Główny

Kifoza

Coccygodynia

Coccygodynia to choroba, w której w kości ogonowej, odbytnicy i odbycie stale lub regularnie występują bolesne odczucia o różnym nasileniu. Jednocześnie nie jest możliwe wykrycie jakichkolwiek organicznych odchyleń od normy, co wskazuje na neuralgiczny charakter zespołu bólowego..

U kobiet kokcygodynia jest diagnozowana 3 razy częściej niż u mężczyzn, co wynika z cech strukturalnych narządów miednicy. Ponadto najczęściej choroba występuje u osób w wieku 40-50 lat.

Przyczyny rozwoju kokcygodynii

Główną przyczyną kokcygodynii jest uszczypnięcie lub uraz nerwów w kości krzyżowej i kości ogonowej. Może to być nawet wynikiem długotrwałego siedzenia na twardej nawierzchni, prowadzenia samochodu, zwłaszcza z naciskiem na kość ogonową. Ma specjalny ładunek, gdy siedzi w pozie z nogami podciągniętymi do brzucha. Wiele osób w tej pozycji spędza dużo czasu przed telewizorem, co staje się warunkiem wstępnym wystąpienia neurodystroficznej kokcygodynii.

Również osteochondroza, zwłaszcza okolicy lędźwiowo-krzyżowej i urazy okolicy krzyżowo-guzicznej mogą stać się przyczyną rozwoju zespołu bólowego:

  • złamania;
  • zwichnięcie;
  • siniaki;
  • urazy tkanek miękkich.

Powstają w wyniku upadku z wysokości na pośladki lub bezpośredniego uderzenia ciężkim przedmiotem w okolice kości ogonowej. Na tle urazów, rozwoju procesów zapalnych i wynikającego z nich niedokrwienia okostnej, dochodzi do zmian funkcjonalnych i morfologicznych, często dodaje się zapalenie mięśni. Rezultatem jest uporczywy ból..

W przypadku braku odpowiedniego leczenia zewnętrzna powłoka kości ogonowej utworzona przez tkankę łączną zaczyna gęstnieć i twardnieć. Stopniowo rozwijają się osteogenne komórki okostnej, obrzęk i ucisk naczyń włosowatych, co prowadzi do powstania ognisk patologicznego tworzenia kości. W takich przypadkach diagnozuje się traumatyczną kokcygodynię..

Również ból kości ogonowej może wystąpić na tle tworzenia się na niej torbieli. Przez długi czas nowotwór istnieje niezauważony przez pacjenta. Ale gdy rośnie, zaczyna ściskać otaczające tkanki lub dochodzi do infekcji jego płynnej zawartości. To wywołuje łańcuch reakcji zapalnych i wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej..

Często przyczyny bólu kości ogonowej leżą w rozwoju zmian i chorób narządów miednicy, co staje się przyczyną fałszywej kokcygodynii. U kobiet mogą to być:

  • endometrioza;
  • torbiele jajników;
  • nieprawidłowe położenie macicy;
  • ciąża i poród.

Ból w kości ogonowej można również odczuwać przy zapaleniu okrężnicy, hemoroidach zewnętrznych i wewnętrznych, szczelinach odbytu, zapaleniu odbytu i paraproctitis, a także u mężczyzn i przy chorobach gruczołu krokowego. W końcu gruczolak prostaty i patologia pęcherza mogą również wywoływać ból w kości ogonowej.

Otyłość również nie jest dobra dla zdrowia. W szczególności zwiększone obciążenie kręgosłupa i kości ogonowej prowadzi do zwiększonego ryzyka urazu lub zwichnięcia, co spowoduje ból.

Warunkiem rozwoju kokcygodynii są:

  • zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa;
  • obecność nowotworów o różnym charakterze w okolicy miednicy;
  • ogólnoustrojowe choroby tkanki łącznej, w szczególności reumatoidalne zapalenie stawów;
  • chroniczne zatwardzenie;
  • wcześniejsze operacje w okolicy narządów miednicy, wywołujące powstawanie szorstkich blizn tkanek miękkich;
  • osłabienie aparatu mięśniowo-więzadłowego.

W jednej trzeciej wszystkich przypadków nie można określić przyczyn bólu kości ogonowej, ponieważ nie ma zaburzeń organicznych i nie zaobserwowano urazów. Następnie rozmawiają o idiopatycznej kokcygodii. Uważa się, że jest to konsekwencja uszkodzenia odpowiednich splotów nerwowych, co prowadzi do rozwoju zespołu bólowego i naruszenia odpływu krwi żylnej..

Rodzaje i objawy kokcygodynii

Głównym objawem choroby jest ból, szarpanie, czasem palący i ostry ból w kości ogonowej, który pojawia się podczas długiego siedzenia lub stania. Bóle mają tendencję do drgania lub drgania podczas wstawania z pozycji siedzącej, a następnie stopniowo się zmniejszają. Pojawia się w okolicy kości ogonowej i może być dawcą pobliskich narządów. Zespół bólowy pogarsza się lub pogłębia wysiłek fizyczny, kaszel, kichanie, zginanie lub bezpośredni nacisk na kość ogonową, aw obszarze poniżej nacisku lędźwiowego lub uczucie ciężkości jest stale obecne.

W przypadku silnych napadów bólu, pocenia się i bladej skóry. Czasami wywołują zespół jelita drażliwego. Towarzyszą temu biegunka, wymioty, nieprawidłowości w funkcjonowaniu narządów jamy brzusznej i miednicy oraz dyskomfort w dolnej części brzucha. Może to prowadzić do drażliwości, problemów ze snem, zwiększonego zmęczenia i obniżonej wydajności..

Prowokatorami napadów mogą być:

  • zmiana pór roku;
  • zmęczenie fizyczne;
  • stres psychiczny;
  • zaostrzenie chorób przewlekłych;
  • hipotermia;
  • powtarzające się urazy;
  • badania ginekologiczne lub doodbytnicze.

W ciężkich przypadkach ból może osiągnąć tak nasilenie, że osoba praktycznie nie jest w stanie zgiąć nóg w stawach biodrowych, rozłożyć nóg na boki lub przykucnąć, a chód jest zaburzony.

Jeśli choroba rozwija się na tle urazu, rozpoznaje się pierwotną postać kokcygodii. W takich sytuacjach ból pojawia się natychmiast po uderzeniu i ustępuje po kilku dniach. Po kilku tygodniach lub miesiącach powracają, ale pacjent rzadko kojarzy ich wygląd z urazem, który nastąpił..

W przypadkach, gdy przyczyną jej wystąpienia były schorzenia ginekologiczne, urologiczne, proktologiczne, kokcygodynia jest chorobą wtórną.

Podczas kokcygodynii ból może dominować w różnych obszarach. Można je również zobaczyć na pośladkach, kroczu, odbycie i odbytnicy. W każdym razie coccygodynia negatywnie wpływa na jakość życia człowieka. Wzywa:

  • ból podczas wypróżnień, który powoduje, że osoba próbuje wypróżniać się tak rzadko, jak to możliwe, co powoduje zaparcia;
  • obniżona jakość i regularność życia seksualnego, ponieważ intymność wywołuje zwiększony ból kości ogonowej;
  • spadek aktywności społecznej, ponieważ pacjent nie może długo siedzieć i jest zmuszony odmówić udziału w wydarzeniach publicznych, a nawet zmienić rodzaj pracy.

Ból kości ogonowej dziecka

Kokcygodynia u dzieci jest raczej rzadkim zjawiskiem. Chociaż w ostatnich latach obserwuje się tendencję do zwiększania częstotliwości bólu kości ogonowej u nastolatków. Wynika to ze skłonności do spędzania dużej ilości czasu przy komputerze lub z innymi gadżetami, małej aktywności fizycznej i złej diety. Urazy, a także inne choroby, mogą być jedną z przyczyn bólu kości ogonowej..

Rozpoznanie i leczenie kokcygodynii u dzieci przeprowadza się w taki sam sposób jak u dorosłych. Ponadto, w zależności od wskazań, w celu wyeliminowania bólu można stosować zarówno zachowawcze, jak i operacyjne metody leczenia..

Diagnostyka

Jeśli odczuwasz ból w kości ogonowej, odbytnicy i genitaliach, skonsultuj się z neurologiem, proktologiem lub ginekologiem. Dzięki badaniu wizualnemu i manualnemu specjalista będzie mógł wykryć oznaki chorób organicznych i przepisać dodatkowe metody badawcze: USG, kolonoskopię, badania laboratoryjne itp..

Dzięki temu można wykryć lub wykluczyć guzy, hemoroidy, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie cewki moczowej i szereg innych chorób, które charakteryzują się bólem kości ogonowej i krocza. W przypadku braku takich patologii pacjent kierowany jest na zdjęcie rentgenowskie lub tomografię komputerową kręgosłupa, którego wyniki pozwalają na rozpoznanie kokcygodynii.

Leczenie kokcygodyni

Leczenie bólu kości ogonowej obejmuje działania mające na celu poprawę stanu pacjenta i wyeliminowanie przyczyn, które doprowadziły do ​​ich pojawienia się. Skuteczność terapii zależy od prawidłowego określenia przyczyn choroby. Pacjenci z bólem kości ogonowej są przepisywani:

  • terapia lekowa;
  • fizjoterapia;
  • Terapia ruchowa;
  • dieta.

W niektórych przypadkach terapia zachowawcza jest nieskuteczna, a ludzie nadal cierpią z powodu potwornego bólu kości ogonowej. W takich sytuacjach, a także w przypadku złamań, zaleca się leczenie operacyjne kości ogonowej. Nowoczesne metody neurochirurgii umożliwiają przeprowadzenie pełnowartościowych operacji, praktycznie bez urazów zdrowych tkanek i uzyskanie doskonałych efektów. Charakteryzują się minimalnym ryzykiem oraz szybkim i łatwym powrotem do zdrowia..

Terapia lekowa

Celem farmakoterapii jest zmniejszenie bólu, poprawa stanu tkanki kostnej i chrzęstnej, przewodnictwo nerwowe, wyeliminowanie procesu zapalnego oraz poprawa jakości perystaltyki jelit. Dlatego pacjentom przepisuje się:

  • NLPZ w postaci tabletek, środki do użytku zewnętrznego;
  • środki zwiotczające mięśnie;
  • chondroprotektory;
  • Witaminy z grupy B;
  • środki przeczyszczające.

Przy silnym zespole bólowym wykonuje się blokady okołokokowe i lidokainowe. Aby to wykonać, pacjent musi położyć się na prawym boku i ugiąć nogi. Skórę w okolicy kości krzyżowej i kości ogonowej traktuje się roztworem antyseptycznym, na przykład roztworem Lugola. Pielęgniarka wkłada palec wskazujący lewej ręki do odbytnicy pacjenta. Zapewnia to dokładność blokady.

Bezpośrednie wstrzyknięcie środka znieczulającego wykonuje się za pomocą długiej igły umieszczonej w linii środkowej między odbytem a wierzchołkiem kości ogonowej. Zmieniając kierunek igły, wstrzykuje się roztwór znieczulający dookoła całej kości ogonowej, zwracając szczególną uwagę na jej przód. W razie potrzeby blokadę powtarza się po 10-15 dniach.

Leczenie wykrytych chorób ginekologicznych, urologicznych i proktologicznych jest obowiązkowe. Jej charakter dobierany jest indywidualnie w zależności od rodzaju istniejącego schorzenia, wieku pacjenta oraz jego stanu ogólnego.

Fizjoterapia

Fizjoterapeutyczne metody leczenia pomagają poprawić stan pacjenta i zwiększyć skuteczność leczenia farmakologicznego. Obejmują sesje:

  • elektroforeza;
  • Terapia UHF;
  • darsonwalizacja odbytnicy;
  • prądy diadynamiczne;
  • terapia laserowa;
  • masaż leczniczy;
  • akupunktura;
  • aplikacje parafinowe.

Zabiegi wykonywane są w kursach po 10-15 sesji.

Ćwiczenia terapeutyczne pozytywnie wpływają na stan pacjenta. Regularne ćwiczenia według indywidualnie opracowanego planu pomagają zmniejszyć ból i normalizować przepływ krwi w narządach miednicy.

Dieta

Wszystkim pacjentom przepisuje się dietę poprawiającą jakość trawienia. Przestrzeganie go pozwala wyeliminować zaparcia i dyskomfort podczas wypróżnień, co pozytywnie wpływa na samopoczucie pacjenta.

W diecie powinny dominować dania warzywne, gotowane chude mięso i ryby, a także zboża i produkty pełnoziarniste. W menu mogą znaleźć się fermentowane produkty mleczne, kwaśne owoce, kompoty, zioła i oleje roślinne.

Będziesz musiał zrezygnować ze smażonych, tłustych potraw, napojów gazowanych i alkoholu. Preferowane są potrawy gotowane na parze lub w piekarniku, chociaż dozwolone są również potrawy gotowane.

Chirurgiczne leczenie bólu kości ogonowej

Wskazania do operacji kości ogonowej to:

  • silny zespół bólowy, którego nie można wyeliminować za pomocą leczenia zachowawczego;
  • patologiczna ruchliwość kości ogonowej, która jest typowa dla jej zwichnięć lub złamań;
  • torbielowaty wzrost na kości ogonowej.

Do niedawna, przy złamaniach kości ogonowej lub nieskuteczności leczenia zachowawczego, leczenie kokcygodynii prowadzono jedynie metodą otwartą, podczas której przywrócono lub usunięto anatomię kości ogonowej. Taka interwencja chirurgiczna nazywana jest kokcygektomią i wiąże się z ryzykiem uszkodzenia struktur nerwowych, dużych naczyń krwionośnych i rozwojem szeregu innych powikłań..

Dziś alternatywą dla tej metody jest ablacja prądem o częstotliwości radiowej, która charakteryzuje się minimalnym urazem tkanek, szybkim i łatwym powrotem do zdrowia oraz minimalną liczbą ryzyk śródoperacyjnych..

Kokcygektomia

Podczas operacji usuwa się nie tylko zdeformowaną kość ogonową, ale także obszary nerwów. Chirurg przecina ścięgno lub mięśnie skurczowe, co razem prowadzi do wyeliminowania bólu.

Operacja jest wykonywana poprzez usunięcie kości ogonowej z Co1 do ostatniego kręgu kości ogonowej (usunięcie antegrade) lub w odwrotnej kolejności (usunięcie wstecz). Techniki różnią się rodzajem utworzonego dostępu.

Tak więc operację wsteczną wykonuje się z dostępu podłużnego, który wykonuje się równolegle do fałdu pośladkowego w odległości kilku centymetrów od odbytu. Takie podejście sugeruje wysoki stopień uszkodzenia tkanek miękkich i wiąże się z rozwojem dość dużej liczby powikłań pooperacyjnych i trudnym okresem rekonwalescencji. Jedną z najbardziej niebezpiecznych konsekwencji kokcygektomii wykonanej z dostępu wstecznego jest uszkodzenie zwieracza zewnętrznego i błon odbytnicy..

Kokcygektomia antegrade jest wykonywana przez dostęp utworzony w pobliżu stawu krzyżowo-guzicznego. Neurochirurg wykonuje nacięcie podłużne lub poprzeczne bez dotykania fałdu między pośladkami. W rezultacie lekarz jest w stanie usunąć całą kość ogonową wraz z okostną lub częściami.

W pierwszym etapie nacina się więzadło krzyżowo-krzyżowe i usuwa krążek S5 - Co1. Następnie kręgi kości ogonowej są kolejno usuwane zgodnie z zasadą demontażu kolumny monet, zaczynając od Co1.

Ale w wyniku usunięcia kości ogonowej na jej miejscu powstaje dół odbytniczo-ogonowy, w którym gromadzi się krew i wysięk. Stwarza to dobre warunki wstępne do wystąpienia krwiaka, surowiczego lub infekcji, co następnie prowadzi do pojawienia się ropnia. Podejmowane są różne próby zamknięcia powstałego ubytku własnymi tkankami pacjenta, ale to tylko nieznacznie zmniejsza ryzyko powikłań..

Tak więc kokcygektomia jest raczej traumatyczną operacją. Dlatego, gdy tylko jest to możliwe, starają się porzucić to na rzecz ablacji częstotliwością radiową..

Ablacja częstotliwością radiową (RFA) w kokcygodynii

Ablacja prądem o częstotliwości radiowej to małoinwazyjna metoda leczenia chorób kręgosłupa, szeroko stosowana we współczesnej neurochirurgii w celu wyeliminowania silnego bólu. Zapewnia długotrwały efekt poprzez wyeliminowanie drogi przenoszenia impulsu bólowego z miejsca podrażnienia do ośrodkowego układu nerwowego.

Istotą ablacji prądem o częstotliwości radiowej jest wprowadzenie do organizmu pacjenta bezpośrednio w obszar, w którym przechodzi nerw przez problem strefy długiej igły prowadzącej. Jej zanurzenie jest kontrolowane za pomocą wzmacniacza obrazu.

Uszkodzona elektroda jest zanurzana w igle, która ma nieosłonięty koniec roboczy. Po drugiej stronie kości ogonowej zainstalowana jest obojętna elektroda. Pierwsza jest podłączona do generatora częstotliwości radiowej, który utrzymuje wymagane napięcie. W rezultacie do roboczego końca elektrody aktywnej doprowadzany jest prąd elektryczny, którego wymagana częstotliwość jest dobierana indywidualnie. W ten sposób między dwiema elektrodami powstaje pole elektryczne, które wytwarza energię cieplną, pod wpływem której następuje zniszczenie włókien nerwowych wywołujących początek bólu..

Po zakończeniu RFA w okolicę kości ogonowej wstrzykuje się roztwór środka miejscowo znieczulającego i hydrokortyzonu. Dopiero potem igłę prowadzącą usuwa się z ciała pacjenta, a pozostałe nakłucia zamyka sterylnym bandażem.

Po operacji pacjenci mogą samodzielnie poruszać się i wracać do codziennych obowiązków po 2 godzinach.

Jedynym ograniczeniem po nim jest konieczność odmowy podnoszenia ciężkich przedmiotów i przysiadów. Zatem ablacja prądem o częstotliwości radiowej jest operacją jednodniową, która przy minimalnej liczbie zagrożeń może trwale rozwiązać problem bólu..

Ale ablacji falami radiowymi w przypadku kokcygodynii nie można wykonać za pomocą:

  • lokalny lub uogólniony proces zakaźny;
  • skaza krwotoczna;
  • ciąża.

Możliwe komplikacje i konsekwencje

Wynik choroby w dużej mierze zależy od terminowości rozpoczęcia i prawidłowego doboru terapii. Jeśli zignorujesz ból w kości ogonowej i zaniedbasz opiekę medyczną, może to prowadzić do takich niepożądanych zjawisk, jak:

  • chroniczne zatwardzenie;
  • przewlekłe choroby narządów miednicy;
  • zmniejszona wydajność;
  • silny ból podczas stosunku płciowego;
  • bolesność erekcji;
  • impotencja.

Zatem kokcygodynia jest dość problematyczną chorobą, która znacząco zatruwa życie człowieka, ale nie zagraża kalectwu i śmierci. Niemniej jednak wywołuje znaczne ograniczenia w życiu codziennym i może prowadzić do utrzymującej się depresji. Dlatego warto zwrócić baczną uwagę na przyczyny bólu kości ogonowej i od razu podjąć działania zmierzające do ich wyeliminowania, np. Za pomocą ablacji radiowej. Jak pokazuje praktyka, to właśnie ta metoda daje najlepsze rezultaty w możliwie najkrótszym czasie i nie wiąże się z poważnym ryzykiem pogorszenia..

Ból kości ogonowej: czy jest niebezpieczny? Najczęstsze przyczyny, diagnoza i leczenie

Połączenie okolicy kości ogonowej z otaczającymi narządami prowadzi do tego, że ból w kości ogonowej może towarzyszyć chorobom z dowolnego układu ciała. U współczesnych ludzi kość ogonowa nadal odgrywa ważną rolę - jest głównym wsparciem podczas zginania ciała lub siedzenia. Jednocześnie przyczepia się do niej mięśnie dna miednicy, co zapobiega „utracie” narządów miednicy.

Przyczyny bólu kości ogonowej

Kość ogonowa to skrajna część kręgosłupa, składająca się z 3-6 akcentowanych kręgów i przypominająca odwróconą piramidę. Odpowiada za odpowiednią redystrybucję obciążeń kręgosłupa, ruch w stawie biodrowym, funkcjonowanie i wsparcie narządów miednicy (odbytnicy, układu moczowego i rozrodczego). U kobiet w trakcie porodu część kości ogonowej odchyla się do tyłu, co zwiększa jamę wyjściową miednicy, ułatwiając poród.

Rozważ niektóre przyczyny bólu kości ogonowej:

  • Urazy kręgosłupa kości ogonowej: stłuczenia, podwichnięcia, a nawet złamania podczas kolizji lub upadków, a także podczas trudnego porodu.
  • Powstanie torbieli kości ogonowej - pojawienie się nabłonka w torbieli wrodzonej (kapsułki o różnej zawartości: włosy, łój, ropa).
  • Patologie kości: osteochondroza - uszkodzenie krążków międzykręgowych z uszczypnięciem korzeni nerwowych; a także formacje nowotworowe samej kości ogonowej (potworniak kości ogonowej ze zniszczeniem kręgów u dzieci) lub rak.
  • Zaburzenia neurologiczne związane z uciśniętym nerwem kulszowym (zespół gruszkowaty), przepukliną międzykręgową lub wrodzonymi wadami kręgosłupa.
  • Choroby narządów miednicy: odbytnica (rozszerzenie żył hemoroidalnych, rak, szczeliny odbytu); pęcherz (zapalenie - zapalenie pęcherza); narządy płciowe (stany zapalne i gruczolak prostaty, zapalenie błony śluzowej macicy).
  • Operacje chirurgiczne w okolicy odbytu (hemoroidy, pęknięcia lub guzy), które doprowadziły do ​​powstania blizn lub zrostów.
  • Okres ciąży związany z szybkim wzrostem macicy i jej uciskiem na aparat więzadłowy i mięśniowy dna miednicy.

Czynniki przyczyniające się do rozwoju bólu w kości ogonowej obejmują: płeć żeńską (ze względu na większą ruchomość stawu łokciowego, która jest wymagana podczas porodu); zaawansowany wiek; mała aktywność fizyczna, a także traumatyczne zajęcia sportowe (jazda na nartach, jazda na rowerze i sporty motorowe).

Opcje choroby kości ogonowej

Dlaczego boli kość ogonowa? Zrozummy to. Same bóle kości ogonowej zależą przede wszystkim od charakteru choroby..

Uraz

Kontuzje - lub kontuzje zamknięte - są częstsze w dzieciństwie, a także u profesjonalnych sportowców (łyżwiarzy, snowboardzistów, motocyklistów itp.). Towarzyszy mu siniak z tępym bólem kości ogonowej podczas siedzenia i wstawania, którego siła jest wprost proporcjonalna do ciężkości urazu. Uraz często objawia się zasinieniem („zasinieniem”), dyskomfortem podczas schylania się i miejscowym obrzękiem.

Zwichnięcie kości ogonowej zwykle występuje podczas lądowania na niej (spadochroniarstwo, jazda na nartach) lub uderzenia. Przemieszczenie części stawowych jest rzadkie. Towarzyszy mu ostry ból w kości ogonowej, który nasila się wraz ze zmianą pozycji ciała, obrzękiem. Czasami akt defekacji jest zaburzony.

W przypadku złamań występuje silny ból kości ogonowej, obrzęk; obszar między pośladkami zmienia kolor na fioletowy; nie można wstać, usiąść ani położyć się. Jeśli fragmenty zostaną przesunięte, podczas dotykania można usłyszeć charakterystyczne „chrupanie”. Jednocześnie oddawanie moczu, wypróżnianie i współżycie są trudne. Złamania okolicy krzyżowo-guzicznej występują podczas kolizji lub silnych uderzeń (w wypadkach drogowych), a także podczas szybkiego porodu z dużym dzieckiem.

Torbiel kości ogonowej

Torbiel kości ogonowej to wrodzona formacja w tkance podskórnej w postaci torebki zawierającej włosy i łój.

To interesujące! Włosy po łacinie nazywa się „pijane”, od którego pochodzi drugie imię choroby - torbiel włoskowata.

Zwykle choroba przebiega bezobjawowo: istnieje kilka przebiegów - przetok - w fałdzie między pośladkami, przez które wydobywa się zawartość torbieli. Ale kiedy formacja się zwiększa, pojawiają się duże kanały. Przypominają małą okrągłą ranę, jednak w przeciwieństwie do tej drugiej nie „zarastają”, ale zawsze pozostają otwarte. Takie przetoki są „bramą” dla bakterii, które mogą prowadzić do ropienia torbieli - ropnia włosowatego.

Torbiel objawia się swędzeniem w okolicy między pośladkami, bólem wokół kości ogonowej, okresowym uwalnianiem zawartości torbieli (ropa), a czasem wzrostem temperatury. Nieprawidłowa i nieregularna higiena osobista i intymna może wywołać drgawki.

Osteochondroza

Osteochondroza to dolegliwość, która pojawia się podczas „starzenia” lub zniszczenia krążka międzykręgowego i objawia się jako przepuklina rozciągająca się między kręgami, może również powodować ból.

Kiedy przepuklina tworzy się na poziomie artykulacji lędźwiowo-krzyżowej (gdy pęka nerwowo-naczyniowa jest ściśnięta), ból pojawia się w kości ogonowej i wzdłuż zewnętrznej powierzchni ud. W tych samych strefach wrażliwość jest zaburzona, czasami - aktywność ruchowa.

Po ucisku przez przepuklinę ogona końskiego - końcowej części rdzenia kręgowego - pojawia się silny ból lędźwiowy typu „siodło” (krocze, kości ogonowej i wewnętrzna strona uda). Wrażliwość jest asymetrycznie tracona, dochodzi do osłabienia mięśni, zaburzeń oddawania moczu, wypróżniania i dysfunkcji seksualnych. W tych obszarach możliwe jest przerzedzenie skóry, łuszczenie się i wypadanie włosów..

Procesy nowotworowe

W okolicy kości ogonowej mogą pojawić się guzy z komórek embrionalnych - potworniaki. W literaturze takie nowotwory nazywane są „potwornymi guzami”, tk. ich zawartością może być dowolna tkanka, narząd, a nawet organizm (zęby, włosy, oczy, ręce lub bliźniaczy pasożyt).

Potworniaki w okolicy krzyżowo-guzicznej to nowotwory wrodzone, które częściej występują u dziewcząt. Zwykle pojawiają się jako formacja wyłącznie zewnętrzna, bez wpływu na narządy ciała. Ale czasami takim guzom mogą towarzyszyć anomalie w rozwoju miednicy i znajdujących się w niej narządów..

U kobiet pojawiają się potworniaki jajników, które często przebiegają bezobjawowo i są rozpoznawane przypadkowo podczas pierwszego badania ultrasonograficznego. Rzadko tym nowotworom może towarzyszyć tępy ból w okolicy kości ogonowej. Niebezpieczeństwo takich guzów polega na tym, że mogą one łatwo stać się złośliwe - stać się złośliwe.

Również bolesne odczucia w kości ogonowej mogą charakteryzować nowotwory kości miednicy - osteo i chondrosarcomas. Początkowo choroba przebiega bezobjawowo (jak wszystkie choroby onkologiczne), po czym pojawia się ciągnący ból w kości ogonowej - pierwszy objaw rozwiniętego procesu nowotworowego. Warto pamiętać, że przerzuty mogą również rozprzestrzeniać się w kościach miednicy - guzach potomnych z macicy, prostaty i innych narządów.

Ucisk nerwu kulszowego

W przypadku urazów lub osteochondrozy okolicy krzyżowej możliwy jest skurcz i / lub zapalenie mięśnia gruszkowatego. To z kolei prowadzi do ucisku nerwu kulszowego i tzw. „Zespół gruszkowaty”.

Patologia objawia się ciągłym ciągłym bólem w okolicy pośladków, kości krzyżowej i kości ogonowej. Zwiększa ból podczas chodzenia i krzyżowania nóg podczas siedzenia. Często ból rozprzestrzenia się na podudzie i stopę wraz z uczuciem drętwienia, „sztywności” i uczucia „gęsiej skórki” na skórze. Pojawia się osłabienie mięśni, a nawet całkowity brak ruchu.

Zespół może być powikłany zaburzeniami oddawania moczu, stolca i bólem podczas stosunku.

Choroby narządów miednicy

Narządy miednicy - koniec jelita (odbytnica), pęcherz i narządy płciowe - mogą wpływać na choroby zapalne, infekcyjne, onkologiczne i inne. Każda z odnotowanych patologii może powodować ból kości ogonowej..

Hemoroidy to najczęstsza dolegliwość odbytnicy. Rozwija się w wyniku ekspansji i zakrzepicy żył hemoroidalnych. Choroba poprzedzona jest długotrwałymi zaparciami i siedzącym trybem życia. Dolegliwość objawia się najpierw swędzeniem, następnie ostrym bólem podczas wypróżnień (który może promieniować - przejść - do kości ogonowej i kości krzyżowej) oraz krwawym wydzielaniem na papierze.

Bądź ostrożny! Opisane objawy są również charakterystyczne dla raka odbytnicy. Istnieje jednak „złota zasada”, która pomaga odróżnić hemoroidy od raka: w przypadku hemoroidów najpierw pojawia się ból, a następnie pojawia się krew. W przypadku raka pierwszym objawem jest zawsze krew, a dopiero potem ból. Warto jednak pamiętać, że taki podział jest warunkowy i dopiero pełna diagnoza może potwierdzić diagnozę.

W przypadku zapalenia pęcherza moczowego - zapalenia pęcherza - podczas oddawania moczu występują częste pragnienia i ból. Do poczucia niepełnego opróżnienia pęcherza można dodać bóle o charakterze pasowym w dolnej części brzucha, kroczu i okolicy kości ogonowej.

Zapalenie gruczołu krokowego, choroba zapalna prostaty, zwykle rozpoczyna się gorączką i dreszczami, po których następuje ból kości ogonowej, dolnej części pleców, krocza, pachwiny i moszny. Chęć oddania moczu staje się częstsza (szczególnie w nocy). Czasami powiększona prostata utrudnia wypróżnianie - pojawiają się zaparcia.

Zapalenie błony śluzowej macicy - zapalenie wewnętrznej warstwy macicy - często towarzyszy okresowi poporodowemu, badaniom pochwy i poronieniom. Może objawiać się gorączką, ropną i / lub krwawą wydzieliną, a także ciągnącym bólem w kości ogonowej i dolnej części pleców, nasilającym się podczas menstruacji.

Blizny pooperacyjne

Ból w kości ogonowej może być wynikiem wcześniejszej operacji na odbytnicy. W takich przypadkach rana goi się nie pierwotnie, ale wtórnie (brzegi rany nie łączą się, a między nimi pojawia się nowa tkanka - ziarnina). Prowadzi to do powstania twardych blizn, które powodują nie tylko ból, ale także zwężenie - zwężenie odbytnicy.

Ciąża i poród

W czasie ciąży (często w II i III trymestrze) dziewczynki odczuwają tępy ból kości ogonowej. Wrażenia te są związane z napięciem aparatu mięśniowo-więzadłowego z powodu znacznie powiększonej macicy. W tym przypadku dochodzi do fizjologicznego „rozciągnięcia” kości miednicy, co powoduje objawy.

Bezpośrednio podczas porodu i po porodzie ból kości ogonowej może być bolesny, tępy lub ostry, w zależności od możliwego urazu: podwichnięcia lub złamania kości ogonowej. Takie stany wywołują szybki poród z dużym płodem, gdy rozmiar miednicy nie odpowiada wielkości dziecka (klinicznie i / lub anatomicznie wąska miednica, duży płód, ciąża poporodowa).

Diagnoza bólu kości ogonowej

Każda z powyższych patologii wymaga odrębnego podejścia do diagnozy:

  1. Urazy kości ogonowej zostaną określone na podstawie badania (zmiana kształtu i ból), palpacji okolicy kości ogonowej (badanie palpacyjne i wykrycie nadmiernej ruchomości, „chrupania”), badanie cyfrowe odbytnicy, a także dodatkowe metody diagnostyczne: RTG, obrazowanie komputerowe i rezonans magnetyczny.
  2. Torbiel kości ogonowej potwierdza badanie wzrokowe (obecność sączących się dziur, a także ból). Możliwy jest również kontrast - wprowadzenie barwników do jamy torbieli w celu określenia jej przebiegu - przetoki - przed operacją.
  3. Osteochondrozę można określić jedynie poprzez kompleksowe badanie neurologiczne i dodatkowe metody badawcze: diagnostyka rentgenowska i tomografia.
  4. Potworniaki często stwierdza się w badaniu ultrasonograficznym kobiety w ciąży. Diagnostyka ultrasonograficzna jest również skuteczna w przypadku guzów jajnika i prostaty. Nowotwory kości są wizualizowane na zdjęciu rentgenowskim lub tomogramie. W tym przypadku można zastosować scyntygrafię kości (wprowadzenie radionuklidów do organizmu i kontrola ich dystrybucji: zwykle występuje zwiększona kumulacja radioizotopów w tkance guza).
  5. Ucisk nerwu kulszowego określa neurolog podczas badania neurologicznego. Aby ustalić prawdziwą przyczynę choroby i bólu kości ogonowej (osteochondroza, zapalenie), można wykonać zdjęcie rentgenowskie lub tomografię.
  6. Choroby narządów miednicy rozpoznaje się poprzez badanie palcem odbytnicy (na fotelu ginekologicznym, w pozycji kolanowo-łokciowej) lub badanie pochwowe. Konieczne jest również przeprowadzenie diagnostyki ultrasonograficznej (pochwy lub odbytnicy za pomocą specjalnego czujnika).
  7. Blizny pooperacyjne można określić na podstawie danych dotyczących wykonanych operacji, a także na podstawie badania i / lub badania odbytnicy.
  8. Urazy kości ogonowej podczas porodu rozpoznaje się na podstawie czucia (palpacji), badania cyfrowego i tomografii.

Leczenie bólu kości ogonowej

Każda z prawdopodobnych patologii ma ogólne zasady leczenia, ale warto pamiętać, że każdy przypadek kliniczny wymaga indywidualnej taktyki medycznej i tylko lekarz może przepisać leki.

Uraz kości ogonowej

Pierwsza pomoc w przypadku posiniaczonej kości ogonowej polega na przyjęciu pozycji na brzuchu (w celu zwiększenia odpływu krwi z dotkniętego obszaru), przyłożeniu zimna do miejsca urazu i jak najwcześniejszej diagnostyce RTG, aby wykluczyć złamanie.

Jeśli siniak zostanie potwierdzony z powodu silnego bólu, musisz ograniczyć aktywność fizyczną przez tydzień; odmówić siedzenia na ten czas lub użyć miękkiej rolki ortopedycznej (co zmniejsza obciążenie kości ogonowej). W celu złagodzenia bólu można zastosować leki przeciwzapalne w postaci tabletek (Paracetamol, Ibuprofen), proszku (Nimesil), maści (Indometacyna) lub czopków (Ketonal).

W przypadku podwichnięcia kości ogonowej zmniejsza się. Odpoczynek, przepisywane są również wskazane leki przeciwzapalne i ćwiczenia fizjoterapeutyczne..

W przypadku złamania kości ogonowej najpierw przepisuje się zachowawcze metody leczenia, podobnie jak w przypadku leczenia siniaków. Ale jeśli ból w kości ogonowej nie ustępuje, a fragmenty kości uszkadzają narządy, wskazana jest operacja usunięcia kości ogonowej - kokcygektomia. Operacja jest radykalna i wymaga długiego okresu pooperacyjnego..

Torbiel kości ogonowej

Leczenie torbieli kości ogonowej odbywa się wyłącznie chirurgicznie. W tym celu w momencie remisji (przy braku stanu zapalnego) wycina się pierwotne i wtórne kanały przetokowe, a torbiel jest drenowana (tj. Jej zawartość jest usuwana). Następnie brzegi rany są zszywane.

W okresie pooperacyjnym konieczne jest przyjmowanie antybiotyków o szerokim spektrum działania, aby zapobiec infekcji rany (Cefotaxime), a także przeciwbólowo (Analgin). Pacjent przez dwa tygodnie po operacji przylega do leżenia w łóżku (lub wyklucza siedzenie), po czym wprowadza ćwiczenia fizjoterapeutyczne.

Osteochondroza

Leczenie osteochondrozy rozpoczyna się od leków: przeciwbólowych (Analgin, Novocain), przeciwzapalnych (Diklofenak, Ibuprofen) i zwiotczających mięśnie, mających na celu rozluźnienie mięśni (Midocalm, Baclofen). Ponadto kompleks terapii obejmuje gimnastykę leczniczą, masaż i fizjoterapię (elektroforeza, darsonval).

Jeśli te metody są nieskuteczne (lub z progresją przepukliny międzykręgowej, a także uciskiem korzeni nerwowych), konieczne jest wykonanie operacji usunięcia worka przepuklinowego i / lub założenie sztucznego krążka międzykręgowego.

Choroby nowotworowe

Złośliwe potworniaki związane z wadami rozwojowymi płodu zwykle prowadzą do wczesnej śmiertelności poporodowej. Natomiast łagodne potworniaki są wycinane w zdrowych tkankach i nie zakłócają późniejszego życia.

W przypadku potworniaka jajnika u dziewcząt i kobiet usuwa się część jajnika, a po wystąpieniu menopauzy macicę z przydatkami.

W przypadku raka kości ogonowej - kostniakomięsaka - leczenie rozpoczyna się od wstępnej chemioterapii, następnie kontynuuje chirurgiczne usunięcie guza i kończy ostatnim kursem chemioterapii.

Ucisk nerwu kulszowego

Aby zmniejszyć odpowiedź zapalną, złagodzić ból i zmniejszyć obrzęk, stosuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne (Ibuprofen, Ketoprofen). Jeśli są nieskuteczne, można zastosować glikokortykosteroidy (Celeston, Medrol).

W celu złagodzenia bólu wykonuje się blokady za pomocą środków znieczulających (nowokaina, lidokaina). W przypadku skurczu mięśnia gruszkowatego przepisywane są środki zwiotczające mięśnie (Mydocalm, Tizanidine). Aby zwiększyć krążenie krwi i metabolizm w dotkniętym ognisku, stosuje się środki rozszerzające naczynia krwionośne - środki do rozszerzania naczyń (Trental).

Uzupełniającą terapią mającą na celu odbudowę uszkodzonych włókien nerwowych są preparaty multiwitaminowe grupy B (Neurobeks).

W okresie rekonwalescencji fizjoterapia (fonoforeza, magnetoterapia) i masaż są niezwykle skuteczne.

Choroby narządów miednicy

  • Leczenie hemoroidów rozpoczyna się od metod zachowawczych: dieta bogata w błonnik, stosowanie maści (Proctosedil, Aurobin) i czopków (Posterisan, Relief-A). Równocześnie z miejscowym leczeniem i pozbyciem się bólu przepisywane są środki ogólnoustrojowe - venotonics (Ascorutin, Troxevasin), mające na celu zwiększenie napięcia żył hemoroidalnych. W późniejszych stadiach choroby stosuje się metody chirurgiczne - usuwanie węzłów hemoroidów za pomocą skleroterapii (wprowadzenie kleju do naczyń), koagulację w podczerwieni („kauteryzacja”) i podwiązanie lateksem (zaciśnięcie naczyń elastycznym pierścieniem).
  • W przypadku powikłań - zakrzepicy żył hemoroidalnych - pokazano klasyczne usunięcie węzłów według Morgana - hemoroidektomię. Jest to radykalna interwencja w znieczuleniu ogólnym w celu usunięcia rozszerzonych i zakrzepowych żył.
  • Leczenie bakteryjnego zapalenia pęcherza obejmuje antybiotyki (Ciprofloxacin, Cifran). Jeśli zapalenie pęcherza jest wirusowe lub grzybicze, przepisuje się odpowiednio Alviron lub Nystatynę. Stosowane są również środki przeciwskurczowe - leki łagodzące skurcz mięśni pęcherza (Papaverine, No-shpa). W praktyce często stosuje się preparaty na bazie składników ziołowych, które ułatwiają odpływ moczu i rozpuszczają ewentualny „piasek” (Cyston).

Ważną częścią leczenia bólu jest kontrola chorób współistniejących (gruczolak prostaty, zwężenie cewki moczowej) i ognisk infekcji (przewlekłe zapalenie migdałków, próchnica).

  • Leczenie zapalenia gruczołu krokowego jest reprezentowane przez leki przeciwbakteryjne (Ofloksacyna, Azytromycyna). Aby zmniejszyć kompresję dróg moczowych, stosuje się alfa-blokery (Tamsulosin, Prostatilen). Często przepisuje się środki stymulujące układ odpornościowy - T-aktywinę, Viferon. Skuteczna jest również fizjoterapia: elektro- i fonoforeza.
  • Leczenie zapalenia błony śluzowej macicy z krwawieniem rozpoczyna się od zatrzymania wypływu krwi (Ergotal w celu zwiększenia napięcia macicy, Vikasol w celu poprawy krzepnięcia krwi, przeziębienie w okolicy macicy). Leczenie kontynuuje się środkami przeciwbakteryjnymi i przeciwgrzybiczymi (doksycyklina, Trichopolum, nystatyna). Jeśli funkcja jajników jest upośledzona, zalecana jest fizjoterapia (ultradźwięki pulsacyjne, elektroforeza). Jeśli fizjoterapia jest nieskuteczna, gdy funkcja jajników nie powróciła, stosuje się hormonalną terapię zastępczą.

Blizny pooperacyjne

Pomoc w tworzeniu się blizn polega na fizjoterapii: diatermii, elektroforezie i aplikacji parafiny. Przy nieskuteczności leczenia zachowawczego stosuje się chirurga - wycięcie blizny i nowe porównanie brzegów rany.

Uraz kości ogonowej podczas porodu

Urazy kości ogonowej podczas porodu - podwichnięcia lub złamania - są traktowane tak samo, jak podobne urazy odniesione w inny sposób. Terapię rozpoczynamy natychmiast po ustabilizowaniu się stanu poporodowego..

Ćwiczenia fizjoterapeutyczne na ból

Gimnastyka lecznicza ma na celu nie tylko pozbycie się bólu kości ogonowej, ale także zwiększenie napięcia mięśni dna miednicy, a także ogólne wzmocnienie organizmu. Jest jednak szereg ograniczeń: nie można biegać, skakać, wykonywać gwałtownych ruchów (zwłaszcza huśtawek nóg) - wszystkie ćwiczenia należy wykonywać powoli i płynnie. W przypadku odczuwania dyskomfortu i bólu warto zmniejszyć intensywność gimnastyki lub odpocząć..

Bądź ostrożny! Ćwiczenia fizjoterapeutyczne są przeciwwskazane przy podwyższonej temperaturze ciała, nowotworach, stanach zapalnych, ostrych zwichnięciach i złamaniach kości ogonowej, a także zaostrzeniach przewlekłych chorób układu sercowo-naczyniowego (nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca), układu hormonalnego (cukrzyca) i innych.

Gimnastykę należy rozpocząć od wstępnej rozgrzewki, a zakończyć lekkim rozciągnięciem mięśni. W takim przypadku sam zestaw ćwiczeń należy powtarzać co najmniej 2-3 razy w tygodniu..

  • Leżąc na brzuchu, jednocześnie podnieś wyprostowane ręce i nogi. W tym samym czasie trzymaj je w najwyższym punkcie przez kilka sekund. Pomiędzy wyciągami jest 5-sekundowa przerwa. Powtórz 5-10 razy.
  • W tej samej pozycji połóż dłonie na ramionach. Zegnij nogę w stawie kolanowym, odsuwając ją na bok. Spójrz na kolano przez kilka sekund i wróć do pozycji wyjściowej. Powtórz 5-10.
  • Leżąc na plecach, opuść stopy na podłogę i podciągnij je do pośladków. Ściśnij piłkę lub poduszkę w kolanach. Ściśnij przedmiot kolanami przez 5 sekund, a następnie odpocznij przez 10 sekund. Powtórz 10-15 razy.
  • Nie puszczając piłki (poduszki) z kolan, napnij mięśnie brzucha, pozostań w tym stanie przez 4-5 sekund i rozluźnij się. Powtórz 10-15 razy.
  • Leżąc na plecach z ugiętymi kolanami, okresowo podnoś i obniżaj miednicę, pozostając w każdej pozycji przez 3-5 sekund. W takim przypadku stopy powinny mocno przylegać do podłogi. Powtórz 10-15 razy.
  • W tej samej pozycji złap rękami kolana, przeturlaj się w prawo i lewo. Powtórz 10-15 razy w każdym kierunku.
  • W tej samej pozycji przyciągnij kolana do klatki piersiowej, przytrzymaj je w tej pozycji przez 3-5 sekund, a następnie opuść nogi na podłogę. Powtórz 7-10 razy.
  • W tej samej pozycji wyprostuj ręce, unieś tułów, próbując dotknąć czołem kolan. Jednocześnie napnij mięśnie brzucha i rozluźnij szyję. W najwyższym punkcie poczekaj kilka sekund i zrelaksuj się. Powtórz ćwiczenie ponownie 7-10 razy.
  • Stojąc z wyprostowanymi nogami, przyciągnij kolano do klatki piersiowej, chwytając je obiema rękami. Zatrzymaj w maksymalnym punkcie przez 5 sekund, a następnie powtórz ćwiczenie dla drugiej nogi (5-10 razy).
  • W tej samej pozycji wykonaj boczne zgięcia w lewo iw prawo 10-15 razy, a następnie w tę iz powrotem tyle samo razy..

Musisz uzupełnić zestaw ćwiczeń rozciąganiem:

  1. Połóż się na brzuchu, rozłóż dłonie na szerokość barków i wyprostuj, wyginając plecy. Pozostań w tej pozycji przez 15-30 sekund, oddychając powoli i głęboko.
  2. Usiądź na kolanach z pośladkami mocno przyciśniętymi do łydek i pięt. Pochyl się do przodu z wyprostowanymi ramionami i spróbuj dotknąć podłogi czołem. Utrzymaj pozycję przez 15-30 sekund, oddychając powoli.
  3. Wejdź na czworaki, a następnie unieś kość ogonową, prostując kończyny. Ciężar jest rozłożony na dłonie i stopy. Pozostań w pozycji przez 15-20 sekund, oddychając głęboko.
  4. Stojąc na czworakach, zaokrąglij plecy, wyginając je w górę. Utrzymaj pozycję przez 15-20 sekund.
  5. W pozycji stojącej zegnij plecy, przytrzymując dłońmi dolną część pleców. Pozostań w pozycji przez 15-20 sekund, oddychając głęboko.

Określony kompleks gimnastyczny należy rozpocząć od 5-6 ćwiczeń, stopniowo zwiększając ich liczbę. Przy ogólnej nieprzygotowaniu ciała możesz ograniczyć się tylko do rozciągania, okresowo dodając ćwiczenia z listy.

Przy silnym bólu kości ogonowej warto uprawiać gimnastykę przy minimalnym obciążeniu kręgosłupa:

  • Oprzyj miednicę o stół i połóż dłonie na powierzchni. Weź 10-12 oddechów / oddechów.
  • Wyrównaj plecy za pomocą stołu / krzesła. Rozluźnij mięśnie ciała i wstrzymaj oddech na 15-20 sekund.
  • Przyjmij pozycję kolanową bez wyginania pleców. Weź 10-12 głębokich wdechów / wydechów.
  • Połóż się na podłodze, mocno dociskając łopatki do powierzchni. Wdychaj i wydech spokojnie - 10-12 razy.

Również po wysiłku (lub przed snem) skuteczny jest masaż okolicy kości ogonowej. Konieczne jest rozpoczęcie od przetarcia dotkniętego obszaru ciepłymi dłońmi olejkiem eterycznym lub roślinnym. Dalej, zaciskając dłonie w pięść, naciskaj kości na mięśnie dolnej części pleców i kości ogonowej, wykonując okrężne ruchy. Samodzielny masaż można zakończyć przez poklepywanie i głaskanie. Należy zaznaczyć, że zabieg masażu nie powinien trwać dłużej niż 20 minut i przynosić ból.

Środki zapobiegawcze

Zapobieganie bólowi kości ogonowej polega na ogólnej normalizacji stylu życia:

  1. zbilansowana dieta;
  2. utrata masy ciała w przypadku nadwagi;
  3. okresowa aktywność fizyczna z wyłączeniem przeciążenia i hipotermii;
  4. rezygnacja ze złych nawyków: palenie i alkohol;
  5. stałe monitorowanie chorób przewlekłych układu sercowo-naczyniowego (nadciśnienie), endokrynologicznych (cukrzyca, otyłość) itp..

Wśród środków prywatnych należy przestrzegać następujących zasad:

  • urozmaicić pokarm dużą ilością błonnika, normalizując perystaltykę jelit (skurcze przypominające falę) jelita, a także stolec;
  • terminowe diagnozowanie i leczenie urazów kręgosłupa i jego skrzywienia (kifoza, lordoza);
  • unikaj długiego przebywania w pozycjach nieanatomicznych;
  • kontrolować patologię stóp (stopa końsko-szpotawa, płaskostopie);
  • monitorować higienę osobistą i intymną, zapobiegając w ten sposób chorobom zapalnym;
  • terminowo leczyć ogniska przewlekłego zapalenia - zapalenie migdałków (zapalenie migdałków), próchnica itp.;
  • zwracaj uwagę na niewyjaśnioną utratę wagi, obrzęk węzłów chłonnych, ciągłe osłabienie, zmęczenie i inne oznaki procesu onkologicznego w organizmie.

Pacjenci w okresie pooperacyjnym powinni prawidłowo i wyraźnie rozprowadzać aktywność fizyczną, zapobiegając napięciu i łzom w ranie pooperacyjnej (możliwe przyczyny powstania blizny w przyszłości).

Kobiety w ciąży muszą zarejestrować się w poradni przedporodowej w odpowiednim czasie (przed 12 tygodniem) i na czas poddać się badaniom przesiewowym w kierunku zakażeń TORCH (toksoplazmoza, różyczka, wirus cytomegalii i opryszczka). Te ostatnie mogą powodować wady wrodzone płodu, w tym potworniaka.

Osoby uprawiające sporty traumatyczne (snowboardziści, motocykle, rowerzyści itp.) Muszą poddawać się corocznym badaniom profilaktycznym, aby wykluczyć lub kontrolować „stare” urazy.

Kość ogonowa jest ważnym wsparciem naszego organizmu, dlatego okresowe bóle kości ogonowej powinny być impulsem do niezwykłego wyjazdu do lekarza!

Kość ogonowa boli: jak leczyć lekami i środkami ludowymi w domu

Ból kości ogonowej podczas chodzenia, wstawania z krzesła, siedzenia lub leżenia jest głównym objawem wielu patologii zapalnych i zwyrodnieniowo-dystroficznych. Dlatego przede wszystkim należy ustalić przyczynę niewygodnych wrażeń. Jeśli po głównej terapii kość ogonowa nadal trochę boli, lekarz powie ci, jak leczyć ją w domu. Tradycyjni uzdrowiciele oferują również sposoby na poprawę samopoczucia za pomocą maści i wcierania..

Pierwsza pomoc w przypadku urazów

Ważne jest, aby wiedzieć! Lekarze są zszokowani: „Istnieje skuteczny i niedrogi lek na ból stawów”. Przeczytaj więcej.

Najczęściej kość ogonowa boli podczas upadku z wysokości podczas siedzenia lub uderzenia bezpośrednio w dolną część pleców. Im szybciej pacjent otrzyma pierwszą pomoc, tym mniej powikłań pojawi się, a leczenie będzie znacznie szybsze. Osobę należy położyć na twardej powierzchni i uspokoić. Pigułka dowolnego niesteroidowego leku przeciwzapalnego pomoże wyeliminować ból - Ibuprofen, Ketorol, Nise.

Nawet zwykła aspiryna i paracetamol, które są zawsze w domowej apteczce, wystarczą. Nałożenie zimnych okładów na kość ogonową pomoże złagodzić ból.

Ofiary nie potrafią ocenić ciężkości obrażeń, dlatego czasami odmawiają hospitalizacji. Aby złamanie lub zwichnięcie kości ogonowej nie spowodowało kalectwa, pomimo wszelkich zastrzeżeń osoby poszkodowanej, konieczne jest wezwanie zespołu pogotowia ratunkowego.

Środki ludowe na ból

Na etapie rehabilitacji po głównym leczeniu stosuje się środki ludowe w celu złagodzenia bólu kości ogonowej. Ale możliwość ich zastosowania należy omówić z lekarzem..

Maść Wiszniewskiego

Balsamiczna maść według Vishnevsky'ego ma działanie antyseptyczne, przeciwzapalne, bakteriobójcze i immunomodulujące. Jest przepisywany pacjentom z bólem kości ogonowej tylko wtedy, gdy są sprowokowani przez patologie ginekologiczne, hemoroidy lub zmiany skórne w dolnej części pleców. Środek zewnętrzny stymuluje regenerację tkanek, ale nie wykazuje działania przeciwbólowego. Dlatego zastosowanie go do kości ogonowej jest niepraktyczne..

Połączone maści

Maść Indovazin dobrze pomaga w przypadku bólu kości ogonowej spowodowanego urazem. Jego działanie przeciwbólowe, regenerujące i stymulujące zapewniają indometacyna i trokserutyna. Roztwór Menovazin i maść Menovazan mają podobne właściwości.

Nalewki na ból po siniakach

Tradycyjni uzdrowiciele zalecają zbieranie i wkładanie świeżych surowców leczniczych do ciemnego szklanego pojemnika od początku wiosny, polewając go zwykłą wódką. Do nalewki odpowiednie są kwiaty nagietka, rumianku, mniszka lekarskiego, dziurawca, podbiału, chrzanu i liści babki lancetowatej. Po uzupełnieniu pojemnika należy go pozostawić na miesiąc w ciemnym, ciepłym miejscu. Powstałą pachnącą nalewkę wciera się w przypadku przewlekłego bólu w kości ogonowej do 3 razy dziennie.

Miód i ocet

Aby przygotować kompres, 3% octu stołowego lub jabłkowego rozcieńcza się równą objętością wody. Łyżkę gęstego miodu rozcieńcza się w 0,5 szklanki powstałego roztworu, zwilża dużą sterylną serwetką i nakłada na kość ogonową. W razie potrzeby kompres jest izolowany. Taki środek nie ma wyraźnego działania przeciwbólowego, ale może wyeliminować łagodny obrzęk..

Miód, alkohol, twarożek i kefir

Włożyć do pojemnika łyżkę miodu, twarożku, 0,3 szklanki kefiru i dokładnie wymieszać. Dodaj 2 łyżki alkoholu i nałóż na okolice kości ogonowej, przykrywając sterylną serwetką. Etanol poprawia ukrwienie uszkodzonych tkanek, ale działanie przeciwbólowe kompresu jest raczej słabe.

Smoła brzozowa

Smoła brzozowa zawiera ogromną ilość substancji bioaktywnych, które przyspieszają regenerację skóry i działają przeciwbakteryjnie. Jest stosowany w leczeniu skóry w wielu preparatach farmakologicznych. W przypadku bólu kości ogonowej, który nie jest spowodowany uszkodzeniem skóry, smoła brzozowa jest nieskuteczna.

Nalewka z propolisu

Lek ma działanie przeciwbakteryjne, przeciwzapalne i stymulujące regenerację. Zewnętrzne stosowanie nalewki z propolisu zapewni słabe miejscowe działanie drażniące i rozpraszające ze względu na zawarty w niej alkohol etylowy. Jeśli ból kości ogonowej jest związany z procesem zapalnym, w niektórych przypadkach lekarze zalecają przyjmowanie leku do środka. Aby przygotować roztwór, rozcieńczyć 20-60 kropli nalewki w pół szklanki wody.

Stosowanie ziół

Rośliny lecznicze w celu wyeliminowania bólu kości ogonowej stosuje się w postaci nalewek alkoholowych, naparów wodnych, wywarów. Możesz poprawić swoje samopoczucie kompresami. Duże liście chrzanu, kapusty, łopianu, babki lekko ugniatamy, a następnie nakładamy na kość ogonową do całkowitego wyschnięcia 1-2 razy dziennie.

Pelargonia

Odwar z geranium pomoże pozbyć się ciągnącego, bolącego bólu kości ogonowej. W celu jego przygotowania 5 suchych pokruszonych liści wlewa się do litra gorącej wody i gotuje na wolnym ogniu przez 10 minut. Fajnie, filtruj. Na obszar bólu nakłada się dużą sterylną serwetkę nasączoną bulionem. Czas trwania zabiegu to 40-60 minut.

Metody twarde

W przypadku ostrego bólu kości ogonowej, charakterystycznego dla nawrotów osteochondrozy lędźwiowo-krzyżowej, stosuje się domowe maści rozgrzewające. W moździerzu wymieszaj 50 ml wazeliny, łyżkę terpentyny balsamicznej, kilka kropli olejków eterycznych z jałowca i jodły do ​​uzyskania gładkości. Maść wciera się w okolice kości ogonowej 2-3 razy dziennie. Zabrania się używania go w procesie zapalnym dowolnej lokalizacji..

Inne środki ludowe

W domu do łagodzenia bólu stosuje się aplikacje z parafiną i (lub) ozokerytem. Ciało stałe topi się w łaźni wodnej i schładza do 40-45 ° C. Szerokim pędzlem nałóż mieszaninę kilkoma warstwami na kość ogonową. Czas trwania rozgrzewki - 1 godzina.

Nawet „zaniedbane” problemy ze stawami można wyleczyć w domu! Pamiętaj tylko, aby smarować go raz dziennie..

Leczenie złamań kości ogonowej

Nawet przy kompetentnym, terminowym leczeniu złamań, wszystkie uszkodzone tkanki rzadko są całkowicie przywracane. Dlatego w przyszłości osoba odczuwa ból w kości ogonowej, gdy zmienia się pogoda lub po intensywnym wysiłku fizycznym..

Maść Mumia

Ten naturalny produkt zawiera wysokie stężenie pierwiastków śladowych, witamin rozpuszczalnych w tłuszczach i wodzie. Dzięki tej kompozycji wszystkie zewnętrzne postacie dawkowania z mumią są stosowane w celu przyspieszenia gojenia się kości i tkanki chrzęstnej. Maści są produkowane w wielu krajowych fabrykach farmaceutycznych i nie różnią się zbytnio składem. Każdy środek stymuluje regenerację tkanek po złamaniach, ale nie może wyeliminować bólu.

Maść żywiczna

Tradycyjni uzdrowiciele zalecają przygotowanie w domu maści znieczulającej z żywicy świerkowej. Jest zmieszany z równymi objętościami medycznej wazeliny i kremu dla dzieci oraz kilka kropel kosmetycznego olejku migdałowego. Maść jest również stosowana jako środek profilaktyczny na ból podczas hipotermii..

Maść żywokostowa

Roślina lecznicza ma złożony wpływ na organizm ludzki, co jest szczególnie ważne w przypadku złamań. Maść z żywokostu łagodzi stany zapalne, zmniejsza nasilenie bólu i obrzęku. Aby wyeliminować dyskomfort w dolnej części pleców, przywróć uszkodzone struktury kostne, wcieraj produkt 2-3 razy dziennie. Żywokost jest częścią balsamów Dikul, Sofia, 911.

Leki

Aby wyeliminować silny ból kości ogonowej, lekarz przepisuje leki przeciwbólowe w tabletkach, a łagodny dyskomfort można pozbyć się za pomocą maści, kremów i balsamów.

Ibuprofen

Lek ma wyraźne działanie przeciwzapalne, zmniejszające przekrwienie, przeciwbólowe. Składniki maści szybko wchłaniają się przez skórę, wykazując działanie terapeutyczne już po kilku minutach.

Diklofenak

Silne działanie przeciwbólowe maści i tabletek Diklofenaku jest równoważone przez jego skutki uboczne. Leki nie mogą być stosowane dłużej niż tydzień, w przeciwnym razie istnieje duże prawdopodobieństwo uszkodzenia błony śluzowej żołądka.

Ketoprofen

Jest to jeden z najbezpieczniejszych dostępnych niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Maść i tabletki szybko radzą sobie z bólem, obrzękiem zapalnym, miejscowym wzrostem temperatury w okolicy kości ogonowej.

Indometacyna

Tabletki i maść indometacyny stosuje się wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza ze względu na szeroki wachlarz przeciwwskazań. Pomimo silnego działania przeciwbólowego leku stosuje się go, gdy bezpieczniejsze leki są nieskuteczne.

Naproksen

Tabletki o działaniu przeciwzapalnym i przeciwbólowym stosuje się w celu wyeliminowania bólu kości ogonowej, wywołanego urazami lub zaostrzeniem osteochondrozy. Naproksen jest dobrze tolerowany, rzadko powoduje działania niepożądane.

Chloroetyl

Aerozol charakteryzuje się znieczuleniem ogólnym, miejscowym działaniem przeciwbólowym. Służy do krótkotrwałego, powierzchownego znieczulenia na stłuczenia kości ogonowej.

Dolobene

Żel zawiera dekspantenol, dimetylosulfotlenek, heparynę. Wskazane jest stosowanie leku w przypadku urazów z towarzyszącym uszkodzeniem skóry, zerwaniem więzadeł, mięśni, ścięgien.

Traumeel S

Środek homeopatyczny zawiera składniki ziołowe i przydatne syntetyczne dodatki. Działanie przeciwbólowe maści i żelu objawia się gromadzeniem się składników aktywnych w patologicznych ogniskach.

Czego nie robić w przypadku bólu kości ogonowej

W przypadku bólu nie można stosować ogrzewania kości ogonowej na sucho i na mokro. Nie bierz gorących kąpieli, używaj poduszki rozgrzewającej lub worków z solą morską. Aktywność fizyczna powinna być umiarkowana, aw niektórych przypadkach lekarz zaleca pacjentom odpoczynek w łóżku.

Podobne artykuły

Jak zapomnieć o bólu stawów?

  • Bóle stawów ograniczają Twoje ruchy i satysfakcjonujące życie...
  • Martwisz się o dyskomfort, chrupanie i systematyczny ból...
  • Być może wypróbowałeś kilka leków, kremów i maści...
  • Ale sądząc po tym, że czytasz te wersety, niewiele ci pomogły...

Ale ortopeda Valentin Dikul twierdzi, że istnieje naprawdę skuteczny środek na ból stawów! Czytaj więcej >>>