Główny

Torticollis

Przepuklina lędźwiowa

Najczęstszym problemem kręgosłupa są przepukliny międzykręgowe, najczęściej dotyczy to kręgosłupa lędźwiowego, a zwłaszcza jego ostatnich odcinków. To on ma maksymalne obciążenie podczas podnoszenia ciężarów..

Kręgosłup lędźwiowy.

Uformowany przez błonę włóknistą i jądro miażdżyste krążek międzykręgowy znajduje się między kręgami, pełniąc głównie funkcję amortyzatora podczas ruchu. Z biegiem lat pod wpływem różnych czynników deformuje się. Rezultatem tego jest wysunięcie części jądra miażdżystego do kanału kręgowego i pęknięcie utrzymującej go włóknistej błony. Prowadzi to najpierw do powstania wypukłości, a następnie przepukliny dysku.

Struktura krążka międzykręgowego.

Około 45% przepuklin lędźwiowych występuje na poziomie L4 - L5. Najczęściej tylko przepuklina okolicy lędźwiowo-krzyżowej L5 - S1.

Przyczyny i objawy przepukliny L4-L5

Kręgi kręgosłupa lędźwiowego są większe niż pozostałe, a ich średnica przekracza wysokość. Wynika to z faktu, że kręgi grupy L, a zwłaszcza segment L4 - L5, stanowią lwią część obciążeń doświadczanych w ciągu dnia. Tylko gorset mięśniowy wspomaga kręgosłup.

Ale przy najmniejszym zaburzeniu odżywiania tkanek krążka międzykręgowego, zmianie jego struktury lub osłabieniu mięśni pleców, wielkość nacisku na niego wzrasta wprost proporcjonalnie do nasilenia istniejących zmian. Prowadzi to do powstania wypukłości, przepukliny krążka międzykręgowego L4 - L5.

Obraz MRI przepukliny dysku L4-L5.

Główną przyczyną rozwoju choroby jest osteochondroza. Może być również wywołane urazami, otyłością, deformacjami kręgosłupa itp..

  • okresowy lub uporczywy ból w okolicy lędźwiowej, wąsy lub uporczywy podczas chodzenia, obracania ciała, wypróżniania lub jedzenia;
  • napromienianie bólu bocznych powierzchni uda i podudzia;
  • zmniejszenie nasilenia zespołu bólowego w pozycji stojącej;
  • obrzęk kostek;
  • ostry ból w dolnej części pleców podczas podnoszenia wyprostowanej nogi w pozycji leżącej i jej natychmiastowa eliminacja podczas zginania tej samej nogi w kolanie;
  • zwiększone pocenie się, suchość skóry;
  • ogólne osłabienie, zawroty głowy.
Objawy osteochondrozy.

Mogą również występować inne towarzyszące objawy przepukliny L4 - L5. Ich charakter zależy od rodzaju utworzonego wypukłości..

Przepuklina L5 - L4 okolicy lędźwiowo-krzyżowej jest najniebezpieczniejsza ze wszystkich. Głównym zagrożeniem jego powstania jest wystąpienie ucisku nerwu L5, który odpowiada za unerwienie narządów miednicy i kończyn dolnych w okolicy podudzia. Może się to objawiać:

  • zmniejszona wrażliwość;
  • zmniejszenie możliwego zakresu ruchu;
  • niedowład lub paraliż ze stopniowym zanikiem mięśni;
  • mimowolne oddawanie moczu i / lub wypróżnianie;
  • zaburzenie erekcji.

W zależności od rodzaju występu może ucierpieć tylko jedna noga lub obie.

Ale dla współczesnej medycyny leczenie przepuklin międzykręgowych L4 - L5 nie jest trudne. W łagodnych przypadkach można poradzić sobie z problemem metodami zachowawczymi, ale w sytuacjach zaawansowanych lub przy powstawaniu przepuklin niektórych typów niemożliwe jest wyeliminowanie ryzyka powikłań i przyczyny bólu bez operacji usunięcia przepukliny.

Rodzaje przepuklin

W zależności od tego, w którym obszarze kanału kręgowego skierowany jest występ, rozróżnia się różne typy przepuklin.

Grzbietowy

Stanowią największe zagrożenie dla zdrowia ludzkiego, ponieważ znajdują się w projekcji rdzenia kręgowego i po osiągnięciu określonego rozmiaru mogą go zranić i spowodować odpowiednie zaburzenia. Przepuklinie grzbietowej towarzyszy zmniejszenie aż do całkowitej utraty wrażliwości kończyn dolnych, osłabienie mięśni, utrata kontroli nad oddawaniem moczu i wypróżnianiem, pogorszenie potencji. Objawy pojawiają się szybko i nasilają się w dużym tempie.

Foraminal

Powstaje w przedniej części kanału kręgowego w okolicy otworu otworowego, któremu towarzyszy ból tylko w miejscu jego umiejscowienia oraz pojawienie się lekkiego mrowienia podczas kaszlu, śmiechu, kichania itp..

Przepuklina czołowa - oznaczona żółtą linią.

Sanitariusz

Znajdują się po lewej lub prawej stronie dolnej lub górnej powierzchni pierścienia włóknistego, który jest obarczony kompresją włókien nerwowych. Prowadzi to do silnego bólu w dotkniętym obszarze, który może promieniować do pośladka z odpowiedniej strony, z tyłu trzciny i podudzia. Często jednym z pierwszych objawów przepukliny ratunkowej jest uczucie drętwienia nogi. Od strony zmiany odruchy ścięgien szybko zanikają, zmienia się chód.

Mediana

Wybrzuszenie tworzy się w kierunku przestrzeni między kręgami L4 - L5. Często jego powstawanie przebiega bezobjawowo, ale nie wyklucza się możliwości ucisku korzeni nerwowych i przemieszczenia zdrowych obszarów krążka międzykręgowego. Może to wywołać paraliż kończyn dolnych i dysfunkcję narządów miednicy. Często mediana przepukliny L4-L5 stwierdzana u sportowców.

Mediana (mediana) przepukliny dysku.

Rozproszony

Charakteryzują się porażką całego włóknistego pierścienia, który jest równomiernie rozciągnięty, w wyniku czego przepuklina zajmuje całą przestrzeń kanału kręgowego. Warunkiem jego rozwoju jest zaniedbana osteochondroza..

Ze względu na specyfikę umiejscowienia przepuklin tylnych L4-L5 przepukliny przednie częściej ulegają sekwestracji, to znaczy po zerwaniu włóknistego pierścienia pod wpływem nacisku ze strony sąsiednich trzonów kręgów część jądra miażdżystego zostaje oddzielona od krążka i migruje wzdłuż kanału kręgowego..

Towarzyszy temu wyraźny proces zapalny, w którym zaangażowane są mięśnie, ścięgna lub ja, więzadła, nerwy itp. Obraz kliniczny może być inny, co utrudnia diagnozowanie bez użycia metod instrumentalnych.

Diagnostyka

Ważnym zadaniem diagnostycznym jest nie tylko identyfikacja przepukliny, ale także określenie jej rodzaju i wielkości. Taktyka dalszego leczenia zależy bezpośrednio od tych czynników..

Pierwszym etapem diagnozy jest badanie przez kręgowca lub neurologa. Lekarz przeprowadza wywiad i może postawić wstępną diagnozę. Aby to potwierdzić, zaleca się instrumentalne metody badawcze..

Najbardziej wyczerpujące informacje można uzyskać za pomocą MRI. Inne metody diagnostyczne obejmują badania laboratoryjne, CT i RTG kręgosłupa..

Konserwatywne metody leczenia

Leczenie przepukliny dysku L4 - L5 bez operacji jest możliwe przy średnim rozmiarze 8 mm. Taktyka terapii jest opracowywana indywidualnie dla każdego pacjenta i jest w dużej mierze zdeterminowana wielkością wypukłości w momencie leczenia. Ale głównym zadaniem leczenia zachowawczego we wszystkich przypadkach jest zmniejszenie obciążenia danego segmentu ruchu kręgosłupa, co osiąga się poprzez ścisłe trzymanie się leżenia w łóżku przez kilka dni.

Dlatego przy wielkości przepukliny L4 - L5 do 5 mm zwykle wystarcza regularne wykonywanie specjalnego zestawu ćwiczeń, a czasem sesji terapii trakcyjnej. Jeśli jego wartość przekracza 5 mm, ale nie osiągnęła 8 mm, wymagany będzie szerszy zestaw miar, w tym:

Terapia manualna.

  • farmakoterapia;
  • Terapia ruchowa;
  • masaż;
  • fizjoterapia.

Pacjenci z ostrym zespołem bólowym z przepukliną do 12 mm są hospitalizowani przy ścisłym przestrzeganiu leżenia w łóżku..

W ramach terapii lekowej pacjentom przepisuje się:

  • NLPZ;
  • środki zwiotczające mięśnie;
  • glukokortykoidy;
  • witaminy;
  • chondroprotectors (nie mają przekonujących dowodów skuteczności).

Wielu pacjentom wykazano ciągłe noszenie gorsetu ortopedycznego w pierwszych miesiącach w celu zmniejszenia obciążenia krążka międzykręgowego L4 - L5. W przyszłości warto go nosić przy wykonywaniu ciężkiej pracy fizycznej, zwłaszcza gdy wiąże się to z koniecznością podnoszenia ciężarów..

Półsztywny gorset lędźwiowy.

Po ustąpieniu ostrego bólu leczenie uzupełniane są sesjami fizjoterapeutycznymi, np. Promieniowaniem ultrafioletowym czy elektroforezą, a także masażami i ćwiczeniami fizjoterapeutycznymi. To właśnie terapia manualna i terapia ruchowa odgrywają jedną z najważniejszych ról w zachowawczym leczeniu przepuklin L4 - L5.

Prawidłowy wpływ na mięśnie pleców pozwala z niektórych uwolnić nadmierne napięcie, podczas gdy inni wręcz przeciwnie, je tonizują. Eliminuje to patologiczne zaburzenia równowagi, a regularny trening pomaga stworzyć niezawodne wsparcie dla kręgosłupa..

Kompleks terapii ruchowej opracowywany jest indywidualnie z uwzględnieniem poziomu sprawności fizycznej pacjenta oraz rodzaju przepukliny międzykręgowej L4 - L5. Zwykle obejmuje ćwiczenia brzucha, pompki i zgięcia w pozycji siedzącej. Pierwsze zajęcia najlepiej przeprowadzać pod okiem specjalisty, a następnie codziennie w domu. W takim przypadku konieczne jest unikanie gwałtownych ruchów, a jeśli wykonaniu tego lub innego ćwiczenia towarzyszy ból, należy natychmiast przerwać i uzyskać poradę od kręgowca.

Czasami pacjentom zaleca się uzupełnienie leczenia metodami alternatywnymi:

  • akupunktura;
  • trakcja trakcyjna;
  • osteopatia;
  • kinezyterapia;
  • terapia ozonowa;
  • hirudoterapia.

Ale takie procedury mogą być korzystne tylko wtedy, gdy są wykonywane przez kompetentnego specjalistę.

Operacja przepukliny L4-L5

W przypadku braku efektu leczenia zachowawczego trwającego dłużej niż 1–3 miesiące wskazana jest operacja przepukliny dysku. Ponadto nie będzie można obejść się bez pomocy neurochirurgów, jeśli choroba wywoła rozwój zespołu ogona końskiego. Ponadto przy wielkości występu 12 mm lub więcej wykonywana jest operacja awaryjna.

Interwencja chirurgiczna ma na celu szybkie odciążenie korzeni nerwowych lub rdzenia kręgowego, co eliminuje ryzyko powikłań i bólu. Jego taktyka jest ustalana indywidualnie na podstawie rodzaju przepukliny L4-L5 i jej wielkości.

Obecnie operację przepukliny międzykręgowej L4-L5 można przeprowadzić jedną z następujących metod:

  • nukleoplastyka;
  • mikrodiscetomia;
  • endoskopowe usunięcie przepukliny.

W razie potrzeby usunięty krążek międzykręgowy L4 - L5 zastępuje się specjalnymi implantami lub uzyskuje się spondylodezę, czyli zespolenie trzonów kręgów.

Nukleoplastyka

Nukleoplastyka to metoda nakłucia służąca do usuwania przepuklin L4 - L5 o wielkości do 7 mm. To najmniej traumatyczna operacja. Polega na rozwiązaniu problemu poprzez zniszczenie części jądra miażdżystego pod kontrolą wzmacniacza obrazu z wykorzystaniem:

  • laser;
  • zimna plazma;
  • fale radiowe;
  • ciśnienie płynu (hydroplastiki).

Hydroplastyka aparatem SpineGet uznawana jest za najbardziej skuteczną i bezpieczną technikę. Technika polega na zniszczeniu części jądra miażdżystego solą fizjologiczną, która jest podawana do krążka międzykręgowego L4 - L5 przez specjalną cienką kaniulę. W tym samym czasie rozrzedzona część jądra jest natychmiast zasysana przez specjalną gałąź urządzenia i usuwana z organizmu. W rezultacie dyskomfort i ból są eliminowane.

W odróżnieniu od nukleoplastyki laserowej hydroplastyka nie wiąże się z ryzykiem nadmiernego rozgrzania tkanek i uszkodzenia naczyń krwionośnych czy nerwów. Technika zapewnia bardzo precyzyjną kontrolę głębokości uderzenia i objętości usuniętych tkanek.

Mikrodiscektomia

Mikrodiscektomia to małoinwazyjna operacja polegająca na usunięciu przepukliny międzykręgowej L4 - L5 poprzez nacięcie nie przekraczające 3-4 cm oraz, w razie potrzeby, założeniu specjalnych implantów. Ma szeroki zakres wskazań, w tym operację w przypadku przepuklin zamkniętych.

Chirurgia endoskopowa

Ta taktyka polega na usunięciu przepukliny L4 - L5 poprzez nakłucie tkanek miękkich, przez które wprowadza się specjalny sprzęt endoskopowy. Ponieważ na końcu endoskopu znajduje się kamera, chirurg operujący może śledzić każdy jego ruch na monitorze.

Endoskopowe usunięcie przepukliny dysku.

Endoskopowa operacja przepukliny jest wykonywana, gdy jest zlokalizowana w otworze otworowym i innych wąskich miejscach kanału kręgowego. Ma małą liczbę ryzyk śródoperacyjnych i minimalizuje prawdopodobieństwo uszkodzenia nerwów. Ale, podobnie jak nukleoplastyka, nie zawsze można ją wykonać.

Protetyka krążka międzykręgowego

Protetyki stosuje się w przypadkach zespołu ogona końskiego lub częstych nawrotów przepuklin, czyli w przypadkach, gdy krążek międzykręgowy wymaga usunięcia lub po zabiegu operacyjnym istnieje duże ryzyko wystąpienia niestabilności kręgosłupa. Nowoczesne implanty i konstrukcje metalowe są w stanie całkowicie wymienić zaatakowany krążek przy zachowaniu całego zakresu jego funkcji lub przywrócić integralność pierścienia włóknistego.

Proteza dysku M6.

Endoprotezy M6, które są sztucznymi dyskami, charakteryzują się absolutną biokompatybilnością oraz dużą odpornością na ścieranie. Pozwalają wymienić zdalny dysk lub kilka.

Jeśli po operacji usunięcia przepukliny uformował się duży ubytek w pierścieniu włóknistym, można zastosować implant Barricaid. Jest to siatka, która uzupełnia brakującą część błony krążka i zapobiega odpływowi jądra miażdżystego do kanału kręgowego po operacji.

Technika fiksacji transpedikularnej może być również stosowana do dźgania lub zakotwiczania kręgów w normalnej pozycji. Za pomocą metalowych konstrukcji i śrub kręgi w obszarze usuniętego dysku są bezpiecznie zamocowane i połączone w jeden system.

Reab or tation

Po interwencji chirurgicznej rozpoczyna się okres odwyku lub terapii. Jego nasilenie i czas trwania zależą od rodzaju wykonanej operacji przepukliny. Dlatego po nukleoplastyce pacjenci mogą tego samego dnia powrócić do swoich zwykłych zajęć i odmówić jedynie ciężkiej pracy fizycznej i schylania się. Po endoskopowym usunięciu i mikrodiscektomii rehabilitacja lub terapia jest bardziej skomplikowana i wymaga pobytu w szpitalu przez około tydzień.

Pacjent 15 lat z przepukliną dysku L4-L5: lewa

Po wypisie pacjent otrzymuje szczegółowe zalecenia. W okresie rehabilitacji wskazana jest farmakoterapia, noszenie gorsetu ortopedycznego, terapia ruchowa, fizjoterapia. Czasami pacjentom zalecane są sesje terapii manualnej, kinezyterapii, pływania, jogi.

Pacjent 15 lat dzień po usunięciu przepukliny dysku L4-L5.

Przepuklina dysku L4 - L5

Przepukliny międzykręgowe z pewnością zajmują czołową pozycję w rankingu najczęstszych chorób kręgosłupa i ustępują tylko osteochondrozie. W rzeczywistości to ta choroba zwyrodnieniowo-dystroficzna jest zwiastunem powstania przepukliny kręgosłupa..

Ze względu na to, że największe obciążenie podczas chodzenia i wykonywania pracy fizycznej spada na kręgosłup lędźwiowy, to on jest bardziej podatny na wystąpienie patologicznych zmian w tkankach krążków międzykręgowych i ostatecznie na powstanie przepukliny.

Jednym z najczęściej dotkniętych krążków międzykręgowych jest L4 - L5. Stanowi około 30% wszystkich przypadków przepuklin kręgosłupa lędźwiowego.

Co to jest krążek międzykręgowy

Dyski międzykręgowe to formacje chrząstki zbliżone do okrągłego kształtu, znajdujące się między ciałami sąsiednich kręgów. Podobnie jak kręgi w różnych częściach kręgosłupa, mają różne rozmiary. Dlatego w kręgosłupie lędźwiowym dyski są największe i najsilniejsze, które ewoluowały. Dzięki temu kręgosłup wytrzymuje codzienny stres.

Każdy krążek międzykręgowy ma swoje własne jądro wewnętrzne, zwane jądrem miazgi. Jest to lepka galaretowata masa o dużej elastyczności, która pełni główną funkcję amortyzującą kręgosłup..

Jądro miażdżyste otoczone jest specjalną, dość gęstą membraną - włóknistym pierścieniem. Ma strukturę włóknistą, z włóknami przeplatającymi się w 3 różnych kierunkach. Ostatnim elementem krążka międzykręgowego są ochraniające go płytki końcowe.

W przeciwieństwie do większości innych struktur anatomicznych ludzkiego ciała, dyski mają rozproszony rodzaj odżywiania. Innymi słowy, składniki odżywcze nie są dostarczane bezpośrednio z krwią przez naczynia, ale przenikają przez błony. Jest to jedna z przyczyn ich stopniowego niszczenia na przestrzeni lat, gdyż wraz z wiekiem zmniejsza się intensywność przepływu krwi, wpływają na nie choroby przewlekłe, a nawyki żywieniowe często pozostawiają wiele do życzenia..

Dyski międzykręgowe kręgosłupa lędźwiowego, w szczególności L4 - L5, mają znacznie większą średnicę niż wysokość.

Przyczyny występowania

Głównym powodem powstawania patologicznego wypukłości krążka międzykręgowego jest rozwój osteochondrozy. Choroba ta ma tendencję do szybkiego postępu, co powoduje stopniowe zmniejszanie się wysokości dysku i wzrost obciążenia ściskającego. Silnie predysponowane jest występowanie deformacji kręgosłupa, w szczególności hiperlordozy lub skoliozy..

Nawet drobne przerwy w zasilaniu napędu prowadzą do zmian w nim. Co więcej, wielkość nacisku na niego ze strony trzonów kręgowych wzrasta wprost proporcjonalnie do nasilenia istniejących odchyleń od normy.

  • obecność nadwagi;
  • siedzący tryb życia, prowadzący do osłabienia gorsetu mięśniowego;
  • stała, znaczna aktywność fizyczna;
  • zaburzenia dziedziczne, w tym sakralizacja, lumbolizacja i osłabienie pierścienia włóknistego.

Dlatego początkowo pod wpływem zwiększonego obciążenia zachodzą zmiany w strukturze dysku. Jego symetria jest stopniowo łamana, we włóknach tworzących jądro miażdżyste pojawiają się mikroskopijne pęknięcia, zmienia się struktura błony włóknistej..

Jeśli sytuacja nie zmieni się na lepsze, zmiany zwyrodnieniowo-dystroficzne w krążku międzykręgowym nadal się pogarszają. Z biegiem czasu jądro miażdżyste zaczyna przesuwać się od środka i naciskać na włókna pierścienia włóknistego w określonym miejscu. Cienkie i pękają, co prowadzi do zmniejszenia grubości błony włóknistej w tym obszarze. W ten sposób powstaje występ.

Jądro miażdżyste w tym przypadku nadal pozostaje w pierścieniu włóknistym, ale zmienia się kształt krążka L4 - L5. Z jednej strony tworzy się w nim niewielki występ, który jest już w stanie wywierać patologiczny nacisk na struktury przechodzące w kanale kręgowym. W tym przypadku funkcja amortyzacji dysku jest upośledzona, a kręgosłup zaczyna odczuwać jeszcze większe przeciążenie..

W przypadku braku interwencji na tym etapie patologiczny proces postępuje. Kręgi naciskają jeszcze silniej na dysk, a zwłaszcza na jądro miażdżyste. To z kolei jest silniej ściskane przez włóknisty pierścień. Dlatego jego włókna pękają jeden po drugim, w wyniku czego powstaje miejscowe pęknięcie, przez które jądro miażdżyste wpada do kanału kręgowego. W takich sytuacjach rozmawiają najpierw o wypadnięciu krążka międzykręgowego, a następnie o przepuklinie..

W kanale kręgowym, którego szerokość u większości ludzi nie przekracza 1,5–2 cm, jądro miażdżyste zaczyna stykać się z korzeniami nerwu rdzeniowego, a nawet uciskać sam rdzeń kręgowy. To nie może pozostać niezauważone dla pacjenta. W tym przypadku natychmiast pojawia się silny zespół bólowy, zarówno w projekcji dysku L4-L5, jak iw części ciała unerwianej przez uciśnięty nerw.

Jest to ważna różnica diagnostyczna między wysunięciem krążka międzykręgowego a przepukliną. W pierwszym przypadku występuje również ból, ale ograniczony do miejsca zmiany, czyli obserwuje się go w plecach w projekcji L4 - L5. Jednocześnie z przepukliną często promieniują na kończyny i inne części ciała..

Ostatnim etapem rozwoju przepukliny kręgosłupa jest sekwestracja. Termin ten oznacza oddzielenie części jądra miażdżystego, która wpadła do kanału kręgowego od ciała głównego. Dzięki temu może poruszać się zarówno w górę kanału kręgowego, jak iw dół. W takim przypadku włókna nerwowe są uszkodzone i istnieje wysokie ryzyko ciężkiego zwężenia kanału kręgowego, które może prowadzić do paraliżu i niepełnosprawności..

Rodzaje przepukliny dysku L4 - L5

Ponieważ krążek międzykręgowy znajduje się ściśle między trzonami kręgów i ma w przybliżeniu okrągły kształt, pod wpływem zwiększonego ciśnienia może wystawać zarówno na zewnątrz, w kierunku wyrostków kolczystych, jak i do wewnątrz, do kanału kręgowego. W pierwszym przypadku mówią o przepuklinach przednich. Stanowią niewielkie lub żadne zagrożenie i wymagają niewielkiego lub żadnego leczenia..

W drugim przypadku rozpoznaje się przepuklinę międzykręgową tylną lub grzbietową, która stanowi zagrożenie dla pacjenta. Kiedy osiągną określony rozmiar, mogą uciskać rdzeń kręgowy i go zranić, co prowadzi do rozwoju poważnych powikłań. W rezultacie może nastąpić zmniejszenie wrażliwości bioder na kolano, aż do jego całkowitej utraty, a także osłabienie mięśni i inne zaburzenia neurologiczne. W przypadku przepuklin grzbietowych sytuacja może się szybko rozwinąć, a objawy szybko postępują.

Z kolei przepukliny grzbietowe można podzielić na 4 kolejne typy, w zależności od tego, w którym odcinku tylnej powierzchni krążka tworzy się wypukłość. To:

  • mediana;
  • sanitariusz;
  • okólnik;
  • foraminal.

W zależności od wielkości formacji wyróżnia się małe przepukliny L4 - L5, których wielkość nie przekracza 5 mm, średnie - 5–7 mm, a także duże przepukliny powyżej 8 mm. Ale ilość edukacji nie zawsze jest bezpośrednio związana z nasileniem objawów chorób. Największą rolę w klinice przepuklin kręgosłupa L4-L5 odgrywa jego pozycja w kanale kręgowym.

Mediana

W kanale kręgowym tworzy się przepuklina wzdłuż centralnej osi krążka L4 - L5. Często przebiega to bez wystąpienia wyraźnych zaburzeń, aż formacja osiągnie imponujący rozmiar.

Następnie przepukliny środkowe mogą uciskać rdzeń kręgowy i wywoływać poważne objawy neurologiczne w postaci paraliżu nóg i zaburzonej kontroli nad procesami oddawania moczu i wypróżniania..

Przepukliny środkowe L4 - L5 bardzo często stają się własnością sportowców.

Sanitariusz

W przeciwieństwie do przepuklin pośrodkowych, przepukliny paramedyczne są przemieszczane ze środka dysku i kanału kręgowego na bok w okolicy gałęzi włókien nerwowych. W ten sposób rozróżnia się przepukliny lewostronne i prawostronne..

W takich sytuacjach niemal od momentu powstania wypukłości pojawia się ból w okolicy lędźwiowej. Z biegiem czasu zaczynają oddawać pośladek, udo i podudzie odpowiedniej połowy ciała.

Jednym z pierwszych objawów przepukliny ratunkowej jest uczucie drętwienia nogi. Następnie obserwuje się zanik odruchów ścięgnistych, a także zmianę chodu.

Okrągły lub rozproszony

Jest to jeden z najgroźniejszych rodzajów przepuklin grzbietowych, gdyż zajmuje całą przestrzeń kanału kręgowego na poziomie L4 - L5 i wywołuje obustronne objawy neurologiczne.

Rozproszone przepukliny są bardziej podatne na sekwestrację niż inne. Wywołują ciężkie procesy zapalne obejmujące mięśnie, więzadła, ścięgna i nerwy przechodzące na poziomie L4 - L5..

Najczęściej przepukliny okrągłe powstają na tle zaawansowanej osteochondrozy.

Foraminal

Przepuklina znajduje się w obszarze naturalnych otworów kręgosłupa, utworzonych między ciałami sąsiednich kręgów a ich łukami. Otwory te, nazywane otworami aminowymi, są bardzo wąskie i jednocześnie są miejscem przechodzenia nerwów. Dlatego kiełkowanie występu krążka międzykręgowego w nich prowadzi do natychmiastowego i wyraźnego ucisku włókien nerwowych..

Objawia się to natychmiast wyraźnym zespołem bólowym, zarówno w dotkniętym obszarze, jak iw biodrach. Bóle mają charakter palący i nasilają się podczas kaszlu, śmiechu, kichania lub wypróżniania. Te przepukliny mogą być trudne do zdiagnozowania, szczególnie bez pomocy MRI..

Objawy przepukliny międzykręgowej L4 - L5

Głównymi objawami choroby są występowanie bólu w okolicy zajętego odcinka ruchu kręgosłupa. Mogą być trwałe lub przerywane, ostre lub ciągnące lub mogą mieć inny charakter..

Ból zwykle pojawia się lub nasila się przy ostrych skrętach ciała, schylaniu się, długotrwałym staniu, chodzeniu lub wykonywaniu pracy fizycznej. Zwykle ustępują w pozycji leżącej. Ponadto wielu pacjentów zauważa, że ​​dolna część pleców reaguje na napięcie podczas wypróżnień..

Rodzaj badania na obecność przepukliny L4 - L5 polega na uniesieniu prostej nogi w pozycji na brzuchu. Jeśli zmiana jest obserwowana właśnie na tym poziomie, takie ćwiczenie doprowadzi do natychmiastowego pojawienia się ostrego bólu i jego ustąpienia po ugięciu uniesionej nogi w kolanie.

W przypadku ostatecznie uformowanej przepukliny ból może dotyczyć bocznych powierzchni ud i podudzi, ponieważ włókna nerwowe znajdujące się na tym poziomie są odpowiedzialne za ich unerwienie. Często stają się odrętwiałe, co może wpływać na chód. Można też zaobserwować:

  • obrzęk nóg;
  • ograniczenie ruchu w dolnej części pleców;
  • zwiększone pocenie się;
  • sucha skóra;
  • słabość;
  • zwiększone zmęczenie.

Nie wolno nam zapominać o zaburzeniach wegetatywnych. Ponieważ okolica rdzenia kręgowego na poziomie IV i V kręgu lędźwiowego odpowiada za prawidłowe funkcjonowanie gruczołu krokowego i kończyn dolnych, w przypadku odchylenia od normy w stanie kręgosłupa mogą wystąpić bóle kolan i stóp, a także zaburzenia oddawania moczu.

Jeśli przepuklina silnie uciska nerw, mogą wystąpić poważne objawy neurologiczne. W takich sytuacjach pacjent może:

  • niedowład lub paraliż twarzy;
  • zanik mięśni nóg;
  • zmniejszona wrażliwość;
  • całkowita utrata kontroli nad procesem oddawania moczu;
  • uporczywe zaburzenia erekcji.

W zależności od rodzaju przepukliny L4-L5 mogą cierpieć obie nogi lub tylko jedna.

Diagnoza choroby

Główną metodą diagnozowania przepuklin międzykręgowych L4 - L5 jest MRI. Jest to wysoce pouczające, bezpieczne dla osoby badanie instrumentalne, które pozwala na najdokładniejszą ocenę stanu krążków międzykręgowych..

Zabieg można wykonać w urządzeniach otwartych i zamkniętych. Druga opcja jest bardziej preferowana, ponieważ zamknięte urządzenia mają dużą moc, co ma pozytywny wpływ na zawartość informacyjną badania i klarowność uzyskanego obrazu..

MRI w urządzeniach otwartych można wykonać tylko wtedy, gdy nie można go wykonać w aparacie zamkniętym ze względu na obawę pacjenta przed zamkniętymi przestrzeniami lub z innych powodów. Takie urządzenia wytwarzają pole magnetyczne do 1,2 T..

Czas trwania badania MRI wynosi średnio 20 minut. Przez cały ten czas pacjent powinien pozostać absolutnie nieruchomy, aby powstałe obrazy były jak najbardziej wyraźne. Jeśli nagle w trakcie badania poczuje dyskomfort, może w dowolnym momencie wezwać specjalistę i przerwać badanie, naciskając specjalny przycisk.

Ponadto pacjentom przepisuje się CT i RTG kręgosłupa w kilku projekcjach. Badania te mają na celu dostarczenie informacji o stanie struktur kostnych i położeniu kręgów. W ten sposób z ich pomocą można wykryć współistniejące patologie, które często łączy się z przepuklinami międzykręgowymi L4 - L5. Za pomocą TK i RTG można zdiagnozować niestabilność kręgów, powstawanie specyficznych wypukłości kostnych na krawędziach trzonów kręgowych (osteofity), stopień skrzywienia kręgosłupa, a także oszacować wysokość dysków.

Leczenie przepukliny dysku L4 - L5 bez operacji

Jeśli pojawiają się oznaki przepukliny L4 - L5, należy natychmiast skontaktować się z kręgowcem lub neurologiem. W takim przypadku warto mieć pod ręką wyniki wszystkich badań, aby już przy pierwszej konsultacji lekarz mógł w pełni ocenić aktualną sytuację i od razu przepisać optymalne leczenie.

Tradycyjnie leczenie zachowawcze może skutecznie leczyć większość przepuklin L4 - L5 o wielkości do 8 mm bez operacji. Dla każdego pacjenta charakter leczenia dobierany jest ściśle indywidualnie, z uwzględnieniem występujących chorób towarzyszących.

Zachowawcza terapia przepuklin krążka międzykręgowego L4 - L5 daje szczególnie dobre efekty, gdy jego rozmiar nie przekracza 5-6 mm.

Ale jest to niestety rzadkie w praktyce lekarskiej. Pacjenci samoleczą się przez długi czas, zatrzymując bóle krzyża za pomocą maści lub tabletek i zapisując ich występowanie z wiekiem. Oczywiście częściowo mają rację, ale takie środki pomagają tylko czasowo wyeliminować dyskomfort, który wyrządza osobie krzywdę..

Nadal prowadzi swój zwykły tryb życia: podnosić ciężary lub siedzieć przy komputerze przez długi czas bez przerwy. Prowadzi to do zachowania negatywnego wpływu na już cierpiące krążki i wzrostu przepukliny..

Leczenie ma zawsze złożony charakter, co pozwala skutecznie wpływać nie tylko na sam problem, ale także na przyczyny jego wystąpienia. Dlatego pacjenci są przydzielani:

  • terapia lekowa;
  • Terapia manualna;
  • fizjoterapia;
  • Terapia ruchowa;
  • dieta.

Podczas diagnozowania przepukliny krążka międzykręgowego L4 - L5 zaleca się optymalizację aktywności fizycznej. Oznacza to, że zrezygnuj z podnoszenia ciężkich przedmiotów, a podczas siedzącej pracy wstawaj i ruszaj się co godzinę. Przydają się też niespieszne spacery na świeżym powietrzu..

Jeśli w czasie leczenia pacjent ma ostry zespół bólowy, a rezonans magnetyczny wykazuje obecność guza powyżej 12 mm, zaleca się hospitalizację i ścisły odpoczynek w łóżku.

Terapia lekowa

Bez wyjątku wszystkim pacjentom leczonym bez operacji przepukliny L4-L5 przepisuje się farmakoterapię. Ma na celu rozwiązanie całego szeregu problemów występujących przy przepuklinach L4 - L5, począwszy od wyeliminowania objawów choroby, a skończywszy na aktywacji procesów naturalnej odbudowy krążków międzykręgowych. Pacjentowi przepisuje się kompleks leków spośród przedstawicieli następujących grup:

  • NLPZ - mają właściwości przeciwbólowe i przeciwzapalne;
  • kortykosteroidy - dają wyraźne działanie przeciwzapalne, są wstrzykiwane do przestrzeni nadtwardówkowej;
  • środki zwiotczające mięśnie - eliminują skurcze mięśni, które często powodują silny ból w dole pleców;
  • leki psychotropowe - znacznie zwiększają skuteczność NLPZ i środków zwiotczających mięśnie, a także pomagają poprawić stan psychoemocjonalny wyczerpanego ciągłym bólem pacjenta;
  • Witaminy z grupy B - poprawiają przewodnictwo nerwowe i pomagają normalizować funkcjonowanie narządów miednicy cierpiących na ucisk na korzenie kręgosłupa;
  • chondroprotektory - nasycają tkankę chrzęstną składnikami istotnymi dla jej skutecznej regeneracji, w szczególności glukozaminą i chondroityną;
  • biostymulanty - pomagają zwiększyć intensywność procesów metabolicznych.

Wszystkie leki są przyjmowane na kursach, których czas trwania może się różnić w dość szerokim zakresie. Lekarz indywidualnie dobiera konkretne leki i dawki, a także opisuje cechy stosowania każdego z nich. Pozwala to osiągnąć dobre rezultaty i zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia skutków ubocznych..

Przy silnym bólu w placówce medycznej można wykonać blokady kręgosłupa.

Terapia manualna

Terapia manualna jest przepisywana poza okresem zaostrzenia każdemu pacjentowi w przypadku braku istotnych przeciwwskazań. Jest to skuteczna metoda leczenia przepuklin L4 - L5 bez operacji, ponieważ w szczególności ludzki kręgosłup i krążki międzykręgowe mają naturalną zdolność do regeneracji w sprzyjających warunkach. To właśnie ta idea leży u podstaw metody A. Gritsenko. Po prostu pozwala na stworzenie pozytywnego środowiska dla kręgosłupa, w którym procesy regeneracji byłyby najbardziej wyraźne.

Ponadto dzięki tej unikalnej autorskiej technice możliwe staje się wyeliminowanie konieczności interwencji chirurgicznej. Kręgarz, który całkowicie opanował tę metodę, jest w stanie wyeliminować ucisk nerwu precyzyjnymi ruchami i przywrócić możliwość normalnego przechodzenia przez niego impulsów bioelektrycznych.

Metoda Gritsenko

Dlatego dzięki zastosowaniu techniki Gritsenko można bez operacji wyeliminować objawy neurologiczne i całkowicie znormalizować pracę narządów miednicy, tak często cierpiących na przepuklinę L4 - L5. Większość pacjentów zauważa poprawę swojego stanu już po pierwszej sesji i jej wzrost w przyszłości. Zaobserwowali:

  • zmniejszenie bólu dolnej części pleców, kolan, bioder, kostek i stóp;
  • normalizacja procesów oddawania moczu;
  • eliminacja obrzęku nóg;
  • zwiększenie potencji bez użycia specjalistycznych leków;
  • zwiększenie zdolności adaptacyjnych organizmu;
  • zmniejszenie nasilenia procesów zapalnych gruczołu krokowego, co jest szczególnie ważne dla mężczyzn z przewlekłym zapaleniem gruczołu krokowego;
  • zwiększona odporność, a tym samym zmniejszenie częstotliwości przeziębień.

Metoda posiada 95 patentów i jest uznawana za wysoce skuteczny środek zwalczania schorzeń neurologicznych spowodowanych patologiami kręgosłupa. Jednocześnie sesje nie wymagają znaczących zmian w stylu życia. Można je łączyć z pracą, podróżami służbowymi i innymi codziennymi zajęciami..

Terapia manualna kompleksowo oddziałuje na organizm i pozwala nie tylko skutecznie radzić sobie z istniejącymi chorobami i eliminować istniejące przesłanki rozwoju innych. W końcu kręgosłup jest w bardzo ścisłym związku z pracą każdego narządu ludzkiego ciała, dlatego najmniejsze zmiany w nim odpowiadają naruszeniem funkcjonowania odpowiednich układów.

Ale prowadzenie terapii manualnej można powierzyć tylko wysoko wykwalifikowanym specjalistom, którzy posiadają nie tylko specjalne wykształcenie medyczne, ale także uprawnienia do wykonywania terapii manualnej. W przeciwnym razie istnieje ryzyko, że pacjent nie uzyska oczekiwanego rezultatu, a nawet stanie przed problemem pogorszenia stanu zdrowia i pojawienia się konieczności pilnej operacji..

Fizjoterapia

Główną metodą fizjoterapii stosowaną przy przepuklinach L4 - L5 jest terapia trakcyjna lub trakcja kręgosłupa. Ma na celu zwiększenie przestrzeni między kręgami L4 i L5 w celu wyeliminowania zwiększonego nacisku na leżący między nimi krążek. Dzięki temu poprawia się nie tylko przebieg procesów regeneracyjnych, ale także zmniejsza się nacisk na korzenie nerwowe..

Zabieg wykonywany jest w placówce medycznej. Po tym pacjentowi zwykle zaleca się chwilę położyć, a następnie założyć gorset ortopedyczny. Pomoże utrzymać efekt osiągnięty podczas trakcji kręgosłupa.

Ponadto w przypadku przepukliny dysku L4-L5 pokazano kursy:

  • elektroforeza;
  • magnetoterapia;
  • UHF;
  • terapia laserowa;
  • terapia ultradźwiękowa.

Fizjoterapia odgrywa również ważną rolę w zachowawczym (bez operacji) leczeniu przepuklin L4 - L5. Indywidualnie opracowany zestaw ćwiczeń pomaga wzmocnić gorset mięśniowy, który wspiera kręgosłup, a tym samym zmniejsza jego obciążenie..

Początkowo pacjentom oferowane są lekkie ćwiczenia, stopniowo liczba powtórzeń jest zwiększana do optymalnego poziomu, a następnie ćwiczenia zastępowane są bardziej efektywnymi. Wszelkie zmiany w kompleksie terapii ruchowej są dokonywane wyłącznie przez specjalistę. Jeśli jednocześnie pacjent zauważy pojawienie się bólu, wymagana jest druga konsultacja z lekarzem i korekta programu terapii ruchowej.

Dieta

Dieta ma na celu normalizację wagi i dostarczenie organizmowi substancji niezbędnych do odbudowy tkanki chrzęstnej. Dlatego zaleca się pacjentom przejście na odżywianie ułamkowe i spożywanie co najmniej 5-6 razy dziennie, ale w małych porcjach, a także wzbogacanie diety o świeże warzywa, owoce, galaretkę.

Tłuste produkty spożywcze, wyroby cukiernicze i piekarnicze oraz alkohol są zakazane. Generalnie dieta nie powinna ulegać znaczącym zmianom, a większość produktów może być spożywana.

Komplikacje

Terminowe rozpoczęcie leczenia przepuklin międzykręgowych L4 - L5 jest kluczem do jego powodzenia i eliminacji ryzyka powikłań. Jeśli nie interweniujesz lub nie zignorujesz zaleceń lekarza, choroba może prowadzić do:

  • zwężenie kręgosłupa;
  • niedowład i porażenie kończyn dolnych;
  • utrata kontroli nad procesem oddawania moczu;
  • uporczywa impotencja;
  • bezpłodność;
  • inwalidztwo.

Dlatego radzimy nie opóźniać wizyty u lekarza. We wczesnych stadiach rozwoju przepuklina L4-L5 dobrze nadaje się do leczenia zachowawczego i nie prowadzi do rozwoju niepożądanych następstw.