Główny

Kifoza

Rwa kulszowa: zapalenie nerwu kulszowego

Rwa kulszowa to dolegliwość wywoływana przez uszczypnięcie nerwu kulszowego, obecność procesu zapalnego w odcinku lędźwiowo-krzyżowym.

Choroba ma inne nazwy: nerwoból nerwu kulszowego / rwa kulszowa / rwa kulszowa lędźwiowa. Proces patologiczny prowadzi do rozwoju zespołu ostrego bólu, innych negatywnych konsekwencji.

Choroba jest często obserwowana u kobiet w ciąży; kobiety na stanowisku muszą przestrzegać specjalnych zaleceń profilaktycznych. W przypadku wykrycia bólu należy natychmiast rozpocząć leczenie rwy kulszowej.

Co to jest?

Rwa kulszowa to niezapalna zmiana nerwu kulszowego, która pojawia się w wyniku jego ucisku w dowolnym miejscu. W związku z tym przyczyną rwy kulszowej mogą być wszelkie czynniki prowadzące do ucisku odcinków tkanki, wzdłuż których przechodzi nerw kulszowy, takie jak np. Urazy nóg, miednicy, kręgosłupa lędźwiowego lub krzyżowego, ucisk nerwu podczas długotrwałego bezruchu, uwięzienie przez włókniste pasma, guzy, krwiaki itp. Rwa kulszowa rozwija się najczęściej u osób w wieku 40 - 60 lat, co jest spowodowane zmianami patologicznymi nagromadzonymi w organizmie, które mogą powodować ucisk nerwu kulszowego.

Aby jasno zrozumieć i wyobrazić sobie, co powoduje kliniczne objawy rwy kulszowej, musisz wiedzieć, jak i gdzie przechodzi nerw kulszowy. Nerw ten pochodzi ze splotu krzyżowego, który znajduje się w okolicy krzyżowej, obok kręgów. Splot tworzą korzenie rdzenia kręgowego, które nie znajdują się wewnątrz kanału kręgowego, utworzone przez kręgi stojące jeden na drugim, ale na zewnątrz. Oznacza to, że korzenie te znajdują się po bokach każdego kręgu i są bardzo blisko siebie, w wyniku czego obszar ich lokalizacji nazwano splotem nerwu krzyżowego.

Duży nerw kulszowy odchodzi od tego splotu nerwu krzyżowego, który następnie przechodzi z jamy miednicy do tylnej powierzchni pośladka, skąd opada wzdłuż tylnej powierzchni uda do podudzia. W górnej części piszczeli nerw kulszowy dzieli się na dwie duże gałęzie - strzałkową i piszczelową, które biegną wzdłuż prawej i lewej krawędzi tylnej powierzchni kości piszczelowej (patrz ryc. 1). Nerw kulszowy jest sparowanym narządem, to znaczy jest obecny po prawej i lewej stronie. W związku z tym dwa nerwy kulszowe odchodzą od splotu krzyżowego - dla prawej i lewej nogi.

Przyczyny rozwoju choroby

Głównymi warunkami wstępnymi tej patologii są inne już istniejące choroby, które pojawiają się jako powikłania:

  1. Osteochondroza kręgosłupa lędźwiowego jest wynikiem jego powikłań, prowadzących do zmian w krążkach międzykręgowych. Wyróżnia się tutaj deformację, spłaszczenie i inne patologie kręgosłupa..
  2. Powstawanie przepuklin międzykręgowych - ucisk i późniejsze uszkodzenie korzeni rdzenia kręgowego następuje z powodu pęknięcia pierścieni dysku, wysunięcia jąder krążka przez pęknięcia.
  3. Zdiagnozowana już kręgozmyk - przemieszczenie dysków prowadzi do kompresji lub uszkodzenia korzeni z układu nerwu kulszowego.
  4. Zespół stawu twarzowego - występuje dysfunkcja kręgosłupa, która przyspiesza degenerację dysku.
  5. Skurcz mięśnia gruszkowatego - znajduje się pod mięśniem pośladkowym, przez który przechodzą nerwy kulszowe. Tolerują rozciąganie i podrażnienia, powodujące silny ból..

Oprócz tych powodów są chwile, które wywołują rwę kulszową. Wśród nich są:

  • Ciężkie ładunki;
  • deformacje kręgosłupa;
  • guzy kręgosłupa;
  • artretyzm;
  • hipotermia;
  • choroby zakaźne i kobiece;
  • zakrzepica.

Ułatwia to również cukrzyca, ropień pośladka oraz niektóre czynniki i choroby związane z układem nerwu kulszowego..

Klasyfikacja

W zależności od tego, która część nerwu kulszowego została dotknięta (ściśnięta, ściśnięta), choroba dzieli się na następujące trzy typy:

  1. Górna rwa kulszowa - rdzeń i korzenie nerwowe rdzenia kręgowego są uduszone na poziomie kręgów lędźwiowych;
  2. Środkowa rwa kulszowa (zapalenie splotu) - uszczypnięty nerw na poziomie splotu nerwu krzyżowego;
  3. Rwa kulszowa dolna (zapalenie nerwu kulszowego) - uwięzienie i uszkodzenie nerwu kulszowego w okolicy od pośladka do stopy włącznie.

Zapalenie nerwu kulszowego jest również nazywane zapaleniem nerwu. A ponieważ najczęściej spotyka się dolną rwę kulszową, w rzeczywistości pojęcia „zapalenie nerwu kulszowego” i „rwa kulszowa” są postrzegane jako synonimy, chociaż nie jest to całkowicie poprawne.

Objawy rwy kulszowej

Rwa kulszowa to przewlekła patologia. Zaczyna się najczęściej niezauważalnie i rozwija się stopniowo. Wiele osób myli pierwsze objawy rwy kulszowej ze zmęczeniem lub przepracowaniem. W końcu objawia się to niewielkimi bólami w odcinku lędźwiowym kręgosłupa promieniującymi do pośladków, a także dyskomfortem w nodze. Zwykle te odczucia pojawiają się po wysiłku i ustępują po odpoczynku. Czasami taka sytuacja trwa kilka lat, aż coś sprowokuje atak. Może to być nagły ruch, podnoszenie ciężarów lub hipotermia..

Głównym objawem charakteryzującym rwę kulszową jest ból. Poważnie ogranicza mobilność pacjenta i towarzyszą mu objawy autonomiczne i neurologiczne. W zależności od tego, które włókna nerwu kulszowego są dotknięte, mogą rozwinąć się zaburzenia czucia lub ruchu. Zwykle wszystkie te znaki są obserwowane tylko z jednej strony. Mogą różnić się nasileniem i czasem trwania. Najczęściej choroba jest napadowa, z okresowymi zaostrzeniami.

Czasami przy rwie kulszowej ból nie jest tak silny, a pacjent koncentruje się głównie na objawach neurologicznych. Jest to naruszenie wrażliwości, zanik mięśni, zmiana trofizmu tkankowego. Wszystko zależy od tego, które korzenie nerwowe są dotknięte. W najcięższych przypadkach pojawiają się również oznaki nieprawidłowego funkcjonowania narządów miednicy. Wyraża się to nietrzymaniem moczu lub kału, rozstrojem jelit, pojawieniem się chorób ginekologicznych.

Cechy bólu

Ból rwy kulszowej może być inny. Podczas zaostrzenia są ostre, intensywne, strzelają, palą. Każdy ruch powoduje cierpienie pacjenta. Nasilają się podczas schylania się, siedzenia. Często ból nie ustępuje nawet w pozycji leżącej. W przebiegu przewlekłym wrażenia nie są tak silne. Ból może być obolały, ciągnący, ciągły lub pojawiać się dopiero po wysiłku. Ból nasila się przy pochylaniu się, podnoszeniu nogi, po długotrwałym siedzeniu lub staniu w bezruchu.

Najczęściej ból jest zlokalizowany w odcinku lędźwiowo-krzyżowym lub w miejscu uszkodzenia korzeni nerwowych. Ale cechą patologii jest to, że ból rozprzestrzenia się wzdłuż nerwu. Uchwycony zostaje obszar pośladków, tylnej części uda i mięśnia łydki. Czasami bolesne odczucia rozprzestrzeniają się na same palce.

Zaburzenia motoryczne i sensoryczne

To nerw kulszowy zapewnia wrażliwość tkanek i ruch mięśni tylnej części nogi. Dlatego, gdy jest naruszony, pojawiają się różne objawy związane z uszkodzeniem korzeni motorycznych lub czuciowych. Mają różne stopnie nasilenia, może występować kilka objawów lub jeden.

Najczęściej rwa kulszowa charakteryzuje się następującymi objawami:

  • naruszenie wrażliwości skóry;
  • występuje uczucie mrowienia, pieczenia, drętwienia lub skradania się;
  • pacjent przyjmuje wymuszoną pozycję ciała - pochyla się do przodu i w kierunku obolałej nogi, dzięki czemu ból jest mniejszy;
  • praca mięśni grzbietu uda i podudzia jest zaburzona, co objawia się problemami w zginaniu kolana i kostki;
  • z tego powodu zmienia się chód, pojawia się kulawizna;
  • mięśnie zmniejszają się, mogą stopniowo zanikać;
  • skóra na nodze staje się czerwona lub blada;
  • skóra staje się sucha i cienka, paznokcie często się łamią;
  • występuje zwiększone pocenie się;
  • w najcięższych przypadkach rozwija się osteoporoza, spowodowana paraliżem lub zanikiem mięśni.

Objawy neurologiczne

Takie objawy rwy kulszowej zawsze towarzyszą bólowi, niezależnie od charakteru lub rodzaju patologii. Ale mogą mieć różny stopień nasilenia. Objawy neurologiczne objawiają się zaburzeniem przewodnictwa nerwowego i zanikiem odruchów. Te objawy są często używane do diagnozowania choroby. W końcu większość odruchów typowych dla osoby z rwą kulszową prawie się nie objawia lub jest całkowicie nieobecna:

  • Odruch ścięgna Achillesa;
  • odruch kolanowy;
  • odruch podeszwowy.

Ponadto istnieje kilka oznak, które mogą pomóc lekarzowi w postawieniu prawidłowej diagnozy. Głównym objawem neurologicznym sprawdzanym podczas badania jest uniesienie prostej nogi z pozycji leżącej. W takim przypadku pacjent odczuwa silny ból w dolnej części pleców, pośladku i tylnej części uda. A kiedy zginasz nogę, zmniejsza się.

Stan chorej kończyny

Zwykle w przypadku rwy kulszowej dotyczy tylko jednej gałęzi nerwu kulszowego. Dlatego wszystkie naruszenia są obserwowane z jednej strony. Jednocześnie chora noga coraz bardziej różni się wyglądem i funkcją od zdrowej..

Kończyny stają się blade, zimne w dotyku, skóra jest sucha i łuszcząca się. Z powodu zaniku mięśni zmniejsza się rozmiar. Stawy nie działają dobrze, a wrażliwość jest również osłabiona. Podczas ruchu dotknięta noga jest niestabilna, staje się słaba, w wyniku czego występują problemy podczas chodzenia.

Diagnostyka

Rozpoznanie rwy kulszowej opiera się na identyfikacji charakterystycznych objawów choroby. Ponadto osoba aktywnie skarży się lekarzowi na ból, upośledzoną ruchliwość i wrażliwość, a lekarz dodatkowo ujawnia objawy neurologiczne podczas badania..

Następnie w celu zidentyfikowania możliwych przyczyn rwy kulszowej oraz wyjaśnienia stanu stawów i kości kończyny, dolnej części pleców i kości krzyżowej wykonuje się następujące badania instrumentalne:

  1. Zdjęcie rentgenowskie chorej kończyny, kości krzyżowej i dolnej części pleców. Wyniki prześwietlenia pokazują, czy rwa kulszowa jest związana z patologią kręgów i krążków międzykręgowych.
  2. Rezonans magnetyczny. Jest to najbardziej pouczająca metoda diagnostyczna, która pozwala w każdym przypadku zidentyfikować przyczynę rwy kulszowej, nawet gdy tomografia komputerowa jest bezużyteczna.
  3. Electroneuromyography. Metoda badawcza, która nie służy do diagnozowania przyczyn rwy kulszowej, ale do ustalenia stopnia zaburzeń przewodzenia nerwów i kurczliwości chorej kończyny. Badanie polega na zarejestrowaniu przechodzenia impulsów nerwowych i siły skurczów mięśni w odpowiedzi na nie w różnych częściach nogi.
  4. Tomografia komputerowa chorej kończyny, kości krzyżowej, dolnej części pleców i miednicy. Wyniki tomografii komputerowej pozwalają ustalić dokładną przyczynę rwy kulszowej prawie we wszystkich przypadkach. Jedynymi sytuacjami, w których za pomocą tomografii komputerowej nie można ustalić przyczyny choroby, są prowokacje przyczyn rwy kulszowej przez patologie rdzenia kręgowego i jego błon, korzenie rdzenia kręgowego i naczynia splotu nerwu krzyżowego.

Komplikacje

Lekarze mogą wpływać na prawie wszystkie przyczyny rozwoju rwy kulszowej i odpowiednio przestać ściskać nerw kulszowy. Wyjątkiem są nowotwory złośliwe i poważne deformacje kręgosłupa, których nie zawsze można wyeliminować operacyjnie, ale na szczęście są one rzadkie. Dlatego najważniejsze w przypadku rwy kulszowej jest zdiagnozowanie na czas i rozpoczęcie leczenia. Wtedy prognoza będzie korzystna.

W przypadku rozpoczęcia patologii część pnia nerwu może obumrzeć, co oczywiście wpłynie na strefę unerwioną przez te włókna: skóra stanie się niewrażliwa, mięśnie przestaną się poruszać i stopniowo zanikają itp. Ostatecznym rezultatem tego rozwoju wydarzeń jest niepełnosprawność pacjenta..

Leczenie rwy kulszowej

Szybkie i skuteczne leczenie rwy kulszowej nie może być skuteczne bez wyeliminowania przyczyny, która spowodowała tę patologię. Z drugiej strony, jeśli wszystkie wysiłki będą skierowane tylko na wyeliminowanie przyczyny, będzie to nieludzkie w stosunku do pacjenta, który w tej chwili cierpi z powodu silnego bólu. Dlatego leczenie rwy kulszowej powinno być kompleksowe, ukierunkowane zarówno na źródło uszkodzenia nerwów, jak i na objawy kliniczne..

W pierwszym etapie pacjentowi przepisuje się leczenie zachowawcze (niechirurgiczne) mające na celu zmniejszenie stanu zapalnego i złagodzenie bolesnych napadów. W tym celu stosuje się zarówno leki przeciwzapalne i przeciwbólowe, jak i zabiegi fizjoterapeutyczne (elektroforeza, UHF, magnetoterapia itp.)

Ponadto takie konserwatywne metody stały się powszechne:

  • akupunktura,
  • Terapia manualna,
  • elektryczna stymulacja mięśni,
  • noszenie ograniczeń.

Jednak objawowe leczenie rwy kulszowej tylko łagodzi stan pacjenta, ale go nie leczy. Aby całkowicie pozbyć się choroby, równolegle należy stosować terapię etiotropową, tj. leczenie ukierunkowane na źródło choroby. Jeśli rwa kulszowa stała się konsekwencją patologii narządów miednicy, należy leczyć chorobę podstawową. Jeśli nerw kulszowy ucierpiał w wyniku ataku patogenów zakaźnych, konieczna jest odpowiednia terapia przeciwbakteryjna lub przeciwwirusowa..

Niestety, leczenie zachowawcze nie zawsze jest skuteczne. Jeśli rwa kulszowa występuje na tle ucisku korzeni nerwowych przez przepuklinę dysku lub guz, chirurgiczne leczenie rwy kulszowej jest nieuniknione.

Farmakoterapia

W ostrym okresie rwy kulszowej przepisuje się lek przeciwzapalny i przeciwbólowy w celu złagodzenia silnego zespołu bólowego. W tym celu stosuje się leki z grupy NLPZ (Diclofenac, Ortofen, Indomethacin, Meloxicam, Ketoprofen), a także silne nienarkotyczne środki przeciwbólowe (Sedalgin, Sedalgin Neo, Baralgin, Pentalgin).

W ciężkich przypadkach, gdy pacjent dręczy silny ból, który nie reaguje na leczenie powyższymi środkami, lekarz może przepisać opioidowe leki przeciwbólowe (Tramadol, Tramal, Tramalin). Powinny być przyjmowane pod nadzorem lekarza na krótkich kursach, ponieważ leki te mogą szybko uzależniać i uzależniać, mają wiele przeciwwskazań i skutków ubocznych. Ponadto w celu złagodzenia wyczerpującego bólu przepisuje się blokadę nowokainy lub ultrakainy..

Hormony kortykosteroidowe (prednizolon, hydrokortyzon), przepisywane w ostrym okresie, pomagają szybko zahamować rozwój procesu zapalnego, łagodzić obrzęki i poprawiać ruchomość kończyn. Jednak środków hormonalnych nie można stosować we wszystkich przypadkach, przepisuje się je tylko przy ciężkim obrzęku kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego..

Jako terapię wspomagającą stosuje się środki zwiotczające mięśnie, przeciwutleniacze, kompleksy witaminowe i inne leki, które pomagają przywrócić ukrwienie i odżywienie dotkniętych nerwów oraz normalizować ich funkcje..

Leki zwiotczające mięśnie (Sirdalud, Tizanidine, Mydocalm, Tolperyzon) dobrze rozluźniają napięte mięśnie, co eliminuje szczypanie włókien nerwowych, pomaga zmniejszyć ból, przywrócić wrażliwość i zakres ruchu chorej kończyny.

Kompleksowe preparaty zawierające witaminy z grupy B (Combilipen, Milgamma, Binavit) zmniejszają nasilenie objawów neuralgicznych i przywracają drożność impulsów nerwowych wzdłuż włókien, co przywraca kończynom ich wcześniejszą wrażliwość, łagodzi drętwienie i inne nieprzyjemne objawy.

Aby przywrócić upośledzone ukrwienie i odżywianie tkanek, stosuje się angioprotektory i korektory mikrokrążenia krwi (Actovegin, Curantil, Trental). Takie leki zwalczają zanikowe zmiany w mięśniach i przywracają uszkodzone struktury nerwu kulszowego. W tym samym celu kompleksy witaminowe zawierające witaminy C, E, pierwiastki śladowe - miedź, selen i inne przydatne substancje są przepisywane jako przeciwutleniacze.

Leki metaboliczne, takie jak Mildronate, Inozyna, Ryboflawina, Elkar, pomagają poprawić odżywienie korzeni nerwowych rdzenia kręgowego i splotu krzyżowego, przywracając w ten sposób funkcje uduszonego nerwu kulszowego i przywracając wrażliwość i aktywność ruchową kończyn.

Fizjoterapia

Metoda fizjoterapii wykazała wysoką skuteczność w rwie kulszowej. Polega na oddziaływaniu na dotknięty nerw lub tkankę mięśniową przy użyciu różnych czynników fizycznych - prądu elektrycznego o różnych częstotliwościach, ultradźwięków, pola magnetycznego, lasera i promieniowania ultrafioletowego. Fizjoterapia poprawia krążenie krwi w dotkniętym obszarze, łagodzi obrzęki i ból.

Przy pomocy jednego z rodzajów fizjoterapii - elektroforezy, do organizmu można wstrzykiwać różne leki - przeciwskurczowe, zwiotczające mięśnie, leki przeciwzapalne. Fizjoterapię można przeprowadzić zarówno podczas zaostrzenia, jak i podczas remisji choroby. Wymagana procedura jest zalecana przez lekarza.

Fizjoterapia

Fizjoterapia jest niezbędna dla rwy kulszowej, aby złagodzić skurcz mięśni w dotkniętym obszarze, stymulować procesy metaboliczne w celu wyeliminowania obrzęku. Zaleca się wykonywanie ćwiczeń na twardej i płaskiej powierzchni. Następujące ćwiczenia są uważane za najbardziej skuteczne:

  1. Połóż się na plecach, naprzemiennie ugnij kolana, najpierw lewe, potem prawe i podciągnij się do klatki piersiowej, trzymając biodra rękami do tyłu. Pozostań w tej pozycji przez pół minuty, a następnie powoli wyprostuj się i całkowicie zrelaksuj. Wykonaj 10 serii.
  2. Leżąc na boku, wyciągnij nogi ugięte w kolanach do klatki piersiowej. Następnie wyprostuj się i wciągnij skarpetki. Zrób to 10 razy..
  3. Leżąc na brzuchu, rozłóż dłonie na szerokość barków. Podnieś tułów, utrzymując miednicę i nogi na miejscu. Zrób to 10 razy.

Dla uzyskania większego efektu należy zastosować ćwiczenia wzmacniające mięśnie brzucha. Połóż się plecami na podłodze, ugnij kolana i połóż stopy na podłodze. Połóż ręce na klatce piersiowej w pozycji skrzyżowanej i zacznij podnosić tułów, aż ramiona oderwą się od podłogi. To ćwiczenie należy wykonać maksymalnie 15 razy. Przedstawione ćwiczenia są wskazówkami, jak leczyć rwę kulszową w domu.

Masaż

Nie jest źle łączyć masaż z gimnastyką - pomaga też pozbyć się dolegliwości w domu.

Należy to robić codziennie lub co drugi dzień. Masaż wymaga intensywnego ruchu od palców stóp po biodra i pośladki. Czas trwania sesji masażu to minimum pół godziny w ramach 10 zabiegów. Nie zaszkodzi, a wręcz przeciwnie, pomoże w stosowaniu innych rodzajów masażu: bańki, akupresury, uderzenia z pocieraniem i podgrzewaniem.

Pomoże również aplikator Kuznetsov, który poprawia krążenie limfy i zmniejsza ryzyko zaniku mięśni. Masaż można wykonać nawet podczas ostrego kursu, po prostu nie wykonuj ostrych i mocnych ruchów. Tylko pocieranie i głaskanie może stymulować przepływ krwi i łagodzić napięcie mięśni.

Środki ludowe

Leczenie rwy kulszowej w domu jest dozwolone, jeśli terapia domowa prowadzona jest w formie profilaktyki. Pacjent zostaje wypisany w tym czasie ze szpitala, jeśli główne ogniska dotkniętej tkanki zostaną przywrócone, a ból praktycznie nie przeszkadza. Działanie leku można już znacznie zmniejszyć. Większość osób, u których zdiagnozowano rwę kulszową, ostre zapalenie nerwu kulszowego, aktywnie korzysta z leczniczych receptur tradycyjnej medycyny. Jest to dozwolone, ale pod warunkiem, że pacjent szczegółowo opowie o tym lekarzowi prowadzącemu i poda swoje zalecenia, jak wyleczyć chorobę do końca.

Wymieniamy najbardziej znane środki ludowe do leczenia domowego:

Kompresuje

  1. Ugotuj mieszankę liści pokrzywy, czarnej porzeczki, korzenia łopianu w pół litra oleju słonecznikowego, dodaj sto gramów soli i użyj na okłady.
  2. Zastosuj liść kapusty oparzony wrzącą wodą jako kompres.
  3. Terpentynę wymieszać z wodą 1: 2 i nanieść na ciało gazę nasączoną mieszanką na kwadrans.

Aplikacje

  1. Podgrzej naturalny wosk pszczeli w kuchence mikrofalowej lub łaźni wodnej, aż stanie się miękki. Szybko uformuj z niego talerz, połóż na bolesnym miejscu, przykryj, zaizoluj na noc.
  2. Uformuj ciasto z ciasta zmieszanego z mąką i płynnym miodem. Użyj jako wosk.
  3. Ziemniaki zetrzeć, około 500 g, spuścić wodę, do ciasta wlać łyżkę nafty. Umieść między dwiema gazami i umieść na plecach, najpierw smarując skórę olejem.

Tarcie

  1. Przygotuj napar z wódki (300 g) i białej akacji (100 g suszonych kwiatów) na tydzień. Następnie wetrzyj w bolące miejsca. Zamiast akacji możesz użyć białego perskiego bzu.
  2. Wymieszaj sok z czarnej rzodkwi z miodem 3: 1 i przetrzyj obolałe miejsca.
  3. Świeży (nie suszony) liść laurowy (20 liści) nalega na szklankę wódki przez trzy dni.

Łaźnia

  1. Wywar ziołowy: nagietek, rumianek, olej jodłowy. Woda nie powinna być gorąca, kąpiel trwa jedną trzecią godziny.
  2. Surowy korzeń chrzanu zmielić i włożyć do woreczka z gazy. Zanurz w kąpieli wypełnionej wodą (jedna kąpiel - 100 g chrzanu). Pozostań w wodzie nie dłużej niż 5 minut.
  3. Zanurz kilogram młodych pędów sosny w trzech litrach wrzącej wody, podgrzej przez dziesięć minut, pozostaw na cztery godziny i wlej do kąpieli. Zanurz się w nim na kwadrans.

Przyjmowanie pokarmu

  1. Nasiona kasztanowca - łyżka, zalać pół litra wrzącej wody, podgrzewać przez kwadrans (kąpiel wodna). Wypij 100 ml schłodzone przed każdym posiłkiem.
  2. Kwiaty nagietka - łyżka stołowa w szklance skwierczącej wody. Polać i przykryć (nie gotować). Pół szklanki schłodzonego naprężonego naparu pije się przed każdym posiłkiem (nie więcej niż cztery razy dziennie).
  3. Suszony i zmiażdżony korzeń łopianu miesza się w szklance wina Cahors i podgrzewa na minimalnym ogniu przez pięć minut. Ta dawka jest przyjmowana w dwóch dawkach, przed śniadaniem i przed kolacją..

Jaka jest operacja rwy kulszowej?

Leczenie zachowawcze to długotrwały, ale raczej skuteczny proces. Jednak w niektórych przypadkach to nie działa. Ponadto czasami zdarza się, że początkowo jedynym sposobem leczenia jest operacja.

Lista bezwzględnych wskazań do operacji, gdy inna metoda nie jest skuteczna

  1. Złośliwy guz resekcyjny w odcinku lędźwiowym kręgosłupa - we wczesnych stadiach choroby (np. Chrzęstniakomięsak).
  2. Guz łagodny: osteoblastoclastoma, chondroma i inne.
  3. Poważne dysfunkcje miednicy, takie jak nietrzymanie moczu i / lub kału.
  4. Długotrwały i silny ból, który nie ustępuje w ciągu 6 tygodni po leczeniu farmakologicznym.

We wszystkich pozostałych przypadkach decyzję o operacji podejmuje chirurg w każdym przypadku indywidualnie. Jednocześnie bierze pod uwagę przebieg głównych i współistniejących chorób pacjenta.

Istnieją jednak również bezwzględne przeciwwskazania do zabiegu:

  1. Ciąża w dowolnym momencie.
  2. Choroby zakaźne i zapalne w czasie zaostrzenia i przez dwa tygodnie po wyzdrowieniu.
  3. Cukrzyca z wysokim poziomem glukozy we krwi, ale jeśli spadnie do normalnego poziomu, przeprowadza się operację.
  4. Ciężka niewydolność oddechowa i serca.

Zapobieganie

Aby zapobiec przejawianiu się rwy kulszowej w organizmie, wystarczy przestrzegać prostych zaleceń profilaktycznych:

  1. Daj swojemu organizmowi umiarkowane dzienne obciążenie. Wystarczy chodzić pieszo, aby ból się nie pojawił. Pamiętaj, że w momencie ćwiczeń poprawia się napięcie mięśniowe, a układ nerwowy zostaje pobudzony. Możesz uprawiać sport pod okiem trenera. Preferuj jogę, pływanie i pilates;
  2. Jeśli masz regularny siedzący tryb pracy, rób krótkie przerwy z rozgrzewką na plecach. Siedząc przez długi czas, musisz nosić gorset. Zdobądź również wysokiej jakości krzesło o właściwościach ortopedycznych;
  3. Śpij na wysokiej jakości materacu. Nie powinien zginać się nad ciężarem ani być zbyt sztywny. Ważne jest, aby powierzchnia w czasie snu była idealnie płaska, bez nierówności i ugięć. Zaleca się zakup poduszki ortopedycznej i materaca;
  4. Staraj się nie podnosić ciężarów po chorobie. Jeśli musisz podnieść ciężki przedmiot, pamiętaj, aby przykucnąć i lekko się zgiąć. W tym momencie plecy powinny być proste. Rozłóż każdy ciężar równomiernie na dwie ręce;
  5. Przestrzegaj zasad żywienia, unikaj przejadania się. Wprowadź do swojej diety owoce, warzywa i zboża. Staraj się unikać fast foodów, pikantnych i smażonych potraw. Pij dużo wody codziennie;
  6. Rzuć palenie i pić alkohol.

Rwa kulszowa (lędźwiowo-krzyżowe zapalenie korzonków nerwowych) - przyczyny ucisku i zapalenia nerwu kulszowego, objawy i diagnostyka, farmakoterapia i metody rehabilitacji

Witryna zawiera podstawowe informacje wyłącznie w celach informacyjnych. Diagnozę i leczenie chorób należy prowadzić pod okiem specjalisty. Wszystkie leki mają przeciwwskazania. Wymagana konsultacja specjalistyczna!

Rwa kulszowa to zespół powodujący silny ból w obszarach, przez które przechodzi nerw kulszowy. Zespół jest spowodowany uciskiem korzeni rdzenia kręgowego w okolicy lędźwiowej lub części samego nerwu. Ponieważ przyczyn ucisku korzeni rdzenia kręgowego i nerwu może być wiele, objawy zespołu, oprócz bólu wzdłuż nerwu kulszowego, mogą być również bardzo zróżnicowane i polimorficzne.

Obecnie termin „rwa kulszowa” jest używany tylko w odniesieniu do zespołu, a choroba objawiająca się jego rozwojem nazywa się zapaleniem korzonków lędźwiowo-krzyżowych. Ponadto określenia radikulopatia, radikuloischemia i radiculomyeloischemia mogą być używane do określenia wariantów rwy kulszowej spowodowanych przyczynami o różnym charakterze..

Rwa kulszowa (rwa kulszowa nerwu kulszowego)

Ponieważ sam termin „rwa kulszowa” jest tłumaczony z języka greckiego jako „zapalenie nerwu kulszowego”, nazwy „rwa kulszowa” i „rwa kulszowa nerwu kulszowego” są przykładami nadmiernego klarowania - czyli tak zwanego „oleju olejowego” w mowie potocznej. Dlatego takie „popularne”, „rozszerzone” terminy są nieprawidłowe. W końcu, kiedy mówią o rwie kulszowej, zawsze mają na myśli, że problem dotyczy nerwu kulszowego, ponieważ sama nazwa patologii zawiera już wskazanie tego konkretnego nerwu.

Który nerw jest dotknięty rwą kulszową?

W przypadku rwy kulszowej dochodzi do niezapalnego uszkodzenia (ucisku) nerwu kulszowego, który jest największy i najdłuższy w ludzkim ciele, ponieważ zaczyna się od splotu nerwu krzyżowego i przechodzi przez tkanki miękkie do samych stóp nóg.

Istota i krótki opis choroby

Rwa kulszowa to niezapalna zmiana nerwu kulszowego, która pojawia się w wyniku jego ucisku w dowolnym miejscu. W związku z tym przyczyną rwy kulszowej mogą być wszelkie czynniki prowadzące do ucisku odcinków tkanki, wzdłuż których przechodzi nerw kulszowy, takie jak np. Urazy nóg, miednicy, kręgosłupa lędźwiowego lub krzyżowego, ucisk nerwu podczas długotrwałego bezruchu, uwięzienie przez włókniste pasma, guzy, krwiaki itp. Rwa kulszowa rozwija się najczęściej u osób w wieku 40 - 60 lat, co jest spowodowane zmianami patologicznymi nagromadzonymi w organizmie, które mogą powodować ucisk nerwu kulszowego.

Aby jasno zrozumieć i wyobrazić sobie, co powoduje kliniczne objawy rwy kulszowej, musisz wiedzieć, jak i gdzie przechodzi nerw kulszowy. Nerw ten pochodzi ze splotu krzyżowego, który znajduje się w okolicy krzyżowej, obok kręgów. Splot tworzą korzenie rdzenia kręgowego, które nie znajdują się wewnątrz kanału kręgowego, utworzone przez kręgi stojące jeden na drugim, ale na zewnątrz. Oznacza to, że korzenie te znajdują się po bokach każdego kręgu i są bardzo blisko siebie, w wyniku czego obszar ich lokalizacji nazwano splotem nerwu krzyżowego.

Duży nerw kulszowy odchodzi od tego splotu nerwu krzyżowego, który następnie przechodzi z jamy miednicy do tylnej powierzchni pośladka, skąd opada wzdłuż tylnej powierzchni uda do podudzia. W górnej części piszczeli nerw kulszowy dzieli się na dwie duże gałęzie - strzałkową i piszczelową, które biegną wzdłuż prawej i lewej krawędzi tylnej powierzchni kości piszczelowej (patrz ryc. 1). Nerw kulszowy jest sparowanym narządem, to znaczy jest obecny po prawej i lewej stronie. W związku z tym dwa nerwy kulszowe odchodzą od splotu krzyżowego - dla prawej i lewej nogi.

Rycina 1 - Schematyczne przedstawienie nerwu kulszowego po prawej stronie.

W przypadku rwy kulszowej z reguły dotyczy tylko jednego z dwóch nerwów, w wyniku czego objawy dotyczą tylko prawej lub lewej kończyny.

Głównym objawem rwy kulszowej jest silny i ostry ból, który pojawia się na dowolnej części nogi lub pośladkach wzdłuż nerwu. Ponadto wzdłuż zajętego nerwu na tylnej powierzchni odpowiedniej kończyny i stopy pojawiają się parestezje (drętwienie i uczucie „pełzania”) i osłabienie. Parestezje, drętwienie i osłabienie mogą utrzymywać się latami, stopniowo postępując.

Badanie z rwą kulszową ujawnia tkliwość tylnej powierzchni nogi od strony zajętego nerwu, a także objawy neurologiczne, takie jak osłabienie odruchów kolana, ścięgna Achillesa, objawy Lasegue itp. W około jednej trzeciej przypadków osoba ma zwiększoną wrażliwość zewnętrznej krawędzi stopy, w połowie przypadków - osłabienie mięśni nóg i stopy. Kiedy próbujesz obrócić nogę zgiętą do wewnątrz w biodrze i kolanie, ostry ból w pośladku zostaje naprawiony.

Aby zdiagnozować rwę kulszową, wykonuje się badanie rentgenowskie i rezonans magnetyczny odcinka lędźwiowego kręgosłupa w celu ustalenia, na jakim poziomie uciskają się korzenie rdzenia kręgowego, a także co spowodowało ich ucisk (guz, krwiak, przepuklina dysku itp.).

W leczeniu rwy kulszowej stosuje się różne leki z grupy przeciwutleniaczy, metabolitów, minerałów i witamin, środków poprawiających krążenie i mikrokrążenie, środki zwiotczające mięśnie i NLPZ. Ponadto w ramach kompleksowej terapii oprócz leczenia farmakologicznego stosuje się masaż, fizjoterapię, relaksację poizometryczną, blokadę nowokainy lub hydrokortyzonu. Wszystkie środki i metody leczenia rwy kulszowej mają na celu wyeliminowanie ucisku korzeni rdzenia kręgowego, a także zatrzymanie objawów zespołu, które są bolesne dla człowieka, takie jak ból, drętwienie i osłabienie kończyn.

Przyczyny choroby

Rwa kulszowa może być spowodowana jakimkolwiek stanem lub chorobą, która ściska korzenie rdzenia kręgowego na poziomie kręgosłupa lędźwiowego lub części nerwu kulszowego. Do takich możliwych przyczyn rwy kulszowej należą następujące choroby i stany:

1. Przepuklina krążka międzykręgowego w odcinku lędźwiowym kręgosłupa (przepuklina uciska korzenie rdzenia kręgowego, z którego wywodzi się nerw kulszowy, powodując rwę kulszową).

2. Choroby zakaźne (na nerw kulszowy wpływają toksyny wydzielane przez patogeny):

  • Grypa;
  • Malaria;
  • Sepsa (zatrucie krwi);
  • Syfilis;
  • Szkarlatyna;
  • Dur brzuszny lub tyfus;
  • Gruźlica.
3. Zatrucie różnymi substancjami toksycznymi, takimi jak:
  • Alkohol (rwa kulszowa może wystąpić na tle przewlekłego alkoholizmu lub po jednorazowym spożyciu dużej liczby napojów niskiej jakości);
  • Zatrucie metalami ciężkimi (rtęć, ołów);
  • Zatrucie arszenikiem.
4. Przewlekłe choroby ogólnoustrojowe, w których w tkankach osadzają się niewydzielone toksyczne produkty przemiany materii:
  • Cukrzyca;
  • Dna.
5. Epizody ciężkiej hipotermii (z reguły chłodzenie sprzyja aktywacji przewlekłej infekcji, która w rzeczywistości wywołuje rwę kulszową).

6. Osteofity kręgów kręgosłupa lędźwiowego lub krzyżowego.

7. Osteochondroza i choroba zwyrodnieniowa stawów kręgosłupa (przy tych chorobach proces zapalny rozwija się w stawach kręgów lub w tkankach wokół kręgów).

8. Spondyloza (zapalenie różnych części kręgów).

9. Ucisk korzeni rdzenia kręgowego przez krwiaki lub włókniste struny.

10. Nowotwory kręgosłupa:

  • Łagodne guzy utworzone z tkanek kręgów (kostniak, kostniak zarodkowy itp.);
  • Złośliwe guzy kręgów (osteosarcoma, chondrosarcoma itp.);
  • Przerzuty złośliwych guzów o innych lokalizacjach w kręgach i krążkach międzykręgowych;
  • Guzy rdzenia kręgowego (gwiaździaki, oponiaki, nerwiaki).
11. Deformacje kręgosłupa lędźwiowego:
  • Przemieszczenie kręgów lędźwiowych względem siebie;
  • Złamanie łuków kręgowych;
  • Osteochondroza;
  • Wrodzone wady w budowie kręgów (skolioza, zespolenie ostatniego kręgu lędźwiowego z kością krzyżową);
  • Zwężenie kanału kręgowego kręgosłupa;
  • Uraz kręgosłupa;
  • Niewłaściwe podnoszenie ciężarów;
  • Rachiocampsis.
12. Młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów (przyczyna rwy kulszowej u dzieci).

13. Ciąża (u kobiet występuje przemieszczenie miednicy, co powoduje ucisk nerwu kulszowego i odpowiednio rwę kulszową).

Klasyfikacja

W zależności od tego, która część nerwu kulszowego została dotknięta (ściśnięta, ściśnięta), choroba dzieli się na następujące trzy typy:

  • Górna rwa kulszowa - rdzeń i korzenie nerwowe rdzenia kręgowego są uduszone na poziomie kręgów lędźwiowych;
  • Środkowa rwa kulszowa (zapalenie splotu) - uszczypnięty nerw na poziomie splotu nerwu krzyżowego;
  • Rwa kulszowa dolna (zapalenie nerwu kulszowego) - uwięzienie i uszkodzenie nerwu kulszowego w okolicy od pośladka do stopy włącznie.

Zapalenie nerwu kulszowego jest również nazywane zapaleniem nerwu. A ponieważ najczęściej spotyka się dolną rwę kulszową, w rzeczywistości pojęcia „zapalenie nerwu kulszowego” i „rwa kulszowa” są postrzegane jako synonimy, chociaż nie jest to całkowicie poprawne.

Rwa kulszowa - objawy

Ponieważ rwie kulszowej towarzyszy ucisk nerwu kulszowego, objawy tego zespołu objawiają się bólem, objawami neurologicznymi oraz upośledzonym ruchem, wrażliwością i odżywianiem tkanek wzdłuż włókna nerwowego. Rozważmy bardziej szczegółowo każdą grupę objawów.

Ból rwy kulszowej

Zespół bólowy jest często jedynym objawem rwy kulszowej, więc ten objaw jest najważniejszy dla rozpoznania choroby..

Ból rwy kulszowej jest bardzo ostry, ostry, silny, intensywny, czasami strzelający. Charakter bólu przypomina kłucie, sztylet lub porażenie prądem. Ból jest zwykle zlokalizowany wzdłuż nerwu - czyli w pośladku, z tyłu uda, w dole podkolanowym lub z tyłu podudzia. Ból może rozprzestrzeniać się zarówno na wszystkie wymienione części nogi, obejmując ją całkowicie do samych palców, jak i na poszczególne części, na przykład tylną część uda i dół podkolanowy itp. Niemal zawsze ból w rwie kulszowej jest zlokalizowany tylko z jednej strony - w obszarze dotkniętego nerwu.

Bolesne odczucia mogą być stale obecne lub pojawiać się w postaci epizodycznych ataków. Jednak rwa kulszowa najczęściej występuje z epizodycznymi napadami bólu. W takim przypadku intensywność bólu może wahać się od łagodnego do bardzo silnego. Przy słabej intensywności bólu nie powoduje cierpienia osoby, w wyniku czego często go po prostu ignoruje. Ale przy dużej intensywności ból jest wyczerpujący i nie daje człowiekowi spokoju, zmuszając go do szukania sposobów na powstrzymanie tego okropnego uczucia.

Uporczywy ból ma zwykle niewielką intensywność, dlatego jeśli występuje, osoba może prowadzić normalny i znajomy styl życia. Bóle epizodyczne są zawsze bardzo intensywne, silne, pojawiają się nagle i dosłownie, powodując, że osoba zamiera w miejscu, ponieważ każdy ruch powoduje nieznośny ból. Z reguły atak bólu wywołuje hipotermia pleców, podnoszenie ciężarów, niewygodne ruchy, długotrwałe przebywanie w niewygodnej pozycji.

W niektórych przypadkach rwy kulszowej, oprócz bólu nóg i pośladków, dodatkowo rozprzestrzenia się ból w dolnej części pleców. W takim przypadku ból w dole pleców może mieć charakter pieczenia, mrowienia lub ostrego i bardzo silnego bólu „strzelającego”.

Im intensywniejszy ból w rwie kulszowej, tym trudniej jest się poruszać, ponieważ dosłownie każda, nawet najmniejsza zmiana pozycji ciała powoduje gwałtowny wzrost bólu.

Objawy neurologiczne w rwie kulszowej

Objawy neurologiczne dotyczą różnych zaburzeń przewodnictwa nerwowego i odruchów w chorej nodze. Z reguły niezależnie od czasu trwania choroby objawy neurologiczne są zawsze obecne w rwie kulszowej, ale ich nasilenie może być różne.

Tak więc w przypadku rwy kulszowej u osoby wykrywa się następujące objawy neurologiczne:

  • Zmniejszony odruch Achillesa. Odruch Achillesa jest następujący - człowiek leży na łóżku na brzuchu (z plecami do góry), a jego stopy zwisają swobodnie z jego krawędzi. Po uderzeniu młotkiem lub krawędzią dłoni w ścięgno Achillesa (wzdłuż cienkiego podłużnego obszaru znajdującego się bezpośrednio nad piętą z tyłu nogi) następuje zgięcie stawu skokowego. Oznacza to, że w odpowiedzi na uderzenie stopa cofa się, przyjmując pozycję, jakby ktoś chciał chodzić na palcach lub stać na palcach. W przypadku rwy kulszowej nasilenie zgięcia stopy podczas uderzenia w ścięgno Achillesa jest zauważalnie zmniejszone lub całkowicie nieobecne i to właśnie ten stan nazywa się zmniejszeniem lub brakiem odruchu Achillesa.
  • Zmniejszony odruch kolanowy. Odruch kolanowy jest następujący - osoba siedzi na skraju łóżka, swobodnie zwisając z nogami zgiętymi w kolanach. Uderzona młotkiem lub krawędzią dłoni w okolicy bezpośrednio pod kolanem wzdłuż ścięgna łączącego rzepkę z piszczelem podudzia, noga rozluźnia się w kolanie, czyli jakby lekko podskakuje, częściowo prostując się. W przypadku rwy kulszowej nasilenie wyprostu nogi w kolanie podczas uderzenia w ścięgno jest bardzo słabe lub w ogóle nie występuje, i jest to dokładnie stan zwany zmniejszeniem odruchu kolanowego.
  • Zmniejszony odruch podeszwowy. Odruch podeszwowy jest następujący - osoba siedzi lub leży z rozluźnionymi stopami. Kiedy czubek młotka lub innego tępego przedmiotu przechodzi przez podeszwę stopy od pięty do palców u nóg, stopa i palce u nóg są na nim zgięte. W rwie kulszowej podrażnienie podeszwy stopy powoduje tylko bardzo nieznaczne zgięcie palców u nóg i stóp, a to właśnie nazywa się osłabionym odruchem podeszwowym..
  • Ból w okolicy pośladka, który pojawia się w odpowiedzi na próbę umieszczenia nogi zgiętej w kolanie i biodrze na wewnętrznej powierzchni podudzia i uda.
  • Objaw Lasegue. Osoba leży na łóżku na plecach i unosi wyprostowaną nogę. Zwykle nie powoduje to żadnego dyskomfortu, a przy rwie kulszowej pojawia się ból z tyłu uniesionej nogi, a czasami w dolnej części pleców. Ponadto osoba zgina uniesioną nogę w kolanie i biodrze, co w rwie kulszowej prowadzi do zmniejszenia intensywności lub całkowitego ustąpienia bólu. W związku z tym pojawienie się bólu podczas podnoszenia wyprostowanej nogi w górę i zmniejszenie jego intensywności podczas zginania kończyny w kolanie i biodrze nazywa się objawami Lasegue, które są wykrywane w rwie kulszowej.
  • Objaw maski. Jest to prawie pełna kopia objawu Lasegue, ale tylko noga jest podnoszona i zginana przez lekarza badającego pacjenta, a nie samą osobę. W związku z tym objawem Bonneta jest również ból podczas podnoszenia wyprostowanej nogi w górę oraz zmniejszenie intensywności bólu podczas zginania kończyny w kolanie i biodrze.
  • Zespół krzyża. Jest to pojawienie się bólu w drugiej nodze leżącej na łóżku, który pojawia się podczas ruchu kończyny dotkniętej chorobą w górę w celu zidentyfikowania objawu Lasegue. Oznacza to, że jeśli osoba podniosła prostą nogę, aby zidentyfikować objaw Lasegue i poczuła ból nie tylko w uniesionej kończynie, ale także w drugiej, która w tym czasie leży na łóżku, wówczas ten stan nazywa się zespołem krzyża.
  • Ból podczas naciskania na punkty Valle (patrz Rysunek 2). Faktem jest, że nerw kulszowy w niektórych obszarach zbliża się do powierzchni skóry i to właśnie te obszary nazywane są punktami Vallee. W przypadku rwy kulszowej nacisk na te punkty powoduje silny ból. Umiejscowienie punktów Vallee wzdłuż nerwu kulszowego pokazano na rycinie 2.

Rycina 2 - lokalizacja punktów Vallee wzdłuż nerwu kulszowego (grupa punktów zlokalizowana z tyłu uda, oznaczona numerem 2).

Naruszenie ruchu, wrażliwości i odżywiania tkanek w rwie kulszowej

W wyniku uszczypnięcia nerwu kulszowego w tkankach miękkich na jego przebiegu rozwijają się różne zaburzenia wrażliwości, ruchu i odżywiania. Takie zaburzenia są wywoływane przez nieprawidłowe impulsy nerwowe pochodzące z uszczypniętego i podrażnionego nerwu..

Takie zaburzenia wrażliwości, ruchu i odżywiania objawiają się następującymi objawami:

  • Naruszenie wrażliwości skóry na bocznych i tylnych powierzchniach podudzia, a także całej stopy (na przykład drętwienie, zwłaszcza stopy, uczucie „pełzania”, mrowienia, drgania itp.).
  • Wymuszona pozycja ciała, w której osoba przechyla ciało do przodu i lekko na bok, ponieważ w tej pozycji natężenie bólu nieznacznie się zmniejsza. Ciało jest stale podparte w wymuszonej pozycji - pochylone do przodu i na boki, niezależnie od wykonywanych przez osobę ruchów i przyjmowanej postawy. To znaczy, kiedy człowiek chodzi, kiedy stoi i kiedy siedzi, trzyma ciało pochylone do przodu i na bok..
  • Naruszenie zgięcia w kolanie, stawie skokowym i stawach stopy, w wyniku czego chód nabiera charakterystycznego wyglądu, osoba porusza się jak na prostej, sztywnej nodze. Zaburzenia zgięciowe kończyn dolnych w stawach spowodowane są nieprawidłowymi ruchami i małą siłą skurczów mięśni tylnej części uda. A mięśnie tylnej części uda z kolei nie działają poprawnie, ponieważ uciskany nerw nie przekazuje im prawidłowych poleceń dotyczących siły, czasu trwania i częstotliwości skurczów.
  • Zanik mięśni tylnej części uda i podudzia. Z powodu braku pełnoprawnych ruchów zanik mięśni tylnej części uda i podudzia, co objawia się zewnętrznie zmniejszeniem wielkości i objętości tych części dotkniętej nogi.
  • Osłabienie nogi spowodowane zanikiem mięśni i niewystarczającą stymulacją siły skurczu mięśni przez zaciśnięty nerw.
  • Całkowity paraliż mięśni stopy lub tylnej części uda i podudzia. Rozwija się tylko w ciężkiej rwie kulszowej i jest całkowitym unieruchomieniem sparaliżowanej nogi.
  • Trudności w schylaniu się, chodzeniu lub jakimkolwiek innym ruchu z powodu słabej sprawności chorej nogi i bólu.
  • Osteoporoza ze zniszczeniem kości stopy, podudzia i uda. Rozwija się tylko w ciężkiej rwie kulszowej z długotrwałym paraliżem kończyny i ciężkim zanikiem mięśni.
  • Różne zaburzenia wegetatywne w okolicy zajętej części nogi (pocenie się, pieczenie skóry, zimna kończyna, wrażliwość na zimno itp.), Wynikające z rozregulowania gruczołów łojowych i potowych skóry i naczyń krwionośnych w tkankach przez gałęzie nerwu kulszowego.
  • Przerzedzenie i suchość skóry kończyny dotkniętej chorobą (skóra staje się bardzo cienka i łatwo ulegająca uszkodzeniu, ponieważ wraz z mięśniami uczestniczy w procesie atrofii z powodu niedostatecznej podaży składników odżywczych).
  • Blada lub czerwona skóra chorej kończyny. Ponieważ rwa kulszowa zaburza nerwową regulację napięcia naczyniowego chorej kończyny, ich światło może być albo zbyt szerokie (wtedy skóra zaczerwieni się), albo nadmiernie zwężone (w tym przypadku skóra stanie się blada).
  • Przerzedzone i łamliwe paznokcie dotkniętej stopy.
  • Naruszenie oddawania moczu i defekacji z powodu nieprawidłowych impulsów nerwowych dostarczanych przez uduszony nerw do jelit i pęcherza.
  • Zaburzenia odruchowe (patrz objawy neurologiczne).

W przypadku rwy kulszowej mogą wystąpić nie wszystkie objawy zaburzeń wrażliwości, ruchu i odżywiania tkanek, ale tylko kilka. Ponadto kombinacje objawów mogą być bardzo zróżnicowane, w wyniku czego ogólny obraz manifestacji rwy kulszowej, z wyjątkiem bólu, jest inny dla różnych osób. Jednak pomimo różnych wariantów objawów, wspólnym objawem rwy kulszowej u wszystkich ludzi jest to, że objawy kliniczne są zlokalizowane w okolicy jednej kończyny i pośladków..

Stan nóg z rwą kulszową

Ponieważ rwa kulszowa prawie zawsze dotyka tylko jednej kończyny, to jej stan pogarsza się, podczas gdy druga noga pozostaje normalna iw pełni funkcjonalna.

Chora kończyna zawsze nabiera charakterystycznego wyglądu - jej skóra jest cienka, sucha, łamliwa, często łuszcząca się, jej kolor nie jest normalny, ale albo czerwony, albo wręcz przeciwnie, bardzo blady. Stopa jest zwykle zimna w dotyku. Udo i podudzie mają mniejszą objętość w porównaniu do drugiej, zdrowej nogi. Dotknięta noga jest słabo zgięta w prawie wszystkich stawach - stawach kolanowych, skokowych i stopowych, w wyniku czego osoba uzyskuje charakterystyczną wędrówkę. Jedna z nóg wykonuje normalne ruchy podczas chodzenia, a druga prosto do przodu, w wyniku czego krok jest mały, uszkodzony, krótki.

W dotkniętej nodze osoba odczuwa słabość, której nie może pokonać siłą woli. Często osłabienie nie dotyczy całej nogi, a jedynie stopy, która dosłownie „wisi” na podudzie z pewnego rodzaju nieruchomym ciężarem, a wszelkie próby wykonania jakichkolwiek ruchów są bezowocne.

Ponadto w grubości tkanek, a także na powierzchni skóry chorej nogi może wystąpić wiele różnych doznań - drętwienie, pieczenie, mrowienie, „pełzanie”, zwiększona wrażliwość na niskie temperatury i inne. Ich siła i intensywność mogą się różnić..

Diagnostyka

Rozpoznanie rwy kulszowej opiera się na identyfikacji charakterystycznych objawów choroby. Ponadto osoba aktywnie skarży się lekarzowi na ból, upośledzoną ruchliwość i wrażliwość, a lekarz dodatkowo ujawnia objawy neurologiczne w trakcie badania. Następnie w celu zidentyfikowania możliwych przyczyn rwy kulszowej oraz wyjaśnienia stanu stawów i kości kończyny, dolnej części pleców i kości krzyżowej wykonuje się następujące badania instrumentalne:

  • Zdjęcie rentgenowskie chorej kończyny, kości krzyżowej i dolnej części pleców. Wyniki prześwietlenia pokazują, czy rwa kulszowa jest związana z patologią kręgów i krążków międzykręgowych.
  • Tomografia komputerowa chorej kończyny, kości krzyżowej, dolnej części pleców i miednicy. Wyniki tomografii komputerowej pozwalają ustalić dokładną przyczynę rwy kulszowej prawie we wszystkich przypadkach. Jedynymi sytuacjami, w których za pomocą tomografii komputerowej nie można ustalić przyczyny choroby, są prowokacje przyczyn rwy kulszowej przez patologie rdzenia kręgowego i jego błon, korzenie rdzenia kręgowego i naczynia splotu nerwu krzyżowego.
  • Rezonans magnetyczny. Jest to najbardziej pouczająca metoda diagnostyczna, która pozwala w każdym przypadku zidentyfikować przyczynę rwy kulszowej, nawet gdy tomografia komputerowa jest bezużyteczna.
  • Electroneuromyography. Metoda badawcza, która nie służy do diagnozowania przyczyn rwy kulszowej, ale do ustalenia stopnia zaburzeń przewodzenia nerwów i kurczliwości chorej kończyny. Badanie polega na zarejestrowaniu przechodzenia impulsów nerwowych i siły skurczów mięśni w odpowiedzi na nie w różnych częściach nogi.

Leczenie

Ogólne zasady terapii rwy kulszowej

Leczenie tego zespołu powinno być kompleksowe i ukierunkowane z jednej strony na złagodzenie bólu i normalizację ruchów, wrażliwości i odżywienia tkanek kończyn dolnych, az drugiej na wyeliminowanie czynników sprawczych, które sprowokowały uwięzienie nerwu kulszowego.

W związku z tym terapia mająca na celu wyeliminowanie zespołu bólowego i normalizację ruchów, wrażliwości i odżywienia tkanek chorej kończyny jest objawowa i wspomagająca, ponieważ nie wpływa na przyczynę choroby, a jedynie zmniejsza jej nieprzyjemne objawy. Jednak taka terapia objawowa i wspomagająca jest bardzo ważna, pozwala prowadzić nawykowy i dość aktywny tryb życia i nie odczuwać przykrych objawów co minutę..

Leczenie mające na celu wyeliminowanie przyczyn rwy kulszowej nazywa się etiologią. Oznacza to, że takie leczenie pozwala z czasem całkowicie wyeliminować rwę kulszową i jej przyczynę oraz uratować osobę przed tą chorobą..

Połączenie terapii etiologicznej, objawowej i wspomagającej jest najbardziej poprawnym i kompletnym podejściem do leczenia rwy kulszowej, ponieważ pozwala jednocześnie zatrzymać objawy i znormalizować dotknięte funkcje, a po pewnym czasie całkowicie odciążyć osobę z zespołu.

W ostrym okresie rwy kulszowej, kiedy ból jest bardzo silny, wykonuje się leczenie objawowe. Aby złagodzić ból, stosuje się różne środki przeciwbólowe, takie jak leki z grupy NLPZ (aspiryna, indometacyna, diklofenak, ketanow itp.), Hormony i środki zwiotczające mięśnie. Ponadto witaminy z grupy B, przeciwutleniacze, leki zwiotczające mięśnie i leki naczyniowe są stosowane jako terapia wspomagająca w celu przyspieszenia zakończenia ataku, co poprawia odżywienie i ukrwienie zaciśniętego nerwu i dotkniętych tkanek, pomagając przywrócić ich normalne funkcjonowanie..

W okresach remisji rwy kulszowej, gdy nie ma bólu, ale występują zaburzenia wrażliwości, ruchu i odżywiania tkanek, zaleca się leczenie wspomagające. Najskuteczniejsze jest prowadzenie kursów fizjoterapeutycznych (prądy diadynamiczne, darsonwalizacja, magnetoterapia, masaż, akupunktura itp.), Które przyczyniają się do rozluźnienia mięśni, przywrócenia prawidłowej pozycji kości i likwidacji zaciśnięcia nerwów, a następnie całkowitego wyzdrowienia. Fizjoterapia w okresach remisji może skutecznie zapobiegać nawrotom rwy kulszowej. Ponadto terapia wspomagająca może obejmować przyjmowanie leków metabolicznych, witamin, przeciwutleniaczy, środków normalizujących mikrokrążenie itp..

Po ustaleniu przyczyny rwy kulszowej zaleca się terapię w celu wyeliminowania tego czynnika. Na przykład, jeśli rwa kulszowa jest wywoływana przez choroby zakaźne, wówczas są leczeni antybiotykami..

Chirurgiczne leczenie rwy kulszowej jest niezwykle rzadkie - tylko w przypadkach, gdy zespół jest wywoływany przez guzy kręgosłupa lub przepuklinę dysku, która narusza rdzeń kręgowy lub korzenie rdzenia kręgowego. W takim przypadku po złagodzeniu bólu wykonuje się planowaną operację, po której choroba zostaje całkowicie wyleczona, ponieważ jej przyczyna zostaje wyeliminowana. Chirurgiczne leczenie rwy kulszowej wykonuje się również w przypadkach, gdy z powodu przerwania nerwu kulszowego osoba cierpi na poważne zaburzenia oddawania moczu i wypróżniania (na przykład nietrzymanie moczu lub kału).

Leczenie rwy kulszowej

W złożonej objawowej, etiologicznej i wspomagającej terapii rwy kulszowej obecnie stosuje się:

  • Leki (stosowane w łagodzeniu bólu, normalizacji mikrokrążenia, wrażliwości i ruchomości kończyn).
  • Masaż i terapia manualna (stosowana w celu uśmierzenia bólu, rozluźnienia i normalizacji napięcia mięśniowego, a także przywrócenia prawidłowej pozycji kręgów, w wyniku czego możliwe jest osiągnięcie długotrwałych remisji lub nawet całkowite wyleczenie rwy kulszowej).
  • Fizjoterapia (stosowana w celu poprawy mikrokrążenia, przewodzenia impulsów nerwowych, przywracania wrażliwości i siły skurczów mięśni i odpowiednio ruchomości kończyn).
  • Akupunktura (akupunktura) - służy do łagodzenia bólu, poprawy mikrokrążenia i odżywienia zarówno tkanek chorej kończyny, jak i unieruchomionych korzeni rdzenia kręgowego. Poprawiając odżywianie poprawia się stan korzeni rdzenia kręgowego i tkanek kończyn dolnych, a w efekcie przywraca prawidłowe funkcje nerwu kulszowego.
  • Gimnastyka lecznicza - stosowana w okresach remisji w celu rozluźnienia mięśni kręgosłupa i poprawienia ukrwienia rdzenia kręgowego, jego korzeni i splotu nerwu krzyżowego.
  • Apiterapia (leczenie użądleniami pszczół) - służy do łagodzenia bólu i rozluźnienia mięśni w celu wyeliminowania zaciśnięcia nerwu kulszowego.
  • Hirudoterapia (terapia pijawkami) - stosowana w celu złagodzenia obrzęku w okolicy zaciśniętego nerwu, w wyniku czego zmniejsza się objętość tkanek, nerw zostaje uwolniony z zacisku i zaczyna normalnie funkcjonować.
  • Leczenie sanatoryjne (zastosowanie borowiny, kąpiele itp.).

Leki na rwę kulszową

W leczeniu rwy kulszowej stosuje się następujące grupy leków:

1. niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ). Leki są stosowane w celu uśmierzenia bólu. Najbardziej skutecznymi lekami na rwę kulszową są następujące leki z grupy NLPZ:

  • Analgin;
  • Diklofenak (Bioran, Voltaren, Diklak, Diklovit, Diclogen, Diclofenac, Naklofen, Ortofen, Rapten, SwissJet, Flotak itp.);
  • Indometacyna;
  • Meloksykam (Amelotex, Artrozan, Mataren, Melox, Meloxicam, Movalis, Movasin, Oksikamoks itp.);
  • Lornoxicam (Xefokam, Zornika);
  • Ketorolac (Adolor, Dolak, Ketalgin, Ketanov, Ketolak, Ketorolac, Ketorol itp.);
  • Ketoprofen (Artrozilen, Artrum, Ketonal, Ketoprofen, Flamax, Flexen itp.).
2. Połączone niesteroidowe i nie narkotyczne leki przeciwbólowe zawierające analginę i stosowane w celu uśmierzenia bólu:
  • Andipal;
  • Tempalgin;
  • Pentalgin;
  • Sedalgin i Sedalgin Neo;
  • Baralgin.
3. Narkotykowe środki przeciwbólowe z grupy opioidów (stosowane wyłącznie w łagodzeniu bardzo silnych bólów, których nie można wyeliminować innymi środkami przeciwbólowymi):
  • Tramadol (Plazadol, Tramadol, Tramal, Tramaclosidol, Tramolin itp.).
4. Miejscowe środki znieczulające. Służą do łagodzenia bólu w postaci zastrzyków lub blokad:
  • Nowokaina;
  • Ultrakaina.
5. Hormony kortykosteroidowe. Służą do szybkiego tłumienia procesu zapalnego i łagodzenia obrzęków w ostrym okresie rwy kulszowej. Nie we wszystkich przypadkach stosuje się środki hormonalne, ale tylko przy silnym obrzęku w okolicy splotu krzyżowego lub mięśni dolnej części pleców. Obecnie w leczeniu rwy kulszowej stosuje się następujące leki z tej grupy:
  • Hydrokortyzon;
  • Deksametazon;
  • Prednison.
6. Leki zwiotczające mięśnie. Służą do rozluźnienia napiętych mięśni, eliminując tym samym szczypanie nerwu kulszowego, łagodząc ból oraz poprawiając zakres ruchu i wrażliwość nogi:
  • Tizanidyna (Sirdalud, Tizalud, Tizanil, Tizanidine);
  • Tolperyzon (Midocalm, Tolperyzon, Tolizor).
7. Witaminy z grupy B. Stosuj preparaty zawierające witaminy B.1 i w6, ponieważ pomagają zmniejszyć nasilenie objawów neurologicznych i poprawiają przewodzenie impulsów nerwowych przez włókna, przyczyniając się w ten sposób do normalizacji wrażliwości i ruchów. Obecnie najskuteczniejsze na rwę kulszową są złożone preparaty zawierające witaminy z grupy B:
  • Binawit;
  • Kombilipen;
  • Milgamma;
  • Neurobion;
  • Neurodiclovitis (zawiera witaminy z grupy B i środek znieczulający);
  • Unigamma.
8. Angioprotektory i korektory mikrokrążenia. Leki poprawiają mikrokrążenie krwi, normalizując w ten sposób odżywianie i przyspieszając regenerację uszkodzonych struktur nerwu kulszowego. Ponadto leki z tej grupy zmniejszają tempo zmian zanikowych w mięśniach i skórze nóg. Obecnie na rwę kulszową stosuje się następujące leki z grupy angioprotektorów i korektorów mikrokrążenia:
  • Actovegin;
  • Doxilek;
  • Curantil;
  • Rutyna;
  • Solcoseryl;
  • Pentoksyfilina (Trental, Pental itp.).
9. Leki metaboliczne. Służą do poprawy odżywienia korzeni rdzenia kręgowego, splotu krzyżowego i samego nerwu kulszowego, poprawiając w ten sposób funkcjonowanie zaciśniętego włókna nerwowego oraz normalizując wrażliwość i aktywność motoryczną nogi. Obecnie w leczeniu rwy kulszowej stosuje się następujące leki metaboliczne:
  • Inozyna;
  • Meldonium (Mildronate, Meldonium, Cardionate itp.);
  • Karnitsetin;
  • Corilip;
  • Ryboflawina;
  • Elkar.
10 przeciwutleniaczy Służą do poprawy odżywiania i zmniejszenia nasilenia uszkodzeń struktur nerwowych, co pomaga normalizować ruchy nóg i wrażliwość. Obecnie w rwie kulszowej stosuje się następujące przeciwutleniacze:
  • Witamina E;
  • Witamina C;
  • Selen;
  • Miedź.
11. Preparaty do leczenia miejscowego. Służą do aplikacji na skórę w celu złagodzenia bólu i poprawy miejscowego krążenia krwi. Obecnie na rwę kulszową stosuje się następujące preparaty miejscowe:
  • Maści i żele zawierające ekstrakt z papryki (Espol);
  • Maści zawierające jad pszczeli (Apifor, Ungapiven);
  • Maści zawierające jad węża (Nayatoks i inne);
  • Maści zawierające kamforę (maść kamforowa);
  • Maść terpentynowa;
  • Maści zawierające składniki rozgrzewające i drażniące (Kapsikam, Efkamon, Viprosal, Finalgon itp.);
  • Maści i żele do użytku zewnętrznego z grupy NLPZ (Voltaren, Indomethacin, Diclofenac itp.).

Maści na rwę kulszową

Środki zewnętrzne w postaci maści są stosowane jako leczenie uzupełniające, ponieważ ich działanie może przynieść jedynie ulgę w bólu. Do leczenia rwy kulszowej można użyć dowolnej maści o działaniu drażniącym i rozgrzewającym, np.:

  • Kamfora i maść terpentyna;
  • Maść z ekstraktem z papryki (Espol);
  • Maść z jadem pszczelim (Apifor, Ungapiven);
  • Maści z jadem węża (Nayatoks i inne);
  • Maści zawierające różne składniki rozgrzewające i drażniące (Kapsikam, Efkamon, Viprosal, Finalgon itp.);
  • Maści i żele do użytku zewnętrznego z grupy NLPZ (Voltaren, Indomethacin, Diclofenac itp.).

Wszelkie maści na rwę kulszową należy nakładać na skórę na dotknięty obszar 2 do 3 razy dziennie. Po zabiegu dotknięty obszar można przykryć ciepłym bandażem, aby wzmocnić miejscowe działanie drażniące leków.

Zastrzyki rwy kulszowej

W postaci zastrzyków na rwę kulszową można stosować różne środki przeciwbólowe (na przykład Analgin, Tramadol, Ksefokam itp.) I środki hormonalne (hydrokortyzon, prednizolon itp.). Wstrzyknięcia środków przeciwbólowych są stosowane w przypadku silnego bólu, którego nie można powstrzymać za pomocą tabletek. W takich przypadkach zastrzyki podaje się tylko przez kilka dni, po czym przechodzą na przyjmowanie środków przeciwbólowych w postaci tabletek. Środki hormonalne stosuje się w formie zastrzyków niezwykle rzadko - tylko wtedy, gdy występuje wyraźny stan zapalny i obrzęk tkanek miękkich dolnej części pleców, miednicy małej i nóg.

Ponadto do blokady można stosować leki miejscowo znieczulające (nowokaina i ultrakaina), gdy roztwory są wstrzykiwane do wiązek nerwu kulszowego w okolicy lędźwiowej, co powoduje całkowite zablokowanie impulsów nerwowych. Takie blokady są wykonywane tylko przy bardzo silnym bólu..

Fizjoterapia

Następujące techniki fizjoterapeutyczne mają dobry wpływ na rwę kulszową:

  • Darsonwalizacja;
  • Prądy diadynamiczne;
  • Terapia laserowa;
  • Magnetoterapia;
  • UHF;
  • Elektroforeza itp..
Więcej o fizjoterapii

Masaż

Stosowany jest w okresach remisji i pozwala na poprawę ukrwienia tkanek i nerwów, likwidację obrzęków i przekrwienia limfy, złagodzenie wysokiego napięcia mięśniowego i złagodzenie bólu. W przypadku rwy kulszowej stosuje się masaż okolicy lędźwiowej i pośladkowej, a także tylnej powierzchni uda, podudzia i stopy. Aby uzyskać dobry i trwały efekt, należy wykonać około 10 sesji masażu trwających 30 - 35 minut. Zaleca się łączenie masażu z aplikacją maści i ćwiczeniami terapeutycznymi.

Ćwiczenia (gimnastyka)

Zaleca się wykonywanie leczniczych ćwiczeń gimnastycznych w okresie remisji, aby w przyszłości zapobiec atakom rwy kulszowej..

Tak więc gimnastyka na rwę kulszową obejmuje następujące ćwiczenia:

1. Z pozycji leżącej pociągnij nogi ugięte w kolanach do klatki piersiowej. Wykonaj 10 powtórzeń.

2. Z pozycji leżącej podnieś proste nogi do góry, unieruchom je w tej pozycji na kilka sekund, a następnie opuść na podłogę. Wykonaj 5 powtórzeń.

3. Z pozycji leżącej unieś ciało na dłoniach, dłonie pod ramieniem. Wykonaj 5 powtórzeń.

4. Z pozycji siedzącej na krześle obracaj ciało na przemian w prawo iw lewo. Wykonaj 5 zakrętów w każdym kierunku.

5. Z pozycji siedzącej na kolanach, zginaj ręce z rękami uniesionymi nad głowę. Wykonaj 5 powtórzeń.

6. Z pozycji stojącej, ze stopami rozstawionymi na szerokość barków, przechyl ciało w prawo i w lewo. Wykonaj 5 gięć w każdym kierunku.

Wszystkie ćwiczenia należy wykonywać powoli i ostrożnie, unikając gwałtownych ruchów..

Rwa kulszowa: gimnastyka (zalecenia specjalisty w zakresie ćwiczeń fizjoterapeutycznych) - wideo

Rwa kulszowa: ćwiczenia terapeutyczne - wideo

Leczenie rwy kulszowej w domu

W domu można przyjmować tylko leki stosowane w leczeniu rwy kulszowej. W zasadzie to zwykle wystarcza, aby złagodzić ból i osiągnąć remisję, ale brak kompleksowego leczenia, w tym masażu i fizykoterapii, powoduje, że ataki rwy kulszowej powtarzają się epizodycznie.

Rwa kulszowa (rwa kulszowa): jak to rozpoznać? Struktura nerwu kulszowego. Przyczyny i objawy, leczenie rwy kulszowej (leki, terapia manualna) - wideo

Autor: Nasedkina A.K. Specjalista ds. Badań biomedycznych.