Główny

Zapalenie torebki stawowej

Najskuteczniejsze zastrzyki na rwę kulszową: lista popularnych leków

Wiodącym objawem zapalenia korzonków nerwowych dowolnej lokalizacji jest ból pleców. Częściej jest penetrujący, napadowy, rozprzestrzeniający się na sąsiednie części ciała. Jeśli możesz pozbyć się łagodnego dyskomfortu, stosując maści lub biorąc tabletki, tylko zastrzyki pomogą zaostrzyć zapalenie korzonków. Po ich wprowadzeniu ból ustępuje po 5-10 minutach, a działanie przeciwbólowe utrzymuje się przez kilka godzin.

Typowe błędy w leczeniu

Ważne jest, aby wiedzieć! Lekarze są zszokowani: „Istnieje skuteczny i niedrogi lek na ból stawów”. Przeczytaj więcej.

Najgroźniejszym i najniebezpieczniejszym błędem w leczeniu rwy kulszowej jest wybór leków na polecenie kolegi lub sąsiada na podeście. Jeśli dana osoba nie szuka pomocy medycznej, wkrótce pojawiają się poważne komplikacje - uszkodzenia korzeni rdzenia kręgowego.

Oprócz bólu pojawią się zaburzenia motoryczne i autonomiczne: zwiększone napięcie mięśniowe, zanik mięśni szkieletowych, ograniczenie ruchomości. Podczas gdy człowiek zagłusza ból lekami, postępuje proces destrukcyjno-degeneracyjny.

Kolejnym błędem jest stosowanie suchego lub mokrego ciepła w leczeniu rwy kulszowej. Patologia charakteryzuje się naruszeniem, uszkodzeniem korzeni kręgosłupa przez przepuklinę międzykręgową, narośle kostne i mieszane struktury kręgów. Często rozwija się aseptyczne zapalenie zakończeń nerwowych i pobliskich tkanek miękkich. Stosowanie poduszek rozgrzewających, wcierania alkoholu, rozgrzewających maści spowoduje szybkie rozprzestrzenienie się procesu zapalnego na zdrowe segmenty kręgosłupa.

Kiedy umówisz się

Głównym wskazaniem do stosowania roztworów do podawania pozajelitowego jest ostry ból pleców. Występuje nagle po nadmiernym wysiłku fizycznym, hipotermii, infekcji lub przeziębieniu. Ból jest tak silny, że osoba zastyga w jednej pozycji na kilka minut. Aby się wyprostować i dotrzeć do łóżka, potrzebuje pomocy z zewnątrz. Stosowanie tabletek w celu złagodzenia ataku zapalenia korzonków nerwowych jest niewłaściwe. Po pierwsze, wkrótce nie będą działać. Po drugie, zawierają niewystarczające stężenie składników aktywnych przeciwbólowych..

Tylko roztwory do wstrzykiwań do podawania domięśniowego, dożylnego, dostawowego, okołostawowego mogą uratować osobę przed ostrym bólem. Sposób stosowania zastrzyków określa lekarz prowadzący, biorąc pod uwagę lokalizację patologii, nasilenie zespołu bólowego, obecność w wywiadzie ciężkiego uszkodzenia wątroby, żołądka lub nerek.

Jakie zastrzyki wstrzykuje się z zapaleniem korzonków nerwowych

W leczeniu rwy kulszowej stosuje się podejście zintegrowane. Konieczne jest poprawienie samopoczucia pacjenta, leczenie patologii wywołującej naruszenie korzeni kręgosłupa, zapobieganie uszkodzeniom zdrowych kości, chrząstek, tkanek miękkich. Aby wyeliminować ból, stosuje się leki z różnych grup klinicznych i farmakologicznych - hormonalne, niesteroidowe leki przeciwzapalne. Schematy terapeutyczne obejmują również roztwory iniekcyjne poprawiające krążenie krwi i mikrokrążenie, zwiększające mechanizmy obronne organizmu, przywracające unerwienie..

Leki przeciwbólowe

Leki o działaniu przeciwbólowym nie tylko szybko łagodzą ostry ból. Większość środków przeciwbólowych ma złożony efekt: zatrzymują procesy zapalne, zmniejszają nasilenie obrzęków, obniżają miejscową temperaturę, eliminują objawy ogólnego zatrucia organizmu.

Narkotyczne środki przeciwbólowe

Leki z tej grupy stosuje się w leczeniu zapalenia korzonków nerwowych tylko wtedy, gdy NLPZ i glikokortykosteroidy są nieskuteczne. Najczęściej pacjentom przepisuje się Tramadol, Tramal, Buprenorfinę, Nalbuphine. Syntetyczne, opioidowe, nienarkotyczne leki przeciwbólowe o mieszanym mechanizmie działania eliminują najbardziej nasilony zespół bólowy w ciągu pół godziny. Czas działania terapeutycznego wynosi od 3 do 5 godzin. Po wstrzyknięciu roztworu do wstrzyknięć wychwyt noradrenaliny przez neurony jest hamowany. Składniki aktywne oddziałują z receptorami opioidowymi, zmieniając ich stan, prowadząc do odpowiedzi biologicznej.

Stosowanie narkotycznych leków przeciwbólowych zgodnie ze schematem dawkowania ustalonym przez lekarza prowadzącego pozwala uniknąć depresji oddechowej i zaburzeń krążenia. Nadmierne dawki i (lub) czas trwania kursu terapeutycznego wywołują liczne zaburzenia w funkcjonowaniu wszystkich układów życiowych. Rozwija się psychologiczne uzależnienie od opiatów, wymagające dodatkowego leczenia.

Blokada nowokainy

Blokada nowokainy jest jednym z najskuteczniejszych sposobów szybkiego złagodzenia ataku rwy kulszowej. Wstrzyknięcie środka znieczulającego w obszar bólu i zapalenia jest blokowane przez szereg receptorów w nerwach obwodowych. Unerwienie jest prawie całkowicie wyłączone - impulsy bólowe po prostu nie są przekazywane do ośrodkowego układu nerwowego. Roztwory nowokainy można podawać na kilka sposobów: okołoponowo, okołostawowo, okołostawowo, dootrzewnowo.

Wyraźną wadą takiego znieczulenia jest jego krótki czas trwania. Godzinę po zablokowaniu powracają bolesne doznania. Aby uzyskać bardziej przedłużone działanie przeciwbólowe, nowokainę łączy się z innymi środkami, na przykład glikokortykosteroidami.

Leki przeciwzapalne

Wszystkie leki przeciwzapalne stosowane w leczeniu rwy kulszowej wykazują działanie przeciwbólowe i zmniejszające przekrwienie. Kiedy segmenty kręgów są przemieszczane, struktury tkanki łącznej ulegają uszkodzeniu. Powstaje obrzęk zapalny, który jeszcze bardziej uciska korzenie i tkanki miękkie. Jednym wstrzyknięciem można osłabić prawie wszystkie objawy patologii poprzez normalizację mikrokrążenia, ograniczenie migracji makrofagów i leukocytów do uszkodzonych tkanek.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne

NLPZ są lekami pierwszego wyboru w leczeniu wszelkich patologii układu mięśniowo-szkieletowego. Mechanizm działania oparty jest na hamowaniu enzymu cyklooksygenazy, który stymuluje biosyntezę mediatorów bólu, zapalenia, obrzęku - prostaglandyn i bradykinin.

Jeśli pacjent ma historię patologii przewodu żołądkowo-jelitowego, lekarz jest ostrożny przy wyborze leku. Wcześniej w celu złagodzenia bólu szeroko stosowano preparaty do wstrzykiwań zawierające aktywne składniki diklofenak i ketoprofen. Ale przy długotrwałym stosowaniu pojawił się ich wyraźny efekt uboczny - zwiększona produkcja żrącego kwasu solnego w żołądku i owrzodzenie jego błon.

Nawet „zaniedbane” problemy ze stawami można wyleczyć w domu! Pamiętaj tylko, aby smarować go raz dziennie..

Dziś lekarze przepisują selektywne NLPZ. Są również skuteczne w leczeniu bólu i stanów zapalnych, ale zmniejszają jedynie produkcję prostaglandyn w chorych tkankach. Na zapalenie korzonków nerwowych potrzebne są leki zawierające substancję czynną meloksykam.

Miejscowe podawanie glikokortykoidów

Jeśli nie jest możliwe całkowite wyeliminowanie zespołu bólowego NLPZ, schematy leczenia są uzupełniane glikokortykosteroidami. Preparaty zawierają składniki aktywne będące syntetycznymi analogami hormonów wytwarzanych przez nadnercza. To decyduje o ich silnym działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym i przeciwwysiękowym..

Często stosuje się diprospan, prednizolon, triamcynolon, deksametazon, kenalog, hydrokortyzon. Po podaniu glikokortykosteroidów ból może ustąpić na kilka dni, a czasem tygodni.

Wyraźny efekt przeciwbólowy leków hormonalnych jest zniwelowany przez szeroką listę przeciwwskazań i wysokie prawdopodobieństwo ogólnoustrojowych i miejscowych skutków ubocznych. Dlatego pacjentom zwykle przepisuje się 1-2 razy większe dawki niż glikokortykosteroidy..

Środki zwiotczające mięśnie o działaniu ośrodkowym

Przebieg zapalenia korzonków nerwowych często komplikuje skurcz mięśni szkieletowych. Jest to reakcja obronna na ból, który pojawia się, gdy uciskają korzenie kręgosłupa. Organizm próbuje zmniejszyć jego nasilenie, ograniczając mobilność. Ale skurcz mięśni dodatkowo drażni zakończenia nerwowe, a na obrazie klinicznym pojawia się kolejny objaw - sztywność.

Tylko wstrzykiwane roztwory środków zwiotczających mięśnie z substancją czynną tolperyzonem mogą przerwać to błędne koło. Działa kompleksowo na ośrodkowy układ nerwowy: blokuje odruchy rdzeniowe, hamuje wzrost pobudliwości odruchowej.

Leki zwiotczające mięśnie są dobrze tolerowane przez organizm, szczególnie w małych dawkach. Ale podczas leczenia rwy kulszowej stosowanie niektórych leków może powodować lekkie uczucie euforii..

Witaminy z grupy B.

W leczeniu wszystkich schorzeń narządu ruchu stosuje się leki w postaci iniekcji, których substancją czynną są witaminy z grupy B. Są to tiamina, pirydoksyna, cyjanokobalamina, ryboflawina, kwas nikotynowy i kwas foliowy. Witaminy z tej grupy są niezbędne do wzmocnienia odporności, zwiększenia odporności organizmu. Substancje bioaktywne stymulują krążenie krwi, przywracają unerwienie, normalizują przekazywanie impulsów nerwowych.

Ponieważ rwa kulszowa charakteryzuje się bólem i zaburzeniami autonomicznymi, motorycznymi, leki z witaminami z grupy B są przepisywane pacjentom od pierwszych dni leczenia. Kombilipen, Milgamma, Neurobion poprawiają trofizm tkanek nerwowych, przyspieszają procesy metaboliczne i regenerację uszkodzonych korzeni kręgosłupa.

Popularne narkotyki

Popularność roztworów wtryskowych nie świadczy o ich wysokiej skuteczności. Przy wyborze produktu dla pacjenta neurolodzy i kręgolodzy oceniają jego bezpieczeństwo. Ze środków zwiotczających mięśnie najlepiej tolerowany jest Midocalm. Oprócz tolperyzonu zawiera lidokainę, która jednocześnie zapewnia rozluźnienie mięśni szkieletowych i likwidację bólu. Spośród NLPZ Movalis jest częściej przepisywany, selektywnie blokując cyklooksygenazę.

W łagodzeniu ataków rwy kulszowej Diprospan okazał się najmniej toksycznym z glikokortykosteroidów.

Przeciwwskazania

Każdy lek do wstrzykiwań ma własną listę przeciwwskazań. Leki ogólnoustrojowe nie wpływają na żołądek, ale to sprawia, że ​​są dla niego nie mniej toksyczne. Dlatego patologie przewodu pokarmowego często stają się bezwzględnymi przeciwwskazaniami - nadkwaśne i erozyjne zapalenie żołądka, zmiany wrzodziejące.

Ponieważ ewakuacja metabolitów i nieprzekształconych związków chemicznych odbywa się głównie przez nerki, wiele leków nie jest przepisywanych pacjentom z odmiedniczkowym zapaleniem nerek, kłębuszkowym zapaleniem nerek, krwotocznym zapaleniem pęcherza. Metabolizm substancji czynnych i składników pomocniczych zachodzi w hepatocytach - komórkach wątroby. Przy patologiach tego głównego filtra biologicznego w organizmie prawdopodobieństwo powikłań jest wysokie. Ciąża, laktacja, wiek dzieci są często bezwzględnymi przeciwwskazaniami..

Skutki uboczne

W leczeniu rwy kulszowej mogą wystąpić zarówno ogólnoustrojowe, jak i miejscowe skutki uboczne. Te ostatnie przejawiają się w postaci reakcji alergicznej: wysypka, podrażnienie i zaczerwienienie skóry, jej obrzęk, swędzenie, bolesne odczucia. Charakter i nasilenie ogólnoustrojowych skutków ubocznych zależy od zastosowanego leku. NLPZ wywołują zaburzenia trawienia i perystaltyki, a glikokortykosteroidy - resorpcję kości. Nawet „nieszkodliwe” witaminy z grupy B mogą powodować bóle głowy, zawroty głowy, nadmierne tworzenie się gazów i tachykardię. Wystąpienie jakichkolwiek działań niepożądanych jest sygnałem do odstawienia leku.

Zastrzyki na zapalenie korzonków nerwowych

Zapalenie korzonków nerwowych to zapalenie korzeni nerwów rdzeniowych, które pojawia się w wyniku ich naruszenia w kanale kręgowym.

Towarzyszy mu silny ból, który uniemożliwia normalne funkcjonowanie człowieka, zajmuje wszystkie jego myśli, pogarsza jakość życia.

Choroba musi być leczona i leczona kompleksowo.

W przypadku bardzo silnego bólu lub zaniedbanego procesu skuteczne będą zastrzyki z rwą kulszową; miejscowe formy leków mogą pomóc na etapie późniejszej opieki lub w pierwszych godzinach niezbyt wyraźnego ataku bólu.

Jakie zastrzyki wstrzykuje się w zapaleniu korzonków? ↑

Konserwatywna terapia choroby jest prowadzona w sposób kompleksowy.

W tym celu stosuje się leki o różnych mechanizmach działania, które mogą dostać się do organizmu na różne sposoby:

  • domięśniowo;
  • dożylnie;
  • lokalnie - w obszarze, w którym przechodzą wrażliwe korzenie nerwowe, które wysyłają impuls do mózgu, odbierany przez człowieka jako ból;
  • w punktach bólu mięśni;
  • w przestrzeń między błonami rdzenia kręgowego;
  • śródkostne.

W sercu leczenia rwy kulszowej zastrzykami:

  • przeciwbólowe;
  • leki przeciwzapalne;
  • leki poprawiające przewodzenie impulsu wzdłuż uciśniętego korzenia nerwu;
  • leki zmniejszające obrzęk w okolicy uciśniętego korzenia nerwu;
  • leki zmniejszające odruchowe skurcze mięśni występujące w celu złagodzenia bólu.

Leki przeciwbólowe

U podstaw ich działania, jak sama nazwa wskazuje, jest eliminacja bólu wynikającego z zakłócenia prawidłowego dopływu krwi do korzenia nerwu rdzeniowego.

Leki te są podzielone na kilka grup i mają różne punkty zastosowania..

Leki niesteroidowe

Leki te mają trzy główne właściwości: łagodzą gorączkę, łagodzą ból i zmniejszają stan zapalny..

Nie są analogami hormonów (dlatego nazywano je „niesteroidowymi”, ponieważ „steroidy” to hormony) i można je również przypisać lekom przeciwbólowym i przeciwzapalnym.

Istotą działania tych leków jest odwracalna (czyli chwilowa) blokada jednego z enzymów organizmu, w wyniku której maleje produkcja własnych prozapalnych substancji chemicznych..

Z tego powodu zmniejsza się poziom zapalenia, eliminuje ból.

Ponadto wiele z tych leków blokuje kolejną frakcję tego samego enzymu, co zmniejsza ochronę żołądka i jelit. Przyczynia się to do powstawania w nich wrzodów..

Dlatego leki te wymagają jednoczesnego przepisywania leków, które będą chronić żołądek; nie mogą być używane przez długi czas.

Leki te są przeciwwskazane w okresie ciąży i laktacji..

Istnieją również selektywne leki niesteroidowe (na przykład Movalis), które nie działają na enzym żołądkowy.

Można je przyjmować dłużej, nie powodując takiego ryzyka owrzodzenia, ale mają mniejszy efekt przeciwbólowy (uśmierzający ból)..

Nie można ich również stosować w okresie ciąży i laktacji..

Oprócz zapalenia korzonków nerwowych osoby cierpiące na chorobę wrzodową mogą przyjmować leki z podgrupy koksibów.

Ale są przeciwwskazane w przypadku współistniejącej patologii onkologicznej, przebytych lub istniejących chorób serca u osób powyżej 65 roku życia.

Co obejmuje leczenie spondyloartrozy kręgosłupa? Dowiedz się z naszego artykułu.

Jak szybko wyleczyć rwę kulszową? Spójrz tutaj.

Narkotyczne środki przeciwbólowe

Jeśli ból rwy kulszowej jest bardzo intensywny, a niesteroidowe leki przeciwbólowe nie mogą go powstrzymać (tak się niestety zdarza), lekarz może przepisać jeden z leków zwanych narkotycznymi lekami przeciwbólowymi, antagonistami receptorów opiatowych lub po prostu opiatami.

Są to bardzo silne leki z wieloma przeciwwskazaniami, skutkami ubocznymi, które mogą uzależniać..

Są przepisywane tylko przez lekarza, wypisującego specjalny formularz recepty.

Są to leki Buprenorfina, Tramadol, Nalbuphine i inne, których zastrzyki podaje wyłącznie pracownik służby zdrowia..

Te opiaty na rwę kulszową są przepisywane na krótki okres czasu..

Blokada nowokainy

Jest to wprowadzenie znieczulenia miejscowego w okolice uduszonego korzenia kręgosłupa w taki sposób, aby lek nie przedostał się do samej substancji korzenia i nie został uszkodzony przez igłę, ale sygnały bólowe do rdzenia kręgowego przestały przez niego przechodzić..

Ta metoda uśmierzania bólu skuteczniej uśmierza ból niż choćby narkotyczne środki przeciwbólowe, nie ma tak szkodliwego wpływu na organizm, ale powinna ją wykonywać tylko wyszkolony specjalista - neurolog, anestezjolog, traumatolog.

Leki przeciwzapalne

2 grupy leków dobrze radzą sobie z zapaleniem korzonków nerwowych.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne

To ta sama grupa leków, które nie są lekami hormonalnymi, które eliminują wszelkiego rodzaju ból, zwłaszcza o podłożu zapalnym..

Leki te mogą być:

  • selektywne (hamują we krwi postać cyklooksygenazy, praktycznie bez tłumienia jej frakcji żołądkowej): Movalis, Nise, Piroxicam;
  • nieselektywne (hamują enzymy krwi i żołądka): diklofenak, analgin, ibuprofen, indometacyna;
  • koksyby, które hamują tylko syntezę cyklooksygenazy we krwi, bez wpływu na frakcję żołądkową.

Miejscowe podawanie glikokortykoidów

Silne działanie przeciwzapalne wywierają hormony glukokortykoidowe dostarczane do skompresowanego i objętego stanem zapalnym korzenia nerwowego w ramach blokady nowokainy.

W takim przypadku do strzykawki pobierane są 2 substancje: środek znieczulający (nowokaina lub lidokaina) i hormon - prednizolon, hydrokortyzon, kenalog lub inny lek. W ten sposób ból związany z zapaleniem korzeni zostaje złagodzony, a zapalenie korzenia zostaje jednocześnie zatrzymane..

Blokady hormonalne nie są przeznaczone do częstego stosowania, ale do nagłych przypadków, z silnym bólem, aby nie uciekać się do wprowadzania opiatów.

Po takim wstrzyknięciu leczenie rwy kulszowej należy kontynuować za pomocą zastrzyków z lekami niesteroidowymi, środkami zwiotczającymi mięśnie i witaminami z grupy B..

Środki zwiotczające mięśnie o działaniu ośrodkowym

Jest to grupa leków, które nie wpływając bezpośrednio na mięśnie szkieletowe, rozluźniają obszary spazmatyczne.

Oznacza to:

  • mieć miejscowe działanie znieczulające;
  • hamują przewodzenie impulsów wzdłuż neuronów czuciowych i ruchowych, blokując w ten sposób odruchy rdzeniowe;
  • zwiększyć przepływ krwi do mięśnia odruchowo skurczowego;
  • hamują przewodzenie wzbudzenia wzdłuż jednej z dróg w rdzeniu kręgowym.

Do tej grupy należą Midocalm, Metocarbomil, Cyclobenzaprine.

Witaminy z grupy B.

Poprawić przewodnictwo wzdłuż uciśniętego korzenia nerwu, zmniejszyć jego obrzęk (który powstał w wyniku ucisku nerwu), przywrócić tkankę nerwową.

W leczeniu rwy kulszowej skuteczniejsze jest przyjmowanie złożonych preparatów zawierających witaminy B1, B12, B6, zamiast wstrzykiwania każdej witaminy osobno.

Z powodzeniem zastosowane: Milgamma, Neurorubin i Neurorubin Forte, Neurovitan.

O tym, jak leczyć rwę kulszową zastrzykami, decyduje doświadczony specjalista na podstawie badania pacjenta: czy w tym przypadku konieczne jest wykonanie blokady przykręgosłupowej, przepisanie któregokolwiek z syntetycznych opiatów, czy wystarczy lek niesteroidowy.

Pozostałe grupy leków - środki zwiotczające mięśnie, witaminy z grupy B - są w każdym przypadku przepisywane osobie.

Kiedy nasilenie procesu ustąpi, lekarz zaleca przejście z leków do wstrzykiwań na własną tabletkę.

Nazwy i cechy ↑

Wymieńmy nazwy zastrzyków z rwy kulszowej:

Ketonal

Niesteroidowy lek o działaniu przeciwbólowym i przeciwzapalnym.

Składnik aktywny - ketoprofen.

Podaje się w tym trybie: 1 ampułka domięśniowo 1-2 razy dziennie.

Ketolong

Substancja czynna - ketorolak.

Potrafi wyeliminować ból o niskim lub umiarkowanym nasileniu. Po podaniu w mięśniu powstaje magazyn leku, z którego substancja stopniowo dostaje się do krążenia ogólnoustrojowego..

Wstrzykiwany tylko do mięśnia 2-3 razy dziennie.

Maksymalna dawka dla osób powyżej 65 roku życia lub dorosłych o masie ciała poniżej 50 kg - 2 ampułki dziennie.

Diklofenak

Synonimy - Olfen, Voltaren, Almiral, Diklak, Evinopon, Dikloberl - skuteczny środek przeciwbólowy i przeciwzapalny.

Wstrzykiwany do mięśnia maksymalnie 2 razy dziennie w ampułce.

Hydrokortyzon

Hormon glukokortykoid, który można wstrzyknąć razem ze środkiem znieczulającym bezpośrednio w miejsce uduszonego korzenia nerwu, tylko 2-3 razy w trakcie leczenia.

Częste używanie tego narzędzia jest niedozwolone.

Denebol

Lek z grupy koksibów.

Bardzo dobrze zmniejsza ból i stany zapalne w skompresowanym korzeniu.

Jego działanie rozpoczyna się w ciągu 10 minut po wstrzyknięciu do mięśnia i trwa około jednego dnia. Można go podawać tylko w ilości 1 ampułki dziennie..

Kenalog 40

Zawiesina do podawania dostawowego, którą można podawać razem ze środkiem znieczulającym w trakcie blokady, jak również domięśniowo.

Ma dobre działanie przeciwzapalne, nie należy go stosować częściej niż raz na 2-3 tygodnie.

Ksefokam

Proszek do przygotowania roztworu do wstrzyknięcia dożylnego i domięśniowego.

Jest to lek o selektywnym działaniu na cyklooksygenazę nie żołądkową, substancją czynną jest lornoksykam.

Wprowadzane 1-2 razy dziennie.

Selektywny bloker cyklooksygenazy.

Podaje się go tylko głęboko domięśniowo w dawce 7,5-15 mg / dobę. Łagodzi ból o niskim lub umiarkowanym nasileniu.

Milgamma

Przygotowanie witamin z grupy B z lidokainą.

Lek podaje się raz dziennie przez kilka pierwszych dni, następnie stosuje się 2-3 razy w tygodniu.

Neuroubin

Preparat zawierający witaminy z grupy B..

Podaje się domięśniowo, zaczynając od 1 ampułki dziennie, przechodząc na 1 zastrzyk co drugi dzień, a następnie 2 razy w tygodniu.

Bardzo skuteczny w połączeniu z lekami niesteroidowymi i środkami zwiotczającymi mięśnie w leczeniu rwy kulszowej.

Czym jest retrolisteza kręgów L3? Dowiedz się z naszego artykułu.

Dlaczego osteofity kręgosłupa lędźwiowego są niebezpieczne? Tutaj znajdziesz odpowiedź.

Jakie są przyczyny rozwoju przewlekłego zapalenia ścięgna Achillesa? Przeczytaj tutaj.

Najbardziej skuteczny oznacza ↑

Na podstawie recenzji optymalne opcje leczenia zapalenia korzonków nerwowych są następujące:

Numer opcji 1. W przypadku bardzo silnego bólu:

  • Blokada nowokainy za pomocą Kenalog 40;
  • Diklofenak (Voltaren) domięśniowo - 2 razy dziennie następnego dnia po zablokowaniu;
  • Milgamma - raz dziennie;
  • Midocalm - raz dziennie.

Zamiast blokady nowokainy można zastosować narkotyczny środek przeciwbólowy (na przykład Tramadol) raz lub dwa razy przez 1-2 dni, ale wtedy schemat jest taki sam.

Numer opcji 2. Przy intensywnym bólu:

  • Denebol - raz dziennie;
  • Neuroubin-forte - raz dziennie;
  • Midocalm - 1 raz dziennie;
  • Amitryptylina - 1-2 razy dziennie.

Numer opcji 3. Na umiarkowany ból

Zamiast Denebolu lub Diklofenaku możesz użyć Movalis lub Nimulid. Zgodnie ze schematem dodaje się do niego Mydocalm i Neurorubin.

W ten sposób zastrzyki na zapalenie korzonków nerwowych pomagają skutecznie pozbyć się zespołu bólowego, wyeliminować skurcz napiętych mięśni, które uniemożliwiają wyprostowanie pleców i przyjęcie właściwej pozycji..

Muszą być przepisane przez lekarza, należy je podawać ściśle według instrukcji, w żadnym przypadku nie przekraczać dawki.

Leczenie rwy kulszowej lekami: zalety i wady metody

Według statystyk co ósmy mieszkaniec planety ma ponad 40 lat cierpi na rwę kulszową..

W ostatnim czasie choroba szybko się „odmładza”: dziś rwa kulszowa jest diagnozowana nie tylko u osób starszych, ale także u młodych ludzi.

Cechą charakterystyczną choroby jest stały lub nagły ból pleców, który pojawia się nawet w spoczynku.

Przyjmowanie środków przeciwbólowych może zatrzymać atak, ale nie na długo, z czasem ból powróci.

Dlatego leczenie zapalenia korzeni powinno być kompleksowe..

Co to jest rwa kulszowa?

Zapalenie korzonków nerwowych (radikulopatia) to zaburzenie w obwodowym układzie nerwowym, które jest wynikiem ucisku, zapalenia lub uszkodzenia korzeni nerwów rdzeniowych. Trudno nazwać zapalenie korzonków nerwowych niezależną chorobą. Jest to raczej zespół objawów, które pojawiają się, gdy korzenie rdzenia kręgowego są podrażnione lub ściśnięte..

W większości przypadków rwa kulszowa występuje na tle różnych objawów osteochondrozy (osteofity, przepuklina międzykręgowa itp.). Może się również rozwinąć w wyniku przewlekłych urazów kręgosłupa, zmian zapalnych tkanek przykręgosłupowych, chorób narządów wewnętrznych itp..

Objawy

Głównym objawem rwy kulszowej jest ból szyi, klatki piersiowej lub pleców. Ból można tymczasowo stępić, a następnie z większą siłą odnowić. Często daje na inne części ciała - tył głowy, ramiona, pośladki, stopy, uda.

Całkowita lub częściowa utrata czucia jest kolejnym częstym objawem choroby. Objawy, takie jak osłabienie mięśni, bóle głowy, zawroty głowy, niewyraźne widzenie i słuch, zaburzenia czynności mięśni (aż do atrofii), mrowienie i pieczenie w tkankach miękkich są częste..

Jeśli dolny kręgosłup jest uszkodzony, pęcherz i jelita mogą działać nieprawidłowo. W ciężkich przypadkach występuje drętwienie kończyn.

Objawy zapalenia korzonków nerwowych mogą przypominać objawy innych chorób i zaburzeń: płaskostopie, żylaki, a także choroby narządów wewnętrznych, które również charakteryzują się bólem obręczy.

Typowe objawy zapalenia korzonków nerwowych to:

  • zespół bólowy (ból pojawia się nagle i znika równie nagle);
  • zwiększony ból, gdy pacjent leży na plecach i podnosi wyprostowaną nogę;
  • ostry ból podczas kaszlu i kichania;
  • odruchowe zgięcie nogi podczas próby siedzenia z pozycji leżącej;
  • pogorszenie stanu zdrowia w nocy;
  • zwiększony ból podczas pochylania głowy do przodu;
  • bladość twarzy, pocenie się;
  • zmniejszenie bólu, gdy pacjent jest nieruchomy.

Podstawowe zasady leczenia zapalenia korzonków nerwowych

Główną metodą leczenia zapalenia korzonków nerwowych jest terapia lekowa, która obejmuje stosowanie tabletek, zastrzyków, maści i żeli, plastrów medycznych itp..

Czasami uzupełnia ją terapia manualna - zginanie i rozciąganie kręgosłupa siłą ramion. Takie zabiegi musi wykonać lekarz, ponieważ wszelkie manipulacje kręgosłupem wymagają ostrożności.

Jeśli specjalista zrobi wszystko poprawnie, uszczypnięte nerwy zostaną uwolnione, a szczelina między nimi wzrasta. Uwaga: rozciąganie kręgosłupa poziomym drążkiem jest przeciwwskazane, ponieważ może to wywołać zaostrzenie choroby.

Wraz z leczeniem lekowym i manualnym stosuje się terapię alternatywną: fonoforezę (leczenie ultradźwiękami), refleksologię, akupunkturę, laseroterapię, kąpiele radonowe, zabiegi borowinowe i gorącą parafiną, różne ogrzewanie, wykorzystanie prądu galwanicznego. Rwa kulszowa zwykle goi się w ciągu kilku dni lub tygodni.

Leczenie rwy kulszowej

Większość ekspertów twierdzi, że najskuteczniejsze jest leczenie rwy kulszowej..

Pozwala szybko znormalizować stan pacjenta.

Równolegle z tym należy zbadać pacjenta, którego celem jest ustalenie prawdziwej przyczyny rozwoju zespołu korzeniowego..

Jeśli ta przyczyna nie zostanie ustalona, ​​po pozornym wyzdrowieniu nastąpi drugi atak..

Aby go wyeliminować, będziesz potrzebować długotrwałego leczenia i stosowania leków o dużej liczbie skutków ubocznych..

W leczeniu rwy kulszowej terapię ogólnoustrojową przeprowadza się za pomocą leków do podawania pozajelitowego lub doustnego (pozwalają one szybko zatrzymać skurcze i ból mięśni). Konieczne jest również stosowanie leków do użytku zewnętrznego, które są nakładane na skórę w obszarze, w którym znajduje się stan zapalny korzenia nerwu..

Jakie grupy leków są używane?

W przypadku zapalenia korzonków nerwowych stosuje się następujące grupy leków:

Niesteroidowe leki przeciwzapalneStosowanie NLPZ prowadzi do minimalizacji objawów wszystkich faz zapalenia. Czasami efekt przeciwbólowy staje się zauważalny po pierwszym przyjęciu leku.
Środki zwiotczające mięśniePozwól zmniejszyć hipertoniczność mięśni, pozbądź się skurczu mięśni pleców. Zmniejszenie napięcia mięśniowego pomaga zwiększyć ruchomość kręgosłupa i poprawić krążenie krwi.
Środki przeciwbóloweTa grupa obejmuje leki, które mają działanie przeciwbólowe, ale praktycznie nie mają działania przeciwzapalnego. Leki przeciwbólowe są przepisywane w przypadku bólu o łagodnym nasileniu..
BlokadySłużą do czasowego wyeliminowania zespołu bólowego. Zabieg polega na wprowadzeniu środka znieczulającego (lidokaina, nowokaina) do ogniska bólu. Lek wnika do włókien nerwowych i chwilowo „wyłącza” nerw czuciowy. Liczba blokad wykonywanych w ciągu roku może sięgać czterech.
Leki przeciw niedotlenieniu i leki naczyniowePoprawia trofizm tkanek objętych stanem zapalnym, a przepływ krwi z kolei pozwala radzić sobie ze stanem zapalnym.
GlukokortykoidyŁagodzi oznaki stanu zapalnego, tym samym przeprowadzając dekompresję.
AntybiotykiStosuje się je w przypadku zakażenia martwiczego dysku, a także w przypadku długotrwałego procesu zakaźnego.
Środki neuroprotekcyjnePrzywróć strukturę ściśniętego korzenia.
ChondroprotectorsSą przepisywane na zapalenie korzonków nerwowych spowodowane uciskiem korzenia przez zmodyfikowany dysk. Stosowany na kursach trwających 4 miesiące.
DiuretykiSą stosowane w ostrym zapaleniu korzonków nerwowych. Wyeliminuj obrzęk zapalnych tkanek sąsiadujących z korzeniami.

W jakiej formie są używane leki?

W przypadku zapalenia korzonków nerwowych można użyć:

  • Pigułki. Leki w postaci tabletek są w stanie łagodzić ból, tłumić stany zapalne, łagodzić skurcze mięśni. Wyborem leku powinien zająć się lekarz, ponieważ tabletki mają wiele przeciwwskazań i skutków ubocznych.
  • Zastrzyki. Najbardziej skuteczne w przypadku zapalenia korzonków nerwowych są leki w postaci zastrzyków. Zwykle zastrzyki podaje się na początku terapii. Kiedy ostry ból mija, pacjentowi przepisuje się tabletki i preparaty miejscowe.
  • Pomoce plastyczne. Specjalne plastry nakłada się na dotknięty obszar kręgosłupa, aby złagodzić ból. Stosowanie klejów jest wygodne. Ponadto ich stosowaniu prawie nigdy nie towarzyszy rozwój skutków ubocznych..
  • Preparaty zewnętrzne (maści, kremy, żele). Zwykle fundusze te są częścią złożonej terapii i są stosowane równolegle z przyjmowaniem tabletek przeciwbólowych. Skład maści może zawierać składniki NLPZ, czerwonej ostrej papryki, jadu węża i pszczoły itp..

Wideo: „Leczenie zapalenia korzeni”

Lista leków na rwę kulszową

Poniżej znajduje się lista najpopularniejszych środków do leczenia rwy kulszowej.

Diklofenak

Jest to niesteroidowy lek przeciwzapalny, który przyjmuje się doustnie lub dożylnie. Zapobiega rozprzestrzenianiu się procesu zapalnego, łagodzi ból. Diklofenak jest silnym lekiem i jest przyjmowany wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza.

Movalis

To niesteroidowy środek przeciwzapalny, będący nowoczesnym opracowaniem firm farmaceutycznych. Przyjmowanie leku Movalis obniża miejscową temperaturę ciała, której wzrost jest spowodowany zapaleniem korzeni nerwowych i długotrwale łagodzi ból (tabletki działają od 4 do 10 godzin).

Nimesulid

Kolejny lek z grupy NLPZ przepisywany na zapalenie korzeni nerwowych. Skład nimesulidu zawiera składniki, które mogą powstrzymać ogniska bólu. Z tego powodu po zażyciu leku dyskomfort zmniejsza się i z czasem zanika. Tabletki mają właściwości przeciwgorączkowe, które mogą obniżać miejscową temperaturę ciała.

Ketoprofen

Jest to dobrze znany środek przeciwbólowy, który działa do 12 godzin. Lek jest przepisywany na zespół bólowy i ciężki miejscowy obrzęk, który jest konsekwencją zapalenia korzeni nerwowych..

Analgin

Ma wyraźny efekt przeciwbólowy. Tłumi substancje biologicznie czynne, które powodują ból. Zmniejsza miejscową temperaturę ciała.

Midocalm

Odnosi się do środków zwiotczających mięśnie, ponieważ może złagodzić skurcze mięśni. Lek działa bezpośrednio na mózg i ośrodkowy układ nerwowy, blokując obszar odpowiedzialny za ból. Tabletki łagodzą również miejscowe skurcze mięśni, które powodują ból i obrzęk w dotkniętym obszarze..

Wniosek

Dlatego farmakoterapia jest główną metodą leczenia rwy kulszowej. Duży wybór leków pozwala na kompleksowe leczenie choroby, co przyczynia się do szybkiego powrotu do zdrowia pacjenta.

Najczęstsze grupy leków: NLPZ, środki zwiotczające mięśnie, leki przeciwbólowe, blokady, glikokortykoidy, chondroprotektory.

Kompleksowe leczenie zapalenia korzonków nerwowych za pomocą zastrzyków: co przepisuje lekarz

Rwa kulszowa to uszkodzenie korzeni rdzenia kręgowego związane ze zmianami zwyrodnieniowymi kręgosłupa. Choroba wymaga specjalnego podejścia do leczenia, a jednym z ważnych elementów terapii lekowej są zastrzyki.

W trakcie życia kręgosłup stopniowo się zużywa. Jest to naturalny i nieodwracalny proces spowodowany wyprostowanym chodzeniem..

Kręgosłup człowieka jest najbardziej obciążony w porównaniu z innymi gatunkami kręgowców. Z biegiem czasu krążki międzykręgowe tracą elastyczność i zmniejszają się, w wyniku czego zmniejsza się odległość między kręgami. Prowadzi to do ucisku korzeni rdzenia kręgowego i pojawienia się bólu. Zwapnienie więzadeł i tworzenie się brzeżnych osteofitów przyczynia się do jeszcze większego naruszenia korzeni nerwowych.

W zależności od tego, w której części kręgosłupa dochodzi do naruszenia korzenia, istnieją:

Najczęstsze zapalenie korzonków lędźwiowo-krzyżowych (około 75%) wiąże się z uszkodzeniem kręgów L5-S1, rzadziej szyjno-ramienną i niezwykle rzadkim zapaleniem korzonków kręgosłupa piersiowego.

Objawy

Rwa kulszowa lędźwiowo-krzyżowa

Charakteryzuje się bólem w okolicy lędźwiowej, miejscowym, w okolicy uszkodzonych korzeni nerwowych. Mogą oddawać do pośladków, tylnej części nogi. Każdy ruch w dolnej części pleców lub napięcie zwiększa ból. W zaawansowanych przypadkach pojawia się drętwienie nóg, aż do całkowitej utraty wrażliwości.

Rwa kulszowa klatki piersiowej

Ból kręgosłupa piersiowego, często między łopatkami, promieniujący wzdłuż żeber. Ból nasila się przy głębokim oddechu i obracaniu tułowia. Ponadto zapalenie korzonków nerwowych może symulować klinikę bólu serca..

Rwa kulszowa szyi i ramienia

Charakteryzuje się bólem szyi i tyłu głowy promieniującym do barku i ramienia, pogarszany przez obrót głowy. W ciężkich przypadkach pojawia się uczucie pieczenia, pełzające „gęsiej skórki” na ramieniu, drętwienie, aż do całkowitej utraty wrażliwości.

Leczenie

Jak widać z objawów, choroba nie jest bynajmniej nieszkodliwa, nie ustępuje sama i wymaga wykwalifikowanego leczenia. Jej niebezpieczeństwo polega na ryzyku utraty funkcji kończyny, aw konsekwencji niepełnosprawności..

Procedury fizjoterapeutyczne

Wszystkie te metody są dość skuteczne we wczesnych stadiach choroby. Stosowany również w ciężkich przypadkach, ale tylko w połączeniu z terapią farmakologiczną.

Farmakoterapia

Przeciwbólowe

Głównym kierunkiem leczenia zapalenia korzonków nerwowych jest eliminacja bólu. Jednocześnie celem jest nie tylko zmniejszenie cierpienia pacjenta, ale także usunięcie ochronnego napięcia mięśni pleców, które pogarsza przebieg choroby..

Aby złagodzić ból w rwie kulszowej, preferowane są niesteroidowe leki przeciwzapalne: analgin, diklofenak, paracetamol, ketorolak, ibuprofen, meloksykam, nimesulid, celekoksyb, ketorol.

Najpotężniejszym z nich jest ketorolak, którego działanie przeciwbólowe jest porównywalne z morfiną. Lek jest dostępny zarówno w postaci tabletek, jak iw roztworze do wstrzykiwań.

Wstrzyknięcia ketarolaku są podawane domięśniowo, z silnym zespołem bólowym. Pomimo skuteczności leku i możliwości jego wstrzyknięcia, jego stosowanie jest ograniczone w zespole bólu przewlekłego ze względu na działanie wrzodziejące (powoduje powstawanie wrzodów żołądka). Analgin, diklofenak, paracetamol, ibuprofen mają ten sam efekt uboczny..

Nowocześniejsze i odpowiednie do stosowania w przewlekłych bólach pleców są niesteroidowe leki przeciwzapalne z grupy swoistych (meloksykam, nimesulid) i selektywnych (celekoksyb) inhibitorów cyklooksygenazy-2..

Mają minimalną ekspozycję na żołądek i nadają się do długotrwałego stosowania. Ale nie występują w postaci do wstrzyknięć, co ogranicza ich użycie w ostrym ataku rwy kulszowej..

W ciężkich przypadkach w celu uśmierzenia bólu dozwolone jest stosowanie narkotycznych środków przeciwbólowych (morfina, promedol, fentanyl). Leki te są stosowane głównie jednorazowo lub przez krótki czas, ze względu na ryzyko rozwoju tolerancji i uzależnienia od narkotyków. Wyjątkiem są systemy transdermalne do długotrwałego uśmierzania bólu, innymi słowy plastry z narkotycznymi lekami przeciwbólowymi. Pozwalają lekowi przedostawać się do krwiobiegu równomiernie i przez długi czas oraz mają pozytywny wpływ..

Powołanie narkotycznych środków przeciwbólowych jest dokonywane wyłącznie przez lekarza. Przy podawaniu dożylnym konieczna jest również obecność lekarza, gdyż możliwe są szybkie i bardzo niebezpieczne skutki uboczne (utrata przytomności, obniżone ciśnienie, zatrzymanie oddechu).

Aby złagodzić zapalenie korzonków nerwowych, wstrzyknięcia środka miejscowo znieczulającego są wykonywane w okolicy pleców, gdzie uciskany jest korzeń. Skuteczność tej metody nie została dostatecznie zbadana, ale jak pokazuje praktyka, wprowadzenie lidokainy do strefy spustowej ma znaczący pozytywny efekt, choć krótki (2-4 godziny).

Środki zwiotczające mięśnie

W przypadku zapalenia korzonków nerwowych na tle bólu dochodzi do skurczu mięśni, co prowadzi do jeszcze większego ucisku korzenia nerwu. Aby usunąć ten negatywny efekt, pacjentom przepisuje się środki zwiotczające mięśnie działające ośrodkowo, które pomagają rozluźnić mięsień spazmatyczny. Najpopularniejszym lekiem z tej grupy jest midocalm. Jest dostępny w postaci tabletek i jest przyjmowany tylko pod nadzorem lekarza, ze względu na obecność niebezpiecznych skutków ubocznych (silne osłabienie mięśni, obniżenie ciśnienia krwi).

Hormony

Glukokortykoidy są również z powodzeniem stosowane w łagodzeniu ostrego ataku rwy kulszowej, ze względu na ich działanie przeciwzapalne i przeciwobrzękowe. Leki są przepisywane zarówno w tabletkach, jak iw zastrzykach..

Nie zaleca się przepisywania glikokortykoidów przez długi czas, ponieważ zwiększa się ryzyko wystąpienia działań niepożądanych (osteoporoza, podwyższony poziom glukozy we krwi, rozwój steroidowej cukrzycy, powstawanie wrzodów żołądka, podwyższone ciśnienie krwi).

Moczopędny

Leki moczopędne służą do usuwania nadmiaru wody i zmniejszania obrzęków w okolicy uszkodzonego korzenia. W przypadku ostrego ataku rwy kulszowej są przepisywane w zastrzykach, aby uzyskać szybki efekt. Może być podawany dożylnie i domięśniowo.

Witaminy

Witaminy z grupy B (B1, B6, B12) poprawiają przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i są z powodzeniem stosowane w zespole korzeniowym. Są przepisywane zarówno jako część kompleksów multiwitaminowych, jak i zastrzyków w postaci monowitamin.

Chirurgia zapalenia korzonków nerwowych

Być może jedyna metoda leczenia, która może wyeliminować przyczynę choroby, ale ma swoje własne ryzyko i powikłania.

Interwencje chirurgiczne obejmują: usunięcie przepukliny dysku w różnych modyfikacjach oraz laminektomię dekompresyjną.

Podsumowując, chciałbym zauważyć, że każda postać zapalenia korzonków nerwowych musi zostać zbadana przez neurologa i, jeśli to konieczne, przez neurochirurga. Odkąd terminowo rozpoczęta terapia odwykowa lub wykonana operacja pozwalają pozbyć się cierpienia i możliwej niepełnosprawności.

Leczenie rwy kulszowej

Rwa kulszowa to powszechna patologia, z którą borykają się zarówno młodzi, jak i starsi ludzie. Wpływa na korzenie nerwowe zlokalizowane w kręgosłupie, co wywołuje ostre ataki bólu. Choroba rozwija się z różnych powodów i może na jakiś czas ustąpić i powrócić w postaci nawrotów. Dlatego przyjmowanie leków jest podstawą leczenia tego patologicznego procesu..

Podstawowe zasady leczenia zapalenia korzonków nerwowych

Podczas zaostrzenia zapalenie korzonków nerwowych jest leczone lekami. Lekarz przepisuje pacjentowi leki, które przyjmuje ambulatoryjnie. Niektórzy pacjenci (w 25% przypadków) wymagają opieki medycznej w warunkach szpitalnych. Cała terapia sprowadza się do następujących zasad:

  • Zmniejszony impuls bólu spowodowany uciśniętym korzeniem nerwu.
  • Wyeliminuj wszelkie negatywne skutki fizyczne.
  • Stosowane są oszczędne metody ekspozycji.
  • Kompleksowe działanie na cały organizm, z korektą codziennej diety, odpoczynku i czasu pracy.
  • Stopniowe wzmacnianie mięśni pleców poprzez ćwiczenia fizjoterapeutyczne.

W szczególnie ciężkich przypadkach stosuje się leczenie chirurgiczne w celu wyeliminowania kompresji korzenia. Wskazaniami do tego są dysfunkcje narządów miednicy, niepełnosprawność, ciężki niedowład, brak dodatniej dynamiki przy leczeniu zachowawczym..

Pierwsza pomoc

Pacjenci cierpiący na przewlekłą postać rwy kulszowej powinni mieć zawsze pod ręką leki, które mogą szybko usunąć nieprzyjemne odczucia bólowe w następnym „lumbago”. Pierwsza pomoc w celu wyeliminowania nieprzyjemnych objawów i wyeliminowania stanu zapalnego, lekarze stosują jeden lub więcej środków:

  • Aspiryna. Przyjmować wyłącznie po posiłkach, dzienna dawka 200 mg.
  • Diklofenak. Lek stosuje się w tabletkach. Dzienna porcja wynosi do 100 mg.
  • Ibuprofen. Pomaga radzić sobie z procesem zapalnym, maksymalnie dziennie można wypić do 2,4 g.
  • Indometacyna. Początkowe spożycie wynosi 25 mg, następnie dawkę można zwiększyć, jeśli nie ma efektu.
  • Nimesulid. Stosuje się go w tabletkach dwa razy dziennie po 100 mg.

W przypadku ekspozycji miejscowej pacjentowi przepisuje się lek na zapalenie korzonków nerwowych w postaci maści, kremu, wcierania, gipsu. Rozluźniają strukturę mięśni, zwiększają intensywność ukrwienia i metabolizm w obszarze problemowym. Produkt jest zwykle oparty na jadu węża lub pszczoły, alkoholu kamforowym, nalewki pieprzowej.

Najlepsze leki

Terapia lekowa jest integralną częścią leczenia tej choroby. Przepisywane są nie tylko tabletki na zapalenie korzonków, ale także zastrzyki, blokady, zakraplacze, czopki, maści i wcieranie. Skuteczność wybranego leku zależy bezpośrednio od jego mechanizmu działania. Jedne blokują impulsy nerwowe, inne hamują proces zapalny, a tym samym zmniejszają nacisk na korzenie nerwowe, a inne rozluźniają strukturę mięśniową, co również przynosi ulgę. Rozważ główne grupy leków stosowanych w zapaleniu korzonków nerwowych.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne

Skrócona grupa leków to NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne). Ich mechanizm działania polega na hamowaniu stanu zapalnego i zatrzymywaniu produkcji prostaglandyn, mediatorów bólu. Z tego powodu przychodzi ulga. Leki są produkowane w różnych formach i mogą być stosowane w postaci roztworów do wstrzykiwań, maści, plastrów, czopków lub tabletek. Następujące środki pomagają dobrze pozbyć się bólu w rwie kulszowej:

  • Voltaren.
  • Diklofenak.
  • „Dimexid”.
  • „Ketonal”.
  • „Ksefokam”.
  • „Meloksykam”.

Środki zwiotczające mięśnie

Samo stosowanie leków przeciwzapalnych nie wystarcza w ostrym ataku rwy kulszowej, ponieważ konieczne jest nie tylko blokowanie bólu, ale także eliminacja skurczu. Pomagają w tym środki zwiotczające mięśnie. Blokują przekazywanie impulsów nerwowych odpowiedzialnych za napięcie mięśni, a tym samym zwalniają zaciski w dolnej części pleców. Główne środki tej grupy to:

  • „Midocalm”.
  • „Sirdalud”.
  • „Tizalud”.
  • „Baklofen”.

Leczy rwę kulszową w połączeniu z innymi lekami, aby kompleksowo wpłynąć na obszar problemowy.

Środki przeciwbólowe

Pierwszy lek, który pomaga radzić sobie z ostrym bólem, jeśli nie ma pod ręką maści lub innego środka. To grupa leków, które mogą szybko i skutecznie łagodzić ból, ale nie mają wpływu na proces zapalny. Takie leki są przepisywane z zespołem o niskiej intensywności. Jak leczyć zapalenie korzonków nerwowych kręgosłupa lędźwiowego?

  • „Paracetomol”.
  • „Metamizol”.
  • „Ketorolac”.
  • „Nefopam”.
  • „Parekoksyb”.

Glikokortykosteroidy

Grupa leków stosowanych w celu zahamowania procesu zapalnego i zmniejszenia ucisku oraz na korzenie nerwowe okolicy lędźwiowo-krzyżowej. Działają na problem na poziomie komórkowym i zwiększają działanie adrenaliny w organizmie, co powoduje wzrost stresu w organizmie. Główne leki stosowane w leczeniu rwy kulszowej:

  • „Diprospan”.
  • „Anodil Dual”.
  • „Maść hydrokortyzonowa”.

Leki te skutecznie działają na ból w każdej części kręgosłupa, czy to w dolnej części pleców, szyi czy w okolicy krzyżowej. Ale ich niezależne stosowanie jest niedopuszczalne, ponieważ leki mają przeciwwskazania, które lekarz powinien wziąć pod uwagę przy przepisywaniu.

Środki homeopatyczne

Jeśli nie można zastosować innych grup leków, lekarze często przepisują leki homeopatyczne. Maści i żele do użytku zewnętrznego mogą wnikać głęboko w tkanki, działając na dotknięty obszar, zatrzymując w ten sposób proces zapalny i stymulując prawidłowe krążenie krwi. Jakie fundusze są najczęściej używane?

  • „Kobratoksan”.
  • „Nayatox”.
  • „Viprosal”.
  • Virapin.
  • „Alizatron”.

W składzie maści najczęściej znajduje się jad węży, pszczół, olejek kamforowy, terpentyna, olejek eukaliptusowy. Są to najpotężniejsze rodzaje naturalnych środków przeciwbakteryjnych, które mogą rozszerzać naczynia krwionośne i korzystnie wpływać na układ nerwowy. Ich główną zaletą jest bezpieczeństwo stosowania i możliwość wspólnego stosowania ze środkami domowymi lub innymi grupami leków..

Leki naczyniowe

Leki przeciw niedotlenieniu i leki naczyniowe służą do przywracania trofizmu tkankowego w obszarze uszkodzenia. Poprawiają krążenie krwi, a dzięki jej przepływowi zmniejszają objawy zapalenia. Leki są stosowane w postaci zastrzyków lub tabletek. Przedstawicielami grupy są:

  • „Euphyllin”.
  • „Kwas nikotynowy”.
  • „Trental”.
  • „Dipirydamol”.

Leki pomagają zwiększyć przepływ krwi do uszkodzonych zakończeń nerwowych, usprawniają proces redoks, a tym samym przyczyniają się do skutecznego leczenia rwy kulszowej.

Leki przeciwbakteryjne

Zapaleniu korzonków często towarzyszy proces infekcyjny w dysku lub tkankach miękkich. Aby zahamować wzrost patogennej mikroflory, stosuje się antybiotyki o szerokim spektrum działania. Zazwyczaj pacjentom przepisuje się następujące leki:

  • „Benzylopenicylina”.
  • „Cefotaksym”.
  • Chloramfenikol.
  • Ceftriakson.

Chondroprotectors

Jeżeli przyczyną ucisku korzeni nerwowych są zmiany zwyrodnieniowe krążka międzykręgowego, same środki znieczulające nie wystarczą do skutecznego zwalczania objawów. Lekarz przepisuje również przyjmowanie chondroprotektorów mających na celu rozpoczęcie procesu regeneracji i poprawę stanu tkanki chrzęstnej. Średnio kurs trwa od 3 do 4 miesięcy, w zależności od stopnia uszkodzenia. Wybitnymi przedstawicielami grupy leków są:

  • „Chondroksyd”.
  • „Teraflex”.
  • "Don".
  • „Structum”.
  • „Chondromowany”.

Chondroprotektory pomagają osiągnąć stabilną remisję procesu patologicznego. Są dobierane indywidualnie, w zależności od przyczyny zapalenia korzonków nerwowych i tempa postępu niszczenia chrząstki.

Diuretyki

Należy przepisać leki moczopędne w przypadku ostrego ataku zapalenia korzonków nerwowych, jeśli pacjent cierpi na obrzęk lub stan zapalny zmiany. Wraz ze wzrostem rozmiaru tkanki miękkie wywierają dodatkowy nacisk na korzeń nerwu, zwiększając ból. Leki, które usuwają płyn z organizmu, mogą pomóc zmniejszyć obrzęk i poprawić stan. Przypisany pacjentom z rwą kulszową:

  • „Lasix”.
  • „Hydrochlorotiazyd”.
  • „Spironolakton”.
  • „Hydrochlorotiazyd”.

Niedopuszczalne jest samodzielne stosowanie diuretyków w obecności gorączki lub innych objawów procesu zakaźnego. Stosuje się je ostrożnie w zaostrzeniu współistniejących przewlekłych patologii nerek, wątroby, w okresie laktacji i ciąży..

Witaminy z grupy B.

Leczenie zapalenia korzonków nerwowych obejmuje stosowanie kompleksów witaminowych, które pomagają organizmowi radzić sobie z obciążeniem bólowym, osłabieniem w okresie intensywnej walki, a także wzmacniają kości i tkankę łączną. Multiwitaminy są sprzedawane w postaci tabletek i zastrzyków. Przy wyborze należy zwrócić uwagę na skład, powinien on zawierać następujące witaminy:

  • W1 - normalizuje strukturę włókna nerwowego i poprawia jego kondycję.
  • W6 - niezastąpiony składnik w syntezie neuroprzekaźników.
  • W12 - wspomaga wzrost nowego włókna mięśniowego, działa anabolicznie.
  • C - sprzyja syntezie kortykosteroidów, które działają przeciwzapalnie.
  • D - znacznie poprawia przyswajanie wapnia i fosforu, niezbędnych substancji w budowie tkanki kostnej.
  • E - niezastąpiony składnik w regeneracji zakończeń nerwowych.

Lekarstwo takie jak „Milgamma” sprawdziło się dobrze;1, W6, W12. Ponadto lekarze przepisują „Complivit”, „Vita Min” i inne specjalne kompleksy.

Forma przygotowań

Leczenie zapalenia korzonków nerwowych obejmuje stosowanie różnych form leków. Tabletki, kapsułki, maści i zastrzyki różnią się od siebie nie tylko sposobem podawania, ale także składem, szczególnym zastosowaniem. Lekarz indywidualnie wybiera rodzaj leku, biorąc pod uwagę ogólny stan pacjenta, obecność reakcji alergicznych i nietolerancję niektórych rodzajów składników.

Pigułki i kapsułki

Najczęstsza forma leku, która jest łatwa w użyciu. Dawkowanie można łatwo dostosować. Możesz je zabrać ze sobą i zabrać we właściwym czasie, zgodnie z zalecanym schematem. Ale tabletki mają wadę, w postaci negatywnego wpływu na błonę śluzową żołądka. Ich działanie jest znacznie wolniejsze niż jakikolwiek zastrzyk, dlatego przepisuje się je najczęściej po zastrzykach. W postaci tabletek jest przepisywany na zapalenie korzonków nerwowych „Paracetomol”, „Prednizolon”, „Baralgin”, „Diklofenak”, „Nise” i inne.

Zastrzyki na zapalenie korzonków nerwowych

Zastrzyki znieczulające są stosowane w celu szybkiego złagodzenia zespołu ostrego bólu z objawami zapalenia korzonków nerwowych. Iniekcje są stosowane zarówno w warunkach szpitalnych, jak i ambulatoryjnych. Powodem wizyty jest proces zapalny, obecność obrzęków, silny ostry ból podczas ruchu lub w nocy. Zaleca się stosowanie zastrzyków, jeśli pacjent nie może przyjmować tabletek. Następujące środki sprawdziły się w leczeniu zespołu ostrego bólu:

  • Ketonal. Jest to niesteroidowy środek przeciwzapalny, który zmniejsza obrzęki i szybko łagodzi stany zapalne. Dzięki temu zmniejsza się nacisk na obszar problemowy, a ból zostaje wyeliminowany..
  • Diklofenak. Jeden z najlepszych środków na wyeliminowanie nieprzyjemnych objawów. Skutecznie łagodzi stany zapalne i ból, ale nie jest stosowany dłużej niż dwa dni z rzędu.
  • „Nowokaina”. Służy jako środek ratunkowy, ponieważ pozwala szybko zatrzymać atak rwy kulszowej. Blokada trwa wystarczająco długo, skutecznie łagodząc dyskomfort na długi czas.
  • Milgamma. Lek jest połączeniem kompleksu witamin i środka znieczulającego (lidokaina). Jego główną zaletą jest ostry ból, a także odżywienie dotkniętych tkanek..

Zastrzyki stosuje się w celu wyeliminowania zespołu ostrego bólu, niezależnie od przyczyny rozwoju procesu patologicznego. Ale całkowite wyleczenie jest możliwe tylko przy zintegrowanym podejściu, ponieważ same leki nie wystarczą.

Czopki

Wygodna forma podania środka znieczulającego, która pomaga szybko radzić sobie z bólem. Przepisywane w postaci czopków takie leki jak „Voltaren”, „Ketorol”, „Diklofenak”, „Ketoprofen”. Wielu lekarzy preferuje tę formę, ponieważ substancja czynna dostatecznie szybko dostaje się do krwiobiegu i eliminuje nieprzyjemne objawy. Jednocześnie czopki nie wpływają na błonę śluzową żołądka, co jest niezwykle ważne w przypadku wrzodu trawiennego lub innych patologii przewodu pokarmowego.

Maści i żele

Oprócz tabletek i zastrzyków lekarze stosują różne maści w leczeniu rwy kulszowej. Są gorsze pod względem wydajności od tych dwóch form, dlatego są używane tylko w połączeniu. Dopuszczalne jest samodzielne leczenie przez nich niezbyt wyraźnym zespołem bólowym. Istnieje kilka rodzajów maści stosowanych w zapaleniu korzonków nerwowych:

  • Z efektem rozgrzewającym („Kapsikam”, „Finalgon”). Podrażniają górną warstwę naskórka i tym samym zwiększają przepływ krwi w dotkniętym obszarze, a człowiek odczuwa ciepło. Rozpraszający efekt świetnie radzi sobie z bólem.
  • Działa przeciwzapalnie („Diklofenak”, „Żel Fastum”). Pomagają zmniejszyć stan zapalny i obrzęk, pomagają zmniejszyć nacisk na korzenie objęte stanem zapalnym..
  • Środki przeciwbólowe (Ketonal). Mają na celu zmniejszenie wrażliwości zakończeń nerwowych, a tym samym pozbycie się nieprzyjemnego objawu..

Terapia lekowa ma na celu wyeliminowanie silnego zespołu bólowego. Leki są przepisywane w ostrej fazie, po której przyjmowaniu powinien towarzyszyć kurs fizjoterapii. Samoleczenie zaciśniętych korzeni nerwowych jest niedopuszczalne, ponieważ dawkowanie i czas trwania ekspozycji powinien kontrolować lekarz.