Główny

Zapalenie korzonków nerwowych

Tendinosis - informacje o patologii, przyczynach, objawach, leczeniu

Jedną z możliwych chorób układu mięśniowo-szkieletowego jest tendinoza. Choroba ta polega na zmianach zwyrodnieniowych w tkance ścięgien. Z biegiem czasu przestają wykonywać swoją pracę, staw traci mobilność. Aby przywrócić ścięgno do zdrowego stanu, konieczne jest rozpoczęcie leczenia w odpowiednim czasie, aby nie pojawiły się nieodwracalne konsekwencje. Możesz rozpoznać chorobę, znając jej objawy kliniczne i cechy przebiegu..

Więcej o tendinozie

Tendinosis to choroba dystroficzna, to znaczy polega na niedożywieniu tkanek, w tym przypadku ścięgien. Zwykle tendinoza atakuje duże ścięgna głównych mięśni ciała..

Dystrofia dosłownie oznacza niedożywienie. Jeśli tkanki przestaną otrzymywać składniki odżywcze, procesy biochemiczne i fizjologiczne w ich komórkach zostaną zakłócone, a tkanka zostanie stopniowo zastąpiona. Zwykle tkanka ścięgien składa się z włókien kolagenowych uzupełnionych fibrocytami. Zapewnia to ich elastyczność, możliwość zmiany ich kształtu oraz uzupełnia skurcze mięśni..

Kiedy odżywianie zdrowych tkanek zostaje zakłócone, zastępowane są one przez obszary chrzęstne, wapnieją, tracą zdolność rozciągania i znacznie ograniczają pracę mięśni.

W zależności od lokalizacji wyróżnia się tendinozę różnych stawów. Może to być uszkodzenie stawów łokciowych, kolanowych, a także stawów nadgarstka.

Jaki jest przejaw patologii?

Pacjent z tendinozą nie od razu odczuwa kliniczne objawy choroby. Początkowo zmiany w ścięgnie są tak niewielkie, że nie ma żadnych objawów. Stopniowo w proces zaangażowany jest coraz większy obszar tkanki, co prowadzi do charakterystycznej kliniki.

Objawy tendinozy to:

  • Zespół bólu. Ból może mieć różną intensywność i charakter. Najczęściej występuje po obudzeniu się osoby rano. Po pewnym czasie ból ustępuje, jednak na tle wyraźnego wysiłku fizycznego pojawia się ponownie. I znowu po krótkim odpoczynku pacjent czuje się lepiej. Poczucie dotkniętego obszaru prowadzi do silnego bólu i dyskomfortu u pacjenta. Aby złagodzić swój stan, pacjent opiekuje się chorą kończyną, stara się jej nie ruszać.
  • Zagęszczenie ścięgna. Tworzenie się zwapnień rozpoczyna się od początku choroby, ale początkowo są one bardzo małe. W późniejszych etapach procesu zagęszczenie staje się tak wyraźne, że łatwo jest go wyczuć w dotyku.
  • Deformacje w dotkniętym obszarze. W miejscu przyczepu ścięgna do kończyny można zaobserwować deformację spowodowaną tym, że zmienia się czas trwania i kształt tkanki ścięgna.
  • Ankyloza. Ankyloza to obszar kończyny, który traci funkcje motoryczne z powodu długotrwałego zaburzenia unerwienia i ukrwienia. Stopniowo mięśnie mogą tracić zdolność kurczenia się, odpowiednio kończyna przestaje wykonywać proste nawykowe czynności.

Niektóre objawy mogą wystąpić, zwykle pojawiają się stopniowo, nasilając się wraz z rozwojem patologii. Im dalej postępuje dystrofia, tym intensywniejsze są jej objawy, ponieważ proces ten obejmuje coraz większy obszar tkanki.

Lokalizacja procesu znajduje również odzwierciedlenie w obrazie klinicznym..

Dlaczego występuje tendinoza?

Przyczyną patologii jest rozwój procesów zapalnych z konsekwencjami zwyrodnieniowymi, które wpływają na tkanki ścięgien i prowadzą do zmiany ich struktury. Nie ma wyraźnych czynników powodujących tendinozę. Rozważ główne grupy powodów, które mogą prowadzić do rozwoju procesu:

  • Dziedziczna tendencja. Jest to jeden z podstawowych czynników ryzyka, ponieważ skłonność do chorób jest na poziomie genetycznym. Ryzyko rozwoju choroby jest najwyższe u osób, których krewni chorowali. Opiera się to na dziedzicznych cechach tkanki ścięgien, które prowadzą do częstszego występowania w niej procesów zwyrodnieniowych. Sugeruje to, że osoby, które mają skłonność do tej patologii, powinny być szczególnie ostrożne w tym zakresie, podejmować działania zapobiegawcze i ograniczać inne czynniki prowokujące.
  • Częste urazy ścięgna. Jest też dość częstą przyczyną zwapnień w tkance ścięgien. Częste mikrourazy lub duże uszkodzenia ścięgien prowadzą do zastąpienia zdrowych obszarów tkanek substancjami nienaturalnymi dla tego obszaru ciała. Jednocześnie obciążenia dynamiczne i statyczne są niebezpieczne..
  • Patologia zakaźna. W pewnym stopniu wpływa również na stan tkanki ścięgien. Cyrkulacja drobnoustrojów chorobotwórczych w wewnętrznym środowisku organizmu prowadzi do przewlekłego stanu zapalnego, który wpływa na procesy metaboliczne, przemianę materii i stan ścięgien. Jeśli w organizmie występuje ognisko zakaźnego zapalenia, prawdopodobnie rozwiną się wtórne procesy zapalne i zwyrodnieniowe. Nawet jeśli ognisko znajduje się w innej części ciała, czynniki chorobotwórcze mogą dostać się do ścięgien wraz z przepływem krwi lub limfy.
  • Proces autoimmunologiczny. Patologia autoimmunologiczna występuje, gdy przeciwciała organizmu rozpoznają własne komórki jako obce i zaczynają je atakować. Prowadzi to do zniszczenia stawów, ścięgien, może prowadzić do autoimmunologicznego zapalenia, które jest wywoływane przez krążące kompleksy immunologiczne.

Wśród wszystkich pacjentów można wyróżnić grupy ryzyka, które są bardziej podatne na patologię niż reszta..

Obejmują one:

  • pracownicy biurowi, copywriterzy, zeciarzy, ci, którzy od dawna zajmują się maszynopisaniem;
  • sportowcy, którzy nieustannie znoszą obciążenie tego samego stawu - tenisiści, golfiści;
  • osoby, których zawód wiąże się z obciążeniem jednej grupy mięśni i stawów - ładowarki, budowniczowie;
  • muzyków pracujących na instrumentach smyczkowych lub klawiszowych.

Jak widać, tendinoza najczęściej dotyka te ścięgna, które często znoszą monotonny długotrwały stres. Ważną rolę odgrywa intensywność przyłożonej siły i czas jej trwania. Ścięgno nieustannie przechodzi mikrourazy i nie dochodzi do regeneracji w okresach między nimi. Tak więc występuje niedożywienie tkanek, proces zapalny, brak składników odżywczych i tlenu..

Nowoczesne metody leczenia tendinozy

Działania lecznicze przeprowadza się po rozpoznaniu Tendinosis. Przede wszystkim lekarz bada i przeprowadza wywiad z pacjentem, poznaje okoliczności patologii, bada i bada palpacyjnie obszar, który jest zaangażowany w proces. Rozpoznanie ścięgna polega na zbadaniu ścięgna za pomocą RTG, USG i tomografii. Metody te pozwalają na wizualizację obszarów zmian martwiczych, zwapnień, uszkodzeń tkanek.

Leczenie rozpoczyna się od unieruchomienia kończyny. Uszkodzone ścięgno należy odpocząć, ponieważ przez tak długi czas było narażone na mikrourazy. Stosuje się ciasne bandaże z elastycznego bandaża, leżenie w łóżku, ograniczenie ruchów.

Zachowawcza terapia zalecona przez lekarza służy do łagodzenia bólu i stanu zapalnego. Stosuje się następujące grupy leków:

  • leki przeciwzapalne. Ketorolac, nimesulid. Meloksykam, Ibuprofen. Zmniejszają stany zapalne, zmniejszają obrzęki, bolesność.
  • przeciwbólowe. Analgin, Ketanov, Baralgin, Tempalgin. W krótkim czasie złagodzić zespół bólowy, zmniejszyć dyskomfort w okolicy ścięgna.
  • steroidy. Te silne leki przeciwzapalne są stosowane w ciężkich przypadkach z wyraźną kliniką. Stosuje się hydrokortyzon, deksametazon.

W niektórych sytuacjach konieczna jest antybiotykoterapia - jeśli przyczyny patologii są zaraźliwe.

Stosowane są techniki fizjoterapeutyczne - magnetoterapia, leczenie ultradźwiękami, fonoforeza i elektroforeza z substancjami leczniczymi. Takie zdarzenia są dopuszczalne poza ostrym okresem, po ustąpieniu wyrażonych objawów..

Z reguły wystarczające są środki zachowawcze - rzadko stosuje się leczenie chirurgiczne. Wskazaniami do zabiegu są powikłania ścięgien - zesztywnienie, ropienie, proces martwicze.

Po zakończeniu zabiegu konieczne jest przywrócenie zwykłej funkcji ścięgna. W tym celu stosuje się ćwiczenia terapeutyczne, masaże, leczenie uzdrowiskowe..

Jak uniknąć choroby?

Jeśli należysz do grupy ryzyka tej patologii, nie zapominaj, że stawy i ścięgna muszą odpocząć. Podczas pracy lub ćwiczeń rób przerwy i odpoczywaj..

Konieczne jest również przestrzeganie zasad zdrowego stylu życia, terminowe poddawanie się badaniom profilaktycznym w kierunku ścięgien i badań laboratoryjnych. Jeśli występuje ognisko zapalne lub proces zakaźny, należy go odkażać. Palenie i picie alkoholu również prowadzą do zaburzeń metabolicznych. porzuć te nawyki, a twoje ścięgna poczują się lepiej. Nadwaga jest również obciążeniem dla układu mięśniowo-szkieletowego. Normalizuj masę ciała, ponieważ jest to ważne w zapobieganiu większości chorób.

Kompletny przegląd tendinozy: przyczyny, objawy, leczenie i rokowanie

Tendinosis to zmiana zwyrodnieniowo-dystroficzna (przerzedzenie, kruchość, zużycie i inne zmiany) ścięgien i więzadeł mięśniowych bez stanu zapalnego. Często mylone jest z zapaleniem ścięgien, ale są to różne choroby: przy zapaleniu ścięgien występuje ostre lub podostre zapalenie ścięgien i więzadeł, z tendinozą - proces jest przewlekły, nie ma zapalenia lub jest nieznaczny.

Podobnie jak wiele innych chorób układu mięśniowo-szkieletowego, tendinoza jest podstępna, zaczynając od subtelnego bólu lub po prostu dyskomfortu w stawie lub mięśniach, na które ludzie nie zwracają uwagi lub szybko o nich zapominają. Bez leczenia choroba szybko przechodzi w stan przewlekły, powodując poważne, trudno odwracalne zmiany w tkankach ścięgien i więzadeł, aż do ich martwicy (martwicy). Poważnym uszkodzeniom towarzyszy już przewlekły ból, utrudniający poruszanie się i znacznie obniżający aktywność fizyczną i jakość życia.

Jeśli rozpoczniesz terapię we wczesnych stadiach choroby i dalej będziesz zapobiegać zaostrzeniom, możesz na zawsze zapomnieć o tendinozie. Dlatego w przypadku jakichkolwiek, nawet drobnych bólów w okolicy stawów, mięśni i ścięgien należy jak najszybciej zgłosić się do ortopedy-traumatologa, aw przypadku jego nieobecności do chirurga lub terapeuty.

W dalszej części artykułu - szczegółowy przegląd choroby: przyczyny, charakterystyczne objawy, metody diagnostyczne, leczenie i rokowanie.

Trzy przyczyny choroby

Tendynoza występuje w wyniku niedostatecznych (nadmiernych) obciążeń mięśni i stawów, w wyniku których ścięgna i więzadła ulegają mikrourazom, a także w przypadku przedłużającej się sztywności stawów, w wyniku której cierpi ukrwienie i odżywianie tkanek. Jest to możliwe w następujących trzech przypadkach:

Aktywności sportowe. W przypadku profesjonalnych sportowców i amatorów, którzy poświęcają dużo czasu na trening w określonym sporcie, często dotyczy to określonych grup ścięgien i więzadeł. U piłkarzy i sportowców przeciążone są ścięgna i więzadła kostki i kolana (kolano skoczka); dla tenisistów - w okolicy barku, łokcia (łokieć tenisisty) lub nadgarstka; u golfistów i baseballistów ścięgna mięśni prostowników i mięśnie obracające przedramię itp..

Ciężka praca fizyczna. Ładowacze, górnicy, budowniczowie, koparki często mają uszkodzenie ścięgien dużych mięśni (barku, uda, podudzia).

Długotrwałe obciążenia, zwłaszcza gdy kończyna jest w tej samej, niefizjologicznej pozycji: na przykład u informatyków i maszynistek, którzy przez długi czas ściskają mysz lub dużo pracują na klawiaturze, dotyczy to ścięgien małych grup mięśni (dłoni, palców, nadgarstka i przedramienia). To samo dzieje się z pianistami, szwaczkami, pracownikami biurowymi..

Typowe objawy

Tendinosis przebiega z typowymi objawami, które doświadczony lekarz może łatwo zdiagnozować:

  • ból w okolicy dotkniętych więzadeł i ścięgien, nasilony wysiłkiem fizycznym;
  • trudności w poruszaniu się w kończynie - najpierw z powodu bólu, a następnie - z powodu pojawiającej się sztywności.

W początkowych stadiach ból jest umiarkowany, pojawia się dopiero pod koniec obciążenia lub w jego szczycie. W przyszłości uczucie dyskomfortu i tępego, ciągnącego już bólu i spoczynku, nieprzyjemne doznania lub bolesność podczas uciskania lub odczuwania połączenia mięśni. Bez leczenia proces staje się przewlekły z ciągłymi, tępymi bólami, ostro ograniczającymi zakres ruchu i aktywność fizyczną pacjenta. Ale pojawienie się obrzęku, obrzęku, zaczerwienienia skóry nad ścięgnem, będzie bardziej mówić o zapaleniu ścięgna niż o.

W zależności od przyczyn i lokalizacji procesu patologicznego, tendinoza ma kilka cech:

(jeśli tabela nie jest w pełni widoczna, przewiń w prawo)

Niemożność skoku. Ostry ból podczas chodzenia i prostowania nogi w kolanie.

Ból w okolicy dołu łokciowego, łokcia i przedramienia po zewnętrznej stronie (od strony małego palca). Ból gwałtownie nasila się przy takich codziennych ruchach, jak podnoszenie czajnika, wyciskanie prania; występuje podczas uścisku dłoni.

Zapalenie ścięgna dłoni (u informatyków, zecerów)

Ból w zgięciu i prostowaniu palców. Niemożność lub trudność przy próbie połączenia opuszki kciuka z opuszką małego i serdecznego palca.

Diagnostyka

Tendynozę można zwykle łatwo rozpoznać na podstawie klasycznych dolegliwości i danych z badań. W przypadku wątpliwości co do rozpoznania i konieczności wykluczenia zapalenia stawów i innych zmian stawowych i kostnych wykonuje się zdjęcia rentgenowskie, na których zwykle nie ma zmian w ścięgnistości, ale są to np. Artretyzm i artroza. Stopień uszkodzenia ścięgien i więzadeł, lokalizację procesu i głębokość zmiany można zdiagnozować za pomocą MRI.

Metody leczenia

Tendynoza jest leczona zachowawczo i operacyjnie.

Leczenie zachowawcze

Terapia zachowawcza obejmuje następujące metody:

Obowiązkowe unieruchomienie pierwotne (unieruchomienie): przy pomocy szyn gipsowych (szyny są zwartym, zachowującym kształt paskiem opatrunku gipsowego) - jeżeli ścięgna zlokalizowane są w okolicy przyczepu ścięgien do stawów; oraz za pomocą bandaży elastycznych, jeśli choroba obejmuje długie ścięgna w projekcji mięśni (podudzie, przedramię). Unieruchomienie jest przepisywane przed złagodzeniem bólu.

Terapia lekowa stosowana tylko w przypadku ostrego lub rozdzierającego bólu przewlekłego. Stosuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne o dobrym działaniu przeciwbólowym w postaci zastrzyków lub tabletek: ketorol, nurofen, analgin, diklofenak. Jeśli ścięgien towarzyszy ból tylko podczas aktywności fizycznej, leki nie są wskazane - ponieważ odpowiednie złagodzenie bólu można uzyskać poprzez unieruchomienie.

Zimne okłady, lód na dotkniętym obszarze są używane tylko do bólu, przez pierwsze 1-3 dni. Następnie wykonywane są zabiegi rozgrzewające i resorpcyjne (fizjoterapia).

Fizjoterapia - laser, elektroforeza z nowokainą w celu uśmierzenia bólu lub z witaminami, magnetoterapia itp..

Masaż stosuje się od pierwszych dni kuracji. Najpierw wykonywany jest delikatny masaż z przewagą ruchów głaskania i powierzchownego pocierania. Wraz z poprawą kondycji przechodzą na bardziej aktywne techniki: głębokie pocieranie, ugniatanie i wibrację, dodają elementy terapii ruchowej.

Masaż na ścięgna pięty

Fizjoterapia. Obciążenia dotkniętych ścięgien i więzadeł są całkowicie wykluczone tylko w przypadku bólu. W przyszłości zalecane są ćwiczenia ściśle dozowane, które stopniowo przywracają funkcjonalną aktywność mięśni i stawów oraz zapobiegają ich zesztywnieniu. Trening gimnastyczny prowadzony jest pod okiem lekarza lub instruktora terapii ruchowej. Pacjent musi wyjaśnić dozwolone i zabronione ruchy oraz ich intensywność.

Operacja

Operacja jest pokazana w czterech przypadkach:

z wyraźnymi zmianami w ścięgnach i więzadłach;

wraz z rozwojem procesów martwicy tkanek;

z przewlekłym rozdzierającym bólem, który znacząco zaburza jakość życia pacjenta;

w przypadku sztywności i zagrożenia powstaniem zesztywnienia (zespolenie stawów).

Podczas operacji wycina się tkankę martwiczą, usuwa się tkankę bliznowatą i łączy wycięte końce (plastik).

W okresie pooperacyjnym po wygojeniu i zagojeniu ścięgien zalecany jest długi cykl terapii ruchowej z ćwiczeniami rozciągającymi, pozwalającymi na przywrócenie normalnej długości ścięgna i przywrócenie pełnej ruchomości.

Prognoza

W przypadku terminowego leczenia rokowanie jest korzystne.

Jednak u sportowców tendinoza, zwłaszcza powtarzająca się (nawracająca), może prowadzić do pytania o możliwość kontynuowania kariery sportowej, aw niektórych przypadkach lekarze zalecają rezygnację ze sportu wyczynowego. Decyzja podejmowana jest indywidualnie w zależności od stopnia ryzyka poważnych powikłań (sztywność, martwica ścięgna), wieku sportowca, poziomu jego osiągnięć i innych czynników.

W innych grupach pacjentów (osoby nie uprawiające sportu), tendinoza może również nawracać, ale można tego po prostu uniknąć bez poważnych ograniczeń - ale tylko stosując się do zaleceń lekarza (dawkowana aktywność fizyczna, ćwiczenia odciążające mięśnie i rozciągające więzadła).

Przyczyny tendinozy, objawy, rozpoznanie, metody leczenia

Z tego artykułu dowiesz się: jakie uszkodzenie ścięgien nazywa się tendinozą, co to jest, przyczyny choroby. Uszkodzenie kości piętowej, mięśnia nadgrzebieniowego, ścięgno kostniejące. Objawy, leczenie i zapobieganie.

Autor artykułu: Nivelichuk Taras, ordynator oddziału anestezjologii i intensywnej terapii, 8 lat doświadczenia zawodowego. Wykształcenie wyższe w specjalności „Medycyna ogólna”.

Tendinoza to choroba przewlekła, zniszczenie, przerzedzenie, dysfunkcja ścięgien bez procesu zapalnego (proces zwyrodnieniowy). Ta patologia rozwija się w wyniku wielokrotnego ich uszkodzenia przez nadmierne obciążenie..

Tendinosis należy do grupy chorób ścięgien (tendinopatii), do których zalicza się również zapalenie ścięgien (zapalenie), zapalenie ścięgna i pochwy (zapalenie ścięgna i otaczającej pochewki), zapalenie przytkanek lub trzeszczące zapalenie pochwy (aseptyczne zapalenie ścięgna i pochewki ścięgnistej).

Kliknij na zdjęcie, aby je powiększyć

Ze względu na podobny obraz kliniczny, tendinoza jest często mylona z zapaleniem ścięgien - ostrym urazem ścięgien z rozwojem procesu zapalnego.

Tendinosis nie stanowi bezpośredniego zagrożenia dla życia człowieka, ale jej objawy mogą zakłócać zwykły rytm życia. A obecność takiej choroby u sportowców jest poważną przeszkodą w budowaniu ich karier..

W leczeniu rokowanie jest korzystne, w zdecydowanej większości przypadków (około 80%) choroba jest całkowicie wyleczona. Pozostałe 20% przypadków jest trudniejszych do wyleczenia, ale możliwy jest również postęp.

Traumatolodzy zajmują się problemem ścięgien.

Przyczyny choroby, mechanizm rozwoju

Większość naukowców i lekarzy uważa, że ​​tendinoza występuje z powodu nadmiernego obciążenia ścięgien z zaburzeniami procesów regeneracyjnych.

Przykładami takiego obciążenia są sporty długoterminowe, gra na instrumentach muzycznych, prace ręczne.

Osoby wykonujące następujące zawody są bardziej narażone na przewlekłe urazy ścięgien: programiści, pisarze, sportowcy, muzycy, tłumacze języka migowego i pracownicy linii montażowej.

Do czynników ryzyka rozwoju tendinozy należy również przyjmowanie leków:

  • fluorochinolony - antybiotyki;
  • kortykosteroidy (podlegające długotrwałemu stosowaniu);
  • statyny - leki obniżające poziom cholesterolu we krwi;
  • inhibitory aromatazy - leki stosowane w leczeniu raka piersi.
Kliknij na zdjęcie, aby je powiększyć

Tendinoza może dotknąć każdego, ale częściej występuje u osób z cukrzycą lub z nadwagą. Inną przyczyną choroby są predyspozycje genetyczne..

Rozwój ścięgien przebiega w kilku etapach:

  1. Nadmierny i powtarzający się stres prowadzi do mikrouszkodzeń, które z czasem się zwiększają.
  2. Organizm próbuje naprawić uszkodzone ścięgna, ale podczas regeneracji komórki zaczynają produkować kolagen o nieregularnej strukturze.
  3. Nowy nieprawidłowy kolagen osłabia ścięgno, czyniąc je bardziej podatnym na uszkodzenia.

Z czasem sole wapnia mogą odkładać się w ognisku patologicznym i może wystąpić kostnienie (kostnienie). W tym przypadku rozwija się kostniejąca tendinoza..

Tendinosis to powolne nagromadzenie drobnych urazów ścięgien z nieprawidłową naprawą. To właśnie patologiczna regeneracja ścięgien (powrót do zdrowia) jest powodem, dla którego wielu pacjentów z tą chorobą nie może w pełni wyzdrowieć i powrócić do normalnego poziomu aktywności fizycznej..

Różnice między tendinozą a zapaleniem ścięgien

Zapalenie ścięgna i ścięgno to dwa różne typy zmian o bardzo podobnym obrazie klinicznym.

  • zapalenie ścięgien to ostry proces zapalny, który rozwija się w odpowiedzi na uszkodzenie ścięgien;
  • tendinosis - przewlekłe zmiany zwyrodnieniowo-dystroficzne (czyli zniszczenie, dysfunkcja), w których zaburzona jest normalna struktura ścięgien.

Różnice między tendinozą a zapaleniem ścięgien w tabeli:

Popularna lokalizacjaCechy:

Czas potrzebny do pełnego wyzdrowienia (w początkowej fazie choroby)

Czas potrzebny do pełnego wyzdrowienia (w przewlekłej fazie choroby)

Prawdopodobieństwo pełnego wyzdrowienia

Prognozy chirurgiczne

Dobrze w 70-85% przypadków

Dobrze w 95% przypadków

Czas potrzebny do wyzdrowienia po operacji

Objawy

Najczęściej ścięgno rozwija się w ścięgnie Achillesa, w ścięgnach stawu kolanowego, barkowego i łokciowego.

Kliknij na zdjęcie, aby je powiększyć

Typowe objawy ścięgien:

  • Ból, tkliwość i obrzęk w dotkniętym obszarze. Zespół bólowy zwiększa się wraz z każdym obciążeniem tego ścięgna.
  • Chrupnięcie podczas poruszania kończyną w dotkniętym stawie.
  • Sztywność, która pogarsza się po dłuższym okresie bezruchu (np. Rano po spaniu).
  • Pojawienie się guzków na dotkniętym obszarze, wskazujące na początek kostniejącej ścięgien.
  • Osłabienie mięśni z uszkodzonymi ścięgnami.

Objawy ścięgien w zależności od lokalizacji:

Wskaźnik do porównaniaTendinosisŚcięgna

Staw barkowy (dotyczy ścięgien mięśnia nadgrzebieniowego i bicepsa)

Ból barku podczas poruszania ręką, zwłaszcza podczas podnoszenia

Ból może również wystąpić w nocy, jeśli śpisz na chorym ramieniu

Czasami bolesne odczucia rozprzestrzeniają się na ramię i szyję

Sztywność ruchu w stawie barkowym

Ból podczas zginania lub prostowania ręki w stawie łokciowym, który może promieniować do przedramienia

Zmniejszona siła mięśni przedramienia

Sztywność ruchu w łokciu

Kciuk i nadgarstek

Ból nadgarstka - w pobliżu kciuka, który nasila się podczas użytkowania

Obrzęk dłoni i uczucie chrupania przy ruchach kciuka

Najczęściej dotyczy to ścięgna łączącego rzepkę z piszczelem.

Ból i obrzęk, które nasilają się podczas ruchu w kolanie, zwłaszcza podczas chodzenia i skakania

Uszkodzenie ścięgna łączącego mięśnie podudzia z kością piętową

Ból i sztywność pięty, które nasilają się rano

Czasami na pięcie pojawia się obrzęk

Jeśli patologiczny proces postępuje, ścięgno może zostać całkowicie zerwane, co powoduje ostry i silny atak bólu, a funkcjonowanie chorego stawu jest poważnie upośledzone. Zerwanie ścięgna jest najpoważniejszym powikłaniem ścięgna i wymaga leczenia operacyjnego..

Diagnostyka

Aby zdiagnozować tendinozę, lekarz musi wykluczyć u pacjenta obecność innych chorób, które mogą powodować podobne objawy..

Aby to zrobić, szczegółowo pyta pacjenta o dolegliwości, wyjaśnia charakterystykę zespołu bólowego i czas jego wystąpienia, dowiaduje się o czynnikach wywołujących rozwój lub nasilenie objawów.

Czasami lekarz zleci dodatkowe badanie, aby uwidocznić kości i ścięgna wokół dotkniętego obszaru:

  1. RTG - pozwala wykryć patologię układu kostnego, aby wykluczyć obecność artrozy lub zapalenia stawów u pacjenta. Ale ta metoda nie pozwala na wizualizację tkanek miękkich, w tym ścięgien..
  2. Ultradźwięki to jedna z najbardziej przydatnych i najczęściej stosowanych metod diagnostyki uszkodzeń ścięgien, dzięki której można zidentyfikować oznaki uszkodzenia..
  3. Rezonans magnetyczny to metoda wykorzystująca pole magnetyczne do uzyskania szczegółowego obrazu wszystkich struktur dotkniętego obszaru, w tym kości, ścięgien, worków okołostawowych i więzadeł.

Metody leczenia

Nie ma ogólnie przyjętego schematu leczenia skostniałych ścięgien. W celu wyeliminowania jego objawów i przywrócenia pełnego poziomu aktywności fizycznej stosuje się różne metody, z których każda ma swoje zalety i wady..

Rokowanie jest korzystne, w 80% przypadków można całkowicie wyleczyć chorobę.

Leczenie domowe

Wiele przypadków ścięgien można łatwo leczyć w domu za pomocą następujących metod:

  • Rekreacja. W przypadku wystąpienia objawów urazu należy natychmiast przerwać czynności, które je spowodowały, i unikać wszelkich czynności, które nasilają ból. W przypadku niektórych osób bandaże, szyny lub inne produkty ortopedyczne mogą pomóc w zapobieganiu ruchowi w dotkniętej chorobą części ciała. Długość tego odpoczynku zależy od tego, które ścięgno jest uszkodzone i od ciężkości choroby..
  • Nakładanie lodu. Regularne stosowanie okładów z lodu na dotknięty obszar w pierwszych dniach po wystąpieniu lub nasileniu objawów ścięgien może pomóc złagodzić ból i zmniejszyć obrzęk. Nie nakładaj lodu bezpośrednio na skórę, ponieważ może to spowodować odmrożenia. Zamiast tego zawiń go w ręcznik i umieść na bolącym miejscu na 15-20 minut.
  • Przeciwbólowe. W przypadku umiarkowanego bólu łagodne leki przeciwbólowe, takie jak paracetamol lub ibuprofen, mogą pomóc złagodzić stan pacjenta. Przed użyciem narkotyków uważnie przeczytaj instrukcje.

Leczenie zachowawcze

Jeśli leczenie domowe nie złagodzi stanu pacjenta, lekarz może zalecić następujące metody leczenia zachowawczego:

1. Ćwiczenia fizjoterapeutyczne

Wykonywanie określonych ćwiczeń zwiększających siłę, siłę i elastyczność uszkodzonego ścięgna otaczającego mięśnie. Najlepiej, gdy program ćwiczeń fizjoterapeutycznych opracowany jest przez doświadczonego lekarza-rehabilitanta..

2. Zastrzyki z kortykosteroidów

Kortykosteroidy - leki hormonalne o wyraźnym działaniu przeciwzapalnym (prednizolon, hydrokortyzon, kenalog).

Wstrzykuje się je wokół uszkodzonego ścięgna, aby zmniejszyć ból i stan zapalny..

Kortykosteroidy są czasami łączone z miejscowymi środkami znieczulającymi, aby szybko ustąpić objawów. Jednak te zastrzyki nie są odpowiednie dla wszystkich pacjentów i mogą trwać tylko kilka tygodni..

Jeśli kortykosteroidy pomogą, można je podać ponownie, ale między dwoma zastrzykami powinno upłynąć co najmniej 6 tygodni. Maksymalna liczba wstrzyknięć na powierzchnię nie powinna przekraczać trzykrotności.

Możliwe skutki uboczne to osłabienie ścięgien (co zwiększa ryzyko łzawienia), ścieńczenie i przebarwienia skóry.

3. Terapia falami uderzeniowymi

Takie leczenie jest zalecane, gdy powyższe metody leczenia tendinozy są nieskuteczne..

Istota terapii: przechodzenie fal dźwiękowych przez tkanki, które przyczyniają się do pękania patologicznych nagromadzeń na zajętym ścięgnie.

Możliwe zagrożenia - zerwanie ścięgna, przejściowy obrzęk tkanek, ból podczas zabiegu.

Kliknij na zdjęcie, aby je powiększyć

Operacja

Interwencje chirurgiczne w przypadku ścięgien są stosowane rzadko - tylko wtedy, gdy wszystkie metody leczenia zachowawczego są nieskuteczne.

Nie zawsze dają dobry efekt i mają zwiększone ryzyko wystąpienia powikłań - infekcji, blizn i zerwania uszkodzonych ścięgien.

Operacje służą do:

  • usunięcie uszkodzonego obszaru;
  • usunięcie patologicznych nagromadzeń na ścięgnie;
  • usprawnienie procesów odnowy tkanek (regeneracja);
  • naprawa zerwanych ścięgien.

Zabiegi chirurgiczne wykonywane są metodą otwartą (z dużym nacięciem) lub małoinwazyjną (czyli poprzez nakłucia tkanki), co ogranicza powstawanie blizn i przyspiesza powrót do zdrowia po zabiegu.

Plusy i minusy różnych metod leczenia ścięgien

Zalety i wady różnych metod leczenia ścięgien ścięgien:

LokalizacjaObjawy

Zmniejsza stan zapalny

Zapobiega dalszym uszkodzeniom ścięgien

Ogranicza codzienną aktywność

Długie okresy odpoczynku mogą być szkodliwe, prowadząc do zmniejszenia elastyczności i siły mięśni

Zmniejsza ból i obrzęk

Należy go nakładać kilka razy dziennie przez 15-20 minut

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) - takie jak ibuprofen

Zmniejsz ból i obrzęk

Może być stosowany jako tabletki lub maści

Nie jest skuteczny u wszystkich pacjentów

Zapewnij tylko chwilową ulgę

Może nie być odpowiedni dla pacjentów z astmą, nadciśnieniem lub chorobą nerek

Możliwe skutki uboczne, w tym problemy z przewodem pokarmowym

Inne leki przeciwbólowe, takie jak paracetamol

Bezpieczniejsze niż NLPZ

Nie zmniejsza obrzęków

Pomaga kontrolować ból i poprawiać funkcjonowanie dotkniętego stawu

Może powodować ból mięśni lub pogorszyć uszkodzenie ścięgien, jeśli nie jest odpowiednio prowadzony

Może łagodzić ból przez kilka tygodni

Może być łączony z miejscowymi środkami znieczulającymi w celu złagodzenia bólu

Nie można zrobić więcej niż 3 zastrzyki w tym samym obszarze

Może powodować zerwanie ścięgien, przebarwienia i ścieńczenie skóry

Zapewnij tylko tymczasowe złagodzenie objawów

Nie jest skuteczny u wszystkich pacjentów

Niszczy złogi wapnia w patologii kostniejącej

Może zmniejszyć ból

Zwiększa ryzyko zerwania ścięgna

Może powodować przejściową bolesność, zaczerwienienie i obrzęk skóry

Poprawia stan u większości pacjentów

Może być opcją leczenia ciężkiej tendinozy, gdy metody zachowawcze okazały się nieskuteczne

Zagrożenia obejmują powikłania infekcyjne, blizny i zerwanie ścięgien

Pełne wyleczenie trwa tygodnie lub miesiące

Zapobieganie tendinozie

Poniższe wskazówki mogą pomóc zminimalizować ryzyko urazu ścięgna:

  1. Rozgrzej mięśnie przed aktywnością fizyczną lub sportem..
  2. Używaj odpowiedniego sprzętu sportowego.
  3. Popraw swoją technikę ćwiczeń z profesjonalnym trenerem.
  4. Nie ćwicz poza swoimi możliwościami fizycznymi.
  5. Staraj się unikać powtarzających się ruchów i rób regularne przerwy na odpoczynek.

Prognoza

Rokowanie w przypadku ścięgien jest stosunkowo korzystne.

W początkowej fazie choroby leczenie trwa około 6-8 tygodni, przy przewlekłej ścięgien - 3-6 miesięcy.

Około 80% pacjentów wraca do zdrowia całkowicie.

Jak leczyć tendinozę?

Ból mięśni, kości i ścięgien zawsze był uważany za pobudkę. Wskazuje to na poważną rozwijającą się chorobę. Jednym z nich jest tendinoza..

Co to jest tendinoza?

Tendinosis to różne objawy zmian dystroficznych w okolicy mięśni ścięgien, gdzie przyczepiają się do kości..

Tendinosis objawia się naruszeniem ruchu w zapalonym stawie i silnym bólem, szczególnie podczas ruchu, aw spoczynku prawie nie ma bólu. Niebezpieczna tendinoza z urazem, w którym mięsień zostaje zerwany z kości.

Objawy:

  • zespół bólowy objawia się tylko podczas ruchu;
  • ból nie jest odczuwalny w spoczynku;
  • kiedy dotykasz chorego stawu, odczuwasz ból i dyskomfort;
  • skóra w okolicy dotkniętego stawu jest przekrwiona, ścięgno jest zagęszczone;
  • wzrost temperatury ciała;
  • podczas wykonywania ruchu słychać trzaski i chrupanie dotkniętego stawu.

Rodzaje:

  • Łokieć tenisisty. Dotyczy to ścięgien prostowników nadgarstka. Choroba objawia się bólem w okolicy łokcia promieniującym do barku i zewnętrznej części przedramienia. Może wystąpić osłabienie ręki, trudności w podnoszeniu filiżanek, podczas uścisku dłoni i podczas wyciskania prania;
  • Ręka gracza baseballu. Dotyczy to mięśni i prostowników biorących udział w rotacji przedramienia. Występuje bolesne uczucie na środku łokcia, gdy ręka jest zgięta w dół i wywierany jest na nią nacisk
  • Choroba Kervaina. To jest ścięgna kciuka. Kiedy kciuk jest wyciągnięty i odciągnięty na bok, pojawia się ból. Podczas odczuwania kciuka pojawia się ból, a także gdy jest połączony z małym palcem;
  • Tendinoza rzepki. Inna patologia nazywa się kolanem skoczka. Więzadła w tym obszarze odpowiadają za wyprostowanie nogi i utrzymanie jej w pozycji wyprostowanej. W tym obszarze ścięgna są narażone na duże obciążenia. W większości przypadków dotknięta jest noga, która jest szarpana. Ale obie kończyny mogą być dotknięte w tym samym czasie.

Choroba rozwija się w trzech etapach:

  1. Na pierwszym etapie praktycznie nie ma objawów, z wyjątkiem nagłych i gwałtownych ruchów;
  2. Występuje ból w okolicy kolana, obrzęk i obrzęk w okolicy ścięgna;
  3. Powikłanie tej tendinozy jest uważane za oddzielenie rzepki.

Rozpoznanie ustala się po badaniu wstępnym, także po dodatkowym badaniu RTG lub MR. Leczenie zależy od ciężkości powstałej patologii, a leczenie zachowawcze może pomóc w pierwszych dwóch etapach..

Trzeci etap jest głównie wskaźnikiem interwencji chirurgicznej:

  • Ścięgno mięśnia czworogłowego uda. Identyczny z objawami rzepki, ale w większym stopniu występuje u sportowców po 30 latach;
  • Zapalenie ścięgna piszczelowego. Zaatakowany jest mięsień piszczelowy i pojawiają się bóle ścięgna, pięty i stopy. Może to być skomplikowane przez płaskostopie i rozwój ostrogi piętowej. Bolesne odczucia nasilają się podczas biegania i podnoszenia ciężarów;
  • Tendinoza stawu biodrowego. Ta patologia dotyka głównie sportowców i ludzi po 40 latach..

Istnieją trzy główne etapy tendinozy w okolicy miednicy:

  1. Ścięgno przywodziciela długiego. Ten mięsień przyczepia się do kości miednicy. Podczas urazu pojawia się silny ból, gdy noga jest odciągnięta na bok. Ruchy pacjenta stają się ograniczone;
  2. Ilium - ścięgno lędźwiowe. Znacznie trudniej jest go zidentyfikować. Pacjentowi trudno jest oprzeć się na nodze podczas chodzenia. Ból rozprzestrzenia się na całej długości nogi i promieniuje w dół brzucha;
  3. Abducens tendinosis. Ból jest zlokalizowany w zewnętrznej części uda.

Leczenie tego typu ścięgien przebiega według zwykłego schematu, jak we wszystkich innych typach choroby. Podczas snu zaleca się położyć poduszkę pod bólem uda. Wykonuj także ćwiczenia rozciągające mięśnie.

  • Ścięgno barku. Najczęściej dotyczy to mięśnia nadgrzebieniowego. Nieleczona reszta mięśni ramion może być zaangażowana w proces zapalny. Sportowcy są podatni na patologię, ludzie podnoszący ciężkie przedmioty i upadający na wyciągniętą rękę. Ból i pulsowanie pojawia się w przedramieniu.

Powody:

  • przy mocnych i ciężkich treningach mięśnie nie są w stanie zregenerować się i odpocząć, a mikroskopijne uszkodzenia powstałe w wyniku wysiłku prowadzą do rozwoju przewlekłego urazu;
  • zwiększony nacisk na ścięgna;
  • obszary zwyrodnienia w okolicy ścięgien;
  • osadzanie się soli wapniowych;
  • zwyrodnienie ścięgien i chrząstki w tłuszcz;
  • infekcje bakteryjne;
  • buty na obcasie;
  • skrzywienie postawy;
  • reakcje alergiczne na leki;
  • obniżona odporność;
  • artretyzm.

Tendinosis może rozwinąć się w każdym wieku i w tym samym stosunku, zarówno u kobiet, jak iu mężczyzn. Ale sportowcy i osoby powyżej 40 roku życia są zagrożone. W tym okresie więzadła słabną i są najbardziej podatne na urazy..

Diagnostyka

Rozpoznanie stawia się na podstawie wywiadu pacjenta, dolegliwości te wiążą się ze zwiększonym stresem, szczególnie u sportowców. Podczas badania lekarz bada ścięgna i mięśnie. Wykonuje test oceny bólu dla ruchu i odpoczynku.

Ponadto specjalista zaleca wykonanie zdjęcia rentgenowskiego lub tomografii komputerowej uszkodzonego obszaru ścięgna i mięśnia.

Leczenie

Traumatolodzy leczą pacjenta.

Istnieją dwa główne sposoby leczenia:

  • konserwatywny;
  • operacyjny.

Konserwatywne metody leczenia obejmują:

  • odpoczynek w łóżku lub na oddziale;
  • wyeliminować wszelkie obciążenia ścięgien i mięśni. Konieczne jest całkowite unieruchomienie stawu. Pomoże to złagodzić stan pacjenta i złagodzić próg bólu;
  • nadać kończynom podwyższoną pozycję;
  • nałożenie ciasnych bandaży;
  • wprowadzenie leków przeciwzapalnych i przeciwbólowych. Pacjentowi przepisuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne. Pomogą zmniejszyć produkcję moderatorów stanu zapalnego, zmniejszając w ten sposób stan zapalny i ból. Takie leki są przepisywane w postaci zastrzyków lub maści. Nie możesz przyjmować leków z tej grupy przez długi czas, aby uniknąć rozwoju poważnych powikłań związanych z pracą żołądka i jelit;
  • przy zakaźnej tendinozie wskazane są antybiotyki. Mogą być przepisane tylko przez specjalistę, pod kontrolą analiz i ogólnego stanu pacjenta.
  • procedury fizyczne;
  • kompleks gimnastyki leczniczej;
  • stosowanie żeli i maści w celu złagodzenia obrzęku, bólu i stanu zapalnego w uszkodzonym miejscu;
  • branie kąpieli mineralnych;
  • leczenie błotem;
  • rehabilitacja.

Leczenie choroby jest długotrwałe i wymaga cierpliwości i uwagi. Konserwatywna metoda leczenia może trwać do półtora miesiąca, po zabiegu rekonwalescencja jest dłuższa.

Interwencja operacyjna

W bardziej zaawansowanej postaci ścięgien wskazana jest interwencja chirurgiczna. Podczas operacji wycina się obszary ze zmienionymi tkankami. W przyszłości zaleca się operacje plastyczne i odbudowę ścięgien.

Leczenie środkami ludowymi

Tradycyjne metody w połączeniu z tradycyjną medycyną dają bardzo pozytywny efekt w leczeniu ścięgien. W przypadku zapalenia ścięgien zaleca się wypicie nalewki z orzechów włoskich.

Jest przygotowywany przy użyciu następującej technologii:

  • musisz wziąć szklankę przegród wykonanych z zielonych orzechów i napełnić je litrami alkoholu medycznego;
  • następnie umieść roztwór w ciemnym miejscu na trzy tygodnie;
  • gdy nalewka z orzecha jest gotowa, należy ją przyjmować trzy razy dziennie, jedną łyżkę stołową;
  • przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się ze specjalistą.

Pomocny będzie również wywar z owoców czeremchy. Musisz wziąć szklankę suszonych owoców, trzy szklanki surowego i zalać szklanką wrzącej wody. Gotuj wszystko w łaźni wodnej przez 20 minut. Weź 20 ml bulionu przed posiłkami.

Prognozy

Rehabilitacja trwa długo i zależy od stopnia interwencji. Przebieg działań rehabilitacyjnych może trwać od 3 do 6 miesięcy.

Głównym zadaniem jest rozciągnięcie i rozwinięcie siły operowanego ścięgna. Ogólnie rokowanie jest zawsze korzystne, ale w rzadkich przypadkach może dojść do nawrotu.

Zapobieganie:

  • przed rozpoczęciem ćwiczeń fizycznych należy rozgrzać i rozciągnąć mięśnie;
  • nie zaleca się poddawania jednego miejsca obciążeniu przez długi czas;
  • staraj się unikać podnoszenia ciężarów;
  • nie wykonuj gwałtownych ruchów;
  • jeść zbilansowane;
  • dodaj do diety dużą ilość warzyw i owoców;
  • dobrze jest dodawać kurkuminę do potraw jako przyprawę.

Najważniejszym objawem ścięgna jest bolesność podczas ruchów obejmujących chore ścięgno. Ponadto pacjent może nie wykazywać więcej dolegliwości, ale ból powoduje dyskomfort i uniemożliwia pełne życie..

Aby wykluczyć inne patologie, pacjentowi wyznacza się pełne badanie. Zgodnie z wynikami, które można dokładnie zdiagnozować i przepisać leczenie.

Istnieje kilka poważnych powikłań ścięgien.

Jest to ścięgno kostniejące, które występuje, gdy w uszkodzonej tkance łącznej odkłada się sól.

Również zespół tunelowy, który występuje przy patologii nadgarstka, gdy nerwy są ściskane przez ścięgna.

Tylko terminowa diagnoza i leczenie pomogą sportowcowi wrócić do pełni życia i osiągnąć wysokie wyniki..

Wszystkie duże obciążenia podczas treningu są obarczone rozwojem tendinozy, która może skończyć się pod koniec kariery sportowca.

Konieczne jest prawidłowe rozłożenie nie tylko aktywności fizycznej, ale także czasu trwania treningu. Szczególnie konieczne jest przestrzeganie wszystkich zaleceń specjalisty po przejściu leczenia. Wszystkie metody rehabilitacji polegają na przywróceniu pracy więzadeł i ścięgien.

To jest główna przyczyna rozwoju ścięgien. Złożone spożycie tradycyjnej medycyny i środków ludowych daje doskonały i szybki efekt w leczeniu choroby.

Tendinoza ścięgien i stawów - co to jest i jak leczyć

W początkowej fazie ścięgien nie ma objawów dystrofii ścięgien i więzadeł mięśniowych, pacjent może odczuwać jedynie niewielki dyskomfort w dotkniętym obszarze, w tej strefie pogarsza się plastyczność ruchowa. Niszczenie tkanek z powodu ciągłego ruchu następuje szybko, dlatego często ludzie widzą oznaki patologii i udają się do lekarza z silnym naruszeniem anatomii ścięgien i więzadeł. Leczenie ścięgien obejmuje całkowite unieruchomienie dotkniętego obszaru, fizjoterapię, leki i okłady.

Istnieją dwa główne typy ścięgien: pourazowe (powysiłkowe) i reumatyczne. Pierwsza jest typowa dla profesjonalnych sportowców, pracowników kopalń, budów i ładowarek, którzy często cierpią z powodu intensywnych urazów wysiłkowych stawów, ścięgien, skręceń mięśni..

Reumatyczne zapalenie ścięgien jest następstwem dny moczanowej - choroby metabolicznej, naruszenia metabolizmu puryn, w którym kwas moczowy lub sole artretyzmu odkładają się w różnych tkankach organizmu - proces zapalny obejmujący części stawu, rzadziej narządy wewnętrzne i kości.

Który lekarz leczy tendinozę

Leczeniem tej patologii powinien zająć się traumatolog lub ortopeda; jeśli dotyczy to nie tylko tkanki łącznej, ale także tkanki kostnej, do terapii zostaje dołączony chirurg. Innym ważnym pracownikiem służby zdrowia jest fizjoterapeuta, ponieważ bez niego powrót pacjenta do zdrowia potrwa znacznie dłużej.

Przyczyny tendinozy

Po ustaleniu, czym jest tendinoza, możemy porozmawiać o możliwych przyczynach tej patologii. Istnieją trzy główne czynniki, które mogą wywołać zniszczenie tkanki łącznej:

  • sporty wyczynowe;
  • ciężka praca fizyczna;
  • długotrwałe obciążenia statyczne.

Największy odsetek pacjentów z tendinozą to zawodowi sportowcy, którzy codziennie lub co drugi dzień spędzają ponad 2 godziny na treningu, będąc stale w stanie aktywności fizycznej. Ruch jest integralną częścią życia, pomaga w utrzymaniu zdrowego ciała, ale organizm ludzki nie jest przystosowany do tak dużych obciążeń, jakie spoczywają na uczestnikach „wielkiego sportu”.

Po kilku latach u przedstawicieli różnych jego gatunków pojawiają się problemy zdrowotne, np. Tenisistki - ścięgna ścięgien stawu barkowego, łokciowego i nadgarstka, piłkarze i biegacze - ścięgna krętarza większego kości udowej, piętowej i krzyżowej w kolanie.

Ciężka praca fizyczna to kolejny czynnik wywołujący tendynozę ścięgien, stawów lub tkanki kostnej. Grupa ryzyka obejmuje pracowników budowlanych, górników, pracowników przeprowadzkowych i przedstawicieli innych zawodów, które wymagają większego wysiłku. Ludzie, którzy dużo pracują w ogrodzie lub na plantacji, wiedzą z pierwszej ręki, czym jest ścięgno stawu kolanowego, biodra i barku.

Rozwój tej patologii nie zawsze wymaga dużego wysiłku fizycznego, gdyż ścięgna mięśni stawu barkowego, kości nadgarstka i przedramienia, więzadeł łokciowych wyprzedzają przedstawicieli zawodów „siedzących”: programistów, zecerów, szwaczek, artystów i pracowników biurowych. Wynika to z faktu, że mają dużo obciążeń statycznych, na przykład długotrwałe ściskanie myszy, igły lub ręki w dłoni, powtarzające się ruchy łokciem, ramieniem i ręką.

Objawy

Wśród objawów tendinozy powszechnych dla różnych lokalizacji i typów tkanek są:

  • ból podczas aktywności fizycznej, a ruchy bierne nie powodują dyskomfortu;
  • badanie palpacyjne tego obszaru powoduje dyskomfort u pacjenta;
  • w obszarze uszkodzonych tkanek temperatura ciała może być nieco wyższa niż ogólna;
  • przy ruchach obrotowych słychać trzaski, chrupanie.

To nie jest cała lista objawów tendinozy, istnieje wiele innych charakterystycznych dla określonych odmian tej choroby, zależą one od tego, jaką strukturę anatomiczną dotknięto.

Tendinoza stawu barkowego - „choroba rzucającego oszczepem” charakteryzuje się bólem barku podczas ruchów obrotowych lub „rzucających” ramienia. W późniejszych stadiach choroby, z powodu ciężkiej degradacji tkanek, dyskomfort pojawia się nawet przy braku aktywności. Objawy ścięgien mięśnia nadgrzebieniowego i ścięgien mięśnia dwugłowego mogą łączyć się w procesie niszczenia tkanek.

Przeprowadzki i budowniczowie są zaznajomieni z tendinozą kości ramiennej, która często nosi ciężkie przedmioty na plecach lub ramionach. Dyskomfort w tej strefie ma charakter „strzelający”, czasami pojawia się obrzęk lub opuchlizna pod koniec dnia pracy. Tendinoza mięśnia nadgrzebieniowego stawu barkowego jest odczuwalna w przypadkach, gdy z powodu dużego wysiłku fizycznego mięśnie często ulegają silnemu rozciągnięciu.

Zawodowi biegacze, skoczkowie, koszykarze czy siatkarze wiedzą, czym jest ścięgno piętowe i ścięgno Achillesa. Objawy tych patologii obejmują ostre bóle podczas chodzenia lub biegania, dyskomfort podczas przenoszenia ciężaru na dotkniętą nogę, obrzęk i zaczerwienienie w okolicy kostki. Oprócz pięty przedstawiciele tych sportów mają czasami ścięgno więzadła krzyżowego stawu kolanowego i biodrowego, w takich przypadkach nawet chodzenie przynosi spory dyskomfort, co pozwala zapomnieć o szybkich i gwałtownych ruchach.

Choroba Kerwena to patologia, z którą często spotykają się programiści i zecerowie, którzy spędzają ponad 5-6 godzin przy komputerze, aktywnie przesuwając palcami po klawiaturze. Objawami tej patologii są ból podczas zginania lub odwodzenia kciuka, dyskomfort podczas dotykania dłoni u nasady palców oraz obrzęk paliczków i opuszek..

Diagnostyka

Nie jest łatwo zdiagnozować patologię, ponieważ na jej początkowym etapie objawy pokrywają się z objawami siniaków lub łagodnego krwiaka. Pacjent powinien skonsultować się z traumatologiem lub ortopedą. Lekarz przeprowadzi wywiad - zespół objawów, zapozna się z aktywnością fizyczną i pracą pacjenta, po czym przeprowadzi badanie zewnętrzne i badanie palpacyjne obszaru problemowego.

Aby wyjaśnić diagnozę, przeprowadza się badanie przy użyciu promieniowania rentgenowskiego, rzadziej skanowania rezonansu magnetycznego. Na podstawie wszystkich tych procedur lekarz może dokładniej scharakteryzować problem i przepisać leczenie..

Leczenie ścięgien

Kompleks terapeutyczny obejmuje kilka głównych składników:

  • fizjoterapia i gimnastyka;
  • leki;
  • operacja.

Pierwszą i główną zasadą dla pacjentów z zaburzeniami zwyrodnieniowo-destrukcyjnymi jest zapewnienie pełnego odpoczynku i unieruchomienia uszkodzonego obszaru, ponieważ każda aktywność fizyczna przyspiesza niszczenie tkanek. Dobre samopoczucie pacjenta mogą poprawić zimne okłady, które należy stosować 2-3 razy dziennie przez 10-15 minut.

Leczenie ścięgien ścięgna Achillesa, stawu kolanowego i łokciowego oraz innych struktur często zaangażowanych podczas aktywności fizycznej nie obywa się bez fizjoterapii i ćwiczeń terapeutycznych, prowadzone są pod okiem fizjoterapeuty lub specjalnie przeszkolonego trenera.

Leki mogą być przeznaczone do użytku zewnętrznego i wewnętrznego. Do tych pierwszych należą maści i kremy o działaniu chłodzącym i przeciwobrzękowym, które należy nakładać miejscowo 2-3 razy dziennie. Leki doustne są potrzebne nie do leczenia pacjenta, ale do wyeliminowania nieprzyjemnych objawów: bólu (leki przeciwbólowe), stanów zapalnych (leki przeciwzapalne) i zwiększonej kruchości tkanek (kompleksy witaminowo-mineralne).

Tendynoza stawu biodrowego, kości udowej i rzepki rzadko jest leczona za pomocą interwencji chirurgicznej, podczas której wykonuje się plastykę dotkniętych tkanek lub w przypadku poważnego zniszczenia zostaną one zastąpione implantami.

Komplikacje

Bez szybkiej terapii tendinoza może powodować komplikacje, takie jak:

  • zapalenie ścięgien i pochwy - ostre lub przewlekłe zapalenie torebki stawowej i otaczających tkanek, któremu towarzyszy silny zespół bólowy;
  • kostniejąca tendinoza - odkładanie się soli różnych metali w dotkniętych tkankach, wywołane upośledzeniem krążenia krwi i przepływu limfy w tej strefie;
  • zespół tunelowy - ucisk zakończeń nerwowych w okolicy nadgarstka z powodu ciężkiego obrzęku tkanek.

Zapobieganie

Tendinosis stawu biodrowego i innych struktur anatomicznych można uniknąć, przestrzegając zasad profilaktyki:

  • przed jakąkolwiek aktywnością fizyczną należy ćwiczyć przez 10-15 minut, napinając nie tylko mięśnie, ale także stawy;
  • ciężary należy podnosić bez szarpnięć, płynnym ruchem;
  • w przypadku rozciągnięcia mięśni lub uszkodzenia stawów należy koniecznie odpocząć przez kilka dni, zastosować zimne okłady lub zastosować maść chłodzącą;
  • po urazach, skręceniach i stłuczeniach warto wykluczyć intensywne obciążenia na 2-3 tygodnie, aż tkanki zostaną całkowicie odbudowane;
  • aktywność fizyczną należy przeplatać z okresami odpoczynku.

Jak odróżnić ścięgna od zapalenia ścięgien

Główna różnica między zapaleniem ścięgien a zapaleniem ścięgien polega na tym, że chorobie tej towarzyszy silny proces zapalny w rozkładających się tkankach, więc te dwa stany wymagają innego leczenia. Bóle w pierwszej patologii mają ostry, palący charakter, podczas gdy w drugim są tępe, obolałe, rzadko strzelają. Zapaleniu ścięgna towarzyszy silny obrzęk i zaczerwienienie w obszarze dotkniętej tkanki.

Przedstawiciele różnych zawodów mogą borykać się z tendinozą; nie tylko ciężka aktywność fizyczna, ale także długotrwały stres statyczny może być czynnikami prowokującymi. Leczenie choroby na wczesnym etapie nie jest trudne, ale pacjenci często ignorują pierwsze objawy schorzenia i udają się do lekarza z już zauważalną degradacją tkanek. Aby uniknąć tendinozy, osoby zagrożone powinny pamiętać o metodach profilaktyki, ponieważ są one proste, ale pozwalają zachować zdrowe stawy i więzadła.




Metoda leczeniaKorzyściniedogodności