Główny

Torticollis

Dorsopatia kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego: co to jest i jak się ją leczy

W przypadku uporczywego bólu pleców, dyskomfortu lub bólu, często można usłyszeć diagnozę: „Dorsopatia”. Co to jest i jak pozbyć się nieprzyjemnych objawów? Odpowiedzi znajdziesz w naszym artykule. Powiemy Ci, jakie ćwiczenia musisz wykonać, aby usunąć ból. Porównajmy zalety i wady wszystkich klasycznych metod leczenia. Czas na przeczytanie artykułu: 5-6 minut, spędź go pożytecznie!

Zadowolony

Ważny! Ból pleców często wskazuje na poważny stan zdrowia.

Może to prowadzić do nieodwracalnych zmian w organizmie..

Co oznacza dorsopatia lędźwiowo-krzyżowa? To jest termin zbiorowy. Wskazuje na obecność patologii kręgosłupa i może być spowodowana wieloma chorobami.

Warto zauważyć, że w 80-85 i więcej procent przypadków zmiany patologiczne wpływają na odcinek lędźwiowy..

Ból pleców pojawia się, gdy:

  • Osteochondroza;
  • Skrzywienie kręgosłupa;
  • Naruszenie stabilności kręgów;
  • Występ, przepuklina dysku.

Zespół przewlekłego bólu często rozwija się z powodu urazów lub zaburzeń strukturalnych kręgosłupa. Proces upośledzenia ruchomości kręgosłupa jest kolejnym powodem pojawienia się zespołu bólowego.

Wraz z rozwojem patologii następuje zmiana w strukturze narządów wewnętrznych..

Objawy dorsopatii

Jak każda inna choroba, dorsopatia lędźwiowo-krzyżowa charakteryzuje się określonymi objawami.

Jakie objawy charakteryzują dorsopatię?

Pierwsze objawy to ból kręgosłupa lędźwiowego. W hotelu lędźwiowo-krzyżowym może pojawić się tępy ból. Często ten objaw objawia się w czasie ruchu lub po wysiłku fizycznym..

Kolejnym objawem jest lumbago. Inną nazwą tego objawu jest lumbago.

Rozwija ostry ból przy nagłych ruchach, kichaniu. Okresowo ból może rozprzestrzeniać się na kończyny dolne. W takiej sytuacji osoba będzie starała się jak najszybciej przenieść ciężar ciała pacjenta na zdrową nogę..

Tępe bóle mogą promieniować do mięśnia pośladkowego, stają się silniejsze, jeśli osoba stoi. W niektórych przypadkach pacjent może mieć kulawiznę.

Podczas wykonywania ruchów obrotowych ciała lub schylania się, odczucia bólu są zaostrzone.

Na pojawienie się nieprzyjemnych objawów może mieć wpływ zmiana pogody.

  1. Skurcze mięśni łydek;
  2. Drętwienie jednej lub obu kończyn dolnych;
  3. Upośledzona mobilność w dolnej części pleców;
  4. Pozycja wymuszona - niemożliwe do pełnego wyprostowania.

Choroba przebiega w kilku etapach rozwoju, zwykle wyróżnia się trzy.

Pierwszy. Patologia występuje w krążku międzykręgowym i objawia się lekkim uczuciem dyskomfortu. Wiele osób cierpiących na taką chorobę może w ogóle z niej nie rezygnować. Trudno jest wykryć początkowy etap. Aby dokonać prawidłowej diagnozy, stosuje się diagnostykę instrumentalną.

Druga. Powstaje proces zapalny. Zapalenie zaczyna się rozprzestrzeniać, rozwija się zespół korzeniowy. Upośledzona ruchliwość kręgów - odległość między nimi staje się znacznie mniejsza. To wywiera nacisk na nerwy i naczynia krwionośne. Wypływ płynu limfatycznego jest utrudniony, co prowadzi do miejscowego obrzęku.

Trzeci. Objawem jest pojawienie się wypukłości międzykręgowej lub przepukliny. Towarzyszy temu silny ból pleców. Możliwa skrzywienie kręgosłupa w postaci lordozy, kifozy lub skoliozy.

Jeśli pojawią się jakiekolwiek objawy, należy natychmiast udać się do specjalisty.

Tylko lekarz może postawić prawidłową diagnozę i przepisać skuteczny przebieg terapii.

Dorsopatia okolicy lędźwiowo-krzyżowej: przyczyny choroby

Jakie są przyczyny pojawienia się dorsopatii?

Zajmijmy się tym problemem.

Najczęstszą przyczyną patologii jest obecność przewlekłych chorób kręgosłupa..

Ponadto wyróżnia się szereg warunków wstępnych:

  • Obciążenia długotrwałe, głównie statyczne i asymetryczne;
  • Irracjonalne ćwiczenia na siłowni bez instruktora;
  • Nadwaga;
  • Spożycie alkoholu;
  • Nieregularna i niezrównoważona dieta;
  • Hipodynamia;
  • Dziedziczna predyspozycja.

Wszystkie powyższe przyczyny prowadzą do skrzywienia kręgosłupa, upośledzenia ruchomości. Oprócz tego powstaje proces zapalenia zakończeń nerwowych..

Ważne: Dorsopatia może powodować niepełnosprawność.

Zwykle choroba objawia się przez 40-45 lat. Objawy mogą pojawić się w młodym wieku.

Kto jest zagrożony?

Często cierpią ludzie, których praca wiąże się ze stałą, wymuszoną pozycją ciała. W takim przypadku kręgosłup doświadcza statycznego lub dynamicznego przeciążenia.

Są to następujące zawody:

  • Prawie wszyscy pracownicy biurowi;
  • Lekarze polikliniki;
  • Kasy;
  • Pracownicy socjalni MFC;
  • Urzędnicy.

Do tej kategorii można również zaliczyć uczniów: uczniów, studentów. Często siedzą przy stole 8 godzin lub więcej. Siedząca praca przyczynia się do złej postawy, pojawia się dyskomfort, dolna część pleców zaczyna boleć.

Kiedy istnieje dziedziczna predyspozycja do chorób układu kostnego, skrzywienie i zaburzenia kręgosłupa zaczną się rozwijać wystarczająco wcześnie. W rezultacie pojawiają się bóle..

Niezbilansowana dieta może prowadzić do niedożywienia krążków. Wczesne starzenie się chrząstki i rozwój choroby.

Istnieje duże ryzyko wystąpienia choroby grzbietowej lędźwiowo-krzyżowej u osoby po urazie kręgosłupa. Ważny jest również chroniczny uraz aparatu podtrzymującego..

Ta grupa obejmuje:

  • Profesjonalni atleci;
  • Sporty ekstremalne (snowboard, parkour, spadochroniarstwo itp.);
  • Podnoszenie ciężarów.

Osoby z chorobami przewlekłymi, takimi jak cukrzyca, dysfunkcja przytarczyc, dyslipidemia również mają ryzyko rozwoju patologii..

Obejrzyj film szczegółowo opisujący przyczyny, objawy i leczenie dorsopatii:

Dorsopatia lędźwiowo-krzyżowa: rozpoznanie

Dorsopatię można łatwo rozpoznać we wczesnych stadiach rozwoju. Wymaga to badania ogólnego i instrumentalnego. Należy umówić się na wizytę u specjalisty: neurologa.

Podczas pierwszej wizyty lekarz bada pacjenta. W przypadku dorsopatii specjalista wykryje charakterystyczne objawy choroby.

Pacjent skarży się na ból w dolnej części pleców. W takim przypadku osoba będzie szukać pozycji, w której będzie tak wygodna, jak to tylko możliwe..

Lekarz poczuje bolesny obszar. W tym obszarze zostanie zauważone zwiększone napięcie mięśniowe. Po zbadaniu przez lekarza zalecana jest dodatkowa diagnostyka.

Jedną z głównych metod jest prześwietlenie kręgosłupa. Odbywa się w kilku projekcjach.

Ponadto wyznaczyć:

  1. Tomografię komputerową;
  2. Rezonans magnetyczny;
  3. Electroneuromyography.

Diagnoza za pomocą ENMG wykrywa obecność zaciśniętego nerwu.

Wszystkie powyższe metody diagnostyczne są stosowane jako dodatkowe. Po postawieniu diagnozy należy udać się do lekarza. Na podstawie wyników diagnoza zostanie potwierdzona i zalecony zostanie przebieg leczenia.

Leczenie dorsopatii

Gdy pojawią się pierwsze oznaki dyskomfortu lub bólu pleców, zdecydowanie powinieneś podjąć skuteczne działania. Możesz iść do lekarza i wziąć lekarstwa.

Jaki lekarz specjalizuje się w leczeniu kręgosłupa?

Jeśli odczuwasz dyskomfort lub ból pleców, możesz odwiedzić następujących specjalistów:

  • Neuropatolog;
  • Ortopeda;
  • Traumatolog;
  • Kręgarz;
  • Osteopata.

Po zbadaniu i postawieniu diagnozy zalecany jest przebieg terapii.

Jak leczyć dorsopatię?

W ramach leczenia można przepisać zarówno leki, jak i różnego rodzaju fizyczne ćwiczenia terapeutyczne. Kompleks jest opracowywany przez lekarza prowadzącego lub instruktora, biorąc pod uwagę stopień uszkodzenia i możliwości ludzkiego ciała.

Aby uzyskać dobry efekt, możesz użyć specjalnych symulatorów. Przywracają napięcie mięśniowe, wpływają na przyczyny choroby.

Rozważ główne rodzaje leczenia dorsopatii.

Przebieg leczenia z reguły przebiega w sposób złożony. W tym samym czasie można stosować leki, ćwiczenia fizyczne, fizjoterapię.

Farmakoterapia

Stosuje się leki łagodzące stany zapalne. Wszystkie fundusze należy wykorzystywać pod nadzorem lekarza. Maści i żele pomagają złagodzić ból.

Jeśli ból jest bardzo silny, przepisuję leki niesteroidowe w postaci zastrzyków.

Ponieważ stosowane są leki:

  1. Ketoprofen;
  2. Ibuprofen;
  3. Diklofenak;
  4. Meloksykam;
  5. Celecoxibs.

Lekarz może przepisać stosowanie leków hormonalnych. Wykonywane są zastrzyki dostawowe i blokady. W tym celu stosuje się Diprospan..

Należy pamiętać, że wszystkie leki mają znaczące skutki uboczne..

Przyjmowanie niektórych leków nie wyeliminuje całkowicie choroby, w tym celu należy zastosować inne metody.

Zabieg fizjoterapeutyczny

Fizjoterapia jest dobrym uzupełnieniem leków. Przydziel kilka metod leczenia.

Obejmują one:

  • Elektroforeza;
  • Terapia laserowa;
  • Masaż;
  • Terapia elektropulsacyjna.

Wszystkie te zabiegi pomagają przywrócić kręgosłup i jego funkcje. Jeśli przyczyną dorsopatii jest osteochondroza, zaleca się stosowanie UHF. Masaż stosowany jest najczęściej jako kurs.

Aby wesprzeć kręgosłup i poprawić kondycję, pomogą ćwiczenia zdrowotne. Gimnastyka lecznicza jest pokazywana osobom w każdym wieku. Pomaga złagodzić ból w dole pleców.

Uwaga!

Nie należy uprawiać gimnastyki z zaostrzeniami, obecnością „lumbago”

Po ustąpieniu bólu należy rozpocząć zajęcia.

Kompleksy ćwiczeń wellness pomagają radzić sobie z chorobą.

Szczegółowy przykład leczenia dorsopatii za pomocą ćwiczeń można zobaczyć w tym filmie:

Profilaktyka dorsopatii

W celach profilaktycznych możesz codziennie uprawiać gimnastykę lub ćwiczenia. Należy pamiętać, że każde obciążenie kręgosłupa musi być dozowane. Aby uniknąć bólu krzyża, należy wybrać odpowiednią postawę do pracy, prowadzić aktywny tryb życia, do spania wybrać twarde materace ortopedyczne.

Maszyna do ćwiczeń Drevmass

Skutecznie radzi sobie z bólami pleców, może być stosowany w profilaktyce i leczeniu dorsopatii. Stosowany w sanatoriach, ośrodkach rehabilitacyjnych lub w domu. Może być stosowany w celach leczniczych zarówno przez dzieci, jak i dorosłych..

Ważne! Ćwiczenia poprawiają ukrwienie kręgosłupa i pomagają go rozciągnąć. Urządzenie tworzy prawidłową ramę mięśniową.

  • Ból krzyża zaczął cię niepokoić?
  • Upośledzona aktywność motoryczna, ruchliwość w dolnej części pleców?
  • Nie wiem, jak radzić sobie z dyskomfortem?

Rozwiązanie tych problemów jest dość łatwe!

Oczywiście możesz uczęszczać na drogie kursy masażu lub fizjoterapii. Albo siedzieć cały czas na lekach przeciwbólowych.

Lub możesz po prostu ćwiczyć przez 5-10 minut dziennie i zadbać o zdrowie pleców.

Zadbaj o swoje zdrowie, a plecy będą Ci wdzięczne!

Twój zespół Drevmass

Dorsopatia: przyczyny i leczenie dorsopatii w domu

Co to jest dorsopatia?

Dorsopathy (z łac. Dorsum - back) to uogólniona nazwa różnych patologii kręgosłupa, tkanek miękkich pleców (mięśnie przykręgosłupowe, więzadła itp.).

Uogólniającym objawem różnych typów dorsopatii są zespoły bólowe tułowia (szyjki macicy, pleców, dolnej części pleców), niezwiązane z chorobami narządów wewnętrznych. Przyczyną bólu w dorsopatii są choroby zwyrodnieniowo-dystroficzne kręgosłupa, a także uszkodzenia tkanek miękkich pleców (mięśnie przykręgosłupowe, więzadła itp.). Główne objawy to ból pleców i ograniczona ruchomość kręgosłupa.

Dorsopatie charakteryzują się przewlekłym przebiegiem z zaostrzeniem zespołu bólowego.

Klasyfikacja dorsopatii

Dorsopatia może być spowodowana procesami zwyrodnieniowymi i zapalnymi w różnych strukturach kręgosłupa: krążku międzykręgowym, stawach międzykręgowych, więzadłach kręgosłupa, mięśniach przykręgowych. Zaangażowanie w proces korzeni lub rdzenia kręgowego daje ogniskowe objawy neurologiczne.

Zgodnie z międzynarodowymi standardami wszystkie typy dorsopatii można podzielić na trzy duże grupy:

  • deformujące dorsopatie - patologiczne deformacje kręgosłupa spowodowane zmianami dystroficznymi krążków międzykręgowych (bez naruszenia integralności pierścienia włóknistego, bez wypukłości i przepuklin jądra miażdżystego). Do tej grupy zaliczamy lordozę, kifozę, skoliozę, kręgozmyk (przemieszczenie jednego z kręgów względem drugiego), osteochondrozę i podwichnięcie;
  • spondylopatie - obejmuje wszystkie rodzaje spondylopatii zapalnych, zwyrodnieniowych i pourazowych;
  • inne dorsopatie to dorsopatie dyskogenne z postępującymi zmianami zwyrodnieniowo-dystroficznymi krążków międzykręgowych (pierścienia włóknistego i jądra miażdżystego) z wypukłościami, przepuklinami międzykręgowymi, a także różnego rodzaju bólami grzbietowymi, tj. zespoły bólowe szyi, tułowia i kończyn bez przemieszczenia krążków międzykręgowych, bez dysfunkcji korzeni kręgosłupa lub rdzenia kręgowego.

Lokalizacja dorsopatii

W zależności od lokalizacji dostępne są:

  • dorsopatia kręgosłupa szyjnego,
  • dorsopatia kręgosłupa lędźwiowego,
  • dorsopatia kręgosłupa piersiowego

Wielu lekarzy stosuje takie miejscowe objawy syndromowe, jak radikulopatia, bóle szyjki macicy, lumbodynia, bóle klatki piersiowej, rwa kulszowa..

Objawy dorsopatii.

Główne objawy dorsopatii to:

  • ciągły ból pleców, napięcie i bolesność po stronie zmiany w mięśniach szyi, obręczy barkowej, pleców i kończyn;
  • zwiększony ból przy nagłych ruchach, wysiłku fizycznym, podnoszeniu ciężarów, kaszlu i kichaniu;
  • uczucie drętwienia i bóle kończyn, niedowład (upośledzona wrażliwość), osłabienie mięśni (do paraliżu), ze zmniejszonymi odruchami i hipotrofią mięśni rąk i / lub nóg;
  • skurcze mięśni, ograniczona ruchliwość, zmniejszony zakres ruchu;
  • miejscowe zmiany w tkankach miękkich: naczyniowe, dystroficzne, neuromio- i neuroosteofibroza.

W zależności od lokalizacji dorsopatii możliwe są następujące objawy:

  • z dorsopatią kręgosłupa szyjnego: bóle ramion, barków, bóle głowy. Mogą również wystąpić skargi na hałas w głowie, zawroty głowy, migające „muchy”, kolorowe plamki przed oczami. W połączeniu z pulsującym bólem głowy sugeruje to tak zwany „zespół tętnic kręgowych” (jedno z powikłań dorsopatii szyjnej).
  • z dorsopatią kręgosłupa piersiowego: ból w klatce piersiowej, w okolicy serca i innych narządów wewnętrznych;
  • z dorsopatią kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego: ból pleców, promieniujący do kości krzyżowej, kończyn dolnych, czasem do narządów miednicy;
  • z uszkodzeniem korzeni nerwowych (przepuklina krążków międzykręgowych, osteochondroza, kręgozmyk, spondyloartroza): ostry ból i upośledzenie wrażliwości, hipotrofia, niedociśnienie, osłabienie mięśni unerwionych, osłabienie odruchów.

Zgodnie z mechanizmem bólu w dorsopatii można wyróżnić następujące rodzaje bólu:

  • ból miejscowy - zwykle stały, z lokalizacją w okolicy uszkodzenia kręgosłupa, zmienia się w zależności od pozycji ciała;
  • ból odbity (projekcyjny) - bliski naturze miejscowej, ale rozprzestrzenia się wzdłuż dotkniętego nerwu;
  • ból neuropatyczny (korzeniowy) - „ból przeszywający”, może być tępy, bolesny, ale podczas ruchu, a także kaszlu, kichania znacznie nasila się i staje się ostry („lumbago”). Możliwe zaburzenia czucia, hipotrofia, niedociśnienie, osłabienie mięśni unerwionych, osłabienie odruchów.
  • ból inny niż korzeń - ból spowodowany skurczem mięśni, hipertoniczność mięśni (ból psychogenny).

Kliniczne objawy dorsopatii

Klinicznie dorsopatia objawia się:

  • zespół odruchowy (90% przypadków)
  • zespół kompresji (5-10% przypadków).

Zespoły odruchowe w dorsopatii (tonik mięśniowy, nerwowo-naczyniowy i neurodystroficzny) powstają w wyniku podrażnienia receptorów bólowych w mięśniach pleców w wyniku działania jakichkolwiek czynników patologicznych (naruszenie, zapalenie lub podrażnienie) i towarzyszy im odruchowy skurcz mięśni. Jednak sam skurcz mięśni jest przyczyną dodatkowego impulsu bólowego, powodując błędne koło „ból - skurcz mięśni - ból”.

Zespoły uciskowe w dorsopatii są spowodowane mechanicznym działaniem wypukłości przepukliny, narośli kostnych lub innej patologicznej struktury na korzeniach, rdzeniu kręgowym lub naczyniach. W związku z tym zespoły uciskowe dzieli się na korzeniowe (radikulopatia - naruszenie korzenia nerwu rdzeniowego), kręgosłupa (mielopatia - ucisk rdzenia kręgowego) i nerwowo-naczyniowe (ucisk tętnicy kręgowej).

Jeśli chodzi o mielopatię, częściej obserwuje się ją w odcinku szyjnym, rzadziej w odcinku lędźwiowo-krzyżowym..

Ból mięśniowo-powięziowy w przebiegu dorsopatii

W diagnostyce dorsopatii często bagatelizuje się rolę zespołów bólowych mięśniowo-powięziowych (zapalenie lub bóle mięśni, dotykające 35–85% populacji). Istota zespołu bólu mięśniowo-powięziowego polega na tym, że mięsień cierpi przede wszystkim, a nie po zaburzeniach morfologicznych lub czynnościowych kręgosłupa. W patologicznym procesie mogą brać udział dowolne mięśnie lub grupy mięśni.

Jedną z najczęstszych przyczyn bólu mięśniowo-powięziowego jest ostre nadmierne rozciągnięcie mięśni. Zwykle pacjent dokładnie pamięta, jaki ruch lub czynność spowodowała ból. Ponadto zapalenie mięśni może rozwinąć się na tle ciągłego przeciążenia grupy mięśni lub hipotermii.

Aby zdiagnozować zespół bólu mięśniowo-powięziowego, należy zidentyfikować następujące objawy kliniczne:

  • przy badaniu palpacyjnym mięsień jest spazmatyczny;
  • w obrębie mięśnia spazmatycznego wyraźnie zaznaczono strefy jeszcze większego zagęszczenia mięśni - punkty spustowe, które są szczególnie bolesne.

Przyczyny dorsopatii

Najczęstszymi przyczynami dorsopatii są:

  • osteochondroza kręgosłupa - zmiany zwyrodnieniowe krążków międzykręgowych z następowymi deformacjami trzonów kręgów sąsiednich (spondyloza), stawów międzykręgowych (spondyloartroza) i aparatu więzadłowego kręgosłupa;
  • zespoły mięśniowo-powięziowe

Powstaniu i rozwojowi dorsopatii sprzyjają:

  • hipodynamia (niska aktywność fizyczna);
  • procesy zwyrodnieniowo-dystroficzne kręgosłupa i przyległych tkanek, spowodowane czynnikami zewnętrznymi i zmianami związanymi z wiekiem (osteochondroza);
  • naruszenie postawy (skolioza, kifoskolioza, pochylenie);
  • częste przeziębienia, otyłość, choroby przewodu pokarmowego, monotonne lub złe odżywianie;
  • nadużywanie alkoholu, palenie i uzależnienie od smażonych, wędzonych potraw, marynat, przypraw i potraw bogatych w bazy purynowe
  • ciągła praca w niesprzyjających warunkach atmosferycznych, gdy niska temperatura łączy się z dużą wilgotnością powietrza;
  • wibracja;
  • niewidoczne nierównomierne obciążenie kręgosłupa spowodowane działaniem różnych czynników (na przykład niewłaściwa pozycja kręgosłupa podczas pracy i innych codziennych czynności);
  • długie przebywanie ciała w niewygodnych fizjologicznie pozycjach: wielogodzinne siedzenie pochylone przy biurku w szkole, instytucie, w domu, w pracy - w samochodzie, przy komputerze, przy desce kreślarskiej, stanie przy maszynie, za ladą itp..
  • dziedziczność (dziedziczna predyspozycja realizowana jest poprzez cechy budowy somatogennej, psychogennej, hormonalnej, immunologicznej, biochemicznej, w tym tkanki łącznej (chrzęstnej)).

Na pierwszym miejscu pod względem częstości występowania są zmiany w odcinku lędźwiowo-krzyżowym (60-80%), a na drugim kręgosłup szyjny (ok. 10%).

Leczenie dorsopatii

Rzadko wymagane jest chirurgiczne leczenie dorsopatii. Leczenie dorsopatii i jej powikłań przeprowadza się zwykle metodami zachowawczymi, których celem jest eliminacja zespołu bólowego, dysfunkcji kręgosłupa i zapobieganie postępowi zmian dystroficznych w strukturach kręgosłupa.

Sposób leczenia dorsopatii w każdym przypadku zależy od przyczyny i nasilenia zespołów bólowych. Optymalne jest podejście zintegrowane, oparte na połączeniu różnych metod leczenia. Właściwy dobór technik pozwala osiągnąć najbardziej trwałe rezultaty.

W leczeniu dorsopatii stosuje się następujące leki i metody leczenia:

  • niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) - stosowane są w ostrej fazie w celu zmniejszenia bólu i stłumienia procesów zapalnych w okolicy zajętych kręgów;
  • środki zwiotczające mięśnie - stosowane przy silnych skurczach mięśni, rozluźniających napięte mięśnie pleców, znacznie zmniejszają ból;
  • leczenie trakcyjne dorsopatii (leczenie trakcyjne). Przy zastosowaniu tej metody leczenia dorsopatii dochodzi do rozciągnięcia tkanek przykręgosłupowych, więzadeł, mięśni, w wyniku czego odległość między poszczególnymi kręgami wzrasta o 1-4 mm (średnio o 1,5 mm). W przypadku ucisku korzenia nerwu lub naczyń krwionośnych w kanale kręgowym przez przepuklinę dysku lub osteofit, trakcja pomaga zmniejszyć ucisk lub całkowicie go wyeliminować;
  • środki uspokajające są również zalecane w leczeniu dorsopatii, ponieważ ciągły ból prowadzi do napięcia nerwowego i zmęczenia. Ponadto środki uspokajające mogą zmniejszać psychogenne skurcze mięśni;
  • w leczeniu dorsopatii przepisuje się różne rodzaje zabiegów fizjoterapeutycznych (promieniowanie ultrafioletowe, darsonwalizacja, elektroforeza, fonoforeza, ekspozycja na pole magnetyczne, ultradźwięki, prądy diadynamiczne, prysznic podwodny, masaż, aplikacje błotne itp.);
  • znaleźć zastosowanie w leczeniu dorsopatii, terapii manualnej, akupunkturze;
  • po złagodzeniu bólu w leczeniu dorsopatii zaleca się stosowanie leków przyspieszających procesy regeneracyjne - biogennych stymulantów, witamin z grupy B, leków anabolicznych, leków naczyniowych (poprawiających odżywienie korzeni nerwowych i ukrwienie kręgosłupa). Na tym etapie ćwiczenia fizjoterapeutyczne są bardzo przydatne..

Należy pamiętać, że NLPZ, leki przeciwbólowe, przeciwskurczowe stosowane w leczeniu dorsopatii są skuteczne, ale przy dłuższym stosowaniu mogą zaszkodzić organizmowi. W przypadku niektórych chorób żołądkowo-jelitowych wiele z tych leków jest generalnie przeciwwskazanych..

Dlatego bardzo ważnym zadaniem jest zminimalizowanie skutków ubocznych, a co za tym idzie szkody dla organizmu, bez zmniejszania skuteczności leczenia. Może w tym pomóc lek nowej generacji - znieczulający, przeciwzapalny plaster leczniczy NANOPLAST forte.

Leczenie dorsopatii leczniczym plastrem przeciwzapalnym NANOPLAST forte

Leczniczy przeciwbólowy plaster przeciwzapalny NANOPLAST forte wykazał się dużą skutecznością w leczeniu wielu typów dorsopatii.

Dzięki równoczesnemu działaniu dwóch czynników fizjoterapeutycznych - głębokiego, łagodnie rozgrzewającego ciepła promieniowania podczerwonego oraz działania pola magnetycznego o specjalnie dobranej charakterystyce - ten innowacyjny lek pozwala złagodzić ból i stany zapalne, poprawić krążenie w dotkniętym obszarze, zmniejszyć dawkę środków przeciwbólowych i przeciwzapalnych.

Leczniczy przeciwbólowy plaster przeciwzapalny NANOPLAST forte może być stosowany zarówno w kompleksowym leczeniu dorsopatii, jak i w monoterapii wielu typów dorsopatii. Plaster nakłada się na odcinek szyjny, piersiowy lub lędźwiowy - w zależności od rodzaju schorzenia i umiejscowienia bólu.

Aby złagodzić ostre objawy w leczeniu dorsopatii, plaster medyczny stosuje się od 3 do 5 dni. Czas trwania leczenia wynosi od 9 dni. Zwykle zaleca się stosowanie plastra leczniczego rano o godzinie 12, ale można go nakleić wieczorem..

Wysoka skuteczność, unikalny skład, długotrwały (do 12 godzin!) Efekt terapeutyczny, łatwość stosowania i przystępna cena sprawiają, że NANOPLAST forte jest środkiem z wyboru w leczeniu większości typów dorsopatii o różnej etiologii..

Dorsopatia

Informacje ogólne, czym jest ta choroba?

Współczesna medycyna, zbiorczo określając „dorsopatię”, łączy różne schorzenia kręgosłupa i przyległych tkanek miękkich, których główne negatywne objawy przejawiają się w odruchowym zespole bólowym kręgosłupa, któremu towarzyszą różne powikłania o charakterze neurologicznym. Kod ICD-10 dla dorsopatii jest zakodowany w alfanumerycznym zakresie M40-M54, co samo w sobie implikuje wiele procesów patologicznych, do których odnosi się ta koncepcja. W różnym stopniu nasilenia objawy dorsopatii odczuwa około 70-90% światowej populacji po 35-40 latach, a około 20-25% wszystkich ludzi cierpi na przewlekłą postać tego bolesnego stanu z okresowymi etapami ostrego zaostrzenia i względnego spokoju.

Patogeneza

Dorsopatia nie jest chorobą niezależną, ale na ogół jest tylko zespołem zespołów kręgowych (wywodzących się z kręgosłupa) i / lub pozakręgowych (rozwijających się w miękkich tkankach kręgosłupa), które pojawiają się u ludzi z powodu różnych patologii kręgosłupa. Jeśli przetłumaczymy ten termin z łaciny (dorsum - back, patiia - disease), to będzie to oznaczało „chorobę pleców”, która automatycznie wysuwa na pierwszy plan zespół bólowy, którego mechanizmy rozwoju w tym przypadku mogą być bardzo zróżnicowane. Zatem patogeneza dorsopatii będzie determinowana obecnością jednej lub drugiej pierwotnej choroby u pacjenta i ciężkości jej przebiegu..

W praktyce medycznej wyróżnia się trzy główne typy procesów zwyrodnieniowych kręgosłupa, które są bezpośrednio związane z dorsopatią, a mianowicie: spondyloza, osteochondroza, spondyloartroza. Te patomorfologiczne warianty chorób kręgosłupa mogą występować oddzielnie od siebie lub łączyć się ze sobą.

Spondyloza

Choroba kręgosłupa, która deformuje strukturę powierzchniową kręgów przez rodzaj narośli kręgosłupa lub innych występów na nich, która występuje z powodu patologicznego wzrostu tkanki kostnej w tym obszarze. Ze względu na powstawanie spondylozy pewna część kręgosłupa zostaje unieruchomiona, która następnie ulega znacznemu przeciążeniu, co prowadzi do podrażnienia włókien nerwowych w więzadłach przykręgowych, a co za tym idzie do bólu.

Osteochondroza

Najczęstsza choroba kręgosłupa we wszystkich kategoriach wiekowych, polegająca na zwyrodnieniu i znacznym spadku wysokości krążka międzykręgowego, któremu towarzyszy stwardnienie powierzchni zajętych kręgów i wzrost osteofitów wzdłuż ich krawędzi. Poddana zmianom osteochondrotycznym tkanka chrzęstna segmentów ruchu kręgosłupa stopniowo ulega degeneracji i nabiera cech kości. Dysk stwardniały na skutek utraty naturalnej wilgoci znacznie się zmniejsza i przestaje służyć jako amortyzator przestrzeni międzykręgowej. W rezultacie patologicznie zmienione krawędzie kręgów lub powstałe w wyniku przepukliny dyski zaczynają uciskać najbliższe zakończenia nerwowe, które reagują na to zespołem bólowym i szeregiem zjawisk neurologicznych..

Spondyloartroza

Ten bolesny stan jest szczególną postacią choroby, takiej jak choroba zwyrodnieniowa stawów i jest niejednorodnym typem patologii kręgosłupa, podczas którego zwyrodnieniom ulegają wszystkie elementy stawów międzykręgowych i pobliskich tkanek (chrząstka, torebka, kość podchrzęstna, mięśnie okołostawowe, więzadła itp.). W wyniku takiej uogólnionej zmiany powstają bolesne odczucia w problematycznym obszarze pleców (najczęściej miejscowe), które negatywnie wpływają na jakość życia pacjenta..

Typowe problemy z kręgosłupem

W niektórych przypadkach przyczyną powstawania dorsopatii może być podrażnienie nocyceptorów zlokalizowanych w strukturach tkanek przykręgosłupowych (błony, więzadła, mięśnie, torebki okołostawowe). Dość często, z powodu trwających przewlekłych procesów zapalnych, powstają uszczelnienia powięziowe, ogniska miofibrozy i strefy spustowe, innymi słowy, pojawia się charakterystyczny zespół mięśniowo-powięziowy, któremu towarzyszy ból i skurcz mięśni w odpowiedzi na pobudzenie punktów spustowych. Wszystko to może być wynikiem zarówno aktywności fizycznej (podnoszenie ciężarów, uprawianie sportu, ciężka praca itp.), Jak i bierności fizycznej (długotrwałe siedzenie przy stole, praca w niewygodnej pozycji itp.) Pacjenta, a nawet efekt częstych sytuacji stresowych. W przypadku braku odpowiedniej terapii celowanej występuje późniejsza przewlekłość podobnego procesu patologicznego..

Często dorsopatii kręgosłupa towarzyszą zespoły odruchowe wywodzące się z tylnego więzadła podłużnego kręgosłupa, którego nocyceptory są drażnione produktami zapalenia z zajętego obszaru kręgosłupa. W tym przypadku dochodzi do zablokowania problematycznego sektora motorycznego kręgosłupa z powodu ciągłego skurczu mięśni, który z kolei jest przyczyną bólu. W ten sposób w ramach dorsopatii powstaje patologiczne błędne koło, w którym ból kręgosłupa prowadzi do skurczu najbliższych mięśni, na który również reaguje ból. Im dłużej trwa taki bolesny proces, tym trudniejsze jest później jego leczenie i tym więcej dołącza się do niego zespołów odruchowych. Podobne zespoły mogą być nerwowo-naczyniowe, mięśniowo-tonizujące i neurodystroficzne (np. Okołostawowa łopatka barku).

Często dorsopatiom towarzyszą zespoły uciskowe wynikające z mechanicznej mikrourazów przez osteofity brzeżne, przepukliny międzykręgowe i inne patologiczne formacje samego rdzenia kręgowego, jego błon, korzeni nerwowych, a także pobliskich naczyń. W zależności od unieruchomionych tkanek kręgosłupa lub przykręgosłupowych, kliniczne objawy takich zespołów ucisku mogą mieć charakter rdzeniowy (zespół objawów mielopatycznych z wieloma objawami neurologicznymi), korzeniowy (radikulopatia z silnym bólem i zaburzeniami neurologicznymi) lub nerwowo-naczyniowy (patologie takie jak zespół tętnicy kręgowej).

Klasyfikacja

Zgodnie z klasyfikacją międzynarodową wszystkie odmiany istniejących dorsopatii są podzielone na 3 szerokie grupy, a mianowicie:

  • deformujące dorsopatie - stany patologiczne kręgosłupa spowodowane jego deformacją (kifoza, skolioza, lordoza itp.) i / lub dystroficzne zmiany krążków międzykręgowych, przebiegające bez tworzenia wypukłości i przepuklin (niepowikłana osteochondroza, kręgozmyk itp.);
  • spondylopatia - choroby kręgosłupa bezpośrednio związane z naruszeniem naturalnej struktury kostnej kręgów (zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, choroba zwyrodnieniowa stawów, choroba zwyrodnieniowa stawów, reumatoidalne zapalenie stawów itp.);
  • inne dorsopatie - głównie patologie dyskogenne z degeneracyjno-dystroficzną postępującą degeneracją krążków międzykręgowych z objawami wypukłości i przepuklin, a także różne postacie bólu grzbietowego (zespoły bólowe o różnej lokalizacji).

Wraz z klasyfikacją międzynarodową często stosuje się następującą kategoryzację tego stanu patologicznego:

  • dorsopatia kręgowa (pierwotna) - bezpośrednio wszystkie zmiany zwyrodnieniowe zachodzące w strukturze kręgosłupa;
  • dorsopatia pozakręgowa (wtórna) - zaburzenia w tkankach miękkich otaczających kręgosłup (więzadła, mięśnie itp.), które występują z różnych przyczyn (anomalie, urazy, guzy itp.).

Zgodnie z mechanizmem powstawania i rozwoju zespołu bólowego wyróżnia się następujące typy dorsopatii:

  • miejscowy - z reguły ból nieustannie ścigający pacjenta, odczuwany przez niego w obszarze dotkniętych tą lub inną chorobą segmentów ruchu kręgosłupa i zmieniający się w zależności od pozycji ciała;
  • projekcja (odbicie) - z natury bolesność podobna do bólu miejscowego, który jest odczuwany wzdłuż całego dotkniętego nerwu i jego gałęzi;
  • korzeniowy (neuropatyczny) - ostry ból o charakterze „strzelania” (potocznie często nazywany „lumbago”), który pojawia się nagle przy każdym ruchu pleców, podnoszeniu ciężarów, kichaniu, silnym kaszlu itp.;
  • niekorzeniowy - zespół bólowy najczęściej pochodzenia mięśniowego, który rozwija się w wyniku hipertoniczności mięśni kręgosłupa (dotyczy to również bólu psychogennego).

Inna klasyfikacja dorsopatii służy do wskazania lokalizacji istniejącego procesu patologicznego. Ogólnie rzecz biorąc, istnieją 3 główne lokalizacje:

  • dorsopatia szyjna - dotyczy kręgosłupa w odcinku jego 7 kręgów szyjnych z częstym zajęciem górnych odcinków ruchu kręgosłupa odcinka piersiowego w procesie patologicznym;
  • dorsopatia piersiowa jest najrzadszym rodzajem patologii kręgów, które rozwijają się na poziomie 12 największych kręgów piersiowych;
  • dorsopatia lędźwiowa jest najczęstszym miejscowym stanem patologicznym kręgosłupa, obejmującym jeden lub więcej z 5 kręgów lędźwiowych (może również rozprzestrzeniać się na odcinek krzyżowo-guziczny kręgosłupa).

W praktyce klinicznej często rozpoznaje się również postacie mieszane tego patologicznego stanu kręgosłupa, na przykład dorsopatię kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego lub dorsopatię kręgosłupa szyjno-piersiowego..

Powody

Wśród głównych przyczyn powstawania zaburzeń patologicznych w budowie kręgosłupa i / lub otaczających go tkanek miękkich lekarze wyróżniają:

  • anomalie (wrodzone i nabyte) tworzenia kręgosłupa i / lub mięśni grzbietu;
  • nadmierna masa ciała (otyłość);
  • urazy kręgosłupa (w tym trwałe mikrourazy spowodowane sportem);
  • zmiany związane z wiekiem;
  • zaburzenia immunologiczne i zaburzenia endokrynologiczne;
  • zwiększone obciążenia fizyczne;
  • siedzący (głównie siedzący) tryb życia;
  • naruszenia naturalnej postawy;
  • nieodpowiednie odżywianie (niedobór witamin / minerałów) i niewystarczający reżim picia;
  • częsta hipotermia ciała;
  • procesy zakaźne;
  • złe nawyki;
  • zakłócenia w procesie metabolicznym;
  • częste stresujące sytuacje.

Objawy

Ogólnie rzecz biorąc, negatywne objawy wszystkich dorsopatii mogą objawiać się:

  • uporczywe lub nawracające bóle (o różnym nasileniu) w okolicy problemowego odcinka pleców;
  • pierwotna bolesność i napięcie mięśni z dotkniętego obszaru pleców z możliwym wtórnym rozprzestrzenianiem się tych wrażeń na kończyny i / lub narządy wewnętrzne;
  • nasilony zespół bólowy podczas wysiłku fizycznego, nagłe ruchy, długotrwała monotonna pozycja ciała, kichanie, kaszel itp.;
  • uczucie bólu i drętwienia kończyn, osłabienie mięśni (aż do zaniku mięśni i paraliżu), niedowład (zaburzenia wrażliwości), osłabienie odruchów;
  • skurcz mięśni pleców i ograniczenie ruchomości obszaru problemowego;
  • naruszenie funkcjonalności niektórych narządów wewnętrznych (w ciężkich przypadkach).

W zależności od początkowej lokalizacji jednego lub innego procesu patologicznego można zauważyć następujące objawy dorsopatii:

Dorsopatia szyjna

Dorsopatie kręgosłupa szyjnego i szyjno-piersiowego objawiają się głównie ograniczoną ruchomością i bólem szyi (szyjki macicy / szyjki macicy), w niektórych przypadkach promieniowaniem do kończyn górnych i / lub głowy. Ze względu na częste zaangażowanie naczyń szyjnych w proces patologiczny możliwe jest naruszenie intensywności odżywiania mózgu, co prowadzi do wystąpienia zawrotów głowy, bólów głowy potylicy, zaburzeń słuchu, wzroku. Możesz również odczuwać przeciążenie mięśni obręczy barkowej, osłabienie ramion, drętwienie palców.

Choroba grzbietowa klatki piersiowej

Przeważnie objawia się bólem i skurczem mięśni w środkowej części pleców, czasami oddawanymi dłoniom. Wraz z postępem istniejącego procesu patologicznego zespół bólowy może rozprzestrzenić się do jamy klatki piersiowej i brzucha. Ból typu neuralgii międzyżebrowej i bólu klatki piersiowej może naśladować choroby serca i / lub płuc, a nawet powodować zaburzenia czynnościowe tych narządów.

Dorsopatia lędźwiowa

W przypadku dorsopatii kręgosłupa lędźwiowego i lędźwiowo-krzyżowego ból jest zlokalizowany w dolnej części pleców (lumbago / lumbodynia), może promieniować do kości krzyżowej i uda (ból kulszowy lędźwi) i dalej do kończyn dolnych wzdłuż nerwu kulszowego (rwa kulszowa). W tym przypadku często cierpi na wrażliwość i wydajność mięśni nóg. Czasami objawy bólowe i spastyczne obejmują narządy jamy brzusznej i miednicy małej, co staje się przyczyną zaburzeń funkcji odpowiednich narządów (np. Zaburzenia oddawania moczu).

Analizy i diagnostyka

Jak wspomniano wcześniej, ten stan chorobowy nie jest autonomiczną jednostką nozologiczną, dlatego rozpoznanie dorsopatii może być uzasadnione jedynie jako wstępne. W trakcie dalszego badania stanu kręgosłupa pacjenta diagnosta (kręgowiec, ortopeda, neurolog) jest zobowiązany do ustalenia dokładnej przyczyny bólu i innych objawów negatywnych oraz postawienia właściwej im diagnozy. W zależności od tego pacjentowi zostanie zalecona dalsza terapia w przypadku określonej choroby kręgosłupa lub sąsiadujących tkanek miękkich.

W trakcie kompleksowej diagnostyki pacjenta z dorsopatią zgłaszającego się po pomoc lekarską przeprowadza się następujące badania i zabiegi:

  • wstępne badanie pacjenta z wyjaśnieniem jego wywiadu i wszystkich istniejących dolegliwości;
  • badanie dotykowe struktury kręgosłupa i mięśni pleców;
  • diagnostyka fizyczna pod kątem funkcjonalności kręgosłupa (pochylenia, skręty itp.) oraz reszty układu mięśniowo-szkieletowego (głównie rąk i nóg);
  • badanie neurologiczne w celu określenia negatywnych objawów układu nerwowego oddalonego od kręgosłupa;
  • różne rodzaje badań radiograficznych (radiografia funkcjonalna, radiografia kontrastowa itp.);
  • Diagnostyka CT lub MRI;
  • immunologiczne, biochemiczne i inne wymagane badania krwi;
  • elektrokardiografia i USG naczyń krwionośnych (w celu wykluczenia patologii sercowo-naczyniowych);
  • nakłucie lędźwiowe, biopsja stawu i inne podobne badania (w razie potrzeby).

Leczenie dorsopatii

Leczenie wszystkich bolesnych schorzeń kręgosłupa, które łączy termin „dorsopatia”, oznacza leczenie pierwotnej choroby, która doprowadziła do wystąpienia pewnych negatywnych objawów. W takim przypadku taktyki terapeutyczne dobierane są indywidualnie, na podstawie opracowanych schematów leczenia dla określonej patologii. W każdej konkretnej sytuacji zastosowany sposób leczenia będzie zależał od przyczyny źródłowej, lokalizacji i nasilenia obserwowanego bólu oraz innych zespołów..

Za optymalne uważa się podejście zintegrowane, oparte na połączeniu różnych metod terapeutycznych, które przyniosą największą skuteczność i trwałe rezultaty. Ogólnie schemat leczenia głównych typów choroby grzbietowej jest następujący.

Leczenie dorsopatii kręgosłupa szyjnego:

  • leki łagodzące ból, objawy spastyczne i zapalne;
  • unieruchomienie szyi kołnierzem Shants lub innym podobnym przyrządem (w razie potrzeby);
  • leki normalizujące przepływ krwi w naczyniach kręgów szyjnych;
  • polepszenie metabolizmu i struktury samej tkanki chrzęstnej;
  • stosowanie fizjoterapii przyjaznej dla szyi, terapii manualnej i technik masażu;
  • lecznicza witaminizacja i mineralizacja tkanki kostnej kręgosłupa i mięśni pleców;
  • profilaktyczne stosowanie ćwiczeń fizjoterapeutycznych.

Leczenie dorsopatii kręgosłupa piersiowego:

  • leki łagodzące ból, objawy spastyczne i zapalne;
  • unieruchomienie okolicy klatki piersiowej za pomocą specjalnych gorsetów (w razie potrzeby);
  • leki normalizujące krążenie krwi w problematycznym odcinku piersiowym kręgosłupa;
  • trakcja trakcyjna kręgosłupa w okolicy klatki piersiowej;
  • polepszenie metabolizmu i struktury samej tkanki chrzęstnej;
  • stosowanie fizjoterapii, terapii manualnej i technik masażu odpowiednich dla oddziału klatki piersiowej;
  • lecznicza witaminizacja i mineralizacja tkanki kostnej kręgosłupa i mięśni pleców;
  • profilaktyczne stosowanie ćwiczeń fizjoterapeutycznych.

Leczenie dorsopatii kręgosłupa lędźwiowego:

  • leki łagodzące ból, objawy spastyczne i zapalne;
  • leżenie w łóżku (z silnym bólem);
  • unieruchomienie dolnej części pleców za pomocą specjalnych pasów (w razie potrzeby);
  • leki normalizujące krążenie krwi w problematycznej części dolnej części pleców;
  • trakcja trakcyjna kręgosłupa w okolicy lędźwiowej;
  • polepszenie metabolizmu i struktury samej tkanki chrzęstnej;
  • stosowanie fizjoterapii, terapii manualnej i technik masażu odpowiednich dla dolnej części pleców;
  • lecznicza witaminizacja i mineralizacja tkanki kostnej kręgosłupa i mięśni pleców;
  • profilaktyczne stosowanie ćwiczeń fizjoterapeutycznych.

Jak widać, podstawowy schemat terapii dorsopatii w dowolnej części kręgosłupa jest w zasadzie identyczny, a niektóre z jego niuansów będą bezpośrednio zależały od jednej lub drugiej pierwotnej choroby kręgosłupa rozpoznanej u pacjenta. To samo dotyczy leków stosowanych w procesie leczenia, wpływów manualnych, technik fizjoterapeutycznych i ćwiczeń ruchowych.

Lekarze

Kozhinova Alexandra Vadimovna

Delmar Arthur Spartakovich

Shvets Alexandra Alexandrovna

Leki

W przypadku większości istniejących patologii pleców takie leki są uwzględnione w schemacie leczenia.

Grupa narkotykowaNazwy lekówMechanizm działania leków
Ogólnoustrojowe NLPZ (doustne i do wstrzykiwań)
  • Indometacyna;
  • Ketoprofen;
  • Diklofenak;
  • Meloksykam;
  • Nimesulid;
  • Ibuprofen itp..
Pomagają złagodzić bolesne odczucia i obraz zapalny chorób kręgosłupa i / lub mięśni pleców.
Lokalne NLPZ (żele, maści, kremy)
  • Diklak;
  • Żel Fastum;
  • Długie;
  • Głęboka ulga;
  • Voltaren emulgel;
  • Finalgon itp..
Stosowane zewnętrznie miejscowo zmniejszają ból i stany zapalne..
Leki zwiotczające mięśnie (doustne i do wstrzykiwań)
  • Tyzanidyna;
  • Sirdalud;
  • Tolperyzon;
  • Tizalud itp..
Łagodzą istniejące skurcze mięśni pleców, a także napięcie mięśni kończyn.
Glukokortykoidy (postacie do wstrzykiwań)
  • Metipred;
  • Betametazon;
  • Prednizolon;
  • Solu-Medrol;
  • Celeston;
  • Diprospan itp..
Mają wyraźną skuteczność przeciwzapalną i są również stosowane razem z miejscowymi środkami znieczulającymi (na przykład nowokainą) w postaci „blokady” silnego bólu.
Hondoprotectors (doustne i do wstrzykiwań)
  • Alflutop;
  • Don;
  • Teraflex;
  • Gialgan;
  • Protecon;
  • Chondroityna itp.
Poprawia stan uszkodzonych tkanek chrzęstnych i pomaga przywrócić ich strukturę.
Leki rozszerzające naczynia krwionośne i leki metaboliczne (postacie do wstrzykiwań)
  • Trental;
  • Actovegin;
  • Cytoflawina;
  • Dialipon;
  • Berlition itp.
Normalizuje krążenie krwi w problematycznym obszarze pleców, poprawia odżywienie tkanek i procesy metaboliczne.
Witaminy z grupy B (doustne i do wstrzykiwań)
  • Neurobeks;
  • Neurovitan;
  • Milgamma itp..
Wspomagają odbudowę uszkodzonych tkanek nerwowych i mają ogólny wpływ wzmacniający na cały organizm ludzki.
Preparaty mineralne (formy doustne)
  • Osteovit;
  • Wapń D3-Nycomed itp..
Uzupełnij niedobory minerałów a przede wszystkim wapnia.
Inhibitory pompy protonowej (postacie doustne)
  • Omeprazol;
  • Rabeprazol;
  • Pantoprazol itp..
Chronią błonę śluzową przewodu pokarmowego przed negatywnym działaniem NLPZ i innych leków stosowanych w terapii.

W zależności od rozpoznanej choroby i sytuacji obserwowanej podczas leczenia, lekarz prowadzący może przepisać niektórym pacjentom inne leki. Na przykład leki przeciwdepresyjne (amitryptylina, fluoksetyna itp.), Antybiotyki (amoksycylina, lewofloksacyna itp.) Oraz inne, jego zdaniem, leki niezbędne w każdym przypadku.

Procedury i operacje

W zakresie nielekowych metod leczenia dorsopatii lekarz prowadzący może przepisać określonym pacjentom następujące procedury.

ProceduryMechanizm akcji
Terapia manualnaLekkie relaksujące techniki manualne sprzyjają rozluźnieniu mięśni pleców i płynnemu wyprostowi kręgosłupa. Muszą być wykonywane przez wyszkolonego specjalistę, aby nie pogorszyć istniejącej patologii kręgosłupa podczas manipulacji.
MasażTakie zabiegi mają na celu rozluźnienie i rozciągnięcie mięśni, a także poprawę krążenia i unerwienia w problematycznym obszarze pleców. Powinien być wykonywany delikatnie, przy minimalnym nacisku na kręgosłup. Oprócz zwykłego masażu rękami można zastosować akupresurę, hydromasaż, masaż wibracyjny, masaż próżniowy itp..
Trakcja trakcyjnaTrakcja kręgosłupa pozwala rozciągnąć dotknięte segmenty kręgosłupa, uwalniając w ten sposób wcześniej unieruchomiony nerw i inne tkanki. Ta procedura jest wykonywana przy użyciu specjalnego sprzętu medycznego, jeśli jest to wskazane. Najczęściej po trakcji pacjentowi zaleca się noszenie przez pewien czas ortez / pasów na plecy..
ElektroforezaElektroforeza w przypadku dorsopatii służy do niwelowania bólu i zaburzeń spastycznych w tkankach przykręgosłupowych. Ta technika fizjoterapeutyczna jest często wykonywana z udziałem leków, na przykład przeciwskurczowych (No-Shpa) lub znieczulających (Lidocaine).
Terapia ultradźwiękowaEkspozycja na ultradźwięki pomaga złagodzić obrzęk i stan zapalny w problematycznym obszarze pleców oraz zmniejszyć nasilenie bólu. Ponadto USG pomaga normalizować procesy metaboliczne w tkankach segmentów ruchu kręgosłupa, poprawiając ich odżywienie i mikrokrążenie krwi..
AkupunkturaZa pomocą efektu punktowego ze specjalnymi igłami na wrażliwych punktach ludzkiego ciała można osiągnąć efekt w zakresie eliminacji skurczów i bólu mięśni pleców, a także poprawienia ukrwienia i transmisji w nich impulsów nerwowych. Tylko doświadczony specjalista może prawidłowo przeprowadzić taką procedurę..
Terapia laserowaPoprzez głębokie wnikanie w tkanki kręgosłupa, ukierunkowane promieniowanie laserowe aktywuje procesy wymiany międzykomórkowej w strukturach kostnych i chrzęstnych, co prowadzi do ustania zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa i regeneracji dotkniętych nim dysków. Laseroterapia charakteryzuje się również skutecznością przeciwbólową, przeciwobrzękową i przeciwzapalną.
MagnetoterapiaDziałanie pola magnetycznego na tkankę pleców sprzyja osłabieniu zespołu bólowego, zmniejsza obrzęk i skurcz mięśni. W wyniku magnetoterapii następuje poprawa ukrwienia i odżywienia uszkodzonych tkanek, a następnie ich regeneracja..
Terapia ruchowaFizjoterapia jest uważana za niezbędną i najskuteczniejszą metodę leczenia dorsopatii, ponieważ najprawdopodobniej pozwoli uniknąć zaostrzeń patologii pleców w przyszłości. Zestaw ćwiczeń fizycznych zestawiany jest dla każdego pacjenta indywidualnie, w zależności od rozpoznanej u niego choroby i stopnia jej nasilenia. Głównym celem takiej gimnastyki jest wzmocnienie mięśni grzbietu, które później posłużą za solidną oprawę dla kręgosłupa. Ćwiczenia fizjoterapeutyczne powinny być wykonywane regularnie i pod nadzorem (przynajmniej pierwszy raz) doświadczonego instruktora. Obejmuje to również pływanie wzmacniające mięśnie pleców, które jest zalecane prawie wszystkim pacjentom z patologiami kręgosłupa..

Interwencja chirurgiczna w tkance pleców w przypadku różnych chorób grzbietowych wykonywana jest dość rzadko (mniej niż 1% wszystkich pacjentów) i tylko w sytuacjach skrajnie trudnych (duże przepukliny międzykręgowe, imponujące przemieszczenie kręgów itp.). Z reguły takie operacje sprowadzają się do usunięcia patologicznych tkanek (osteofitów, przepuklin itp.), Założenia implantów (na przykład sztucznego dysku) i / lub utrwalenia problematycznego obszaru kręgosłupa za pomocą specjalnych płytek.

Leczenie środkami ludowymi

W leczeniu dorsopatii za pomocą medycyny alternatywnej stosuje się najczęściej różnego rodzaju otarcia i okłady, które pomagają pozbyć się bólu i innych dolegliwości w plecach..

Szabla i wosk pszczeli

Weź 2 łyżki. l. wcześniej drobno posiekane ziele pięciornika i napełnij je 200 ml dowolnego oleju roślinnego (najlepiej nierafinowanego). Postaw rondel z masłem i szablą na małym ogniu i gotuj na wolnym ogniu przez około 30 minut, od czasu do czasu mieszając. Następnie przecedź bulion przez kilka warstw gazy, dodaj do niego 50 gramów wosku pszczelego i wszystko dokładnie wymieszaj. Tak przygotowaną maść wcierać dwa razy dziennie w dotknięte obszary pleców, aż do ustąpienia objawów negatywnych.

Czarna rzodkiewka

Zetrzyj surową czarną rzodkiewkę na średniej tarce i lekko wyciśnij, usuwając nadmiar płynu. Nasmaruj skórę na problematycznym obszarze pleców olejem roślinnym i nałóż na wierzch serwetkę z gazy. Rozłóż startą rzodkiewkę na jej powierzchni grubą warstwą, przykryj podobnym kawałkiem gazy i zawiń tę część ciała ciepłą szmatką (koc, szal puchowy itp.). Trzymaj taki kompres na skórze, aż wystąpi silne uczucie pieczenia. Następnie zdejmij kompres, wytrzyj miejsce aplikacji suchą serwetką i zawiń ponownie ciepłą szmatką..

Liliowy

Liliowy pospolity od dawna jest z powodzeniem stosowany w leczeniu bólu pleców. Aby przygotować ten produkt, weź około 0,5 szklanki świeżych kwiatów tej rośliny i napełnij je szklanym pojemnikiem 500 ml wódki. Przez 7-10 dni nalegaj na tę mieszaninę w ciemnym miejscu, a następnie przecedź przez gazę i użyj, jeśli to konieczne, jako wcierania. Po przetarciu liliowej nalewki z bolesnych miejsc na plecach najlepiej owinąć je w ciepłą szmatkę lub chwilę położyć pod kocem.

Olej jodłowy

Wśród olejków eterycznych olejek jodłowy wyróżnia się korzystnym działaniem na tkanki pleców i bolące stawy, działając rozpraszająco, przeciwzapalnie i przeciwbólowo. Jako najskuteczniejszy sposób stosowania tego środka, zaleca się wykonanie nim relaksującego masażu lub wcieranie w problematyczne miejsca pleców z dalszym nałożeniem na nie rozgrzewającego kompresu. Aby to zrobić, 5-8 kropli oleju jodłowego rozcieńcza się 10 ml oliwy z oliwek i stosuje przez 20-30 dni, jak opisano powyżej..

czosnek

Aby przygotować balsam czosnkowy, weź 300 gramów całkowicie obranych ząbków czosnku, posiekaj je maszynką do mięsa lub czosnkiem i umieść w ciemnym szklanym pojemniku. Następnie wlej 100 ml wódki i 500 ml octu jabłkowego do powstałego kleiku, szczelnie zamknij pojemnik pokrywką i nalegaj razem przez 3 tygodnie (od czasu do czasu wstrząsnąć). Po tym czasie nalewkę należy odcedzić i za jej pomocą nałożyć okłady, które należy trzymać na skórze do momentu odczucia silnego pieczenia..

Plastry miodowo-musztardowe

W środkowej warstwie na dotknięty obszar pleców nałóż świeży naturalny miód o płynnej konsystencji, przykryj go kilkoma warstwami gazy i na wierzch nałóż lekko zwilżony plaster musztardowy (w zależności od dotkniętego obszaru może ich być kilka). Owiń ten obszar pleców wełnianym szalikiem lub inną ciepłą szmatką i trzymaj kompres na skórze przez maksymalnie godzinę (aż zacznie kłuć). Po zdjęciu kompresu oczyść skórę wilgotną szmatką i spędzaj trochę czasu pod osłonami..

Mniszek lekarski

Niedawno zebrane kwiaty mniszka lekarskiego (około szklanki) przełożyć do szklanego pojemnika o pojemności 1 litra i zalać 500 ml wódki. Pojemnik szczelnie zamknąć pokrywką i odstawić w ciemnym miejscu na 10 dni do zaparzenia (od czasu do czasu wstrząsnąć). W przyszłości używaj nalewki do wcierania problematycznych obszarów pleców 3-4 razy dziennie.

Zapobieganie

Oddzielne rozróżnienie między pierwotną (zapobieganie chorobom pleców) i wtórną (zapobieganie zaostrzeniom i nawrotom istniejącej choroby) zapobieganie dorsopatiom.

  • ograniczenie nadmiernego wysiłku fizycznego na kręgosłup i mięśnie pleców;
  • regularne sporty amatorskie;
  • ogólny aktywny i zdrowy tryb życia;
  • regulacja masy własnej (zapobieganie otyłości);
  • dobre odżywianie pod względem spożycia wszystkich potrzebnych mu składników;
  • noszenie wygodnych lub ortopedycznych butów;
  • porzucenie wszystkich szkodliwych nawyków;
  • prawidłowa organizacja miejsca do nauki / pracy i spania;
  • zapobieganie urazom kręgosłupa i hipotermii organizmu;
  • skuteczna i terminowa terapia dla wszystkich rozwijających się bolesnych stanów.
  • co najmniej coroczne badanie przez lekarza;
  • regularne uprawianie gimnastyki leczniczej (w tym pływanie) stosownie do stanu zdrowia;
  • normalizacja masy ciała (w przypadku obecności otyłości);
  • dostosowanie diety;
  • eliminacja nadmiernego wysiłku fizycznego;
  • wzmocnienie i mineralizacja organizmu.

U dzieci

W ostatnim czasie dorastanie, a nawet dzieci z młodszej grupy wiekowej coraz częściej nawiedzają dorsopatie, co jest konsekwencją ich zmienionego trybu życia, polegającego na zmniejszeniu aktywności fizycznej i dłuższym przebywaniu w pozycji siedzącej (nauka, gry komputerowe itp.). W efekcie przede wszystkim cierpią mięśnie kręgosłupa i pleców dzieci, które w tym wieku są w fazie aktywnego wzrostu..

W przeciwieństwie do patologii kręgosłupa u dorosłych pacjentów, które często wymagają długotrwałej i wszechstronnej terapii, większość problemów z kręgosłupem w dzieciństwie rozwiązuje się poprzez regularną gimnastykę i odpowiednią organizację czasu wolnego i nauki. W takim przypadku najważniejsze jest, aby nie przegapić odpowiedniego momentu na rozpoczęcie leczenia i jak najwcześniej zasięgnąć pomocy medycznej..

Podczas ciąży

Przyda się również kobietom w ciąży, aby dowiedzieć się, czym jest dorsopatia kręgosłupa lędźwiowego, ponieważ to ona najczęściej martwi przyszłe matki w okresie ciąży. W szczególności dzieje się tak z powodu szybkiego przyrostu masy ciała, redystrybucji środka ciężkości i gwałtownej zmiany poziomu hormonów. Leczenie chorób grzbietowych kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego w ciąży jest skomplikowane, gdyż większość leków stosowanych w takiej terapii jest zabroniona w tym okresie życia kobiety. W takiej sytuacji z bólem pleców trzeba będzie przede wszystkim radzić sobie przy pomocy specjalnych ćwiczeń i nieagresywnych czynników zewnętrznych..

Konsekwencje i komplikacje

Ewentualne powikłania dorsopatii będą zależeć przede wszystkim od specyficznej choroby pleców pacjenta. Ogólnie rzecz biorąc, najbardziej znaczące negatywne konsekwencje patologii kręgosłupa występują w wyniku naruszenia naczyń krwionośnych kręgów, korzeni nerwowych i samego rdzenia kręgowego. Takie zaostrzenia w najbliższej przyszłości mogą powodować rozwój wielu poważnych stanów patologicznych (zanik mięśni, nadciśnienie, paraliż kończyn, zaburzenia trawienia, nietrzymanie moczu), a nawet doprowadzić do udaru.

Prognoza

Rokowanie w przebiegu dorsopatii zależy od faktycznie zdiagnozowanej choroby kręgosłupa i stopnia jej nasilenia, a zatem różni się w dość szerokim zakresie, od całkowitego wyzdrowienia pacjenta do ciężkiej niepełnosprawności.

Lista źródeł

  • Fedin A.I. Dorsopatie (klasyfikacja i diagnostyka). Atmosphere. Nervous Diseases, 2002, nr 2, 2-8.
  • Borenstein D. "Epidemiologia, etiologia, diagnostyka i leczenie bólu krzyża". Międzynarodowy Meditz. Dziennik 2000, nr 35, s. 36-42.
  • Alekseev V.V., Podchufarova E.V., Yakhno N.N. Algorytmy diagnostyki i leczenia pacjentów z zespołami bólowymi w okolicy lędźwiowo-krzyżowej // Ból. - 2006. - nr 2. - str. 29–37.
  • Bogacheva L.A. Ból pleców: poradnia, patogeneza, organizacja podstawowej opieki zdrowotnej: dis.... Doktor nauk medycznych. M., 1998.
  • Wayne A.M. Zespoły bólowe w praktyce neurologicznej. / JESTEM. Wayne, T.G. Voznesenskaya, A.B. Daniłow i inni - M.: MED press-inform, 2001. - 368s.

Edukacja: Ukończył Winnicki Narodowy Uniwersytet Medyczny im NI Pirogova, Wydział Farmaceutyczny, wyższe wykształcenie farmaceutyczne - specjalność „Farmaceuta”.

Doświadczenie zawodowe: Praca w sieci aptek „Konex” i „Bios-Media”, specjalizacja „Farmaceuta”. Praca w specjalności „Farmaceuta” w sieci aptek „Avicenna” w mieście Winnica.