Główny

Zapalenie torebki stawowej

Ból kostki - przyczyny, metody leczenia

Staw skokowy znajduje się na styku kości podudzia i stopy. Ta blokowa artykulacja jest dość skomplikowana: łączy piszczel, wewnętrzną i zewnętrzną kostkę, kość skokową i obejmuje kilka grup więzadeł i kaletek maziowych. Ból kostki jest powszechny, ponieważ każdy ruch, który jest nietypowy dla nogi, może spowodować uszkodzenie. Pojawiają się również nieprzyjemne odczucia przy chorobach kostki lub całej kończyny dolnej.

Przyczyny bólu kostki i czynniki ryzyka

Jeśli boli staw skokowy, nie zawsze można od razu określić przesłanki wystąpienia takich objawów..

Problemy, które mogą odnosić się do tego obszaru anatomicznego i powodować ból, są tradycyjnie klasyfikowane w następujących grupach:

  1. Traumatyczny. Powstają z uszkodzeniami mechanicznymi i są związane z naruszeniem integralności elementów stawowych.
  2. Zapalne, zakaźne i zapalne. Ból w tym przypadku jest spowodowany rozwijającą się reakcją zapalną, obrzękiem, procesem zakaźnym.
  3. Degeneracyjno-dystroficzna. Noga w stawie skokowym może boleć na tle przerzedzania i niszczenia tkanki chrzęstnej, torebek stawowych i innych części stawu.


Uraz lub inne uszkodzenie stawu skokowego może wystąpić u każdej osoby, ale pod wpływem choroby bardziej prawdopodobne są kłopoty. Tak więc choroby dystroficzne zwykle rozwijają się w starszym wieku, z zaburzeniami metabolicznymi. Patologie stawu skokowego postępują szybciej u osób pracujących w pozycji stojącej, a także u zawodowych sportowców i osób, które doznały złamań, zwichnięć. Częściej problemy z kostką pojawiają się przy nadwadze, u osób z płaskostopiem i innymi deformacjami stopy.

Uraz kostki

Zwykle uraz stawów występuje, gdy noga jest obracana lub odchylana. Może się to zdarzyć podczas treningu, z nieudanym skokiem. Rzadziej obszar stawu boli po upadku ciężkiego przedmiotu z silnym uderzeniem.

Najczęściej ból o charakterze traumatycznym pojawia się, gdy więzadła kończyny są rozciągnięte. Z powodu naruszenia naturalnego ruchu stopy włókna więzadeł są zerwane lub następuje ich częściowe zerwanie. Im więcej włókien zostanie uszkodzonych, tym poważniejsze będą uszkodzenia - w trudnych przypadkach więzadło może się całkowicie zrywać.

Oznaki patologii są następujące:

  • ostry ból w stawie;
  • pojawienie się obrzęku;
  • szerzący się krwiak lub mały siniak.


Złamania kości piętowej lub kostki są mniej powszechne niż skręcenia. Przyczyną złamań jest najczęściej skakanie z wysokości, upadki. Objawy są podobne do rozstępów, ale są cięższe. W przypadku bólu zewnętrznej kostki może dojść do złamania zewnętrznej kostki. Jeśli wewnętrzna kostka jest uszkodzona, krwotok pojawia się po przeciwnej stronie kończyny. Staw kostny powiększa się z powodu obrzęku, z silnym bólem palpacyjnym.
Innym rodzajem kontuzji jest podwichnięcie kostki. Jego przyczyny są podobne do tych, które powodują skręcenia. U osób o dużej masie ciała, a także z ogólnym osłabieniem aparatu więzadłowego podwichnięcia mogą stać się przewlekłe i regularnie nawracać.

Choroby jako przyczyna bólu

Zdarza się, że stawy skokowe bolą z obu stron i takie doznania z czasem narastają. Ból może początkowo wystąpić tylko w jednym stawie, a następnie pojawia się po drugiej stronie. Ma ściskający, ściskający charakter, a rano uzupełnia go mocna sztywność. Przyczyną jest artroza stawu skokowego, która występuje z powodu naruszenia dopływu krwi do chrząstki i ich przedwczesnego zużycia. Bez leczenia artroza powoduje całkowite zniszczenie tkanki chrzęstnej, zwężenie szczeliny i wzrost osteofitów kostnych. Te ostatnie ściskają tkanki miękkie, nerwy, w wyniku czego zespół bólowy staje się ostry i stały.

Inne choroby, w których boli kostka:

Od lat borykasz się z WSPÓLNYMI BÓLAMI bez powodzenia? „Skuteczny i niedrogi środek przywracający zdrowie i ruchomość stawów pomoże w 30 dni. Ten naturalny środek działa tak, jak wcześniej tylko operacja”.

  1. Artretyzm. Związany z zapaleniem stawu, może być wywołany infekcją, uszkodzeniem stawu. Reumatoidalne zapalenie stawów jest uważane za poważną patologię autoimmunologiczną - choroba ta prowadzi do poważnych deformacji sparowanych stawów i zwykle zaczyna się od uszkodzenia palców.
  2. Łuszczyca. Występuje rzadko, powoduje stan zapalny skóry i czasami komplikuje go zniszczenie stawów. Występuje zwykle u osób w młodym wieku.
  3. Achillite. Ból kostki podczas chodzenia może być objawem zapalenia ścięgna Achillesa. Również dyskomfort z zapaleniem achillitis rozwija się po bieganiu, kolejnym intensywnym obciążeniu nóg, noszeniu butów na wysokim obcasie. Inne oznaki choroby - niewielki obrzęk kostki od czapki, zaczerwienienie nogi.
  4. Dna. Jest to związane z gromadzeniem się soli kwasu moczowego w stawach. Najpierw choroba dotyka dużych palców u nóg, a następnie rozprzestrzenia się na kostki. W przypadku dny staw boli ostro, czasem nie do zniesienia, ataki są słabo usuwane przez leki i nasilają się w nocy.

Inne przyczyny bólu

W rzadkich przypadkach kostka boli na tle osteochondrozy odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa. Ból w tym przypadku ma charakter napromieniowujący, promieniujący do kończyny dolnej i rozprzestrzeniający się po całej jej powierzchni. Ostry ból w nodze może wystąpić na tle lumbago w dolnej części pleców, dlatego łączy się je z nimi.

Przyszłe matki w późnej ciąży, z powodu dużego obciążenia nóg, odczuwają ból kostki podczas chodzenia. Takie zjawiska są szczególnie typowe dla kobiet, które w czasie ciąży przybrały na wadze. Osoby otyłe cierpią z powodu bólu kostek z podobnego powodu i są znacznie bardziej narażone na nawracające urazy kończyn..

Inne warunki wstępne bólu kostki to:

  • nowotwory strefy anatomicznej (łagodne, złośliwe);
  • noszenie niewłaściwych butów;
  • ukąszenia owadów, którym towarzyszy reakcja alergiczna;
  • żylaki, zakrzepowe zapalenie żył;
  • choroby naczyniowe jamy brzusznej;
  • osteoporoza kości.

Pierwsza pomoc

Gdy ból kostki jest spowodowany urazem, pacjent wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej. Konieczne jest wezwanie pogotowia ratunkowego lub samodzielne dotarcie na oddział przyjęć szpitala, na izbę przyjęć. W przypadku złamania lub silnego skręcenia więzadeł zakładany jest opatrunek gipsowy, inaczej mocujemy kończynę, a od góry bandażujemy bandażem elastycznym.

W ostrym okresie ważne jest:

  • nałóż lód na kostkę;
  • brać leki przeciwbólowe, przeciwzapalne;
  • ściśle ograniczyć obciążenie nogi;
  • nałożyć na skórę maści zmniejszające przekrwienie;
  • podnieś nogę ponad poziom ciała podczas snu, odpocznij.


Okres noszenia bandaża lub plastra zależy od ciężkości urazu. W przypadku złamania może osiągnąć 3-4 tygodnie, z rozciąganiem - 1-2 tygodnie. Jeśli arbitralnie skrócisz czas leczenia, zmniejszy się elastyczność więzadeł i mięśni, co w przyszłości zagraża rozwojowi przewlekłych chorób stawu.

Diagnoza zmian kostek

W sytuacji, gdy boli kostka, przyczyny dolegliwości można ustalić dopiero w trakcie diagnostyki. Bez prawidłowej diagnozy niemożliwe jest przepisanie skutecznego leczenia, a ból będzie się utrzymywał. Powinieneś zwrócić się o pomoc do traumatologa lub ortopedy. Lekarz zbada nogę, wykona badanie palpacyjne, testy fizyczne z aktywnymi i biernymi ruchami kostki, po czym dokona wstępnego wniosku.

Najprostszą i najpopularniejszą metodą identyfikacji przyczyny bólu kostki jest zdjęcie rentgenowskie.

Na obrazku znajdziesz następujące znaki celów:

  • zwężenie lub połączenie przestrzeni stawowej;
  • wypełnienie luki tkanką łączną;
  • oznaki osteosklerozy - martwa tkanka;
  • zjawisko osteoporozy - ścieńczenie zewnętrznej warstwy kości;
  • obecność cyst, ropienia, guzów;
  • zanik torebki lub innych elementów stawu;
  • erozja;
  • ogniska zapalenia;
  • osteofity kostne;
  • zmniejszenie lub zwiększenie objętości mazi stawowej.

Jeśli nie ma wystarczających danych do rozpoznania, pacjentowi zaleca się wykonanie TK lub MRI stawu. W przypadku chorób naczyniowych wykonuje się USG z USG Doppler. Jeśli staw skokowy boli na tle złamania, ciężkiego współistniejącego urazu, często wykonują artroskopię medyczną i diagnostyczną z usunięciem fragmentów kości, cząstek ropy, przelanej krwi i martwej tkanki.

Leczenie bólu kostki - podstawowe techniki

Jeśli staw skokowy boli, ciągle boli, co powinien zrobić pacjent? Wybór metod terapii zależy od diagnozy.

W przypadku większości chorób wskazane jest leczenie zachowawcze:

  1. NLPZ (Ibuprofen, Ketonal, Meloxicam, Arcoxia). Pomagają złagodzić stany zapalne, łagodzą ból. Są stosowane w ostrej fazie dowolnej patologii stawów. Może być również stosowany w postaci maści nakładanych na dotknięty obszar.
  2. Chondroprotectors (Structum, Dona, Chondroitin, Glucosamine). Są podejmowane w długim biegu, pomagają przywrócić chrząstkę stawu skokowego i innych stawów. Szczególnie wskazany w leczeniu i zapobieganiu artrozy.
  3. Kortykosteroidy (Kenalog, Diprospan). Wstrzyknięte w okolice stawu pomagają szybko i trwale łagodzić stany zapalne. Stosuje się je głównie w zaawansowanym stadium artrozy, przy reumatoidalnym, łuszczycowym zapaleniu stawów.
  4. Leki przeciw dnie moczanowej (Allopurinol, Kolhikum). Pomaga obniżyć poziom kwasu moczowego we krwi, łagodzi ból i stany zapalne w dnie.
  5. Leki zmniejszające przekrwienie (maść Lioton, heparyna). Pokazany przeciwko obrzękowi, w celu zmniejszenia przepuszczalności naczyń.

Po urazie, a także przy artrozie, fizjoterapia (magnes, parafina, kąpiele, elektroforeza) jest obowiązkowa. Ten rodzaj leczenia bólu w tkankach stawu skokowego pomaga przywrócić krążenie, zwiększyć mikrokrążenie krwi, przyspieszyć rehabilitację i zapobiegać różnym powikłaniom. W ciężkich przypadkach zaleca się leczenie chirurgiczne. Zwykle jest wskazany tylko w przypadku otwartych złamań, złamań kości, ropienia tkanek, złożonych postaci zapalenia stawów.

Leczenie alternatywne

Leczenie bólu stawu skokowego można uzupełnić metodami niekonwencjonalnymi, ale tylko w połączeniu z leczeniem zachowawczym.

Oto kilka skutecznych przepisów na leczenie bólu:

  1. Przywiąż do nogi kawałek solonego smalcu, pozostaw na noc, aby złagodzić obrzęk, zmniejszyć dyskomfort.
  2. Połącz równe części soli i miodu, na noc ułóż kompres na nogę.
  3. Zmiel ogórek, nałóż kleik w postaci balsamu na nogę przeciw stanom zapalnym, zaczerwienieniu. Pozostaw na 2-3 godziny.
  4. Łyżkę ziela pięciornika zalać szklanką wody, odstawić na godzinę. Pij 100 ml trzy razy dziennie na stan zapalny w ciągu 1 miesiąca.

Środki zapobiegawcze

Aby nie wiedzieć, jak boli kostka i nie stawić czoła chorobom stawów, musisz monitorować ogólny stan zdrowia i przestrzegać następujących wskazówek:

Dawno zapomniany środek na bóle stawów! „Najskuteczniejszy sposób leczenia problemów ze stawami i plecami” Czytaj więcej >>>

  • ćwiczyć rozsądną aktywność fizyczną, starannie wykonywać wszystkie ćwiczenia, nie zapominać o wstępnym rozciąganiu i rozgrzewaniu mięśni i więzadeł;
  • jeśli czujesz się bardzo zmęczony w nogach, daj im odpocząć, przestań pracować lub trenować;
  • aby uniknąć uszkodzeń, noś tylko wygodne, dopasowane anatomicznie buty wykonane z naturalnych materiałów;
  • terminowo leczyć wszystkie choroby zapalne, zakaźne;
  • kontroluj wagę, jedz wysokiej jakości i urozmaicony posiłek, pij witaminy, w razie potrzeby stosuj specjalnie dobrane diety odchudzające.

W wieku 45-50 lat warto regularnie odwiedzać specjalistę w celu wczesnego wykrywania artrozy i zapobiegania jej progresji. Pomoże to zachować zdrowe stawy w przyszłości..

Zapalenie kostki - przyczyny i leczenie choroby

Zapalenie stawu skokowego jest wynikiem urazu, infekcji lub oznaką progresji choroby autoimmunologicznej. Patologia występuje z równym prawdopodobieństwem u mężczyzn i kobiet. Osoby starsze i starsze, sportowcy, którzy często narażają się na kontuzje, są podatni na naruszenia. Dopiero na wizycie u lekarza potwierdza się, że pogorszenie stanu zdrowia spowodowało zapalenie stawu skokowego - przyczyny i sposób leczenia ustala również specjalista, gdyż sam pacjent może jedynie przypuszczać o pierwotnym źródle choroby. Głównym argumentem za wcześniejszym przyjęciem do szpitala jest poprawa samopoczucia, zapobieganie niepełnosprawności, której ryzyko w przypadku rozważanej choroby jest dość wysokie..

Przyczyny zapalenia

Ważne jest, aby wiedzieć! Lekarze są zszokowani: „Istnieje skuteczny i niedrogi lek na ból stawów”. Przeczytaj więcej.

Jak leczyć zapalenie stawu skokowego, ale całkowicie zależy od czynnika, który był pierwotną przyczyną choroby.

Następujące zjawiska predysponują do rozwoju patologii:

  1. Przełożone urazy, zwłaszcza jeśli były powikłane infekcją bakteryjną. Nawet długotrwałe uszkodzenie może służyć jako korzystny warunek rozwoju aktywnego procesu zapalnego. Ponieważ zwichnięciom, przebiciom, złamaniom towarzyszy naruszenie produkcji błony maziowej, która powoduje zapalenie stawów.
  2. Przeniesienie mikroflory bakteryjnej z pobliskich ognisk - na przykład, jeśli pacjent ma zapalenie pęcherza, czyraki, zapalenie gruczołu krokowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek. Flora bakteryjna dociera do stawów i nasila stany zapalne w ich jamie.
  3. Hipotermia - ogólna lub lokalna (gdy osoba zakłada lekkie buty w zimnych porach roku, nie ogrzewa wystarczająco stóp).
  4. Choroby autoimmunologiczne - toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie stawów.
  5. Płaskie stopy, ponieważ staw jest pod zwiększonym obciążeniem.
  6. Powolny metabolizm.
  7. Reakcje alergiczne powodujące deformację tkanki.
  8. Zwiększone stężenie glukozy we krwi.

Częste ćwiczenia sprzyjają rozwojowi zapalenia kostki. Na przykład, jeśli z natury swojej aktywności musisz stać przez długi czas, chodzić, podnosić ciężary. Interakcja z dużym ciężarem wiąże się również ze zwiększeniem obciążenia kostki..

Objawy

Zapalenie kostki jest nie do przeoczenia. W przeciwieństwie do ukrytych patologii, zapalenie stawów tej części nogi objawia się dyskomfortem. Nieprzyjemne uczucie narasta codziennie (z ostrą postacią patologii) lub reaguje na zmianę pogody (z przedłużającym się stanem zapalnym).

Choroba charakteryzuje się następującymi objawami:

  • zespół bólowy. Ból staje się bardziej intensywny, gdy stan zapalny postępuje z powodu krążenia flory bakteryjnej;
  • obrzęk. Zwiększenie objętości nóg stwarza problem z doborem butów;
  • podwyższona temperatura ciała (miejscowa hipertermia);
  • naruszenie zdolności funkcjonalnej. Nadepnięcie na stopę boli pacjenta, kuleje. Kiedy zaczyna się zapalenie stawów, ból pojawia się, gdy stopa jest umieszczona na powierzchni. W pięcie pojawia się ostry lumbago, bolesne uczucie obejmuje całkowicie dolną część nogi, sięgając do kolana. Pacjent jest zmuszony pozostać w pozycji siedzącej, aby złagodzić stan zdrowia.

Wyraźnie słychać różne dźwięki: przykładając ucho do bolącego stawu można rozpoznać specyficzne chrupnięcie, kliknięcia, uczucie tarcia lub piski w nodze w miejscu zapalenia.

Diagnostyka

Jeśli podejrzewa się zapalenie stawów, wykonuje się następujące środki diagnostyczne:

  1. Nakłucie stawu z ewakuacją mazi stawowej, jego późniejsze badanie, inokulacja w celu określenia patogennej mikroflory (pożądane jest również wybarwienie rozmazów metodą Grama).
  2. Badania laboratoryjne krwi (kliniczne, biochemiczne), moczu. Wśród badań krwi cenne jest oznaczenie białka C-reaktywnego.
  3. Zdjęcie rentgenowskie dotkniętego stawu.

Badając wydzielinę z rany u pacjentów z ropnym zapaleniem stawu skokowego, można wyodrębnić patogeny Gram-dodatnie - Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis, Staphylococcus saprophyticus, Enterococcus faecalis. W Gram-ujemnej patogennej mikroflorze, Pseudomonas aeruginosa, izoluje się Escherichia coli. Uzyskane informacje z badań bakteriologicznych mają znaczenie informacyjne. Lekarz ustali nasilenie przebiegu klinicznego ropnego zapalenia stawu skokowego, przepisze odpowiednie leczenie.

Uwzględniane są dane z badań i inspekcji. Specjalista dowiaduje się, czy w rodzinie pacjenta wystąpiły jakiekolwiek przypadki zapalenia stawu skokowego, dowiaduje się o zdarzeniach poprzedzających chorobę (urazy, hipotermia).

Leczenie zapalenia kostki

Leczenie zachowawcze przeprowadza się na 1. i 2. etapie rozwoju zapalenia stawu skokowego. Jeśli w momencie szukania pomocy medycznej pacjent ma już 3 lub 4 etapy patologii, rozważa się kwestię interwencji chirurgicznej. Próby leczenia choroby za pomocą samych leków są utożsamiane z utratą czasu, która obarczona jest amputacją kończyny objętej stanem zapalnym pacjenta.

Przy utrzymującym się wzroście temperatury ciała zalecana jest ogólnoustrojowa antybiotykoterapia. Po otrzymaniu wyników wykonanej inokulacji dopuszcza się dokonanie jej korekty z uwzględnieniem wrażliwości flory chorobotwórczej zidentyfikowanej w próbce materiału biologicznego.

Farmakoterapia

Zadaniem lekarza jest zatrzymanie procesu zapalnego w celu przywrócenia sprawności funkcjonalnej chorej nogi. Ale ważne jest, aby znormalizować ogólne samopoczucie. W tym celu zaleca się ogólnoustrojowe podawanie środków znieczulających..

Terapia lekowa obejmuje następujące recepty na leki:

  1. Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ). Diklofenak, nimesulid (Nise), ibuprofen zapewniają zmniejszenie spektrum procesu zapalnego, łagodzą ból.
  2. Środki przeciwbólowe. Przepisywane, gdy NLPZ nie wystarczają do złagodzenia bólu. Ketanov, Ketarol, Dexalgin, Analgin - wymienione leki zatrzymują ataki bólu, pomagają przenieść powrót do zdrowia pooperacyjnego.
  3. Terapia mająca na celu zmniejszenie obrzęku. Aby złagodzić obrzęki, przepisywane są leki moczopędne - Furosemide, Lasix. Dawkowanie zależy od masy ciała pacjenta, stopnia obrzęku.
  4. Terapia witaminowa. Wprowadzenie witamin jest niezbędne dla poprawy krążenia, wzmocnienia właściwości immunologicznych organizmu pacjenta w okresie rehabilitacji pooperacyjnej.
  5. Kwas hialuronowy jest częścią terapii zapalenia stawu skokowego. Naturalny składnik pomaga zwiększyć lepkość mazi stawowej.
  6. Antybiotyki są przepisywane, jeśli zostanie udowodnione laboratoryjnie, że przyczyną zapalenia jest wprowadzenie flory bakteryjnej do stawu.

Ważną częścią leczenia tej patologii jest dostawowe podawanie leków. Częściej - hormonalne. Ogólnoustrojowe podawanie kortykosteroidów powoduje szereg działań niepożądanych. Ten rodzaj terapii hormonalnej w 8 na 10 przypadków nie zapewnia wystarczającego tłumienia nasilenia procesu zapalnego.

Miejscowe podawanie leków zwiększa stopień oddziaływania na ośrodek procesu zapalnego, zmniejsza potrzebę terapii ogólnoustrojowej i minimalizuje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Glukokortykoidy wstrzykuje się do stawu z następującymi czynnikami prowokującymi: gdy specjalista pracuje nad główną terapią; z zaostrzeniem przewlekłego zapalenia stawów (jednocześnie z podstawowym i ogólnie skutecznym leczeniem); jeśli podstawowe leczenie jest niemożliwe z różnych powodów. Ale głównym powodem podawania glukokortykoidów wewnątrz stawu jest jego stan zapalny, który występuje w fazie aktywnej..

Środki hormonalne do podawania:

  • Acetonid triamsinolonu (druga nazwa to Kenalog; jednorazowe użycie triamsinolonu w jamie dotkniętego stawu opóźnia postęp zniszczenia);
  • Metyloprednizolon (definicja farmaceutyczna - Metipred, Depomedrol);
  • Dipropionian betametazonu (należy do składu Diprospan);
  • Betametazon;
  • Hydrokortyzon.

Dawkowanie leku (pojedyncza dawka, dawka dzienna, dawka kursu) zależy od wielkości dotkniętego stawu. Jeśli lekarz przepisze Kenalog lub Metipred, dawka wynosi 20 mg (jak dla barku, stawu łokciowego). Wstrzyknięcie dużej dawki jest niepraktyczne i niebezpieczne (nawiasem mówiąc, 40 mg stosuje się w celu wyeliminowania zapalenia stawu kolanowego - uważa się to za fizjologicznie duże).

Cechy lokalnej hormonoterapii są następujące:

  • często powtarzane wstrzyknięcia dużych dawek glukokortykoidów mogą powodować procesy zwyrodnieniowe chrząstki stawu;
  • Wtórne podanie kortykosteroidów do tego samego stawu jest dopuszczalne nie więcej niż 4-5 razy w ciągu 12 miesięcy;
  • objętość i częstotliwość wstrzyknięć leków do stawów nie jest regulowana (determinuje to dynamika stanu pacjenta);
  • w ostrym stadium zapalenia stawu skokowego iniekcje wykonywane są z dużą regularnością - zabieg zbliżony do pełnoprawnej ogólnoustrojowej terapii hormonalnej.

Nawet „zaniedbane” problemy ze stawami można wyleczyć w domu! Pamiętaj tylko, aby smarować go raz dziennie..

Oprócz hormonów do stawu wstrzykuje się również gentamycynę - w ilości 8 mg antybiotyku w 0,5 ml 0,25% roztworu nowokainy. Nie zaleca się wcześniejszego opróżniania mazi stawowej. Zgodnie z wynikami obserwacji lek gentamycyna, wstrzyknięty do jamy stawowej, już w 2 dobie daje wyraźną poprawę u 28 z 30 obserwowanych pacjentów. Nastąpiło całkowite ustąpienie przekrwienia, można było zatrzymać nocne bóle; wysięk w stawach zmniejszył się 3 razy. Lek łagodził obrzęk tkanek miękkich.

99% pacjentów oceniło uzyskany efekt jako wyraźny, co odpowiadało obiektywnym danym. W przypadku potwierdzenia ostrego zapalenia stawu skokowego wystarczyło 1 wstrzyknięcie do jamy ustnej gentamycyny. Dzięki jednokrotnemu podaniu nastąpiło całkowite odwrócenie objawów procesu zapalnego.

Fizjoterapia

Metody fizjoterapeutyczne pomagają osiągnąć powrót do zdrowia pacjentów z zapaleniem stawów skokowych w początkowych stadiach, aby przyspieszyć powrót do zdrowia u operowanych pacjentów.

Istotne są następujące rodzaje leczenia fizjoterapeutycznego:

  1. Ultradźwięk. Wibracje mechaniczne są wysoce terapeutyczne. Pozytywny efekt polega na zapewnieniu mikromasażu komórek i tkanek. Ultradźwięki sprzyjają odruchowemu rozszerzaniu naczyń krwionośnych, co zwiększa ukrwienie tkanek. Wzrasta intensywność i jakość reakcji biochemicznych. Ponieważ przepuszczalność błon komórkowych jest znormalizowana, aktywowane są procesy dyfuzji i adsorpcji, poprawia się krążenie i dystrybucja limfy i przepływu krwi. Równocześnie z powyższymi procesami przyspieszane są naprawy i regeneracja. Lekarze regulują i wzmacniają terapeutyczne właściwości ultradźwięków, dodając lecznicze maści i żele. Pomimo szerokiej gamy konsystencji preparatów leczniczych preferowane są preparaty żelowe, ponieważ indywidualne kryteria leków są najbardziej zgodne z ultradźwiękami.
  2. Krioterapia (od greckiego „krio” - „zimno”) to połączenie fizycznych metod terapii. Polegają na zastosowaniu czynnika zimna, którego celem jest usuwanie ciepła z tkanek, narządów i organizmu. Poziom ich temperatury spada w granicach kriooporności (5-10 ° C), nie powodując wyraźnych zmian w termoregulacji. Krioterapia dzieli się na lokalną i ogólną. Fizjologiczna właściwość krioterapii miejscowej polega na gwałtownym, intensywnym spadku temperatury skóry i łagodnym, umiarkowanym spadku tego wskaźnika w tkance mięśniowej i stawowej. Zabieg powoduje obkurczenie światła tętniczek i naczyń włosowatych skóry, obniża przepuszczalność naczyń krwionośnych, zmienia miejscowe ukrwienie, zmniejsza obrzęki. Na podstawie danych z USG Dopplera stwierdzono, że zimny okład w 20 minut zmniejsza krążenie w błonie maziowej stawów. Krioterapia u pacjentów z zapaleniem stawu skokowego może przynieść efekt przeciwbólowy. Efekt przeciwbólowy (miejscowego rodzaju rozważanej techniki) tłumaczy się bezpośrednim i pośrednim działaniem przeziębienia. Krioterapia obniża próg pobudliwości neuronów czuciowych aktywowanych bodźcami. Zabieg spowalnia tempo przewodzenia nerwów. A dzięki pośredniemu działaniu krioterapii dochodzi do działania przeciwobrzękowego i przeciwskurczowego, co korzystnie wpływa na stan zapalnej artykulacji podudzia. Uśmierzenie bólu obserwuje się, gdy temperatura skóry spada do 10-15 ° C i utrzymuje się do 15-30 minut po zabiegu. Działanie przeciwzapalne jest wynikiem zmniejszenia produkcji określonych enzymów (częściej metaloproteinaz) oraz substancji odpowiedzialnych za pojawienie się stanu zapalnego. Wymienione właściwości krioterapii stanowią sedno teoretycznego uzasadnienia jej zastosowania w leczeniu zapalenia stawu skokowego. Miejscowa krioterapia powietrzna (LVCT) to najnowsze osiągnięcie, skuteczny sposób na poprawę stanu struktur narządu ruchu. Technika ta zapewnia wysokiej jakości chłodzenie stawów objętych stanem zapalnym strumieniem powietrza. Jego temperatura wynosi 40-58 ° C. Efektem zabiegu jest obniżenie temperatury w dwóch rodzajach: skórnej i dostawowej, wzmocnione działanie przeciwbólowe. Celem krioterapii w ortopedii jest uzyskanie hipotermii, zmniejszenie obrzęku i złagodzenia bólu, co pozwala na poprawę motoryki o 30% (przy zapaleniu stawu skokowego I i II stopnia).
  3. Fonoforeza z użyciem maści leczniczych i żeli (Fastum, Lyoton). Zabieg poprawia ukrwienie, aktywuje śródstawowe procesy metaboliczne, zmniejsza obrzęki tkanek miękkich. Długotrwała obserwacja pacjentów poddanych terapii fonoforezy lekami przeciwzapalnymi w postaci maści i żelu wykazała dodatnią dynamikę. 100% pacjentów z zapaleniem stawu skokowego stopnia 1 i 2 zgłosiło znaczną ogólną poprawę. Sukces terapii oceniano także na podstawie stanu chorej kończyny: do 7-10 doby poprawiła się ruchomość, ból praktycznie ustąpił, obrzęk ustąpił. Następnie wszyscy pacjenci weszli w okres stabilizacji stanu. Potrzeba powtórnego przebiegu fonoforezy pojawiła się dopiero po 6-9 miesiącach - jest to dobry wskaźnik dla pacjentów z tą patologią..

Tabela odzwierciedla główne kryteria monitorowania pacjentów, u których wykonano fonoforezę z każdym z leków:

Kryterium ocenyFonoforeza z żelem Fastum®Fonoforeza z żelem Lioton®
Czas trwania leku10 dni (w ostrym zapaleniu stawu skokowego)10 dni (dotyczy leczenia ostrego zapalenia stawu skokowego)
Główny składnik aktywny, działanie, które zapewniaGłównym składnikiem aktywnym leku jest ketoprofen - niesteroidowy związek przeciwzapalny, który ogranicza proces zapalny - dostawowy, w mięśniach i ścięgnachSubstancją czynną jest heparyna sodowa, która stosowana zewnętrznie ma następujące pozytywne skutki:
  • stopniowe działanie przeciwzakrzepowe;
  • antyoksudacyjny;
  • umiarkowane działanie przeciwzapalne.

Zatrzymuje tworzenie trombiny, hamuje fizjologiczną aktywność hialuronidazy, uczestniczy w fibrynolizie krwi, aktywuje tę zdolność

Korzyści z leku
  • Nie ma efektu systemowego;
  • nie uzależnia;
  • ryzyko skutków ubocznych wynosi 5%;
  • nie wpływa na syntezę substancji chrzęstnych - proteoglikanów (dotyczy to nie tylko zdrowej chrząstki, ale także zmienionych procesów zwyrodnieniowych stawów)
Lek nie uzależnia, praktycznie wykluczone jest ryzyko wystąpienia skutków ubocznych

Anton Epifanov o stosowaniu fizjoterapii:

Celowość stosowania żelu Fastum® i Lioton® do fonoforezy podyktowana jest szeregiem wymaganych procesów farmakodynamicznych. Dostarczane są w aktywne składniki rozważanych leków (NLPZ - odpowiednio ketoprofen i heparyna). A miejscowe (miejscowe) stosowanie leków, wzmocnione fonoforezą, zapewnia osiągnięcie wymaganych efektów terapeutycznych bez zagrożenia wystąpieniem ogólnoustrojowych reakcji ubocznych.

Konieczne są zabiegi fizjoterapeutyczne, aby poprawić stan zapalny kostki. Zalety są oczywiste - pozytywny efekt występuje bezpośrednio na dotknięte tkanki, zabiegi nie uzależniają, działają silnie przeciwbólowo i obkurczająco.

Tradycyjne metody

Pacjent, który odczuwa ból w kostce, nie powinien polegać na wątpliwych metodach. Próby normalizacji funkcji stawu za pomocą okładów rozgrzewających, nakładania podgrzanej soli są bezużyteczne.

Dopuszczalne jest stosowanie przez pacjenta wywaru z rumianku, dziurawca, tymianku i nagietka, ale tylko w celu ogólnej poprawy stanu zdrowia, gdyż do walki z chorobą potrzebna jest silna odporność.

Za zgodą lekarza można owinąć dotknięty obszar kończyny wełnianą (naturalną) szmatką, ponieważ ciepło zapewnia rozpraszającą terapię. Ale poleganie na jakiejkolwiek tradycyjnej medycynie jest pochopne: musisz skorzystać z pomocy lekarza.

Operacja

Endoprotetyka stawu skokowego to obiecujący, ale słabo zbadany kierunek. Przebudowa tej części układu mięśniowo-szkieletowego, bez względu na to, jak dobrze jest przeprowadzona, wciąż nasila występowanie wtórnej deformującej się artrozy. Ryzyko powikłań wynika z następujących czynników:

  • dodatkowe uszkodzenie podczas operacji;
  • obciążenia tkanek okołostawowych i ich urazy;
  • pogorszenie trofizmu stawowego podczas rekonwalescencji pooperacyjnej.

Jeszcze 20 lat temu udana endoprotetyka wydawała się mrzonką ortopedów, traumatologów i chirurgów. Ponieważ ryzyko powikłań wzrosło do 60%, a prawdopodobieństwo „zakorzenienia się” protezy było zbyt małe. I to pomimo trwającej antybiotykoterapii, zapobiegania powikłaniom, dokładnej realizacji każdego kroku przy zakładaniu protez. Problemy związane ze stosowaniem endoprotez tłumaczono niedoskonałością konstrukcji urządzenia: niedostatecznie precyzyjnym planem zbliżającej się interwencji, niskiej jakości instrumentami implantacyjnymi oraz trudnościami technicznymi w montażu komponentów. Po przeanalizowaniu wczesnych wyników operacji i stanu stawu skokowego uzyskano zadowalające wyniki. Ale 3-4 dni po operacji procent normalnych wskaźników zmniejszył się 3 razy.

Obserwacja kliniczna w europejskich szpitalach pozwoliła stwierdzić, że endoprotezy marki S.T.A.R. sprawdzają się przez długi czas. wyprodukowany przez WALDEMAR LINK GmbH & Co. KG (Niemcy), Mobility ™ (DePuy, Anglia), marki HINTEGRA (New Deal SA, Francja).

U 15 pacjentów po 6,2-letnim okresie obserwacji stwierdzono niestabilność i przedwczesne zużycie elementów protezy. Badanie wykazało: najwyższy wskaźnik przeżywalności endoprotezy występuje u pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów oraz u osób z obniżoną aktywnością ruchową..

Zalety nowoczesnych endoprotez:

  1. Cement kostny stosowany w procesie mocowania nie jest wyciskany z endoprotezy podczas jej montażu.
  2. Udoskonalone modele implantów eliminują konieczność resekcji dużej powierzchni stawowej. Biorąc pod uwagę ten czynnik, kość gąbczasta jest wystarczająco niezawodnym podparciem dla zakotwienia materiału kostnego cementu..
  3. Nie występuje ruch implantu. Proteza nie migruje do dystalnej metaefizy kości piszczelowej ani trzonu kości skokowej.
  4. Uraz chirurgiczny nie powoduje słabego gojenia się rany pooperacyjnej.
  5. Minimalna liczba niekorzystnych skutków.

Zainteresowanie endoprotezą stawu skokowego wróciło natychmiast po wprowadzeniu implantów bezcementowych, poprawie konstrukcji (zaczęto praktykować implantację modeli trójskładnikowych), normalizacji jakości narzędzi chirurgicznych.

Powikłania endoprotezoplastyki

Pomimo zmodernizowanego sprzętu zastosowanego przy montażu endoprotezy, zgodnie z doświadczeniem lekarzy, powikłania po operacji rozwijają się w 25% przypadków klinicznych. Występują zarówno we wczesnym, jak i późnym okresie rekonwalescencji. Do niekorzystnych skutków EP stawów należą:

  • zakaźne uszkodzenie stawu, który przeszedł protetykę (IPA);
  • migracja elementów endoprotezy, aparatu więzadłowego;
  • złamania okostnej i okostnej;
  • rozwój zakrzepowego zapalenia żył, choroby zakrzepowo-zatorowej.

IPA - kolonizacja flory bakteryjnej, która wpływa na jedną lub więcej struktur. Obejmuje to obszar, w którym kość jest połączona z materiałem cementowym; powierzchnia i wnęka sztucznego stawu; pozostała część błony maziowej; tkanki miękkie otaczające staw. Infekcja stawu protetycznego jest wskazaniem do ponownej hospitalizacji (jeśli powikłanie wystąpiło w późnym okresie pooperacyjnym) lub podstawą do wydłużenia okresu pobytu na oddziale (przy wczesnym pojawieniu się zjawiska obciążającego). Taktykę lekarza komplikuje potrzeba przeprowadzania operacji rewizyjnych na dużą skalę. Takie działanie nie tylko pogarsza samopoczucie pacjenta, ale także zwiększa ryzyko śmierci..

Wniosek

Zapalenie kostki, któremu nie można zapobiec, można leczyć. Aby to zrobić, należy skonsultować się z lekarzem przy pierwszych oznakach pogorszenia stanu kończyny. Leczenie zachowawcze i techniki operacyjne przywracają funkcję nóg. Nowoczesne możliwości endoprotezoplastyki stawu skokowego pozwalają na pełną obsługę implantu przez 6 lat. Po tym czasie konieczna będzie wizyta u lekarza i badanie kontrolne, aby upewnić się, że nie ma żadnych ukrytych komplikacji. Ogólnie rokowanie dotyczące wyzdrowienia jest korzystne, ale wymaga wczesnej pomocy medycznej..

Ból kostki

Stawy skokowe składają się z kości piszczelowej, strzałkowej i skokowej. W ruch i zginanie podeszwy bierze udział tkanka mięśniowa. Kość skokowa zapewnia stabilność kości. Kostka to rodzaj pierścienia, którego elementy kostne są połączone dużymi więzadłami. Ból kostki jest częstym objawem, z którym pacjenci zgłaszają się do lekarza. Może być spowodowane urazami, zwyrodnieniowymi procesami zapalnymi, chorobami autoimmunologicznymi i naczyniowymi.

Powody

Dolegliwości bólowe w kostce są jedną z najczęstszych dolegliwości, z którymi pacjenci zgłaszają się po pomoc lekarską. W większości przypadków objawy są spowodowane urazami..
Najczęstsze przyczyny, które mogą powodować ból kostki, to:

  • skręcenia i zerwania więzadeł
  • deformacja ścięgien Achillesa
  • siniaki
  • złamanie, zwichnięcie złamania
  • zapalenie błony maziowej, infekcje tkanek miękkich
  • wpływ procesów degeneracyjno-dystroficznych: artroza, osteochondropatia
  • patologie pochodzenia zapalnego: zapalenie ścięgien, zapalenie błony maziowej, zapalenie kaletki, zapalenie stawów wirusowe, gruźlicze, rzeżączkowe, ropne i burcelozowe
  • choroby reumatologiczne: zapalenie stawów (łuszczycowe, reumatoidalne, odczynowe), zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, kolagenoza, gorączka reumatyczna
  • zaburzenia metaboliczne: dna, cukrzyca
  • wpływ nowotworów nowotworowych pochodzenia łagodnego i złośliwego

W niektórych przypadkach ból kostki nie jest związany z patologiami układu mięśniowo-szkieletowego i obserwuje się go u pacjentów z marskością wątroby, twardziną skóry, podczas ciąży i ukąszeniami owadów. Kostki bolą u osób, które używają złej jakości, niewygodnych butów, są zmuszone do długiego stania, nieracjonalnego jedzenia i są podatne na zaburzenia sercowo-naczyniowe. Stosowanie leków przeciwzapalnych i przeciwbólowych może czasowo maskować problem, ale bez określenia dokładnej przyczyny wywołującej ból taka terapia będzie nieskuteczna..

Uraz

Jedną z głównych przyczyn bólu kostki jest uraz. Na przykład przemieszczenie kości skokowej ma bezpośredni wpływ na kostki. W innych przypadkach mechanizm urazu wygląda następująco: pacjent nagle skręca nogę, w trakcie lądowania z dużej wysokości ląduje na pięcie, ciężkie przedmioty spadają na stopy.

W zależności od rodzaju uszkodzenia obserwuje się następujący obraz kliniczny:

  • Kiedy więzadła stawu skokowego są rozciągnięte, następuje szybki rozwój obrzęku i krwotoku. Ból jest ostry, pogarsza się, jeśli odgarniesz stopę na bok lub dotkniesz kontuzji. Jeśli rozciąganie łączy się ze złamaniem, wówczas ból nasila się wielokrotnie, wymagane jest zastosowanie środków przeciwbólowych.
  • W przypadku naruszenia integralności kostek obraz kliniczny jest podobny do skręcenia, ale ból pojawia się bezpośrednio w okolicy kostki.
  • W przypadku naruszenia integralności kostek, które łączy się z podwichnięciem stóp, obserwuje się wzrost objętości stawu. Wraz z aktywnością fizyczną zwiększają się odczucia bólu. Obserwuje się przemieszczenie stóp i ruch odłamów kostnych.
  • Siniaki na kostkach to jedne z najczęstszych urazów, które powstają w wyniku upadku, uderzenia kończyną. Towarzyszy mu ostry, intensywny ból, który z czasem słabnie i staje się tępy, obolały. Aktywność ruchowa jest nieznacznie ograniczona, możliwe są powikłania w postaci krwotoków.

Naruszenie integralności kości pięty prowadzi do ostrego zgrubienia i odwrócenia pięty na zewnątrz. Łuk stopy jest spłaszczony, pacjent nie może nadepnąć na chorą kończynę.

Rozciąganie

Skręcenia i zranienia więzadeł często uszkadzają więzadła przednie i skokowo-strzałkowe. Występują z ostrym skręceniem stóp. Pacjent skarży się na ostry, intensywny ból, który stopniowo ustępuje i matowieje. Mogą wystąpić niewielkie lub umiarkowane ograniczenia ruchowe. Skręceniom często towarzyszy hemartroza, której towarzyszą pękające bóle. Najczęściej ludzie wykręcają stopy podczas oblodzenia i gwałtownego spadku temperatury powietrza.

Złamania

W większości przypadków obserwuje się izolowane złamania kostki, które są połączone z podwichnięciem. Towarzyszy im ostry, silny ból, który nasila się przy badaniu palpacyjnym i próbach aktywności fizycznej. Impulsy bólowe mogą promieniować na inne części kończyny (na przykład dolną część nogi) iz czasem nieco słabnąć. Badanie palpacyjne prowadzi do chrupania i patologicznej ruchomości kończyny. Obserwuje się powstawanie rozległych siniaków w okolicy stopy i chorej kostki. Pacjent nie może opierać się o nogę, żadne ruchy są niemożliwe.

Dyslokacje

Przy zwichnięciu i podwichnięciu stawy są znacznie pogrubione i zdeformowane, powstają rozległe krwiaki. Zwichnięcia i podwichnięcia najczęściej dotykają osoby z nadwagą i osłabieniem mięśni. Ze względu na osłabienie więzadeł pacjent skręca kończynę podczas aktywności ruchowej. Oszczędny schemat i zmniejszenie aktywności motorycznej prowadzi do zmniejszenia obrzęku przez 7-14 dni. Pełne wyleczenie stawu może zająć nawet kilka miesięcy.

Artretyzm

Istnieją rodzaje zapalenia stawów, które mogą powodować ból stawów skokowych:

  • Wirusowe postacie choroby są spowodowane ekspozycją na zakaźne patogeny: odrę, ospę wietrzną, zapalenie wątroby. Objawia się wysypką skórną, przebarwieniami skóry. W przypadku tej postaci zapalenia stawów stawy kończyn górnych i dolnych są równomiernie zajęte. Pacjent skarży się na łagodny, obolały ból, w którym utrzymuje się aktywność ruchowa. Choroba jest podatna na samo eliminację, gdy objawy infekcji wirusowej ustępują.
  • U pacjentów z rzeżączką obserwuje się rzeżączkową postać choroby. Zagrożone są młode kobiety. Choroba dotyka kostek i stawów kolanowych. Towarzyszy mu migrujący, obolały ból, obrzęki, które mają skłonność do samo eliminacji. Brak szybkiej pomocy prowadzi do namnażania się patogenów chorobotwórczych. Ból pęka, dotknięty staw puchnie, skóra staje się czerwona.
  • Na gruźlicze zapalenie stawów najczęściej podatni są pacjenci w starszych grupach wiekowych. Czynnikiem sprawczym procesu patologicznego jest gruźlica płuc. W początkowych stadiach ból jest łagodny i występuje tylko przy ostrej aktywności ruchowej. Nie ma precyzyjnej lokalizacji impulsów bólowych. Postęp choroby prowadzi do zwiększonego bólu. Stawy puchną, miejscowa temperatura wzrasta, skóra zachowuje swój naturalny kolor. Mobilność jest ograniczona, a stawy mogą z czasem ulec deformacji. Ogólne objawy obserwuje się również w postaci gwałtownego spadku masy ciała, zwiększonej potliwości, wzrostu temperatury ciała..

Najbardziej niebezpieczne są ropne zapalenie stawów, które występują jako powikłania po złamaniach otwartych. Towarzyszy im intensywny, rozlany, pękający, pulsujący ból. Stawy puchną, skóra czerwienieje, następuje miejscowy wzrost temperatury ciała. Aktywność fizyczna staje się przyczyną zwiększonych impulsów bólowych.

Artroza

Regularne narażenie na zwichnięcia i podwichnięcia stawu skokowego może prowadzić do rozwoju artrozy. Deformująca choroba zwyrodnieniowa stawów to poważna patologia układu mięśniowo-szkieletowego, która ogranicza aktywność fizyczną, zdolność do pracy oraz znacząco upośledza jakość życia. Przyczyną tego stanu mogą być urazowe uszkodzenia kostek zewnętrznych i wewnętrznych, kości piszczelowej i skokowej..

W rezultacie zewnętrzna powierzchnia tkanki kostnej traci swoją gładkość. Naturalne ślizganie się powierzchni stawowej jest zaburzone, co tylko pogarsza obraz kliniczny. Stawy puchną, pojawiają się skargi na upośledzoną mobilność i chód, ruchliwość jest ograniczona.

Dnawe zapalenie

Dna to zaburzenie metaboliczne, które wywołuje rozwój intensywnego procesu zapalnego w obszarze dotkniętych stawów. Rozwija się przy nadmiernym gromadzeniu się kwasu moczowego w stawach. Objawia się silnym bólem kostki, zaczerwienieniem skóry i ograniczoną ruchomością. Wymaga przestrzegania ścisłej diety z wyjątkiem puryn i kwasu szczawiowego, stosowania leków zawierających kolchicynę.

Zapalenie ścięgna Achillesa

Kontuzje ścięgna Achillesa najczęściej dotykają zawodowych gimnastyczek i baletnic. Traumatyczny efekt obserwuje się podczas upadku lub skoku z dużej wysokości. Wrażenia bólowe wpływają na tylną część kostki, różnią się ostrością i zwiększoną intensywnością. Występuje szybki rozwój obrzęku, z zerwaniem ścięgna, słychać charakterystyczne trzaskanie. Siła mięśni łydek jest znacznie zmniejszona, pacjent nie może zginać stopy.

Obrzęk obwodowy

Obrzęk obwodowy lewej i prawej kostki występuje na tle zaburzeń krążenia w obwodowym obszarze naczyniowym. Może to wywołać ból, obrzęk, zaburzenia wrażliwości. Żyły puchną i powiększają się. Podobne naruszenie występuje w czasie ciąży, z żylakami, nadwagą.

Niedrożność naczyń

Niedrożność naczyń obserwuje się na tle skrzepów krwi w jednej z kończyn. Jest to niebezpieczny stan, który może zagrozić życiu pacjenta i wymaga natychmiastowej interwencji chirurgicznej. W przypadku niedrożności naczyń pojawia się intensywny ból kostek, upośledzenie krążenia krwi. Pojawia się obrzęk, zmienia się kolor skóry.

Pierwsza pomoc w przypadku urazów

W przypadku urazów zaleca się zastosowanie zimna jako pierwszej pomocy: lodu lub butelki zawiniętej w ręcznik lub inną ściereczkę. Pacjent jest unieruchomiony do czasu przybycia karetki. W przypadku złamań w żadnym wypadku nie należy próbować samodzielnie prostować fragmentów. Przy dobrej tolerancji możesz zaoferować pacjentowi lek o działaniu przeciwbólowym: diklofenak, ketorolak, ketanow. Konieczne jest zapytanie lekarza prowadzącego o to, jakie leki iw jakiej dawce zostały zastosowane.

Możliwe komplikacje

Brak wysokiej jakości, szybkiej pomocy jest obarczony powikłaniami: dodanie wtórnej infekcji bakteryjnej, niewłaściwa fuzja kości z późniejszym rozwojem artrozy, przewlekłym obrzękiem, kulawizną.

Z którym lekarzem się skontaktować

Przy pierwszych objawach bólu lub dyskomfortu w stawach skokowych zaleca się natychmiastową konsultację z lekarzem specjalności: traumatolog, ortopeda, chirurg, reumatolog. W zależności od wieku i towarzyszących dolegliwości pacjentki może być konieczna konsultacja z ginekologiem, rehabilitologiem, endokrynologiem. Specjalista określi dokładną przyczynę naruszenia i wybierze odpowiedni schemat leczenia. Należy pamiętać o niebezpieczeństwach związanych z samoleczeniem, które może nie dać pożądanego efektu terapeutycznego, pogorszyć obraz kliniczny i wywołać powikłania.

Diagnostyka

Aby potwierdzić rozpoznanie, lekarz przeprowadza badanie bezpośrednie i ustne przesłuchanie pacjenta: poznaje charakter bólu i możliwe przyczyny, które go wywołały. Wyczuj i badaj dotknięte stawy, określ stopień ich ruchomości, obecność obrzęku, zaczerwienienie skóry itp. Aby ocenić nasilenie procesu patologicznego, dodatkowo przepisze następujące rodzaje diagnostyki:

  • zbadać ogólne i biochemiczne badanie krwi: zwrócić uwagę na ilościową zawartość leukocytów, erytrocytów, wskaźniki białka C-reaktywnego
  • wykonaj prześwietlenie stawu
  • CT, MRI stawu
  • USG stawów
  • artroskopia w celu szczegółowego zbadania struktur stawowych

W przypadku podejrzenia zapalenia stawów lub artropatii wykonuje się nakłucie stawów, a następnie badanie cytologiczne i bakteriologiczne.

Leczenie

Schemat leczenia dobierany jest indywidualnie dla każdego pacjenta, biorąc pod uwagę obraz kliniczny, wiek oraz obecność współistniejących zaburzeń. W trakcie leczenia objawowego stosują tabletki, kapsułki, maści, kremy, żele, zastrzyki o działaniu przeciwzapalnym i przeciwbólowym. Mogą to być leki przeciwbólowe lub leki z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Leki objawowe nie wpływają na przyczynę, która wywołała patologiczny proces i są przepisywane w minimalnej skutecznej dawce przez ograniczony czas.

Po urazach zaleca się ograniczenie aktywności fizycznej do minimum, stosowanie bandaża mocującego podczas chodzenia i innej aktywności fizycznej. Gdy pacjent odpoczywa, pod nogę kładzie się poduszkę lub zwinięty koc. Zaleca się powstrzymanie się od biegania, skakania, szybkiego chodzenia, a także stosowania okładów rozgrzewających podczas zabiegu..

Zapobieganie

Aby zapobiec bólowi kostki, musisz przestrzegać następujących zaleceń:

  • terminowo leczyć pojawiające się choroby układu mięśniowo-szkieletowego
  • wykluczyć z diety pokarmy, które mogą negatywnie wpłynąć na funkcjonowanie stawów: konserwy, produkty rafinowane, proste węglowodany, smażone, glikowane, pikantne potrawy
  • porzuć złe nawyki: palenie, picie alkoholu
  • terminowo zidentyfikować i zrekompensować niedobór witamin, pierwiastków śladowych, białka, aminokwasów: przyjmować leki tylko zgodnie ze wskazaniami i po wcześniejszym uzgodnieniu z lekarzem
  • wprowadzić umiarkowaną aktywność fizyczną: każdemu pokazano co najmniej 10000 kroków dziennie, można również wprowadzić jogę, stretching, pływanie, po konsultacji z lekarzem
  • unikaj nadmiernego stresu, nadmiernego wysiłku fizycznego
  • okresowo odwiedzaj osteopatę, poddaj się masażowi terapeutycznemu
  • obserwować tryb pracy i odpoczynku
  • monitoruj higienę snu: idź spać nie później niż o 23:00, odłóż urządzenia mobilne na 1,5 godziny przed pójściem spać, nie używaj urządzeń emitujących niebieskie światło (ekran monitora, telewizor)

Szczególną uwagę należy zwrócić na stan stawów u pacjentów w starszych grupach wiekowych. W celu zapobiegania osteoporozie zaleca się sprawdzenie poziomu witaminy D: jeśli brakuje jakiegoś ważnego prohormonu, do jego uzupełnienia należy stosować biologicznie aktywne dodatki. Ważna jest również konsultacja z ginekologiem i endokrynologiem w zakresie identyfikacji ewentualnych zmian hormonalnych i ich kompensacji..

Aby osiągnąć najlepszy efekt terapeutyczny, ważne jest ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarza prowadzącego. Przyjmuj leki, monitoruj aktywność fizyczną, obserwuj odpoczynek, jeśli to konieczne. Chronizacja procesu patologicznego wymaga regularnego monitorowania przez specjalistę w celu szybkiego wykrywania i korygowania pojawiających się zaburzeń. Im szybciej pacjent szuka wykwalifikowanej opieki medycznej, tym korzystniejsze rokowanie.