Główny

Zapalenie torebki stawowej

Jak rozpoznać przepuklinę międzykręgową w czasie na podstawie pierwszych znaków

Siedzący tryb pracy i nadwaga zwiększają ryzyko.

Najczęściej to naruszenie rozwija się niepostrzeżenie. Jeśli czasami zauważysz niewyjaśniony tępy ból pleców, który nasila się podczas wysiłku fizycznego, kaszlu, kichania, może to być ona, przepuklina dysku.

Jednak objawy są różne, a czasem w ogóle się nie pojawiają... Dopóki przepuklina nie zmieni się w coś poważniejszego, na przykład zapalenie korzonków nerwowych, a nawet udar.

Co to jest przepuklina kręgosłupa

Oficjalna nazwa tego zaburzenia to przepuklina dysku (płaska formacja między kręgami).

Sprężyste i zmieniające kształt dyski pozwalają kręgosłupowi na zginanie, a także absorbują naprężenie, które przybiera. I wszystko byłoby dobrze, ale krążki nie są ekstremalnie wytrzymałe..

Specjaliści z amerykańskiego centrum badawczego Mayo Clinic porównują każdy z przepuklin dyskowych z pączkiem z galaretką: wewnątrz znajduje się miękkie jądro miazgi, które jest zamknięte w włóknistym pierścieniu wykonanym z gęstych ścięgien.

Kiedy pochylamy się do przodu, nawet z obciążeniem, kręgi kurczą się i próbujemy odcisnąć „pączki z galaretką”. W większości przypadków krążki międzykręgowe mogą wytrzymać to obciążenie..

Ale jeśli pierścień ścięgien z jakiegoś powodu osłabnie, może się złamać - a miękki rdzeń wybrzuszy się z przestrzeni międzykręgowej. Ta sytuacja nazywa się przepukliną kręgosłupa..

Dlaczego przepuklina kręgosłupa jest niebezpieczna?

  1. Nacisk kręgu na krąg wzrasta. Powody są jasne, ponieważ dystans między nimi stał się cieńszy. W rezultacie kręgi ocierają się o siebie, pojawia się ból, aw przyszłości - różnorodne procesy zapalne.
  2. Przepuklina naciska na korzenie nerwów rdzeniowych. Szczypanie korzenia nerwu jest również dość bolesne. Ale to nie tylko ból: nacisk na zakończenia nerwowe może spowodować rwę kulszową, a nawet paraliż. Biorąc pod uwagę, że nerwy rdzeniowe przekazują sygnały do ​​kończyn i narządów wewnętrznych, możliwa jest bolesność i nieprawidłowe działanie rąk, nóg, pęcherza, wątroby, nerek i tak dalej..
  3. Przepuklina naciska na pobliskie naczynia krwionośne. Z tego powodu pogarsza się dopływ krwi do narządów i tkanek. Mózg często cierpi.

Skąd się bierze przepuklina kręgosłupa?

Oto najczęstsze przyczyny OBJAWÓW ZWIĄZKOWEGO KRĄŻKA, które powodują osłabienie pierścienia.

  1. Regularnie podnosisz coś ciężkiego, obciążając dolną część pleców lub ramiona.
  2. Upadłeś lub w inny sposób zraniłeś swoje plecy.
  3. Masz problemy z posturą - skoliozę lub nawyk siedzenia w zgarbionej pozycji.
  4. Spędzasz dużo czasu siedząc.
  5. Cierpisz na osteochondrozę.
  6. Masz nadwagę.
  7. Ciągle brakuje Ci snu, przez co kręgosłup nie ma czasu na regenerację po stresie dziennym.

Jakie są objawy przepukliny kręgosłupa

Ponownie powtarzamy, że objawy przepukliny krążka międzykręgowego są różnorodne, aw niektórych przypadkach mogą wcale nie występować. Dlatego najlepszym sposobem na śledzenie problemu w czasie jest regularne poddawanie się badaniu profilaktycznemu przez ortopedy lub przynajmniej terapeuty. I oczywiście nie ignoruj ​​sygnałów, które dają ci plecy..

Oto jak objawia się przepuklina dysku:

  1. Bolący ból niewiadomego pochodzenia, który od czasu do czasu pojawia się w dolnej części pleców lub w odcinku szyjnym kręgosłupa.
  2. Strzelanie z bólu, który czasami towarzyszy nagłym ruchom, takim jak przewracanie się lub pochylanie.
  3. Ból w dole pleców promieniujący do uda lub nogi.
  4. Ból kręgosłupa szyjnego promieniujący do barku lub ramienia.
  5. Zwiększone uczucie drętwienia lub mrowienia w palcach stóp i / lub pachwinie.
  6. Zaburzenia układu moczowo-płciowego: nietrzymanie moczu lub zatrzymanie moczu, zaparcia, biegunka, problemy z erekcją.
  7. Regularne bóle głowy, zawroty głowy.
  8. Ciśnienie krwi rośnie bez wyraźnego powodu.

Jeśli wystąpi co najmniej jeden z tych objawów, skonsultuj się z lekarzem. Lekarz przeprowadzi badanie fizykalne - z reguły do ​​postawienia diagnozy wystarczą Twoje dolegliwości i badanie. Czasami może być konieczne wykonanie zdjęcia rentgenowskiego, tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego: badania te pozwolą specjaliście wykluczyć inne przyczyny bólu pleców i jak najdokładniej określić lokalizację przepukliny.

Jak leczyć przepuklinę kręgosłupa

Aby odzyskać dobre samopoczucie, często wystarczy zrobić dwa kroki z dyskiem przepuklinowym.

1. Pozbądź się bólu

Konwencjonalne dostępne bez recepty leki przeciwbólowe na bazie ibuprofenu lub naproksenu dobrze łagodzą ból. Twój lekarz przepisze wymaganą dawkę. Poleci też silniejsze leki, jeśli leki OTC nie poradzą sobie z zadaniem..

Możesz również potrzebować leków przeciwdrgawkowych i zwiotczających mięśnie, leków pomagających złagodzić napięcie mięśni pleców..

2. Naucz się dbać o kręgosłup

Najprawdopodobniej ten sam lekarz przepisze ci terapię ruchową - trening mający na celu wzmocnienie małych mięśni podtrzymujących kręgosłup. Dzięki nim Twoje plecy będą mogły łatwiej przenosić ciężary..

Ponadto fizjoterapia podpowie, jak prawidłowo podnosić ciężary i nauczy Cię, jak unikać nagłych ruchów - skręcania i zginania kręgosłupa..

3. Wykonaj operację

Leczenie chirurgiczne jest zalecane tylko w skrajnych przypadkach:

  • Jeśli ból nie ustąpi w ciągu 6 tygodni.
  • Jeśli przepuklinie towarzyszy postępujący niedowład (osłabienie nóg) lub niewydolność funkcji miednicy (utrata kontroli nad pęcherzem i jelitami).

Najczęściej chirurdzy usuwają tylko wystającą część krążka międzykręgowego. To wystarczy, aby zmniejszyć nacisk na zakończenia nerwowe. W niezwykle rzadkich przypadkach uszkodzony dysk jest całkowicie usuwany.

Czego jeszcze możesz spróbować

Oto najpopularniejsze alternatywne metody leczenia, które pomogą Ci odzyskać dobre samopoczucie. Ale to nie jest dokładnie.

  1. Akupunktura. Niektóre badania Akupunktura w przepuklinach krążka międzykręgowego: przegląd systematyczny i metaanaliza. pokazują, że akupunktura może faktycznie złagodzić przewlekły ból pleców. Jednak naukowcy przyznają, że ten temat wciąż wymaga dopracowania..
  2. Chiropraktyka (terapia manualna). Istnieją dowody na to, że manipulacje kręgosłupa są umiarkowanie skuteczne w przypadku bólu pleców trwającego co najmniej miesiąc. Jednak terapia manualna może mieć niekorzystne skutki manipulacji kręgosłupa: systematyczny przegląd jest poważnym skutkiem ubocznym - aż do udaru.
  3. Masaż. Dobrze wykonany masaż zapewnia krótkotrwałą ulgę w przewlekłym bólu pleców.
  4. Joga. Połączenie aktywności fizycznej, ćwiczeń oddechowych i medytacji pomaga również w leczeniu przewlekłego, niespecyficznego bólu krzyża u niektórych osób, aby pozbyć się przewlekłego bólu..

Przepuklina dysku kręgosłupa lędźwiowego

Obecnie przepuklinę kręgosłupa lędźwiowego rozpoznaje się nawet u młodych ludzi w wieku 20 - 25 lat. Wynika to z faktu, że młodsze pokolenie prowadzi siedzący tryb życia bez regularnego wysiłku fizycznego na mięśnie lędźwiowe. Przepuklina międzykręgowa kręgosłupa lędźwiowego jest powikłaniem długotrwałej osteochondrozy lędźwiowo-krzyżowej. Ta degeneracyjna choroba dystroficzna zaczyna się w wieku 18 - 20 lat i stopniowo prowadzi do całkowitego zniszczenia włóknistego pierścienia dysku. Znajdujące się w nim jądro miażdżyste wychodzi. To przepuklina dysku kręgosłupa lędźwiowego, która wywołuje ciągłe stany zapalne, podrażnienie otaczających tkanek, rozwój niedokrwienia nerwów korzeniowych i naczyń krwionośnych.

Wszystkie te degeneracyjne zmiany dystroficzne prowadzą do tego, że sąsiedni dysk stopniowo zaczyna się zapadać. Ucisk nerwów korzeniowych i ich gałęzi wywołuje naruszenie unerwienia narządów wewnętrznych jamy miednicy i brzucha. Zaparcia, biegunka, nadczynność pęcherza, zaburzenia erekcji u mężczyzn, bezpłodność lub wczesna menopauza u kobiet, żylaki kończyn dolnych, hemoroidy itp. Wszystkie te powikłania zaawansowanej osteochondrozy, w której utworzyła się przepuklina dysku kręgosłupa lędźwiowego, można wykluczyć, jeśli zostanie przeprowadzone wczesne, kompleksowe leczenie..

Obecnie opracowano techniki leczenia przepukliny dysku bez operacji. To terapia manualna połączona z gimnastyką leczniczą, kinezyterapią, trakcją trakcyjną kręgosłupa, akupunkturą itp. Jedyną sytuacją, w której nie można pomóc pacjentowi bez operacji, jest sekwestracja wypukłości przepuklinowej - oddzielenie części jądra miażdżystego lub jego całkowite wyjście z pierścienia włóknistego i przesuwanie się wzdłuż kręgosłupa. W takim stanie jedynie zabieg chirurgiczny może złagodzić stan pacjenta..

Terminowa wizyta u lekarza z rozwojem przepukliny kręgosłupa pozwala na leczenie metodami zachowawczymi. Jeśli pojawia się ból w okolicy lędźwiowej, nie ignoruj ​​go, skonsultuj się z lekarzem i poddaj się pełnemu badaniu. Za pomocą zdjęcia rentgenowskiego i badania MRI można postawić dokładną diagnozę.

Przyczyny przepukliny międzykręgowej kręgosłupa lędźwiowego

Przepuklina międzykręgowa kręgosłupa lędźwiowego jest powikłaniem osteochondrozy. Ta degeneracyjna choroba dystroficzna stopniowo niszczy włóknisty pierścień krążka międzykręgowego. Traci swoją elastyczność i wytrzymałość oraz ulega odwodnieniu. Następnie na jego powierzchni zaczynają pojawiać się złogi soli wapnia. Zapobiega to normalnemu procesowi rozproszonego odżywiania krążka międzykręgowego. Kolejnym etapem osteochondrozy jest występ. Dzięki niemu pierścień włóknisty odbiera część płynu z jądra miażdżystego, które się w nim znajduje. Jądro miażdżyste traci swoją masę i zdolność amortyzacji. W tym przypadku krążek międzykręgowy traci fizjologiczną wysokość i zwiększa swoją powierzchnię. Na otaczającą tkankę miękką zaczyna się ucisk. Rozpoczyna się proces ucisku nerwów korzeniowych i ich gałęzi. Wpływa to negatywnie na unerwienie niektórych części ciała. Mogą ucierpieć funkcje narządów wewnętrznych jamy brzusznej i miednicy małej.

Kolejnym etapem rozwoju zwyrodnieniowej choroby dystroficznej kręgosłupa jest ekstruzja. Na tym etapie pierścień jest już całkowicie odwodniony. Na jego powierzchni pękają i tworzą się osteofity. Przy znacznym wysiłku fizycznym, na przykład podczas podnoszenia ciężarów lub skręcania tułowia, naruszona zostaje integralność pierścienia włóknistego. Powstaje pęknięcie przelotowe, ale w miejscu, w którym wyjście jądra miażdżystego jest utrudnione przez sąsiednie podłużne lub krótkie żółte więzadło.

Przepuklina międzykręgowa kręgosłupa lędźwiowego powstaje pod wpływem następujących patogennych przyczyn:

  • prowadzący siedzący tryb życia z brakiem regularnego wysiłku fizycznego na plecach gorset mięśniowy i głównie siedząca praca;
  • obecność nadwagi związanej z brakiem aktywności fizycznej lub pokarmowym typem otyłości;
  • ciężka praca fizyczna z dużym obciążeniem na plecach (ładowacze, budowniczowie, malarze, wykończeniowcy, tynkarze, ciężarowcy);
  • urazy pleców, takie jak złamanie kompresyjne trzonu kręgu, złamanie wyrostka kolczystego, zwichnięcie lub podwichnięcie, skręcenie lub zerwanie aparatu więzadłowego i ścięgien, siniaki z tworzeniem się krwiaków itp.;
  • zakaźne zmiany tkanek kręgosłupa i przyległych mięśni (gruźlica, kiła, polio);
  • naruszenie procesów dopływu krwi, na przykład na tle ostrej lub przewlekłej niewydolności sercowo-naczyniowej;
  • nieprawidłowe ustawienie stopy, a następnie skrzywienie nóg i bioder, co pociąga za sobą nierównomierne rozłożenie obciążenia amortyzującego wzdłuż kręgosłupa;
  • deformująca choroba zwyrodnieniowa stawów biodrowego, kolanowego lub skokowego;
  • dystrofia włókien mięśniowych pośladków, ud, podudzi i dolnej części pleców;
  • zniszczenie stawów krzyżowo-biodrowych i zapalenie spojenia śródręcza u kobiet;
  • zaburzenia postawy (przygarbienie, wygładzenie naturalnej kifozy i lordozy, skolioza);
  • zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, toczeń rumieniowaty układowy, twardzina skóry i inne procesy reumatoidalne;
  • naruszenie zasad ergonomii przestrzeni roboczej i sypialni (takie ułożenie ciała w stresie statycznym, co zakłóca proces rozproszonego odżywiania krążków międzykręgowych);
  • wrodzone patologie;
  • ogólnoustrojowa dysplazja chrząstki;
  • niedobór w diecie niektórych składników odżywczych i pierwiastków śladowych;
  • osteomalacja i osteoporoza, szczególnie rozwijająca się na tle zaburzeń hormonalnych w okresie menopauzy u kobiet.

Nie jest to pełna lista przyczyn rozwoju przepukliny krążka międzykręgowego w odcinku lędźwiowo-krzyżowym. W niektórych przypadkach osteochondroza jest chorobą idiopatyczną o nieokreślonej przyczynie. W połowie przypadków winne są związane z wiekiem procesy zwyrodnieniowe w organizmie człowieka..

Objawy kliniczne przepukliny międzykręgowej odcinka lędźwiowego kręgosłupa

Pierwsze objawy przepukliny lędźwiowej wcale nie są trudne do rozpoznania. Zwykle pojawia się u pacjentów z przewlekłą chorobą zwyrodnieniową kręgosłupa (osteochondroza). Mają stały tępy lub ciągnący ból w okolicy lędźwiowej.

Objawy przepukliny odcinka lędźwiowego kręgosłupa pojawiają się ostro w momencie jej pojawienia się:

  • ostry, przeszywający ból, który w dosłownym tego słowa znaczeniu ogranicza ruch, paraliżuje;
  • natychmiast pojawia się wyraźne osłabienie mięśni nóg;
  • mięśnie w okolicy lędźwiowej są bardzo napięte, bolesne przy badaniu palpacyjnym;
  • człowiek nie może się sam schylić, wyprostować pleców, przewrócić na drugą stronę leżąc.

To pierwsze objawy kliniczne, w których należy pilnie położyć się na plecach na twardej powierzchni i spróbować rozluźnić nadmiernie napięte mięśnie. W ciągu kilku godzin powinieneś udać się do lekarza. Jeśli wypukłość przepukliny jest osłabiona przez aparat więzadłowy, ścięgnisty lub mięśniowy, może rozpocząć się niedokrwienie i wtórna martwica tkanek.

Kilka godzin później rozwijają się neurologiczne objawy przepukliny międzykręgowej lędźwiowej:

  • drętwienie wzdłuż dotkniętego nerwu korzeniowego;
  • ostry ból strzelający w całej nodze po uszkodzonej stronie;
  • naruszenie jelit, zwyrodnieniowe przy braku perystaltyki, zaparcia;
  • dysfunkcja pęcherza (częste oddawanie moczu lub zatrzymanie moczu);
  • naruszenie dopływu krwi do tkanek miękkich kończyny dolnej (objawiające się zimnym trzaskiem i bladością skóry);
  • zmniejszona wrażliwość i pojawienie się parestezji (mrowienie, uczucie pełzania itp.).

Pojawienie się objawów neurologicznych jest powodem pilnej wizyty u neurologa. Jeśli nie zapewnisz pacjentowi opieki medycznej w odpowiednim czasie, mogą wystąpić różne komplikacje..

Do diagnozy służy zdjęcie rentgenowskie, które eliminuje możliwość uszkodzenia tkanki kostnej. Zaleca się również badanie MRI - pozwala zobaczyć lokalizację przepuklinowego wypukłości jądra miażdżystego i rozmiar.

Dlaczego przepuklina rdzeniowa kręgosłupa lędźwiowego jest niebezpieczna?

Przepuklina kręgosłupa lędźwiowego bez szybkiego leczenia jest niebezpieczna dla zdrowia i życia pacjenta. Najczęstszym powikłaniem jest zwężenie kręgosłupa. Na tle tego stanu mogą wystąpić niedowłady i porażenia kończyn dolnych..

Bardzo często w przypadku przepukliny lędźwiowej u osoby powstaje wiele patologii naczyniowych:

  • Żylaki;
  • hemoroidy w odbytnicy i okolicy odbytu;
  • miażdżyca kończyn dolnych;
  • zacieranie zapalenia wsierdzia itp..

Czynność jelit może być upośledzona. Przy całkowitym ucisku nerwu korzeniowego dochodzi do paraliżu jelita grubego lub cienkiego. Ten stan może być śmiertelny..

U mężczyzn przepuklina lędźwiowa często powoduje zaburzenia erekcji, au kobiet powoduje wypadanie macicy, niestabilność cyklu miesiączkowego, wczesną menopauzę itp..

Jak leczyć przepuklinę kręgosłupa lędźwiowego bez operacji

Przed leczeniem przepukliny lędźwiowej należy przeprowadzić kompleksowe badanie. Diagnozę i leczenie przepukliny odcinka lędźwiowego kręgosłupa bez operacji wykonuje neurolog lub kręgowiec.

Oficjalna medycyna do leczenia przepukliny kręgosłupa lędźwiowego bez operacji wykorzystuje szereg leków farmakologicznych:

  • niesteroidowe leki przeciwzapalne pozwalają wyeliminować proces zapalny, wywołany drażniącym działaniem substancji jądra miażdżystego;
  • chondroprotektory są przeznaczone do przywracania uszkodzonej integralności pierścienia włóknistego, ale są bezużyteczne, ponieważ przy braku pełnoprawnej wymiany rozproszonej między tkankami chrzęstnymi krążka międzykręgowego a otaczającymi włóknami mięśniowymi substancje te po prostu nie docierają do miejsca przeznaczenia;
  • Witaminy z grupy B - są w stanie utrzymać sprawność włókna nerwowego podczas długotrwałego ucisku i niedokrwienia;
  • kwas nikotynowy - poprawia miejscowy przepływ krwi w małych naczyniach włosowatych;
  • środki zwiotczające mięśnie - niezbędne do wyeliminowania skurczów mięśni i przywrócenia dopływu krwi do dotkniętego obszaru.

W większości przypadków takie leczenie przepukliny krążka międzykręgowego kręgosłupa lędźwiowego jest wyłącznie objawowe. Ból i stan zapalny zostają wyeliminowane, a pacjent zostaje wypisany do pracy. W rzeczywistości krążek kręgowy nadal się zapada.

Ale jest też skuteczniejsza metoda leczenia przepuklin kręgosłupa lędźwiowego - jest to terapia manualna połączona z ćwiczeniami terapeutycznymi i kinezyterapią. Porozmawiamy o tym, jak to się dzieje w dalszej części artykułu..

Leczenie przepuklin kręgosłupa lędźwiowego

Leczenie przepukliny odcinka lędźwiowego kręgosłupa metodami terapii manualnej rozpoczyna się od zabiegu trakcji trakcyjnej kręgosłupa. jednocześnie powiększają się przestrzenie międzykręgowe, powstają warunki do przywrócenia integralności pierścienia włóknistego.

Ponadto w przypadku leczenia przepukliny odcinka lędźwiowego kręgosłupa opracowywany jest indywidualny przebieg terapii dla każdego pacjenta. Może obejmować następujące zabiegi przepukliny krążka lędźwiowego:

  • masaż i osteopatia - w celu poprawy elastyczności tkanek miękkich i wzmocnienia mikrokrążenia krwi i płynu limfatycznego w zmianie;
  • kinezyterapia - w celu złagodzenia skurczu mięśni i zwiększenia ich napięcia, przywrócenia fizjologicznego ukrwienia;
  • ćwiczenia terapeutyczne aktywujące proces rozproszonego odżywiania tkanek chrzęstnych kręgosłupa;
  • fizjoterapia i ekspozycja laserem w celu przyspieszenia procesu gojenia;
  • akupunktura - aktywacja procesu regeneracji tkanek poprzez wykorzystanie ukrytych rezerw organizmu.

Leczenie przepukliny kręgosłupa odcinka lędźwiowego kręgosłupa metodami terapii manualnej odbywa się zawsze indywidualnie. Dlatego musisz poszukać w swoim mieście doświadczonego kręgarza i poprosić go o pomoc.

Istnieją przeciwwskazania, potrzebna jest specjalistyczna porada.

Możesz skorzystać z usługi bezpłatnej wizyty u lekarza pierwszego kontaktu (neurolog, kręgarz, kręgowiec, osteopata, ortopeda) na stronie internetowej poradni Free Movement. Podczas pierwszej bezpłatnej konsultacji lekarz zbada Cię i przeprowadzi wywiad. Jeśli pojawią się wyniki MRI, USG i RTG, przeanalizuje obrazy i postawi diagnozę. Jeśli nie, wypisze niezbędne wskazówki.

Przepuklina kręgosłupa - rodzaje, objawy, diagnostyka i leczenie

Choroby układu mięśniowo-szkieletowego występują często z wielu powodów związanych z urazami, uszkodzeniami zwyrodnieniowymi i zmianami związanymi z wiekiem. Przepuklina kręgosłupa jest jedną z najczęstszych i jednocześnie poważnych chorób wyrostka robaczkowego. Choroba występuje w końcowym stadium związanym z wysunięciem zawartości krążka międzykręgowego. Powinieneś dowiedzieć się, jakie objawy wskazują na przepuklinę dysku.

Przepuklina dysku - co to jest

Aby zrozumieć istotę choroby, konieczne jest zrozumienie medycznej terminologii anatomicznej. Ludzki kręgosłup ma 5 dużych kręgów. Między nimi znajdują się krążki międzykręgowe - są to struktury włóknisto-chrzęstne. Krążki międzykręgowe składają się z pierścienia włóknistego, który otacza jądro miażdżyste. Ostatnim elementem jest galaretowata chrząstka.

Zanim choroba się pojawi, przechodzi przez 4 etapy - wypadnięcie, wypukłość, wypadnięcie i przepuklina. Przy pierwszym stopniu uszkodzenia procesy metaboliczne są zaburzone, wilgoć wysycha, tkanka chrzęstna staje się cieńsza. Na pierścieniu włóknistym pojawiają się pęknięcia i mikrozerwania. Z biegiem czasu dysk przesuwa się, a pierścień wybrzusza się. Stan płynnie przechodzi w wypukłość i wypadnięcie. Kiedy pierścień pęka i jądro miażdżyste rozszerza się do przestrzeni międzykręgowej, stan ten nazywa się przepukliną..

Według statystyk najczęściej występuje przepuklina międzykręgowa kręgosłupa lędźwiowego. Rzadziej występuje uszkodzenie kręgosłupa szyjnego. Najrzadszym i jednocześnie ciężko postępującym wariantem patologii jest uszkodzenie grzbietu piersiowego.

Przyczyny i objawy przepukliny międzykręgowej

Najczęściej przepuklina kręgosłupa lędźwiowego występuje z następujących powodów:

  1. Niewłaściwe podnoszenie ciężkich ciężarów. Z biegiem czasu chroniczne przeciążenie kręgosłupa prowadzi do chorób. Najbardziej podatni na przepuklinę kręgosłupa są zawodowi sportowcy.
  2. Osteochondroza. Jest to choroba towarzysząca, na tle której częściej pojawiają się przepukliny..
  3. Otyłość i zwiększona masa ciała wywierająca nacisk na odcinek lędźwiowy.
  4. Brak aktywności fizycznej. Zanikowane mięśnie nie radzą sobie z obciążeniem przenoszonym na kręgosłup. Z biegiem czasu rozwija się choroba.
  5. Zaburzenia jedzenia. Jeśli dana osoba cierpi na hipowitaminozę i nie przyjmuje dodatkowych minerałów, wówczas jego tkanka kostna staje się krucha, szybko się zużywa.
  6. Odwodnienie. Ludzie przyzwyczajają się do picia dużej ilości kawy lub herbaty, ale w ogóle nie regulują swojego bilansu wodnego, ograniczając wchłanianie czystej wody do organizmu. W przypadku utajonego odwodnienia z czasem rozwijają się dystroficzne zmiany w tkance kostnej, w tym w krążkach międzykręgowych..
  7. Posiadanie złych nawyków. Nadużywanie alkoholu, tytoniu lub narkotyków powoduje zaburzenia sercowo-naczyniowe. W rezultacie pogarsza się przepływ krwi, co grozi powikłaniami ze strony układu mięśniowo-szkieletowego.
  8. Napięcie nerwowe lub stres. Zubożenie OUN zwiększa ryzyko problemów z kręgosłupem.
  9. Czynnik wieku. W starszym wieku problemy z plecami są częstsze. Grupa ryzyka - osoby powyżej 40 roku życia.

Objawy przepukliny międzykręgowej kręgosłupa lędźwiowego dzielą się na ogólne i specyficzne. W pierwszym przypadku możesz podejrzewać jakiekolwiek problemy z plecami, aw drugim pomyśleć o obecności przepukliny.

Typowe objawy przepukliny odcinka lędźwiowego kręgosłupa obejmują:

  • nagły i ostry ból (w późniejszych stadiach ból jest stały);
  • zawroty głowy i bóle głowy (często występują, gdy dotyczy to kręgosłupa piersiowego lub szyjnego);
  • wysokie ciśnienie krwi;
  • naruszenie aparatu przedsionkowego;
  • problemy ze słuchem lub wzrokiem (częściej w zmianach szyjki macicy).

Specyficzne objawy przepukliny kręgosłupa lędźwiowego obejmują:

  1. Zmniejszona mobilność, uczucie sztywności rano w dotkniętym obszarze.
  2. Trudność w obracaniu się lub schylaniu się z powodu bólu.
  3. Strzelanie występuje z okresowym drętwieniem rąk lub nóg, co wskazuje na uszkodzenie włókien nerwowych. Na przykład pojawia się nagły, piekący lub przeszywający ból pośladków, uda lub pięty. Parestezje - drętwienie i mrowienie - mogą być wyczuwalne w palcach. Ten objaw wskazuje na uciśniętą przepuklinę korzenia nerwu..
  4. Czucie i unerwienie są osłabione w kończynach górnych lub dolnych, co może wskazywać na uszkodzenie rdzenia kręgowego. Ten stan jest bardziej typowy dla przepukliny w dolnej części pleców..
  5. Przy długotrwałym staniu w pozycji stojącej plecy zaczynają boleć.

Jeśli pacjent odczuwa ból w plecach, który nie ustępuje dłużej niż 2-3 tygodnie, należy pilnie skonsultować się z neurologiem, terapeutą, traumatologiem lub ortopedą, aby potwierdzić lub zaprzeczyć istniejącym objawom przepukliny międzykręgowej. Ważne jest, aby odróżnić ważne objawy wskazujące na rozwój choroby na danym oddziale..

Specyficzne objawy przepukliny szyjki macicy obejmują:

  1. Napromienianie bólu okolicy potylicznej.
  2. Powrót bólu jest niższy - w barkach lub łopatkach.
  3. Parestezje w palcach (drętwienie i mrowienie).
  4. Osłabienie ramion, zmniejszona ruchomość.

Jeśli pojawi się przepuklina w okolicy klatki piersiowej, choroba objawi się następującymi objawami:

  1. Nieprzyjemne odczucia w żebrach, ból w klatce piersiowej.
  2. Może wystąpić dyskomfort w dłoniach, łopatce.
  3. Występują oznaki parestezji kończyn górnych.

Jeśli pacjent ma przepuklinę kręgosłupa w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, ból powoduje lumbago pośladków, podudzia lub uda. Sztywność lędźwiowa jest odczuwalna rano. Zmniejsza się siła mięśni nóg, a u pacjenta pojawiają się objawy współistniejących chorób - lumbago lub rwa kulszowa.

Przepuklina lędźwiowa - metody diagnostyczne

W przypadku wystąpienia objawów przepukliny kręgosłupa należy skonsultować się z terapeutą. Lekarz zbada pacjenta, zapisze reklamacje na karcie i skieruje do specjalisty o wąskim profilu. Po zapoznaniu się z wywiadem lekarz prowadzący powinien wysłać pacjenta na prześwietlenie. RTG to prosty, szybki i niedrogi sposób na sprawdzenie, czy występują problemy z układem kostnym wyrostka.

Jeśli występuje przepuklina kręgosłupa lędźwiowego, zdjęcie rentgenowskie pokaże oznaki zwężenia przestrzeni między krążkami międzykręgowymi. Aby w pełni potwierdzić diagnozę, konieczne jest badanie MRI. Co ujawnia rezonans magnetyczny:

  • ogólny stan krążków międzykręgowych;
  • obecność pęknięcia pierścienia włóknistego;
  • stopień uszkodzenia, lokalizacja i stadium choroby;
  • gdzie jest galaretowate jądro;
  • długość i szerokość kanału kręgowego;
  • obecność kompresji zakończeń nerwowych.

Chociaż MRI jest kosztowną analizą, to prawie w 100% pozwala zidentyfikować rozpoznanie przepukliny międzykręgowej kręgosłupa lędźwiowego. Określ również uszkodzenie kręgosłupa piersiowego i szyjnego. Wyróżnia mechaniczne uszkodzenia głębokich tkanek miękkich od chorób zwyrodnieniowych.

Ponadto specjalista może określić obecność uszkodzenia kręgosłupa u pacjenta za pomocą specjalnego badania i testów, ale nadal musisz potwierdzić przepuklinę międzykręgową metodami diagnostycznymi laboratoryjnymi.

Ważne jest, aby odróżnić oznaki zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa od powikłań reumatoidalnych. W tym celu przeprowadza się testy laboratoryjne. Jeśli wskaźniki OB, białka C-reaktywnego i testów reumatologicznych są podwyższone, oznacza to reumatoidalne uszkodzenie stawów. Podczas oglądania na MRI, obrzęk będzie widoczny w bolesnym obszarze.

Leczenie przepukliny lędźwiowej

Niezależnie od miejsca lokalizacji przepukliny międzykręgowej choroba wywołuje bolesne odczucia i może powodować znaczne pogorszenie jakości życia z powodu ciągłego dyskomfortu w plecach. W zależności od stopnia i lokalizacji uszkodzenia zwyrodnieniowego wykonuje się leczenie zachowawcze, odtwórcze lub radykalne (chirurgiczne). Na początkowych etapach można z powodzeniem zrezygnować tylko z konserwatywnych metod terapii. Wśród konserwatywnych metod leczenia najczęściej stosuje się farmakologiczne i nielekowe działanie na organizm pacjenta, mające na celu przywrócenie utraconych funkcji motorycznych kręgosłupa..

Metoda ekspozycji na lek

Zwykle leki mają na celu złagodzenie bólu w ostrym okresie. Ponadto okresowo przepisywane są leki, które poprawiają ogólne samopoczucie w życiu codziennym. Na kursach przyjmuje się leki wspomagające, które spowalniają rozwój procesu zwyrodnieniowego kręgosłupa.

Jakie grupy leków są stosowane:

  1. Niesteroidowe leki przeciwzapalne. Leki te należą do grupy leków pierwszego wyboru, ponieważ mają dobre działanie terapeutyczne i pozwalają odczuć ulgę w pierwszych dniach leczenia. Najpierw zastrzyki stosuje się przez kilka dni, a następnie przechodzą na tabletkę lub zewnętrzną formę uwalniania (w postaci maści, kremu lub żelu).
  2. Kortykosteroidy. Te leki są konieczne, jeśli ból jest nie do zniesienia, a NLPZ nie pomagają. Wstrzyknięcie wstrzykuje się raz do części stawowej, aby złagodzić ból. Kortykosteroidy mają szereg skutków ubocznych, które uniemożliwiają długotrwałe stosowanie. Leki te powodują więcej szkód zdrowotnych w dłuższej perspektywie niż NLPZ. Dostępne w postaci zastrzyków, maści i tabletek.
  3. Środki zwiotczające mięśnie. Potrzebny do złagodzenia bólu związanego ze zwiększoną spastycznością mięśni. Uszczypnięte włókna mięśniowe stają się hipertoniczne, co pogarsza przebieg przepukliny kręgosłupa. Kiedy problematyczne grupy mięśni są rozluźnione, ból znika i poprawia się ruchomość kręgosłupa pacjenta. Podczas kursów należy przyjmować leki zwiotczające mięśnie. Zwykle podawane zastrzyki lub tabletki.
  4. Chondroprotectors. Leki o nieudowodnionej skuteczności farmakologicznej, które są aktywnie stosowane w medycynie domowej do łagodzenia bólu i spowalniania degeneracji tkanki chrzęstnej. Preparaty z grupy chondroprotektorów dzielą się na dwa działające składniki - chondroitynę i glukozaminę. Te elementy są nakłuwane oddzielnie. Jeśli potrzebujesz złożonego spożycia substancji, przepisywane są tabletki o złożonym składzie. Decyzję o przyjęciu lub nieprzyjęciu takich środków powinien podjąć kompetentny lekarz..
  5. Witaminy z grupy B. Złożone zastrzyki na bazie tiaminy, cyjanokobalaminy i pirydoksyny. Leki te są przepisywane w celu poprawy przewodnictwa nerwowego, aktywacji funkcji układu nerwowego. Połączone witaminy neurotropowe w dużych dawkach zmniejszają ból i poprawiają samopoczucie pacjenta. W ostrym okresie pokazano stosowanie wstrzykiwanych form uwalniania, a następnie przejście na tabletki..

Rzadziej w ramach kompleksowego leczenia stosuje się leki przeciwskurczowe, homeopatyczne, adaptogeny i substancje metaboliczne. Zaleca się sporządzenie przebiegu leczenia farmakologicznego na podstawie leków o udowodnionym działaniu terapeutycznym.

  1. Wśród NLPZ diklofenak sodu jest złotym standardem w łagodzeniu bólu spowodowanego stanem zapalnym. Składnik ten skutecznie łagodzi ból, działa silnie przeciwbólowo. Lek nie nadaje się do długotrwałego stosowania, ponieważ negatywnie wpływa na błonę śluzową żołądka. Współcześni neuropatolodzy zalecają zwrócenie uwagi na selektywny rodzaj NLPZ stosowanych w dłuższym okresie leczenia. Takie leki są mniej szkodliwe dla przewodu pokarmowego, więc można je przepisać w ciągu tygodnia. Przykłady - Meloxicam, Nimesil, Celecoxib. Po ustąpieniu silnego bólu przechodzą na żele i maści o działaniu wspomagającym po terapii ogólnoustrojowymi formami uwalniania.
  2. Glukokortykosteroidy mają silny wpływ na wydalanie płynów i tłumienie mediatorów zapalenia. W rezultacie ból ustępuje natychmiast i nie przeszkadza przez długi czas. Najsilniejszym środkiem stosowanym w traumie i praktyce neurologicznej jest Diprospan. Efekt terapeutyczny utrzymuje się około miesiąca. Słabsze analogi - deksametazon, prednizolon.
  3. Wśród chondroprotektorów opartych na glukozaminie stosuje się środek Dona. Na bazie chondroityny można przepisać Hondroguard. Leki o podobnym działaniu - Alflutop, Chondrolone.
  4. Leki zwiotczające mięśnie mają również stosunkowo szybkie działanie terapeutyczne polegające na hamowaniu impulsów nerwowych w ośrodkowym układzie nerwowym, wysyłanych do mięśni szkieletowych. Na tle stopniowego zwiotczenia mięśni nie dochodzi do pogorszenia aktywności motorycznej, zdolności motorycznych czy siły mięśni. Mięśnie stopniowo się rozluźniają. Szybkość efektu zależy od zaniedbania sytuacji. Im bardziej mięsień jest zaciśnięty, tym dłużej trwa działanie lecznicze. Przykłady leków - Midocalm, Sirdalud. Aktywne składniki leków są wytwarzane zarówno w postaci zastrzyków, jak i tabletek.
  5. Witaminy. W przeciwieństwie do innych leków działają łagodnie, nie powodując poważnych skutków ubocznych. Takie fundusze zaleca się wstrzykiwać lub przyjmować doustnie po złagodzeniu zespołu ostrego bólu. Witaminy neurotropowe są powszechnie przepisywane w zespole korzeniowym w celu złagodzenia bólu związanego z uciskami nerwów. Przykłady nazw handlowych - Milgamma, Neurorubin, Neuromax.

Nielekowe konserwatywne metody ekspozycji

Jakie opcje terapeutycznego leczenia wspomagającego może przepisać specjalista:

  1. Elektroforeza. Za pomocą skierowanego na określony obszar impulsu elektrycznego pacjent uśmierza chroniczny ból, poprawia miejscowy przepływ krwi i usuwa stany zapalne. Dla wzmocnienia efektu zabiegu dodatkowo stosuje się leki (np. Kwas nikotynowy czy neurotropowe witaminy z grupy B). Elektroforeza jest przeciwwskazana dla osób z nietolerancją prądu elektrycznego, z problemami sercowo-naczyniowymi, nerwowymi lub psychicznymi. Nie zaleca się prowadzenia terapii z rozrusznikiem serca, w podwyższonej temperaturze oraz w okresie ciąży.
  2. Magnetoterapia to jedna z opcji fizjoterapii. Metoda opiera się na ekspozycji na pole magnetyczne, po którym następuje poprawa stanu pacjenta. Zabieg nie może być wykonywany w przypadku zaburzeń psychicznych u pacjenta, w okresie ARVI lub w przypadku indywidualnej nietolerancji. W przypadku zaostrzenia chorób nerek lub wątroby lepiej odłożyć zabieg terapeutyczny do czasu, gdy pacjent stanie się łatwiejszy. Magnetoterapia nie jest również zalecana dla dzieci poniżej drugiego roku życia i kobiet w ciąży..
  3. Fonoforeza to metoda fizjoterapeutyczna polegająca na zastosowaniu naświetlania ultradźwiękowego. W określonym obszarze ciała, wykorzystując działanie promieniowania ultradźwiękowego, dochodzi do ogrzania tkanek, co poprawia przepływ krwi, likwiduje stany zapalne i normalizuje samopoczucie pacjenta. Wszystkie zabiegi fizjoterapeutyczne, w tym fonoforezę, należy wykonywać w okresie rehabilitacji, kiedy zaostrzenie zostało skutecznie zatrzymane lekami. Fonoforeza jest zabroniona przy wysokim ciśnieniu krwi, przy zmniejszonym krzepnięciu krwi. Nie należy go przepisywać w przypadku raka, gruźlicy, a także w okresie ciąży i karmienia piersią.
  4. Laseroterapia to alternatywna i bezpieczna procedura dopuszczona do stosowania w dzieciństwie i na starość. Laseroterapia jest jedyną metodą zatwierdzoną do stosowania u chorych na raka, kobiet w ciąży i karmiących. Zabieg nie powinien być przeprowadzany w I trymestrze ciąży, przy chorobach tarczycy, u osób z obniżoną krzepliwością krwi oraz przy gruźlicy płuc.
  5. Masaż jest metodą działania kontaktowego mającą na celu rozluźnienie napiętych mięśni i poprawę ukrwienia w okolicy lokalizacji przepukliny kręgosłupa. Regularne wizyty kręgarza lub masażysty mogą pomóc uniknąć bólu i rozluźnić spazmatyczne obszary ciała. Specjalista powinien zostać powiadomiony o diagnozie i umieć prawidłowo masować przy takiej chorobie. Jeśli podczas zaostrzenia pacjent ma otwarte rany na plecach, chorobę serca i chorobę, wówczas masaż jest przeciwwskazany. Kobiety w ciąży mogą masować wyłącznie siedząc iw okolicy szyjki macicy.

Ważnym etapem w okresie rekonwalescencji po zaostrzeniu jest terapia ruchowa. Fizjoterapia czy gimnastyka eliminuje jeden istotny problem - zanik i osłabienie mięśni. Jak wiadomo, słabe włókna mięśniowe nie są w stanie równomiernie rozłożyć obciążenia na plecy, dlatego kręgosłup jest przeciążony, co powoduje osteochondrozę, wypukłość czy przepuklinę. Jeśli rozpoznanie przepukliny jest już dostępne, codzienna terapia ruchowa jest bezwzględną koniecznością..

W zależności od umiejscowienia dotkniętego obszaru grzbietu i stopnia zaniedbania kondycji fizycznej instruktor dobiera indywidualny zestaw ćwiczeń. Lekcja zaczyna się od podstawowego kompleksu rozgrzewkowego, następnie rozpoczynają się ćwiczenia. Zaleca się wykonywać w wolnym tempie, bez gwałtownych ruchów. Na koniec pamiętaj, aby ostygnąć i rozciągnąć. Terapię ruchową należy przeprowadzać bez przerw, aby mięśnie pleców były zawsze w dobrej kondycji.

Inne zachowawcze terapie stosowane w leczeniu przepukliny pleców obejmują:

  1. Terapia manualna. Metoda polega na zastosowaniu specjalnych technik mających na celu rozluźnienie mięśni i uśmierzenie bólu poprzez ucisk w określonych punktach pleców. Terapii manualnej nie należy mylić z masażem, gdyż stosowane techniki są zupełnie inne. Sesje terapii manualnej, w przeciwieństwie do masażu, należy przeprowadzać okresowo, ale nie na kursach. Do wyboru specjalisty należy podchodzić ostrożnie, aby nie pogorszyć przebiegu choroby. Nie powinieneś odwiedzać kręgarza, jeśli masz osteoporozę, reumatyzm i ostre choroby przewodu pokarmowego.
  2. Akupunktura lub akupunktura to metoda oddziaływania fizycznego polegająca na użyciu igieł rozluźniających mięśnie i eliminujących ból. Igły wprowadzane są w określonych punktach, dzięki czemu pacjent ma okres ulgi. Nie możesz wykonywać akupunktury w stanie odurzenia narkotykowego lub alkoholowego, przy zaburzeniach psychicznych, na starość oraz w trakcie ARVI. Nie należy też wykonywać sesji akupunktury dla kobiet w ciąży i dzieci..
  3. Hirudoterapia to metoda medyczna polegająca na użyciu pijawek lekarskich. Zwykle hirudoterapia jest oferowana pacjentom z nadciśnieniem, trombocytozą i erytrocytozą. Rzadziej hirudoterapia jest przepisywana pacjentom z przepukliną. Pijawki umieszcza się w miejscu urazu i napięcia mięśni, gdzie pasożyty wysysają krew, łagodząc tym samym stan pacjenta. Wadą zabiegu jest wysoki koszt, konieczność przeprowadzenia wielu sesji oraz psychologiczna nietolerancja tej metody oddziaływania. Hirudoterapii nie należy wykonywać u osób z obniżoną krzepliwością krwi oraz przyjmujących leki przeciwzakrzepowe, przeciwpłytkowe (rozrzedzające krew). Metoda jest zabroniona w okresie ciąży i karmienia piersią oraz na starość.

Wybór niezbędnych procedur jest możliwy tylko po konsultacji z lekarzem prowadzącym. Nie zaleca się samodzielnych wizyt w gabinetach zabiegowych bez zgody specjalisty.

Chirurgia przepukliny kręgosłupa

Interwencja chirurgiczna jest zwykle stosowana na siłę, gdy stan zagraża normalnemu życiu pacjenta. Główne wskazania do pilnego usunięcia to:

  1. Niedowład lub porażenie zwieracza odbytnicy.
  2. Silny zespół bólowy, nieznośny charakter dyskomfortu w zespole korzeniowym, gdy zachowawcze metody łagodzenia bólu nie pomagają przez kilka tygodni.
  3. Występ przepukliny ponad 7 mm, któremu towarzyszy sekwestracja.

Operacja wykonywana jest również za zgodą pacjenta w takich przypadkach, które dotyczą wskazań względnych:

  1. Dalsze leczenie zachowawczymi metodami leczenia przez 3 miesiące lub dłużej nie daje rezultatu.
  2. Początek paraliżu kończyn.
  3. Występowanie zaniku mięśni na tle zmian czynności funkcjonalnej korzenia nerwowego.

W innych sytuacjach, jeśli nie ma powyższych komplikacji, operację można pominąć.

etnoscience

Nie ma wiarygodnych metod leczenia przepuklin kręgosłupa za pomocą medycyny alternatywnej. Podczas zaostrzenia ziołolecznictwo jest również nieskuteczne. Samoleczenie zagraża życiu, ponieważ może powodować pogorszenie stanu pacjenta. Nie powinieneś uciekać się do niesprawdzonych metod leczenia.

Czy można uprawiać sport z przepukliną międzykręgową

Aktywność fizyczna jest konieczna, gdy pojawia się przepuklina, ale ważne jest, aby móc ją prawidłowo dawkować. Prawidłowy styl życia może wpływać na negatywne objawy przepukliny w dolnej części pleców i innych okolicach kręgosłupa. Podnoszenie ciężarów i obciążenia osiowe mają negatywny wpływ, więc są całkowicie wyeliminowane. Główną zasadą treningu jest zwracanie należytej uwagi na zaczep i rozgrzewkę, wykluczanie pracy z dużymi ciężarami i nie zapominanie o terapii ruchowej. Zalecana liczba treningów to maksymalnie 3 w tygodniu. Bieganie jest dozwolone, ale w wolnym tempie, bez gwałtownych ruchów.

Podczas treningu powinieneś preferować pompowanie mięśni rdzenia. Mocne wyciskanie pleców i brzucha znacznie odciąża kręgosłup, co korzystnie wpływa na samopoczucie pacjenta. Zaleca się dobór zestawu ćwiczeń w oparciu o lokalizację urazu kręgosłupa.

W przypadku uszkodzenia kręgosłupa lędźwiowego pacjenta nie należy wykonywać przysiadów i rzędów sztangą. Kończyny dolne można pompować hantlami, ściśle dozując ciężar obciążenia. Możesz także pompować ramiona i górną część pleców bez ścisłych ograniczeń. W przypadku uszkodzenia okolicy klatki piersiowej lub szyjki macicy, przeciwnie, górna część pleców jest opracowywana ostrożnie.

Przeciwwskazania i zalecenia

Czego nie robić po diagnozie:

  1. Zabrania się gwałtownego podnoszenia dużych ciężarów. To jeszcze bardziej prowokuje szczypanie korzenia nerwu i wystawanie przepukliny..
  2. Nie możesz wykonywać ostrych ruchów podczas zginania, wyciągania w górę i na boki. Jest to również obarczone konsekwencjami szczypania..
  3. Nie możesz biegać szybko, powoduje to pewne obciążenie całego układu mięśniowo-szkieletowego.
  4. Wszelkie sporty siłowe są zabronione.
  5. Długotrwałe siedzenie i brak aktywności są czynnikiem hipodynamicznym i występowaniem stagnacji. Jeśli to możliwe, zaleca się chodzenie więcej, aby zapewnić normalny dopływ krwi do narządów wewnętrznych i chorego kręgosłupa.
  1. Aby uniknąć możliwych powikłań lub konsekwencji pogorszenia się stanu zdrowia, zaleca się przestrzeganie trybu życia przepisanego pacjentowi przez lekarza. Pacjent regularnie wykonuje gimnastykę, uczęszcza do centrum rehabilitacji i nie wykonuje czynności z listy przeciwwskazań.
  2. Zaleca się również ustanowienie reżimu snu i czuwania. Jeśli to możliwe, wyklucz złe nawyki, wyeliminuj hipodynamię.
  3. Wśród cech aktywności - nie możesz zbyt długo leżeć, stać lub siedzieć. Nieruchoma pozycja w jednej pozycji wywołuje zatory w narządach wewnętrznych, które są obarczone upośledzeniem ruchomości bolesnego obszaru kręgosłupa. Aktywny tryb życia ma odwrotny skutek - poprawia się stan zdrowia, rzadziej ból się niepokoi.
  4. Przestrzeganie i utrzymanie prawidłowej postawy kręgosłupa. Długotrwały pobyt w pozycji przeciwbólowej jest obarczony zaostrzeniem chorób towarzyszących - osteochondrozy lub skoliozy, jeśli pacjent je ma. Przy prawidłowej postawie podczas siedzenia obciążenie mięśni rozkłada się równomiernie i nie obciąża kręgosłupa.

Torby i plecaki również nie powinny być noszone na tym samym ramieniu, aby nie obciążać nierównomiernie pleców. Pacjent z przepukliną kręgosłupa musi mieć obuwie ortopedyczne i pościel skutecznie odciążające plecy.

Opinia redakcyjna

Przepuklina kręgosłupa nie jest diagnozą śmiertelną, ale bez leczenia i przestrzegania zaleceń lekarskich prowadzi do znacznego pogorszenia jakości życia. Dostosowując swój styl życia, możesz osiągnąć stabilną remisję. Warto zapoznać się z innymi artykułami na naszej stronie poświęconej leczeniu schorzeń kręgosłupa.