Główny

Zapalenie korzonków nerwowych

Dolegliwości pleców

Narzekania na ból pleców często słyszą lekarze różnych specjalności, ponieważ osoby z takim objawem zwracają się do terapeutów, neurologów, ortopedów, chirurgów, kardiologów i gastroenterologów. Problemy z plecami mogą być spowodowane wadliwym działaniem narządów wewnętrznych lub normalnym przeciążeniem, ale najczęściej są spowodowane różnymi chorobami kręgosłupa..

Według statystyk większość pacjentów (do 80%) boryka się ze zmianami w odcinku lędźwiowym kręgosłupa. Nieco mniejszy odsetek populacji odczuwa dyskomfort i ból w okolicy szyjnej i piersiowej..

Klasyfikacja

Choroby pleców i kręgosłupa są klasyfikowane według przyczyny, lokalizacji i typowych objawów. Lista patologii wpływających na kręgosłup i struktury przykręgowe (przykręgowe) jest dość szeroka.

Ze względu na swoje pochodzenie są podzielone na kilka głównych grup:

  • degeneracyjno-dystroficzny;
  • traumatyczny;
  • nowotworowy;
  • zakaźny;
  • deformacja.

Na pierwszym miejscu pod względem rozpowszechnienia są choroby zwyrodnieniowo-dystroficzne. Do tej grupy zaliczamy osteochondrozę, spondylozę, spondyloartrozę, a także towarzyszące zespoły korzeniowe.

Urazowe urazy kręgosłupa są zamknięte, bez naruszania integralności skóry i tkanek miękkich oraz otwarte. Te ostatnie obejmują rany postrzałowe, kłute i szarpane.

Klasyfikacja obrażeń wygląda następująco:

  • siniaki;
  • łzy, zerwania więzadeł i worki stawowe kręgów;
  • złamania wyrostków kolczystych i poprzecznych, korpusów i łuków kręgów;
  • podwichnięcie, zwichnięcie i złamanie-zwichnięcie kręgów;
  • urazowa kręgozmyk.

Urazowa kręgozmyk to poślizgnięcie się, przemieszczenie kręgu do przodu. Zjawisko to może wystąpić na skutek wrodzonego braku zrostu części łuku kręgowego (spondyloliza), jednak najczęściej występuje u osób wykonujących pracę fizyczną. Urazowa kręgozmyk jest zlokalizowana głównie w okolicy lędźwiowej.

Patologie nowotworowe obejmują łagodne i złośliwe guzy. W kręgosłupie guzy są rzadkie, w około 15% wszystkich nowotworów kości. Jednak nawet łagodnym guzom towarzyszą poważne objawy i często prowadzą do niepełnosprawności..

Lista chorób zakaźnych obejmuje zapalenie stawów kręgosłupa, zapalenie kręgosłupa, zapalenie kości i szpiku, zapalenie stawów kręgosłupa i ropnie nadtwardówkowe. Ponadto nie wyklucza się infekcji kręgosłupa w przypadku kiły, gruźlicy, cukrzycy, zapalenia stawów i nowotworu złośliwego..

Problemy z kręgosłupem są często spowodowane jego skrzywieniem, czyli przednio-tylnym (hipo- i hiperlordoza, kifoza) lub bocznym (skolioza). Istnieje również wariant łączony - kifoskolioza. Przyczyna takich deformacji w prawie 80% przypadków pozostaje niejasna..

Objawy chorób kręgosłupa

Objawy patologii kręgosłupa nie ograniczają się do zespołu bólowego i może im towarzyszyć sztywność ruchów podczas skręcania i zginania oraz tułowia, drętwienie i osłabienie mięśni kończyn. W przypadku uszkodzenia kręgosłupa szyjnego możliwe są bóle głowy i zawroty głowy, skoki ciśnienia krwi, upośledzenie wzroku i słuchu.

W zależności od rodzaju choroby zespół bólowy może być ostry, palący, sztyletowy i strzelający, a także bolesny, ciągnący lub tępy. Stale towarzyszy niektórym patologiom, podczas gdy przy innych od czasu do czasu martwi.

Choroby kręgosłupa szyjnego

Na odcinek szyjny mogą wpływać takie choroby jak osteochondroza, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, reumatoidalne zapalenie stawów, zapalenie mięśni, artroza stawów międzykręgowych, spondyloza, osteoporoza. Postęp osteochondrozy często prowadzi do powstania przepuklin międzykręgowych, radikulopatii i ucisku kanału kręgowego.

Winowajcą bólu i innych nieprzyjemnych wrażeń mogą być urazy i ich powikłania w postaci zniszczenia kręgów, dysków i aparatu więzadłowo-mięśniowego. Często ból szyi jest przejściowy i pojawia się po intensywnym wysiłku fizycznym, hipotermii lub długotrwałym bezruchu..

Choroby szyi powodują nie tylko dyskomfort i ograniczenie ruchomości, ale także negatywnie wpływają na sprawność i stan psycho-emocjonalny..

Choroby okolicy klatki piersiowej

Kręgosłup piersiowy składa się z 12 kręgów połączonych z łukami żebrowymi, dzięki czemu jest mocno przytwierdzony i praktycznie nieruchomy. Ze względu na tę budowę i stosunkowo niewielkie rozmiary krążków międzykręgowych jest najmniej podatna na rozwój większości chorób..

Problemy z kręgosłupem w tym obszarze wynikają głównie ze skoliozy, której objawy przypominają osteochondrozę. W rzadszych przypadkach rozpoznaje się zmiany zakaźne (gruźlica lub polio), przepukliny międzykręgowe, nerwobóle międzyżebrowe i choroby tkanki łącznej.

Ból może być odczuwalny w okolicy międzyłopatkowej lub rozprzestrzeniać się na klatkę piersiową, szyję i szyję oraz dolną część pleców. Często zespół bólowy nasila się wraz z kaszlem, kichaniem lub śmiechem, to znaczy każdy ruch jest spowodowany bólem.

Ponieważ kręgi piersiowe są praktycznie zrośnięte z żebrami, ograniczenie zginania i prostowania kręgosłupa nie jest powszechne. Jednak pacjenci czasami skarżą się na osłabienie mięśni brzucha, dolnej części pleców i nóg..

Typowym objawem zmiany w okolicy klatki piersiowej jest zaburzenie wrażliwości skóry, które może się zwiększać lub zmniejszać. Ponadto ataki bólu wywołują skurcz naczyń kończyn dolnych, który objawia się bladością, zimnem lub mrowieniem w nogach..

Urazom kręgów piersiowych może towarzyszyć ból w klatce piersiowej, co często prowadzi do wizyty u kardiologa. Ból ściskający i opasujący w sercu jest prawie niemożliwy do odróżnienia od bólów serca. Jednak kardiogram raczej nie ujawni żadnych nieprawidłowości..

Najsilniejszy ból występuje przy zespołach korzeniowych, gdy nerwy rdzeniowe są uciskane przez mięśnie skurczowe lub przemieszczone kręgi, a także przy nerwobólach międzyżebrowych. Zespoły korzeniowe (korzonkowe) częściej obserwuje się w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, a nerwoból międzyżebrowy jest zlokalizowany wyłącznie w klatce piersiowej.

Przyczyny nerwobólów międzyżebrowych są bardzo zróżnicowane - może to być hipotermia, nieudany ruch, kontuzja, skrzywienie kręgosłupa, infekcja opryszczka, spondyloza czy osteochondroza.

Pacjenci porównują ból neuralgiczny z lumbago lub porażeniem prądem. Kiedy się pojawia, osoba dosłownie zamarza i próbuje się nie ruszać, bojąc się wywołać nowy bolesny atak.

Choroby kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego

Okolica lędźwiowo-krzyżowa, podobnie jak szyjka macicy, jest bardzo ruchliwa. Jednak kręgi są tutaj większe, ponieważ obciążenie dolnej części pleców jest maksymalne. Wysoka mobilność i obciążenie sprawiają, że segment ten jest raczej podatny na rozwój procesów zwyrodnieniowych.

Wśród nazw możliwych chorób są nie tylko osteochondroza, przepukliny, spondyloza, spondyloartropatia, charakterystyczne dla każdego regionu kręgosłupa. Rwa kulszowa może rozwinąć się tylko w strefie lędźwiowo-krzyżowej, co jest spowodowane szczypaniem lub podrażnieniem nerwu kulszowego.

Objawy choroby kręgosłupa mogą obejmować:

  • ból, najczęściej bolący, tępy lub ciągnący. Miejscem jego lokalizacji może być nie tylko dolna część pleców, ale także dolna część klatki piersiowej, pachwina, pośladki, jedna lub obie kończyny dolne. Charakterystycznym objawem jest trudność w wyprostowaniu pleców, zwłaszcza po długim przebywaniu w pochylonej pozycji;
  • lumbago lub lumbago. Występują zwykle podczas wysiłku fizycznego lub podczas podnoszenia ciężarów, trwają kilka godzin lub dni;
  • zaburzenie wrażliwości dotykowej w dolnej części pleców i poniżej. Drętwienie, pieczenie i mrowienie mogą być nawet odczuwalne w piętach i palcach;
  • zmniejszenie napięcia mięśniowego i odruchów ścięgnistych. Przy przedłużającym się przebiegu choroby mięśnie zmniejszają się i zanikają.

Leczenie chorób kręgosłupa

Taktyka leczenia całkowicie zależy od diagnozy i obecnych objawów. W przypadku urazów kręgosłupa niezwykle ważna jest terminowa i kompetentna udzielona pierwsza pomoc oraz przebieg terapii rehabilitacyjnej. Jeśli uraz nie jest ciężki, wskazane jest leżenie w łóżku, masaż i zabiegi cieplne.

W przypadku ciężkich kontuzji wykonywana jest jednostopniowa redukcja lub trakcja, a następnie unieruchomienie chorego odcinka. Aby unieruchomić dotknięty segment, zaleca się noszenie kołnierza Shants (dla kręgosłupa szyjnego) lub specjalnego gorsetu ortopedycznego.

Leczenie patologii nowotworowych może obejmować radioterapię i chemioterapię, leki przeciwbólowe i przeciwzapalne. Operacja usunięcia guzów nie zawsze jest możliwa ze względu na blisko rozmieszczone narządy wewnętrzne i rdzeń kręgowy. Często rośnie w nich nowotwór..

W przypadku zdiagnozowania patologii zakaźnej przepisuje się antybiotyki. W razie potrzeby przeprowadza się interwencję chirurgiczną.

Podstawową metodą leczenia skoliozy u dorosłych jest lecznicza gimnastyka przeciwskoliotyczna. Przy silnej krzywizny, gdy konserwatywne metody są bezsilne, wada jest eliminowana operacyjnie. Obecnie najskuteczniejszą techniką jest wszczepianie implantów, które można zastosować do usuwania nawet skoliozy IV stopnia u pacjentów powyżej 30 roku życia..

Po takiej operacji konieczny jest zabieg rehabilitacyjny, gdyż proste ułożenie kręgosłupa jest dla pacjenta bardzo nietypowe. Konieczne jest ponowne „dostrojenie” pracy mięśni, rozładowanie napięcia i normalizacja ukrwienia tkanek pleców.

W przypadku skoliozy 1-2 stopni zaleca się gorsety ortopedyczne, trakcję, masaż i zabiegi fizjoterapeutyczne.

Leczenie chorób zwyrodnieniowo-dystroficznych jest głównie objawowe. W ostrym okresie konieczne jest maksymalne ograniczenie wszelkich ruchów: w tym celu stosuje się kołnierz Shantsa (z uszkodzeniem kręgosłupa szyjnego) lub odpoczynek w łóżku (z uszkodzeniem kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego).

Terapia lekowa może obejmować leki z kilku grup:

  • przeciwzapalne - Diklofenak, Ibuprofen, Baralgin, Meloksykam;
  • środki zwiotczające mięśnie - Midocalm, Tolperyzon, Tizanidine;
  • leki przeciwdrgawkowe - karbamazepina, gabapentyna;
  • leki przeciwdepresyjne - sertralina, paroksetyna.

W przypadku zespołu korzeniowego terapię przeprowadza się w warunkach szpitalnych, w których pacjentowi podaje się zastrzyki z leków hormonalnych i trakcję kręgosłupa.

Skuteczne metody leczenia wszystkich chorób zwyrodnieniowo-dystroficznych to fizjoterapia i terapia manualna, masaże i terapia ruchowa.

Uzdrawiające blokady

W przypadku silnego bólu, którego nie można powstrzymać lekami, wykonuje się blokady terapeutyczne. Z ich pomocą ból jest chwilowo „wyłączany” poprzez wstrzyknięcie narkotyków w dotknięty obszar. Najczęściej stosuje się środki znieczulające miejscowo (lidokaina, nowokaina), w celu wzmocnienia efektu można dodać kortykosteroidy (triamcynolon, deksametazon), witaminy z grupy B, środki rozszerzające naczynia krwionośne (No-shpa) lub leki przeciwhistaminowe (suprastin, difenhydramina).

Blokady są wskazane w przypadku przepuklin międzykręgowych, nerwobólów międzyżebrowych, szczypania korzeni kręgosłupa, zapalenia mięśni i innych stanów, którym towarzyszy wyczerpująca bolesność.

Zwykle wystarczy jeden zabieg, w razie potrzeby leczenie przeprowadza się na kursie. Zastrzyki wykonuje się raz na 4-5 dni, maksymalna ilość sesji to 15.

Operacje

Zabieg chirurgiczny na kręgosłupie wykonywany jest w przypadku znacznego ucisku rdzenia kręgowego i polega na usunięciu przepuklin i osteofitów (narośli kostnych), odbudowie krążków międzykręgowych. Wskazaniem do operacji w przypadku spondyloartrozy jest nieskuteczność leczenia zachowawczego.

Zakres i technika interwencji zależy od ciężkości urazu. Obecnie istnieje kilka rodzajów operacji:

  • discektomia - całkowite lub częściowe usunięcie dysku;
  • laminektomia - usunięcie części kręgu (blaszki), która jest stropem kanału kręgowego;
  • artrodeza kręgów - utrwalenie sąsiednich kręgów w stanie bezruchu (wytworzenie sztucznej ankylozy);
  • wertebroplastyka - wzmocnienie dotkniętego kręgu poprzez wstrzyknięcie do niego cementu kostnego;
  • zastąpienie kręgu sztucznym implantem;
  • laserowa waloryzacja krążka - zmniejszenie rozmiaru przepukliny poprzez odparowanie płynu i denaturację białka krążka;
  • nukleoplastyka - usunięcie części jądra miażdżystego dysku;
  • przezskórna discektomia - w odróżnieniu od tradycyjnej discektomii, taka operacja wykonywana jest bez nacięcia, dostęp do kręgosłupa odbywa się poprzez małe nakłucie.

Najważniejsze

Większość chorób kręgosłupa wynika z braku ruchu. Dotyczy to szczególnie patologii zwyrodnieniowo-dystroficznych, które są najczęściej diagnozowane. Drugą najważniejszą przyczyną są urazy kręgosłupa, zarówno jednorazowe, jak i regularnie powtarzane z powodu pracy.

Przez długi czas uważano, że przedwczesne zużycie struktur kręgów wiąże się z postawą pionową. Najnowsze badania obalają ten punkt widzenia, ponieważ zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa występują u ssaków, na przykład u kotów i psów. Udowodniono, że w większości przypadków choroby przewlekłe rozwijają się z powodu niewłaściwego użytkowania kręgosłupa..

Ze względu na małą aktywność fizyczną dochodzi do pogorszenia ukrwienia i odżywienia dysków, osłabienia mięśni. Proces ten można zatrzymać lub zapobiec, kompensując brak ruchu. Dlatego ćwiczenia fizyczne powinny być podstawą zapobiegania zwyrodnieniom kręgosłupa..

Ćwiczenia statyczne są szczególnie przydatne na plecy, to znaczy najlepiej wykonywać je w wolnym lub średnim tempie, trwając 3-5 sekund. w punkcie maksymalnego napięcia mięśni.

Należy pamiętać, że ogólna witalność człowieka zależy w dużej mierze od stanu kręgosłupa, ponieważ od tego zależy siła i wytrzymałość gorsetu mięśniowego, zdrowie narządów wewnętrznych..

Lista nazw najczęstszych chorób kręgosłupa, metody ich leczenia

Ból pleców występuje coraz częściej u osób w każdym wieku. Teraz trudno znaleźć osobę, która choć raz nigdy nie spotkała się z takimi zjawiskami. A dla większości mieszkańców naszego kraju choroba pleców jest już powszechną rzeczą..

Kiedy pojawia się dyskomfort w tym obszarze ciała, większość z nas po prostu przyjmuje środek znieczulający i nawet nie myśli o przyczynach dyskomfortu. I to jest bardzo złe, ponieważ ból może odzwierciedlać nie tylko zmęczenie organizmu, ale także obecność poważnych procesów patologicznych. Z naszego artykułu dowiesz się, jakie są choroby kręgosłupa, nazwy, listę najczęstszych i metody ich leczenia.

Klasyfikacja

Większość chorób kręgosłupa (SP) wpływa na układ nerwowy. Ze względu na specyfikę ich rozwoju, kształtu i struktury w medycynie wyróżnia się następujące wynagrodzenia:

  • anomalia rozwojowa;
  • uszkodzenie o charakterze dystroficzno-degeneracyjnym i metabolicznym;
  • konsekwencje urazów;
  • choroby onkologiczne;
  • dolegliwości zapalne wywoływane przez wirusy, bakterie i pasożyty.

Ponadto zapytania ofertowe są grupowane według lokalizacji.

Choroby kręgosłupa szyjnego i piersiowego są reprezentowane przez następujące zespoły:

  • odruch drażniący;
  • tonik mięśniowy;
  • neurodystroficzny;
  • korzeniowy.

Przedstawiono dolegliwości lędźwiowe:

  • lumbodynia i lumbago;
  • lumboischialgia;
  • coccygodynia.

Następnie rozważymy główne przyczyny chorób kręgosłupa..

Dlaczego pojawiają się pensje?

Zapytanie ofertowe może wynikać z:

  • zmiany związane z wiekiem;
  • Siedzący tryb życia;
  • nadużywanie aktywności fizycznej;
  • niewłaściwa pozycja ciała;
  • zranienie;
  • mieć nadwagę;
  • złe nawyki;
  • niewłaściwa lub niezrównoważona dieta;
  • przewlekłe patologie.

Czynnikami sprawczymi są również zatrucie lub infekcja organizmu..

Objawy chorób, ich leczenie

Przejawy ZP to:

  • kręgosłup (dotyczy tkanek i struktur kręgów);
  • pozakręgowe (patologie wpływają na tkanki znajdujące się obok kręgu).

Charakterystyczne objawy chorób pleców i kręgosłupa to:

  • początek bólu (jest zlokalizowany w dotkniętym obszarze kręgu, mają różną intensywność i charakter manifestacji);
  • ograniczona ruchliwość kręgosłupa;
  • naruszenie postawy;
  • drętwienie pleców i kończyn;
  • upośledzona integralność kości kręgowych.

Do pośrednich objawów ZP należą:

  • zawroty głowy;
  • zakłócenie narządów miednicy, czynności serca i układu oddechowego;
  • problemy trawienne;
  • bezsenność;
  • hałas ucha;
  • pogorszenie widzenia;
  • częste koszmary;
  • częste omdlenia.

Rozważmy szczegółowo najczęstsze wynagrodzenia.

Osteochondroza

Osteochondroza to dystroficzno-zwyrodnieniowy proces w chrząstce, która łączy kręgi. Tkanka zaczyna cierpieć na niedobór składników odżywczych, co prowadzi do zubożenia krążka międzykręgowego. W rezultacie staje się bardzo kruchy i nie spełnia już swojej funkcji..

Im bardziej pręt międzykręgowy staje się cieńszy, tym bardziej naciska na nerwy. Ponieważ nerwy są bardzo wrażliwe na jakąkolwiek siłę, osoba zaczyna odczuwać silny dyskomfort przy najmniejszym ruchu..

W zależności od obszaru pochodzenia osteochondroza to:

  • szyjny;
  • Klatka piersiowa;
  • lędźwiowy.

Do leczenia osteochondrozy użyj:

  • terapia lekowa;
  • sesje masażu i fizjoterapii;
  • specjalne ćwiczenia fizyczne.

Dodatkowo chory może zostać skierowany na terapię manualną i akupunkturę.

Zapalenie korzonków nerwowych

Ta choroba to zapalenie korzeni nerwowych. Infekcja, która atakuje nerwy lub zaawansowana osteochondroza, może wywołać rwę kulszową.

W prawie 90 procentach przypadków zapaleniu korzonków towarzyszy:

  • intensywny i długotrwały ból;
  • zmniejszona wrażliwość pleców;
  • owrzodzenia troficzne.

Zapalenie korzonków nerwowych ma bardzo negatywny wpływ na życie pacjenta, dlatego przy najmniejszych objawach osoba musi udać się do lekarza i przejść pełną diagnozę. Leczenie choroby polega na zastosowaniu:

  • specjalne leki;
  • procedury masażu i fizjoterapii;
  • gimnastyka lecznicza.

Uwaga! Osteochondroza i rwa kulszowa mogą powodować niepełnosprawność.

Przepuklina międzykręgowa

Ten ZP w większości przypadków występuje z powodu nieleczonego zapalenia korzonków nerwowych lub osteochondrozy. Przepuklina międzykręgowa (MG) to przemieszczenie jądra miażdżystego poza krąg, co powoduje pęknięcie pierścienia włóknistego. Jak pokazuje praktyka, MG najczęściej dotyka kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego. Ta choroba kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego charakteryzuje się następującymi objawami:

  • silne i długotrwałe bolesne odczucia;
  • ograniczona mobilność;
  • sztywność w dotkniętym obszarze.

Leczenie choroby obejmuje stosowanie technik zachowawczych i chirurgicznych. Ale jeśli przepuklina urosła o więcej niż 5 mm, usuwa się ją tylko za pomocą operacji.

Spondyloza

Z powodu tej choroby procesy zaczynają rosnąć na krawędziach kręgów, podobnie jak ciernie lub ptasi dziób. Zjawisko to może być wywołane urazami kręgosłupa, osteochondrozą lub skoliozą. Dolegliwości te powodują silny ból, z powodu ich nadwyrężenia pleców, a kręgosłup traci dotychczasową ruchomość..

Leczenie spondylozy obejmuje stosowanie specjalnych leków, sesje masażu i zabiegi fizjoterapeutyczne, dostosowania żywieniowe. Aby usunąć procesy, wykonywana jest operacja.

Zwężenie kręgosłupa (SPC)

Często przy diagnozowaniu pacjenta za pomocą rezonansu magnetycznego lub tomografii komputerowej lekarz może zauważyć przewlekłą chorobę neurologiczną, przez co kanał centralny kręgosłupa jest bardzo zwężony. Ta choroba nazywa się SEC. To zapytanie ofertowe występuje jako choroba wrodzona lub nabyta.

Wrodzona SPK może być spowodowana:

  • skrócenie łuku kręgowego;
  • kostnienie lub achondroplazja kręgosłupa;
  • rozszczep kręgosłupa.

Ale najczęściej SEC jest konsekwencją:

  • zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa;
  • skostniały MG;
  • reumatoidalne zapalenie stawów;
  • kręgozmyk.

Charakterystyczne objawowe objawy choroby obejmują występowanie:

  • ostry ból pleców promieniujący do nóg;
  • osłabienie gorsetu kręgowego.

Leczenie SPK polega na zastosowaniu leczenia zachowawczego i metod operacyjnych. Z reguły pacjentowi przepisuje się NLPZ i leki przeciwbólowe..

Jeżeli leczenie farmakologiczne nie daje pozytywnych rezultatów, wykonuje się dekompresyjną laminektomię: u pacjenta zakłada się stabilizujący układ międzykolcowy, który mocuje korpusy podtrzymujące kręgosłup w prawidłowej pozycji.

Osteoporoza

Patogeneza powodująca łamliwość kości nazywana jest osteoporozą. Może wpływać na wszystkie kości, powodując ich łatwe łamanie. Najczęściej osteoporoza występuje u osób starszych. Oprócz zmian związanych z wiekiem może to być spowodowane zaburzeniami hormonalnymi lub innymi patologiami (na przykład cukrzycą).

Leczenie tego zapytania ofertowego obejmuje:

  • stosowanie przez pacjenta leków o wysokim poziomie wapnia;
  • przestrzeganie pewnych zaleceń dietetycznych;
  • przyjmowanie leków hormonalnych (szczególnie ważne dla starszych kobiet).

Wszyscy pacjenci, u których zdiagnozowano osteoporozę, muszą regularnie wykonywać określone ćwiczenia fizyczne.

Skolioza

Skolioza jest koniecznie uwzględniona na liście typowych zapytań ofertowych. Choroba jest wrodzona lub nabyta. Przy tej chorobie kręgosłup przybiera kształt łacińskiej litery S, co jest spowodowane odchyleniem jego bocznej osi. Skolioza kręgosłupa może być konsekwencją nie tylko wrodzonej patologii, ale także:

  • osteoporoza;
  • gruźlica;
  • onkologia;
  • urazy;
  • niezdrowy tryb życia.

W celu leczenia choroby pacjentowi przepisuje się leki, masaż i terapię manualną. Za pomocą odpowiedniej aktywności fizycznej i specjalnych przyrządów ortopedycznych można poprawić stan pacjenta. Jeśli te metody nie dają dobrych wyników, wykonywana jest operacja.

Kifoza

Eksperci o tej nazwie określają nadmierne zginanie kręgosłupa. W medycynie ludowej zjawisko to znane jest jako garb. To zapytanie ofertowe może być spowodowane przez:

  • dziedziczna tendencja;
  • Porażenie mózgowe (przewlekła choroba mózgu);
  • poliomyelitis (choroba zakaźna, która najczęściej występuje u dzieci w wieku przedszkolnym);
  • naruszenie procesów metabolicznych;
  • złamania i urazy kręgu.

Trudno nawet wizualnie pomylić kifozę z innymi RF: z powodu wygięcia do tyłu klatki piersiowej „wciągnięta” do wewnątrz. Ta deformacja negatywnie wpływa na pracę wszystkich narządów wewnętrznych i układów człowieka. Łagodną kifozę można wyleczyć systematycznymi ćwiczeniami. W zaawansowanym stadium należy leczyć wyłącznie operacyjnie.

Zdrowy kręgosłup i kifoza

Skrzywienie kręgosłupa

Nadmierne wygięcie kręgosłupa do przodu nazywa się lordozą. To zapytanie ofertowe wynika z:

  • mieć nadwagę;
  • zwichnięcie stawu biodrowego;
  • nowotwory;
  • urazy kręgosłupa.

Również lordoza rozwija się u kobiet w ciąży. Podobnie jak kifoza, lordoza nie jest trudna do zdiagnozowania. Z powodu tej choroby zaburzona jest funkcjonalność przewodu pokarmowego i miednicy małej. Jeśli istnienie lordozy zostało ustalone na czas, pacjentowi przepisuje się:

  • leki;
  • Terapia ruchowa;
  • sesje masażu.

Zaawansowany stan jest leczony tylko operacją.

Spondyloartroza

Uszkodzenie stawów międzykręgowych kręgosłupa nazywa się spondyloartrozą. Choroba rozprzestrzenia się na chrząstki i worki międzystawowe. Choroba może wystąpić z powodu:

  • zaburzony metabolizm;
  • długie siedzenie (pracownicy biurowi, dzieci w wieku szkolnym i młodzież są zagrożeni);
  • nadmierny wysiłek fizyczny, przez który pojawiają się drobne pęknięcia w kręgosłupie (obserwowane u sportowców i facetów służących w wojsku).

Terapia spondyloartrozy obejmuje wyznaczenie leków łagodzących skurcz i stany zapalne. Aby przyspieszyć proces gojenia, pacjent może wykonać:

  • pływanie;
  • ciągnięcie;
  • gimnastyka;
  • akupunktura.
Spondyloartroza

Zapobieganie ZP

Metabolizm zostaje zakłócony z powodu starzenia się organizmu - naturalnego procesu, którego nie można uniknąć, ale można go przyspieszyć. W medycynie istnieje pojęcie zwane dorsopatią. Nie jest to niezależne zaburzenie, ale termin podsumowujący dyskomfort i ból kręgosłupa. Dorsopatia może wystąpić zarówno u dorosłych, jak iu dzieci. Aby uniknąć jego rozwoju i ogólnie chronić szyję, dolną część pleców i kręgosłup, zaleca się ciągłe przestrzeganie następujących wskazówek:

  • celowo nie wpadać w traumatyczne sytuacje;
  • kompetentnie rozprowadzaj ładunek na plecach podczas uprawiania sportu, zajęć na świeżym powietrzu, siedzącej pracy;
  • jedz zbilansowane (jedz słone, tłuste, marynowane i wędzone produkty w małych ilościach);
  • nie używaj nikotyny;
  • nie nadużywaj napojów alkoholowych;
  • systematycznie wykonywać ćwiczenia gimnastyczne;
  • przestrzegać higieny ciała;
  • unikać infekcji;
  • nie ignoruj ​​chorób neurologicznych, traktuj ich leczenie poważnie;
  • spać w prawidłowej postawie, w razie potrzeby użyć odpowiedniego produktu ortopedycznego.

Jeśli dyskomfort pleców zaczyna się objawiać z godną pozazdroszczenia regularnością, najlepiej udać się do lekarza. Terminowa diagnoza pacjenta za pomocą RTG, TK i MRI pomoże prawidłowo ustalić rasę choroby i wybrać najskuteczniejszą terapię.

Lista chorób kręgosłupa

Choroby kręgosłupa obejmują obszerną listę różnych patologii klinicznych, które pojawiają się z tego czy innego powodu i mają różne objawy bólu, cechy, objawy i leczenie. W artykule rozważymy, jakie są objawy neurologiczne i deformacyjne w chorobach i urazach kręgu stawowego, a także przedstawimy najpełniejszy katalog wszystkich chorób kręgosłupa występujących w dzieciństwie, wieku średnim i starszym oraz u osób starszych..

Odniesienie anatomiczne

Kręgosłup, czyli ludzki kręgosłup, jest główną osiową częścią szkieletu, składającą się z różnych kręgów, stawów, krążków międzykręgowych i innych formacji mięśniowo-szkieletowych, połączonych ze sobą szeregowo. Głównym celem głównej kości kręgosłupa szkieletu jest utrzymanie równowagi u ludzi, zmiękczenie (amortyzacja) ostrymi wstrząsami i uderzeniami, przy obciążeniach mechanicznych, dynamicznych i statycznych ciała.

W sumie istnieją 24 kręgi pionowe (stawy ciała), które są podzielone na osobne kategorie lub grupy (działy), które mają własne nazwy:

  • Kręgosłup szyjny składa się z 7 kręgów, oznaczonych w anatomicznej topografii jako C1 - C7.
  • Piersiowa część osi kręgosłupa połączona jest grupą stawów kręgosłupa, składającą się z 12 kręgów, oznaczonych anatomicznie jako Th1 - Th12.
  • Kręgosłup lędźwiowy i krzyżowy zawsze były ze sobą związane, ponieważ ta formacja kostno-stawowa w terminologii medycznej jest określana jako kręgosłup lędźwiowo-krzyżowy, składający się z kręgów L1 - L5 (lędźwiowy) i S1 - S5 (krzyżowy).
  • Okolica kości ogonowej to grupa formacji kostno-stawowych uzupełniających podstawę układu mięśniowo-szkieletowego kręgosłupa, które topograficznie określa się jako Co1 - Co5.

Istnieją dwa rodzaje chorób kręgosłupa, które są naruszeniem budowy anatomicznej związanej ze zmianą położenia osiowego elementów kostno-stawowych przestrzeni międzykręgowej..

Tak więc lordoza jest brzusznym przemieszczeniem odcinka szyjnego i lędźwiowego, a kifoza to przemieszczenie grzbietowe odcinków piersiowych i lędźwiowo-krzyżowych układu kręgowego. Innymi słowy, w pierwszym przypadku segmenty kostno-stawowe są zakrzywione do przodu, aw drugim przypadku do tyłu..

Takie choroby kręgosłupa i stawów u ludzi mogą mieć zarówno nabyty charakter schorzenia patologicznego, jak i powstać w wyniku dziedzicznych zmian kształtu anatomicznego. Nasilenie i leczenie tego typu schorzeń kręgosłupa określa się na podstawie badania rentgenowskiego.

Skuteczną metodą leczenia dziedzicznych lub nabytych anomalii patologicznych jest tradycyjna farmakoterapia oraz alternatywne metody interwencji medycznej (specjalny masaż, ćwiczenia fizjoterapeutyczne, noszenie bandaży, zabiegi fizjoterapeutyczne). Podczas leczenia nabytej postaci patologicznej lordozy lub kifozy należy wziąć pod uwagę choroby współistniejące, ponieważ mogą one być czynnikiem przyczynowo-skutkowym w rozwoju skrzywienia kręgów.

Skrzywienie kręgosłupa

Skolioza to choroba kręgosłupa związana z trójpłaszczyznową deformacją kręgosłupa, która może skutkować wrodzoną, nabytą lub pourazową skrzywieniem osi kręgosłupa. Choroby skoliotyczne kręgosłupa i kręgosłupa najczęściej postępują we wczesnym dzieciństwie i / lub w wieku młodzieńczym, kiedy skrzywienie boczne w płaszczyźnie czołowej wpływa na rosnący organizm. Najczęściej deformacja okresu wzrostu lub stan skoliotyczny kręgosłupa, jako choroba ortopedyczna, objawia się u dzieci w wieku 6-15 lat, a odchylenie patologiczne występuje częściej u dziewcząt, przekraczając podobną anomalię ortopedyczną u chłopców 3-5 razy. Istnieją różne rodzaje deformacji, które różnią się strefą lokalizacji:

  • Skolioza klatki piersiowej - choroby kręgosłupa, w których skrzywienie obserwuje się tylko w okolicy klatki piersiowej.
  • Skolioza lędźwiowa - schorzenia kręgosłupa dotykające tylko szkieletu lędźwiowego.
  • Krzywizna lędźwiowo-lędźwiowa jest chorobą skoliotyczną kręgosłupa, w której jeden stan deformacji jest rozpoznawany w odcinku piersiowo-lędźwiowym kręgosłupa..
  • Skolioza złożona jest chorobą ludzkiego kręgosłupa, w której stwierdza się podwójną krzywiznę w kształcie litery S..

Konieczne jest leczenie choroby, czyli deformacji ortopedycznej od jej wczesnych objawów.

Ważne jest, aby wiedzieć, że nie ma leczenia skoliozy..

Jedyną skuteczną metodą działania terapeutycznego jest gimnastyka przeciwskoliozowa, specjalny masaż leczniczy, terapia gorsetowa lub korekcja chirurgiczna..

Choroba zwyrodnieniowa stawów kręgosłupa

Choroba zwyrodnieniowa stawów (choroba zwyrodnieniowa stawów, artretyzm) to choroba kręgosłupa, na którą składa się duża grupa różnorodnych schorzeń o charakterze neurologicznym związanych z zespołem degeneracyjno-dystroficznym schorzeń stawów, kręgów i krążków międzykręgowych, których przyczyną jest uszkodzenie tkanki chrzęstnej na powierzchni układu mięśniowo-szkieletowego. Patologiczny proces zapalny o wyniku biologicznym, morfologicznym i klinicznym obejmuje nie tylko chrząstkę stawową, ale także kość podchrzęstną, ścięgna więzadłowe, torebkę, błonę maziową i mięśnie okołostawowe.

Leczenie schorzeń kręgosłupa i stawów rozpoczyna się po wystąpieniu bólu w zdeformowanych segmentach, co prowadzi do ich niewydolności funkcjonalnej. Choroba zwyrodnieniowa stawów, jako zbiorowe określenie patologii neurologicznej, jest najczęstszym rodzajem uszkodzenia elementów stawowych i kostnych kręgosłupa. Leczenie choroby w stanie zaawansowanym pełni rolę czynnika wspomagającego, poprawiającego na pewien czas jakość życia pacjenta. Często przyczyną niepełnosprawności i niepełnosprawności człowieka jest choroba układu kręgowego, ze złożonymi postaciami zaburzeń układu mięśniowo-szkieletowego..

Badania zakrojone na szeroką skalę na całym świecie potwierdziły, że choroba zwyrodnieniowa stawów jest powszechną postacią patologii klinicznej, występującą u 7% światowej populacji. Główną kategorią leczenia są osoby w wieku od 35 do 45 lat. Jednak obecnie objawy kliniczne mają tendencję do odmładzania. Coraz częściej degeneracyjne zniszczenia w elementach kostno-stawowych kręgosłupa stwierdza się u młodych ludzi w wieku 15-16 lat. Przyczyną choroby zwyrodnieniowej stawów są biologiczne i / lub mechaniczne komponenty związane z dziedziczną, ewolucyjną, metaboliczną lub pourazową formą edukacji. Czynnikiem ryzyka dla pierwotnej postaci choroby zwyrodnieniowej stawów jest:

  • genetyczne predyspozycje;
  • zawodowa działalność człowieka;
  • warunki klimatyczne, w tym brak równowagi ekologicznej;
  • nadwaga;
  • przedłużone fizyczne przeciążenie;
  • rasa i / lub pochodzenie etniczne;
  • niedobór mikrokomponentów mineralnych i witaminowych;
  • infekcyjne i / lub bakteryjne zmiany chorobowe odcinków kostno-stawowych kręgosłupa;
  • współistniejące kliniczne objawy ostrego lub przewlekłego przebiegu;
  • uraz lub mikrouraz (pęknięcia, stłuczenia) stawu;
  • starsza osoba.

Ogólne objawy charakteryzujące chorobę neurologiczną:

  • bolesne odczucia podczas chodzenia, krępowanie i ograniczanie ruchu;
  • ból, ciągnięcie lub ostry ból, który nasila się podczas stania.

Choroba będzie postępować każdego dnia, jeśli nie podejmiesz działań terapeutycznych i profilaktycznych, w tym:

  • leczenie terapeutyczne środkami farmakologicznymi;
  • metody korekcji manualnej i fizjoterapii;
  • endoprotetyka stawów;
  • masaż leczniczy i wychowanie fizyczne;
  • leczenie rehabilitacyjne sanatoryjne.

Zapobieganie chorobom stawów w chorobie zwyrodnieniowej stawów to utrata masy ciała, zbilansowane odżywianie, wystarczająca aktywność fizyczna, terminowy dostęp do lekarza.

Osteochondroza różnych części kręgosłupa

W zależności od strefy lokalizacji dostępne są:

  • osteochondroza szyjki macicy;
  • uszkodzenie kręgosłupa piersiowego;
  • osteochondroza lędźwiowo-krzyżowa.

Choroba to cały zespół zaburzeń dystroficznych kręgosłupa (kręgów kostnych, stawów i krążków międzykręgowych) związanych z przewlekłym przebiegiem kompresyjnego ucisku korzeni nerwowych w kanałach kręgowych.

Podstawową przyczyną zaburzeń zwyrodnieniowo-dystroficznych chrząstki stawowej kręgosłupa jest wyprostowana postawa. Podczas życia w organizmie człowieka dochodzi do ścierania tkanki stawowej, prowadzącego do osiowego przemieszczenia segmentów kręgów, w wyniku którego tracą one swój pierwotnie prawidłowy kształt anatomiczny, tracą elastyczność, siłę oraz doświadczają niedoboru płynnej konsystencji w jądrze miażdżystym. Aby przyspieszyć te procesy metaboliczne, prawdopodobnie w następujących warunkach:

  • z ograniczoną ruchomością lub odwrotnie, z nadpobudliwą i nieracjonalną lub asymetryczną pracą odcinków kręgów;
  • z niewystarczającym nasyceniem trzonów kręgów składnikami witaminowymi i / lub mineralnymi.

Ważną rolę odgrywa czynnik przyczynowy stymulujący przyspieszenie zwyrodnienia stawów - nadwagę człowieka, a także stany deformacyjne podstawy podporowej, czyli stopy. Patologiczne lub anatomiczne zmiany w łukach podłużnych i poprzecznych dystalnej części kończyny dolnej nie zapewniają układowi mięśniowo-szkieletowemu wystarczającej amortyzacji, co prowadzi do utraty równowagi i przeciążenia stawów międzykręgowych układu anatomicznego szkieletu.

Przedwczesne leczenie farmakologiczne i / lub opóźniona fizjoterapia osteochondrozy w różnych częściach kręgosłupa może prowadzić do komplikacji i zapewnić dalszy postęp degeneracji struktur kostno-stawowych i mięśniowych kręgosłupa. Na przykład prowadzą do wypukłości i / lub przepukliny krążków międzykręgowych, zapalenia korzonków nerwowych, zwężenia i innych chorób o podłożu neurologicznym.

Występ krążka międzykręgowego

Patologiczny proces, w którym krążek międzykręgowy wybrzusza się do kanału kręgowego bez pęknięcia pierścienia włóknistego, w neurologii określa się jako wypukłość. Nie będąc chorobą niezależną, ale konsekwencją, a na etapie osteochondrozy, wypukłość często dotyka dolnego odcinka pleców, zlokalizowanego w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, rzadziej wykrywa się powikłanie zwyrodnieniowe odcinka szyjnego.

Klasycznym objawem bólowym występu lędźwiowego jest ból pleców, drętwienie w okolicy pachwiny i kończyn dolnych, aw przypadku neurologicznej patologii szyjki macicy ból w kręgach szyjnych, zawroty głowy, ból w okolicy potylicznej, podwyższone ciśnienie śródczaszkowe.

Metody leczenia - zastrzyki blokujące, codzienny masaż, terapia jogi, zestaw ćwiczeń gimnastycznych leczniczo-profilaktycznych.

Przepuklina międzykręgowa

Kolejnym etapem degeneracyjno-dystroficznego zniszczenia kręgosłupa jest przepuklina krążków międzykręgowych, charakteryzująca się przemieszczeniem jądra miażdżystego poza trzon kręgu z pęknięciem pierścienia włóknistego. Według danych statystycznych najprawdopodobniej patologia neurologiczna dotyczy kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego, gdzie notuje się około 150 przypadków na 100 tysięcy ludności świata. Ból, ograniczenie ruchomości, sztywność w miejscu zmiany - to główne objawy bólowe przepukliny międzykręgowej. Prowadzone jest planowe leczenie lekarskie i fizjoterapeutyczne, aw przypadku, gdy wielkość przepukliny przekracza 5 mm zaleca się leczenie operacyjne.

Zwężenie kręgosłupa

Często za pomocą rezonansu magnetycznego lub tomografii komputerowej lekarz prowadzący określa przewlekły przebieg choroby neurologicznej, w której wykrywane jest patologiczne zwężenie kanału centralnego kręgosłupa, które w medycynie określa się jako zwężenie kanału kręgowego. Etiologia przewlekłego przebiegu choroby wynika z wrodzonej lub nabytej patologii. Wrodzoną postać zwężenia można przypisać anatomicznym cechom osoby, powstałym podczas rozwoju wewnątrzmacicznego:

  • skrócenie łuku kręgowego;
  • kostnienie lub achondroplazja elementów kostno-stawowych kręgosłupa;
  • chrząstka lub włókniste rozszczepienie trzonu kręgu.

Jednak najczęściej zwężenie kręgosłupa jest nabytą postacią przewlekłego schorzenia układu kręgowego. Możliwe przyczyny patologii neurologicznej obejmują:

  • zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa lub zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa;
  • skostniała przepuklina międzykręgowa;
  • porażka przez reumatoidalne zapalenie stawów;
  • kręgozmyk i tak dalej.

Objawy kliniczne, które przeszkadzają pacjentowi:

  • ostry ból pleców;
  • bolesne odczucia typu korzonków nerwowych promieniujące do obu nóg;
  • osłabienie gorsetu kręgosłupa.

Leczenie zwężenia kręgów obejmuje leczenie zachowawcze i zabieg chirurgiczny. Wśród skutecznego leczenia metodą terapeutyczną można wyróżnić powołanie leków przeciwzapalnych o działaniu niesteroidowym i przeciwbólowych.

Chirurgicznym sposobem na pozbycie się zwężenia kręgosłupa jest dekompresyjna laminektomia, czyli założenie stabilizującego układu międzykręgowego, który umożliwia ustalenie prawidłowego ustawienia korpusów podporowych kręgosłupa.

Ból pleców

Lumbago to dość powszechny objaw bólu, charakteryzujący się ostrym bólem lędźwiowym w dolnej części pleców, który bardzo często mylony jest z rwą kulszową.

Ostre objawy bólowe z reguły pojawiają się w momencie największej aktywności fizycznej okolicy lędźwiowo-krzyżowej lub po niej. Czynnikiem prowokującym jest przeciążenie strefy lędźwiowej, osiowe przemieszczenie kręgów lub wrodzona anomalia neurologiczna. Nagły ostry ból w dolnej części pleców może wystąpić po hipotermii lub przegrzaniu ciała. Bolesne odczucia o charakterze pulsującym, przeszywającym lub pękającym są zlokalizowane głęboko w mięśniach i segmentach kostno-stawowych, na które osoba reaguje wymuszoną postawą, stając się całkowicie bezradną. Każda próba ruchu nasila atak bólu, wywołując jeszcze większy skurcz mięśni gorsetu lędźwiowego. Nie udało się jeszcze ostatecznie ustalić związku przyczynowego występowania. Niektórzy eksperci medyczni sugerują, że przyczyną nagłego zapalenia okolicy lędźwiowo-krzyżowej jest zewnętrzne podrażnienie o charakterze zakaźnym..

Leki przeciwbólowe, przeciwbólowe i przeciwskurczowe leki farmakologiczne, a także fizjoterapia funkcjonalna pomogą powstrzymać ból pleców.

Rwa kulszowa lędźwiowo-krzyżowa

Lista najczęstszych chorób kręgosłupa trwa - rwa kulszowa lub lędźwiowo-krzyżowe zapalenie korzonków nerwowych. Patologia neurologiczna jest spowodowana upośledzoną wrażliwością i aktywnością motoryczną dolnej części pleców. Stan kliniczny zapewnia porażka korzeni nerwowych rdzenia kręgowego, a raczej nerwu splotu krzyżowego (nerw kulszowy). Rwa kulszowa jest jedną z możliwych konsekwencji rozwoju osteochondrozy kręgosłupa. Naruszenie wiązek włókien nerwowych następuje z powodu obniżenia wysokości (ścierania) dysków i tworzenia się brzeżnych osteofitów - patologicznych narośli na powierzchni tkanki kostnej. Objawowe objawy zapalenia korzonków lędźwiowo-krzyżowych:

  • ból promieniujący do pośladka, uda, podudzia i / lub stopy;
  • zmniejszyć odruch bólowy, czasami można zgiąć nogę w kolanie;
  • przy nagłych ruchach i podczas chodzenia lumbago jest odczuwalne w kręgosłupie zmiany.

Inne czynniki sprawcze wystąpienia patologii neurologicznej to: hipotermia ciała, mechaniczne uszkodzenie okolicy lędźwiowej, które doprowadziło do osiowego przemieszczenia ciał kostno-stawowych kręgosłupa.

Uwaga! Należy mieć świadomość, że rwa kulszowa nie jest związana z podnoszeniem ciężarów.

Jak uniknąć chorób kręgosłupa

Naturalne starzenie się organizmu jest nieuniknionym naruszeniem procesów metabolicznych. Nie należy jednak dobrowolnie przyspieszać tych procesów. W neurologii istnieje coś takiego jak dorsopatia kręgosłupa. Nie będąc chorobą niezależną, termin medyczny ma uogólnione znaczenie, które charakteryzuje ogólne oznaki i objawy bólu kręgosłupa. Na dorsopatię cierpią nie tylko dorośli, ale także dzieci. Dlatego zapobieganie chorobom kręgosłupa powinno być prowadzone w sposób ciągły przez całe życie. To wymaga bardzo niewiele:

  • unikać traumatycznych sytuacji;
  • umiarkowanie rozkładaj obciążenie kręgosłupa podczas uprawiania sportu, zajęć na świeżym powietrzu lub podczas pracy przy komputerze;
  • monitorować odżywianie, to znaczy nie nadużywać słonych, tłustych, wędzonych i marynowanych potraw;
  • pozbyć się złych nawyków - palenia, alkoholu;
  • codziennie utrzymywać w dobrej kondycji układ mięśniowo-szkieletowy wykonując gimnastykę leczniczą i profilaktyczną;
  • monitorować własną higienę ciała;
  • unikać zakaźnych zmian w ciele;
  • leczyć wszelkie patologie neurologiczne na czas;
  • śpij prawidłowo, używając specjalnych produktów ortopedycznych dla zdrowego snu.

Przestrzegając tych prostych zasad hostelu, można odłożyć wszelkie choroby neurologiczne i ewentualne choroby ogólnoustrojowych anatomicznych narządów życiowych..

Choroby kręgosłupa lędźwiowego (z nazwami)

Choroby lędźwiowe są znane prawie każdemu dorosłemu. Zwykle rozwijają się stopniowo, dając okresowy zespół bólowy, który początkowo ustępuje samoistnie, bez użycia leków farmakologicznych. Ale wraz z rozwojem chorób kręgosłupa i dolnej części pleców zaczynają znacznie pogarszać jakość życia człowieka. Wykonywanie pewnych czynności staje się trudne, a czasami niemożliwe. Większość współczesnych ludzi, którzy nie przepadają za wychowaniem fizycznym, w wieku 40-45 lat, nie może już pochylać się do przodu i trzymać prostych nóg, dotykać dłonią powierzchni podłogi. Chociaż zwykle elastyczność kręgosłupa powinna pozwolić na to bez większego wysiłku.

Jaki jest powód utraty elastyczności i dlaczego bóle w dolnej części pleców są z wiekiem coraz bardziej uporczywe? Jakie przyczyny mogą przyczynić się do rozwoju chorób dolnej części pleców i jak niebezpieczne są te warunki. Porozmawiajmy o wszystkim w tym artykule. Zawiera również aktualne wskazówki dotyczące skutecznego i bezpiecznego leczenia..

Choroby dolnej części pleców dzielą się na zapalne, zwyrodnieniowe, dystroficzne, pourazowe, zakaźne, nowotworowe, reumatyczne. Każda grupa jest podzielona według miejsca lokalizacji, stopnia uszkodzenia tkanki, okresu jej przebiegu.

U współczesnego człowieka często rozwija się zwyrodnieniowa choroba dystroficzna krążków międzykręgowych (osteochondroza) i jej powikłania, takie jak wypukłość, przepuklina międzykręgowa, wyciskanie itp. Na drugim miejscu są urazy pourazowe i ich konsekwencje. Nadmierne rozciąganie aparatu więzadłowego i ścięgnistego prowadzi do niestabilności ustawienia trzonów kręgów, ich ześlizgiwania się, retrolystezy i antyelistezy. Wszystko to negatywnie wpływa na stan rdzenia kręgowego. Przemieszczenie lub niestabilność pozycji trzonu kręgu prowadzi do zwężenia kanału kręgowego. W efekcie zaburzona zostaje funkcja unerwienia autonomicznego układu nerwowego, rozwijają się liczne choroby somatyczne..

Niewielu pacjentów zna nazwę spondyloartroza w chorobie lędźwiowej, ponieważ taka diagnoza jest rzadko stawiana przez lekarzy pierwszego kontaktu. Aby zobaczyć charakterystyczne zmiany na powierzchniach stawowych fasetek i stawów międzykręgowych kości na zwykłym zdjęciu rentgenowskim, trzeba mieć doświadczenie i specjalną wiedzę. Niemniej jednak deformująca spondyloartroza jest bardzo powszechna. To on ogranicza mobilność i ostro zmniejsza elastyczność kręgosłupa.

W dalszej części artykułu przeanalizujemy inne choroby dolnej części pleców, których nazwy mogą być dla Ciebie nieznane. Ale są dość powszechne. W wielu przypadkach wraz z ich rozwojem lekarz daje pacjentowi błędną diagnozę osteochondrozy. Dlatego leczenie przeprowadzane w większości przypadków nie prowadzi do całkowitego wyzdrowienia, ale przekłada patologię na postać przewlekłą.

Przyczyny chorób dolnej części pleców

Istnieje wiele przyczyn chorób dolnego odcinka kręgosłupa, ale wszystkie one sprowadzają się do patogennego wpływu czynników ryzyka na tkankę. Przede wszystkim je przeanalizujemy. Zatem zachorowanie na chorobę dolnej części pleców jest wysoce prawdopodobne u następujących pacjentów:

  • prowadzący siedzący tryb życia i zajmujący się głównie siedzącym trybem pracy;
  • nadwaga;
  • cierpiących na zaburzenia metaboliczne i spowolnienie procesów metabolicznych;
  • unikanie regularnego wysiłku fizycznego na mięśniach pleców i dolnej części pleców;
  • osoby, które nie uważają za konieczne monitorowanie swojej postawy, ułożenia stopy i doboru odpowiedniego obuwia do noszenia na co dzień i uprawiania sportu;
  • niewłaściwa organizacja miejsca pracy i spania;
  • zaangażowany w podnoszenie ciężarów;
  • wykonywanie ciężkiej pracy fizycznej związanej z podnoszeniem i przenoszeniem różnych ciężarów i ładunków.

Główną przyczyną rozwoju chorób dolnej części pleców są zwyrodnieniowe zmiany dystroficzne w tkankach chrzęstnych kręgosłupa. Spustem jest naruszenie rozproszonego odżywiania. Z natury jest tak ułożone, że krążki międzykręgowe potrzebują dużej ilości płynu, ale jednocześnie nie mają własnego krwiobiegu włośniczkowego. Mogą otrzymywać płyny i odżywianie poprzez wymianę dyfuzyjną z otaczającymi mięśniami i płytką końcową znajdującą się między nią a trzonem kręgu..

Rozproszona wymiana zachodzi tylko wtedy, gdy mięśnie pracują. Aby to zrobić, muszą mieć wystarczającą regularną aktywność fizyczną. Kiedy miocyty kurczą się, uwalniają płyn. Jest wchłaniany przez tkankę chrzęstną pierścienia włóknistego (skorupa zewnętrzna) krążka międzykręgowego. Po ściśnięciu krążek międzykręgowy również uwalnia płyn. Zawiera produkty rozkładu i utleniania, metabolity. Są wchłaniane przez miocyty, przechodzą do krążenia żylnego i wysyłane do komórek wątroby w celu oczyszczenia i dezaktywacji. Tak wszystko działa w normie fizjologicznej..

Jeśli rama mięśniowa nie jest obciążona i nie działa, wówczas włóknisty pierścień krążka międzykręgowego traci płyn i zostaje odwodniony. Powoduje to utratę elastyczności i wytrzymałości. Jego powierzchnię pokrywają pęknięcia wypełnione złogami soli wapniowych. W wyniku zwapnienia pierścień włóknisty traci zdolność do przyjmowania płynu podczas wymiany rozproszonej z otaczającymi mięśniami. Zaczyna pobierać płyn z jądra miażdżystego, który utrzymuje prawidłową wysokość i kształt krążka międzykręgowego. Powstaje wypukłość (zmniejszenie wysokości i zwiększenie zajmowanej powierzchni).

Zwyrodnieniowe zmiany dystroficzne w krążkach międzykręgowych wywołują osteochondrozę, dorsopatię, protruzję i przepuklinę międzykręgową. Stają się prawdopodobną przyczyną lumbodynii i rwy kulszowej lędźwiowej..

Oprócz degeneracyjnych zmian dystroficznych w okolicy lędźwiowej często dochodzi do deformacji aparatu więzadłowego i ścięgien. Więzadła tracą zdolność trzymania. W takim przypadku trzony kręgów mogą się poruszać względem siebie. Następuje zniszczenie fasetek i stawów. Mogą rozwinąć się choroby, takie jak spondyloartroza, zapalenie stawów kręgosłupa, retrolisteza i antyelisteza.

Odpowiedź zapalna może być aseptyczna, zakaźna i reumatoidalna (autoimmunologiczna). Choroby reumatoidalne dolnej części pleców to zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie stawów kręgosłupa.

Urazy pleców mogą prowadzić do kompresyjnego złamania trzonu kręgu, złamania wyrostka kolczystego, skręcenia i zerwania więzadeł, ścięgien i mięśni. Inne przyczyny rozwoju chorób dolnej części pleców - guzy, przerzuty, gruźlica, skrzywienie kręgosłupa itp..

Oznaki i objawy choroby dolnej części pleców

Pierwsze oznaki choroby dolnej części pleców można wyrazić w systematycznym pojawianiu się bólu. Objawy choroby dolnej części pleców mogą pojawić się po raz pierwszy po nietypowej aktywności fizycznej i ustąpić po krótkim odpoczynku. Następnie mijają dopiero po zażyciu leków farmakologicznych. Dalszy rozwój wymaga pomocy lekarskiej w celu zmniejszenia bólu.

Oprócz zespołu bólowego w chorobach dolnej części pleców mogą również występować inne objawy:

  • upośledzona ruchliwość, sztywność, szczególnie rano, bezpośrednio po przebudzeniu;
  • zmniejszona elastyczność i wytrzymałość kręgosłupa;
  • drętwienie niektórych obszarów kończyn dolnych i przedniej ściany brzucha;
  • osłabienie nóg i ich zwiększone zmęczenie z nawykowym wysiłkiem fizycznym;
  • parestezje, patologie naczyniowe kończyn dolnych;
  • dysfunkcja narządów wewnętrznych jamy brzusznej i miednicy małej.

Jeśli pojawią się takie objawy, należy skonsultować się z neurologiem lub kręgowcem. Lekarze ci zajmują się leczeniem chorób dolnej części pleców. Przeprowadzą badanie, postawią dokładną diagnozę i przepiszą skuteczne leczenie..

Jakie choroby boli dolna część pleców?

Ból krzyża jest objawem choroby, która może wpływać na różne części strukturalne. Oto choroby przebiegające z bólem krzyża:

  1. choroba ankylostomii - powstawanie tęgoryjców między trzonami kręgów i utrata ruchomości kręgosłupa;
  2. zwyrodnieniowa choroba dystroficzna krążków międzykręgowych (osteochondroza) i jej powikłania w postaci przepukliny międzykręgowej i wypukłości;
  3. deformująca spondyloartroza (zniszczenie warstwy chrząstki w stawach międzykręgowych i międzykręgowych);
  4. zniszczenie stawów biodrowo-krzyżowych kości;
  5. zapalenie spojenia i rozbieżność kości miednicy (występuje głównie u kobiet w ciąży);
  6. skrzywione kości miednicy, zespół krótkich nóg;
  7. gruźlica lub guz kręgosłupa.

również ból może mieć charakter odzwierciedlony, rozwijając się w chorobach narządów wewnętrznych jamy brzusznej. Dlatego konieczne jest przeprowadzenie diagnostyki różnicowej z kolką nerkową i wątrobową, kamicą żółciową, wrzodami żołądka i dwunastnicy, wrzodziejącym niespecyficznym zapaleniem jelita grubego itp..

Nie angażuj się w autodiagnozę i leczenie, szukaj pomocy lekarskiej w odpowiednim czasie.

Choroba stawu lędźwiowego

Choroba stawów dolnej części pleców nazywana jest spondyloartropatią lub spondyloartropatią. W pierwszym przypadku proces ma przewlekły charakter destrukcyjny. Wraz z rozwojem zapalenia stawów obserwuje się stan zapalny. Często spondyloartropatia staje się wyzwalaczem rozwoju spondyloartrozy.

Gdy stawy międzykręgowe są zniszczone, chrzęstna warstwa maziowa najpierw staje się cieńsza. Następnie jest całkowicie zniszczony, osteofity zaczynają tworzyć się na powierzchniach stawowych kości. W zaawansowanej postaci spondyloartroza może prowadzić do całkowitej utraty ruchomości kręgosłupa lędźwiowego..

Ból pleców i pięty - co za choroba

Jaka jest choroba, w której boli dolna część pleców i pięta - to pytanie często zadają pacjenci z zaawansowaną osteochondrozą. Należy rozumieć, że krążki międzykręgowe pełnią funkcję amortyzującą i chronią nerwy korzeniowe przed uciskiem, które wychodzą z kanału kręgowego przez boczny otwór otworowy.

Te nerwy korzeniowe są zaangażowane w unerwienie kończyn dolnych. Największym nerwem wyłaniającym się ze splotu lędźwiowo-krzyżowego jest nerw kulszowy. Przechodzi przez mięsień gruszkowaty w strefie pośladkowej, opada wzdłuż tylnej części uda do dołu podkolanowego i tam dzieli się na gałęzie strzałkowe i piszczelowe. W przyszłości uczestniczy w unerwieniu pięty, stopy i palców. Dlatego też, gdy nerw kulszowy jest uszczypnięty na poziomie wyjścia z kanału kręgowego, splotu nerwowego lub mięśnia gruszkowatego, obserwuje się ból w dolnej części pleców i pięcie. Choroba zwana rwą kulszową lub lumboischialgia.

Leczenie chorób dolnej części pleców

Konieczne jest rozpoczęcie leczenia chorób dolnej części pleców od diagnostyki różnicowej. Po postawieniu trafnej diagnozy opracowywany jest indywidualny plan terapii. W zaawansowanych przypadkach wskazana jest interwencja chirurgiczna. Ale większość degeneracyjnych procesów dystroficznych nadaje się do leczenia zachowawczego..

Na przykład w przypadku osteochondrozy i jej powikłań operacja nie przynosi wyzdrowienia. Pozwala tylko na usunięcie przepukliny dysku. Te. eliminuje się konsekwencję choroby, a nie przyczynę. W związku z tym wkrótce po operacji u pacjenta pojawia się druga przepuklina dysku..

Tymczasem terapia manualna, osteopatia, fizjoterapia, refleksologia, ćwiczenia terapeutyczne i kinezyterapia mogą być stosowane w leczeniu chorób lędźwiowych. Wszystkie te metody pozwalają całkowicie przywrócić fizjologiczną strukturę tkanek i rozpocząć proces naturalnej regeneracji..

W szczególności przy pomocy osteopatii możliwe jest przywrócenie normalnej pozycji trzonów kręgowych, rozpoczęcie procesu zwiększania ukrwienia i mikrokrążenia płynu limfatycznego w ognisku zmiany. Masaż poprawia elastyczność mięśni, więzadeł i ścięgien, zwiększa przepuszczalność tkanki chrzęstnej krążków międzykręgowych.

Gimnastyka lecznicza wzmacnia strukturę mięśniową, eliminuje przekrwienie i rozpoczyna proces odżywiania rozproszonego. Kinezyterapia pozwala złagodzić nadmierne napięcie mięśni. Refleksologia uruchamia proces regeneracji tkanek. Fizjoterapia przyspiesza powrót do zdrowia kręgosłupa.

Nie zaleca się stosowania leków farmakologicznych w leczeniu schorzeń lędźwiowych. Nie daje to pozytywnego wyniku i negatywnie wpływa na ogólny stan organizmu człowieka..

Istnieją przeciwwskazania, potrzebna jest specjalistyczna porada.

Możesz skorzystać z usługi bezpłatnej wizyty u lekarza pierwszego kontaktu (neurolog, kręgarz, kręgowiec, osteopata, ortopeda) na stronie internetowej poradni Free Movement. Podczas pierwszej bezpłatnej konsultacji lekarz zbada Cię i przeprowadzi wywiad. Jeśli pojawią się wyniki MRI, USG i RTG, przeanalizuje obrazy i postawi diagnozę. Jeśli nie, wypisze niezbędne wskazówki.