Główny

Torticollis

Zapalenie nerwu kulszowego (rwa kulszowa)

Czym jest rwa kulszowa, jak wiąże się ze stanem nerwowym pacjenta, dlaczego utrudnia życie osobom wrażliwym na hipotermię, jak się jej pozbyć? To pytanie zadają pacjenci, którym nie oszczędzono tej choroby. Spróbujmy dowiedzieć się, czym ta patologia jest przerażająca, jak się przed nią uchronić i dlaczego leczenie rwy kulszowej nie zawsze jest skuteczne.

Choroba nerwu kulszowego rwa kulszowa - choroba nerwu kulszowego, której towarzyszą bóle, które w przypadku zapalenia są podawane na dolną część pleców, udo nogi. W momencie „lumbago” człowiek odczuwa dyskomfort, trudno mu stanąć na nogach, chodzić. Chód wygląda jak „zgarbiony nad starcem”. Objawy rwy kulszowej można łatwo rozpoznać po utykaniu, zgarbionej postawie, ciągnięciu za nogę.

Każda osoba od czasu do czasu cierpi na bóle pleców. Według zwolenników ajurwedy przyczyną wszelkich problemów w ciele są ludzkie myśli. Źródła energii znajdują się u podstawy kręgosłupa. A wszystkie choroby kręgosłupa są reakcją na zablokowanie kanałów energetycznych.

Przyczyny zaciskania centrów energetycznych są następujące:

  • problemy natury seksualnej (orientacja seksualna, purytanizm);
  • oszustwo;
  • nadużywanie narkotyków, napoje alkoholowe, palenie;
  • psychologiczna trauma nierozstrzygniętej relacji mężczyzny i kobiety.

Według statystyk jedna trzecia populacji cierpi na jakąś formę rwy kulszowej. Ponadto zróżnicowana jest kategoria wiekowa pacjentów: młodzież w wieku 28–36 lat, emeryci, mężczyźni pracujący w szkodliwych warunkach. Rwa kulszowa występuje również w czasie ciąży, podczas karmienia piersią, u kobiet przez trzy do pięciu lat po pierwszym porodzie.

Aby leczenie było skuteczne, nie wystarczy zrewidować swoje zachowanie, zmienić codzienne nawyki. Terapia polega przede wszystkim na zintegrowanym podejściu do zdrowia psychicznego, a następnie do zdrowia fizycznego. Neuralgia nerwu kulszowego często wynika z urazy, niechęci do słuchania swojego ciała. Jeśli nauczysz się żyć w harmonii z ciałem, przyczyny rwy kulszowej znikną równie niespodziewanie, jak się pojawiły..

Najczęstsze objawy rwy kulszowej to:

  • ciągnięcie „lumbago” w udo, podudzie;
  • ból w prawym pośladku, dolnej części pleców;
  • naruszenie nerwu kulszowego ostrymi zakrętami, zakrętami, podnoszeniem nóg;
  • utrata czucia w prawej nodze;
  • dyskomfort w pozycji leżącej, stojącej, podczas przysiadów.

Kiedy „lumbago” pojawia się samoistnie, człowiek nie może ich samodzielnie wyeliminować, ponieważ odczuwa silny ból. Wcieranie, masaż nie przynosi ulgi. Trudności w zginaniu nóg, dolnej części pleców, zdrętwiałe prawe udo, mrowienie w dolnej części pleców i podudzi. W przypadku rwy kulszowej obserwuje się jednostronny ból, rzadko choroba dotyka obu nóg.

Siniaki, hipotermia, niezdarne ruchy uszkadzają mięśnie, w wyniku których dochodzi do skurczów, obrzęków i zastoju krwi. Mózg otrzymuje impuls bólu, obserwuje się wzrost ciśnienia krwi, jednak mięśnie ściskają naczynia na tyle, że nie sposób uniknąć zaburzeń krążenia. Rozwija się proces zapalny. Informacja o uszkodzeniu mięśni dociera do mózgu z obszaru odpowiedzialnego za miejsce zapalenia, w wyniku czego na skutek nasilonego zapalenia mięśni u pacjentów dochodzi do obrzęku. Starając się nie zmieniać pozycji, osoba stara się zmniejszyć liczbę ruchów, ale takie działanie prowadzi do innego efektu - zastoju krwi i przejścia choroby do stadium przewlekłego.

Najczęstsze objawy

Głównym objawem patologii w rwie kulszowej jest ból. Inne objawy choroby nie dają się odczuć przez długi czas lub są całkowicie nieobecne. Kiedy osoba jest po raz pierwszy zdiagnozowana z rwą kulszową na tle przyczyny zmian napięcia mięśniowego, skurcz trwa od 2 do 5 minut, następnie czas trwania skurczów wzrasta, aw sytuacjach krytycznych może osiągnąć 8-10 minut.

Ważnymi kryteriami diagnostycznymi dla rwy kulszowej są:

  • Intensywność odczuwania bólu (ból może pojawić się spontanicznie i być wyraźny lub może być łagodny, krótki w odstępach czasu, nie powodując dyskomfortu dla organizmu). Silne bóle sprawiają, że każdy ruch jest tak nie do zniesienia, że ​​trudno jest zająć jedną pozycję. Aż do nerwu kulszowego zmienia się intensywność bólu. Pacjenci mogą odczuwać stany zdrętwienia, mrowienia lub gęsiej skórki. Ponadto ból może wystąpić przy minimalnej aktywności fizycznej..
  • Charakter progu bólu (odczucia mogą być bardzo różne: od ostrego pieczenia do intensywnego z „lumbago”).
  • Wpływ na inne narządy (najczęściej ból rozprzestrzenia się w okolicy dolnej części pleców, dołu podkolanowego, pośladków, rzadziej na całej długości nogi, od palców stóp do obojczyka. Bolesne skurcze mogą promieniować do dolnej części pleców lub mogą być całkowicie nieobecne.
  • Symetria (dyskomfort z reguły jest jednostronny. Ból jest odczuwalny po lewej lub po prawej stronie. Tylko w przypadku zaawansowanej postaci choroba ma nieodwracalne konsekwencje, którym towarzyszy silny ból z obu stron jednocześnie, któremu towarzyszy „lumbago”.
  • Częstotliwość (w zależności od postaci i stadium choroby, ból jest stały, z napadami, o charakterze przewlekłym).

Klasyfikacja zaburzeń w rwie kulszowej

Dysfunkcja koordynacji ruchów, zahamowanie lub brak odruchów, utrata wrażliwości to główne stany, które mogą wystąpić w patologii, takiej jak leczenie nerwobólu nerwu kulszowego.

Rwa kulszowa wpływa negatywnie na układ nerwowy (u pacjentów występuje neurostenoza, zanik mięśni, problemy z wrażliwością, ograniczenie ruchu, zmiany napięcia mięśniowego, nerwobóle).

Najgroźniejsze choroby, do których może następnie doprowadzić rwa kulszowa, to:

  • uszkodzenie kości kończyn dolnych;
  • nadczynność tarczycy;
  • awarie funkcji autonomicznej;
  • kruchość płytki paznokcia;
  • sucha skóra;
  • zniekształcenie odcienia skóry.

Ponieważ rwie kulszowej towarzyszy ucisk nerwu kulszowego w kierunku włókna nerwowego, u pacjentów pojawiają się objawy w postaci patologii neurologicznych, odciągania bólu pleców, zaburzeń odżywiania tkanek.

Mniej powszechny jest postęp rwy kulszowej bez bólu. W takich przypadkach występuje wyraźna symptomatologia choroby, która objawia się:

  • promieniujący ból palców;
  • występowanie paraliżu kończyn dolnych;
  • Wypadnięcie Achillesa;
  • drętwienie części podudzia;
  • brak odruchów podeszwy.

Podobne objawy wskazują na dysfunkcję ukrwienia tętnic korzeniowych w pierwszym odcinku krzyżowym, w wyniku czego pojawia się rwa kulszowa typu porażennego. Tłumaczy się to współistniejącym zapaleniem korzeniowym piątego odcinka lędźwiowego, które „hamuje” procesy motoryczne osłabiając funkcję aparatu miednicy i prowadząc do unieruchomienia kończyn (paraliż całkowity).

Charakterystyka bólu rwy kulszowej

Często jest to nieznośny ból, który jest jedyną oznaką podstępnej choroby. Objaw ten charakteryzuje się ostrym „lumbago” o przedłużonej intensywności, przypominającym ostro zadane rany nożem. Lokalizacja następuje wzdłuż nerwu, wpływając na tylną część uda, prawy pośladek, czapkę podkolanową, tył podudzia.

Ataki bólu mogą być okresowe lub trwałe. Siła i czas trwania bólu zależy od postaci choroby, wieku osoby, dynamiki przebiegu choroby. Na początkowym etapie neuralgii nerwu kulszowego towarzyszą łagodne napady bólu, więc osoba nie traktuje tego objawu poważnie, ignorując w ten sposób chorobę. Dalszy rozwój rwy kulszowej ma wyraźny charakter bolesny, intensywne bóle wyczerpują osobę, zaburzając stan psychiczny, pacjent stara się znaleźć jakikolwiek sposób na wyeliminowanie dyskomfortu.

Rwa kulszowa może być wywołana niewygodną pozycją podczas poruszania się, podnoszeniem ciężkich przedmiotów i zwykłą hipotermią. Przedłużający się skurcz w rwie kulszowej utrudnia choremu poruszanie się, każdy krok jest dla niego trudny, drobne zmiany pozycji ciała obarczone są występowaniem ostrego bólu w dolnej części pleców, biodra.

Objawy na tle nerwobólów

Neuralgiczne zaburzenia są niebezpieczne ze względu na niewłaściwe przewodzenie odruchów od podstawy kręgosłupa do chorej nogi. Objawy w nerwobólach nie zależą od czasu trwania choroby, jednak wyrażają się na różne sposoby, na przykład pacjenci mogą:

  • zmniejszenie odruchu Achillesa (nasilenie funkcji zgięcia stopy zmniejsza się lub całkowicie zanika w odpowiedzi na reakcję szokową młotkiem na ścięgnie Achillesa);
  • nie ma reakcji na odruch podeszwowy;
  • występuje intensywne mrowienie w pośladku (zwykle obserwowane, gdy osoba próbuje przerzucić jedną nogę na drugą lub położyć kończynę zgiętą w stawie kolanowym po wewnętrznej stronie podudzia drugiej nogi);
  • osłabi szarpnięcie kolanem.

Gdy dana osoba zostanie skonfrontowana z chorobą, taką jak rwa kulszowa, głównym celem na drodze do wyzdrowienia powinno być natychmiastowe leczenie. W przeciwnym razie powikłania choroby mogą spowodować niepełnosprawność. Wskazane jest skonsultowanie się z lekarzem przy pierwszych dolegliwościach, ból jest nadal słaby, a reakcja na impulsy mieści się w normalnych granicach. Gwarantuje to skuteczność terapii..

Dlaczego zaburzenia koordynacji są niebezpieczne?

Naruszenie nerwu kulszowego jest obarczone zmniejszeniem funkcji wrażliwości, nieprawidłowym przejściem impulsów z dotkniętego nerwu. Takim naruszeniom towarzyszą takie objawy:

  1. drętwienie stopy, prawego uda, prawej podudzia;
  2. mrowienie w okolicy lędźwiowej, przypominające „bieganie po skórze”);
  3. skrzywienie pozycji ciała.
  4. złe zgięcie kostki, stawy kolanowe;
  5. zanik mięśni tylnej części podudzia, uda.

Na zewnątrz osoba ma wizualny spadek rozmiaru i objętości nogi. Całkowity zanik mięśni może przekształcić się w paraliż tylko w przypadku ciężkiego stanu pacjenta, gdy rwa kulszowa powoduje powikłania kręgosłupa.

Z reguły całkowity paraliż prowadzi do unieruchomienia nogi w okolicy bioder. Czasami zdarza się też, że pacjent nawet przy najmniejszym wysiłku fizycznym nie czuje nogi w stopie, dolnej części kręgosłupa, podudzia.

W ciężkich postaciach rwy kulszowej, którym towarzyszy zanik mięśni, długotrwałe porażenie, zaburzenia funkcji odruchowej, problemy z wypróżnianiem, zniszczenie tkanki kostnej biodra, stawów skokowych, zatrzymanie moczu.

Kiedy dana osoba zostaje dotknięta chorobą, taką jak rwa kulszowa, podstawowe objawy i leczenie są skomplikowane. Choroba rozwija się wystarczająco szybko, w wyniku czego objawy pojawiają się w różnych kombinacjach. Jednocześnie manifestacja rwy kulszowej jest różnie obserwowana u różnych pacjentów. Wyjątkiem jest ból w okolicy jednej kończyny. Pomimo różnych objawów większość pacjentów ma podobne objawy, których głównym objawem jest lokalizacja w określonym obszarze.

Leczenie farmakologiczne

Po rozpoznaniu choroby pojawia się pytanie, jak leczyć rwę kulszową, aby terapia przyniosła maksymalny efekt w przywróceniu funkcji motorycznych. Najczęściej pacjenci próbują samodzielnie złagodzić ból, uciekając się do ćwiczeń fizycznych, pocierania i stosowania aspiryny. Czasami takie zabiegi wystarczą, aby powrócić do normalnego życia, ale w większości przypadków ból nasila się po kilku dniach i nie można obejść się bez lekarza. Wizyta profilaktyczna u specjalisty powinna odbywać się minimum 2 razy w roku, niezależnie od tego, czy dana osoba ma dolegliwości, czy nie.

Leczenie lekami to najtańszy sposób. Pacjent idzie do apteki, kupuje leki, przyjmuje je do ustąpienia objawów. Apteczka pierwszej pomocy osób z rwą kulszową jest przepełniona maściami znieczulającymi, żelami, zastrzykami i kremami. Zawiera regenerujące witaminy i leki na nieoczekiwane ataki..

Wśród zabiegów medycznych najbardziej praktyczne i skuteczne są:

  • leki przeciwbólowe (diklofenak, amidopiryna, tryptofan, acekardol są sprzedawane bez recepty, łagodzą ból, stany zapalne, dyskomfort);
  • leki chondroprotekcyjne (ich działanie ma na celu przywrócenie tkanki chrzęstnej, Artro-Active, Teraflex, Advance, Chondroxide, Rumanol szybko eliminują objawy rwy kulszowej, szybko się wchłaniają, zwykle nie uzależniają);
  • środki zwiotczające mięśnie (Diplacin, Mydocalm, Flexin mają na celu wyeliminowanie skurczów, normalizację napięcia mięśniowego, mają szereg przeciwwskazań, ich składniki przyczyniają się do uzależnienia, uzależnienia);
  • nootropy (leki stymulujące neurometabolizm) - Nootropil, Fezam, Pantogam oddziałują na psychikę pacjenta, eliminując problemy psychologiczne, które doprowadziły do ​​rwy kulszowej; w tym przypadku zabieg ma skutki uboczne, ciągłe stosowanie uzależnia).

Nie zapominaj, że częste stosowanie leków uzależnia i objawami ubocznymi. Leczenie rwy kulszowej powinno trwać dokładnie tak długo, jak czas terapii zaleci lekarz prowadzący.

Leki szybko eliminują ból, poprawiają stan stawów, łagodzą stres i normalizują krążenie krwi. Ale poza tym mają szereg objawów ubocznych, w wyniku których pacjenci uzależniają się od nich. Wadą leków jest ich nieskuteczność, ponieważ nie eliminują przyczyny choroby. W przypadku rwy kulszowej można obejść się bez tabletek. Wymaga to złożonej długotrwałej terapii. Jak długo zajmie wyeliminowanie bólu? Przy ścisłym przestrzeganiu zaleceń lekarza powrót do zdrowia może nastąpić szybko. Średnio leki na rwę kulszową trwają 2-4 miesiące, biorąc pod uwagę cechy ludzkiego ciała i nasilenie choroby.
Nie stosuj samoleczenia, ponieważ może to zaszkodzić zdrowiu, zaostrzając proces rwy kulszowej. Prawidłowym rozwiązaniem jest zasięgnięcie porady lekarza, który zdiagnozuje, zidentyfikuje problem i zaleci odpowiednie leczenie.

Maści, tabletki, kremy są skuteczne tylko w początkowej fazie choroby. Wskazane jest rozpoczęcie terapii niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, takimi jak Ketanov, Naproxen-Acri, Dinastat, Celebrex.

Działanie substancji zawartych w tych lekach ma na celu wyeliminowanie procesu zapalnego i progu bólu. Leki mogą mieć postać zastrzyków, maści, tabletek. Postać leku dobierana jest ściśle indywidualnie dla każdego pacjenta, biorąc pod uwagę stopień zaawansowania choroby.

Ostrożnie przyjmuj leki niesteroidowe, ponieważ ich nieprawidłowe użycie jest obarczone zaostrzeniem wrzodów, wrzodów dwunastnicy, zapalenia żołądka. Nie zaniedbuj konsultacji z lekarzem przed skorzystaniem z takich środków. Silny ból rwy kulszowej można wyeliminować za pomocą leków przeciwbólowych, takich jak tramadol, metadon, ibuprofen, fentanyl.

Również w leczeniu rwy kulszowej można stosować środki fitoterapeutyczne, na przykład na bazie jadu pszczelego, terpentyny, ostrej papryki, kamfory. Normalizują krążenie krwi, łagodzą stany zapalne i tępy ból. Składniki aktywne w swoim składzie stymulują podrażnienia receptorów skóry, w wyniku czego ból mija. W przyszłości profilaktycznie zaleca się odbycie fizjoterapii.

Terapia alternatywna

Współczesne placówki medyczne praktykują jednoczesne stosowanie zabiegów medycyny konwencjonalnej i alternatywnej przy rwie kulszowej. Skutecznie pomagają w leczeniu rwy kulszowej:

  • akupunktura (mająca na celu złagodzenie zmęczenia mięśni, normalizację przepływu krwi, eliminację skurczów; przepisana ściśle indywidualnie przez lekarza prowadzącego, skłaniała do recenzji pacjentów, którym po zakończeniu rehabilitacji udało się wyeliminować objawy, aktywność ruchową powrotną);
  • kinezyterapia (zadaniem tej techniki jest aktywacja ruchów poprzez ciągły trening mięśni; ćwiczenia wykonywane są według specjalnego systemu z codziennym wzrostem obciążenia);
  • terapia manualna (wykonywana w celu rozluźnienia mięśni spazmatycznych, niwelowania bólu, przeciążenia mięśni; polega na delikatnym oddziaływaniu operatora manualnego na punkty aktywne odpowiedzialne za blokadę określonej grupy mięśni; pozytywnie wpływa na niwelowanie objawów rwy kulszowej).

Aktywność jest ważną częścią życia. Nawet minimalna aktywność fizyczna wiąże się z pracą mięśni dolnej części pleców, zapewniającą pompowanie krwi do pożądanych narządów, dostarczanie tlenu do komórek. Dzieci są bardzo aktywne, nie siedzą spokojnie przez minutę, co powoduje tysiące skurczów mięśni dziennie. Osoby starsze, które nie uprawiają sportu, mają trudności nie tylko z bieganiem, ale nawet z poruszaniem się. Ich mięśnie są zanikane, lekki chód przypomina „przeciąganie” nóg.

Rwę kulszową można wyleczyć, jeśli dbasz o swoje zdrowie, niezwłocznie zwróć się o pomoc do lekarza prowadzącego, postępuj zgodnie z zaleceniami specjalistów i poddawaj się okresowej rekonwalescencji. Wiek jest wskaźnikiem, którego nie można regulować, jednak ciągły ruch jest czynnikiem, który wielokrotnie spowalnia proces starzenia się organizmu. Nie należy rezygnować z witamin regenerujących, przestrzegać diety i prowadzić zdrowego trybu życia. Ruch na tle ogólnych zaleceń lekarza może nie tylko złagodzić objawy choroby, ale także całkowicie wyleczyć chorobę.

Rwa kulszowa: zapalenie nerwu kulszowego

Rwa kulszowa to dolegliwość wywoływana przez uszczypnięcie nerwu kulszowego, obecność procesu zapalnego w odcinku lędźwiowo-krzyżowym.

Choroba ma inne nazwy: nerwoból nerwu kulszowego / rwa kulszowa / rwa kulszowa lędźwiowa. Proces patologiczny prowadzi do rozwoju zespołu ostrego bólu, innych negatywnych konsekwencji.

Choroba jest często obserwowana u kobiet w ciąży; kobiety na stanowisku muszą przestrzegać specjalnych zaleceń profilaktycznych. W przypadku wykrycia bólu należy natychmiast rozpocząć leczenie rwy kulszowej.

Co to jest?

Rwa kulszowa to niezapalna zmiana nerwu kulszowego, która pojawia się w wyniku jego ucisku w dowolnym miejscu. W związku z tym przyczyną rwy kulszowej mogą być wszelkie czynniki prowadzące do ucisku odcinków tkanki, wzdłuż których przechodzi nerw kulszowy, takie jak np. Urazy nóg, miednicy, kręgosłupa lędźwiowego lub krzyżowego, ucisk nerwu podczas długotrwałego bezruchu, uwięzienie przez włókniste pasma, guzy, krwiaki itp. Rwa kulszowa rozwija się najczęściej u osób w wieku 40 - 60 lat, co jest spowodowane zmianami patologicznymi nagromadzonymi w organizmie, które mogą powodować ucisk nerwu kulszowego.

Aby jasno zrozumieć i wyobrazić sobie, co powoduje kliniczne objawy rwy kulszowej, musisz wiedzieć, jak i gdzie przechodzi nerw kulszowy. Nerw ten pochodzi ze splotu krzyżowego, który znajduje się w okolicy krzyżowej, obok kręgów. Splot tworzą korzenie rdzenia kręgowego, które nie znajdują się wewnątrz kanału kręgowego, utworzone przez kręgi stojące jeden na drugim, ale na zewnątrz. Oznacza to, że korzenie te znajdują się po bokach każdego kręgu i są bardzo blisko siebie, w wyniku czego obszar ich lokalizacji nazwano splotem nerwu krzyżowego.

Duży nerw kulszowy odchodzi od tego splotu nerwu krzyżowego, który następnie przechodzi z jamy miednicy do tylnej powierzchni pośladka, skąd opada wzdłuż tylnej powierzchni uda do podudzia. W górnej części piszczeli nerw kulszowy dzieli się na dwie duże gałęzie - strzałkową i piszczelową, które biegną wzdłuż prawej i lewej krawędzi tylnej powierzchni kości piszczelowej (patrz ryc. 1). Nerw kulszowy jest sparowanym narządem, to znaczy jest obecny po prawej i lewej stronie. W związku z tym dwa nerwy kulszowe odchodzą od splotu krzyżowego - dla prawej i lewej nogi.

Przyczyny rozwoju choroby

Głównymi warunkami wstępnymi tej patologii są inne już istniejące choroby, które pojawiają się jako powikłania:

  1. Osteochondroza kręgosłupa lędźwiowego jest wynikiem jego powikłań, prowadzących do zmian w krążkach międzykręgowych. Wyróżnia się tutaj deformację, spłaszczenie i inne patologie kręgosłupa..
  2. Powstawanie przepuklin międzykręgowych - ucisk i późniejsze uszkodzenie korzeni rdzenia kręgowego następuje z powodu pęknięcia pierścieni dysku, wysunięcia jąder krążka przez pęknięcia.
  3. Zdiagnozowana już kręgozmyk - przemieszczenie dysków prowadzi do kompresji lub uszkodzenia korzeni z układu nerwu kulszowego.
  4. Zespół stawu twarzowego - występuje dysfunkcja kręgosłupa, która przyspiesza degenerację dysku.
  5. Skurcz mięśnia gruszkowatego - znajduje się pod mięśniem pośladkowym, przez który przechodzą nerwy kulszowe. Tolerują rozciąganie i podrażnienia, powodujące silny ból..

Oprócz tych powodów są chwile, które wywołują rwę kulszową. Wśród nich są:

  • Ciężkie ładunki;
  • deformacje kręgosłupa;
  • guzy kręgosłupa;
  • artretyzm;
  • hipotermia;
  • choroby zakaźne i kobiece;
  • zakrzepica.

Ułatwia to również cukrzyca, ropień pośladka oraz niektóre czynniki i choroby związane z układem nerwu kulszowego..

Klasyfikacja

W zależności od tego, która część nerwu kulszowego została dotknięta (ściśnięta, ściśnięta), choroba dzieli się na następujące trzy typy:

  1. Górna rwa kulszowa - rdzeń i korzenie nerwowe rdzenia kręgowego są uduszone na poziomie kręgów lędźwiowych;
  2. Środkowa rwa kulszowa (zapalenie splotu) - uszczypnięty nerw na poziomie splotu nerwu krzyżowego;
  3. Rwa kulszowa dolna (zapalenie nerwu kulszowego) - uwięzienie i uszkodzenie nerwu kulszowego w okolicy od pośladka do stopy włącznie.

Zapalenie nerwu kulszowego jest również nazywane zapaleniem nerwu. A ponieważ najczęściej spotyka się dolną rwę kulszową, w rzeczywistości pojęcia „zapalenie nerwu kulszowego” i „rwa kulszowa” są postrzegane jako synonimy, chociaż nie jest to całkowicie poprawne.

Objawy rwy kulszowej

Rwa kulszowa to przewlekła patologia. Zaczyna się najczęściej niezauważalnie i rozwija się stopniowo. Wiele osób myli pierwsze objawy rwy kulszowej ze zmęczeniem lub przepracowaniem. W końcu objawia się to niewielkimi bólami w odcinku lędźwiowym kręgosłupa promieniującymi do pośladków, a także dyskomfortem w nodze. Zwykle te odczucia pojawiają się po wysiłku i ustępują po odpoczynku. Czasami taka sytuacja trwa kilka lat, aż coś sprowokuje atak. Może to być nagły ruch, podnoszenie ciężarów lub hipotermia..

Głównym objawem charakteryzującym rwę kulszową jest ból. Poważnie ogranicza mobilność pacjenta i towarzyszą mu objawy autonomiczne i neurologiczne. W zależności od tego, które włókna nerwu kulszowego są dotknięte, mogą rozwinąć się zaburzenia czucia lub ruchu. Zwykle wszystkie te znaki są obserwowane tylko z jednej strony. Mogą różnić się nasileniem i czasem trwania. Najczęściej choroba jest napadowa, z okresowymi zaostrzeniami.

Czasami przy rwie kulszowej ból nie jest tak silny, a pacjent koncentruje się głównie na objawach neurologicznych. Jest to naruszenie wrażliwości, zanik mięśni, zmiana trofizmu tkankowego. Wszystko zależy od tego, które korzenie nerwowe są dotknięte. W najcięższych przypadkach pojawiają się również oznaki nieprawidłowego funkcjonowania narządów miednicy. Wyraża się to nietrzymaniem moczu lub kału, rozstrojem jelit, pojawieniem się chorób ginekologicznych.

Cechy bólu

Ból rwy kulszowej może być inny. Podczas zaostrzenia są ostre, intensywne, strzelają, palą. Każdy ruch powoduje cierpienie pacjenta. Nasilają się podczas schylania się, siedzenia. Często ból nie ustępuje nawet w pozycji leżącej. W przebiegu przewlekłym wrażenia nie są tak silne. Ból może być obolały, ciągnący, ciągły lub pojawiać się dopiero po wysiłku. Ból nasila się przy pochylaniu się, podnoszeniu nogi, po długotrwałym siedzeniu lub staniu w bezruchu.

Najczęściej ból jest zlokalizowany w odcinku lędźwiowo-krzyżowym lub w miejscu uszkodzenia korzeni nerwowych. Ale cechą patologii jest to, że ból rozprzestrzenia się wzdłuż nerwu. Uchwycony zostaje obszar pośladków, tylnej części uda i mięśnia łydki. Czasami bolesne odczucia rozprzestrzeniają się na same palce.

Zaburzenia motoryczne i sensoryczne

To nerw kulszowy zapewnia wrażliwość tkanek i ruch mięśni tylnej części nogi. Dlatego, gdy jest naruszony, pojawiają się różne objawy związane z uszkodzeniem korzeni motorycznych lub czuciowych. Mają różne stopnie nasilenia, może występować kilka objawów lub jeden.

Najczęściej rwa kulszowa charakteryzuje się następującymi objawami:

  • naruszenie wrażliwości skóry;
  • występuje uczucie mrowienia, pieczenia, drętwienia lub skradania się;
  • pacjent przyjmuje wymuszoną pozycję ciała - pochyla się do przodu i w kierunku obolałej nogi, dzięki czemu ból jest mniejszy;
  • praca mięśni grzbietu uda i podudzia jest zaburzona, co objawia się problemami w zginaniu kolana i kostki;
  • z tego powodu zmienia się chód, pojawia się kulawizna;
  • mięśnie zmniejszają się, mogą stopniowo zanikać;
  • skóra na nodze staje się czerwona lub blada;
  • skóra staje się sucha i cienka, paznokcie często się łamią;
  • występuje zwiększone pocenie się;
  • w najcięższych przypadkach rozwija się osteoporoza, spowodowana paraliżem lub zanikiem mięśni.

Objawy neurologiczne

Takie objawy rwy kulszowej zawsze towarzyszą bólowi, niezależnie od charakteru lub rodzaju patologii. Ale mogą mieć różny stopień nasilenia. Objawy neurologiczne objawiają się zaburzeniem przewodnictwa nerwowego i zanikiem odruchów. Te objawy są często używane do diagnozowania choroby. W końcu większość odruchów typowych dla osoby z rwą kulszową prawie się nie objawia lub jest całkowicie nieobecna:

  • Odruch ścięgna Achillesa;
  • odruch kolanowy;
  • odruch podeszwowy.

Ponadto istnieje kilka oznak, które mogą pomóc lekarzowi w postawieniu prawidłowej diagnozy. Głównym objawem neurologicznym sprawdzanym podczas badania jest uniesienie prostej nogi z pozycji leżącej. W takim przypadku pacjent odczuwa silny ból w dolnej części pleców, pośladku i tylnej części uda. A kiedy zginasz nogę, zmniejsza się.

Stan chorej kończyny

Zwykle w przypadku rwy kulszowej dotyczy tylko jednej gałęzi nerwu kulszowego. Dlatego wszystkie naruszenia są obserwowane z jednej strony. Jednocześnie chora noga coraz bardziej różni się wyglądem i funkcją od zdrowej..

Kończyny stają się blade, zimne w dotyku, skóra jest sucha i łuszcząca się. Z powodu zaniku mięśni zmniejsza się rozmiar. Stawy nie działają dobrze, a wrażliwość jest również osłabiona. Podczas ruchu dotknięta noga jest niestabilna, staje się słaba, w wyniku czego występują problemy podczas chodzenia.

Diagnostyka

Rozpoznanie rwy kulszowej opiera się na identyfikacji charakterystycznych objawów choroby. Ponadto osoba aktywnie skarży się lekarzowi na ból, upośledzoną ruchliwość i wrażliwość, a lekarz dodatkowo ujawnia objawy neurologiczne podczas badania..

Następnie w celu zidentyfikowania możliwych przyczyn rwy kulszowej oraz wyjaśnienia stanu stawów i kości kończyny, dolnej części pleców i kości krzyżowej wykonuje się następujące badania instrumentalne:

  1. Zdjęcie rentgenowskie chorej kończyny, kości krzyżowej i dolnej części pleców. Wyniki prześwietlenia pokazują, czy rwa kulszowa jest związana z patologią kręgów i krążków międzykręgowych.
  2. Rezonans magnetyczny. Jest to najbardziej pouczająca metoda diagnostyczna, która pozwala w każdym przypadku zidentyfikować przyczynę rwy kulszowej, nawet gdy tomografia komputerowa jest bezużyteczna.
  3. Electroneuromyography. Metoda badawcza, która nie służy do diagnozowania przyczyn rwy kulszowej, ale do ustalenia stopnia zaburzeń przewodzenia nerwów i kurczliwości chorej kończyny. Badanie polega na zarejestrowaniu przechodzenia impulsów nerwowych i siły skurczów mięśni w odpowiedzi na nie w różnych częściach nogi.
  4. Tomografia komputerowa chorej kończyny, kości krzyżowej, dolnej części pleców i miednicy. Wyniki tomografii komputerowej pozwalają ustalić dokładną przyczynę rwy kulszowej prawie we wszystkich przypadkach. Jedynymi sytuacjami, w których za pomocą tomografii komputerowej nie można ustalić przyczyny choroby, są prowokacje przyczyn rwy kulszowej przez patologie rdzenia kręgowego i jego błon, korzenie rdzenia kręgowego i naczynia splotu nerwu krzyżowego.

Komplikacje

Lekarze mogą wpływać na prawie wszystkie przyczyny rozwoju rwy kulszowej i odpowiednio przestać ściskać nerw kulszowy. Wyjątkiem są nowotwory złośliwe i poważne deformacje kręgosłupa, których nie zawsze można wyeliminować operacyjnie, ale na szczęście są one rzadkie. Dlatego najważniejsze w przypadku rwy kulszowej jest zdiagnozowanie na czas i rozpoczęcie leczenia. Wtedy prognoza będzie korzystna.

W przypadku rozpoczęcia patologii część pnia nerwu może obumrzeć, co oczywiście wpłynie na strefę unerwioną przez te włókna: skóra stanie się niewrażliwa, mięśnie przestaną się poruszać i stopniowo zanikają itp. Ostatecznym rezultatem tego rozwoju wydarzeń jest niepełnosprawność pacjenta..

Leczenie rwy kulszowej

Szybkie i skuteczne leczenie rwy kulszowej nie może być skuteczne bez wyeliminowania przyczyny, która spowodowała tę patologię. Z drugiej strony, jeśli wszystkie wysiłki będą skierowane tylko na wyeliminowanie przyczyny, będzie to nieludzkie w stosunku do pacjenta, który w tej chwili cierpi z powodu silnego bólu. Dlatego leczenie rwy kulszowej powinno być kompleksowe, ukierunkowane zarówno na źródło uszkodzenia nerwów, jak i na objawy kliniczne..

W pierwszym etapie pacjentowi przepisuje się leczenie zachowawcze (niechirurgiczne) mające na celu zmniejszenie stanu zapalnego i złagodzenie bolesnych napadów. W tym celu stosuje się zarówno leki przeciwzapalne i przeciwbólowe, jak i zabiegi fizjoterapeutyczne (elektroforeza, UHF, magnetoterapia itp.)

Ponadto takie konserwatywne metody stały się powszechne:

  • akupunktura,
  • Terapia manualna,
  • elektryczna stymulacja mięśni,
  • noszenie ograniczeń.

Jednak objawowe leczenie rwy kulszowej tylko łagodzi stan pacjenta, ale go nie leczy. Aby całkowicie pozbyć się choroby, równolegle należy stosować terapię etiotropową, tj. leczenie ukierunkowane na źródło choroby. Jeśli rwa kulszowa stała się konsekwencją patologii narządów miednicy, należy leczyć chorobę podstawową. Jeśli nerw kulszowy ucierpiał w wyniku ataku patogenów zakaźnych, konieczna jest odpowiednia terapia przeciwbakteryjna lub przeciwwirusowa..

Niestety, leczenie zachowawcze nie zawsze jest skuteczne. Jeśli rwa kulszowa występuje na tle ucisku korzeni nerwowych przez przepuklinę dysku lub guz, chirurgiczne leczenie rwy kulszowej jest nieuniknione.

Farmakoterapia

W ostrym okresie rwy kulszowej przepisuje się lek przeciwzapalny i przeciwbólowy w celu złagodzenia silnego zespołu bólowego. W tym celu stosuje się leki z grupy NLPZ (Diclofenac, Ortofen, Indomethacin, Meloxicam, Ketoprofen), a także silne nienarkotyczne środki przeciwbólowe (Sedalgin, Sedalgin Neo, Baralgin, Pentalgin).

W ciężkich przypadkach, gdy pacjent dręczy silny ból, który nie reaguje na leczenie powyższymi środkami, lekarz może przepisać opioidowe leki przeciwbólowe (Tramadol, Tramal, Tramalin). Powinny być przyjmowane pod nadzorem lekarza na krótkich kursach, ponieważ leki te mogą szybko uzależniać i uzależniać, mają wiele przeciwwskazań i skutków ubocznych. Ponadto w celu złagodzenia wyczerpującego bólu przepisuje się blokadę nowokainy lub ultrakainy..

Hormony kortykosteroidowe (prednizolon, hydrokortyzon), przepisywane w ostrym okresie, pomagają szybko zahamować rozwój procesu zapalnego, łagodzić obrzęki i poprawiać ruchomość kończyn. Jednak środków hormonalnych nie można stosować we wszystkich przypadkach, przepisuje się je tylko przy ciężkim obrzęku kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego..

Jako terapię wspomagającą stosuje się środki zwiotczające mięśnie, przeciwutleniacze, kompleksy witaminowe i inne leki, które pomagają przywrócić ukrwienie i odżywienie dotkniętych nerwów oraz normalizować ich funkcje..

Leki zwiotczające mięśnie (Sirdalud, Tizanidine, Mydocalm, Tolperyzon) dobrze rozluźniają napięte mięśnie, co eliminuje szczypanie włókien nerwowych, pomaga zmniejszyć ból, przywrócić wrażliwość i zakres ruchu chorej kończyny.

Kompleksowe preparaty zawierające witaminy z grupy B (Combilipen, Milgamma, Binavit) zmniejszają nasilenie objawów neuralgicznych i przywracają drożność impulsów nerwowych wzdłuż włókien, co przywraca kończynom ich wcześniejszą wrażliwość, łagodzi drętwienie i inne nieprzyjemne objawy.

Aby przywrócić upośledzone ukrwienie i odżywianie tkanek, stosuje się angioprotektory i korektory mikrokrążenia krwi (Actovegin, Curantil, Trental). Takie leki zwalczają zanikowe zmiany w mięśniach i przywracają uszkodzone struktury nerwu kulszowego. W tym samym celu kompleksy witaminowe zawierające witaminy C, E, pierwiastki śladowe - miedź, selen i inne przydatne substancje są przepisywane jako przeciwutleniacze.

Leki metaboliczne, takie jak Mildronate, Inozyna, Ryboflawina, Elkar, pomagają poprawić odżywienie korzeni nerwowych rdzenia kręgowego i splotu krzyżowego, przywracając w ten sposób funkcje uduszonego nerwu kulszowego i przywracając wrażliwość i aktywność ruchową kończyn.

Fizjoterapia

Metoda fizjoterapii wykazała wysoką skuteczność w rwie kulszowej. Polega na oddziaływaniu na dotknięty nerw lub tkankę mięśniową przy użyciu różnych czynników fizycznych - prądu elektrycznego o różnych częstotliwościach, ultradźwięków, pola magnetycznego, lasera i promieniowania ultrafioletowego. Fizjoterapia poprawia krążenie krwi w dotkniętym obszarze, łagodzi obrzęki i ból.

Przy pomocy jednego z rodzajów fizjoterapii - elektroforezy, do organizmu można wstrzykiwać różne leki - przeciwskurczowe, zwiotczające mięśnie, leki przeciwzapalne. Fizjoterapię można przeprowadzić zarówno podczas zaostrzenia, jak i podczas remisji choroby. Wymagana procedura jest zalecana przez lekarza.

Fizjoterapia

Fizjoterapia jest niezbędna dla rwy kulszowej, aby złagodzić skurcz mięśni w dotkniętym obszarze, stymulować procesy metaboliczne w celu wyeliminowania obrzęku. Zaleca się wykonywanie ćwiczeń na twardej i płaskiej powierzchni. Następujące ćwiczenia są uważane za najbardziej skuteczne:

  1. Połóż się na plecach, naprzemiennie ugnij kolana, najpierw lewe, potem prawe i podciągnij się do klatki piersiowej, trzymając biodra rękami do tyłu. Pozostań w tej pozycji przez pół minuty, a następnie powoli wyprostuj się i całkowicie zrelaksuj. Wykonaj 10 serii.
  2. Leżąc na boku, wyciągnij nogi ugięte w kolanach do klatki piersiowej. Następnie wyprostuj się i wciągnij skarpetki. Zrób to 10 razy..
  3. Leżąc na brzuchu, rozłóż dłonie na szerokość barków. Podnieś tułów, utrzymując miednicę i nogi na miejscu. Zrób to 10 razy.

Dla uzyskania większego efektu należy zastosować ćwiczenia wzmacniające mięśnie brzucha. Połóż się plecami na podłodze, ugnij kolana i połóż stopy na podłodze. Połóż ręce na klatce piersiowej w pozycji skrzyżowanej i zacznij podnosić tułów, aż ramiona oderwą się od podłogi. To ćwiczenie należy wykonać maksymalnie 15 razy. Przedstawione ćwiczenia są wskazówkami, jak leczyć rwę kulszową w domu.

Masaż

Nie jest źle łączyć masaż z gimnastyką - pomaga też pozbyć się dolegliwości w domu.

Należy to robić codziennie lub co drugi dzień. Masaż wymaga intensywnego ruchu od palców stóp po biodra i pośladki. Czas trwania sesji masażu to minimum pół godziny w ramach 10 zabiegów. Nie zaszkodzi, a wręcz przeciwnie, pomoże w stosowaniu innych rodzajów masażu: bańki, akupresury, uderzenia z pocieraniem i podgrzewaniem.

Pomoże również aplikator Kuznetsov, który poprawia krążenie limfy i zmniejsza ryzyko zaniku mięśni. Masaż można wykonać nawet podczas ostrego kursu, po prostu nie wykonuj ostrych i mocnych ruchów. Tylko pocieranie i głaskanie może stymulować przepływ krwi i łagodzić napięcie mięśni.

Środki ludowe

Leczenie rwy kulszowej w domu jest dozwolone, jeśli terapia domowa prowadzona jest w formie profilaktyki. Pacjent zostaje wypisany w tym czasie ze szpitala, jeśli główne ogniska dotkniętej tkanki zostaną przywrócone, a ból praktycznie nie przeszkadza. Działanie leku można już znacznie zmniejszyć. Większość osób, u których zdiagnozowano rwę kulszową, ostre zapalenie nerwu kulszowego, aktywnie korzysta z leczniczych receptur tradycyjnej medycyny. Jest to dozwolone, ale pod warunkiem, że pacjent szczegółowo opowie o tym lekarzowi prowadzącemu i poda swoje zalecenia, jak wyleczyć chorobę do końca.

Wymieniamy najbardziej znane środki ludowe do leczenia domowego:

Kompresuje

  1. Ugotuj mieszankę liści pokrzywy, czarnej porzeczki, korzenia łopianu w pół litra oleju słonecznikowego, dodaj sto gramów soli i użyj na okłady.
  2. Zastosuj liść kapusty oparzony wrzącą wodą jako kompres.
  3. Terpentynę wymieszać z wodą 1: 2 i nanieść na ciało gazę nasączoną mieszanką na kwadrans.

Aplikacje

  1. Podgrzej naturalny wosk pszczeli w kuchence mikrofalowej lub łaźni wodnej, aż stanie się miękki. Szybko uformuj z niego talerz, połóż na bolesnym miejscu, przykryj, zaizoluj na noc.
  2. Uformuj ciasto z ciasta zmieszanego z mąką i płynnym miodem. Użyj jako wosk.
  3. Ziemniaki zetrzeć, około 500 g, spuścić wodę, do ciasta wlać łyżkę nafty. Umieść między dwiema gazami i umieść na plecach, najpierw smarując skórę olejem.

Tarcie

  1. Przygotuj napar z wódki (300 g) i białej akacji (100 g suszonych kwiatów) na tydzień. Następnie wetrzyj w bolące miejsca. Zamiast akacji możesz użyć białego perskiego bzu.
  2. Wymieszaj sok z czarnej rzodkwi z miodem 3: 1 i przetrzyj obolałe miejsca.
  3. Świeży (nie suszony) liść laurowy (20 liści) nalega na szklankę wódki przez trzy dni.

Łaźnia

  1. Wywar ziołowy: nagietek, rumianek, olej jodłowy. Woda nie powinna być gorąca, kąpiel trwa jedną trzecią godziny.
  2. Surowy korzeń chrzanu zmielić i włożyć do woreczka z gazy. Zanurz w kąpieli wypełnionej wodą (jedna kąpiel - 100 g chrzanu). Pozostań w wodzie nie dłużej niż 5 minut.
  3. Zanurz kilogram młodych pędów sosny w trzech litrach wrzącej wody, podgrzej przez dziesięć minut, pozostaw na cztery godziny i wlej do kąpieli. Zanurz się w nim na kwadrans.

Przyjmowanie pokarmu

  1. Nasiona kasztanowca - łyżka, zalać pół litra wrzącej wody, podgrzewać przez kwadrans (kąpiel wodna). Wypij 100 ml schłodzone przed każdym posiłkiem.
  2. Kwiaty nagietka - łyżka stołowa w szklance skwierczącej wody. Polać i przykryć (nie gotować). Pół szklanki schłodzonego naprężonego naparu pije się przed każdym posiłkiem (nie więcej niż cztery razy dziennie).
  3. Suszony i zmiażdżony korzeń łopianu miesza się w szklance wina Cahors i podgrzewa na minimalnym ogniu przez pięć minut. Ta dawka jest przyjmowana w dwóch dawkach, przed śniadaniem i przed kolacją..

Jaka jest operacja rwy kulszowej?

Leczenie zachowawcze to długotrwały, ale raczej skuteczny proces. Jednak w niektórych przypadkach to nie działa. Ponadto czasami zdarza się, że początkowo jedynym sposobem leczenia jest operacja.

Lista bezwzględnych wskazań do operacji, gdy inna metoda nie jest skuteczna

  1. Złośliwy guz resekcyjny w odcinku lędźwiowym kręgosłupa - we wczesnych stadiach choroby (np. Chrzęstniakomięsak).
  2. Guz łagodny: osteoblastoclastoma, chondroma i inne.
  3. Poważne dysfunkcje miednicy, takie jak nietrzymanie moczu i / lub kału.
  4. Długotrwały i silny ból, który nie ustępuje w ciągu 6 tygodni po leczeniu farmakologicznym.

We wszystkich pozostałych przypadkach decyzję o operacji podejmuje chirurg w każdym przypadku indywidualnie. Jednocześnie bierze pod uwagę przebieg głównych i współistniejących chorób pacjenta.

Istnieją jednak również bezwzględne przeciwwskazania do zabiegu:

  1. Ciąża w dowolnym momencie.
  2. Choroby zakaźne i zapalne w czasie zaostrzenia i przez dwa tygodnie po wyzdrowieniu.
  3. Cukrzyca z wysokim poziomem glukozy we krwi, ale jeśli spadnie do normalnego poziomu, przeprowadza się operację.
  4. Ciężka niewydolność oddechowa i serca.

Zapobieganie

Aby zapobiec przejawianiu się rwy kulszowej w organizmie, wystarczy przestrzegać prostych zaleceń profilaktycznych:

  1. Daj swojemu organizmowi umiarkowane dzienne obciążenie. Wystarczy chodzić pieszo, aby ból się nie pojawił. Pamiętaj, że w momencie ćwiczeń poprawia się napięcie mięśniowe, a układ nerwowy zostaje pobudzony. Możesz uprawiać sport pod okiem trenera. Preferuj jogę, pływanie i pilates;
  2. Jeśli masz regularny siedzący tryb pracy, rób krótkie przerwy z rozgrzewką na plecach. Siedząc przez długi czas, musisz nosić gorset. Zdobądź również wysokiej jakości krzesło o właściwościach ortopedycznych;
  3. Śpij na wysokiej jakości materacu. Nie powinien zginać się nad ciężarem ani być zbyt sztywny. Ważne jest, aby powierzchnia w czasie snu była idealnie płaska, bez nierówności i ugięć. Zaleca się zakup poduszki ortopedycznej i materaca;
  4. Staraj się nie podnosić ciężarów po chorobie. Jeśli musisz podnieść ciężki przedmiot, pamiętaj, aby przykucnąć i lekko się zgiąć. W tym momencie plecy powinny być proste. Rozłóż każdy ciężar równomiernie na dwie ręce;
  5. Przestrzegaj zasad żywienia, unikaj przejadania się. Wprowadź do swojej diety owoce, warzywa i zboża. Staraj się unikać fast foodów, pikantnych i smażonych potraw. Pij dużo wody codziennie;
  6. Rzuć palenie i pić alkohol.