Główny

Kifoza

Występ krążka międzykręgowego: leczenie, przyczyny, objawy

Chyba nie ma takiej osoby, która choć raz w życiu nie doświadczyła bólu pleców. Wraz z wiekiem ten objaw staje się prawie nieuniknionym towarzyszem, z którym trzeba znosić lub stale brać leki przeciwbólowe..

Umawiając się na wizytę u różnych lekarzy z powodu bólu pleców, osoba może otrzymać kilka różnych diagnoz, z których wiele jest straconych: osteochondroza, zapalenie korzonków nerwowych, lumbodynia, bóle grzbietowe, radikulopatia, dorsopatia i inne. Wiele osób uważa, że ​​są to różne choroby, że lekarze są zdezorientowani i nic nie wiedzą. Nie dodaje nam to optymizmu, surfujemy po Internecie, zamieszanie w głowie tylko się nasila.

Wszystkie te pojęcia to nazwy objawów takiego procesu, jak zmiany zwyrodnieniowo-dystroficzne kręgosłupa i krążków międzykręgowych o różnym nasileniu. Tak, ci, którzy są bardziej przyzwyczajeni, mogą nazwać to osteochondrozą, chociaż lekarze stopniowo odchodzą od tego terminu. Jedną z przyczyn bólu pleców jest wystawanie krążków międzykręgowych, o leczeniu których napiszemy poniżej..

Trochę anatomii

Nasz kręgosłup jest podporą dla całego ciała. Ale do zginania, zginania, toczenia musi być mobilny, dlatego składa się z wielu (a dokładniej 33) kręgów, które są połączone ze sobą przez stawy i więzadła. Takie połączenie w medycynie nazywa się pół-ruchomym - kręgosłup jest w stanie wykonywać ruchy jako całość, ale jednocześnie każdy kręg pozostaje nieruchomy względem głównej osi.

Faktem jest, że nasz kręgosłup spełnia jeszcze jedną ważną funkcję - chroni przed uszkodzeniem rdzenia kręgowego, który przez niego przechodzi..

Kręg ma tułów i łuk. Układane sekwencyjnie jeden na drugim trzony kręgów tworzą kręgosłup, a otwory wewnątrz łuków tworzą kanał kręgowy. Wyrostki przebiegają od łuków: dwa górne i dwa dolne wyrostki stawowe, prawy i lewy wyrostek poprzeczny oraz kolczasty (to te, które czujemy na plecach). Otwory otworowe znajdują się między sąsiednimi wyrostkami stawowymi. Za ich pośrednictwem korzenie kręgosłupa opuszczają rdzeń kręgowy..

Krążek międzykręgowy (IVD) znajduje się pomiędzy trzonami kręgów. Działa jako przegub częściowo ruchomy, a także pełni funkcję amortyzującą (łagodzi wstrząsy i wstrząsy).

Krążek jest chrzęstnym włóknistym pierścieniem, wewnątrz którego znajduje się jądro miażdżyste. Powyżej i poniżej jest pokryty cienkimi szklistymi płytkami, przez które jest odżywiany (sam IVD nie ma własnych naczyń).

Rdzeń ma galaretowatą strukturę, zdolną do kurczenia się i rozszerzania pod obciążeniem wzdłuż osi pionowej. Odżywianie jądra następuje przez pory końcowych płytek chrzęstnych przy mniej lub bardziej równomiernym wysiłku fizycznym. Dlatego zarówno bezruch, jak i nadmierne obciążenie kręgosłupa są szkodliwe dla jego normalnego funkcjonowania..

Pierścień włóknisty jest gęstszy, składa się z wielokierunkowych włókien kolagenowych, przyjmuje obciążenia obrotowe (skręcające się wokół osi).

Zwykle pierścień włóknisty równomiernie otacza i utrzymuje jądro w środku krążka.

Mechanizm rozwoju

Co to są zmiany zwyrodnieniowe dysku? Uważa się, że nasz kręgosłup zaczyna się starzeć po 20 latach. W tym wieku naczynia odżywiające IVD są całkowicie zanikłe, a składniki odżywcze są dostarczane tylko przez chrząstkę szklistą. U osób powyżej 45 roku życia zwyrodnienie kręgosłupa występuje w 90%, powyżej 60 lat - w 100%.

Osteochondroza to zemsta za chodzenie w pozycji pionowej. Każdego roku osiowe obciążenie kręgosłupa prowadzi do zerwania poszczególnych włókien pierścienia włóknistego. Ktoś ma to szybciej, ktoś wolniej.

Wraz z wiekiem ilość wody w naszych tkankach maleje, dysk staje się mniej elastyczny. Mikropęknięcia i utrata wilgoci spowodują spłaszczenie. Galaretowaty rdzeń jest miękką, ale elastyczną substancją. Jeśli naciskamy na gumową kulkę, ciśnienie w niej rośnie i rozszerza się ona nieznacznie na boki..

Tak jest z jądrem miażdżystym: wraz ze spadkiem wysokości krążka zaczyna się spłaszczać, a jeśli znajdzie słaby punkt w postaci pęknięcia wewnętrznych włókien pierścienia włóknistego, będzie wystawał już głównie w tym kierunku. Pierścień chrzęstny pod naciskiem jądra również będzie wystawał, wychodząc poza kręg. Nazywa się to wypukłością krążka międzykręgowego..

Jeśli na tym etapie nie podejmie się żadnych działań, ciśnienie wewnątrz krążka wzrośnie, później włókna brzegowe zostaną zerwane, czyli całkowite pęknięcie pierścienia włóknistego. Jądro wystaje poza swoje granice - powstaje przepuklina międzykręgowa. Dlatego wypukłość jest początkowym etapem przepukliny międzykręgowej, jest to wysunięcie krążka bez pęknięcia pierścienia włóknistego. Wypukłości są częstsze niż przepukliny, więc są najczęstszą przyczyną bólu pleców.

Wypukłości występują głównie w okolicy lędźwiowej, szyjnej, bardzo rzadko w klatce piersiowej.

Przyczyny rozwoju

Główną przyczyną wysunięcia krążka są związane z wiekiem procesy zwyrodnieniowe lub inaczej osteochondroza. Ale czynniki prowokujące to:

  • Uraz kręgosłupa.
  • Krzywizny, skolioza, które powstają w dzieciństwie.
  • Wrodzone osłabienie tkanki łącznej.
  • Nadwaga.
  • Praca przeważnie siedząca.
  • Nadmierny nacisk na kręgosłup (ciężka praca fizyczna związana z podnoszeniem ciężarów).
  • Słaba struktura mięśniowa z powodu niewystarczającej aktywności fizycznej.
  • Nieprawidłowa pozycja ciała podczas podnoszenia ciężarów.
  • Nagłe ruchy, które wykraczają poza zwykłe (upadki, gwałtowny wzrost, obrót).
  • Częste obciążenia kręgosłupa drganiami (osteochondroza u kierowców).
  • Odroczona operacja usunięcia krążka - discektomia. Po tym gwałtownie wzrasta obciążenie sąsiedniego MPD.
  • Infekcje.

W obszarze występu dzielą się na:

Rozproszone (okrągłe)

Wybrzuszenie występuje w sposób rozproszony i zajmuje ponad 50% obwodu dysku.

  • Mundur;
  • Nierówny.

Lokalny

Wybrzuszenie ograniczone na powierzchni (mniej niż 25% obwodu dysku).

  • Tylny (środkowy, grzbietowy). Niebezpieczne, ponieważ mogą naciskać bezpośrednio na rdzeń kręgowy.
  • Przedni (brzuszny). Zwykle bezobjawowe.
  • Bok.
  • Tylno-boczny. Najczęściej może kompresować korzenie kręgosłupa.
  • Foraminal. Bezpośrednio w strefie wyjścia korzenia kręgosłupa, prawie zawsze towarzyszą objawy radikulopatii.

Po stronie lokalizacji

  • Leworęczny.
  • Praworęczny.
  • Dwustronny.

Według rozmiaru

  • Mały - 1-2 mm.
  • Średni - 3-5 mm.
  • Duży - ponad 6 mm.

Są to rozmiary średnie, znaczenie występu jako dużego lub małego zależy od lokalizacji w danym przekroju. Tak więc w przypadku kręgosłupa szyjnego 4-milimetrowy występ jest już uważany za duży i objawia się objawami, aw odcinku lędźwiowym wypukłości mogą sięgać nawet 8 mm i nie pojawiają się w żaden sposób.

Główne objawy

Wystające dyski mogą przez długi czas przebiegać bezobjawowo. Ujawni się, gdy występ zacznie naciskać na struktury nerwowe - rdzeń kręgowy lub jego korzenie. Główne objawy to ból i zespół korzeniowy..

Ból może być nieznaczny, pojawiający się okresowo po wysiłku fizycznym lub może pojawić się nagle, z napadem, typu „lumbago”. Atak może pojawić się raz i już nie przeszkadzać, lub okresowo nawracać, lub ból, który powstał, dokucza Ci nieustannie i wcale nie ustępuje. Ból jest spowodowany zarówno bezpośrednim naciskiem na struktury nerwowe, jak i odruchowym skurczem mięśni.

Zespoły korzeniowe zależą od lokalizacji patologii, główne objawy to upośledzona wrażliwość i napięcie mięśniowe. W początkowych etapach sam pacjent może nic nie czuć, ale badanie neurologiczne już wykaże asymetrię odruchów.

Wypukłość lędźwiowa

Najczęstszą lokalizacją wypukłości jest odcinek lędźwiowy. Ta część kręgosłupa przenosi główne obciążenie podporowe, składa się z pięciu najbardziej masywnych kręgów. Są oznaczone jako L1-L5. Dyski w odcinku lędźwiowym kręgosłupa są również oznaczone łacińskimi literami tych kręgów, między którymi się znajdują. Na przykład napęd L3-L4.

Piąty kręg lędźwiowy jest połączony ostatnim IVD z kością krzyżową i jest oznaczony jako L5-S1. Kość krzyżowa składa się z 5 połączonych ze sobą kręgów, a dysków już nie ma.

Kręgosłup lędźwiowy doświadcza głównego obciążenia podczas podnoszenia ciężarów, a także podczas siedzenia. Najczęściej przepukliny występują w dysku L5-S1 (50%) i L4-L5 (40%).

Głównymi objawami wysunięcia krążka w odcinku lędźwiowym kręgosłupa są bóle i ucisk korzeni nerwowych. Najczęściej cierpi nerw kulszowy.

Ból jest zlokalizowany w dolnej części pleców, ale może dotyczyć nogi, pośladka i brzucha. Nasila się podczas ruchu, podczas próby siedzenia lub wstawania. Występuje odruchowy skurcz mięśni, powstaje oszczędna pozycja ciała: nadmiernie wyprostowana lub odwrotnie zgięta w tył, skrzywienie w bok.

Korzenie nerwowe wychodzące z okolicy lędźwiowo-krzyżowej unerwiają całą kończynę dolną, a także narządy miednicy. Objawy ich kompresji zależą od rodzaju występu, jego kierunku, rozmiaru. Przejawia się to głównie:

  • Rysowanie bólów w nodze.
  • Parestezje - uczucie pełzania, drętwienia, pieczenia w kończynach dolnych oraz w pachwinie i kroczu.
  • Osłabienie siły mięśni nóg.
  • Zanik niektórych odruchów.

Ucisk ogona końskiego z dysfunkcją narządów miednicy podczas wypukłości występuje rzadko.

Występ w odcinku szyjnym kręgosłupa

Obszar szyjki macicy jest dotknięty jego ogromną mobilnością we wszystkich kierunkach, znajduje się w nim 30% wszystkich wypukłości. Składa się z 7 kręgów. Są oznaczone w kolejności, zaczynając od czaszki, łacińską literą C (C1-C7).

  • Bolący, ciągnący lub „przeszywający” ból szyi, nasilany podczas ruchu.
  • Skurcz mięśni szyi, czasami do tego stopnia, że ​​pacjent nie może poruszyć głową.
  • Strzelanie do bólu z tyłu głowy.
  • Napromienianie bólu obręczy barkowej, ramienia.
  • Uczucie pieczenia, zwiększona wrażliwość skóry głowy.
  • Parestezje dłoni - drętwienie, mrowienie, uczucie „leżenia” ręki.
  • Osłabianie siły w dłoni.
  • Bóle głowy, zawroty głowy.

Diagnostyka

Powyższe objawy pozwalają podejrzewać wystawanie IVD. Badanie przez neurologa może ujawnić utratę odruchów, zmniejszoną wrażliwość i siłę mięśni. Daje to ogólne pojęcie o tym, którego dysku dotyczy problem..

RTG

Najbardziej dostępnym badaniem jest konwencjonalne zdjęcie rentgenowskie. Za jego pomocą nie widać wypukłości, ale nie należy jej lekceważyć. Rentgen pozwala uzyskać ogólne pojęcie o kręgosłupie, jego skrzywieniu, stanie kręgów, aby wykluczyć złamania. Radiolog wskaże również pośrednie oznaki wypukłości lub przepukliny dysku: zmniejszenie jego wysokości.

CT i MRI

Dokładniejsze badania stanu IVD to CT lub MRI. Tkanki miękkie, w tym dyski, są lepiej widoczne za pomocą MRI. W tych samych przypadkach, gdy ta metoda jest przeciwwskazana lub niedostępna, przepisuje się CT.

Na tomogramach występ jest widoczny jako wybrzuszenie płytki chrzęstnej poza granicę kręgów. Jego główna cecha wyróżniająca przepuklinę: szerokość między krawędziami wypukłości jest zawsze mniejsza niż szerokość u podstawy.

Konkluzja MRI zawsze wskazuje:

  • rodzaj wypukłości (wypukłość lub wytłoczenie),
  • lokalizacja (dokładne oznaczenie dysku, na przykład C5-C6),
  • jego kierunek (grzbietowy, boczny, środkowy), wymiary,
  • stan kanału kręgowego.

Podstawowe zasady leczenia

Jak leczyć wypukłość dysku? Przy odpowiednim stylu życia i odpowiednim leczeniu zachowawczym można osiągnąć ustąpienie wszystkich objawów i długotrwałą remisję choroby. Drugim celem jest zapobieganie progresji i przejściu stanu do stadium przepukliny międzykręgowej..

Istnieje wiele tradycyjnych i nietradycyjnych metod leczenia wypukłości, a czasem nawet egzotycznych. Ponieważ ta patologia jest bardzo powszechna, popyt dyktuje podaż, a reklamy „najskuteczniejszego lekarstwa na ból pleców” można znaleźć wszędzie, zwłaszcza w Internecie..

Jednak nawet naukowcy czasami nie zgadzają się co do tego czy innego środka. Na przykład nadal nie ma jasnych zaleceń dotyczących aktywności fizycznej podczas zaostrzenia: co jest lepsze - odpoczynek w łóżku lub nadal umiarkowany wysiłek.

Ale nadal znane są podstawowe zasady leczenia:

  1. Skuteczna ulga w bólu.
  2. Zmniejszenie obciążenia chorego kręgosłupa.
  3. Wzmocnienie mięśniowej ramy kręgosłupa.
  4. Łagodzenie skurczu mięśni.
  5. Poprawa przewodnictwa nerwowego.
  6. Spowolnienie degeneracji chrząstki.

Leczenie podczas zaostrzenia różni się od terapii w okresie rekonwalescencji. Głównym celem podczas zaostrzenia jest znieczulenie i jak najdelikatniejszy schemat.

Farmakoterapia

Nienarkotyczne leki przeciwbólowe

Są to takie leki, jak Paracetamol, Analgin, Baralgin, Tempalgin. Stosuje się je rzadziej niż NLPZ, ale można je przepisać w przypadku przeciwwskazań do stosowania niesteroidów, na krótkich kursach.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)

To duża grupa leków o działaniu przeciwbólowym i przeciwzapalnym. Są przepisywane najczęściej. Obejmują one:

  • jak stary, dobrze znany ibuprofen, ketoprofen, diklofenak, meloksykam,
  • oraz leki nowej generacji - Celecoxib (Celebrex), Dexalgin, Lornoxicam (Ksefokam), Nimesulide (Nise).

Są używane w tabletkach, czopkach i zastrzykach. Głównym skutkiem ubocznym jest zdolność do wywoływania wrzodów i nadżerek błony śluzowej przewodu pokarmowego, dlatego nawet 1 tabletka niesteroidowa powinna być wypita pod osłoną Omeprazolu i jego analogów.

Zgrubne porównanie głównych NLPZ

Pierwszy wybrany lek

Z silnym zespołem bólowym

Efekt jest porównywalny z narkotycznymi lekami przeciwbólowymi

Ryzyko wystąpienia działań niepożądanych wzrasta, gdy jest stosowany dłużej niż 7 dni.

NarkotykPrzeciwbólowy
efekt
Bok
efekty
Sposób stosowaniaUwagi
Diklofenak+++++
  • Wewnątrz 1-3 razy dziennie
  • V / m lub / w 1-2 razy
  • Czopki w odbycie
Ibuprofen+++Wewnątrz 2-3 razy dziennieLek z wyboru w przypadku umiarkowanego bólu, małej częstości działań niepożądanych
Ketoprofen+++++
  • Wewnątrz
  • Domięśniowo
  • Prosto
Często występuje biegunka, wzdęcia, nudności
Ketorolac++++++
  • Wewnątrz 2-4 razy dziennie
  • Domięśniowo
Ksefokam+++++
  • Wewnątrz
  • Domięśniowo
  • Dożylna kroplówka
Ostrożnie u osób starszych, a także w chorobach wątroby, nerek
Meloksykam+++
  • Wewnątrz
  • Domięśniowo
  • W blasku świec
Również. Wygodne przyjmowanie raz dziennie
Piroxicam++++
  • Wewnątrz
  • Prosto
Powolny początek działania (po 3-4 godzinach)
Celecoxib+++Wewnątrz 2 razy dziennieLek z wyboru u pacjentów z chorobą wrzodową w wywiadzie

Niezbędne NLPZ w tabletkach

  • Celebrex (prawdziwy celekoksyb 10 szt. 420 rubli)
  • Arcoxia (etorykoksyb 7 szt. 600 rubli)
  • Texamen (tenoxicam 10 szt. 250 rubli)
  • Nise, Nimulid, Nimika (cena nimesulidu 20 szt. 80-150 rubli)
  • Nalgezin (naprksen 10 szt. 110-150 rubli)
  • Movalis, Artrozan, Meloxicam (cena meloksykamu 20 tab. 40 rubli, Movalis 20 tab. 250 rubli)
  • Ketanov, Ketarol, Ketorolac Ketorolac cena to 20 tab. 40-60 rub.)
  • Naproksen (120-260 rubli), Nalgezin
  • Ketoprofen: Artrozilen, Bystrumcaps, Ketonal, Flexen (Ketoprofen 20 szt. 150 rubli, Bysrumcaps 10 szt. 250-270 rubli, Flexen 30 szt. 170 rubli.)
  • Ibuprofen (cena Ibuprofenu 20 szt. 15 rubli, Nurofen 12 szt. 110 rubli, Faspik 6 szt. 100 rubli, Burana 10 szt. 80 rubli.)
  • Diklofenak: cena diklofenaku 20 szt. 40 rubli, Voltaren 20 szt. 200 rubli, Ortofen 30 szt. 20 rub., Diklak 10 szt. 70-100 rub.
  • Karta Aertal 20. 400 RUB Aceklofenak.
  • Ksefokam 10 szt. 130-200 rubli. Lornoxicam.

Połączone leki przeciwbólowe

Miejscowe leki

Dobry efekt dają leki stosowane miejscowo - w postaci maści, żeli lub plastrów (patrz maści przeciwbólowe). Oni mogą mięć:

  • Efekt rozpraszający, rozgrzewający. Są to maści i balsamy zawierające kamforę, ekstrakt z ostrej papryki, jad węża, plaster pieprzu..
  • Działanie przeciwzapalne - maści ibuprofenowe, indometacyna, żel voltaren, krem ​​dolgit, plaster voltaren i inne.
  • Wyłącznie przeciwbólowe, np. Plaster lidokainy Versatis.

Narkotyczne środki przeciwbólowe

W przypadku silnego bólu czasami stosuje się leki zawierające silne leki. Twarde leki w naszym kraju nie są rutynową praktyką w leczeniu bólu pleców. Ale leki zawierające słabe opioidowe leki przeciwbólowe można przepisać na ból, który nie kończy się na konwencjonalnych lekach. Są to kodeina, tramadol i złożone leki zawierające kodeinę - Sedalgin Neo, Pentalgin N, Piralgin i inne. Wydawany z apteki tylko na podstawie recepty.

Środki zwiotczające mięśnie

Sirdalud, Midocalm, Baclofen. Dodaj do leczenia, jeśli występuje komponent bólu mięśniowo-powięziowego lub brak działania środków przeciwbólowych przez kilka dni.

Leki przeciwdrgawkowe

Wielu jest zaskoczonych, dlaczego przepisuje się im leki na epilepsję w leczeniu rwy kulszowej. Nie będziemy opisywać mechanizmu ich działania, ale leki takie jak Finlepsin i nowocześniejsza Pregabalin i Gabapentin bardzo dobrze radzą sobie z bólem neuropatycznym, a także zmniejszają parestezje, drętwienie i skurcze mięśni..

Chondroprotectors

Są to preparaty zawierające glukozaminę i siarczan chondroityny. Mają one na celu usprawnienie procesów metabolicznych w tkance chrzęstnej, w tym w krążkach międzykręgowych. Są to leki takie jak DONA, Artra, Alflutop, Teraflex, Structum, Rumalon, Chondroitin. Dostępny w postaci roztworów do wstrzykiwań oraz w postaci tabletek i kapsułek, a także maści. Stosuje się je w długich kursach w okresie ustępowania zaostrzeń.

Leki poprawiające przewodzenie impulsów nerwowych

Są przepisywane, gdy ucisk korzeni nerwowych prowadzi do zaburzeń czucia. Należą do nich leki z grupy B (milgamma, combilipen, neuromultivitis), a także leki antycholinesterazowe Proserin, Neuromidin.

Leczenie nielekowe

Tryb

W okresie zaostrzeń zaleca się oszczędny schemat z ograniczeniami obciążeń i nadmiernymi ruchami w chorej kręgosłupie. Odpoczynek w łóżku jest możliwy przez krótki czas, 1-2 dni, po czym lekarze nadal zalecają przeprowadzkę. Zalecane jest noszenie specjalnego gorsetu lędźwiowego lub kołnierza na szyję.

Fizjoterapia

Dobry efekt daje aplikator Kuznetsov

Terapię ruchową zaleca się rozpocząć w okresie ustąpienia zaostrzeń i kontynuować ją intensywniej po całkowitym ustąpieniu bólu. Zestawów ćwiczeń na plecy jest wiele, lepiej wybrać je razem z lekarzem lub zaangażować się w specjalne grupy terapeutyczne. Głównym celem ćwiczeń w leczeniu wypukłości dysku jest wzmocnienie szkieletu mięśniowego otaczającego kręgosłup. Jednocześnie należy unikać nadmiernego obciążenia samego kręgosłupa..

Jeśli mówimy o kręgosłupie szyjnym, to bardziej akceptowalne są tu ćwiczenia izometryczne - czyli statyczne napięcie mięśni bez ruchów głowy (opierając głowę na dłoniach, napinamy kolejno wszystkie grupy mięśni szyjnych).

W okolicy lędźwiowej prawie wszystkie ćwiczenia wykonuje się w pozycji leżącej lub stojącej na czworakach, to znaczy bez obciążenia osiowego. Ćwiczenia w wodzie są bardzo dobre lub po prostu pływanie swobodne..

Konieczne jest uczynienie z niej codziennych ćwiczeń, nawet po osiągnięciu długotrwałej remisji choroby. Zobacz ćwiczenia dotyczące osteochondrozy.

Masaż i terapia manualna

Masaż i techniki manualne nie są przeciwwskazane w przypadku wypukłości dysku. Pomagają złagodzić skurcze mięśni i zmniejszyć ból, poprawiają krążenie krwi i procesy metaboliczne w obszarze patologicznym. Ale musisz zaufać prawdziwie doświadczonemu mistrzowi.

Masaż można rozpocząć już w okresie zaostrzeń, zaczynając od technik relaksacyjnych i stopniowo przechodząc do bardziej intensywnych.

„Most” - aby rozciągnąć kręgosłup.

Dobry kręgarz podejmie leczenie dopiero po zbadaniu wszystkich obrazów i tomogramów.

Rozciąganie

Techniki rozciągania są również dobre w łagodzeniu kompresji korzenia nerwowego. Istnieją specjalne stoły do ​​rozciągania kręgosłupa. Istnieją również podwodne metody trakcji.

Fizjoterapia

Fizjoterapia jest bardzo popularna w leczeniu wypukłości. Można go przepisać już w ostrym okresie. Stosuje się prądy diadynamiczne (DDT), elektroforezę i fonoforezę różnych leków przeciwzapalnych i przeciwbólowych, ultradźwięki, aplikacje parafinowe.

Leczenie uzdrowiskowe

Leczenie sanatoryjne jest wskazane bez zaostrzenia choroby. Zwykle stosuje się różne metody - terapię ruchową, masaż, fizjoterapię, terapię błotną, kąpiele radonowe i siarkowodórowe oraz inne zabiegi.

Zabiegi inwazyjne

Odpryskiwanie punktów bólowych

Przy silnym bólu można przepychać tak zwane strefy spustowe, czyli obszary o największej wrażliwości na dotyk. Pacjenci często nazywają to blokadami. Najczęściej blokady wykonuje się w leczeniu wypukłości kręgosłupa lędźwiowego. Zwykle wprowadza się leczniczą mieszankę znieczulenia, hormonów glukokortykoidowych i witamin z grupy B. Efekt jest dobry, ale krótkotrwały.

Znieczulenie zewnątrzoponowe

Znieczulenie wstrzykuje się do przestrzeni podtwardówkowej kanału kręgowego. W przypadku wypukłości jest to rzadko wykonywane, w przypadkach, gdy ból w ogóle nie ustępuje. Wykonywany przez anestezjologa.

Małoinwazyjne interwencje chirurgiczne

Chirurgiczna interwencja w przypadku wypukłości jest niezwykle rzadka. W ostatnich latach pojawiły się małoinwazyjne techniki wpływania na jądro krążka w celu zmniejszenia jego rozmiaru. Zasada jest jasna: przy pomocy jakiegoś czynnika fizycznego część jądra ulega zniszczeniu, ciśnienie wewnątrz krążka spada, a występ, ze względu na swoje właściwości sprężyste, zostaje wciągnięty do poprzedniego położenia.

Ta operacja nazywa się nukleoplastyką lub przezskórną discektomią. Istota interwencji: pod kontrolą sprzętu do dysku doprowadzana jest specjalna kaniula, wzdłuż niej przewodnik z pewnym niszczącym rodzajem energii.

  • Nukleoplastyka zimnej plazmy.
  • Waporyzacja laserowa.
  • Ablacja częstotliwością radiową.
  • Tworzywa sztuczne (rdzeń jest niszczony przez silne ciśnienie płynu).

Taka operacja wykonywana jest bez nacięć, w znieczuleniu miejscowym istnieje możliwość wykonania w warunkach ambulatoryjnych, długi okres rekonwalescencji nie jest wymagany.

Występ dysku - przyczyny, objawy, profilaktyka i leczenie

I. Co to jest wysunięcie dysku

Wysunięcie krążka międzykręgowego jest patologicznym procesem w kręgosłupie, w którym krążek międzykręgowy wybrzusza się do kanału kręgowego bez pęknięcia pierścienia włóknistego. Nie jest to niezależna choroba, ale jeden z etapów osteochondrozy, po którym następuje przepuklina. Najczęściej zlokalizowane w odcinku lędźwiowym i rzadziej w okolicy szyjnej.

W rzeczywistości wypukłość przepukliny wyróżnia się stanem pierścienia włóknistego, który ogranicza i unieruchamia jądro miażdżyste krążka międzykręgowego. Jeśli ten pierścień pozostaje nienaruszony, a struktura dysku nie jest uszkodzona, następuje wypukłość. Jeśli pierścień jest rozdarty i część krążka wypadnie, jest to przepuklina..

Przyczyn zniszczenia pierścienia włóknistego jest wiele - podnoszenie ciężarów, brak wysiłku fizycznego, przeciążenie fizyczne i psychiczne, stres nerwowy, przepracowanie, brak pierwiastków śladowych (chondroityna, glukozamina, wapń...), osteochondroza, skolioza, kifoza i inne choroby. ) - powstaje w wyniku pęknięcia włóknistego pierścienia krążka międzykręgowego, przez który wystaje część jądra miażdżystego.

Występ krążków międzykręgowych (PMD, od łacińskiego „protrudere” - „wystawać na zewnątrz”) Czy wypukłość krążka międzykręgowego poza kręgosłup bez pęknięcia pierścienia włóknistego.

Występ dysku jest jedną z najczęstszych postaci zaburzeń dystroficznych i początkowym etapem powstawania przepukliny w krążku międzykręgowym. Na wszystkich etapach rozwoju choroby włókna wewnętrzne pierścienia włóknistego są uszkodzone. Ale nie ma przerwy w zewnętrznej powłoce. W tym przypadku pierścień rozciąga się poza krążek międzykręgowy, tworząc wypukłość. Rozmiar występu wynosi od 1 do 5 mm. Występ o wielkości 1-3 milimetrów jest nadal uważany za nieszkodliwy i najczęściej nie daje objawów. Ale gdy jądro miażdżyste wystaje poza włóknisty pierścień na odległość 5 milimetrów lub więcej, występ powoduje dyskomfort pacjenta. W rezultacie dochodzi do podrażnienia (ucisku) korzeni nerwowych i pojawia się zespół bólowy, który ma charakter zmienny (okresowy), co tłumaczy się różnym stopniem podrażnienia nerwów w różnych pozycjach ciała. Ponieważ głównym niebezpieczeństwem wysunięcia lub wypadnięcia dysku jest ucisk na rdzeń kręgowy, a wielkość wypukłości może być znaczna, stwarza to prawie takie samo niebezpieczeństwo jak przepuklina..

II. Przyczyny wysunięcia dysku

Najczęściej ta patologia (PMD - wysunięcie krążka międzykręgowego) występuje w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, co tłumaczy się tym, że to ta sekcja ma największe obciążenie. Mechanizm powstawania wypukłości polega przede wszystkim na zmianach dystroficznych w włóknistym pierścieniu krążka, co prowadzi do jego stopniowego pękania, utraty elastyczności i spłaszczenia. Naruszenia wpływają również na jądro miażdżyste, które odwadnia się i traci objętość, a następnie pod naciskiem trzonów kręgowych zaczyna wychodzić poza swoje normalne położenie. Najważniejsze jest to, że krążki międzykręgowe nie mają naczyń krwionośnych, otrzymują wszystkie składniki odżywcze poprzez dyfuzję z sąsiednich tkanek. Jeśli z jakiegoś powodu nie dochodzi do dyfuzji (np. Z powodu braku aktywności fizycznej), wówczas krążek międzykręgowy zaczyna „głodować”, co staje się przyczyną pojawienia się procesów zwyrodnieniowych.

Przyczyną wysunięcia dysku kręgosłupa jest przede wszystkim osteochondroza, gdy brakuje wody, pierwiastków śladowych i aminokwasów. Ogólnie rzecz biorąc, wypukłość powstaje w wyniku osteochondrozy i prowadzi do pogorszenia elastyczności dysków i zmniejszenia ich wysokości..

Następujące czynniki mogą wywołać rozwój PMD:

  • Osteochondroza spowodowana zmianami związanymi z wiekiem jest główną przyczyną wystawania krążka;
  • Uraz kręgosłupa;
  • Krzywizna kręgosłupa - hiper kifoza, skolioza, kifoskolioza;
  • Genetyczne predyspozycje;
  • Nadwaga;
  • Nieadekwatny, nadmierny nacisk na kręgosłup;
  • Nieprawidłowa pozycja podczas podnoszenia dużych ciężarów;
  • Zła postawa
  • Nadwaga;
  • Niewystarczający rozwój szkieletu mięśniowego;
  • Naruszenie procesów metabolicznych w organizmie;
  • Zmiany związane z wiekiem;
  • Ciężkie procesy zakaźne w organizmie.

Obciążenie kręgosłupa w dużej mierze zależy od pozycji ciała. Na przykład podczas podnoszenia ciężarów w pozycji zgiętej, jego nacisk na kręgosłup lędźwiowy jest 10 razy większy niż jego waga. A jeśli myślisz, że maksymalny nacisk na kręgosłup lędźwiowy występuje podczas stania, to się mylisz! W rzeczywistości przy średniej wadze w pozycji stojącej to 70-80 kg, aw pozycji siedzącej - 140 kg, czyli dwa razy więcej! W takim przypadku nacisk na krawędź tarczy wzrasta 11-krotnie! To pokazuje, jak szkodliwy jest siedzący tryb życia i jak bardzo przyczynia się do powstawania wypukłości dysku..

III. Objawy wypukłości dysku

Z reguły wiele przypadków wypukłości przebiega bezobjawowo, zwłaszcza na samym początku jego powstawania. Ale w przypadku braku należytej uwagi wiąże się to z poważnymi konsekwencjami. Występ jest wczesnym etapem rozwoju przepukliny dysku.
Jak rozpoznać objawy choroby „bezobjawowej”?

Jak już powiedzieliśmy, wypukłość może rozwijać się przez długi czas bez objawów. Dopiero w momencie, gdy wypust „dociera” do najbliższych zakończeń nerwowych, pojawiają się objawy charakterystyczne dla tej choroby. W tym przypadku na początku ból może być raczej słaby i pacjent „skutecznie” go zignoruje. Ale po dniu lub dwóch ból nasili się i zacznie poważnie przeszkadzać osobie.

Objawy choroby „wysunięcie” zależą od jej wielkości i lokalizacji. To intensywność pojawiających się objawów wskazuje na prawdziwą przyczynę i ciężkość choroby..

Typowe objawy, które pozwalają podejrzewać obecność wypukłości:

  • ostry lub przewlekły ból szyi, dolnej części pleców lub kręgosłupa piersiowego;
  • ból promieniujący lub wędrujący;
  • zapalenie korzonków;
  • osłabienie gorsetu mięśniowego i utrata elastyczności mięśni;
  • zaburzenia czucia w kończynach górnych i dolnych (mrowienie, „pełzanie” itp.);
  • sztywność i uczucie pieczenia w odcinku szyjnym, piersiowym lub lędźwiowym kręgosłupa;
  • bóle głowy, zawroty głowy, osłabienie wzroku i słuchu.

ALE. Objawy wysunięcia dysku są dość indywidualne. Zależy to od lokalizacji i przyczyny uszkodzenia dysku. Dlatego dla skutecznego leczenia należy przeprowadzić dokładną diagnostykę metodami neuroobrazowania (MRI lub CT), aby odróżnić je od innych chorób, które dają podobne objawy..

Istnieją następujące przejawy wypukłości, co w dużej mierze wynika z jego lokalizacji i charakteru występu:

1. Występ dysku w odcinku szyjnym kręgosłupa

Kręgosłup szyjny jest bardzo ruchomy i odpowiada za stabilność ułożenia głowy oraz elastyczność ruchów szyi. W tej części kręgosłupa znajduje się siedem kręgów, pomiędzy którymi znajdują się krążki międzykręgowe. Kiedy dyski są zużyte, pojawiają się wypukłości, które mogą powodować ucisk rdzenia kręgowego lub korzeni. Wypukłości w odcinku szyjnym kręgosłupa są podatne na rozwój powikłań, powodują przeciążenie kręgosłupa i rozwój wielu wypukłości (a później - przepuklin międzykręgowych).

  • miejscowy ból szyi o charakterze ostrym lub przewlekłym;
  • bóle głowy, zawroty głowy;
  • ograniczenie ruchomości szyi;
  • ból z napromienianiem wzdłuż ramienia;
  • mrowienie, drętwienie dłoni;
  • osłabienie mięśni barku i ramienia.

Pacjenci mogą być leczeni latami z powodu innych dolegliwości, a wypukłość nie wykryta w czasie będzie stopniowo postępować i może prowadzić do niepełnosprawności.

2. Występ dysku w odcinku piersiowym kręgosłupa

Występ w odcinku piersiowym kręgosłupa jest dość rzadki. Faktem jest, że ruchliwość kręgów w odcinku piersiowym jest znacznie mniejsza niż w odcinku szyjnym lub lędźwiowym, a zatem możliwość nadmiernej ekspozycji na dyski jest znacznie mniejsza. Niemniej jednak nadal istnieje pewien ruch, a przy zwyrodnieniu dysków mogą pojawić się występy.

Możliwe są następujące objawy:

  • sztywność lub bolesność pleców;
  • dyskomfort, ostry lub przewlekły ból w odcinku piersiowym kręgosłupa;
  • ból w przestrzeni międzyżebrowej lub między łopatkami, nerwoból międzyżebrowy;
  • zaburzenia wrażliwości (drętwienie, mrowienie w klatce piersiowej i brzuchu);
  • zakłócenie narządów znajdujących się w klatce piersiowej i jamie brzusznej (wątroba, serce itp.);
  • osłabienie mięśni brzucha.

Symptomatologia choroby zależy od lokalizacji wypukłości i stopnia jego wpływu na pobliskie włókna nerwowe i korzenie.

3. Występ dysku w odcinku lędźwiowym kręgosłupa

Najczęściej wypukłości występują w odcinku lędźwiowym kręgosłupa. Ta część kręgosłupa cierpi najczęściej z powodu dużego obciążenia (środek ciężkości ciała znajduje się w okolicy lędźwiowej) oraz dużego zakresu ruchu. W rezultacie dyski lędźwiowe są bardziej podatne na uszkodzenia i wystawanie. Sytuację pogarszają procesy degeneracyjne związane z wiekiem.

Gdy krążek międzykręgowy wystaje, pobliskie struktury kręgosłupa są podrażnione i pojawiają się charakterystyczne objawy:

  • ostry lub przewlekły ból pleców;
  • ból w dole pleców, przechodzący w pośladki i nogę;
  • sztywność i ból w okolicy lędźwiowo-krzyżowej;
  • zapalenie korzonków lędźwiowo-krzyżowych;
  • osłabienie mięśni łydek i ud;
  • napromienianie bólu jednej lub obu nóg;
  • zimne stopy;
  • naruszenie wrażliwości (drętwienie, mrowienie, uczucie „pełzania”) kończyn dolnych, miednicy i pachwiny;
  • w rzadkich przypadkach - zaburzenia czynności narządów układu moczowego i rozrodczego.

Jak widać, większość objawów ma charakter neurologiczny i wiąże się z uciskiem korzeni rdzenia kręgowego. To powoduje ból wzdłuż całego nerwu, który jest ściśnięty.

IV. Etapy formowania wypukłości

Wysunięcie krążka międzykręgowego (PMD) w praktyce klinicznej jest znacznie częstsze niż przepuklina (wypadnięcie), ponieważ jest to tak naprawdę etap pośredni, po którym po wybrzuszeniu krążka międzykręgowego pęknięcia pierścienia włóknistego i elementy jądra miażdżystego wypadają do kanału kręgowego.

Formacja występu dysku jest dość długa i składa się z trzech następujących po sobie etapów:

  1. W pierwszym etapie w wyniku procesów zwyrodnieniowych dochodzi do zniszczenia nawet 70% struktury krążka międzykręgowego. Spłaszcza się, traci elastyczność, w włóknistej membranie pojawiają się pęknięcia. Opór w dysku stopniowo rośnie, a jego podstawa - jądro miażdżyste - powoli przesuwa się w stronę z mniejszym oporem. Na tym etapie osoba odczuwa ból, jednak dyskomfort ma charakter lokalny, występuje umiarkowany skurcz mięśni, mogą wystąpić zmiany statyczno-dynamiczne..
  2. Na drugim etapie rozpoczyna się faktyczne formowanie występu dysku - jest to sieć faktycznego występu krążka międzykręgowego. Jądro miażdżyste przesuwa się od środka do krawędzi, dzięki czemu rozciągają się włókna pierścienia włóknistego. Wypadnięcie sięga 2-3 mm, powodując silny ból i silny dyskomfort w okolicy uszkodzonego krążka. W tym przypadku dochodzi do naruszenia wrażliwości, niewielkiej asymetrii odruchów. Zespół bólowy staje się bardziej intensywny, dyskomfort nie rozprzestrzenia się na pobliskie obszary. Zespół mięśniowo-toniczny i zaburzenia ruchu są umiarkowane.
  3. Trzeci etap charakteryzuje się znacznym wysunięciem zawartości dysku. Jest to ostatni etap poprzedzający pęknięcie pierścienia włóknistego i powstanie przepukliny międzykręgowej. Charakteryzuje się ostrym, promieniującym bólem i niewielkimi zaburzeniami neuronalnymi (np. Drętwienie kończyn).

V. Jak rozpoznać wypukłość

Występy krążków międzykręgowych mogą wystąpić zarówno u dzieci, jak iu dorosłych. Związane z wiekiem zmiany zwyrodnieniowo-dystroficzne kręgosłupa faktycznie prowadzą do tego, że prawdziwa przepuklina dysku u osób po 40. roku życia rozwija się dość rzadko (często mają wypukłość dysku, co często jest utożsamiane z przepukliną). Występ krążka międzykręgowego powoduje problemy na dwa sposoby. Oprócz mechanicznego wpływu na struktury nerwowe poprzez mikropęknięcia, z dysku wydobywają się mediatory stanu zapalnego, co powoduje ich chemiczne podrażnienie. Połączenie tych czynników prowadzi do bólu, osłabienia, drętwienia części ciała, którą unerwia ten nerw..

Bardzo ważne jest, aby w tym czasie zwracać uwagę na objawy bólu pleców. W końcu tak się składa, że ​​nasz zespół bólu pleców często może wystąpić po ciężkim dniu lub po wysiłku fizycznym, dlatego jest postrzegany jako coś znajomego i powszedniego. Wydaje nam się, że dopiero pod koniec dnia pracy coś gdzieś ciągnie i jęczy, bolą mnie plecy. Uważamy, że jesteśmy po prostu zmęczeni pracą, przepracowani na daczy, dużo siedzieliśmy lub długo staliśmy. Z tego powodu równie pewnie samodzielnie diagnozujemy i leczymy samodzielnie. Jednocześnie niestety zapominamy, że jeśli zwrócisz się na czas do specjalisty o pomoc, możesz skorzystać z łatwych metod leczenia i uniknąć wielu problemów. W końcu ostateczną diagnozę może postawić specjalista dopiero po przejściu dokładnej diagnozy..

Diagnostyczne metody badań mają na celu odróżnienie wypukłości od innych chorób o podobnych objawach oraz zidentyfikowanie przyczyny choroby. Przede wszystkim zbiera się szczegółowy wywiad i przeprowadza badanie fizykalne pacjenta. Zastosowanie specjalnych testów manualnych pozwala na określenie dysfunkcji segmentów ruchu kręgosłupa, upośledzonej postawy, zmienionego napięcia mięśniowego oraz upośledzonej wrażliwości kończyn. Jeśli podejrzewa się wypukłość lub przepuklinę międzykręgową, pacjentowi przepisuje się dodatkowe metody badania: MRI, CT, RTG, USG i kilka innych - według uznania lekarza. Badania rentgenowskie pomagają ustalić stopień zmian zwyrodnieniowych i deformacyjnych. Rezonans magnetyczny (lub CT) może wyraźnie uwidocznić kompresję wiązek nerwowych. Stopień uszkodzenia włókien nerwowych można ocenić za pomocą elektromiografii (EMG).

Vi. Klasyfikacja wypukłości krążka międzykręgowego

Tradycyjnie wypukłości są klasyfikowane według ich rodzaju, rodzaju wypukłości i lokalizacji..

Leczenie protruzji kręgosłupa

Jak dochodzi do wypukłości krążka międzykręgowego?

Ludzki kręgosłup składa się z 32-34 kręgów. Między nimi znajdują się elastyczne krążki międzykręgowe. Zmniejszają obciążenie kręgosłupa, dodając mu jednocześnie siły i elastyczności. Krążek międzykręgowy składa się z gęstego włóknistego pierścienia, wewnątrz którego znajduje się półpłynne jądro miażdżyste.

Osteochondroza, zaburzenia metaboliczne i wzmożona aktywność fizyczna źle wpływają na stan krążków międzykręgowych. Zmniejsza się wysokość i elastyczność krążków międzykręgowych. Wewnętrzne włókna pierścienia włóknistego ulegają zniszczeniu, jądro miażdżyste traci wilgoć i wysycha. Pęknięcia pojawiają się w pierścieniu, do którego zaczyna się przesuwać jądro. W rezultacie krążek wystaje do kanału kręgowego, powodując wysunięcie krążka międzykręgowego.

Występ dysku może wystąpić w odcinku szyjnym lub lędźwiowym, rzadziej w odcinku piersiowym.

Objawy wysunięcia krążka międzykręgowego

Głównym objawem wysunięcia krążka międzykręgowego jest ból w okolicy chorego krążka. Występ dysku prowadzi do ucisku korzeni nerwowych i bólu wzdłuż uciśniętego nerwu. Naczynia, więzadła, mięśnie w pobliżu chorego dysku bolą. Występowi krążka międzykręgowego towarzyszą zawroty głowy, bóle głowy, skoki ciśnienia krwi.

Inne objawy wysunięcia krążków międzykręgowych zależą od tego, w której części kręgosłupa znajduje się dotknięty krążek..

Występy dysków w odcinku szyjnym kręgosłupa powodują ból szyi i tyłu głowy promieniujący do ramion i barków. Osoba odczuwa mrowienie, drętwienie i osłabienie rąk.

Przy wypukłości w okolicy klatki piersiowej ból pojawia się w środku lub wewnątrz pleców, sztywność i drętwienie w okolicy klatki piersiowej. Osoba odczuwa mrowienie w klatce piersiowej, ból w przestrzeni międzyżebrowej, brzuch, osłabienie mięśni brzucha.

Wystające dyski w odcinku lędźwiowym kręgosłupa powodują ból w dolnej części pleców, który promieniuje do nogi. Osoba odczuwa sztywność w dolnej części pleców, osłabienie nóg, mrowienie w stopach, drętwienie palców u nóg, problemy z oddawaniem moczu.

Dlaczego wystawanie krążków międzykręgowych jest niebezpieczne?

Występ może prowadzić do przepukliny dysków. W tym przypadku uszkodzony pierścień włóknisty nie wytrzymuje nacisku i pęknięć. Jądro wypływa przez swoje pęknięcia, wchodzi do jamy kanału kręgowego i szczypie zakończenia nerwowe rdzenia kręgowego.

Z powodu przepukliny w odcinku szyjnym kręgosłupa dochodzi do przerwania dopływu krwi do mózgu, zawrotów głowy i pogorszenia pamięci. Choroba może powodować rwę kulszową szyjki macicy, a jeśli rdzeń kręgowy jest uszczypnięty, paraliż.

Przepuklina w okolicy klatki piersiowej wywołuje nerwoból międzyżebrowy.

Przepuklina kręgosłupa lędźwiowego powoduje problemy z narządami miednicy, może powodować lumbago w dolnej części pleców. W ciężkich przypadkach z powodu bólu trudno jest chodzić, a nawet siedzieć, może wystąpić paraliż nóg.

Występ krążka międzykręgowego: przyczyny

Występ krążka międzykręgowego jest spowodowany różnymi przyczynami:

  • Urazy kręgosłupa, w tym poród.
  • Osteochondroza - uszkodzenie tkanki chrzęstnej kręgosłupa.
  • Zaburzenia postawy: skolioza, kifoza, lordoza. Jeśli dwa sąsiednie kręgi są nachylone względem siebie, wówczas krążek międzykręgowy między nimi doświadcza asymetrycznego nacisku. W rezultacie część dysku zaczyna wystawać..
  • Choroba metaboliczna.
  • Brak ruchu i ćwiczeń.
  • Starszy wiek z osteoporozą.
  • Spożycie alkoholu i palenie niszczą tkankę chrzęstną i wywołują wypukłość.

Człowiek naraża się na ryzyko wysunięcia krążka międzykręgowego, jeśli pracuje w pozycji stojącej, garbi się podczas chodzenia i przy komputerze, gwałtownie obraca się i pochyla, a potrawy mocno słoną. Rozwój choroby wywołuje podnoszenie ciężarów, zwiększony trening, wysokie obcasy.

Rodzaje wypukłości

Występy kręgosłupa dzielą się na 4 typy:

  1. Centralny. W pobliżu kanału kręgowego pojawia się wybrzuszenie. Takie wypukłości są bezobjawowe i rzadko wymagają leczenia.
  2. Bok. Występ znajduje się po prawej lub lewej stronie kręgosłupa, często ściskając korzenie w rdzeniu kręgowym. Ten rodzaj wypukłości występuje w 10% przypadków choroby..
  3. Tylno-boczny. Najczęstszy rodzaj wypukłości. Znajduje się z tyłu iz boku kręgosłupa. Często szczypie korzenie nerwowe i inne struktury rdzenia kręgowego.
  4. Tylny. W tego typu wypukłości dysk wystaje do tyłu od brzucha do tyłu. Powoduje ból, zakłóca pracę narządów miednicy.

Przeglądy leczenia

Chciałbym napisać moje szczere słowa wdzięczności lekarzowi kliniki "Warsztat zdrowia" Valery Vladimirovich Baratov! Nie będę oceniać Twoich umiejętności zawodowych, jesteś nie tylko utalentowanym lekarzem, ale także prawdziwą osobą. Zostałeś lekarzem, o którym nasza rodzina zawsze będzie pamiętać i podziękować. Zostawiłeś ukochaną osobę w naszej rodzinie, przedłużając jej życie i dając naszym dzieciom i wnukom możliwość wciąż czuć ciepło ukochanej osoby. Dziękujemy za wybranie tego trudnego zawodu! Za twoją odwagę! Życzymy prawdziwego szczęścia.

Diagnostyka wypukłości krążka międzykręgowego

Aby uniknąć powikłań związanych z wysunięciem dysku, zgłoś się do lekarza z powodu bólu pleców. Lekarz naszej kliniki w Petersburgu dokładnie określi przyczynę bólu za pomocą kompleksowego badania. Na wizycie zbada Cię, zapyta o objawy i postawi prawidłową diagnozę. Nasi lekarze stosują następujące metody diagnostyczne:

Występ krążka międzykręgowego

Osteochondroza, która nie oszczędza ani młodych, ani starszych ludzi, jest dziś bardziej powszechna. Prawie 40% osób w wieku poniżej 40 lat wie już z pierwszej ręki, co to jest. A wśród osób starszych dotyka to prawie 90%. To właśnie ta choroba, której towarzyszą zmiany zwyrodnieniowo-dystroficzne w krążkach międzykręgowych, a następnie w samych kręgach, jest głównym prowokatorem rozwoju wypukłości, wypadania, a następnie przepukliny dysków kręgosłupa.

Na tle działania czynników zewnętrznych i wewnętrznych krążek międzykręgowy zaczyna tracić wodę, doświadczać niedoboru niezbędnych składników odżywczych, a ostatecznie deformować. W ten sposób występ staje się wynikiem osteochondrozy. Ale pomimo obecności zmian wczesny lub, jak mówią, etap przed przepukliną dla dużej liczby pacjentów przebiega z silnym bólem, który gwałtownie obniża jakość życia. Bóle mogą być zarówno bolesne, jak i jasne i utrzymywać się przez długi czas. Co więcej, nie zawsze można je powstrzymać za pomocą narkotyków. Nawet na początkowych etapach często obserwuje się naruszenia biomechaniki kręgosłupa, co objawia się ograniczeniem ruchów i spadkiem zdolności do pracy.

Ale to dalekie od najgorszych objawów choroby, dlatego ważne jest, aby nie ignorować jej objawów, ale natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską. W przeciwnym razie leczenie zachowawcze może być nieskuteczne i konieczna będzie interwencja chirurgiczna..

Występ: co to jest i jak powstaje

Występ jest powikłaniem osteochondrozy, w którym dochodzi do naruszenia symetrii krążka międzykręgowego z niewielkim wysunięciem jego konturu poza granice fizjologiczne przy zachowaniu integralności błony włóknistej.

Dyski międzykręgowe to wyściółki chrząstki umieszczone między wszystkimi kręgami, które zapewniają wysokiej jakości amortyzację, a także zapewniają ruchomość kręgosłupa, elastyczność i stabilność podczas aktywności fizycznej. Ich rozmiary są różne we wszystkich częściach kręgosłupa. Dyski międzykręgowe kręgosłupa szyjnego są najmniejsze, dyski piersiowe są nieco duże, a dyski lędźwiowe są największe, a ich średnica jest znacznie większa niż wysokość.

Każdy krążek międzykręgowy ma galaretowate jądro miażdżyste i otaczający go włóknisty pierścień. Ponadto, w przeciwieństwie do większości innych narządów, składniki odżywcze nie dostają się do niego bezpośrednio z krwiobiegu, ale w sposób rozproszony z krwiobiegu kręgów przez płytkę końcową. To w dużej mierze decyduje o podatności dysków na szybkie zużycie i odkształcenia z powodu niewłaściwego odżywiania, obecności złych nawyków, zaburzeń metabolicznych, ciągłego statycznego przeciążenia, pracy fizycznej itp..

Pod wpływem negatywnie działających czynników, w szczególności zwiększonych obciążeń, dochodzi do upośledzenia krążenia krwi, co prowadzi do ostrego niedoboru składników odżywczych w dysku, a także utraty wody. Efektem tego jest zmniejszenie elastyczności jądra miażdżystego, jego zdolności do pochłaniania drgań, a następnie miejscowe procesy degeneracyjno-dystroficzne.

Jeśli na tym etapie nie podejmie się żadnych działań, sytuacja się pogorszy, płytki czołowe stwardnieją, wysokość krążka zmniejszy się, a pierścień włókniakowy stanie się cieńszy. Jednocześnie utrzymuje się na nim nacisk jądra miażdżystego, co ostatecznie prowadzi do tego, że niektóre jego włókna nie wytrzymują i stopniowo pękają, a jądro miażdżyste jest w stanie wypełnić uformowany prześwit. W ten sposób powstaje wypukłość, która jest bezpośrednim poprzednikiem przepukliny. Ale jednocześnie integralność błony włóknistej nie została jeszcze naruszona.

Najczęstsze wypukłości znajdują się w krążku międzykręgowym L5 - S1 zlokalizowanym między ostatnim kręgiem lędźwiowym a kością krzyżową, a także w krążku L4 - L5. W kręgosłupie szyjnym patologia najczęściej dotyka dysk C5-C6.

Uformowany już występ może prowadzić do wypadnięcia dysku, czyli silnego naprężenia, aw rezultacie do pęknięcia jego pierścienia włóknistego. W rezultacie wydostanie się galaretowate jądro miażdżyste. W ten sposób powstanie przepuklina dysku, która może już wymagać operacji, ponieważ jest obarczona poważnymi komplikacjami neurologicznymi..

Etapy występu

Istnieje kilka etapów rozwoju wypukłości:

  • Etap 1 (łatwy) - polega na utworzeniu ledwo zauważalnego wypukłości krążka międzykręgowego. Jego wymiary nie przekraczają 0,1–1 mm, dlatego nie każdy specjalista jest w stanie wykryć wypukłość na tym etapie nawet podczas MRI.
  • Stopień 2 (umiarkowany) - wypukłość wzrasta do 1–3 mm, co umożliwia bezproblemowe wykrycie go na obrazach MRI.
  • Etap 3 (ciężki) - występ już wyraźnie wystaje poza granice trzonów kręgów, ale nie obserwuje się jeszcze oznak pęknięcia zewnętrznej części włóknistej błony. Jego wymiary to około 3-6 mm.

Tak więc III etap graniczy z ekstruzją, czyli powstaniem prawdziwej przepukliny międzykręgowej. Dlatego prawie w każdej chwili cienka włóknista błona może pęknąć, a jądro miażdżyste zacznie się przesuwać na zewnątrz. Część, która wypadła poza granice pierścienia włóknistego, można z czasem oddzielić, co nazywa się sekwestracją. Jeśli zwykłe przepukliny są uważane za niebezpieczne ze względu na rozwój poważnych objawów neurologicznych i ryzyko nieodwracalnych konsekwencji, wówczas przepukliny zamaskowane wymagają pilnej opieki chirurgicznej..

Rodzaje wypukłości i wypadania krążków międzykręgowych

Zwykle dysk ma prawie okrągły kształt. Znajduje się między ciałami sąsiednich kręgów iz jednej strony tworzy kanał kręgowy, w którym przechodzi rdzeń kręgowy i jego korzenie. Przeciwległa strona dysku skierowana jest na zewnątrz. Dlatego w pierwszym przypadku rozpoznaje się występy tylne lub grzbietowe, aw drugim przednie.

To te pierwsze stwarzają największe zagrożenie dla stanu pacjenta, gdyż nawet niewielka zmiana w anatomii krążka międzykręgowego może prowadzić do ucisku ważnych struktur nerwowych i wystąpienia poważnych niepożądanych zmian nie tylko w części kręgosłupa, ale także w pracy narządów wewnętrznych odpowiadających zajętej części rdzenia kręgowego.

Wybrzuszenie może wystąpić w dowolnym segmencie krążka międzykręgowego. Na tej podstawie wyróżnia się kilka rodzajów wypukłości:

  • sanitariusz;
  • mediana;
  • okrągłe (rozproszone);
  • foraminal.

Mediana

Wypukłość jest wyraźnie uformowana w środku kanału kręgowego. Wraz z porażką kręgosłupa lędźwiowego jest to jeden z najbardziej nieprzyjemnych rodzajów chorób, ponieważ w środkowej części kanału kręgowego na poziomie L1 - L3 mija początek ogona końskiego. Jest to duży splot nerwowy odpowiedzialny za aktywność ruchową i wrażliwość nóg, a także pracę narządów miednicy. Dlatego najmniejszy kontakt wybrzuszonego dysku ze strukturami nerwowymi prowadzi do naruszenia jakości przekazywania impulsów nerwowych z rdzenia kręgowego do nóg i narządów miednicy, czemu towarzyszą odpowiednie zaburzenia.

Sanitariusz

Występ jest przesuwany w prawo lub w lewo od środkowej części kanału kręgowego, który z czasem jest obarczony naruszeniem przechodzących tu korzeni nerwowych. To z kolei prowadzi do wystąpienia zaburzeń w organizmie i silnego bólu odpowiadającego poziomowi uszkodzeń..

Foraminal

Występ powstaje w najwęższej części kręgosłupa - naturalne otwory utworzone przez ciała sąsiednich kręgów i ich procesy stawowe. W nich z reguły biegną nerwy rozciągające się z lewej i prawej strony rdzenia kręgowego. Ponieważ otwory wylotowe są bardzo wąskie, nawet najmniejsze wypukłości mogą powodować pieczenie i ostrą dysfunkcję odpowiednich narządów.

Rozproszony

Takie wypukłości zajmują całą tylną część dysku. W efekcie równomiernie wystaje do kanału kręgowego, co po osiągnięciu określonej wielkości wypukłości może prowadzić do poważnych powikłań obustronnych.

Objawy wypukłości i wypadnięcia

Często na początkowych etapach powstawania wypukłości nie ma objawów, ale nie są one znacząco wyrażane. Kiedy przepuklina jest zlokalizowana w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, ból i ograniczenie ruchomości często zaczynają pojawiać się na etapach 2-3 wypukłości, czyli gdy wystająca część dysku wzrasta do 3 mm lub więcej.

Pierwszą oznaką zmian patologicznych w krążku międzykręgowym jest ból krzyża, do którego stopniowo dołączają się inne objawy. Tak więc pojawia się występ:

  • ból;
  • ograniczona mobilność;
  • naruszenie napięcia mięśniowego;
  • drętwienie w niektórych obszarach ciała;
  • zakłócenie narządów wewnętrznych.

Nasilenie i charakter obrazu klinicznego zależy bezpośrednio od tego, który krążek międzykręgowy jest dotknięty chorobą, wielkości wypukłości, jego pozycji w kanale kręgowym, stopnia procesu zapalnego i obrzęku tkanek. Tak więc wiele czynników wpływa na charakter objawów chorób, dlatego często u pacjentów w mniej więcej tym samym wieku z tymi samymi wypukłościami objawy są dość uderzająco różne, co znacznie komplikuje rozpoznanie choroby..

Zespół bólu

Ból pojawia się, gdy wpływa na powstały występ nerwów rdzeniowych. W większości przypadków są obolałe, matowe i pojawiają się sporadycznie. Chociaż przy niektórych typach wypukłości mogą początkowo być ostre aż do lumbago, być trwałe i towarzyszyć im uczucie pieczenia w kręgosłupie.

Zwykle ból nasila się przy zmianie pozycji ciała, wykonywaniu pracy fizycznej lub przy długotrwałym utrzymywaniu statycznej pozycji ciała, zwłaszcza przy długim siedzeniu. Nie wyklucza się napromieniania bólu jednej lub obu nóg, a najczęściej największy dyskomfort występuje w biodrach i łydkach.

Czasami pacjenci z małymi wypukłościami doświadczają tego samego, a czasem nawet cięższego bólu niż ludzie z dużymi prawdziwymi przepuklinami.

Blok mobilności

Ograniczenie zdolności motorycznej obserwuje się w segmencie ruchu kręgosłupa, w którym znajduje się patologiczny występ. Tak więc, gdy jest zlokalizowana w kręgosłupie lędźwiowym, pacjentom trudno jest zginać się zarówno do przodu, jak i do tyłu, a także obrócić ciało na bok. Często jest to spowodowane narastającym bólem podczas próby wykonania ruchu. Często pacjentom jest dość trudno wstać i przystąpić do pracy fizycznej tylko ze względu na napięcie mięśni kręgosłupa lędźwiowego.

Wraz z tworzeniem się wypukłości w krążku międzykręgowym kręgosłupa szyjnego trudno jest obrócić głowę na bok, dlatego pacjenci często obracają całe ciało w takich sytuacjach. Odruchowe napięcie mięśni i ból uniemożliwiają opuszczanie i podnoszenie głowy, wykonywanie ruchów kiwania itp. Ponadto częstymi towarzyszami wypukłości i wypadania dysków kręgosłupa szyjnego są bóle głowy, zawroty głowy, a nawet migreny.

Ponieważ kręgosłup piersiowy jest nieaktywny, wypukłości w nim występują rzadko i są głównie wynikiem urazu. Ale nadal mogą tworzyć się w tej części kręgosłupa, czemu mogą towarzyszyć trudności w wykonywaniu ruchów oddechowych, dyskomfort w nadgarstkach i dłoniach. Dlatego pacjenci często skarżą się na duszność i uczucie trudności w oddychaniu..

Zmniejszone napięcie mięśni kończyn

W przypadku wypukłości może wystąpić nie tylko hipertoniczność mięśni pleców w odpowiednim kręgosłupie, ale także siła mięśni ramion (z uszkodzeniem kręgosłupa szyjnego) i nóg (gdy występuje wybrzuszenie w kręgosłupie lędźwiowo-krzyżowym) może gwałtownie spaść. Dlatego często pacjentom trudno jest wstać, chodzić lub pracować rękami. W przypadku braku odpowiedniego leczenia w odpowiednim czasie, mięśnie mogą stopniowo zanikać, w wyniku czego osoba może całkowicie stracić zdolność do pewnego stania, poruszania się lub pracy rękami.

Upośledzenie zmysłów

Drętwienie skóry, zmniejszona wrażliwość nazywane są parestezjami. Ich pojawienie się jest spowodowane naruszeniem drożności sygnałów bioelektrycznych z rdzenia kręgowego wzdłuż zaciśniętych nerwów do odpowiednich części ciała..

Dodatkowo w dotkniętym obszarze mogą wystąpić nienaturalne odczucia w postaci mrowienia lub pełzania. Mogą być obecne nie tylko w skórze, ale także w mięśniach, zarówno w projekcji chorego krążka, jak iw ramieniu, nodze, kroczu itp. Często pacjenci skarżą się na podobny dyskomfort w palcach, stopach i mięśniach łydek. Na etapie wypukłości parestezje można wyeliminować poprzez aktywność fizyczną.

Zaburzenia narządów wewnętrznych

Kręgosłup jest podstawą ludzkiego ciała. To on jest odpowiedzialny za utrzymanie wyprostowanej pozycji ciała i ochronę bardzo delikatnego rdzenia kręgowego. Wiele włókien nerwowych odchodzi od rdzenia kręgowego, oplatając kręgosłup, a następnie rozgałęziając się w masę delikatniejszych nerwów. Odpowiadają za aktywność ruchową i kontrolę nad pracą wszystkich części ciała i narządów wewnętrznych..

Dlatego przy tworzeniu się wypukłości lub wypadaniu krążka międzykręgowego, zwłaszcza jeśli towarzyszy mu skrzywienie kręgosłupa, korzenie kręgosłupa, podobnie jak naczynia krwionośne, mogą być uciskane przez sam występ, obrzęk tkanek, mięśnie skurczowe itp. To nieuchronnie prowadzi do zaburzeń opisanych powyżej. ruchliwość, wrażliwość i inne zaburzenia. Ale jednocześnie wpływa to na narządy wewnętrzne, unerwione przez obszar rdzenia kręgowego znajdujący się w rzucie dotkniętego segmentu kręgosłupa..

Zatem wysunięciu dysków kręgosłupa szyjnego mogą towarzyszyć zaburzenia pracy przysadki mózgowej, narządów laryngologicznych, oczu, mięśni karku, barków i ramion, a także tarczycy. Dlatego dodatkowymi objawami uszkodzeń krążka szyjnego mogą być:

  • zawroty głowy, bóle głowy, migreny;
  • nerwowość;
  • podwyższone ciśnienie krwi;
  • zaburzenia widzenia, słuchu;
  • problemy ze snem;
  • uszkodzenia nerwu twarzowego (nerwoból i zapalenie nerwu);
  • częste zapalenie migdałków, zapalenie krtani;
  • ból w tylnej części głowy, szyi, barków, ramion, łokci;
  • obniżony poziom hormonów tarczycy.

Jeśli wypukłość tworzy się w odcinku piersiowym kręgosłupa, prowokuje to do powstania warunków wstępnych do rozwoju chorób układu pokarmowego, oddechowego, sercowo-naczyniowego, a także nerek i nadnerczy. Dlatego w takich sytuacjach często początkowo rozpoznaje się astmę, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie pęcherzyka żółciowego, nieżyt żołądka i inne choroby, a dopiero potem zmiany zwyrodnieniowe w krążkach międzykręgowych.

Objawami uszkodzeń dysków kręgosłupa piersiowego mogą być:

  • ataki kaszlu, duszność;
  • ból w klatce piersiowej;
  • niemiarowość;
  • trudności w oddychaniu;
  • ból brzucha, zarówno w środku, jak iw prawym lub lewym podżebrzu;
  • żółtaczka;
  • zaburzenia krzepnięcia krwi;
  • zaparcia, biegunka;
  • zwiększona słabość;
  • czkawka;
  • zaburzenia oddawania moczu;
  • ból w okolicy nerek itp..

Po pokonaniu ostatniego, 12.kręgu międzykręgowego odcinka piersiowego, możliwy jest rozwój chorób ginekologicznych, które mogą nawet prowadzić do bezpłodności.

Najczęściej wypukłości i przepukliny krążków międzykręgowych wpływają na odcinek lędźwiowy. W takich sytuacjach ucisk nerwów, które w tej części kręgosłupa reprezentowane są głównie przez ogon koński, może sprowokować rozwój:

  • zaparcia, biegunka;
  • ból w pępku i poniżej;
  • zapalenie wyrostka robaczkowego;
  • kolka jelitowa;
  • obrzęk nóg;
  • utrata kontroli nad procesami oddawania moczu i wypróżniania.

Metody diagnostyczne

Aby zdiagnozować chorobę, pacjent powinien skonsultować się z neurologiem lub kręgowcem. Lekarz przeprowadzi ankietę i badanie, podczas którego pacjent zostanie poproszony o poddanie się kilku specjalnym testom mającym na celu określenie jego stanu neurologicznego. Doświadczonemu diagnostowi często udaje się podejrzewać obecność wypukłości już na podstawie wyników wstępnego badania.

Ale aby potwierdzić diagnozę i odróżnienie choroby od innych patologii ośrodkowego układu nerwowego, konieczne jest wykonanie:

  • MRI;
  • RTG;
  • tomografia komputerowa.

Najbardziej pouczające jest obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego, ponieważ jest to metoda, która pozwala uzyskać największą ilość danych o stanie samych krążków międzykręgowych, rdzenia kręgowego, aparatu mięśniowo-więzadłowego i innych tkanek miękkich. Za jego pomocą można wykryć wypukłości do 2 mm.

Ale dane uzyskane podczas ankiety, badania pacjenta i wykorzystania metod badań rentgenowskich mają ogromne znaczenie dla diagnozy wypukłości i wyboru najskuteczniejszej taktyki leczenia. Dostarczają informacji o:

  • charakter, nasilenie, czas wystąpienia i częstotliwość epizodów złego samopoczucia;
  • siła mięśni, koordynacja, połączenie zespołu bólowego z określonymi ruchami;
  • poziom rozwoju fizycznego pacjenta przed początkiem powstawania wypukłości i jego zmiana w czasie badania;
  • skrzywienie kręgosłupa;
  • bezpieczeństwo odruchów;
  • jakość wrażliwości dotykowej;
  • obecność i wielkość osteofitów w kręgosłupie;
  • obecność kręgozmyku;
  • wielkość przestrzeni międzykręgowych i gęstość kości;
  • charakter działalności zawodowej pacjenta i jego styl życia w ogóle.

Cechy zachowawczego leczenia wypukłości i wypadania

W przypadku wypukłości leczenie rozpoczyna się przy użyciu metod zachowawczych. W większości przypadków przynoszą dobre owoce i zapobiegają zaostrzeniu choroby. Wszystkim pacjentom przepisuje się zestaw środków terapeutycznych, które mają na celu nie tylko złagodzenie bólu i stanu zapalnego, ale także aktywację krążenia krwi w obszarze dotkniętego segmentem ruchu kręgosłupa, poprawę metabolizmu, ruchomości i zapobieganie rozwojowi atrofii mięśni. Pozwala to stworzyć sprzyjające warunki do odbudowy krążka międzykręgowego, wyeliminować ucisk na korzenie kręgosłupa i zapobiec przejściu wypukłości w wypadnięcie, a następnie prawdziwą przepuklinę..

Dlatego zaleca się pacjentom:

  • terapia lekowa;
  • Terapia manualna;
  • fizjoterapia;
  • Terapia ruchowa.

Charakter zabiegu dobierany jest indywidualnie dla każdego pacjenta. W takim przypadku lekarz musi wziąć pod uwagę nie tylko istniejące cechy występu dysku, ale także obecność współistniejących chorób, wieku i cech aktywności zawodowej danej osoby..

Aby jednak trwające obecnie leczenie zachowawcze wypukłości i wypadania krążka międzykręgowego było skuteczne, pacjent musi ściśle przestrzegać wszystkich zaleceń lekarskich, a także dokonywać zmian stylu życia odpowiednich do konkretnej sytuacji. Stąd pracownicy biurowi, kierowcy i przedstawiciele innych „siedzących” zawodów wymagane są regularne przerwy. Co godzinę należy wstawać z miejsca pracy i rozgrzewać się lub przynajmniej kilkuminutowy spacer.

Osoby pracujące fizycznie powinny starać się ograniczyć obciążenie dotkniętego odcinka kręgosłupa i opanować prawidłową technikę podnoszenia ciężkich przedmiotów. W przypadku zaostrzenia choroby należy przepisać oszczędny schemat.

Konieczne jest dodatkowe leczenie chorób wynikających ze zmian wypukłości korzeni kręgosłupa, w szczególności schorzeń przewodu pokarmowego, nerek, oskrzeli, płuc itp. naruszenia w tych narządach, które powstały na tle naruszenia przewodnictwa nerwowego. Dlatego pacjenci ze współistniejącymi chorobami często wymagają dodatkowych konsultacji innych wąskich specjalistów: gastroenterologów, pulmonologów, kardiologów, urologów itp..

Terapia lekowa

Pacjentowi przydzielany jest zestaw indywidualnie dobranych leków, które należy przyjmować na kursach. Również ich czas trwania dobiera się indywidualnie dla każdego pacjenta i można go dostosować w trakcie leczenia.

Tak więc pacjentom przepisuje się leki z następujących grup:

  • NLPZ - leki o właściwościach przeciwbólowych i przeciwzapalnych, które występują w różnych formach (tabletki, maści, kremy, żele, roztwory do iniekcji);
  • leki zwiotczające mięśnie - leki przeznaczone do eliminacji skurczów mięśni, które często powodują ból;
  • chondroprotectors - leki, których zadaniem jest dostarczanie najważniejszych związków do regeneracji tkanki chrzęstnej (glukozamina i chondroityna);
  • Witaminy z grupy B - poprawiają jakość układu nerwowego, aw szczególności przepływ sygnałów bioelektrycznych wzdłuż korzeni kręgosłupa.

Terapia manualna

Terapia manualna jest jednym z głównych sposobów eliminacji wypukłości i wypadania krążka międzykręgowego. Polega na oddziaływaniu dłoni specjalisty, ale w odróżnieniu od klasycznego masażu leczniczego, terapia manualna obejmuje nie tylko tkanki miękkie pleców i szyi, ale także sam kręgosłup..

Sesje można przeprowadzać tylko poza okresem zaostrzenia choroby. Z ich pomocą można rozwiązać bardzo różnorodne problemy. Tak więc dzięki terapii manualnej możliwe jest:

  • przywrócić normalną oś kręgosłupa;
  • przywrócić naturalne położenie każdego kręgu;
  • powiększyć przestrzeń międzykręgową;
  • złagodzić ciśnienie ze struktur nerwowych, a tym samym wyeliminować zespół bólowy, oznaki deficytu neurologicznego, a także odpowiednie choroby narządów wewnętrznych;
  • zwiększenie poziomu ogólnej odporności organizmu na choroby zakaźne;
  • poprawić właściwości adaptacyjne;
  • spowolnić naturalny proces starzenia;
  • osiągnąć znaczną poprawę samopoczucia.

Szczególnie dobre efekty daje terapia manualna prowadzona metodą Gritsenko. To ona pozwala na najdokładniejszy efekt na kręgosłup i różni się od innych rodzajów zabiegów, takich jak mikrochirurgia, od operacji otwartych. W ten sposób metoda Gritsenko pozwala na rozpoczęcie naturalnych procesów odbudowy organizmu, aw szczególności krążków międzykręgowych. Z jego pomocą rozwiązuje się ogromny zestaw zadań, a pierwsze wyniki można ocenić już po pierwszej sesji..

Specjalista dla każdego pacjenta dobiera optymalną taktykę i metody terapii manualnej, zwraca szczególną uwagę na problematyczny obszar, ale nie zapomina o reszcie. W ten sposób uzyskuje się kompleksowy wynik poprawy zdrowia. Dzięki umiejętnym działaniom kręgarza kręgi opadają na swoje miejsce, zmniejsza się nacisk na dyski, powstają dla nich korzystne warunki do regeneracji, a włókna nerwowe są uwalniane od nacisku. Dlatego w najbliższej przyszłości obserwuje się nie tylko zmniejszenie bólu, ale także poprawę pracy narządów odpowiadających byłemu unieruchomionemu korzeniu nerwowemu.

Fizjoterapia

Metody fizycznego oddziaływania na organizm od dawna dowiodły swojej skuteczności. Z ich pomocą można znacznie poprawić ogólny stan zdrowia, aktywować procesy metaboliczne w tkankach miękkich, a także zmniejszyć ból i nasilenie procesu zapalnego..

  • Elektroforeza
  • Terapia laserowa
  • Terapia falami uderzeniowymi
  • Magnetoterapia

Dlatego pacjentom przypisuje się sesje:

  • elektroforeza;
  • terapia falą uderzeniową;
  • terapia laserowa;
  • magnetoterapia;
  • terapia błotna.

Często zaleca się odbycie fizjoterapii, która obejmuje od 10 do 15 zabiegów. W tym samym czasie można przepisać kilka różnych procedur fizjoterapeutycznych. Niektóre z nich można łączyć ze sobą, inne można wykonać tylko osobno.

Fizjoterapia jest jedną z głównych metod zwalczania wypukłości i wypadania krążków międzykręgowych. Dzięki odpowiednio dobranym ćwiczeniom możliwa jest normalizacja gorsetu mięśniowego, co stworzy odpowiednie podparcie dla kręgosłupa i zmniejszy nacisk na krążki międzykręgowe. Terapia ruchowa pomaga również aktywować krążenie krwi i działa tonizująco..

Specjalista opracowuje zestaw ćwiczeń dla każdego pacjenta z osobna. Uwzględnia to lokalizację wypukłości, charakter obrazu klinicznego i ogólny poziom sprawności fizycznej osoby. Początkowo zaleca się wykonywanie prostych ćwiczeń i dopiero stopniowo zwiększać ich intensywność.

Zaleca się, aby pierwsze sesje terapii ruchowej odbywały się pod okiem specjalisty. Będzie w stanie nauczyć osobę prawidłowego wykonywania każdego ćwiczenia, aby było wyjątkowo korzystne, a nie szkodliwe. Wszystkie ruchy muszą być wykonywane powoli i płynnie, wszelkie ostre zakręty są surowo zabronione. Jeśli podczas lekcji wystąpi ból, należy natychmiast przerwać wykonywanie ćwiczenia, które go sprowokowało i jak najszybciej udać się do lekarza..

W ten sposób każdy może stanąć w obliczu wypukłości i wypadnięcia krążka międzykręgowego. Ale jeśli nie zignorujesz problemu, możesz bardzo skutecznie rozwiązać go metodami terapii zachowawczej. W przeciwnym razie choroba będzie postępować stabilnie i prędzej czy później doprowadzi do powstania prawdziwej przepukliny, która później stanie się przyczyną interwencji chirurgicznej.