Główny

Zapalenie korzonków nerwowych

Leczenie choroby Bechterewa

Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa - zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa to proces zapalny, który zachodzi zarówno w kręgosłupie, jak i w stawach. Przeważnie choroba ta jest zlokalizowana w strefie krzyżowej, w tkankach przykręgosłupowych, a także w stawach, małych i dużych. Choroba występuje głównie u osób w wieku od około 20 do 30 lat, czyli jest to wiek dojrzały.

Mężczyźni są dotknięci zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa 9 razy częściej według statystyk, dlatego zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa u mężczyzn jest najbardziej złożonym leczeniem, wykorzystującym różnorodne metody terapeutyczne.

Przyczyny zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa

Do chwili obecnej lekarze nie do końca rozumieją przyczyny, które powodują początek choroby, ale mają tendencję do klasyfikowania jej jako choroby autoimmunologicznej. Prawdopodobne przyczyny, które mogą powodować rozwój choroby, obejmują:

  • Hipotermia, zamrażanie;
  • Uderzenia, urazy, stłuczenia kręgosłupa i miednicy;
  • Historia chorób zakaźnych;
  • Podatność na alergie;
  • Zaburzenia metaboliczne, powolny metabolizm;
  • Przebieg wszelkich procesów zapalnych w jelitach i całym układzie pokarmowym;
  • Choroby zapalne układu rozrodczego, moczowego i wydalniczego.

W zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa komórki odpornościowe atakują krążki międzykręgowe, ścięgna i więzadła.

W wyniku tego powstaje stan zapalny, któremu towarzyszy zwyrodnienie tkanek od elastycznych, na przykład chrzęstnych, do kości. Ma to wpływ na ogólną ruchomość, elastyczność segmentów kręgowych..

Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa. Choroba Bechterewa, objawy, leczenie

Głównym objawem charakterystycznym dla tej dolegliwości jest ból w odcinku lędźwiowym pleców. Początkowo zespół bólowy nie jest wyraźny, ale ma osobliwą manifestację. Jego intensywność wzrasta po przeciążeniu, niedokładnych, ostrych ruchach, po znacznym wysiłku fizycznym, podnoszeniu ciężarów. Ból ma również tendencję do nasilania się właśnie w nocy, do rana zmniejsza się jego nasilenie, aw ciągu dnia całkowicie zanika. Ból nadal daje się odczuć w ciągu kilku godzin po przebudzeniu, dlatego pacjenci zmuszeni są do „obejścia choroby”. Tacy pacjenci często zgłaszają zmniejszoną ruchomość, znaczną sztywność i bóle ciągnące. Mobilność jest poważnie upośledzona, co może ograniczać ruch.

Drugi etap choroby charakteryzuje się rozprzestrzenianiem się bólu na cały kręgosłup i całe plecy. Dotyczy to również dużych stawów, przede wszystkim biodra, następnie kości krzyżowej, stawów barkowych, łokcia i kolana.

W późniejszych etapach małe stawy dłoni i stóp ulegają zniszczeniu. Stawy z czasem ulegają deformacji, ale najpierw zaczynają puchnąć i powodować ból.

Kiedy w kości krzyżowej zachodzą procesy zapalne, ból promieniuje na pośladki, miednicę, dlatego zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa często mylone jest z rwą kulszową - szczypanie nerwu kulszowego, a także zapalenie korzonków.

W momencie, gdy choroba postępuje, mogą wystąpić trudności w chodzeniu, aż do upadków. Ponieważ zaatakowane są stawy kolanowe, ich zniszczenie prowadzi do niezdolności do normalnego i samodzielnego poruszania się. Postawa przyjmuje pozycję „proszącą” z lekko ugiętymi kolanami. Wszystkie naturalne krzywizny kręgosłupa zaczynają się wygładzać, plecy spłaszczają się i tracą fizyczną lordozę. Jednocześnie obszar klatki piersiowej zwiększa kąt nachylenia kręgosłupa, tworząc nieprawidłową kifozę. Towarzyszy temu ucisk w plecach i odczuwalny ból mięśni..

Ta choroba ostatecznie powoduje skamienienie kręgosłupa, usuwając w jak największym stopniu tkankę międzychrzęstną i tkankę wiążącą, zamieniając ją w kość. To jest ostatni etap, gdy na oczy wpływa rozwój tęczówki, irydocyklidu. Pacjent odczuwa ból oczu, ból, pieczenie, niewyraźne widzenie. Jednocześnie wielu pacjentów zadaje sobie pytanie: jak leczyć zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa?

Leczenie choroby Bechterewa

Leczenie zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa polega przede wszystkim na stosowaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Eksperci zalecają używanie ich przez długi czas, od jednego do pięciu lat..

W przypadku zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa u mężczyzn leczenie można rozpocząć wcześniej, ponieważ objawy choroby pojawiają się u nich wcześniej, co zwiększa szanse na skuteczny wynik leczenia.

Leczenie zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa daje pozytywne rezultaty w początkowej fazie. W okresach nasilenia choroby pacjentom zaleca się przyjmowanie leków przeciwzapalnych w maksymalnych dawkach, ale pod ścisłym nadzorem lekarza, na przykład indometacyny, diklofenaku, ketoprofenu i butadionu. Od nich pochodzi wersja pochodna - movalis, będąca środkiem przeciwzapalnym na zespół bólowy, a także uszkodzenia stawów.

Leczenie zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa w Moskwie najczęściej polega na stosowaniu leków. Leczenie zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa w Chinach odbywa się głównie poprzez hirudoterapię i refleksologię - akupunkturę. Hirudoterapia - leczenie pijawkami, pomaga złagodzić obrzęki, przywraca krążenie krwi, normalizuje odżywianie tkanki kostnej i mięśniowej, na tej podstawie może służyć jako alternatywny środek terapii.

Leczenie zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa w Izraelu często obejmuje masaż i terapię manualną. Sugerują wzrost ruchomości kręgosłupa, wzrost elastyczności, sprężystości. Zwiększa również przepływ krwi do głównych narządów, mięśni i tkanki kostnej. Dlatego procesy zwyrodnieniowe i dystroficzne w trzonach kręgów ulegają spowolnieniu. Jednak w okresie ciąży nie zaleca się leczenia zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa u kobiet przy pomocy terapii manualnej i masażu. Leczenie zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa w Niemczech wiąże się z zastosowaniem nowoczesnych technologii, np. Laseroterapii, ale koszt takiego leczenia będzie wyższy.

Kursy terapii ruchowej i gimnastyka poprawiająca zdrowie sprawdziły się dobrze. Bardzo ważne jest, aby wykonywać je systematycznie przez długi czas. W przypadku, gdy ćwiczenia powodują dyskomfort lub ból, warto je przerwać. Z reguły zestaw ćwiczeń obejmuje rozciąganie, rozciąganie kręgosłupa, zwiększanie odległości między dyskami. Korzyści z gimnastyki są następujące:

  • Łatwość realizacji w domu.
  • Niski koszt, wdrożenie nie oznacza inwestycji finansowych.
  • Możliwości wyleczenia całego ciała jako całości.
  • Terapia ruchowa w zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa i leczenie środkami ludowymi są dobrze kompatybilne.

Jak zatrzymać zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa na długi czas

Choroba Bechterewa w medycynie uważana jest za chorobę nieuleczalną. Jednak tylko jedna trzecia całkowitej liczby pacjentów jest niepełnosprawna. Pozostałym 70%, przy sprzyjających warunkach do końca życia, wciąż udaje się zachować mobilność i uniknąć najgorszych konsekwencji, ponieważ jak wiadomo Bekhtereva uderza nie tylko w stawy, ale także inne narządy: oddechowy, wzrokowy, krążeniowy. W walce z chorobą trzeba liczyć nie na szczęście, ale na wytrwałe, nieustanne leczenie i własną wolę. Jak leczyć zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, aby dłużej pozostać w szeregach i prowadzić normalne życie?

Leczenie wolne od narkotyków

Funkcje leczenia

Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa jest trudne do wyleczenia z powodu tego samego charakteru, który leży u podstaw reumatoidalnego zapalenia stawów:

  • Czynniki zakaźne i genetyczne w połączeniu z rozregulowaną odpornością.
  • Ponadto patologia jest skutecznie maskowana jako osteochondroza lub zapalenie korzonków lędźwiowo-krzyżowych, dzięki czemu prawidłowe leczenie rozpoczyna się zbyt późno: głównie na etapie kostnienia kręgosłupa.

Leczenie zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa jest medycznie ukierunkowane na zahamowanie stanu zapalnego i odpowiedzi immunologicznej. Trwa od lat i pomaga znacznie zmniejszyć ból i częściowo usunąć „kajdany” z kręgosłupa. Jednak nie da się wyleczyć choroby do końca, jeśli zesztywnienie już się rozpoczęło - proces lutowania kręgów. (Nie bez powodu BB nazywa się zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa w inny sposób).

Znacząco poprawia rokowanie w przebiegu zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa:

  • jednoczesne stosowanie nie tylko oficjalnej, ale także tradycyjnej medycyny;
  • specjalna dieta na zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa;
  • codzienne i obowiązkowe ćwiczenia terapeutyczne przez co najmniej 40 minut. w dzień.

Ogromny cios z tych czterech stron (leki, ziołolecznictwo, ćwiczenia i dieta) i nazywany jest kompleksowym leczeniem choroby.

Leczenie zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa środkami ludowymi

Leki ludowe w postaci roślin, tłuszczów zwierzęcych, apiterapii, hirudoterapii są tradycyjnie stosowane w leczeniu chorób pleców i stawów.

Znaczenie tego zabiegu jest w zasadzie takie samo:

  1. Złagodzić stan poprzez złagodzenie bólu.
  2. Złagodzić stan zapalny.
  3. Przyspiesz krążenie krwi w tkankach miękkich.
  4. Regeneruj i przywracaj tkankę kostną.

Skuteczność leczenia alternatywnego

Stosowanie alternatywnego leczenia w celu osiągnięcia pierwszych trzech celów może być całkiem skuteczne.

Z ostatnim punktem jest dużo trudniej - regeneracja.

Nie ma konkretnych ziół i cudownych receptur, z których „ciężkie kajdany spadną” z biednego kręgosłupa, a pacjent pochylony w trzech zgonach nagle się wyprostuje, oczywiście nie.

Efekt zahamowania rozwoju samego procesu, jeśli zostanie uchwycony na samym początku, może być znakomity. Ale w fazie wyraźnego zesztywnienia, gdy miękka chrząstka kręgów została już zniszczona, nie jest możliwa regeneracja i odbudowa tkanek oraz dotychczasowy zakres ruchu kręgosłupa z ziołami.

Przykłady przepisów ludowych

Dobrze pomaga w kompleksowym leczeniu zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa z wywarami z tych preparatów ziołowych, które parzy się przez noc z jednym litrem wrzącej wody:

  • Jedna łyżka babki lancetowatej i sznurek i jedna łyżeczka dzikiego rozmarynu.
  • Po jednej łyżce nagietka i szałwii plus łyżeczka oregano.
  • Jedna łyżka nagietka, po jednej łyżeczce lukrecji i korzenia tataraku.
  • Wlej cztery łyżki Meadowsweet do 1 litra wrzącej wody i gotuj w łaźni wodnej przez godzinę
  • Przygotowany bulion pije się w ciągu dnia. Całkowity czas przyjęcia wynosi cztery tygodnie. Wywary są naprzemiennie w określonej kolejności, zmieniając przepis co tydzień.

Poniższy złożony zbiór ziół jest skuteczny w leczeniu bólu i stanów zapalnych, a także dobrze oczyszcza krew z bakterii chorobotwórczych:

  • trzy łyżki liści bzu;
  • dwie łyżki. l. - borówka brusznica, liście brzozy i rdestowiec;
  • jeden kasztanowiec.
  • Wlej 2 łyżki. łyżki mieszanki 300 g wrzącej wody, nalegać i przecedzić przez godzinę.
  • Pij w ciągu dnia, następnego dnia ponownie przygotuj bulion.
  • Przebieg leczenia wynosi 1,5 miesiąca, dwa razy w roku.

Kolejna trudna kolekcja:

  • 2 łyżki stołowe. l. kwiaty lipy, słodycz, korzenie bzu czarnego i pietruszki;
  • 3 łyżki. l. pąki i liście brzozy, pąki topoli czarnej.
  • Zalej 0,5 l wrzącej wody na dwie łyżki stołowe kolekcji, gotuj przez 10 minut, nalegaj przez godzinę.
  • Weź trzy razy dziennie przez dwa miesiące.

W leczeniu zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa pomagają również następujące złożone preparaty, przygotowane w równych częściach.
W każdym przepisie dwie łyżki wlewa się do 300 g wrzącej wody i podaje w infuzji przez godzinę (można ją podgrzewać przez 10 minut w łaźni wodnej). Rosół pije się w ciągu dnia. Czas trwania leczenia wynosi od dwóch do trzech miesięcy, przerwa między kursami wynosi dwa tygodnie.

  • Glistnik, sznurek, oregano, szyszki chmielowe, owoce dzikiej róży, kwiaty nagietka.
  • Dziurawiec, owoc głogu, fiołek trójbarwny, liść eukaliptusa, mięta, pąki sosny, oregano, tymianek.
  • Korzeń omanu, sznurek, dziki rozmaryn, skrzyp polny, słodka koniczyna, rzepik, krwawnik pospolity, jagody jałowca.

Miejscowe leczenie środkami ludowymi w celu złagodzenia bólu pleców i stawów:

  • Wcieranie olejkiem z dziurawca lub tataraku
  • Pocieranie nalewkami z cykuty, akonitu, muchomora, papryki
  • Kąpiele lecznicze:
    • Kąpiele terpentynowe (przepisy Zalmanova)
    • Kąpiele ziołowe i korzystanie z kolekcji ziołowej:
      • sabernik, kirkazon, ruta, dziki rozmaryn, sosna, nostrzyk, olcha, brzoza, porzeczka, mniszek lekarski, weronika, loboda, wiąz, rzadki.
      • 300 g mieszanki włożyć do woreczka lnianego i gotować na 5 litrach wody, nalegać i wlać do łazienki schłodzonej do 40 ° C.
      • Kąpiel dwa razy w tygodniu przez dwa miesiące.

Leczenie innymi metodami:

  • Terapia pokrzywą pomaga przy bólu pleców: plecy należy dobrze umyć miotłą pokrzywową.
  • Jad pszczeli od dawna jest stosowany przez uzdrowicieli w leczeniu reumatyzmu i uporczywego bólu pleców. Ta metoda pomaga również w zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa. Apiterapia (leczenie użądleniem pszczół) nie jest przez wszystkich tolerowana, poza tym może wystąpić alergia na użądlenia pszczół, dlatego nie każdemu poleca się tej metody.
  • Jad węża słynie również ze swoich właściwości przeciwbólowych i leczniczych, ale ponieważ trudno go znaleźć w czystej postaci, można natrzeć bolesne miejsca maściami zawierającymi jad pszczeli:
    • viprosal, alvipsal, vipratox.

Dieta na zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa

Żywienie powinno być zbilansowane, urozmaicone, bogate w witaminy i minerały. Jednocześnie należy obserwować kaloryczność produktów odpowiadającą zużyciu energii, aby nie doszło do przyrostu masy ciała.

Jednocześnie dieta musi koniecznie zawierać białka, ponieważ są one potrzebne do pracy stawów..

Dlatego dieta na chorobę Bechterewa powinna obejmować:

  • chude mięso i ryby;
  • sfermentowane produkty mleczne o niskiej zawartości tłuszczu;
  • jak najwięcej zieleni, świeżych warzyw i owoców (buraki, kapusta, pomidory, marchew, papryka, cebula, czosnek, jabłka, śliwki, gruszki, jagody leśne);
  • Płatki zbożowe;
  • suszone owoce, owoce dzikiej róży, orzechy;
  • galaretki i galaretki owocowe i jagodowe;
  • nierafinowane oleje roślinne.

Czasami pacjenci mogą się rozpieszczać galaretkami mięsnymi, które są bardzo korzystne dla stawów, ale trzeba pamiętać, że jest to danie bardzo wysokokaloryczne..

Jedzenie powinno być gotowane lub duszone. Smażone potrawy, ostre przyprawy, świeży chleb i ciastka są zabronione.

Ważne warunki dietetyczne:

  • Wymagana okresowa kontrola wagi.
  • Jeśli przybiera na wadze, organizowane są dni postu.
  • Raz w tygodniu stosuje się dietę czysto białkową.

Gimnastyka z zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa

Gimnastyka z zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa to jedyny sposób, aby nie dać się wciągnąć w żelazną skorupę choroby. Uprawiając gimnastykę, postawisz poważny opór procesowi zesztywnienia oraz zapobiegniesz całkowitemu unieruchomieniu kręgosłupa i sztywności stawów obwodowych.

  1. Przy zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa niezwykle ważne jest rozpoczęcie dnia od ćwiczeń, ponieważ największa sztywność występuje właśnie rano.
  2. Poranna rozgrzewka dobrze rozgrzewa mięśnie i przyczynia się do szybkiego przywrócenia sprawności.
  3. Poranne ćwiczenia nie powinny być zbyt trudne i aktywne: w ten sposób mogą powodować ból.
  4. Ćwiczenia oddechowe muszą być uwzględnione w ćwiczeniu..
  5. W ciągu dnia konieczne jest kilkakrotne przeprowadzanie pięciominutowych rozgrzewek: w ten sposób kręgosłup po prostu nie będzie miał czasu na kostnienie.
  6. Główny zestaw ćwiczeń należy wykonywać raz dziennie przez co najmniej 20 minut. Obejmuje bardziej aktywne i dynamiczne ćwiczenia..
  7. Kompleks należy dobrać z uwzględnieniem stopnia aktywności choroby i nasilenia zespołu bólowego.

Poniżej znajduje się film przedstawiający kompleksy gimnastyczne w zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa z różnymi fazami aktywności.

Przeprowadzając kompleksowe leczenie zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa wszystkimi możliwymi środkami, można, jeśli nie wyleczyć go, to zawiesić na długi czas.

Film nr 1: Niski stopień aktywności zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa (ćwiczenia)

Film nr 2: Średni stopień aktywności choroby

Film nr 3: Wysoka aktywność choroby

MedGlav.com

Medyczny katalog chorób

Choroba Bechterewa. Etapy, postacie, diagnostyka i leczenie zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa.

CHOROBA BEKHTERIEWA (BB).

Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (AS) lub b-n Bekhterev (BB).

nocleg ze śniadaniem - jest to przewlekła choroba ogólnoustrojowa charakteryzująca się zmianami zapalnymi stawów kręgosłupa, tkanek przykręgosłupowych i krzyżowo-biodrowych z zesztywnieniem stawów międzykręgowych i rozwojem zwapnień więzadeł kręgosłupa.

Podstawą choroby jest zapalenie stawów, ścięgien i więzadeł. A także występują zmiany zapalne w błonie maziowej stawów, zmiany w tkance kostnej. Jeśli nie zdiagnozujesz i nie wyleczysz na czas, to przedłużające się niekontrolowane zapalenie stawów i stawów kręgosłupa prowadzi do wapnowania i rozwoju zesztywnienia - unieruchomienia kręgosłupa.
Dlatego ważne jest, aby zmniejszyć agresywność układu odpornościowego i jak najszybciej złagodzić stany zapalne - to jedyny sposób na utrzymanie mobilności i złagodzenie bólu pleców i stawów..

BB jest dotknięty głównie przez młodych mężczyzn. Objawy często pojawiają się po 35-40 latach, ale choroba może rozpocząć się wcześniej, po 15-30 latach.
Stosunek mężczyzn do kobiet 9: 1.
Po raz pierwszy termin „zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa” na określenie tej choroby zaproponowano w 1904 roku.


Etiologia.

Przyczyna choroby jest nadal niejasna. W pochodzeniu BB dużą wagę przywiązuje się do czynników genetycznych.
Przyczyną jest predyspozycja genetyczna u osób - nosicieli określonego antygenu (HLA-B 27), która występuje u 90-95% pacjentów, około 20-30% ich krewnych pierwszego stopnia i tylko 7-8% w populacji ogólnej..

Przyczyną zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa jest rodzaj agresywności układu odpornościowego wobec tkanki własnych stawów i więzadeł (niewystarczająca odpowiedź immunologiczna). W tym przypadku układ odpornościowy błędnie postrzega niektóre tkanki ciała jako obce, co jest przyczyną agresji..

Omówiono rolę czynników zakaźnych w rozwoju BB. Istnieją informacje o roli niektórych szczepów Klebsiella i innych rodzajów enterobakterii w rozwoju zapalenia stawów obwodowych u pacjentów z BB. Uzyskano dane dotyczące obecności zmian zapalnych w jelitach u tej kategorii pacjentów, a także objawów dysbiozy różnego stopnia..


Klasyfikacja BB.

Z prądem:
1) powoli postępujące;
2) powoli postępujące z okresami zaostrzeń;
3) Szybko postępujące (w krótkim czasie prowadzi do całkowitej ankylozy);
4) Wariant septyczny charakteryzujący się ostrym początkiem, ulewnymi potami, dreszczami, gorączką, szybkim początkiem trzewi, OB = 50-60 mm / h i więcej.


Etapami:
I początkowe (lub wczesne) - umiarkowane ograniczenie ruchów kręgosłupa lub dotkniętych stawów; Zmiany rentgenowskie mogą być nieobecne lub determinować niewyraźność lub nierówności powierzchni stawów krzyżowo-biodrowych, rozszerzenie przestrzeni stawowych, ogniska osteosklerozy;

II stopień - umiarkowane ograniczenie ruchomości kręgosłupa lub stawów obwodowych, zwężenie szpar stawowych lub ich częściowe zesztywnienie, zwężenie przestrzeni międzykręgowych lub oznaki zesztywnienia kręgosłupa;

III stadium późne - znaczne ograniczenie ruchomości kręgosłupa lub dużych stawów w wyniku ich zesztywnienia, zesztywnienia kostnego stawów krzyżowo-biodrowych, stawów międzykręgowych i żebrowo-kręgowych z obecnością kostnienia aparatu więzadłowego.


Według stopnia aktywności:
I minimalne - lekka sztywność i ból w kręgosłupie i stawach kończyny rano, OB - do 20mm / h, CRP +;

Średni II - uporczywy ból kręgosłupa i stawów, sztywność poranna (kilka godzin), OB - do 40mm / h, CRP ++;

III ciężki - silny uporczywy ból, sztywność w ciągu dnia, wysiękowe zmiany w stawach, niska gorączka, objawy trzewne, OB - powyżej 40 mm / h, CRP+++.


Według stopnia niewydolności funkcjonalnej stawów:
I - zmiany w fizjologicznych krzywiznach kręgosłupa, ograniczenie ruchomości kręgosłupa i stawów;

II - istotne ograniczenie mobilności, w wyniku którego pacjent jest zmuszony do zmiany zawodu (trzecia grupa niepełnosprawności);

III - zesztywnienie wszystkich części kręgosłupa i stawów biodrowych powodujące całkowitą niepełnosprawność (druga grupa niepełnosprawności) lub niemożność samoobsługi (pierwsza grupa niepełnosprawności).


Formy choroby (warianty kliniczne):

  • Forma centralna - uszkodzenie tylko kręgosłupa.
  • Postać kłączowa - uszkodzenie kręgosłupa i stawów korzeniowych (barku i biodra).
  • Postać obwodowa - uszkodzenie kręgosłupa i stawów obwodowych (kolano, kostka itp.).
  • Forma skandynawska - porażka małych stawów rąk, jak w reumatoidalnym zapaleniu stawów i kręgosłupa.
  • Postać trzewna - obecność jednej z powyższych form i uszkodzenie narządów trzewnych (serce, aorta, nerki).


Obraz kliniczny.

Choroba Bechterewa lub zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa mogą mieć inny charakter:

  • Choroba aparatu więzadłowego kręgosłupa.
  • Ból łokcia, kostki, stawów kolanowych.
  • Zaburzenia pracy układu sercowo-naczyniowego, takie jak odchylenia w rytmie pracy serca, zapalenie osierdzia, zapalenie aorty, pogorszenie stanu zastawek aortalnych.
  • Amyloidoza nerek.

BB zwykle zaczyna się stopniowo, w okresie dojrzewania lub w młodym wieku (15-30 lat). Choroba może być poprzedzona złym samopoczuciem, utratą apetytu, utratą masy ciała, gorączką, osłabieniem i zmęczeniem.

Objawy uszkodzenia stawów.

  • Podstawowy objaw to zapalenie stawów krzyżowo-biodrowych - obustronne zapalenie stawów krzyżowo-biodrowych. Charakteryzuje się dolegliwościami bólów zapalnych w kości krzyżowej, pośladkach, tylnej części ud, przypominającymi rwę kulszową lędźwiowo-krzyżową.
    Ból kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego w BB jest obustronny, uporczywy, narastający w drugiej połowie nocy. Często obserwuje się zanik mięśni pośladkowych, ich napięcie.
  • Drugi najważniejszy wczesny objaw BB to ból i sztywność w dolnej części pleców. Ból nasila się rano, ale zmniejsza się po wysiłku i gorącym prysznicu. W odcinku lędźwiowym kręgosłupa występuje sztywność. Ujawnia się gładkość lub całkowite zniknięcie lordozy lędźwiowej.
  • Później Proces zapalny rozprzestrzenia się po kręgosłupie.
    Klęska okolicy klatki piersiowej charakteryzuje się bólem, często promieniującym wzdłuż żeber. Ze względu na tworzenie się zesztywnienia stawów mostkowo-żebrowych, skok klatki piersiowej jest znacznie zmniejszony.
    Po porażce kręgosłupa szyjnego głównym zarzutem jest ostre ograniczenie ruchu aż do całkowitego bezruchu, a także ból podczas poruszania głową. Pacjent nie może dosięgnąć mostka brodą.
    Wraz z postępem choroby zanikają fizjologiczne krzywizny kręgosłupa, powstaje charakterystyczna „pozycja suplikanta” - wyraźna kifoza odcinka piersiowego kręgosłupa i hiperlordoza odcinka szyjnego. Ucisk tętnic kręgowych ujawnia zespół niewydolności kręgosłupa, charakteryzujący się bólem głowy, zawrotami głowy, nudnościami, wahaniami ciśnienia krwi.
    W reakcji na proces zapalny w kręgosłupie następuje odruchowe napięcie mięśni prostych pleców. Jednocześnie ujawnia się objaw „tetevy” - brak rozluźnienia mięśni prostych grzbietu po stronie zgięcia przy przechyleniu ciała w płaszczyźnie czołowej
  • Często u pacjentów w trakcie Zajęte są stawy obwodowe.
    Cechą tej postaci BB jest to, że zapalenie stawów obwodowych może być przejściową manifestacją choroby i ustąpić w trakcie jej trwania..
    Typowa jest porażka stawów korzeniowych - biodra i barku. Klęska tych stawów jest symetryczna, zaczyna się stopniowo, często kończy się zesztywnieniem. Udział innych stawów obwodowych w procesie zapalnym występuje rzadziej (10-15%).
  • Uderzającym objawem klinicznym BB jestentezopatie - miejsca przyczepu do kości piętowej kości piętowej i rozcięgna podeszwowego.
  • Z BB są Uszkodzenia trzewne. Tak więc, według różnych autorów, 10-30% pacjentów z BB ma uszkodzenie oczu w postaci zapalenia przedniego błony naczyniowej oka, zapalenia tęczówki, zapalenia tęczówki i ciała. Uszkodzenie oka może być pierwszym objawem choroby, poprzedzającym objawy zapalenia stawów krzyżowo-biodrowych i często nawracającym..
  • Uszkodzenie układu sercowo-naczyniowego występuje w 20-22% wszystkich przypadków BB. Pacjenci skarżą się na duszność, kołatanie serca, ból serca. Przyczyny tych dolegliwości to zapalenie aorty, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia i dystrofia mięśnia sercowego. Pacjenci mogą mieć arytmie, skurczowe szmery nad aortą lub na szczycie serca, tępe tony serca. Opisano przypadki ciężkiego zapalenia osierdzia z postępującą niewydolnością krążenia, całkowitym blokiem przedsionkowo-komorowym.
    Przy dłuższym przebiegu BB z dużą aktywnością kliniczną i laboratoryjną może dojść do niewydolności zastawki aortalnej. Jest to charakterystyczna cecha chorób serca w BB.
  • Podczas badania układu oddechowego ujawnia się Ograniczenie ruchów oddechowych płuc. Stopniowo tworzy się rozedma płuc, która rozwija się w wyniku kifozy i uszkodzenia stawów kostno-kręgowych.
    Za specyficzne uszkodzenie płuc w BB uważa się rozwój zwłóknienia koniuszkowego, które występuje rzadko (3-4%) i wymaga diagnostyki różnicowej ze zmianami gruźliczymi..
  • Uszkodzenie nerekz BB rozwija się u 5-31% pacjentów. Obrzęk, nadciśnienie, zespół anemiczny i niewydolność nerek pojawiają się w późnych stadiach choroby na tle dodatku amyloidozy nerkowej, która jest najczęstszym wariantem patologii nerek w BB. Przyczyną amyloidozy nerkowej jest duża aktywność procesu zapalnego i ciężki postępujący przebieg choroby. Czasami przyczyną zespołu moczowego, objawiającego się białkomoczem i mikrohematurią, może być długotrwałe stosowanie NLPZ wraz z rozwojem nefropatii lekowej.
  • U niektórych pacjentów z BB, Oznaki uszkodzenia obwodowego układu nerwowego, spowodowane wtórnym zapaleniem korzonków szyjno-piersiowych lub lędźwiowo-krzyżowych. W związku z ciężką osteoporozą, po niewielkich urazach mogą rozwinąć się złamania kręgów szyjnych wraz z rozwojem porażenia czteroruchowego.
  • Pod wpływem niewielkich urazów podczas niszczenia więzadła poprzecznego atlasu rozwijają się podwichnięcia szczytowo-pachowe (2-3%). Rzadszym powikłaniem jest rozwój zespołu ogona końskiego w wyniku przewlekłego zapalenia zewnątrzoponowego z impotencją i nietrzymaniem moczu..

Diagnostyka.

W zaawansowanych formach diagnoza nie nastręcza trudności. Ale głównym problemem związanym z chorobą Bechterewa jest późna diagnoza.
Jakie są pierwsze sygnały? Na jakie objawy należy zwrócić uwagę??
- Sztywność, ból w okolicy krzyżowo-biodrowej, który może promieniować do pośladków, kończyn dolnych, nasilają się w drugiej połowie nocy.
- Uporczywy ból kości piętowych u młodych ludzi.
- Ból i sztywność w odcinku piersiowym kręgosłupa.
- Zwiększona ESR w badaniu krwi do 30-40 mm na godzinę i więcej.

Jeśli takie objawy utrzymują się dłużej niż trzy miesiące, konieczna jest natychmiastowa konsultacja z reumatologiem.!
Choroba nie zawsze zaczyna się od kręgosłupa, może też zaczynać się od stawów rąk i nóg (przypominających reumatoidalne zapalenie stawów), zapalną chorobą oczu, z uszkodzeniem aorty lub serca. Czasami następuje powolny postęp, gdy ból praktycznie się nie wyraża, choroba jest wykryta przypadkowo podczas badania rentgenowskiego.
Z biegiem czasu ograniczenie ruchomości kręgosłupa wzrasta, przechyły na boki, do przodu, do tyłu są trudne i bolesne, obserwuje się skrócenie kręgosłupa. Głębokie oddychanie, kaszel i kichanie również mogą powodować ból. Ruch i umiarkowana aktywność fizyczna - zmniejszają ból.

Diagnostyka różnicowa zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa.

Przede wszystkim należy odróżnić choroby zwyrodnieniowe kręgosłupa (DSP) - OSTEOCHONDROZA, SPONDILOZA.

KONIECZNE JEST, ABY ZWRÓCIĆ UWAGĘ NA:

1. Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa rozwija się głównie u młodych mężczyzn, a DZP, pomimo ich tendencji do „odmładzania” w ostatnich latach, nadal występuje głównie po 35-40 latach.
2. W zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa ból nasila się w spoczynku lub podczas długotrwałego przebywania w jednej pozycji, zwłaszcza w drugiej połowie nocy. W przypadku DZP natomiast ból pojawia się lub nasila się po wysiłku fizycznym pod koniec dnia pracy.
3. Jednym z wczesnych objawów zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa jest napięcie mięśni pleców, ich stopniowa atrofia i sztywność kręgosłupa. W przypadku DZP ograniczenie ruchu występuje na wysokości bólu i rozwój zapalenia korzonków nerwowych, przy łagodzeniu bólu przywraca się ruchomość kręgosłupa.
4. Wczesna charakterystyka zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa, zmiany radiologiczne w stawach krzyżowo-biodrowych kręgosłupa nie występują w DZP.
5. W zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa, często obserwuje się wzrost OB w badaniu krwi, inne pozytywne biochemiczne oznaki aktywności procesu, co nie ma miejsca w przypadku DZP.

Konieczne jest odróżnienie początkowej postaci stawowej zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa od reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS).


NALEŻY PAMIĘTAĆ:

1. Kobiety częściej chorują na RZS (75% przypadków).
2. W RZS częściej dochodzi do symetrycznego uszkodzenia stawów (głównie ręki), aw zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa bardzo rzadko.
3. Zapalenie stawów krzyżowo-biodrowych (zapalenie stawów krzyżowo-biodrowych), zmiany w stawach mostkowo-obojczykowych i mostkowo-żebrowych są niezwykle rzadkie w RZS, a zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa jest bardzo charakterystyczne..
4. Czynnik reumatoidalny w surowicy krwi występuje u 80% chorych na RZS i tylko u 3–15% chorych na zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa.
5. Guzki reumatoidalne podskórne, które występują w RZS w 25% przypadków, nie występują w zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa.
6. HLA-27 (specyficzny antygen znaleziony w badaniach krwi) jest charakterystyczny tylko dla zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa.


LECZENIE CHOROBY BEKHTEREWA.

Jak leczyć zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa?
Leczenie powinno być kompleksowe, długotrwałe, etapowe (szpital - sanatorium - poliklinika).

WYZNACZAĆ:

  • Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ),
  • Glukokorykoidy,
  • Immunosupresanty (dla ciężkich)
  • Fizjoterapia,
  • Terapia manualna,
  • Fizjoterapia.

Ćwiczenia terapeutyczne należy wykonywać dwa razy dziennie po 30 minut, ćwiczenia dobierane są indywidualnie przez lekarza.
Ponadto musisz nauczyć się rozluźnienia mięśni. W celu spowolnienia rozwoju unieruchomienia klatki piersiowej zaleca się ćwiczenia oddechowe (głębokie oddychanie).
W początkowej fazie ważne jest zapobieganie rozwojowi złych pozycji kręgosłupa (postawa dumnego, suplikanta).

Pokazywanie narciarstwa i pływania, wzmacnianie mięśni pleców i pośladków..
Łóżko musi być twarde, poduszkę należy zdjąć.

Choroba postępuje, ale można się jej oprzeć. Głównym zadaniem jest opóźnianie rozwoju choroby, zapobieganie jej postępowi. Dlatego konieczne jest regularne poddawanie się badaniom u reumatologa, aw przypadku zaostrzeń udanie się do szpitala.

Choroba Bechterewa - objawy i leczenie

Co to jest zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa? Przeanalizujemy przyczyny występowania, diagnostykę i metody leczenia w artykule dr Eleny Anatolyevnej Fursovej, reumatologa z 17-letnim doświadczeniem.

Definicja choroby. Przyczyny choroby

Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (choroba Strumpella-Bechterewa-Marie, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, ZZSK) to zapalenie stawów międzykręgowych, po którym następuje zesztywnienie. Ankyloza - unieruchomienie stawów wynikające z tworzenia się zespolenia kostnego, chrzęstnego lub włóknistego końców stawowych kości stawowych. W wyniku patologicznego procesu kręgosłup trafia do twardego etui, co znacznie ogranicza w nim ruch. Zakres ruchu w stawach stopniowo maleje, kręgosłup staje się nieruchomy.

Ta choroba jest znana ludzkości od czasów starożytnych. Pierwsza wzmianka historyczna w literaturze pochodzi z 1559 roku, kiedy włoski chirurg Realdo Colombo opisał w swojej książce Anatomy dwa szkielety ze zmianami charakterystycznymi dla zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa (ZZSK). 100 lat później, w 1693 roku, irlandzki lekarz Bernard Connor opisał ludzki szkielet z objawami skoliozy, w którym kość krzyżowa, kość miednicy, kręgi lędźwiowe i 10 kręgów piersiowych z żebrami zostały połączone w jedną kość. Istnieje kilka opisów klinicznych tej choroby z połowy XIX wieku. Ale tylko zapisy rosyjskiego lekarza Vladimira Bekhtereva z 1893 r., Niemieckiego lekarza Adolpha Strumpla w 1897 r. I francuskiego lekarza Pierre'a Marie w 1898 r., A także Bernarda Connora z XVII wieku są uważane za pierwsze opisy AS..

Liczba pacjentów w różnych krajach świata waha się od 0,5% do 2% populacji ogólnej. Mężczyźni chorują 3-6 razy częściej niż kobiety w wieku 15-30 lat. Przebieg choroby u mężczyzn jest bardziej agresywny [1] [6]. AS u kobiet ma pewne osobliwości: bóle stawów (bóle stawów) są słabo wyrażone, zapalenie stawów z długotrwałą remisją, nie ma klinicznych objawów zapalenia krzyżowo-biodrowego (zapalenie stawu krzyżowo-biodrowego), funkcja kręgosłupa pozostaje nienaruszona przez długi czas, choroba postępuje powoli [1] [6].

Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa zwykle dotyczy kręgosłupa, stawu krzyżowo-biodrowego i dużych stawów kończyn dolnych. W przypadku pierwotnej pozastawowej lokalizacji procesu choroba może rozpocząć się wraz z uszkodzeniem oka. Uszkodzenie oka w ZZSK występuje w 10-50% przypadków i przebiega w postaci zapalenia tęczówki (zapalenie tęczówki gałki ocznej), zapalenia tęczówki i ciała (zapalenie tęczówki i ciałka rzęskowego gałki ocznej) lub zapalenia nadtwardówki (zapalenie warstwy łączącej twardówkę ze spojówką), można zaobserwować zapalenie rogówki (zapalenie rogówki oka) i zapalenie spojówek (zapalenie błony śluzowej oka). U 5-10% osób pierwszą oznaką choroby jest zapalenie tęczówki lub tęczówki i kręgosłupa..

Rzadziej choroba zaczyna się zapaleniem aorty (zapalenie ściany aorty) lub kardiologią (uszkodzenie struktur serca) w połączeniu z wysoką aktywnością zapalną.

Etiologia AS jest obecnie niejasna. W początkach choroby dużą wagę przywiązuje się do predyspozycji genetycznych człowieka, czyli do obecności określonych genów, a mianowicie antygenu HLA-B27. Występuje u 90–95% pacjentów, u około 20–30% krewnych pierwszego stopnia i tylko 7–8% w populacji ogólnej. W populacji częstość występowania HLA-B27 wzrasta od równika (0%) do regionów subarktycznych (20-40%) Ziemi.

W tym procesie dochodzi do agresji odporności na układ mięśniowo-szkieletowy (niewystarczająca odpowiedź immunologiczna). Odporność błędnie i agresywnie postrzega niektóre tkanki ciała jako obce, dlatego też zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa należy do sekcji chorób autoimmunologicznych.

Główną rolę w rozwoju AS odgrywa TNF-α (czynnik martwicy nowotworu alfa). TNF-α to cytokina (mała peptydowa cząsteczka sygnalizacyjna), która odgrywa kluczową rolę w każdym typie procesu zapalnego. TNF-α ma zasadnicze znaczenie dla progresji sztywności całego kręgosłupa. Jego maksymalne stężenie występuje w stawie krzyżowo-biodrowym [1] [3] [6].

Punktem wyjścia przyczyniającym się do rozwoju choroby może być między innymi zmiana stanu odpornościowego spowodowana hipotermią, ostrą lub przewlekłą chorobą zakaźną. Ponadto urazy miednicy lub kręgosłupa mogą być czynnikami powodującymi rozwój AS. Jako założenia wyróżnia się zaburzenia hormonalne, stany zapalne o charakterze przewlekłym narządów moczowo-płciowych i jelit, a także choroby zakaźne i alergiczne..

Objawy choroby Bechterewa

Główne objawy zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa to sztywność i ból w okolicy lędźwiowej z rozprzestrzenianiem się na pośladki i nogi. Ból nasila się zwykle w drugiej połowie nocy. Objawy obejmują także bolesność w kościach piętowych, sztywność w odcinku piersiowym kręgosłupa. Jeśli pojawi się jeden lub więcej objawów, konieczna jest konsultacja z reumatologiem.

Choroba zakrada się niezauważona. Ale jest kilka znaków ostrzegawczych, których pojawienie się powinno ostrzec osobę..

Zwiastuny zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa:

  • sztywność kręgosłupa w godzinach porannych, która wkrótce mija (szczególnie po gorącym prysznicu);
  • osłabienie, senność i zmęczenie;
  • długotrwałe uszkodzenie oczu w postaci zapalenia;
  • ulotny (nie zlokalizowany w jednym miejscu), niewyrażony ból w okolicy lędźwiowej;
  • ból w okolicy krzyżowej może pojawić się w spoczynku lub rano;
  • przy kaszlu, aktywnym oddychaniu lub kichaniu ból nasila się (w przypadku zajęcia stawów żebrowo-kręgowych);
  • czasami osoba odczuwa dyskomfort siedząc na twardej powierzchni.
  • amplituda ruchu głowy maleje;
  • chód może się zmieniać, w okolicy pięty pojawia się uporczywy ból;
  • pojawia się uczucie ściskania klatki piersiowej;
  • narastający ból w stawie biodrowym.

ZA może rozpocząć się pod postacią reumatoidalnego zapalenia stawów z bólem małych stawów dłoni i stóp, uszkodzeniem serca i często zdarzają się przypadki, gdy kliniczne objawy ZA zaczynają się w oczach.

Jedną ze stron tego patologicznego procesu jest przebieg bezobjawowy. W tym przypadku rozpoznanie ZZSK dokonywane jest na podstawie badania rentgenowskiego wykonanego pod kątem innej choroby [1] [2].

Pełna charakterystyka objawów AS:

  • Ból pleców i bioder, szczególnie w spoczynku. Z biegiem czasu upośledzona ruchomość w odcinku lędźwiowym kręgosłupa.
  • Objawy sztywności stawów ustępują po umiarkowanych ćwiczeniach lub ciepłej kąpieli.
  • Po dłuższym odpoczynku objawy nasilają się.
  • Z biegiem czasu kręgosłup traci elastyczność i pacjent nie może pochylić się do przodu..
  • Możliwa duszność.
  • W ponad 20% przypadków AS wpływa na narządy wzroku (zapalenie tęczówki). Skargi na zaczerwienienie i ból w okolicy oczu, wzrok nie pogarsza się.
  • Zapalenie może wpływać na górną część kręgosłupa i wpływać na obszar klatki piersiowej (ból w klatce piersiowej).

Postęp AS charakteryzuje się ograniczeniem ruchomości tułowia we wszystkich kierunkach. Bolesna reakcja kręgosłupa jest spowodowana kaszlem i kichaniem. Jednocześnie ograniczenie aktywności fizycznej prowadzi do nasilenia zespołu bólowego, a umiarkowana aktywność fizyczna zmniejsza ból. Bez odpowiedniego leczenia możliwe jest całkowite unieruchomienie kręgosłupa, w którym organizm ludzki przybiera charakterystyczną pozę - pozy „suplikanta” (ramiona zgięte w łokciach, zgarbione plecy, głowa pochylona, ​​nogi lekko ugięte w kolanach), z całkowitą niepełnosprawnością pacjenta.

Patogeneza zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa

Patogeneza zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa charakteryzuje się obecnością antygenu HLA B27, co wskazuje na predyspozycje genetyczne do ZZSK. Ten antygen upodabnia tkankę stawową do czynnika zakaźnego. A w przypadku, gdy infekcja dostanie się do organizmu nosiciela antygenu, następuje reakcja. W chwili obecnej ustalono, że antygen HLA B27 jest obecny u prawie wszystkich pacjentów z ZA. Jednocześnie nie wszyscy nosiciele tego genu są koniecznie chorzy na ZZSK [3].

Zgodnie z hipotezą w siateczce endoplazmatycznej komórek występuje nieprawidłowość syntezy białka antygenu HLA B27. W wyniku tej anomalii dochodzi do akumulacji i degradacji zmienionych cząsteczek białka, co prowadzi do zaburzeń metabolicznych w obrębie dotkniętych komórek z nadmierną syntezą mediatorów stanu zapalnego..

Rozważana jest również inna hipoteza: wprowadzenie materiału antygenowego, zwłaszcza lipopolisacharydów ściany komórkowej bakterii, przez ścianę jelita. Wynika to ze zwiększonej przepuszczalności jelit, którą obserwuje się u pacjentów z ZZSK. Klęska stawów miednicy, kręgosłupa i narządów wewnętrznych, zgodnie z tą hipotezą, tłumaczy się osobliwością ukrwienia tych narządów i układów, a także upośledzeniem krążenia krwi w narządach docelowych tej choroby.

Klasyfikacja i etapy rozwoju zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa

Kliniczne warianty (formy) zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa:

  1. Forma centralna - dotyczy tylko kręgosłupa.
  2. kifoza - zmiany w odcinku szyjnym i piersiowym kręgosłupa prowadzą do tego, że ciało coraz bardziej pochyla się do przodu, powstaje pozycja „suplikanta”;
  3. sztywny - wygładzający wszystkie zgięcia kręgosłupa, plecy stają się płaskie, głowa lekko odchylona do tyłu, pojawia się „dumna” poza.
  4. Postać kłączowa - zajęcie kręgosłupa i stawów korzeniowych (barku i biodra).
  5. Postać obwodowa - zajęcie kręgosłupa i stawów obwodowych (kolano, kostka itp.).
  6. Forma skandynawska - zajęcie drobnych stawów rąk i kręgosłupa.
  7. Postać trzewna - jedna z powyższych form i zajęcie narządów trzewnych (serce, aorta, nerki).

Objawy diagnostyczne zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa na podstawie zalecenia Instytutu Reumatologii Rosyjskiej Akademii Nauk Medycznych, 1997.

  1. Ból krzyża, który nie ustępuje w spoczynku, jest łagodzony przez ruch i utrzymuje się dłużej niż trzy miesiące.
  2. Ograniczona ruchomość kręgosłupa lędźwiowego w płaszczyźnie strzałkowej i czołowej.
  3. Ograniczenie ruchu oddechowego klatki piersiowej (różnica między obwodem klatki piersiowej przy pełnym wdechu a maksymalnym wydechu) w stosunku do wartości normalnych zgodnie z wiekiem i płcią.
  4. Obustronne zapalenie stawów krzyżowo-biodrowych (zapalenie stawu krzyżowo-biodrowego) stadium II-IV.

Rozpoznanie uważa się za wiarygodne, jeśli pacjent ma czwarty objaw w połączeniu z jakimkolwiek innym z trzech pierwszych [7].

Powikłania zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa

Powikłania zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa są niebezpieczne i poważne. Najpopularniejszy:

  • amyloidoza nerek jest naruszeniem metabolizmu białkowo-węglowodanowego, w wyniku czego odkłada się specjalne nierozpuszczalne białko, amyloid. Białko to zaburza czynność nerek i dalej prowadzi do rozwoju niewydolności nerek;
  • zapalenie płuc z powodu zmniejszonej ruchomości klatki piersiowej;
  • zapalenie tęczówki oka prowadzące do utraty wzroku;
  • uszkodzenie naczyń, które zwiększa ryzyko zawału serca i udaru;
  • osteoporoza - spadek siły i naruszenie struktury kości;
  • „zespół ogona końskiego” - ucisk pęczka korzeni nerwowych dolnych partii rdzenia kręgowego, powodujący nietrzymanie moczu i stolca, paraliż nóg;
  • wygładzenie krzywizn kręgosłupa (pozycja „dumna”);
  • nieruchomość.

Aby zapobiec występowaniu takich powikłań, konieczna jest jak najwcześniejsza identyfikacja, zdiagnozowanie i leczenie choroby [6] [7] [10].

Rozpoznanie zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa

Późne rozpoznanie zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa jest częściowo związane z ogólnymi objawami chorób reumatologicznych. Obowiązkowe jest badanie rentgenowskie, które jest jedną z najdokładniejszych metod diagnostycznych. Głównym kryterium są zmiany w okolicy krzyżowo-biodrowej.

Rozmywanie konturów artykulacji z rozszerzaniem przestrzeni stawowej jest charakterystyczne dla pierwszego etapu procesu. Obecność nadżerek na powierzchniach stawowych jest charakterystyczna dla drugiego etapu. Częściowe zesztywnienie jest charakterystyczne dla trzeciego etapu. Na czwartym etapie wykryto całkowitą ankylozę.

Bardziej czułą metodą rozpoznawania zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa jest rezonans magnetyczny..

Diagnostyka genów na obecność antygenu HLAB27 jest obowiązkowa. Należy jednak zauważyć, że u około 10% pacjentów z ZZSK ten antygen nie jest wykrywany.

W ogólnym badaniu klinicznym krwi odnotowuje się wzrost szybkości sedymentacji erytrocytów (OB) do 50 mm / h, ale należy pamiętać, że wzrost ESR jest charakterystyczny dla każdego procesu zapalnego.

Rozpoznanie ZZSK dokonuje się na podstawie kompleksowego badania obejmującego badanie pacjenta, analizę dolegliwości, diagnostykę kliniczną, laboratoryjną i instrumentalną, dane z badania rentgenowskiego i rezonansu magnetycznego [4] [8] [11]..

Leczenie zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa

Leczenie zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa prowadzi się przez całe życie pacjenta, opiera się na połączeniu niefarmakologicznych i farmakologicznych metod leczenia. Leczenie powinno być złożone, długotrwałe i etapowe (szpital - sanatorium - poliklinika).

Leczenie opiera się na trzech zasadach. Środki immunosupresyjne (leki hamujące układ odpornościowy) są na pierwszym miejscu. Potrzeba stłumienia układu odpornościowego wynika z mechanizmu patogenetycznego. Drugim składnikiem jest stosowanie leków hormonalnych w celu złagodzenia stanu zapalnego w stawie. Trzecim elementem jest fizjoterapia w połączeniu z terapią ruchową.

Konieczne jest przekazanie pacjentowi z ZA informację, że głównym zadaniem leczenia jest spowolnienie postępu choroby. Leki należy przyjmować przez całe życie: wraz z początkiem rozwoju choroby - w celu złagodzenia zaostrzeń, a następnie w celu przedłużenia okresu remisji. Niestety na tym etapie rozwoju medycyny niemożliwe jest całkowite wyleczenie. Praca pacjenta we współpracy z lekarzem pozwoli utrzymać AU pod kontrolą, zmniejszyć liczbę zaostrzeń i utrzymać mobilność przez długi czas, a tym samym jakość życia na przyzwoitym poziomie.

Prawdziwy przełom w leczeniu ZZSK zarysował się na początku XXI wieku, kiedy to w rękach reumatologów pojawiły się leki modyfikowane genetycznie. Nowoczesna strategia leczenia AS opiera się na zasadzie „leczyć do celu”. Inżynieria genetyczna odniosła ogromny sukces dzięki opracowaniu zaawansowanych technologii, a pierwszą linią takich leków były inhibitory TNF (blokery TNF-α). Biologiczne modyfikatory odpowiedzi immunologicznej obejmują inhibitory TNF-α (infliksymab, adalimumab), inhibitor aktywacji limfocytów B (rytuksymab). Leki na poziomie molekularnym blokują syntezę mediatorów stanu zapalnego bez hamowania układu odpornościowego. Nowoczesna terapia celowana (ukierunkowana molekularnie) neutralizuje negatywnie działające mediatory i zatrzymuje kaskadę odpowiedzi zapalnej w ZZSK. Dzięki temu można skutecznie zapobiegać dalszemu rozwojowi stanu zapalnego i progresji choroby, a tym samym zachować ruchomość kręgosłupa i stawów [9] [12].

W większości przypadków trzeba stosować leki objawowe (glikokortykosteroidy, niesteroidowe leki przeciwzapalne) i podstawowe („Delagil”, „Plaquenil”, „Sulfosalazyna”). Podstawowe leki przeciwreumatyczne (przeciwreumatyczne modyfikujące przebieg choroby) to duża i niejednorodna grupa leków, których łączy wspólna zdolność nie tylko do łagodzenia objawów i niespecyficznego zmniejszania stanu zapalnego stawów, ale także do modyfikowania, łagodzenia lub spowolnienia postępu samej choroby, niszczenia kości i innych specyficznych zmian. Dawkowanie leków ustala wyłącznie lekarz [4] [5] [12].

Oprócz terapii lekowej pacjentowi z zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa należy zapewnić optymalny schemat: pełny sen w prawidłowej pozycji, komfort emocjonalny, ciągły wysiłek fizyczny, eliminacja ognisk przewlekłego zakażenia. Każdego roku pacjentom zaleca się leczenie uzdrowiskowe. Terapię manualną i masaż leczniczy można stosować ze szczególną ostrożnością (lepiej nie masować punktów przyczepu ścięgien). W czasie zaostrzenia warto powstrzymać się od zabiegów fizjoterapeutycznych [6] [7] [10].

W leczeniu ZZSK ogromne znaczenie ma gimnastyka wyrównawcza. Kompleks składa się z ćwiczeń rozluźniających mięśnie, technik głębokiego oddychania w celu rozszerzenia ruchu klatki piersiowej. Minimalny czas ćwiczeń to około 30 minut. Jeśli stan fizyczny pacjenta na to pozwala, konieczne jest uprawianie skandynawskiego chodzenia i pływania. Musisz spać na twardym materacu i bez poduszki [4] [5] [6].

Szczególną rolę w leczeniu odgrywa fizjoterapia (FTT). Główne zastosowanie FTL odbywa się na etapie uzdrowiska, aby przedłużyć okresy remisji. Dla pacjentów z ZA wskazane są: krioterapia, terapia cieplna i magnetoterapia.

Magnetoterapia (angielska magnetoterapia) - grupa metod medycyny alternatywnej, polegająca na zastosowaniu statycznego lub zmiennego pola magnetycznego. Zabieg pomaga złagodzić ból i poprawić ruchomość kręgosłupa [3] [5] [7].

Krioterapia to zabieg na zimno. Zabieg fizjoterapeutyczny, którego działanie opiera się na reakcjach organizmu na hipotermię zewnętrznej (receptorowej) warstwy skóry. Po tygodniu leczenia zwykle następuje ulga i pozytywny efekt, a następnie długotrwała remisja [3] [5] [7].

Kąpiele chlorku sodu. Ich działanie ma na celu działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe.

Masaż o niskiej intensywności i terapia manualna są możliwe w fazie remisji ZZSK [3] [5] [7].

Należy rozumieć: ZZSK pozostanie z pacjentem na zawsze, ale jakość życia i faza choroby (remisja lub zaostrzenie) zależy od tego, czy pacjent dobrze przestrzega zaleceń leczenia.

Prognoza. Zapobieganie

Rokowanie w zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa jest poważne, ale wczesna diagnoza, odpowiednia obserwacja i tradycyjne metody leczenia mogą spowolnić chorobę we wczesnych stadiach. Przebieg choroby to falowa zmiana faz zapalnych i faz remisji. Podczas remisji następuje znaczna ulga.

Do chwili obecnej oficjalne statystyki medyczne nie znają przypadków całkowitego wyzdrowienia. Jednak pomimo przewlekłego przebiegu i możliwych skutków ubocznych leków, pacjenci z ZA mogą prowadzić aktywny tryb życia przez wiele lat. Przy łagodnym przebiegu oczekiwana długość życia nie różni się od ogólnej populacji. Współczesna medycyna tradycyjna jest w stanie przy pomocy różnych leków, jeśli nie wyleczyć, to przynajmniej opóźnić rozwój ZA [2] [6].