielina w okolicy pośladków. Terapia obejmuje wyłącznie metody chirurgiczne.

Diagnostyka

W przypadku patologii neuronalnych, chorób mięśni okolicy pachwiny z destabilizacją unerwienia, napromienianiem bólu kości ogonowej, stosuje się elektrroneuromyografię. Zrosty otrzewnej lub wypadanie krocza objawia się ciężką nerwobólem podczas wstawania z krzesła lub łóżka. Ważne jest, aby lekarz rozumiał stan przewodzenia nerwów, skurcze mięśni. Z oczywistymi objawami zaparcia lekarz kieruje do diagnostyki instrumentalnej i laboratoryjnej:

  • gastroskopia, aby wykluczyć prawdopodobieństwo zapalenia żołądka lub wrzodu żołądka;
  • analiza kału pod kątem dysbiozy
  • biochemiczne badania krwi, wyjaśniające obraz kliniczny stanu trzustki, wątroby

Jeśli przyczyną bólu kości ogonowej jest zaburzenie układu moczowo-płciowego, przepisuje się obecność choroby zakaźnej, testy i bakteriologiczną posiew moczu. Dodatkowo - USG wewnętrznych narządów płciowych, pęcherza, cystoskopia, rozmaz na florze.

Palpacja

Jeśli podejrzewasz związek bólu kości ogonowej z chorobami żołądkowo-jelitowymi (zapalenie odbytu, hemoroidy, zapalenie okrężnicy), wymagane jest zewnętrzne badanie okolicy pachwiny. Dodatkowo wymagane jest sondowanie nieprawidłowych nowotworów - hemoroidów. Pacjent martwi się:

  1. Problemy z wypróżnianiem - częste lub rzadkie parcie, ropne plamienie.
  2. Uczucie pieczenia, uczucie ciężkości w jelitach lub odbycie.
  3. Ciągnięcie dyskomfortu z napromieniowaniem do kości krzyżowej lub krocza, pogarszane przez obracanie, zginanie.

Według uznania lekarza prowadzącego, potencjalnie zalecane są badania moczu i krwi, posiew bakteriologiczny kału, irygoskopia, sigmoidoskopia, kolonoskopia. Techniki pomagają zidentyfikować procesy zapalne. Odczuwanie okolic odbytu jest skutecznym sposobem potwierdzenia traumatycznego pochodzenia bólu kości ogonowej. Należą do nich siniaki, guzy, powikłania poporodowe. Badanie palpacyjne tkanek miękkich w okolicy pośladków i dolnej części pleców, a następnie zdjęcie rentgenowskie uzupełniające pełną diagnostykę.

RTG

W przypadku neuralgicznego bólu kości ogonowej o charakterze boleśnie ciągnącym zaleca się badanie rentgenowskie dolnej części pleców, rąk lub nóg. Diagnostyka ujawnia udział kokcygodynii w problemach kręgosłupa. Wzmocnienie symptomatologii poprzez bolesne odczucia kończyn i głowy jest bezpośrednim wskazaniem do pełnego badania RTG kręgosłupa. Może ujawnić skoliozę, przepuklinę, osteochondrozę. Obecność zapalenia stawów lub artrozy z bólem sięgającym do kości ogonowej jest podstawą do podejrzenia obecności torbieli i zalecania TK, artroskopii, MRI.

USG, MRI

USG jamy otrzewnej i narządów miednicy, badanie rentgenowskie jelita z wprowadzeniem środka kontrastowego, rezonans magnetyczny lub tomografia komputerowa wykonuje się w przypadku bólu kości ogonowej, jeżeli:

  1. Powikłania pooperacyjne występują w postaci zrostów lub wypadania krocza.
  2. Krocze jest zdeformowane po operacji.
  3. Istnieją podejrzenia o nieprawidłowości neurologiczne - może być konieczne wykonanie badania krwi na kiłę.
  4. Podejrzewa się choroby kręgosłupa (przepukliny) - wskazane jest stosowanie mielografii.

Diagnostyka ujawnia liczbę, objętość zrostów, ich dokładną lokalizację, prawdopodobieństwo naruszenia zakończeń nerwowych lub tkanek miękkich. Powyższe manipulacje dają wyobrażenie o stopniu zmian patologicznych, kształcie narządów wewnętrznych i ich względnym położeniu..

Kiedy musisz natychmiast skontaktować się ze specjalistą?

Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli ból kości ogonowej wiąże się z niestrawnością i oddawaniem moczu. Drugim wskazaniem jest to, że dyskomfort dokucza dłużej niż 2 dni z rzędu, a przyjmowanie tabletek przeciwbólowych nie daje efektu. Przyczyną kontaktu ze specjalistą jest poziom dyskomfortu w okolicy krzyżowej i kości ogonowej, prowadzący do bezsenności. W takim stanie pacjent ma trudności z przyjęciem wygodnej pozycji ciała..

Z którym lekarzem się skontaktować

Na początku powinieneś skonsultować się z terapeutą. Specjalista przeprowadzi badanie i, jeśli to konieczne, skieruje Cię do kolegów o ograniczonych umysłach.

  • Jeśli ból w kości ogonowej był poprzedzony uszkodzeniem (upadek na pośladki, uderzenia) - skontaktuj się z traumatologiem.
  • W przypadku wykrycia cyst lub zmian patologicznych w kościach chirurg zapewnia pomoc medyczną.
  • Przemieszczenie kręgów, zmiana ich części chrzęstnej - podstawa skierowania do kręgowca.
  • Gdy kość ogonowa jest źródłem bólu z powodu problemów ze stanem krocza, potrzebna jest pomoc chirurga, ginekologa, urologa.
  • Jeśli pogorszenie samopoczucia spowodowane jest uciśnięciem nerwu w dolnym odcinku kręgosłupa, zabieg wykonuje neurolog.
  • Gdy dyskomfort wiąże się z zaburzeniem opróżniania (z zapaleniem odbytnicy, hemoroidami) - proktolog zajmuje się terapią.
  • Przy związku między bólem kości ogonowej a problemami ze stanem narządów jamy brzusznej terapię prowadzi gastroenterolog.

Równocześnie z leczeniem wymienionych specjalistów nie wyklucza się pomocy fizjoterapeuty, specjalisty akupunktury, kręgarza.

Leczenie

Nieprzyjemne uczucie można wyeliminować jedynie poprzez wyeliminowanie pierwotnej przyczyny tego objawu. Aby zrozumieć obraz kliniczny, lekarz określa lokalizację bólu, w jakich obszarach się rozprzestrzenia, jakim objawom towarzyszy dyskomfort. Ważne jest, aby specjalista rozumiał porę dnia o największej intensywności bólu, czy można zminimalizować odczucie zmiany pozycji ciała.

Jeśli pojawienie się kokcygodynii nie jest związane z wpływem pewnych czynników, nie zidentyfikowano określonej patologii, przeprowadza się leczenie objawowe. Innymi słowy, każdy pojedynczy objaw jest eliminowany za pomocą leku. Należą do nich ból, bezsenność, niestrawność, napięcie w okolicy krzyżowej.

W przypadku wykrycia określonej choroby leczenie powinno być kompleksowe. Konserwatywne podejście jest akceptowalne na początkowych, nieskomplikowanych etapach. Metody chirurgiczne są wskazane tylko w zaostrzonych przypadkach klinicznych, jeśli działanie leku jest nieskuteczne.

Badanie eksploracyjne

Na początkowym etapie dotknięty obszar jest badany, a pacjent jest przesłuchiwany. Następnie lekarz kieruje na badanie rentgenowskie, rezonans magnetyczny (w skomplikowanych przypadkach klinicznych).

Główne aspekty leczenia

Jeśli kokcygodynia jest spowodowana nieskomplikowanymi przypadkami klinicznymi, wykonuje się znieczulenie, ale przede wszystkim pacjentowi należy zapewnić stan spoczynku. Zaleca się odpoczynek w łóżku, normalizację odżywiania (ważne jest, aby uniknąć rozwoju zaparć, które tylko zwiększą dyskomfort). Aby złagodzić ból i złagodzić stany zapalne, przepisuje się leki przeciwbólowe. Ale dodatkowo konieczne jest przeprowadzenie procedur i działań mających na celu poprawę krążenia krwi w dotkniętym obszarze..

Leczenie kobiet w ciąży różni się kilkoma kryteriami. Wiele manipulacji i 99% narkotyków jest zabronionych ze względu na bezpieczeństwo dla zdrowia przyszłej matki i płodu. Rozpoznanie kokcygodynii u kobiet w ciąży też ma wiele ograniczeń - metody radiologiczne są zabronione.

Znieczulenie

W początkowej fazie dyskomfortu stosuje się czopki o właściwościach przeciwbólowych. Wstrzyknięcie leków jest wskazane w przypadku bólu o dużym nasileniu. Aby zminimalizować dyskomfort, przepisywane są niesteroidowe leki przeciwzapalne - Ibuprofen, Voltaren, Diclofenac. Jeśli nie poprawią samopoczucia, wykonywana jest blokada nowokainy. Istotą zabiegu jest wstrzyknięcie nowokainy do tkanek bolesnego obszaru ciała. Dodatkowo podaje się hormony w celu wzmocnienia działania przeciwbólowego blokady nowokainy.

Terapia manualna, masaż, akupunktura

Terapia manualna polega na wykonywaniu medycznych manipulacji rękami. Jeśli konieczne jest wyeliminowanie kokcygodynii, skuteczny jest cyfrowy masaż odbytu. Ma na celu rozluźnienie jego części mięśniowej, co korzystnie wpływa na samopoczucie pacjenta, pozwala osłabić lub całkowicie zlikwidować napięcie problematycznego obszaru ciała.

Masaż pomaga normalizować krążenie krwi, zapobiega jej zastojom, łagodzi skurcze mięśni.

Akupunktura to niekonwencjonalna technika medyczna - przed jej wykonaniem należy uzyskać zgodę lekarza. Zabieg nie zatrzymuje przyczyny choroby, ale pomaga zlikwidować ból. Aby wyeliminować dyskomfort, specjalista działa na biologicznie aktywne okulary okolicy krzyżowo-guzicznej pacjenta. Mimo swojej skuteczności i łagodzenia bólu akupunktura nie zastępuje podstawowej terapii..

Fizjoterapia

Uzupełnia podstawowe leki. Metody fizjoterapeutyczne pomagają złagodzić stan zapalny i towarzyszące mu objawy - ból, skurcze, trudności w przyjęciu wygodnej pozycji ciała. Skuteczne wskazówki - ekspozycja na ultradźwięki, UHF, zastosowanie aplikacji parafinowych, użycie lasera w celach terapeutycznych.

Fizjoterapia

W stanie niepowikłanym, któremu towarzyszy kokcygodyna, pacjent może ćwiczyć. Ale muszą być dozowane, prawidłowo skomponowane, bez gwałtownych ruchów i napięcia..

Optymalne działania ćwiczeń fizjoterapeutycznych:

  • Pozycja wyjściowa leży na plecach. Pacjent ugina kolana, następnie rozsuwa je na boki.
  • Dłonie znajdują się na wewnętrznej powierzchni kolan.
  • Pacjent powinien spróbować zbliżyć kolana, ale jednocześnie opierać się tej czynności.

Liczba powtórzeń nie powinna przekraczać 12 razy. Czas trwania kursu terapeutycznego ustala lekarz - na podstawie pierwotnej przyczyny kokcygodynii.

Leczenie operacyjne

Chirurgicznie choroby kości ogonowej są leczone rzadziej niż zachowawcze. Resekcja to operacja usunięcia kości kości ogonowej. Przyczyną interwencji jest brak pozytywnego efektu leczenia zachowawczego oraz następujące czynniki:

  1. Torbiel kości ogonowej (nabłonek kości ogonowej).
  2. Skomplikowana osteochondroza kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego.
  3. Obecność wad ortopedycznych w okolicy krzyżowej miednicy, negatywnie wpływających na jakość życia pacjenta. Powodem jest upośledzona aktywność ruchowa, prawie ciągły zespół bólowy.

Wskazana jest interwencja w przypadku złamania tego miejsca lub zwichnięcia. Rozważa się również możliwość wykonania operacji, jeśli pacjent ma patologiczną ruchomość struktur kości ogonowej. Zjawisko spowodowane jest zwyrodnieniem i dystrofią tkanek kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego.

Przeciwwskazania do operacji - zaburzenia krzepnięcia krwi, nowotwory onkologiczne, niewydolność serca i / lub wątroby.

Zapobieganie

Zapobieganie kokcialgii nie zawsze jest możliwe do wdrożenia, ponieważ w połowie przypadków zjawisko to jest spowodowane samoistnymi uszkodzeniami..

Istnieje kilka sposobów zapobiegania rozwojowi kokcygodii:

  1. Unikanie kontuzji (upadki, siniaki).
  2. Leczenie ostrych chorób w odpowiednim czasie, zapobiegając ich przewlekłej postaci.
  3. Dbanie o zdrowie, przebywanie w domu i wykonywanie czynności zawodowych. Przy siedzącym trybie pracy wskazane jest używanie miękkich poduszek i wygodnych krzeseł.

Równie ważne jest przestrzeganie zaleceń lekarza dotyczących rehabilitacji pooperacyjnej. Interwencje w przypadku zapalenia odbytnicy, problemów z kręgosłupem i szczelin odbytu wymagają szczególnej opieki w okresie rekonwalescencji. Lekceważenie porady lekarza przyczynia się do powstania przetok, trudniejszego gojenia się rany pooperacyjnej. Coccialgia zawsze towarzyszy temu procesowi, chociaż jej rozwoju, podobnie jak kolejnych objawów, można uniknąć.

Dlaczego jest ból w kości ogonowej?

Dlaczego boli kość ogonowa, musisz się dowiedzieć, gdy tylko pojawi się ten problem. Przyczyn może być wiele (kokcygodyna, uraz czy choroba narządów wewnętrznych), a niektóre z nich są niebezpieczne. Jeśli nie zostaną wykryte w odpowiednim czasie, stan może się poważnie pogorszyć, a terapia nie może zagwarantować wyzdrowienia. Najniebezpieczniejszym powodem pojawienia się bólu w kości ogonowej jest tworzenie się guzów nowotworowych w okolicy narządów miednicy, odbytnicy i bezpośrednio kości miednicy.

1. Torbiel kości ogonowej

Torbiel kości ogonowej jest poważną chorobą charakteryzującą się patologiczną zmianą w tkance w okolicy kości ogonowej, w wyniku której tworzy się pasaż nabłonkowo-kości ogonowej. Naruszenie należy do dziedziny chorób proktologicznych. Jeśli torbiel znajduje się blisko odbytu, istnieje poważne zagrożenie rozwojem sepsy z powodu przenikania bakterii z kału do dotkniętego obszaru. Sposób leczenia dobiera się w zależności od stopnia uszkodzenia. Co zrobić, aby wyeliminować chorobę, określi lekarz. Z tego powodu niedopuszczalne jest stosowanie środków ludowej w leczeniu bólu kości ogonowej..

Powstanie torbieli kości ogonowej może być wywołane wieloma czynnikami, z których główne to:

  • uraz kości krzyżowej;
  • brak aktywności fizycznej;
  • nadmierne pocenie się w fałdzie pośladkowym;
  • gwałtowny spadek odporności;
  • brak higieny.

Objawy choroby są wyraźne i pozwalają szybko i dokładnie określić przyczynę bólu kości ogonowej, dlaczego leczenie rozpoczyna się natychmiast. O pojawieniu się torbieli świadczy ból w kości ogonowej (być może po lewej lub prawej stronie kości ogonowej ból będzie silniejszy) oraz w okolicy pośladków, obrzęk obszaru problemowego, wrastanie włosów w skórę w miejscu torbieli, wyraźne zagęszczenie fałdu pośladkowego i poważne ogólne zatrucie organizmu. Ból kości ogonowej jest intensywny i nasila się wraz ze zmianami ruchu i postawy.

Leczenie choroby ma głównie charakter chirurgiczny. Torbiel należy usunąć. Manipulacje przeprowadzane są w znieczuleniu miejscowym i nie powodują u pacjenta poważnego dyskomfortu. Powikłania po operacji są niezwykle rzadkie. Choroba jest często błędnie uważana za niegroźną, ale w rzeczywistości, jeśli nie jest leczona, łatwo rozwijają się komplikacje, które stanowią zagrożenie dla życia..

2. Posiniaczona kość ogonowa

Uraz kości ogonowej jest jedną z najczęstszych przyczyn bólu, rozpoznawaną u osób w każdym wieku. Naruszenie skóry w tym przypadku rzadko występuje, dlatego nie zawsze jest możliwe zewnętrzne określenie siniaka. Uraz występuje, gdy dana osoba upadnie na okolice pośladków. W tym samym czasie ból rozwija się silnie, a czasami może nawet prowadzić do odrętwienia na kilka minut i niemożności poruszania się. W przypadku urazu najpierw na tkankę wywierany jest efekt ściskania, który wynika z działania urazowego przedmiotu na tkankę. Ponadto ból utrzymuje się z powodu nacisku na tkankę krwiaka, który powstaje w wyniku uszkodzenia małych naczyń.

Główne objawy choroby to:

  • ból o różnej sile promieniujący do kręgosłupa (ból pleców w okolicy kości ogonowej);
  • obrzęk w obszarze uszkodzenia;
  • siniak;
  • trudności w poruszaniu się;
  • wyraźny wzrost bólu podczas siedzenia;
  • ból promieniujący do nóg po długim staniu;
  • ból w miejscu kontuzji podczas seksu, który występuje u kobiet i mężczyzn;
  • ból podczas wypróżnień.

Leczenie przeprowadza lekarz. Pacjent musi leżeć w łóżku w pozycji na boku. Konieczne jest regularne i bardzo ostrożne obracanie się z boku na bok. Gdy tkanka się regeneruje, odpoczynek w łóżku zostaje anulowany. Fizjoterapia i leki są koniecznie przepisywane do terapii..

3. Złamanie kości ogonowej

Złamanie jest diagnozowane nieco rzadziej niż siniak i jest poważnym stanem. Ból rozwija się ostry i w zależności od miejsca złamania może utrzymywać się przez długi czas lub ustąpić kilka dni po urazie. W takiej sytuacji ofiara może nie zwrócić się w odpowiednim czasie o pomoc medyczną, przez co choroba będzie się tylko postępować, co w efekcie doprowadzi do poważnych powikłań, które mogą nawet spowodować niepełnosprawność. Boli w okolicy kości ogonowej, a następnie stale.

Główne objawy, które pojawiają się przy złamaniu kości ogonowej, to szczególnie silny ból, obrzęk, zaczerwienienie w dotkniętym obszarze i trudności w chodzeniu. Pod wieloma względami złamanie jest podobne w objawach do siniaka, dlatego do jego rozpoznania konieczne jest prześwietlenie..

4. Zwichnięcie kości ogonowej

Najczęściej problem ma traumatyczne pochodzenie i występuje u kobiet po trudnym porodzie z dużym płodem. Ból u kobiet w okolicy kości ogonowej, nieistotny po porodzie, może wystąpić bez uszkodzenia. U mężczyzn problem najczęściej pojawia się w wypadku, gdy dochodzi do urazu miednicy. Samodzielne zdiagnozowanie choroby nie będzie możliwe i konieczna jest konsultacja lekarska. Ból związany z dyslokacją jest łagodny do umiarkowanego i rzadko ostry. Może sięgać do dolnej części pleców lub nóg, znacznie utrudniając mobilność. W niektórych przypadkach, z powodu dużej sztywności ruchów, osoba jest praktycznie unieruchomiona..

U wielu pacjentów podczas wypróżniania ból znacznie się nasila, ponieważ w czasie oczyszczania odbytnicy kość ogonowa się porusza. Z tego powodu w leczeniu patologii konieczne jest przynajmniej po raz pierwszy zastosowanie oczyszczających lewatyw, które zapewnią maksymalny spokój uszkodzonej kości ogonowej. W zależności od ciężkości urazu leczenie odbywa się ambulatoryjnie lub w szpitalu. W okresie rekonwalescencji obowiązkowy jest kurs ćwiczeń fizjoterapeutycznych.

5. Osteochondroza kości ogonowej

Osteochondroza kości ogonowej odnosi się do problemów kręgosłupa. W przypadku naruszenia krążki międzykręgowe i tkanki kręgowe ulegają uszkodzeniu. Jak każdy rodzaj osteochondrozy, który atakuje kość ogonową, ma swoje własne żywe objawy i jest łatwo zdiagnozowany przez lekarza. Leczenie choroby jest konieczne w trybie pilnym i należy skonsultować się z lekarzem. Samodzielnie można tylko poważnie pogorszyć stan pacjenta. Jeśli naruszenie nie jest leczone, w miarę jego postępów jakość życia gwałtownie spada.

Problem pojawia się najczęściej z powodu kontuzji i braku aktywności fizycznej. Dość często kobiety, które urodziły się w sposób naturalny z dużym płodem, napotykają problem. Ból kości ogonowej pojawia się niemal natychmiast po urodzeniu dziecka i jest bardzo intensywny.

Główne objawy choroby to:

  • ból, który jest stale obecny lub pojawia się podczas ataku (plecy w okolicy kości ogonowej bolą jak w przypadku każdej formy chondrosis);
  • zwiększony ból podczas wysiłku fizycznego i ostre przejście z siedzenia do pozycji stojącej lub leżącej;
  • dyskomfort w kości ogonowej.

Zaostrzenia choroby występują z różnym nasileniem. Osteochondroza kości ogonowej może przypominać się raz na kilka lat, a może kilka razy w roku. Leczenie choroby ma na celu złagodzenie ostrych objawów i wydłużenie okresów remisji. Głównymi prowokatorami wystąpienia objawów osteochondrozy są silny wysiłek fizyczny, hipotermia, silny stres i nieudane ruchy, w których wywierany jest nienaturalny nacisk na kość ogonową. Szczególnie często problem objawia się zimą, w czasie silnego lodu, kiedy ruchy stają się bardzo napięte i ograniczone. Regularne wykonywanie ćwiczeń fizjoterapeutycznych w tym czasie pomaga uniknąć zaostrzenia patologii.

6. Rak kości miednicy

Zmiany nowotworowe kości miednicy również prowadzą do tępego bólu w kości ogonowej, a czasami w okolicy kości ogonowej. Najczęściej jest wtórny i rozwija się z powodu przerzutów głównego guza nowotworowego. Na kości miednicy rak w większości przypadków przechodzi z narządów miednicy, jamy brzusznej i tkanek miękkich dolnej części ciała.

W rzadkich przypadkach rak miednicy może pojawić się jako niezależna choroba, w której złośliwe komórki rozwijają się bezpośrednio w tkance kostnej. W tym przypadku można zdiagnozować u pacjenta następujące rodzaje chorób: kostniakomięsak, kostniakoblastoklestoma i mięsak okołostrzowy. Spośród wszystkich zmian onkologicznych pierwotny rak kości zajmuje nie więcej niż 1%, a sama miednica - jeszcze mniej. Jednocześnie ta postać choroby jest niezwykle ciężka i niebezpieczna ze względu na całkowitą ukrytą patologię na początkowych etapach, a zwłaszcza szybki rozwój.

Główne objawy groźnej choroby, która niestety pojawia się dopiero na 3, a czasem 4 etapach, to:

  • ból w okolicy kości ogonowej o charakterze bolesnym, który stale i regularnie nasila się w napadach i ma wyraźne napromienianie kości ogonowej;
  • gwałtowny spadek ruchomości kończyn dolnych;
  • niejasny ból brzucha;
  • nieuzasadnione nudności;
  • poważna słabość;
  • ostra utrata masy ciała;
  • trwały wzrost temperatury.

W przypadku choroby rokowanie dla pacjenta jest niekorzystne. Najczęściej choroba występuje w postaci, w której możliwe jest udzielenie jedynie pomocy poliaktywnej, ułatwiającej ostatni okres życia pacjenta. Skuteczną terapię odnotowuje się tylko wtedy, gdy choroba zostanie zdiagnozowana na samym początku rozwoju, co jest niezwykle rzadkie, ponieważ guz jest wykrywany przypadkowo podczas badania z innego powodu.

7. Zapalenie kości ogonowej

Zapalenie kości ogonowej występuje, gdy infekcja obejmuje obszar narządu. Może się to zdarzyć w przypadku otwartego urazu lub przepływu krwi z ogniska zapalenia w organizmie. Rzadziej infekcja przenika do tkanki kości ogonowej w chorobach pobliskich narządów. Patologia kości ogonowej występuje jednakowo u osób w każdym wieku i płci. Ponadto siedzący tryb życia, noszenie bardzo obcisłej bielizny lub odzieży, która zakłóca przepływ krwi w okolicy miednicy, a także doznał urazów kości ogonowej, również zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia problemu. W czasie ciąży istnieje również większe ryzyko zapalenia kości ogonowej..

W przypadku naruszenia w okolicy kości ogonowej pojawia się tępy ból, który jest zauważalnie nasilony podczas siedzenia i sondowania obszaru problemowego. Ponadto, jeśli stan zapalny postępuje, obserwuje się zaczerwienienie skóry nad kością ogonową i miejscowy wzrost temperatury. Jeśli na tym etapie nie zostaną podjęte działania terapeutyczne, ból staje się ostry i drżący, a także rozwija się ogólne odurzenie organizmu. Prowadzi do utraty zdolności do pracy i wymaga pilnego wezwania pomocy medycznej..

Szczególnym niebezpieczeństwem jest szybkie ropne zapalenie kości ogonowej, które zaczyna się od ostrego intensywnego bólu. Osoba ma ból w odbycie i kości ogonowej. U niego, jeśli nie skonsultujesz się natychmiast z lekarzem, w krótkim czasie rozwija się sepsa, która staje się przyczyną śmierci pacjenta. Jeśli stan zapalny okaże się przewlekły, bez leczenia ostatecznie prowadzi do powstania guza nowotworowego..

Leczenie zapalenia przeprowadza się w początkowej fazie za pomocą leków, aw przypadku zaniedbanego stanu lub ostrego procesu ropnego - chirurgicznie. O tym, jaka terapia jest wymagana, decyduje tylko lekarz. Podczas leczenia lekami antybiotyki są obowiązkowe.

8. Zapalenie kości i szpiku kości ogonowej

Zapalenie kości i szpiku to ropne zapalenie kości. Najczęściej choroba rozwija się po nieleczonym ropnym zapaleniu skóry kości ogonowej. Zwykle pierwotne ropienie pojawia się z powodu zablokowania gruczołu łojowego, po którym zapalenie rozprzestrzenia się w głąb. Głównym czynnikiem sprawczym zapalenia kości i szpiku jest gronkowiec.

W przypadku patologii pojawia się pękający ból przy palpacji kości ogonowej, a także z ostrym pochyleniem do przodu i aktywnym chodzeniem. Jeśli ropne masy wychodzą poza obszar kości, topią tkankę, tworząc przetoki zewnętrzne i wewnętrzne. Z nich łatwo zauważyć wyciek ropy i posoki. Przetoki w odbytnicy są szczególnie niebezpieczne, ponieważ z tego powodu szybko może wystąpić sepsa. Domowe leczenie tego rodzaju chorób jest niedopuszczalne..

9. Hemoroidy

Hemoroidy są częstym problemem proktologicznym, w którym odczuwa się ból w kości ogonowej. Choroba dotyka zarówno mężczyzn, jak i kobiety. Jego diagnoza jest łatwa, a lekarz za pomocą prostego badania wizualnego stwierdza naruszenie. Ból kości ogonowej najczęściej występuje przy hemoroidach wewnętrznych.

Głównymi objawami choroby są bóle podczas wypróżnień lub długotrwałe siedzenie i krwawienie od lekkiego do intensywnego, co jest niebezpieczne. Niemożliwe jest samodzielne zrozumienie, czy występują hemoroidy lub obrzęk odbytu. Ból kości ogonowej pojawia się w momencie zaostrzenia choroby, gdy zaczyna się rozwijać aktywny proces zapalny (ból odbytu w okolicy kości ogonowej). Jednocześnie kość ogonowa boli szczególnie silnie w czasie wypróżniania, kiedy występuje silny nacisk na okolicę guzka hemoroidalnego.

Leczenie choroby można przeprowadzić za pomocą leków lub, w ciężkich przypadkach, operacji. Operacja jest zwykle konieczna tylko wtedy, gdy guzy są duże, a terapia farmakologiczna jest nieskuteczna.

Rzadkie przyczyny bólu kości ogonowej

Należy również wziąć pod uwagę rzadkich prowokatorów bólu kości ogonowej. Lekarze nazywają je głównymi:

  • otarcie fałdu pośladkowego;
  • zmiany pasożytnicze jelita grubego;
  • ukąszenia owadów w fałdzie pośladkowym;
  • egzema - objawy bólu kości ogonowej są połączone ze swędzeniem;
  • dermatozy;
  • pęknięcie w fałdzie pośladkowym - ból dotyczy kości ogonowej;
  • długotrwałe siedzenie na twardej powierzchni (kość ogonowa boli bez powodu i sama odchodzi).

Leczenie takich przyczyn bólu kości ogonowej jest łatwiejsze..

Który lekarz leczy

W przypadku terapii skonsultuj się z lekarzem. Najpierw musisz udać się do terapeuty, który skieruje Cię do specjalisty. Schorzenie może leczyć traumatolog, neuropatolog, proktolog, chirurg, dermatolog lub onkolog. Lekarz pierwszego kontaktu będzie znany po postawieniu diagnozy. Przyczyny i leczenie bólu kości ogonowej powinien określać tylko specjalista..

wnioski

Jeśli w kości ogonowej pojawią się silne bóle, które utrzymują się dłużej niż jeden dzień, zdecydowanie należy szukać pomocy medycznej. Samoleczenie jest niemożliwe, ponieważ ważne jest, aby dokładnie zrozumieć przyczynę nieprzyjemnego zjawiska, które czasami jest bardzo niebezpieczne, a wtedy strata czasu na leczenie w domu może kosztować życie. Przyczyny bólu kości ogonowej są zróżnicowane i są leczone przez specjalistów w kilku kierunkach..

Znalazłeś błąd? Wybierz go i naciśnij Ctrl + Enter.