Główny

Kifoza

Osteochondroza okolicy lędźwiowo-krzyżowej: jak złagodzić ból i być zdrowym

Lumbago... kolejny lumbago..., ciągła ciężkość i niemożność wyprostowania się. Kiedy pojawia się ból i nie ma już siły, aby go znieść, należy pomyśleć o przyczynie. Problemy z kręgosłupem lędźwiowym są głównymi warunkami wstępnymi rozwoju wielu chorób..

Zadowolony

W tym artykule omówimy:

  • Dlaczego rozwija się osteochondroza i jak sobie z nią radzić;
  • Jak wyeliminować ból i uniknąć traumatycznej operacji;
  • Dlaczego i jak prawidłowo korzystać z zasobów kręgosłupa.

Poświęć 7 minut swojego czasu i przeczytaj do końca.

Powody

Istnieje wiele czynników, które wywołują osteochondrozę lędźwiową, rozważ najczęstsze.

Nierównomierny rozkład obciążenia

Osteochondroza jest jednym z rodzajów „kary za chodzenie w pozycji pionowej”. Ze wszystkich gatunków biologicznych choroba ta dotyka ludzi. Chodzenie na dwóch nogach obciąża kręgosłup i mięśnie, które go wspierają.

UWAGA! Region lędźwiowo-krzyżowy doświadcza maksymalnego napięcia podczas siedzenia.

Jeśli tułów jest pochylony do przodu w tym samym czasie, jak przy siedzącej pracy, napięcie staje się jeszcze większe. Ponieważ współczesny człowiek często spędza większość czasu w pozycji siedzącej, choroba stała się bardzo powszechna..

Często patologia dotyka pracowników biurowych i naukowych, a także studentów i studentów.

Niska mobilność - hipodynamia

Innym problemem naszych czasów jest brak wystarczającego ruchu. Dostępny transport publiczny i prywatny, siedząca praca - wszystko to prowadzi do nieprawidłowego obciążenia kręgosłupa lędźwiowego.

Ponadto mięśnie podtrzymujące kręgosłup nie są wystarczająco wzmocnione. Pozycja siedząca powoduje zwiększone obciążenie kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego. To deformuje tkankę chrzęstną i powoduje osteochondrozę lędźwiową..

Zwiększona aktywność fizyczna

Przy intensywnej i ciężkiej fizycznie pracy obciążenie kręgosłupa staje się nadmierne. Sport długoterminowy przyczynia się do tego samego efektu..

Kręgosłup lędźwiowy jest szczególnie poważnie dotknięty u profesjonalnych sportowców i tancerzy. Zbyt duży nacisk na kręgosłup prowadzi do otarć krążków międzykręgowych. Urazy podczas ćwiczeń przyczyniają się do powstania przepukliny dysku.

Wśród tych, którzy lubią utrzymywać się w dobrej formie, grupą ryzyka są osoby trenujące bieganie.

Najczęściej mieszkaniec miasta porusza się po twardej i „niesprężystej” nawierzchni asfaltowej. Prowadzi to do niewystarczającej amortyzacji wstrząsów i dodatkowego urazu kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego..

Problemy z postawą

Idealna postawa ciała jest rzadkością, a siedzący tryb życia nie sprzyja jej kształtowaniu. Z tego powodu obciążenie jest nieprawidłowo rozłożone wzdłuż kręgosłupa, cierpią dyski chrząstki..

Kręgosłup szyjny również cierpi z powodu złej postawy. Najbardziej wyraźne naruszenie postawy pojawia się wraz z wiekiem. Osoby starsze są zagrożone.

Wrodzone i nabyte patologie układu mięśniowo-szkieletowego

Istnieje wiele chorób, w tym genetycznych, które narażają plecy..

Dziedziczna predyspozycja może powodować zwiększoną kruchość chrząstki.

Osteochondroza kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego może ponadto wynikać z urazów pleców.

Wśród chorób zakaźnych najczęściej kręgosłup jest uszkadzany przez gruźlicę i zapalenie kości i szpiku..

Płaskostopie

Spłaszczony łuk stopy prowadzi do osłabienia amortyzacji kręgosłupa lędźwiowego. Obciążenie, którego stopa nie może przyjąć, jest kompensowane przez krążki międzykręgowe.

Prowadzi to do ich przyspieszonego zużycia i późniejszej osteochondrozy..

Otyłość

Niezależnie od przyczyny nadwagi prowadzi do zwiększonego obciążenia kręgosłupa..

Według statystyk osoby z nadwagą częściej niż inne cierpią na osteochondrozę..

Choroby przewlekłe.

Wszystkie procesy w ciele są ze sobą powiązane. Naruszenie jednego systemu pociąga za sobą wiele innych patologii. Osoby z chorobami układu hormonalnego i sercowo-naczyniowego są narażone na ryzyko rozwoju osteochondrozy. Niektóre przewlekłe choroby zapalne z czasem zaczynają uszkadzać chrząstki i kości.

Zdrowy styl życia to najlepsza profilaktyka chorób przewlekłych.

Współczesny człowiek często nie tylko prowadzi siedzący tryb życia, ale także je nieprawidłowo..

Złe nawyki dodatkowo osłabiają organizm. Wysoki poziom stresu we współczesnym życiu jest kolejnym czynnikiem wrażliwości organizmu. Rezultatem jest zwiększone ryzyko wystąpienia osteochondrozy lędźwiowej..

objawy i symptomy

Głównym objawem osteochondrozy jest silny ból krzyża.

Pacjenci z tą chorobą często zgłaszają zwiększone zmęczenie i bóle głowy..

Silny ból uniemożliwia wyspanie się w wygodnej pozycji, co prowadzi do zmęczenia.

Często pacjenci skarżą się na dyskomfort i ból nerek. Osteochondrozie może towarzyszyć upośledzenie wydalania moczu.

Ważny! Osłabienie gorsetu mięśniowego prowadzi do przemieszczenia narządów wewnętrznych okolicy miednicy.

Częstym towarzyszem osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego u kobiet jest wypadanie macicy i przemieszczenie jajników.

U mężczyzn może wystąpić spadek potencji i pogorszenie erekcji..

Aby zdiagnozować chorobę, lekarze zwracają się do badań instrumentalnych i kryteriów diagnostycznych.

Główne grupy objawów są następujące:

Zespół korzeniowy

W przypadku osteochondrozy kręgi stają się niestabilne względem siebie. Dyski między nimi stają się cieńsze. Powoduje to ucisk korzeni rdzenia kręgowego podczas ćwiczeń. W tym przypadku ból lędźwiowy jest bardzo ostry i może promieniować do uda, pośladków, podudzia i stopy.

Charakterystyczne są zmiany pozycji ciała podczas chodzenia.

Z napadami bólu osoba chodzi, zbaczając w przeciwnym kierunku od uduszonego korzenia.

Ból może być tak silny, że prowadzi do pocenia się, a następnie dreszczy. Przy długotrwałym ucisku korzeni zaburzona jest wrażliwość kończyn. Może dojść do drętwienia mięśni i skóry. Drętwienie często towarzyszy uczucie mrowienia.

Zespół niedokrwienny

Oprócz korzeni naczynia krwionośne są poddawane ciśnieniu. Początkowo zespół ten występuje okresowo, ale z czasem staje się stałym towarzyszem chorego. Charakterystycznym objawem tej zmiany jest tzw. Chromanie przestankowe. Zmusza osobę do powolnego chodzenia i częstego zatrzymywania się, aby odpocząć..

Zespół kręgosłupa

Ból i upośledzenie ukrwienia prowadzą do deformacji szkieletu osiowego. Prowadzi to do złej postawy, która w błędnym kole pogarsza przebieg choroby..

Mięśnie podtrzymujące kręgosłup są jeszcze bardziej osłabione. Ponadto wszystkie części układu mięśniowo-szkieletowego ciała są stopniowo zaangażowane w proces patologiczny..

Zespół bólowy osteochondrozy lędźwiowej

Ból jest pierwszą oznaką choroby..

Bez leczenia zwiększa się intensywność i częstotliwość bólu.

W początkowej fazie osteochondrozy ból pojawia się podczas aktywności fizycznej i ściśle w dolnej części pleców. Ból krzyża jest często łagodny, ale stały.

Zapamiętaj! Im dłużej choroba trwa, tym silniejszy ból.

W ciężkiej postaci ból może wystąpić nawet przy niewielkim wysiłku, jaki daje kaszel.

Możesz dowiedzieć się więcej o diagnozie choroby z tego filmu:

Etapy i stopnie choroby

Osteochondroza lędźwiowa to choroba, która nie ustępuje samoistnie i powoli postępuje bez leczenia. W przypadku tej choroby wyróżnia się cztery etapy kursu..

W związku z tym nazywany jest również stopień osteochondrozy.

Pierwszy stopień

Włóknisty krążek międzykręgowy w odcinku lędźwiowym jest uszkodzony, pojawiają się w nim pęknięcia.

Zmiany deformacyjne na tym etapie są nieznaczne. Często odnotowuje się dolegliwości bólowe nie tylko w dolnej części pleców, ale także w sercu. Ból pojawia się na tle nagłych ruchów i dużego wysiłku.

Drugi stopień

Chrząstka lędźwiowa na tym etapie jest już bardziej zniszczona.

Odległość między kręgami zmniejsza się, co prowadzi do uszczypnięcia korzeni.

Kręgi są przesunięte względem siebie, co prowadzi do bólu.

Wyraźne są nieprzyjemne odczucia z tyłu. Ból przyjmuje postać drgawek, po których następuje pocenie się i kolejne dreszcze.

Trzeci stopień

Następuje pęknięcie krążka międzykręgowego lędźwiowego, powstaje przepuklina.

Naczynia i zakończenia nerwowe są mocno ściśnięte. Kręgosłup jest zauważalnie zdeformowany, co prowadzi do naruszenia lokalizacji i funkcjonowania narządów wewnętrznych.

Czwarty stopień

Jest to najcięższy etap osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego..

Trudność w poruszaniu się spowodowana ciężką i nieodwracalną deformacją kręgosłupa.

W takim przypadku ból może stać się nieistotny, ale taka poprawa jest wyimaginowana.

Ten etap choroby prowadzi do trwałej niepełnosprawności..

Możliwe komplikacje

Przemieszczenie narządów miednicy prowadzi do zaburzeń układu moczowego i problemów z narządami rozrodczymi. W szczególności w przypadku kobiet jest to obarczone zaostrzeniem choroby w czasie ciąży..

Na tle ucisku naczyniowego i upośledzonego przepływu krwi może rozwinąć się niedokrwienie naczyniowo-kompresyjne.

U niej objawy znacznie się nasilają przy każdym ruchu..

Występowanie krążków międzykręgowych jest powszechne - ich wybrzuszenie poza kręgiem. Ten stan dalej prowadzi do powstania przepuklin międzykręgowych..

Kolejnym towarzyszem osteochondrozy jest spondyloartroza i spondyloza. Przy tych powikłaniach na kręgach pojawiają się narośla kostne, w których skuteczne jest tylko leczenie chirurgiczne.

Pacjenci z osteochondrozą lędźwiowo-krzyżową często cierpią na niedowład stóp.

Zakłócenie unerwienia prowadzi do utraty wrażliwości i ruchomości w okolicy stopy.

Leczenie

Bez odpowiedniego i terminowego leczenia osteochondroza lędźwiowa będzie postępować. Może to ostatecznie doprowadzić do poważnej niepełnosprawności..

Dlatego bardzo ważne jest terminowe rozpoczęcie leczenia zachowawczego choroby..

Masaż na osteochondrozy

Masaż okolicy lędźwiowo-krzyżowej wykonuje się tylko w przypadku braku silnego bólu i zaostrzenia choroby. Ta metoda poprawia krążenie krwi w okolicy lędźwiowej i odciąża kręgosłup. Może to być wykonane tylko przez wyszkolonego specjalistę i ściśle przy braku przeciwwskazań.

Kurs masażu nie może być mniejszy niż siedem zabiegów - tylko w tym przypadku będzie efekt. Należy pamiętać, że masaż jest jednym z elementów zabiegu, a nie jego całkowitą wymianą..

Fizjoterapia

Terapia ruchowa wykazuje dużą skuteczność w leczeniu schorzeń i przywracaniu organizmu do zdrowia.

To jedna z najpopularniejszych metod fizjoterapii. Podczas ćwiczeń należy brać pod uwagę poziom sprawności fizycznej osoby.

Ćwiczenia fizjoterapeutyczne na początkowych etapach zawsze zawierają tylko małe i delikatne obciążenia. Wraz ze wzrostem bólu, podczas przejścia do bardziej złożonych ćwiczeń, zmniejsza się obciążenie. Terapia ruchowa wymaga zwrócenia szczególnej uwagi na pozycję ciała podczas zestawu ćwiczeń.

Aby zmniejszyć obciążenie pleców, pod nogi leżącego pacjenta umieszcza się specjalny wałek.

W przypadku niewyrażonego bólu treningi rozpoczynają się od codziennych lekkich ćwiczeń:

      • Powolne napięcie i rozluźnienie mięśni brzucha;
      • Zgięcie i wyprost palców rąk i nóg;
      • Powolne unoszenie ramion wyciągniętych wzdłuż ciała;
      • Zgięcie i wyprost kolan podczas oparcia stopy na twardej powierzchni w pozycji leżącej;
      • Ćwiczenia oddechowe.

Nawet tak prosta gimnastyka wykonywana jest wyłącznie po konsultacji i instruktażu ze specjalistą. Jeśli lekarz prowadzący uzna, że ​​można przejść do poważniejszych obciążeń, można wykonać następujące ćwiczenia:

      • Zgięcie i wyprost nóg w kostce z pozycji leżącej;
      • Z pozycji na wznak, ruchem ślizgowym, pociągnij piętę do pośladka;
      • Powolne unoszenie miednicy z nogami ugiętymi w kolanach;
      • Wychylanie się do przodu z pozycji stojącej lub leżącej; w tym samym czasie staraj się dotykać klatki piersiowej nogami.

Taka gimnastyka nie powinna być wykonywana podczas zaostrzeń..

Możesz zobaczyć, jak wyglądają ćwiczenia fizjoterapeutyczne na tym filmie:

Terapia ruchowa pomaga przywrócić funkcję kręgosłupa i wzmocnić grupy mięśni, które go wspierają. Zmniejsza to ryzyko powikłań i poprawia mobilność..

Masażer pleców

Masażery pleców łączą w sobie zalety terapii ruchowej i masażu.

Ich ważną cechą jest możliwość samodzielnego użytkowania nawet w domu. Ta metoda leczenia choroby umożliwia rozluźnienie i pobudzenie mięśni..

Masażery poprawiają krążenie krwi w dolnej części pleców i pomagają łagodzić stany zapalne.

Drewniane masażery stały się jednym z najlepszych środków do samodzielnego masażu.

Jest ekonomicznym, przyjaznym dla środowiska i skutecznym środkiem zwalczania osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego. Rolki gładkie lub akupunkturowe poprawiają krążenie krwi i jednocześnie mają korzystny wpływ na zakończenia nerwowe.

Stałe i regularne ćwiczenia z masażerem Drevmass znacznie poprawiają zdrowie i łagodzą przebieg choroby. Masażer działa kompleksowo na układ mięśniowo-szkieletowy, co zwiększa skuteczność terapii.

Efektem jego użycia jest:

      • Odbudowa kręgosłupa;
      • Redukcja zwyrodnieniowych zmian tkankowych;
      • Poprawa jego elastyczności;
      • Normalizacja krążenia krwi w dotkniętych obszarach dolnej części pleców;
      • Poprawa metabolizmu;
      • Aktywacja korzystnych procesów metabolicznych w całym ciele;
      • Redukcja i usuwanie zespołów bólowych osteochondrozy lędźwiowej.

Chcesz wiedzieć, jak Drevmass działa z osteochondrozą? Obejrzyj wideo

Środki ludowe

Niektórzy ludzie wolą stosować środki ludowe w leczeniu kręgosłupa lędźwiowego. Takie podejście można stosować tylko w połączeniu z metodami medycyny klasycznej..

Stosowanie naturalnych ziół i olejków może przynieść ulgę w bólu pleców.

Stosuje się zewnętrzne metody leczenia: okłady, pocieranie i kąpiele. Do terapii ogólnej stosuje się napary i wywary z ziół przydatnych dla układu mięśniowo-szkieletowego..

Należy pamiętać: leczenie alternatywne nie powinno być głównym środkiem terapii..

Nie prowadzi do całkowitej eliminacji choroby i może jedynie złagodzić objawy..

Farmakoterapia

Tabletki, maści i zastrzyki to jedne z głównych metod leczenia osteochondrozy.

Leki mają następujące działanie:

      • Zmniejszenie wrażeń bólowych;
      • Zmniejszenie stanu zapalnego;
      • Usunięcie skurczu tkanki mięśniowej;
      • Przywrócenie chrząstki.

Szczególnie często podczas zaostrzeń stosuje się leki przeciwzapalne..

Zapamiętaj! Stosowanie jakichkolwiek leków może odbywać się wyłącznie na zalecenie lekarza..

Bez odpowiednich wskazań leczenie może zaszkodzić i zamiast wyzdrowienia prowadzić do powikłań.

Zapobieganie osteochondrozie lędźwiowej

Zamiast szukać sposobów leczenia choroby, lepiej jej zapobiegać.

Najważniejszą rzeczą w zapobieganiu osteochondrozy jest utrzymanie prawidłowego obciążenia kręgosłupa. W tym celu ważne jest, aby jak najdłużej pozostawać w pozycji korzystnej fizjologicznie..

Nadwaga jest kolejnym czynnikiem ryzyka i musisz trzymać się diety. Konieczne jest zabezpieczenie kręgosłupa przed kontuzjami: nie uprawiaj ciężkich i traumatycznych sportów, podczas ciężkiej pracy - przestrzegaj środków ostrożności.

Wszelkie choroby zapalne powinny być leczone przez specjalistów terminowo i ostatecznie. Ważne jest, aby monitorować wagę i postawę, przy siedzącym trybie życia - korygować hipodynamię za pomocą ćwiczeń fizycznych.

Osoby z dziedziczną skłonnością do chorób układu mięśniowo-szkieletowego powinny być regularnie badane przez lekarza.

Dobry efekt dają lekcje pływania i regularny masaż pleców..

Masażer Drevmass pomoże nie tylko w leczeniu osteochondrozy, ale także zapobiegnie jej rozwojowi. Niewielkie rozmiary i łatwość użycia sprawiają, że masaż jest dostępny zawsze i wszędzie.

Czy biorą do wojska

Sama diagnoza „osteochondroza lędźwiowa” nie gwarantuje zwolnienia ze służby wojskowej.

Pierwsze i drugie stopnie choroby prowadzą do grupy predyspozycji „B” - czyli osoba nadaje się do służby z niewielkimi ograniczeniami.

Ale trzeci i czwarty stopień są poważnymi przeciwwskazaniami do poboru do wojska. W tym przypadku poborowy ma przypisane grupy sprawności „B” lub „D”.

Z grupą „B” (najczęściej podawaną w trzecim stopniu) osoba jest zwolniona ze służby w czasie pokoju. Grupa „D” jest zwykle podawana na czwartym stopniu osteochondrozy powodującym niepełnosprawność.

To sprawia, że ​​osoba jest całkowicie niezdolna do służby wojskowej, nawet w warunkach działań wojennych..

Jeśli dręczy Cię ból lędźwiowy z powodu osteochondrozy lub chcesz temu zapobiec, wybierz masażer Drevmass. Pomoże poradzić sobie z bolesnymi objawami, poprawić postawę i zapobiegnie powikłaniom choroby. Niewielki rozmiar i łatwość użycia sprawią, że masaż będzie niedrogi i wygodny.

Z życzeniami zdrowia!

Twój zespół Drevmass

Przyczyny, objawy i leczenie osteochondrozy kręgosłupa krzyżowo-lędźwiowego. Porada eksperta

Osteochondroza jest rozumiana jako patologiczna zmiana w konfiguracji kręgów z zaburzeniami morfologicznymi wywołanymi długotrwałym stresem. Kręgosłup lędźwiowy jest pod tym względem najbardziej wrażliwy, ponieważ tutaj występują największe obciążenia statyczne i dynamiczne.

Co to jest?

Osteochondroza krzyżowo-lędźwiowa jest chorobą zwyrodnieniowo-dystroficzną chrząstki międzykręgowej stawowej kręgosłupa. W wyniku rozwoju patologii wysokość dysków maleje, tracą one swoje właściwości do amortyzacji. Ból w osteochondrozie jest powikłaniem zwyrodnienia.

Przyczyny i czynniki rozwoju choroby

Lekarze nie wykluczają genetycznego przenoszenia patologii w ponad połowie przypadków. Pozostałe przyczyny to czynniki pozakręgowe:

  • nierówna postawa;
  • napięcie mięśni spowodowane wysiłkiem fizycznym;
  • podnosić ciężary;
  • hipodynamia (najczęstsza przyczyna);
  • zapalenie i infekcja (zapalenie kości i szpiku, gruźlica);
  • zmiany hormonalne;
  • wrodzone anomalie szkieletowe;
  • płaskostopie;
  • choroby endokrynologiczne (otyłość, niedoczynność tarczycy);
  • wszelkie urazy pleców (nawet proste siniaki);
  • naprężenie;
  • złe odżywianie;
  • zmiany wieku.

Aby wywołać patologię, najczęściej hipotermię i fizyczne przeciążenie.

Z tego, co wynika?

Naukowcy wciąż nie są w stanie zidentyfikować najważniejszego czynnika powodującego pojawienie się chondrozy. Wiele osób uważa, że ​​osteochondroza jest ceną ludzkości za wyprostowane chodzenie.

Grupa ryzyka obejmuje osoby, których praca wiąże się z obciążeniami na plecach:

  • przeprowadzki, sprzedawcy, kelnerzy, budowniczowie, nauczyciele, sportowcy;
  • sterowniki, informatycy.

objawy i symptomy

Początkowe etapy patologii są rzadko diagnozowane ze względu na niedobór objawów. Rozwój osteochondrozy jest zwykle stopniowy. Istnieje wiele objawów choroby.

Typowe objawy można podzielić na kilka grup:

  1. Zespół niedokrwienny - rozwija się w wyniku ucisku tętnic przechodzących przez kręgi. Zakłócone odżywianie nóg i narządów miednicy.
  2. Zespół kręgosłupa - szkielet pacjenta ulega deformacji pod wpływem zaburzeń w pęczku nerwowo-naczyniowym. Pojawia się garbienie się, zanik mięśni, napięcie w chodzie.
  3. Zespół bólowy jest głównym. Jego siła zależy od stopnia patologii. Początkowo ból jest odczuwalny tylko podczas wykonywania aktywności fizycznej. Ale gdy rozwija się osteochondroza, ostry ból lub lumbago pojawia się nawet podczas kichania, kaszlu. Podczas badania palpacyjnego można poczuć napięcie mięśni.
  4. Zespół statyczny - transformacja kręgów prowadzi do ich niespotykanej ruchliwości, co powoduje skoliozę i kifozę. Wówczas traci elastyczność kręgosłupa i osoba nie może w pełni wyprostować się.
  5. Zespół neurologiczny jest wynikiem szczypania zakończeń nerwowych. Zmniejsza się wrażliwość skóry, ruchy nóg stają się trudne, aż do paraliżu, niedowładu. Może wystąpić nadmierna potliwość z dreszczami.

Objawy korzeniowo-naczyniowe

Objawy korzeniowo-naczyniowe są wynikiem uszczypnięcia pęczka nerwowo-naczyniowego. Objawia się intensywnym bólem, który przebiega jako nerwoból i jest tak specyficzny, że są izolowane oddzielnie.

Uszczypnięty, zaogniony i opuchnięty korzeń nerwu jest bardzo wrażliwy na wszelkie podrażnienia. Ból pojawia się nagle, przeszywa dolną część pleców i promieniuje do nogi, dlatego nazywa się go „lumbago” lub „lumbago”. Wysiłek prowadzi do zwiększonego bólu.

Jeśli korzeń jest częścią nerwu kulszowego, ból „przeszywa” pośladek do dołu podkolanowego i poniżej - jest to tzw. „Lumboischialgia”. Towarzyszy mu zimno lub ciepło w dolnej części pleców i nóg..

Ostre lumbago jest rozważane w ciągu 1-2 tygodni, po czym zamienia się w przewlekłe zapalenie..

Etapy choroby

Istnieją 4 etapy osteochondrozy regionu lędźwiowo-krzyżowego:

  1. W początkowej fazie dochodzi do zmian w powierzchni chrząstki - wysycha i pojawiają się na niej pęknięcia.
  2. W drugim etapie pierścień włókniakowy, w którym znajdowało się jądro, ulega stopniowemu zniszczeniu..
  3. Po pęknięciu pierścienia jądro wypada (wypadnięcie) i tworzy się przepuklina międzykręgowa. Fragmenty upuszczonego dysku zawsze uciskają korzenie nerwowe. Objawia się pieczeniem, drętwieniem i utratą wrażliwości. Bóle stają się ostre i długotrwałe. Kręgosłup jest zdeformowany, dochodzi do skoliozy i kifozy.
  4. Destrukcyjne procesy wpływają na kręgi, stawy, więzadła. Dysk jest całkowicie zastąpiony tkanką łączną. Ból ustępuje, ale ruchliwość i elastyczność kręgów zanika.

I stopień

Na pierwszym etapie osteochondrozy lędźwiowo-krzyżowej osoba odczuwa dyskomfort i ból w dolnej części pleców. Jest okresowa, ciągnie i boli. Ruchy kręgosłupa są nadal zachowane, a jego zgięcie nie jest wygładzone.

II stopień

W fazie 2, z powodu niestabilności kręgów, mięśnie pleców są stale napięte. Kręgi stają się bardziej ruchliwe, a ból nasila się. Pacjenci skarżą się na zmęczenie i dyskomfort w odcinku lędźwiowym.

Zespół bólu staje się regularny, silny i trwały. Leki są wymagane. Ruch jest już zauważalnie ograniczony, zgięcie dolnej części pleców jest lekko wygładzone.

Metody diagnostyczne

Podczas badania lekarz może zauważyć następujące zmiany:

  • badanie dotykowe ujawnia ostrą bolesność;
  • zmniejszona wrażliwość skóry;
  • obwisłe stopy;
  • skolioza i kifoza;
  • przemieszczenie pośladków - asymetria;
  • ograniczony ruch;
  • asymetria rombu Michaelisa;
  • podczas chodzenia pacjent podnosi wysoko nogę.

Na zdjęciu rentgenowskim kręgosłupa krzyżowo-lędźwiowego określa się wysokość dysków, obecność narośli i soli oraz zwężenie pęknięć między kręgami. Wykonany w 3 rzutach.

CT - pozwala uzyskać bardziej pouczające obrazy niż w przypadku radiografii, MRI zapewnia najdokładniejszą diagnozę.

Jak traktować?

Leczenie zachowawcze obejmuje:

  • używanie narkotyków;
  • trakcja kręgosłupa;
  • fizjoterapia;
  • Terapia ruchowa;
  • masaż;
  • Terapia manualna;
  • akupunktura.

Farmakoterapia

Głównym celem terapii lekowej jest złagodzenie bólu w dotkniętym obszarze, złagodzenie stanu zapalnego i przywrócenie uszkodzonych tkanek.

Do leczenia są przepisywane:

  • środki przeciwbólowe;
  • środki zwiotczające mięśnie;
  • chondroprotektory;
  • niesteroidy przeciwzapalne;
  • witaminy i diuretyki; leki poprawiające mikrokrążenie.

W niektórych przypadkach mogą być zalecane blokady. Czas trwania leczenia zależy od zaniedbania stanu..

Leki

W leczeniu osteochondrozy przepisywane są następujące grupy leków:

  1. Leki przeciwzapalne (niesteroidowe) - Nise, Diclofenac, Indomethacin, Nimesulide, Lornosikam, Voltaren, Ketorol. Stosowane są w leczeniu drugiego stadium choroby. Mogą być używane jako pigułki i zastrzyki.
  2. Leki zwiotczające mięśnie - Tolperyzon, Tetrazepam, Midocalm, Tizanidine. Łagodzą skurcze mięśni i łagodzą ból.
  3. Angioprotectors - poprawiają mikrokrążenie w dotkniętym obszarze, zapobiegają zastojom żylnym: Actovegin, Xanthinolnacotinate, Trental, Agapurin, Pentoxifylline, Lipoic and Nikotinic acid.
  4. Miejscowe środki znieczulające - stosowane w zatorach. Są łączone z lekami przeciwbólowymi i glikokortykosteroidami. Ból szybko znika, a efekt utrzymuje się przez kilka tygodni. Tylko lekarz powinien wykonać blokadę. Przy najmniejszym błędzie we wstępie osoba może pozostać niepełnosprawna.
  5. Witaminy i minerały - Alfacalcidol, Tocopherol, Mexidol, Berlition, Calcium D3 Nycomed, Milgamma. Przywracają funkcje włókien nerwowych, usprawniają procesy regeneracji.
  6. Chondroprotectors - pomagają przywrócić chrząstkę. Najpopularniejsze środki to Holtrex, Elbona, Alfutol, Teraflex, Rumalon itp..

Terapia manualna

Terapia manualna również musi być wykonywana prawidłowo. Pomaga przywrócić prawidłowe ustawienie kręgów i uniknąć operacji. Zabiegi są możliwe tylko poza zaostrzeniami.

Fizjoterapia

Fizjoterapeutyczne metody leczenia osteochondrozy:

  • UFO;
  • darsonwalizacja;
  • elektroforeza z nowokainą;
  • fonoforeza;
  • hydromasaż;
  • kąpiele lecznicze;
  • masaż;
  • terapia laserowa;
  • magnetoterapia,
  • UHF;
  • ultradźwięk;
  • terapia detensorowa;
  • UHT;
  • parafina.

Masaż

Masaż jest nie tylko przyjemny, poprawia ukrwienie tkanek, zmniejsza bóle, rozluźnia masę mięśniową, wzmacnia gorset mięśniowy. Kurs masażu powinien odbywać się w fazie podostrej, natomiast każda sesja powinna obejmować głaskanie, pocieranie, ugniatanie, ściskanie i potrząsanie.

Akupunktura

Skuteczność akupunktury to:

  • stymulacja odpowiedzi adaptacyjnych;
  • zwiększenie siły odpornościowej;
  • ulga w bólu;
  • zmniejszenie obrzęków;
  • łagodzenie skurczów mięśni;
  • relaksujące działanie.

Największy efekt osiąga się we wczesnych stadiach choroby..

Gimnastyka

Gimnastyka lecznicza w osteochondrozy krzyżowo-lędźwiowej jest przedmiotem obowiązkowym. Pomaga wzmocnić mięśnie pleców i zwiększyć ruchomość odcinka lędźwiowego.

Ćwiczenia należy wykonywać regularnie i indywidualnie. Obejmują one zginanie i prostowanie, odwodzenie i przywodzenie oraz obroty. W przypadku zaostrzeń i pojawienia się przepuklin kręgosłupa uwzględniono tutaj ćwiczenia oddechowe..

Wiele ćwiczeń

Wszystkie ćwiczenia wymagają płynności i są wykonywane po rozgrzewce:

  1. Stojąc z rękami na pasku. Obróć łokcie do przodu i zaokrąglij plecy. Opuść podbródek do klatki piersiowej, aby poczuć rozciąganie mięśni pleców.
  2. Ruch kota - okrążaj i wyginaj plecy na czworakach.
  3. Leżąc na plecach, unieś i przyciśnij nogi do klatki piersiowej, trzymając się za ręce. Podciągnij głowę do kolan. Następnie zrelaksuj się. Powtórz 10 razy.
  4. Leżąc na brzuchu, ręce z tyłu, palce połączone w zamek. Podnieś głowę i unieś ramiona z podłogi, wyciągając ręce do stóp. Przytrzymaj przez kilka sekund. Relaks przeplata się z powtórzeniami.

Joga jest bardzo korzystna dla całego organizmu, dlatego często ją zalecają lekarze. Plusem jest to, że joga nie ma żadnych skutków ubocznych. Zajęcia odbywają się etapami, ze stopniowym narastaniem obciążeń. W rezultacie wszystkie mięśnie są wypracowane, więzadła segmentów są dobrze rozciągnięte i uelastycznione.

Najczęściej używane są trzy główne asany:

  • tadasana lub pozycja górska;
  • asana Cat;
  • pozy łucznika.

Interwencja chirurgiczna

Najczęstszą przyczyną operacji jest ucisk rdzenia kręgowego. Dodatkowe wskazania to uporczywy ból, niestabilność kręgów, brak wyników leczenia zachowawczego w ciągu 2 miesięcy.

Istotą operacji jest zmniejszenie nacisku na korzeń kręgowy i rdzeń kręgowy poprzez usunięcie środkowych odcinków dysku, wyrostki kostne, a następnie fiksację kręgosłupa.

Środki ludowe w domu

Środki ludowe zaliczane są do medycyny alternatywnej, są tanie i proste. Obejmuje maści, wcieranie, okłady i wywary. Zmniejszyć stan zapalny i złagodzić ból.

Środki ludowe są skuteczne na początkowych etapach, powinny pozostać jedynie dodatkiem do głównego leczenia i być uzgodnione z lekarzem.

Przepisy medycyny alternatywnej

Najpopularniejsze są następujące przepisy:

  1. Wymieszaj sok z czarnej rzodkwi, miodu i wódki w stosunku 3: 2: 1, dodaj 1 łyżkę. l. sól, wymieszaj. Używaj jako wcierania przed snem.
  2. Aby złagodzić ból, możesz zrobić kompres z tartych surowych ziemniaków zmieszanych z miodem w stosunku 1: 1. Zrób to w nocy przez tydzień.
  3. 5 g mumii, 1 łyżka. proszek z czerwonej papryki i 100 g miodu. Wymieszaj wszystkie składniki i podgrzewaj w łaźni wodnej przez pół godziny, nie doprowadzając do wrzenia. Wcieraj 1 łyżeczkę. mieszanki, lepiej w nocy.
  4. Wymieszaj kamforę, musztardę i alkohol w stosunku 1: 1: 2. Okazuje się, że maść w płynie. Nakładaj codziennie jako wcieranie.
  5. Wymieszaj korzeń chrzanu i alkohol w równych proporcjach. Użyj do wcierania.

Odżywianie: żywność pokazana na tę dolegliwość

W przypadku osteochondrozy pokazano następujące produkty:

  1. Pokarm roślinny - warzywa i owoce, warzywa - źródło witamin i błonnika. Rokitnik zwyczajny i borówka brusznica są przydatne z jagód.
  2. Sfermentowane mleko i produkty mleczne - źródło wapnia, fosforu i witaminy D..
  3. W tworzeniu chrząstki biorą udział bogate w białko mięso, jaja, nasiona, produkty pełnoziarniste.
  4. owoce morza.
  5. Produkty z żelatyną i kolagenem - galaretki, galaretki, galaretki rybne.
  6. Naturalne oleje.

Dieta

W przypadku osteochondrozy lepiej jest przestrzegać diety bez soli na całe życie, zastępować cukier suszonymi owocami i miodem. Ostatni posiłek należy spożyć nie później niż 3 godziny przed snem. Przerwy między posiłkami - nie więcej niż 4 godziny. Posiłki są ułamkowe, częste, w małych porcjach jednocześnie. Tryb wodny - 1,5 litra czystej wody dziennie.

Komplikacje i konsekwencje

Powikłania obejmują wysunięcie dysków i późniejsze przepukliny międzykręgowe, osteoporozę kręgów, spondylozę.

Najczęstszym powikłaniem jest nieprawidłowe działanie układu moczowo-płciowego. Wraz z nietrzymaniem moczu, moczem i kałem (lub ich zatrzymaniem) dochodzi do stanu zapalnego narządów moczowo-płciowych i odbytnicy. U mężczyzn dochodzi do impotencji, u kobiet zapalenie macicy, jajników i przydatków. Kolka nerkowa może rozwinąć się w części nerek.

Bardzo często dochodzi do paraliżu nóg, po którym następuje niepełnosprawność.

Co się stanie, jeśli nie podejmiesz żadnych działań?

Brak odpowiedniego leczenia prowadzi do udaru kręgosłupa z porażeniem dolnej połowy ciała i nieprawidłowego funkcjonowania narządów miednicy, całkowitej niedrożności kanału kręgowego. Bez rozpoczęcia leczenia osoba może zostać trwale niepełnosprawna.

Co zrobić z zaostrzeniem?

W ostrej fazie (pierwszy dzień lub dwa) należy przejść na dietę bezsolną, zmniejszyć ilość spożywanego płynu, aby zmniejszyć obrzęk mięśni i korzeni. Możesz wziąć łagodny diuretyk Veroshpiron. Wymagany jest odpoczynek w łóżku.

Od pierwszych dni wcierania w rozgrzewające niesteroidowe maści pokazano maści:

  • Capsicam.
  • Finalgon.
  • Żel Fastum.
  • Apizartron.

Podczas remisji

Zastosowanie mają wszystkie metody fizjoterapii:

  • masaż;
  • hydromasaż;
  • Terapia manualna;
  • leczenie uzdrowiskowe;
  • balneoterapia.

Pływanie, joga są przydatne. Do zabiegów wodnych polecana jest sauna sucha.

Zapobieganie

Zapobieganie osteochondrozie:

  1. eliminacja intensywnej aktywności fizycznej;
  2. fizjoterapia;
  3. utrzymanie prawidłowej postawy;
  4. zbilansowana dieta;
  5. przestrzeganie snu i odpoczynku;
  6. terminowe leczenie innych chorób pleców.

Podczas ciąży

Główne przyczyny pojawienia się osteochondrozy u kobiet w ciąży:

  • zwiększona aktywność fizyczna;
  • naruszenia środka ciężkości i postawy z powodu przemieszczenia płodu;
  • hipodynamia;
  • przybranie na wadze;
  • zmiany hormonalne.

Czynniki prowokujące - hipotermia, brak witamin, stres.

Złożoność leczenia osteochondrozy podczas ciąży polega na ograniczonym wyborze funduszy.

W czasie ciąży zaleca się:

  • noszenie gorsetu i specjalnych butów;
  • joga lub gimnastyka;
  • utrzymanie prawidłowej postawy;
  • spacery na świeżym powietrzu;
  • odpowiednie odżywianie.

Porada eksperta

Należy przestrzegać pewnych zasad:

  1. Miejsce do spania to płaskie półtwarde łóżko, pościel wykonana z naturalnych tkanin. Przed pójściem spać warto usiąść na plecach, podnieść ręce do góry, rozprostować nogi, kilka razy rozciągnąć. Obudź się rano i wstawaj stopniowo.
  2. Powinieneś wybrać krzesło tylko z oparciem, usiąść w prostej pozycji. Podczas jazdy trzymaj ręce prawie prosto. Siedząc, zatrzymuj się co 20 minut, aby się rozgrzać.
  3. Głowa powinna być podniesiona podczas chodzenia, przydaje się półsztywny gorset. Wybierz buty na niskim obcasie.

Osteochondroza jest wyczerpująca z powodu bólu i może zmienić osobę w osobę niepełnosprawną. Konieczne jest skonsultowanie się z lekarzem i jak najwcześniejsze rozpoczęcie walki z patologią. Powrót do pełnego życia w zaniedbanej formie nie będzie możliwy. Ale plus jest taki, że każdy jest w stanie tego uniknąć, wystarczy zadbać o kręgosłup.

Jaki jest wpływ gimnastyki na osteochondrozę kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego? Kompleksy ćwiczeń

Osteochondroza dolnego odcinka kręgosłupa jest prawie pierwszą chorobą pod względem rozpowszechnienia wśród osób powyżej 30 roku życia. Istota choroby polega na pokonaniu krążków międzykręgowych w okolicy lędźwiowo-krzyżowej poprzez ich nienaturalny ucisk podczas ciężkiej pracy statycznej, która mocno obciąża plecy. Te rodzaje pracy obejmują przeprowadzki, prace biurowe itp..

Skuteczne kompleksy terapii ruchowej w osteochondrozie kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego

Osteochondroza kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego nie jest dziś rzadkością, ponieważ dolna część kręgosłupa cierpi częściej, ponieważ ma duże obciążenie podczas biegania, chodzenia, siedzenia itp. Kręgi są połączone elastycznymi dyskami, które mają właściwości amortyzujące i zapewniają elastyczność kręgosłupa. Każdy krążek zawiera półpłynne jądro otoczone stałym pierścieniem włóknistym pokrytym chrząstką. W przypadku osteochondrozy ukrwienie jest zaburzone...

Różne zestawy ćwiczeń na osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowego i krzyżowego

Osteochondroza jest chorobą, w której w okolicy kręgosłupa zachodzą procesy zwyrodnieniowo-dystroficzne. Wraz z rozwojem patologii najbardziej dotknięte są krążki międzykręgowe. Głównym objawem osteochondrozy jest zespół bólowy, którego pacjent stale doświadcza. Aby temu zapobiec, pacjent jest zmuszony zastosować różne metody terapii. W początkowej fazie wystarczy wykonywać ćwiczenia fizjoterapeutyczne, aby nie odczuwać potwornego bólu i zapobiegać dalszym...

Wszystko o głównych metodach leczenia osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego

Osteochondroza jest zwyrodnieniową zmianą kręgosłupa, której towarzyszy dystrofia i deformacja krążków międzykręgowych, zmniejszenie wysokości i narośla krukowate. Choroba często dotyka okolicę lędźwiowo-krzyżową, ponieważ jest to miejsce, w którym spadają duże obciążenia (szczególnie na 4. i 5. segmencie). Bardziej zagrożone są osoby w wieku produkcyjnym.

Główne objawy, diagnostyka i leczenie osteochondrozy kręgosłupa krzyżowo-lędźwiowego

Osteochondroza jest jedną z form uszkodzeń kręgosłupa, charakteryzujących się zwyrodnieniem i deformacją krążków międzykręgowych. Patologia może rozwinąć się w różnych częściach kręgosłupa, ale najczęściej dotyczy to okolicy krzyżowej, po czym dolna część pleców jest zaangażowana w proces zapalny. Wynika to z faktu, że okolica lędźwiowa ma duże obciążenie ze względu na funkcje motoryczne i aktywność fizyczną..

Definicja osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego i jego kod ICD-10

Osteochondroza regionu lędźwiowo-krzyżowego jest szeroko rozpowszechnioną chorobą osi szkieletowej człowieka. Ta nieprzyjemna choroba występuje z powodu zmian zachodzących w krążkach międzykręgowych..

Osteochondroza kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego

Osteochondroza kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego jest wieloczynnikową chorobą zwyrodnieniową, która atakuje struktury międzykręgowe, nerwy i naczynia tego obszaru anatomicznego.

Termin „osteochondroza” jest używany tylko w krajowej literaturze medycznej (w źródłach zachodnich zespół bólowy kręgosłupa obejmuje przepuklinę dysków i spondyloartrozę).

Etapy osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego

Etapy są podobne, gdy patologia jest zlokalizowana w innych oddziałach:

  1. Chondroza powierzchni stawowych związana z zaburzeniem prawidłowego ukrwienia tkanki kostnej i występowaniem miejscowej martwicy kości.
  2. Przed przepukliną. Etap związany z uchwyceniem wszystkich elementów dysku (zaangażowana jest cała powierzchnia stawowa).
  3. Przepuklina międzykręgowa. Występ elementów dysku poza staw (przyśrodkowy, boczny, paramedyczny).
  4. Zwłóknienie. Występuje jako naturalny proces naprawy uszkodzonego dysku. Zdeformowane obszary są zastępowane gęstą tkanką włóknistą, ale nie rozciąga się i nie jest w stanie zapewnić ruchu w stawach.

W literaturze anglojęzycznej wymienione etapy działają jako oddzielne choroby i zespoły objawowe, a nie postępujące zjawiska jednej choroby..

Charakterystyka

Kręgosłup lędźwiowy znacznie częściej niż inne jest podatny na różne choroby zwyrodnieniowo-dystroficzne, ponieważ jest głównym podparciem kręgosłupa (powodem jest maksymalne obciążenie tego obszaru).

Cechy patologii w tym segmencie:

  1. Występuje częściej w starszym wieku, ponieważ oprócz możliwych miejscowych zaburzeń krążenia zachodzą naturalne procesy wydzielania tkanki kostnej.
  2. Występuje częściej u mężczyzn niż u kobiet, co często wiąże się z cechami zawodu.
  3. We wczesnych stadiach objawia się nieswoistymi objawami (miejscowy ból). Pacjenci częściej szukają pomocy na etapie przepuklin międzykręgowych, co prowadzi do osteochondrozy.
  4. Typowy obraz RTG procesów dystroficznych w tkance kostnej jest charakterystyczny dla wielu chorób układu mięśniowo-szkieletowego, co utrudnia rozpoznanie.

Objawy osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego

W obrazie klinicznym dominują dwa zespoły: statyczny i neurologiczny. Wiążą się z poważnymi deformacjami powierzchni stawowej i szczypaniem korzeni nerwowych. Następuje ucisk nerwów zlokalizowanych bezpośrednio w rdzeniu kręgowym i pozostawienie go na różnych poziomach. Częściej występuje zespół jednokorzeniowy (zajęcie jednego nerwu), ale w rzadkich przypadkach możliwe jest jednoczesne uciśnięcie kilku splotów nerwowych z pojawieniem się mieszanego obrazu klinicznego (zespół dwuczęściowy, zespół ogona końskiego).

W zależności od rodzaju ucisku wyróżnia się dwie grupy objawów, które przedstawiono w tabeli.

Objawy odruchowe związane z uciskiem zakończeń nerwów zewnątrzrdzeniowych

1. Lumbago (lumbago). Ma wyraźny związek z aktywnością fizyczną. Charakterystyczne jest napromienianie okolic (brzuch, pośladki). Czasami, o łagodnym przebiegu, ból pleców jest bolesny, tępy z natury (lumbodynia). Ten rodzaj bólu pojawia się stopniowo z okresowymi atakami..

2. Odruchowy przykurcz mięśni (skurcz mięśni). Nasilenie wyjaśnia upośledzoną postawę i wymuszoną postawę pacjenta.

3. Lumboischialgia. Charakterystyczny objaw z zajęciem odcinka krzyżowego kręgosłupa jest związany z rozprzestrzenianiem się bólu na obie kończyny. Rzadko zajmują stopy i palce.

4. Skurcze mięśniowo-toniczne określonych grup mięśni. Przy skurczu mięśnia gruszkowatego dochodzi do niezwykle silnego bolesnego ataku z napromieniowaniem okolicy pachwiny.

5. Neuroosteofibrosis (achillodynia, perigonarthrosis). Występuje z przedłużającymi się patologicznymi impulsami od ściśniętego korzenia do włóknistych tkanek (ścięgien).

6. Naruszenie chodu (chromanie przestankowe) - rozwija się w wyniku procesów dystroficznych w samych kręgach i dyskach, a także na skutek napięcia mięśni.

Objawy korzeniowe związane z uciskiem korzeni nerwowych w obrębie krążka międzykręgowego

1. Naruszenie wrażliwości kończyn (drętwienie, trzask zimna, naruszenie bólu i wrażeń dotykowych). Ten typ reakcji wiąże się z zaburzeniami hemodynamicznymi, które pojawiają się w wyniku ucisku na struktury naczyniowe. Z wyraźnym naruszeniem mogą pojawić się klasyczne objawy zakrzepicy żył głębokich (bolesność, przebarwienie skóry, uczucie chłodu i pieczenia, ciastowate stopy).

2. Ból w naturze jest obolały lub przeszywający, rozprzestrzenia się wzdłuż dermatomów. Plus miejscowy ból w okolicy lędźwiowej i kości krzyżowej.

3. Niedowład i porażenie wiotkie poszczególnych struktur mięśniowych. Mniej powszechna jest całkowita porażka.

4. Niezwykle rzadko - dysfunkcja narządów miednicy.

W zależności od poziomu uszkodzeń wyróżnia się następujące zespoły:

  1. Zespół korzenia L4 (dysk L3-L4). Ból rozprzestrzenia się od przedniej części uda do kolana. Upośledzona wrażliwość przednich ud (niedoczulica przednich ud). Osłabienie mięśni i osłabienie odruchów obwodowych.
  2. Zespół korzenia L5 (dysk L4-L5). Ból może promieniować do okolicy pośladków, zewnętrznych części ud. Rzadko sięga do tyłu stopy i do palców I-III. Możliwy niewielki niedowład prostowników kciuka.
  3. Zespół korzenia S1 (dysk L5-L5-S1). Napromienianie bólu tylnej części uda. Ból może rozprzestrzeniać się do zewnętrznej krawędzi stopy i IV-V palca. Niedociśnienie mięśnia brzuchatego łydki. Hipotrofia mięśnia brzuchatego łydki, mięśni pośladkowych i osłabienie niektórych odruchów (ścięgna Achillesa i podeszwy).

Wymienione objawy rzadko występują w postaci klasycznej i często są problematyczne w postawieniu diagnozy wyłącznie na podstawie obrazu klinicznego (wymagane są dodatkowe badania instrumentalne, takie jak CT / MRI).

Jak leczyć osteochondrozę kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego

Początkowo leczenie odbywa się ambulatoryjnie, kurs trwa średnio 7-10 dni. W przypadku braku efektu możliwa jest hospitalizacja w celu wykonania dodatkowego badania.

Główne kierunki kompleksowej terapii:

  • wygładzenie zespołu bólowego (najlepiej eliminacja);
  • wzmocnienie ramy mięśniowej wokół dotkniętego obszaru dla dodatkowego wsparcia;
  • przywrócenie procesów metabolicznych w wyniku normalizacji krążenia krwi;
  • eliminacja objawów zapalenia wokół dotkniętego segmentu;
  • przywrócenie pełnego zakresu ruchu.

Leczenie osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego, ponieważ jest to proces zwyrodnieniowo-dystroficzny, jest długotrwałe. Chorobę można całkowicie wyleczyć tylko we wczesnym stadium przy użyciu wszystkich metod terapii.

Terapia lekowa

Ponieważ choroba wiąże się z pokonaniem różnych struktur, aw konsekwencji rozwojem różnych zespołów (statycznych, neurologicznych, troficznych, hemodynamicznych), leczenie obejmuje leki z różnych grup.

Główne leki przedstawiono w tabeli, ale schemat można w razie potrzeby uzupełnić..

Eliminacja zespołu bólowego poprzez tłumienie impulsów nocyceptywnych ze strefy uszkodzenia do ośrodkowego układu nerwowego i aktywację układu antynocyceptywnego. Może częściowo złagodzić stan zapalny.

Może mieć wpływ na obwodowe receptory centralne.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne

Oprócz wyraźnego działania przeciwbólowego mają działanie przeciwzapalne i przeciwgorączkowe. Warunkowo można przypisać obwodowe leki przeciwbólowe.

Zapewniają wychwyt zwrotny serotoniny i noradrenaliny oraz hamują wrażliwość na ból.

Wyeliminuj miejscową spastyczność mięśni i przywróć im normalne funkcjonowanie.

Jest przepisywany w celu wyeliminowania aseptycznego stanu zapalnego w tkankach, przywrócenia mikrokrążenia i wygładzenia zastoju żylnego w tkankach..

Roztwór Ringera, sól fizjologiczna, mannitol (diuretyki).

Leki naczyniowe z różnych grup

Leki rozszerzające naczynia, leki przeciwnadciśnieniowe. Kiedy osteochondroza kręgosłupa lędźwiowego jest używana jako pomoc.

Zapobiega dalszemu niszczeniu tkanki chrzęstnej.

Blokady

Blokady terapeutyczne są stosowane w przypadku ciężkiego, nieuleczalnego zespołu bólowego, którego nie można wyeliminować innymi sposobami. Lek znieczulający jest wstrzykiwany bezpośrednio do jamy stawowej, co powoduje niemal błyskawiczny efekt przeciwbólowy. Zastosuj roztwory lidokainy i nowokainy. Do znieczulenia punktów spustowych wystarczające jest zastosowanie blokad śródskórnych. W przypadku głębszego umiejscowienia punktów bólowych wskazane są inne rodzaje uśmierzania bólu (np. Znieczulenie przewodowe).

Glukokortykoidy (hydrokortyzon 25 mg) można podawać ze środkiem znieczulającym w celu wydłużenia czasu trwania bólu.

Terapia lokalna

Jest to wyłącznie pomocnicza metoda osteochondrozy okolicy lędźwiowo-krzyżowej (praktycznie nie wpływa na przebieg choroby). Przykłady narkotyków:

  1. Maści, kremy i żele na bazie NLPZ (Ketonal, Fastum gel, Piroxicam).
  2. Maści o miejscowym działaniu drażniącym (Betanicomilon, Efkamon).
  3. Miejscowe preparaty łagodzące skurcze mięśni (aplikacja Dimexidum).

Lekarz dobiera schemat leczenia indywidualnie dla każdego pacjenta. Z reguły składa się z 2-3 leków (nie więcej, aby uniknąć reakcji krzyżowych).

Prawidłowo wykonany może skutecznie złagodzić skurcz i zespół bólu.

Podstawowe zasady fizykoterapii w osteochondrozy okolicy lędźwiowo-krzyżowej:

  • konsultacja ze specjalistą przed rozpoczęciem zajęć oraz trafna diagnoza z ustaleniem etapu (metoda przeciwwskazana w przypadku sekwestracji krążków);
  • regularność i dokładność wykonania;
  • brak ruchu, który powoduje dodatkowe podrażnienie bólu;
  • adaptacja do ćwiczeń jest stopniowa (nie próbuj od razu skompletować całego zestawu);
  • początek zajęć - klasyczna rozgrzewka;
  • średni czas trwania jednej lekcji to 30-60 minut.
  1. Z pozycji stojącej przechyl ciało do przodu i maksymalnie ugnij do tyłu w okolicy lędźwiowej. Liczba wykonań 5-10.
  2. Z pozycji stojącej pochylaj się naprzemiennie na boki 5-10 razy.
  3. Z pozycji leżącej naprzemiennie podnieś każdą nogę 5 razy.
  4. Z pozycji siedzącej na podłodze z nogami schowanymi pod tułowiem, zegnij kręgosłup do przodu / do tyłu 5-10 razy w każdym kierunku.

Fizjoterapia

Odnosi się do podstawowej terapii, działa przeciwbólowo, obkurczająco i częściowo przeciwzapalnie.

  1. Prądy diadynamiczne w okolicy przykręgosłupowej i lędźwiowo-krzyżowej. Metoda jest związana z narażeniem na prąd i wibracje. Kurs składa się średnio z 6-10 zabiegów.
  2. Prądy modulowane sinusoidalnie do okolic przykręgowych i lędźwiowo-krzyżowych. Przebieg leczenia to 8-10 zabiegów.
  3. Prądy interferencyjne w okolicy lędźwiowo-krzyżowej. Przebieg leczenia to 8-10 zabiegów.
  4. UFO w okolicy lędźwiowo-krzyżowej. Przebieg leczenia to 7-9 zabiegów.
  5. Ultratonoterapia okolicy lędźwiowo-krzyżowej i strefy projekcji bólu wzdłuż nerwu kulszowego. Przebieg leczenia to 8-10 zabiegów.
  6. Ultrafonoforeza hydrokortyzonu lub analgin. Przebieg co najmniej 10 procedur, w przypadku braku efektu, lek można wymienić.
  7. Przezskórna elektrroneurostymulacja na bolesne obszary. Kurs 5-7 dni.
  8. Elektroforeza substancji leczniczych (nowokaina, lidokaina). Kurs 5-10 dni.

Pokazano również terapię błotną, akupunkturę i hydroterapię (kąpiele lecznicze, prysznice).

Masaż

Masaż jest zalecany w celu złagodzenia napięcia mięśni. Nie wpływa bezpośrednio na struktury kostne, ponieważ efekt jest powierzchowny.

  • klasyczny lub leczniczy;
  • tkanka łączna;
  • punkt;
  • odruch segmentalny.

Kilka kursów (3-5 sesji) jest wskazanych w leczeniu osteochondrozy, ale tylko jako dodatek do leczenia głównego.

Operacja

Metody chirurgiczne stosuje się tylko w przypadku braku efektu leczenia i przy ścisłych wskazaniach (głównie w przypadku wystąpienia przepukliny międzykręgowej). Głównym zadaniem operacji jest wyeliminowanie dotkniętego dysku i normalizacja procesów metabolicznych w tkankach..

Nagłe sytuacje wymagające operacji obejmują:

  • uszkodzenie ogonowo-rdzeniowe (występuje, gdy przepuklina ogona końskiego jest uszczypnięta);
  • nieprawidłowa tętnica korzeniowo-przyśrodkowa.

Najczęściej stosuje się techniki chirurgiczne przy braku efektu leczenia zachowawczego w ciągu 3-6 miesięcy.

Stosowane są następujące rodzaje interwencji chirurgicznych:

  1. Usunięcie przepukliny dysku z dostępu tylnego (laminektomia, hemilaminektomia, arkotomia, flawektomia).
  2. Usunięcie jądra krążka z dostępu przedniego, w tym ze stabilizacją.
  3. Usunięcie dysku z dostępu transpedikularnego.
  4. Endoskopowe usunięcie jądra krążka międzykręgowego, w tym przezskórne, przezotrzewnowe, zaotrzewnowe, laparoskopowe, torakoskopowe.
  5. Metody nakłuwania: usunięcie jądra krążka promieniowaniem laserowym o dużej intensywności, rozpuszczenie jądra krążka papainą, derecepcja krążka alkoholem lub ozonem.

W tej chwili wszystkie interwencje chirurgiczne wykorzystują minimalne nacięcia, co znacznie skraca okres pooperacyjny.

Po każdej operacji profilaktycznej wskazane jest stosowanie gorsetów i bandaży zapewniających dodatkowe utrwalenie przez 3 miesiące.

Wideo

Oferujemy do obejrzenia filmu na temat artykułu.