Główny

Kifoza

Leczenie chorób kręgosłupa

Prawie każdy ma problemy z kręgosłupem w ciągu swojego życia..

Jeśli masz szczęście, ból pleców pojawia się w wyniku zwykłego napięcia mięśni lub w następstwie urazu tkanki miękkiej. W innych przypadkach występują choroby kręgosłupa, które mogą wystąpić w jego różnych strukturach - kręgach, krążkach międzykręgowych, chrząstkach, więzadłach.

Klasyfikacja implikuje podział stanów patologicznych ze względu na etiologię na zwyrodnieniowo-dystroficzne, zapalne i urazowe. W zależności od czasu trwania kursu - ostry (trwający do 6 tygodni), podostry (6-12 tygodni) i przewlekły (ponad 12 tygodni). W momencie wystąpienia choroby kręgosłupa może być pierwotna (początkowo występująca w kręgosłupie) i wtórna (jako konsekwencja innych chorób, np. Przerzuty guzów do kręgów z innych narządów).

Leczenie kręgosłupa zależy od stopnia zaawansowania i charakteru patologii. Najpopularniejszy:

  • degeneracyjna choroba dystroficzna (osteochondroza);
  • zapalenie stawów kręgosłupa lub zapalenie kości i stawów;
  • zapalenie stawów międzykręgowych (międzykręgowych), które łączą ze sobą kręgi - spondyloartroza;
  • przepuklina krążki międzykręgowe;
  • kręgozmyk (ślizganie się kręgów);
  • złamania kompresyjne;
  • zwężenie kręgosłupa;
  • osteoporoza;
  • rwa kulszowa (uwięzienie nerwu kulszowego);
  • guzy kręgosłupa (kostniakomięsak, naczyniak krwionośny);
  • szpiczak (proliferacja tkanki nowotworowej w szpiku kostnym płaskich kości i kręgów, co powoduje ich zniszczenie i osteoporozę);
  • skrzywienie kręgosłupa (skolioza, kifoza, lordoza) powyżej 50 stopni.

Choroby kręgosłupa są niebezpieczne z punktu widzenia możliwego uszkodzenia rdzenia kręgowego i korzeni nerwowych, które opuszczają kanał kręgowy przez przestrzenie międzykręgowe. Ich ucisk przez przepuklinę, kręgosłup, osteofity, obrzęk zapalny, odłamki kości, krwiak lub guz powoduje objawy neurologiczne, niedowład, porażenie, a nawet kalectwo. Gdy uszkodzenie jest zlokalizowane w odcinku szyjnym kręgosłupa, pojawiają się silne bóle głowy w potylicy, zawroty głowy, utrata przytomności, przejściowe niewyraźne widzenie i zaburzenia słuchu. W patologii odcinka piersiowego obserwuje się ból serca, skoki ciśnienia i duszność. W przypadku problemów w okolicy lędźwiowej obserwuje się drętwienie pośladków, ud, podudzi, stóp, stwierdza się osłabienie mięśni (zdejmuje nogi). Jeśli kość krzyżowa jest uszkodzona, istnieje duże prawdopodobieństwo naruszenia przednich gałęzi krzyżowych nerwów rdzeniowych i towarzyszących im naczyń. Powoduje to utrudnione krążenie krwi w kończynach od strony kompresji, skurcze nóg, a także dysfunkcja narządów miednicy (utrudnione wypróżnianie).

Leczenie schorzeń kręgosłupa wymaga początkowej prawidłowej diagnozy. Polega na wykluczeniu lub potwierdzeniu źródeł bólu kręgosłupa, które mogą być po prostu odzwierciedleniem patologii narządów wewnętrznych, np. Zapalenie nerek, choroby ginekologiczne lub urazowe, zapalenie okolicznych tkanek miękkich.

Standardowe metody badania wyrostka zębodołowego: diagnostyka rentgenowska, tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny, densytometria (pomiar gęstości mineralnej kości). Dodatkowo można przepisać mielografię, dyskografię, badanie aktywności elektrycznej włókien nerwowych.

Na początek przy bólach mięśniowo-szkieletowych konieczne jest zmniejszenie obciążenia chorego kręgosłupa. Oznacza to eliminację przeciążenia podczas długiego chodzenia lub siedzenia, stosowanie specjalnych przyrządów ortopedycznych do podtrzymywania i ochrony kręgosłupa (kołnierz, gorsety, pas). Ale jednocześnie należy unikać leżenia w łóżku, co pogłębia przekrwienie naczyń żylnych, zwiększa obrzęk wokół zapalenia i przyczynia się do dodatkowej kompresji kręgosłupa..

Lek

Aby wyeliminować ból, stosuje się leki objawowe - nie narkotyczne leki przeciwbólowe i NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne), środki zwiotczające mięśnie.

Nazwy handlowe mogą się różnić, ale najważniejsze są aktywne składniki leków - diklofenak, ketoprofen, indometacyna, piroksykam, naproksen, ibuprofen. Składniki aktywne nowej generacji, które mają mniejszy wpływ na przewód pokarmowy - meloksykam, nimesulid, celekoksyb, rofekoksyb.

Leki można stosować w postaci tabletek, w postaci maści lub plastrów przezskórnych na dotknięty obszar, zastrzyki.

Wśród środków ludowych bardzo popularny jest olejek z dziurawca zwyczajnego, który jest podgrzewany i leczony gorącymi kompresami na rwę kulszową, ból lędźwiowy, lumbago i ograniczoną ruchomość kręgosłupa. Możesz również masować ciepłym olejem. Rozciągając się w górę iw dół, olejek wciera się wzdłuż kręgosłupa. Przebieg masaży trwa 14 dni, dwa razy w roku.

Inną patogenetyczną przyczyną bólu pleców w chorobach kręgosłupa jest odruchowy skurcz mięśni. Mięśnie spazmatyczne również wywierają nacisk na zakończenia nerwowe, co powoduje silne objawy bólowe. Właśnie w takich przypadkach stosuję tabletki lub zastrzyki z lekami - środkami zwiotczającymi mięśnie. Ich mechanizm działania pozwala na zablokowanie patologicznego skurczu mięśni bez utraty siły mięśni. Mydocalm, Sirdalud zmniejszają ból, zmniejszają napięcie mięśniowe, co poprawia zdolności motoryczne pacjenta i ułatwia wykonywanie ćwiczeń ruchowych (ćwiczenia fizjoterapeutyczne).

Najszybsze ustąpienie bólu, napięcia mięśniowego, poprawę ruchomości wyrostka zębodołowego w jego schorzeniach można osiągnąć łącząc stosowanie leków przeciwbólowych, NLPZ i zwiotczających mięśnie.

W przypadku zespołu długotrwałego bólu zaczynają pojawiać się zmiany w stanie psychicznym osoby (szczególnie u osób starszych). Występują objawy depresji, lęku, braku snu, wyczerpania emocjonalnego. Dla pacjentów przewlekle ważne jest nie tylko wyleczenie kręgosłupa, ale także poprawa nastroju psychicznego. W tym celu możesz skorzystać z terapii poznawczo-behawioralnej. Ważna jest rehabilitacja społeczna pacjentów i ich powrót do czynnej aktywności zawodowej. Do utrzymania układu nerwowego stosuje się także leki - przeciwdepresyjne i uspokajające na dzień..

Fizjoterapia

Poprawa kondycji kręgosłupa pomaga rozwinąć umiejętności prawidłowej fizjologii ruchów i budowy kręgosłupa.

Choroby pleców i kręgosłupa leczy się następującymi metodami o udowodnionej skuteczności:

  • Terapia manualna;
  • układy zawieszenia (obróbka w stanie nieważkości);
  • Pętle Gleason do rozwoju szyi;
  • wspólna gimnastyka według Bubnovsky'ego;
  • uwolnienie mięśniowo-powięziowe,
  • poizometryczna relaksacja mięśni przykręgowych;
  • nauka prawidłowej postawy i bezpiecznych wariantów codziennych ruchów związanych z podnoszeniem ciężarów.

Lista chorób kręgosłupa

Choroby kręgosłupa obejmują obszerną listę różnych patologii klinicznych, które pojawiają się z tego czy innego powodu i mają różne objawy bólu, cechy, objawy i leczenie. W artykule rozważymy, jakie są objawy neurologiczne i deformacyjne w chorobach i urazach kręgu stawowego, a także przedstawimy najpełniejszy katalog wszystkich chorób kręgosłupa występujących w dzieciństwie, wieku średnim i starszym oraz u osób starszych..

Odniesienie anatomiczne

Kręgosłup, czyli ludzki kręgosłup, jest główną osiową częścią szkieletu, składającą się z różnych kręgów, stawów, krążków międzykręgowych i innych formacji mięśniowo-szkieletowych, połączonych ze sobą szeregowo. Głównym celem głównej kości kręgosłupa szkieletu jest utrzymanie równowagi u ludzi, zmiękczenie (amortyzacja) ostrymi wstrząsami i uderzeniami, przy obciążeniach mechanicznych, dynamicznych i statycznych ciała.

W sumie istnieją 24 kręgi pionowe (stawy ciała), które są podzielone na osobne kategorie lub grupy (działy), które mają własne nazwy:

  • Kręgosłup szyjny składa się z 7 kręgów, oznaczonych w anatomicznej topografii jako C1 - C7.
  • Piersiowa część osi kręgosłupa połączona jest grupą stawów kręgosłupa, składającą się z 12 kręgów, oznaczonych anatomicznie jako Th1 - Th12.
  • Kręgosłup lędźwiowy i krzyżowy zawsze były ze sobą związane, ponieważ ta formacja kostno-stawowa w terminologii medycznej jest określana jako kręgosłup lędźwiowo-krzyżowy, składający się z kręgów L1 - L5 (lędźwiowy) i S1 - S5 (krzyżowy).
  • Okolica kości ogonowej to grupa formacji kostno-stawowych uzupełniających podstawę układu mięśniowo-szkieletowego kręgosłupa, które topograficznie określa się jako Co1 - Co5.

Istnieją dwa rodzaje chorób kręgosłupa, które są naruszeniem budowy anatomicznej związanej ze zmianą położenia osiowego elementów kostno-stawowych przestrzeni międzykręgowej..

Tak więc lordoza jest brzusznym przemieszczeniem odcinka szyjnego i lędźwiowego, a kifoza to przemieszczenie grzbietowe odcinków piersiowych i lędźwiowo-krzyżowych układu kręgowego. Innymi słowy, w pierwszym przypadku segmenty kostno-stawowe są zakrzywione do przodu, aw drugim przypadku do tyłu..

Takie choroby kręgosłupa i stawów u ludzi mogą mieć zarówno nabyty charakter schorzenia patologicznego, jak i powstać w wyniku dziedzicznych zmian kształtu anatomicznego. Nasilenie i leczenie tego typu schorzeń kręgosłupa określa się na podstawie badania rentgenowskiego.

Skuteczną metodą leczenia dziedzicznych lub nabytych anomalii patologicznych jest tradycyjna farmakoterapia oraz alternatywne metody interwencji medycznej (specjalny masaż, ćwiczenia fizjoterapeutyczne, noszenie bandaży, zabiegi fizjoterapeutyczne). Podczas leczenia nabytej postaci patologicznej lordozy lub kifozy należy wziąć pod uwagę choroby współistniejące, ponieważ mogą one być czynnikiem przyczynowo-skutkowym w rozwoju skrzywienia kręgów.

Skrzywienie kręgosłupa

Skolioza to choroba kręgosłupa związana z trójpłaszczyznową deformacją kręgosłupa, która może skutkować wrodzoną, nabytą lub pourazową skrzywieniem osi kręgosłupa. Choroby skoliotyczne kręgosłupa i kręgosłupa najczęściej postępują we wczesnym dzieciństwie i / lub w wieku młodzieńczym, kiedy skrzywienie boczne w płaszczyźnie czołowej wpływa na rosnący organizm. Najczęściej deformacja okresu wzrostu lub stan skoliotyczny kręgosłupa, jako choroba ortopedyczna, objawia się u dzieci w wieku 6-15 lat, a odchylenie patologiczne występuje częściej u dziewcząt, przekraczając podobną anomalię ortopedyczną u chłopców 3-5 razy. Istnieją różne rodzaje deformacji, które różnią się strefą lokalizacji:

  • Skolioza klatki piersiowej - choroby kręgosłupa, w których skrzywienie obserwuje się tylko w okolicy klatki piersiowej.
  • Skolioza lędźwiowa - schorzenia kręgosłupa dotykające tylko szkieletu lędźwiowego.
  • Krzywizna lędźwiowo-lędźwiowa jest chorobą skoliotyczną kręgosłupa, w której jeden stan deformacji jest rozpoznawany w odcinku piersiowo-lędźwiowym kręgosłupa..
  • Skolioza złożona jest chorobą ludzkiego kręgosłupa, w której stwierdza się podwójną krzywiznę w kształcie litery S..

Konieczne jest leczenie choroby, czyli deformacji ortopedycznej od jej wczesnych objawów.

Ważne jest, aby wiedzieć, że nie ma leczenia skoliozy..

Jedyną skuteczną metodą działania terapeutycznego jest gimnastyka przeciwskoliozowa, specjalny masaż leczniczy, terapia gorsetowa lub korekcja chirurgiczna..

Choroba zwyrodnieniowa stawów kręgosłupa

Choroba zwyrodnieniowa stawów (choroba zwyrodnieniowa stawów, artretyzm) to choroba kręgosłupa, na którą składa się duża grupa różnorodnych schorzeń o charakterze neurologicznym związanych z zespołem degeneracyjno-dystroficznym schorzeń stawów, kręgów i krążków międzykręgowych, których przyczyną jest uszkodzenie tkanki chrzęstnej na powierzchni układu mięśniowo-szkieletowego. Patologiczny proces zapalny o wyniku biologicznym, morfologicznym i klinicznym obejmuje nie tylko chrząstkę stawową, ale także kość podchrzęstną, ścięgna więzadłowe, torebkę, błonę maziową i mięśnie okołostawowe.

Leczenie schorzeń kręgosłupa i stawów rozpoczyna się po wystąpieniu bólu w zdeformowanych segmentach, co prowadzi do ich niewydolności funkcjonalnej. Choroba zwyrodnieniowa stawów, jako zbiorowe określenie patologii neurologicznej, jest najczęstszym rodzajem uszkodzenia elementów stawowych i kostnych kręgosłupa. Leczenie choroby w stanie zaawansowanym pełni rolę czynnika wspomagającego, poprawiającego na pewien czas jakość życia pacjenta. Często przyczyną niepełnosprawności i niepełnosprawności człowieka jest choroba układu kręgowego, ze złożonymi postaciami zaburzeń układu mięśniowo-szkieletowego..

Badania zakrojone na szeroką skalę na całym świecie potwierdziły, że choroba zwyrodnieniowa stawów jest powszechną postacią patologii klinicznej, występującą u 7% światowej populacji. Główną kategorią leczenia są osoby w wieku od 35 do 45 lat. Jednak obecnie objawy kliniczne mają tendencję do odmładzania. Coraz częściej degeneracyjne zniszczenia w elementach kostno-stawowych kręgosłupa stwierdza się u młodych ludzi w wieku 15-16 lat. Przyczyną choroby zwyrodnieniowej stawów są biologiczne i / lub mechaniczne komponenty związane z dziedziczną, ewolucyjną, metaboliczną lub pourazową formą edukacji. Czynnikiem ryzyka dla pierwotnej postaci choroby zwyrodnieniowej stawów jest:

  • genetyczne predyspozycje;
  • zawodowa działalność człowieka;
  • warunki klimatyczne, w tym brak równowagi ekologicznej;
  • nadwaga;
  • przedłużone fizyczne przeciążenie;
  • rasa i / lub pochodzenie etniczne;
  • niedobór mikrokomponentów mineralnych i witaminowych;
  • infekcyjne i / lub bakteryjne zmiany chorobowe odcinków kostno-stawowych kręgosłupa;
  • współistniejące kliniczne objawy ostrego lub przewlekłego przebiegu;
  • uraz lub mikrouraz (pęknięcia, stłuczenia) stawu;
  • starsza osoba.

Ogólne objawy charakteryzujące chorobę neurologiczną:

  • bolesne odczucia podczas chodzenia, krępowanie i ograniczanie ruchu;
  • ból, ciągnięcie lub ostry ból, który nasila się podczas stania.

Choroba będzie postępować każdego dnia, jeśli nie podejmiesz działań terapeutycznych i profilaktycznych, w tym:

  • leczenie terapeutyczne środkami farmakologicznymi;
  • metody korekcji manualnej i fizjoterapii;
  • endoprotetyka stawów;
  • masaż leczniczy i wychowanie fizyczne;
  • leczenie rehabilitacyjne sanatoryjne.

Zapobieganie chorobom stawów w chorobie zwyrodnieniowej stawów to utrata masy ciała, zbilansowane odżywianie, wystarczająca aktywność fizyczna, terminowy dostęp do lekarza.

Osteochondroza różnych części kręgosłupa

W zależności od strefy lokalizacji dostępne są:

  • osteochondroza szyjki macicy;
  • uszkodzenie kręgosłupa piersiowego;
  • osteochondroza lędźwiowo-krzyżowa.

Choroba to cały zespół zaburzeń dystroficznych kręgosłupa (kręgów kostnych, stawów i krążków międzykręgowych) związanych z przewlekłym przebiegiem kompresyjnego ucisku korzeni nerwowych w kanałach kręgowych.

Podstawową przyczyną zaburzeń zwyrodnieniowo-dystroficznych chrząstki stawowej kręgosłupa jest wyprostowana postawa. Podczas życia w organizmie człowieka dochodzi do ścierania tkanki stawowej, prowadzącego do osiowego przemieszczenia segmentów kręgów, w wyniku którego tracą one swój pierwotnie prawidłowy kształt anatomiczny, tracą elastyczność, siłę oraz doświadczają niedoboru płynnej konsystencji w jądrze miażdżystym. Aby przyspieszyć te procesy metaboliczne, prawdopodobnie w następujących warunkach:

  • z ograniczoną ruchomością lub odwrotnie, z nadpobudliwą i nieracjonalną lub asymetryczną pracą odcinków kręgów;
  • z niewystarczającym nasyceniem trzonów kręgów składnikami witaminowymi i / lub mineralnymi.

Ważną rolę odgrywa czynnik przyczynowy stymulujący przyspieszenie zwyrodnienia stawów - nadwagę człowieka, a także stany deformacyjne podstawy podporowej, czyli stopy. Patologiczne lub anatomiczne zmiany w łukach podłużnych i poprzecznych dystalnej części kończyny dolnej nie zapewniają układowi mięśniowo-szkieletowemu wystarczającej amortyzacji, co prowadzi do utraty równowagi i przeciążenia stawów międzykręgowych układu anatomicznego szkieletu.

Przedwczesne leczenie farmakologiczne i / lub opóźniona fizjoterapia osteochondrozy w różnych częściach kręgosłupa może prowadzić do komplikacji i zapewnić dalszy postęp degeneracji struktur kostno-stawowych i mięśniowych kręgosłupa. Na przykład prowadzą do wypukłości i / lub przepukliny krążków międzykręgowych, zapalenia korzonków nerwowych, zwężenia i innych chorób o podłożu neurologicznym.

Występ krążka międzykręgowego

Patologiczny proces, w którym krążek międzykręgowy wybrzusza się do kanału kręgowego bez pęknięcia pierścienia włóknistego, w neurologii określa się jako wypukłość. Nie będąc chorobą niezależną, ale konsekwencją, a na etapie osteochondrozy, wypukłość często dotyka dolnego odcinka pleców, zlokalizowanego w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, rzadziej wykrywa się powikłanie zwyrodnieniowe odcinka szyjnego.

Klasycznym objawem bólowym występu lędźwiowego jest ból pleców, drętwienie w okolicy pachwiny i kończyn dolnych, aw przypadku neurologicznej patologii szyjki macicy ból w kręgach szyjnych, zawroty głowy, ból w okolicy potylicznej, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe.

Metody leczenia - zastrzyki blokujące, codzienny masaż, terapia jogi, zestaw ćwiczeń gimnastycznych leczniczo-profilaktycznych.

Przepuklina międzykręgowa

Kolejnym etapem degeneracyjno-dystroficznego zniszczenia kręgosłupa jest przepuklina krążków międzykręgowych, charakteryzująca się przemieszczeniem jądra miażdżystego poza trzon kręgu z pęknięciem pierścienia włóknistego. Według danych statystycznych najprawdopodobniej patologia neurologiczna dotyczy kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego, gdzie notuje się około 150 przypadków na 100 tysięcy ludności świata. Ból, ograniczenie ruchomości, sztywność w miejscu zmiany - to główne objawy bólowe przepukliny międzykręgowej. Prowadzone jest planowe leczenie lekarskie i fizjoterapeutyczne, aw przypadku, gdy wielkość przepukliny przekracza 5 mm zaleca się leczenie operacyjne.

Zwężenie kręgosłupa

Często za pomocą rezonansu magnetycznego lub tomografii komputerowej lekarz prowadzący określa przewlekły przebieg choroby neurologicznej, w której wykrywane jest patologiczne zwężenie kanału centralnego kręgosłupa, które w medycynie określa się jako zwężenie kanału kręgowego. Etiologia przewlekłego przebiegu choroby wynika z wrodzonej lub nabytej patologii. Wrodzoną postać zwężenia można przypisać anatomicznym cechom osoby, powstałym podczas rozwoju wewnątrzmacicznego:

  • skrócenie łuku kręgowego;
  • kostnienie lub achondroplazja elementów kostno-stawowych kręgosłupa;
  • chrząstka lub włókniste rozszczepienie trzonu kręgu.

Jednak najczęściej zwężenie kręgosłupa jest nabytą postacią przewlekłego schorzenia układu kręgowego. Możliwe przyczyny patologii neurologicznej obejmują:

  • zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa lub zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa;
  • skostniała przepuklina międzykręgowa;
  • porażka przez reumatoidalne zapalenie stawów;
  • kręgozmyk i tak dalej.

Objawy kliniczne, które przeszkadzają pacjentowi:

  • ostry ból pleców;
  • bolesne odczucia typu korzonków nerwowych promieniujące do obu nóg;
  • osłabienie gorsetu kręgosłupa.

Leczenie zwężenia kręgów obejmuje leczenie zachowawcze i zabieg chirurgiczny. Wśród skutecznego leczenia metodą terapeutyczną można wyróżnić powołanie leków przeciwzapalnych o działaniu niesteroidowym i przeciwbólowych.

Chirurgicznym sposobem na pozbycie się zwężenia kręgosłupa jest dekompresyjna laminektomia, czyli założenie stabilizującego układu międzykręgowego, który umożliwia ustalenie prawidłowego ustawienia korpusów podporowych kręgosłupa.

Ból pleców

Lumbago to dość powszechny objaw bólu, charakteryzujący się ostrym bólem lędźwiowym w dolnej części pleców, który bardzo często mylony jest z rwą kulszową.

Ostre objawy bólowe z reguły pojawiają się w momencie największej aktywności fizycznej okolicy lędźwiowo-krzyżowej lub po niej. Czynnikiem prowokującym jest przeciążenie strefy lędźwiowej, osiowe przemieszczenie kręgów lub wrodzona anomalia neurologiczna. Nagły ostry ból w dolnej części pleców może wystąpić po hipotermii lub przegrzaniu ciała. Bolesne odczucia o charakterze pulsującym, przeszywającym lub pękającym są zlokalizowane głęboko w mięśniach i segmentach kostno-stawowych, na które osoba reaguje wymuszoną postawą, stając się całkowicie bezradną. Każda próba ruchu nasila atak bólu, wywołując jeszcze większy skurcz mięśni gorsetu lędźwiowego. Nie udało się jeszcze ostatecznie ustalić związku przyczynowego występowania. Niektórzy eksperci medyczni sugerują, że przyczyną nagłego zapalenia okolicy lędźwiowo-krzyżowej jest zewnętrzne podrażnienie o charakterze zakaźnym..

Leki przeciwbólowe, przeciwbólowe i przeciwskurczowe leki farmakologiczne, a także fizjoterapia funkcjonalna pomogą powstrzymać ból pleców.

Rwa kulszowa lędźwiowo-krzyżowa

Lista najczęstszych chorób kręgosłupa trwa - rwa kulszowa lub lędźwiowo-krzyżowe zapalenie korzonków nerwowych. Patologia neurologiczna jest spowodowana upośledzoną wrażliwością i aktywnością motoryczną dolnej części pleców. Stan kliniczny zapewnia porażka korzeni nerwowych rdzenia kręgowego, a raczej nerwu splotu krzyżowego (nerw kulszowy). Rwa kulszowa jest jedną z możliwych konsekwencji rozwoju osteochondrozy kręgosłupa. Naruszenie wiązek włókien nerwowych następuje z powodu obniżenia wysokości (ścierania) dysków i tworzenia się brzeżnych osteofitów - patologicznych narośli na powierzchni tkanki kostnej. Objawowe objawy zapalenia korzonków lędźwiowo-krzyżowych:

  • ból promieniujący do pośladka, uda, podudzia i / lub stopy;
  • zmniejszyć odruch bólowy, czasami można zgiąć nogę w kolanie;
  • przy nagłych ruchach i podczas chodzenia lumbago jest odczuwalne w kręgosłupie zmiany.

Inne czynniki sprawcze wystąpienia patologii neurologicznej to: hipotermia ciała, mechaniczne uszkodzenie okolicy lędźwiowej, które doprowadziło do osiowego przemieszczenia ciał kostno-stawowych kręgosłupa.

Uwaga! Należy mieć świadomość, że rwa kulszowa nie jest związana z podnoszeniem ciężarów.

Jak uniknąć chorób kręgosłupa

Naturalne starzenie się organizmu jest nieuniknionym naruszeniem procesów metabolicznych. Nie należy jednak dobrowolnie przyspieszać tych procesów. W neurologii istnieje coś takiego jak dorsopatia kręgosłupa. Nie będąc chorobą niezależną, termin medyczny ma uogólnione znaczenie, które charakteryzuje ogólne oznaki i objawy bólu kręgosłupa. Na dorsopatię cierpią nie tylko dorośli, ale także dzieci. Dlatego zapobieganie chorobom kręgosłupa powinno być prowadzone w sposób ciągły przez całe życie. To wymaga bardzo niewiele:

  • unikać traumatycznych sytuacji;
  • umiarkowanie rozkładaj obciążenie kręgosłupa podczas uprawiania sportu, zajęć na świeżym powietrzu lub podczas pracy przy komputerze;
  • monitorować odżywianie, to znaczy nie nadużywać słonych, tłustych, wędzonych i marynowanych potraw;
  • pozbyć się złych nawyków - palenia, alkoholu;
  • codziennie utrzymywać w dobrej kondycji układ mięśniowo-szkieletowy wykonując gimnastykę leczniczą i profilaktyczną;
  • monitorować własną higienę ciała;
  • unikać zakaźnych zmian w ciele;
  • leczyć wszelkie patologie neurologiczne na czas;
  • śpij prawidłowo, używając specjalnych produktów ortopedycznych dla zdrowego snu.

Przestrzegając tych prostych zasad hostelu, można odłożyć wszelkie choroby neurologiczne i ewentualne choroby ogólnoustrojowych anatomicznych narządów życiowych..

Choroby kręgosłupa

  • Wszystko
  • I
  • b
  • W
  • re
  • re
  • I
  • DO
  • L
  • M
  • H.
  • O
  • P.
  • R
  • Z
  • T
  • fa
  • X
  • do
  • mi

Chorób kręgosłupa jest bardzo dużo, ale najczęściej występuje szereg chorób o znaczeniu klinicznym.

Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa). Ta choroba jest rodzajem zapalenia stawów, w którym występuje przewlekłe zapalenie stawów kręgosłupa, stawów krzyżowo-biodrowych. Początkowo stan zapalny występuje w stawach krzyżowo-biodrowych, następnie rozprzestrzenia się na kręgosłup, prowadząc do sztywności i ograniczonej ruchomości. Przy długotrwałym zapaleniu stawów kręgosłupa (zapalenie stawów kręgosłupa) w więzadłach wokół krążków międzykręgowych tworzą się złogi wapnia, co prowadzi do osłabienia dysków i zmniejszenia ich funkcji amortyzacji i wsparcia. W miarę gromadzenia się złogów wapnia w więzadłach następuje znaczne zmniejszenie zakresu ruchu i elastyczności kręgosłupa. Choroba może rozwinąć się w zespolenie kręgów, które nazywa się zesztywnieniem. W wyniku zesztywnienia kręgosłup traci ruchomość, kręgi stają się kruche, a ryzyko złamań kręgów wzrasta. Oprócz uszkodzenia kręgosłupa choroba Bechterewa prowadzi do zakłóceń w pracy innych narządów, gdyż choroba ma charakter ogólnoustrojowy.

Występ dysku

Występy dysków nie są rzadkie i często są wizualizowane na skanach MRI lub CT. Jednak sama obecność wypukłości nie jest klinicznie szczególnie istotnym odkryciem, zwłaszcza jeśli występuje u starszych pacjentów, ponieważ częściej obecność wypukłości wskazuje na zwyrodnieniowe zmiany inwolucyjne w kręgosłupie. Występ ma znaczenie kliniczne tylko wtedy, gdy występuje ból..

Osteochondroza

Z biegiem czasu kręgosłup poddawany jest codziennym obciążeniom i drobnym kontuzjom, co ostatecznie prowadzi do zużycia krążków międzykręgowych i ich zwyrodnienia. Włóknisty pierścień krążka międzykręgowego ulega zniszczeniu pod wpływem stresu, dochodzi do mikropęknięć tkanki włóknistej, a następnie uszkodzony obszar zostaje zastąpiony tkanką bliznowatą, której właściwości elastyczne są znacznie gorsze niż tkanki włóknistej. Takie zmiany w pierścieniu włóknistym prowadzą do osłabienia amortyzujących funkcji krążka i zwiększonego ryzyka jego powtarzających się pęknięć. W miarę gojenia się pierścienia włóknistego galaretowata część krążka (jądro) również stopniowo się kurczy, co z kolei prowadzi do obniżenia wysokości krążka. Wraz ze spadkiem wysokości krążka międzykręgowego i zmniejszaniem się funkcji amortyzujących kręgi pod wpływem stresu zaczynają silniej oddziaływać na siebie, co prowadzi do powstawania narośli kostnych (osteofitów). Naruszenie integralności pierścienia włóknistego prowadzi do powstania przepukliny dysku. Przepuklina dysku i osteofity mogą uciskać korzenie lub zwężenie, co prowadzi do pojawienia się objawów neurologicznych.

Zespół stawu twarzowego

Stawy fasetowe łączą ze sobą kręgi i zapewniają stabilność i ruchomość kręgów. Jak wszystkie inne stawy w ciele, stawy międzykręgowe podlegają degeneracyjnym zmianom w tkance chrzęstnej. W przypadku zapalenia stawów międzykręgowych dochodzi zarówno do naruszenia normalnych funkcji ruchu kręgosłupa, jak i do obrazu klinicznego (ból pleców, ograniczenie ruchomości).

Zwężenie otworu

Zwężenie otworu kręgowego to zwężenie otworu kręgowego, przez który przechodzi korzeń rdzenia kręgowego wychodząc z kręgosłupa. Z reguły na tle zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa dochodzi do zwężenia foraminalnego. Przepuklina krążka międzykręgowego, wypukłości, obrzęk tkanek miękkich i nadmierny wzrost kości (osteofity) mogą prowadzić do rozwoju zwężenia błony naczyniowej i kompresji korzenia

Zwężenie kręgosłupa

Zwężenie to zwężenie przestrzeni w kręgosłupie, przez którą przechodzi rdzeń kręgowy i korzenie kręgosłupa. Przestrzeń kanału kręgowego z reguły początkowo nie jest bardzo duża, zwłaszcza w odcinku szyjnym i piersiowym kręgosłupa, i staje się krytycznie mała przy różnych patologicznych zmianach kręgosłupa. Mogą to być zarówno zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa, jak i kontuzje. Znaczne zwężenie (zwężenie) kanału kręgowego prowadzi do ucisku na rdzeń kręgowy, objawiającego się bólem, osłabieniem kończyn, upośledzoną wrażliwością, w ciężkich przypadkach dysfunkcji pęcherza i jelit. Wiele osób starszych ma w mniejszym lub większym stopniu zwężenie kanału kręgowego. W przeciwieństwie do przepukliny dysku, w której jeden lub dwa nerwy są ściśnięte i pojawia się obraz radikulopatii, przy zwężeniu, efekt kompresji występuje jednocześnie na wielu nerwach i ten stan nazywa się mielopatią. W przypadku zwężenia możliwe jest leczenie zachowawcze, jeśli objawy są umiarkowane. Jeśli występują poważne objawy neurologiczne, zwykle zaleca się leczenie chirurgiczne, którego celem jest odbarczenie rdzenia kręgowego..

Przepuklina dysku

Przepuklina krążka pęknięcie pierścienia włóknistego otaczającego krążek międzykręgowy. To pęknięcie powoduje uwolnienie środkowej części krążka, która zawiera substancję zwaną galaretowatym jądrem miażdżystym. Ucisk kręgów od góry i od dołu powoduje wydostanie się jądra miażdżystego, który uciska najbliższe struktury nerwowe i powoduje silny ból i uszkodzenie nerwów. Przepuklina krążka najczęściej występuje w odcinku lędźwiowym kręgosłupa i jest czasami nazywana ekstruzją krążka.

Radikulopatia

Termin zapalenie korzonków nerwowych (radikulopatia) jest szeroko rozpowszechniony i oznacza kompresję korzenia. Zapalenie korzonków nerwowych może występować zarówno w odcinku lędźwiowym, jak i szyjnym lub znacznie rzadziej w odcinku piersiowym kręgosłupa. Ucisk korzenia występuje, gdy na korzeń nerwu występuje nadmierny nacisk. Nadmierny nacisk może pochodzić zarówno z tkanki kostnej, jak i miękkiej (mięśnie, chrząstki, więzadła). To ciśnienie zakłóca działanie nerwów, powodując ból, mrowienie, drętwienie lub osłabienie..

Osteoporoza to choroba, w której dochodzi do osłabienia tkanki kostnej, w tym kręgów, co zwiększa ryzyko złamań kręgów, nawet przy niewielkim wysiłku. Złamania kompresyjne kręgosłupa są najczęstszym typem złamań spowodowanym osteoporozą, przy osteoporozie możliwe są również złamania biodra i nadgarstka. Te złamania kręgów mogą zmienić kształt i siłę kręgosłupa, szczególnie u starszych kobiet, u których często pojawiają się deformacje kręgosłupa w obecności takich złamań. Kręgosłup staje się nadmiernie pochylony w okolicy klatki piersiowej (kifoza), a barki wybrzuszają się do przodu. W ciężkiej osteoporozie nawet proste ruchy, takie jak pochylanie się do przodu, mogą prowadzić do złamań kręgów.

Rwa kulszowa lędźwiowo-krzyżowa

Rwa kulszowa lędźwiowo-krzyżowa (rwa kulszowa) jest związana z uciskiem lub uszkodzeniem nerwu kulszowego. Nerw ten biegnie od dolnej części rdzenia kręgowego, wzdłuż tylnej części nogi, do stopy. Uraz lub ucisk na nerw kulszowy może powodować ból charakterystyczny dla rwy kulszowej: ostry lub piekący ból promieniujący od dolnej części pleców do uda i wzdłuż ścieżki nerwu kulszowego do stopy.

Spondyloza

Spondyloza jest chorobą zwyrodnieniową kręgosłupa, często prowadzącą do upośledzenia ruchomości kręgosłupa i jest spowodowana zmianami w tkance kostnej kręgów oraz rozwojem narośli kostnych (osteofitów).

Złamania kręgosłupa

Kręgi są bardzo mocne i mogą wytrzymać duży nacisk, a kręgosłup nie traci elastyczności. Ale, podobnie jak inne kości w ciele, mogą pęknąć pod wpływem ekstremalnego nadciśnienia, urazu lub choroby. W takich przypadkach urazy lub złamania kręgów mogą być zarówno niewielkie, jak i ciężkie..

Złamania kompresyjne

Jak sama nazwa wskazuje, złamania kompresyjne powstają w wyniku nadmiernych obciążeń osiowych, które zagrażają integralności trzonu kręgu. Osteoporoza jest jedną z głównych przyczyn złamań kompresyjnych, ponieważ zmniejsza się odporność kręgów na stres. W takich przypadkach nawet niewielki upadek, a nawet kaszel może doprowadzić do złamania kompresyjnego. Ludzie często postrzegają ból pleców jako normalny proces starzenia, a czasami złamania kompresyjne pozostają niezauważone. Powtarzające się złamania kompresyjne mogą prowadzić do obniżenia wysokości kręgosłupa. Inną częstą przyczyną złamań kompresyjnych jest uraz, taki jak upadek.

Często złamania kompresyjne kręgosłupa w końcu same się utrwalą (bez leczenia). Aby złagodzić ból, można przepisać NLPZ (na przykład aspirynę). W przypadku ciężkich złamań można zastosować metody chirurgiczne (wertebroplastykę i kyfoplastykę).

Wybuchowe pęknięcia

Wybuchowe pęknięcia występują zwykle w przypadku poważnych obrażeń (takich jak wypadek lub upadek z wysokości). Złamania wybuchowe są znacznie bardziej niebezpieczne niż złamania kompresyjne, ponieważ przednia i środkowa część trzonu kręgu są podzielone na kilka fragmentów, co może prowadzić do urazu rdzenia kręgowego. Ponadto, ze względu na fakt, że trzon kręgu traci swoją integralność, kręgosłup staje się niestabilny. W niektórych przypadkach, przy wybuchowych złamaniach, jeśli nie ma wpływu na rdzeń kręgowy, można przeprowadzić leczenie zachowawcze. Jeśli występują wolne fragmenty lub uszkodzenie struktur nerwowych, konieczne jest leczenie chirurgiczne..

Złamania zgięciowo-wyprostowe

Takie złamania są czasami nazywane złamaniami przypadkowymi, występującymi z ostrym zgięciem-wyprostem. Najczęściej do tego typu urazów dochodzi w wypadkach samochodowych, u osób zapiętych pasami bezpieczeństwa i dochodzi do złamania nie tylko kręgów, ale także więzadeł, krążków międzykręgowych, a czasem narządów wewnętrznych. Te złamania są zwykle niestabilne i wymagają leczenia chirurgicznego. Ten typ złamań występuje w 5-10% przypadków złamań kręgosłupa..

Złamanie zwichniętego kręgu. Takie złamania występują pod wpływem dużej siły i dochodzi nie tylko do naruszenia integralności trzonu kręgu, ale także do jego przemieszczenia (z powodu zerwania więzadeł, dysków). Te złamania często wymagają operacji..

Złamania są również klasyfikowane jako stabilne lub niestabilne. Złamania kompresyjne są ogólnie uważane za stabilne i nie wymagają operacji. Z drugiej strony niestabilne złamania (np. Złamania wybuchowe lub przypadkowe) zwykle wymagają leczenia chirurgicznego, często interwencji ratunkowej.

Kręgozmyk

Kręgozmyk to stan, w którym jeden kręg przesuwa się do przodu (podwichnięcie) w stosunku do drugiego. Spondylolisteza zwyrodnieniowa kręgów lędźwiowych jest często przyczyną nabytego zwężenia kanału kręgowego w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, szczególnie na poziomie L4 i L5 i może objawiać się klinicznie neurogennym chromaniem przestankowym.

Spondyloliza

Jest to naruszenie integralności łuku kręgowego. To zaburzenie może być wrodzone lub nabyte w ciągu życia. Spondyloliza może prowadzić do poślizgu kręgu (listez), zwłaszcza jeśli spondyloliza jest obustronna. Spondyloliza nabyta z reguły występuje po wysiłku stresowym i występuje u osób o intensywnej aktywności fizycznej, takich jak sportowcy (zwłaszcza ciężarowcy, piłkarze, gimnastycy). W ciężkiej spondylolizie leczenie, zwykle szybkie.

Mielopatia

Kiedy rdzeń kręgowy jest uciskany przez przepuklinę dysku lub zwężenie kanału kręgowego, pojawiają się charakterystyczne objawy neurologiczne uszkodzenia rdzenia kręgowego (mielopatia). Symptomatologia mielopatii jest zmienna i charakteryzuje się upośledzeniem motorycznym kończyn, upośledzoną wrażliwością, a czasami upośledzoną funkcją narządów miednicy. Jeśli rdzeń kręgowy jest poważnie uszkodzony, może brakować odruchów.

Zespół ogona końskiego

W rzeczywistości rdzeń kręgowy kończy się w punkcie L2 i rozgałęzia się w wiązkę nerwów, która we wszystkich kształtach przypomina ogon koński. Zespół ogona końskiego objawia się pewną grupą objawów (upośledzenie oddawania moczu, wypróżnianie, drętwienie wewnętrznej strony ud, okolicy odbytu, osłabienie kończyn dolnych). Z reguły w przypadku tego zespołu wskazana jest pilna operacja..

Deformacje kręgosłupa

Deformacja kręgosłupa oznacza jakiekolwiek znaczące odchylenie od normalnych krzywizn kręgosłupa. Najczęstsze to

  • Skolioza
  • Hiperkifoza
  • Hiperlordoza

Istnieje wiele przyczyn patologicznego skrzywienia kręgosłupa. Niektóre dzieci rodzą się z wrodzoną skoliozą lub wrodzoną hiperkifozą.

Czasami zaburzenia nerwów i mięśni, urazy lub inne stany powodują deformacje kręgosłupa (takie jak porażenie mózgowe).

Najczęściej (do 80-85%) skolioza występuje „idiopatyczna” (bez wyraźnego powodu). Skolioza idiopatyczna rozwija się stopniowo, ale może szybko postępować w okresie dojrzewania.

Skolioza

Termin skolioza został po raz pierwszy użyty do opisania tej deformacji kręgosłupa przez Hipokratesa w 400 rpne. Jest to choroba postępująca, której przyczyna jest nieznana (idiopatyczna) w 80% przypadków, chociaż istnieją dowody na szczególną rolę czynników genetycznych i odżywiania. Kobiety są 10 razy bardziej narażone na rozwój skoliozy niż mężczyźni. Skoliozie często towarzyszy skręcenie kręgosłupa, co prowadzi do deformacji łuków żebrowych i klatki piersiowej. Skolioza zwykle zaczyna się w okresie dojrzewania. Leczenie zachowawcze jest wystarczająco skuteczne w przypadku skoliozy 1-2 stopni. Przy ciężkiej deformacji (3-4 stopnie) i postępującej skoliozie w okresie dojrzewania zaleca się leczenie chirurgiczne (im wcześniej zostanie przeprowadzone leczenie operacyjne, tym dłuższe efekty są dużo lepsze).

Hiperkifoza

Lekka kifoza to naturalna skrzywienie kręgosłupa piersiowego, podczas gdy hiperkifoza to nadmierne pochylenie kręgosłupa do przodu w odcinku piersiowym (pochylenie). Hiperkifoza występuje często u osób starszych i zwykle wiąże się z osteoporozą i wcześniejszymi złamaniami kompresyjnymi kręgów. Przyczyną hiperkifozy mogą być również urazy, choroby układu hormonalnego i inne choroby. W okresie dojrzewania może wystąpić hiperkifoza, taka jak choroba Scheuermanna Mau, której charakter jest klinowata deformacja trzech lub więcej kręgów w odcinku piersiowym kręgosłupa. Z reguły w przypadku choroby Scheuermanna Mau leczenie zachowawcze jest dość skuteczne, ale przy kącie odchylenia od osi powyżej 60 stopni zaleca się leczenie chirurgiczne.

Hiperlordoza

Lordoza to naturalne zgięcie do wewnątrz kręgosłupa lędźwiowego, podczas gdy hiperlordoza to patologicznie powiększone zgięcie w odcinku lędźwiowym. Hiperlordozie zwykle towarzyszy nieprawidłowe pochylenie miednicy do przodu i często towarzyszy mu nadmierne wybrzuszenie pośladków. Objawy mogą obejmować ból i drętwienie, jeśli występuje ucisk na struktury nerwowe. Z reguły hiperlordoza jest spowodowana osłabieniem mięśni pleców, przeprostem, na przykład u kobiet w ciąży, u mężczyzn z nadmierną tkanką tłuszczową. Hiperlordoza jest również związana z dojrzewaniem.

Leczenie hiperlordozy zwykle nie jest wymagane, jeśli nie ma wpływu na struktury nerwowe.

Guzy kręgosłupa

Guzy kręgosłupa są rzadkie. Guzy mogą być łagodne lub złośliwe. Pierwotne złośliwe guzy rdzenia kręgowego są bardzo rzadkie. Złośliwe guzy rdzenia kręgowego zwykle mają charakter przerzutowy i koncentrują się głównie w innych narządach i tkankach..

Klinicznie i anatomicznie guzy można podzielić na zewnątrzoponowe, wewnątrzoponowe, pozaszpikowe i śródrdzeniowe..

W przypadku przerzutów do kości najczęściej występują guzy przerzutowe kręgosłupa.

Najczęstszymi guzami litymi wtórnymi do kręgosłupa są rak piersi, prostaty i nerki, które stanowią prawie 80% przerzutów do kręgosłupa. Guzy o nieznanej pierwotnej genezie stanowią około 5–10% przypadków. Przerzuty nowotworów układu krwiotwórczego wynoszą około 4% -10%.

Wykorzystanie materiałów jest dozwolone przy wskazaniu aktywnego hiperłącza do stałej strony artykułu.

Lista nazw najczęstszych chorób kręgosłupa, metody ich leczenia

Ból pleców występuje coraz częściej u osób w każdym wieku. Teraz trudno znaleźć osobę, która choć raz nigdy nie spotkała się z takimi zjawiskami. A dla większości mieszkańców naszego kraju choroba pleców jest już powszechną rzeczą..

Kiedy pojawia się dyskomfort w tym obszarze ciała, większość z nas po prostu przyjmuje środek znieczulający i nawet nie myśli o przyczynach dyskomfortu. I to jest bardzo złe, ponieważ ból może odzwierciedlać nie tylko zmęczenie organizmu, ale także obecność poważnych procesów patologicznych. Z naszego artykułu dowiesz się, jakie są choroby kręgosłupa, nazwy, listę najczęstszych i metody ich leczenia.

Klasyfikacja

Większość chorób kręgosłupa (SP) wpływa na układ nerwowy. Ze względu na specyfikę ich rozwoju, kształtu i struktury w medycynie wyróżnia się następujące wynagrodzenia:

  • anomalia rozwojowa;
  • uszkodzenie o charakterze dystroficzno-degeneracyjnym i metabolicznym;
  • konsekwencje urazów;
  • choroby onkologiczne;
  • dolegliwości zapalne wywoływane przez wirusy, bakterie i pasożyty.

Ponadto zapytania ofertowe są grupowane według lokalizacji.

Choroby kręgosłupa szyjnego i piersiowego są reprezentowane przez następujące zespoły:

  • odruch drażniący;
  • tonik mięśniowy;
  • neurodystroficzny;
  • korzeniowy.

Przedstawiono dolegliwości lędźwiowe:

  • lumbodynia i lumbago;
  • lumboischialgia;
  • coccygodynia.

Następnie rozważymy główne przyczyny chorób kręgosłupa..

Dlaczego pojawiają się pensje?

Zapytanie ofertowe może wynikać z:

  • zmiany związane z wiekiem;
  • Siedzący tryb życia;
  • nadużywanie aktywności fizycznej;
  • niewłaściwa pozycja ciała;
  • zranienie;
  • mieć nadwagę;
  • złe nawyki;
  • niewłaściwa lub niezrównoważona dieta;
  • przewlekłe patologie.

Czynnikami sprawczymi są również zatrucie lub infekcja organizmu..

Objawy chorób, ich leczenie

Przejawy ZP to:

  • kręgosłup (dotyczy tkanek i struktur kręgów);
  • pozakręgowe (patologie wpływają na tkanki znajdujące się obok kręgu).

Charakterystyczne objawy chorób pleców i kręgosłupa to:

  • początek bólu (jest zlokalizowany w dotkniętym obszarze kręgu, mają różną intensywność i charakter manifestacji);
  • ograniczona ruchliwość kręgosłupa;
  • naruszenie postawy;
  • drętwienie pleców i kończyn;
  • upośledzona integralność kości kręgowych.

Do pośrednich objawów ZP należą:

  • zawroty głowy;
  • zakłócenie narządów miednicy, czynności serca i układu oddechowego;
  • problemy trawienne;
  • bezsenność;
  • hałas ucha;
  • pogorszenie widzenia;
  • częste koszmary;
  • częste omdlenia.

Rozważmy szczegółowo najczęstsze wynagrodzenia.

Osteochondroza

Osteochondroza to dystroficzno-zwyrodnieniowy proces w chrząstce, która łączy kręgi. Tkanka zaczyna cierpieć na niedobór składników odżywczych, co prowadzi do zubożenia krążka międzykręgowego. W rezultacie staje się bardzo kruchy i nie spełnia już swojej funkcji..

Im bardziej pręt międzykręgowy staje się cieńszy, tym bardziej naciska na nerwy. Ponieważ nerwy są bardzo wrażliwe na jakąkolwiek siłę, osoba zaczyna odczuwać silny dyskomfort przy najmniejszym ruchu..

W zależności od obszaru pochodzenia osteochondroza to:

  • szyjny;
  • Klatka piersiowa;
  • lędźwiowy.

Do leczenia osteochondrozy użyj:

  • terapia lekowa;
  • sesje masażu i fizjoterapii;
  • specjalne ćwiczenia fizyczne.

Dodatkowo chory może zostać skierowany na terapię manualną i akupunkturę.

Zapalenie korzonków nerwowych

Ta choroba to zapalenie korzeni nerwowych. Infekcja, która atakuje nerwy lub zaawansowana osteochondroza, może wywołać rwę kulszową.

W prawie 90 procentach przypadków zapaleniu korzonków towarzyszy:

  • intensywny i długotrwały ból;
  • zmniejszona wrażliwość pleców;
  • owrzodzenia troficzne.

Zapalenie korzonków nerwowych ma bardzo negatywny wpływ na życie pacjenta, dlatego przy najmniejszych objawach osoba musi udać się do lekarza i przejść pełną diagnozę. Leczenie choroby polega na zastosowaniu:

  • specjalne leki;
  • procedury masażu i fizjoterapii;
  • gimnastyka lecznicza.

Uwaga! Osteochondroza i rwa kulszowa mogą powodować niepełnosprawność.

Przepuklina międzykręgowa

Ten ZP w większości przypadków występuje z powodu nieleczonego zapalenia korzonków nerwowych lub osteochondrozy. Przepuklina międzykręgowa (MG) to przemieszczenie jądra miażdżystego poza krąg, co powoduje pęknięcie pierścienia włóknistego. Jak pokazuje praktyka, MG najczęściej dotyka kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego. Ta choroba kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego charakteryzuje się następującymi objawami:

  • silne i długotrwałe bolesne odczucia;
  • ograniczona mobilność;
  • sztywność w dotkniętym obszarze.

Leczenie choroby obejmuje stosowanie technik zachowawczych i chirurgicznych. Ale jeśli przepuklina urosła o więcej niż 5 mm, usuwa się ją tylko za pomocą operacji.

Spondyloza

Z powodu tej choroby procesy zaczynają rosnąć na krawędziach kręgów, podobnie jak ciernie lub ptasi dziób. Zjawisko to może być wywołane urazami kręgosłupa, osteochondrozą lub skoliozą. Dolegliwości te powodują silny ból, z powodu ich nadwyrężenia pleców, a kręgosłup traci dotychczasową ruchomość..

Leczenie spondylozy obejmuje stosowanie specjalnych leków, sesje masażu i zabiegi fizjoterapeutyczne, dostosowania żywieniowe. Aby usunąć procesy, wykonywana jest operacja.

Zwężenie kręgosłupa (SPC)

Często przy diagnozowaniu pacjenta za pomocą rezonansu magnetycznego lub tomografii komputerowej lekarz może zauważyć przewlekłą chorobę neurologiczną, przez co kanał centralny kręgosłupa jest bardzo zwężony. Ta choroba nazywa się SEC. To zapytanie ofertowe występuje jako choroba wrodzona lub nabyta.

Wrodzona SPK może być spowodowana:

  • skrócenie łuku kręgowego;
  • kostnienie lub achondroplazja kręgosłupa;
  • rozszczep kręgosłupa.

Ale najczęściej SEC jest konsekwencją:

  • zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa;
  • skostniały MG;
  • reumatoidalne zapalenie stawów;
  • kręgozmyk.

Charakterystyczne objawowe objawy choroby obejmują występowanie:

  • ostry ból pleców promieniujący do nóg;
  • osłabienie gorsetu kręgowego.

Leczenie SPK polega na zastosowaniu leczenia zachowawczego i metod operacyjnych. Z reguły pacjentowi przepisuje się NLPZ i leki przeciwbólowe..

Jeżeli leczenie farmakologiczne nie daje pozytywnych rezultatów, wykonuje się dekompresyjną laminektomię: u pacjenta zakłada się stabilizujący układ międzykolcowy, który mocuje korpusy podtrzymujące kręgosłup w prawidłowej pozycji.

Osteoporoza

Patogeneza powodująca łamliwość kości nazywana jest osteoporozą. Może wpływać na wszystkie kości, powodując ich łatwe łamanie. Najczęściej osteoporoza występuje u osób starszych. Oprócz zmian związanych z wiekiem może to być spowodowane zaburzeniami hormonalnymi lub innymi patologiami (na przykład cukrzycą).

Leczenie tego zapytania ofertowego obejmuje:

  • stosowanie przez pacjenta leków o wysokim poziomie wapnia;
  • przestrzeganie pewnych zaleceń dietetycznych;
  • przyjmowanie leków hormonalnych (szczególnie ważne dla starszych kobiet).

Wszyscy pacjenci, u których zdiagnozowano osteoporozę, muszą regularnie wykonywać określone ćwiczenia fizyczne.

Skolioza

Skolioza jest koniecznie uwzględniona na liście typowych zapytań ofertowych. Choroba jest wrodzona lub nabyta. Przy tej chorobie kręgosłup przybiera kształt łacińskiej litery S, co jest spowodowane odchyleniem jego bocznej osi. Skolioza kręgosłupa może być konsekwencją nie tylko wrodzonej patologii, ale także:

  • osteoporoza;
  • gruźlica;
  • onkologia;
  • urazy;
  • niezdrowy tryb życia.

W celu leczenia choroby pacjentowi przepisuje się leki, masaż i terapię manualną. Za pomocą odpowiedniej aktywności fizycznej i specjalnych przyrządów ortopedycznych można poprawić stan pacjenta. Jeśli te metody nie dają dobrych wyników, wykonywana jest operacja.

Kifoza

Eksperci o tej nazwie określają nadmierne zginanie kręgosłupa. W medycynie ludowej zjawisko to znane jest jako garb. To zapytanie ofertowe może być spowodowane przez:

  • dziedziczna tendencja;
  • Porażenie mózgowe (przewlekła choroba mózgu);
  • poliomyelitis (choroba zakaźna, która najczęściej występuje u dzieci w wieku przedszkolnym);
  • naruszenie procesów metabolicznych;
  • złamania i urazy kręgu.

Trudno nawet wizualnie pomylić kifozę z innymi RF: z powodu wygięcia do tyłu klatki piersiowej „wciągnięta” do wewnątrz. Ta deformacja negatywnie wpływa na pracę wszystkich narządów wewnętrznych i układów człowieka. Łagodną kifozę można wyleczyć systematycznymi ćwiczeniami. W zaawansowanym stadium należy leczyć wyłącznie operacyjnie.

Zdrowy kręgosłup i kifoza

Skrzywienie kręgosłupa

Nadmierne wygięcie kręgosłupa do przodu nazywa się lordozą. To zapytanie ofertowe wynika z:

  • mieć nadwagę;
  • zwichnięcie stawu biodrowego;
  • nowotwory;
  • urazy kręgosłupa.

Również lordoza rozwija się u kobiet w ciąży. Podobnie jak kifoza, lordoza nie jest trudna do zdiagnozowania. Z powodu tej choroby zaburzona jest funkcjonalność przewodu pokarmowego i miednicy małej. Jeśli istnienie lordozy zostało ustalone na czas, pacjentowi przepisuje się:

  • leki;
  • Terapia ruchowa;
  • sesje masażu.

Zaawansowany stan jest leczony tylko operacją.

Spondyloartroza

Uszkodzenie stawów międzykręgowych kręgosłupa nazywa się spondyloartrozą. Choroba rozprzestrzenia się na chrząstki i worki międzystawowe. Choroba może wystąpić z powodu:

  • zaburzony metabolizm;
  • długie siedzenie (pracownicy biurowi, dzieci w wieku szkolnym i młodzież są zagrożeni);
  • nadmierny wysiłek fizyczny, przez który pojawiają się drobne pęknięcia w kręgosłupie (obserwowane u sportowców i facetów służących w wojsku).

Terapia spondyloartrozy obejmuje wyznaczenie leków łagodzących skurcz i stany zapalne. Aby przyspieszyć proces gojenia, pacjent może wykonać:

  • pływanie;
  • ciągnięcie;
  • gimnastyka;
  • akupunktura.
Spondyloartroza

Zapobieganie ZP

Metabolizm zostaje zakłócony z powodu starzenia się organizmu - naturalnego procesu, którego nie można uniknąć, ale można go przyspieszyć. W medycynie istnieje pojęcie zwane dorsopatią. Nie jest to niezależne zaburzenie, ale termin podsumowujący dyskomfort i ból kręgosłupa. Dorsopatia może wystąpić zarówno u dorosłych, jak iu dzieci. Aby uniknąć jego rozwoju i ogólnie chronić szyję, dolną część pleców i kręgosłup, zaleca się ciągłe przestrzeganie następujących wskazówek:

  • celowo nie wpadać w traumatyczne sytuacje;
  • kompetentnie rozprowadzaj ładunek na plecach podczas uprawiania sportu, zajęć na świeżym powietrzu, siedzącej pracy;
  • jedz zbilansowane (jedz słone, tłuste, marynowane i wędzone produkty w małych ilościach);
  • nie używaj nikotyny;
  • nie nadużywaj napojów alkoholowych;
  • systematycznie wykonywać ćwiczenia gimnastyczne;
  • przestrzegać higieny ciała;
  • unikać infekcji;
  • nie ignoruj ​​chorób neurologicznych, traktuj ich leczenie poważnie;
  • spać w prawidłowej postawie, w razie potrzeby użyć odpowiedniego produktu ortopedycznego.

Jeśli dyskomfort pleców zaczyna się objawiać z godną pozazdroszczenia regularnością, najlepiej udać się do lekarza. Terminowa diagnoza pacjenta za pomocą RTG, TK i MRI pomoże prawidłowo ustalić rasę choroby i wybrać najskuteczniejszą terapię.