Główny

Kifoza

Przepuklina międzykręgowa

Przepuklina międzykręgowa jest jedną z konsekwencji osteochondrozy, czyli wypukłości krążka międzykręgowego pomiędzy trzonami kręgów. Objawia się bólem, tonizującym napięciem mięśni i ograniczeniem ruchu w dotkniętym obszarze kręgosłupa. Może prowadzić do ucisku korzeni kręgosłupa, naczyń krwionośnych i rdzenia kręgowego. Wizualizowane za pomocą CT, MRI lub mielografii kontrastowej. Leczenie jest przeważnie zachowawcze (leki, terapia ruchowa, masaż, terapia trakcyjna). Operacje usunięcia dysków (discektomia, endoskopowa discektomia) są ściśle wskazane i mogą prowadzić do poważnych powikłań.

  • Przyczyny przepukliny międzykręgowej
    • Etapy powstawania przepukliny międzykręgowej
  • Objawy przepukliny międzykręgowej
    • Powikłania przepukliny międzykręgowej
  • Diagnostyka przepukliny międzykręgowej
  • Leczenie przepukliny dysku
    • Terapia zachowawcza
    • Operacja
  • Rokowanie w przepuklinach międzykręgowych
  • Zapobieganie
  • Ceny zabiegów

Informacje ogólne

W sumie w kręgosłupie znajdują się 24 krążki międzykręgowe. Różnią się wielkością, najmniejsze znajdują się w dyskach szyjnych, a największe w dyskach lędźwiowych. We wszystkich częściach krążki charakteryzują się tą samą budową: jądro miażdżyste otoczone włóknistym pierścieniem. Rdzeń to w 90% woda, konsystencją przypomina żel. Pierścień włóknisty jest utworzony przez włókna rozciągające się w różnych kierunkach. Razem komponenty dysku odpowiadają za jego elastyczność, sprężystość oraz odporność na skręcanie i zginanie. Dyski międzykręgowe zapewniają ruchome połączenia między trzonami kręgów i amortyzację kręgosłupa.

Krążek międzykręgowy (międzykręgowy) zwykle znajduje się ściśle między ciałami dwóch sąsiednich kręgów. Kiedy wychodzi poza tę przestrzeń, mówią o przepuklinie międzykręgowej. Najczęściej przepukliny powstają w okolicy lędźwiowej, ponieważ przenosi główny ładunek podczas ruchu i podnoszenia ciężarów. Na drugim miejscu pod względem częstotliwości powstawania przepuklin znajduje się obszar szyjny, w którym wykonywane są złożone ruchy o dużej objętości (skręcanie, zginanie). Wiek pacjentów, u których zdiagnozowano przepuklinę dysku, wynosi zwykle 30-50 lat. Wraz z postępem przepukliny międzykręgowej może to spowodować szereg poważnych konsekwencji, które mogą potwierdzić stan pacjenta. W związku z tym jego szybkie wykrycie i diagnoza są pilnymi zadaniami praktycznej kręgowców i neurologii..

Przyczyny przepukliny międzykręgowej

Głównym czynnikiem rozwoju przepuklin jest osteochondroza kręgosłupa. W wyniku zmian zwyrodnieniowo-dystroficznych zachodzących w osteochondrozie krążek międzykręgowy traci wodę i traci elastyczność. Wysokość dysku maleje, z trudem wytrzymuje nacisk wywierany na niego przez kręgi i łatwo ulega kontuzjom przy nadmiernym wysiłku fizycznym. W takiej sytuacji pod wpływem różnych niekorzystnych czynników część krążka wypychana jest poza przestrzeń międzykręgową. Zaczyna się tworzyć przepuklina dysku.

Wcześniejszy rozwój osteochondrozy obserwuje się u osób z anomaliami w rozwoju kręgosłupa (kręgi klinowate, lędźwiowe, zespolenie kręgów, zespół Klippla-Feila, itp.), Choroby dysmetaboliczne (cukrzyca, niedoczynność tarczycy), wcześniejsze urazy kręgosłupa (złamanie kręgosłupa, uraz rdzenia kręgowego) ). Przyczyną wczesnej osteochondrozy mogą być anomalie rozwojowe, prowadzące do nierównomiernego obciążenia kręgosłupa (np. Dysplazja stawu biodrowego). Czynnikami prowokującymi powstawanie przepukliny są: podniesienie ciężaru, kontuzje kręgosłupa, wibracje, nagłe ruchy, długotrwałe siedzenie w pozycji siedzącej (u kierowców, osób pracujących przy komputerze itp.), Otyłość, niewłaściwe obciążenie kręgosłupa z powodu kifozy, lordozy i innych typów skrzywienie kręgosłupa w przypadku złej postawy i pracy w niewygodnej pozycji.

Etapy powstawania przepukliny międzykręgowej

  1. W początkowej fazie dochodzi do lekkiego przemieszczenia dysku do 2-3 mm, zwanego wypadnięciem dysku.
  2. Dalsze przemieszczenie (o 4 mm lub więcej) jest określane terminem występ dysku. W tym przypadku jądro miażdżyste jest przemieszczone, ale znajduje się w pierścieniu włóknistym. Klinicznie widoczne objawy podrażnienia sąsiedniego korzenia kręgosłupa.
  3. Dalsza progresja przepukliny międzykręgowej prowadzi do pęknięcia lub rozwarstwienia włóknistej torebki krążka i wypadnięcia jądra miażdżystego poza jego granice. Ten stan nazywa się wytłaczaniem dysku. Na tym etapie przepuklina międzykręgowa może uciskać korzeń kręgosłupa i zaopatrujące go naczynie, powodując radikulopatię i radikulomieloizemię - zespół korzeniowy z objawami utraty funkcji neurologicznych.
  4. Etap, w którym wypadnięte jądro miażdżyste wisi jak kropla poza szczeliną międzykręgową, jest określany jako sekwestracja krążka. Z reguły prowadzi to do zerwania włóknistej czapki i całkowitego wygaśnięcia jądra. Na etapie ekstruzji i sekwestracji przepuklina międzykręgowa osiąga takie rozmiary, że może powodować ucisk rdzenia kręgowego z rozwojem mielopatii kompresyjnej.

Objawy przepukliny międzykręgowej

Na początku swojego powstawania przepuklina krążka międzykręgowego często ma utajony przebieg. Następnie pojawia się ból w tej części kręgosłupa, w której zlokalizowana jest przepuklina. Początkowo ból ma tępy, przemijający charakter, nasilany przez obciążenie statyczne i dynamiczne i całkowicie znika w pozycji leżącej. Pacjent stara się oszczędzić chory obszar kręgosłupa, ograniczając w nim ruch. Równolegle z zespołem bólowym rozwija się napięcie mięśniowo-toniczne w odpowiednim obszarze okolicy przykręgowej..

Wraz ze wzrostem wypukłości przepuklinowej nasila się zespół bólowy i mięśniowo-toniczny, ograniczenie ruchów. Ból staje się trwały, może utrzymywać się w pozycji leżącej. Napięcie mięśni jest bardziej widoczne od strony przepukliny i może powodować zniekształcenie kręgosłupa, co powoduje dodatkowe obciążenie i pogarsza objawy kliniczne. Wraz z dalszym postępem przepukliny dysku rozwijają się komplikacje. W niektórych przypadkach przepuklina ma przebieg subkliniczny i objawia się tylko wtedy, gdy wystąpi to drugie.

Przepuklina dysku może mieć wiele cech klinicznych w zależności od kręgosłupa, w którym jest zlokalizowany:

Powikłania przepukliny międzykręgowej

Zespół korzeniowy występuje, gdy przepuklina działa na nerw rdzeniowy znajdujący się obok. Zespół korzeniowy może mieć stopniowy rozwój: najpierw obserwuje się objawy podrażnienia korzenia, a następnie utratę jego funkcji. W pierwszym przypadku charakterystyczny jest zespół intensywnego bólu, określany przez pacjentów jako „lumbago” lub „porażenie prądem”, wywołany ruchami w chorej części kręgosłupa. W strefie unerwienia korzenia odnotowuje się parestezje. Utrata funkcji korzenia prowadzi do pojawienia się w obszarze jego unerwienia osłabienia mięśni i niedociśnienia, zmniejszenia wrażliwości. Z biegiem czasu wiotki niedowład rozwija się z zanikiem mięśni, zanikiem odruchów ścięgnistych i zaburzeniami troficznymi.

Mielopatia dyskogenna powstaje, gdy powstała przepuklina powoduje zwężenie kanału kręgowego i ucisk substancji rdzeniowej. Przede wszystkim cierpi na tym funkcja motoryczna. Na poziomie zmiany rozwija się niedowład obwodowy. Następnie dochodzi do utraty wrażliwości i wrażliwej ataksji. W przypadku przepukliny kręgosłupa lędźwiowego możliwe są zaburzenia miednicy. Z reguły na początku objawy mielopatii są jednostronne. Bez odpowiedniego leczenia zmiany zachodzące w rdzeniu kręgowym stają się nieodwracalne, a powstały deficyt neurologiczny nie podlega odwrotnemu rozwojowi..

Zespół tętnicy kręgowej występuje, gdy przepuklina szyjna uciska tętnicę kręgową biegnącą wzdłuż bocznej powierzchni trzonów kręgowych. Objawia się zawrotami głowy, ataksją przedsionkową, szumami usznymi, przemijającymi mroczkami i fotopsjami, omdleniami. Może powodować przejściowe udary mózgowo-naczyniowe (TIA) w basenie kręgowo-podstawnym.

Diagnostyka przepukliny międzykręgowej

Początkowe objawy przepukliny dysku nie są bardzo specyficzne i są podobne do kliniki niepowikłanej przepukliny osteochondrozy kręgosłupa. RTG kręgosłupa pozwala na zdiagnozowanie osteochondrozy, skrzywienia kręgosłupa, anomalii jego rozwoju i innych patologii struktur kostnych. Jednak przepuklina dysku nie jest widoczna na zdjęciach radiologicznych. W takich przypadkach można podejrzewać przepuklinę ze względu na uparty charakter zespołu bólowego i jego postęp. Podczas diagnozy neurolog i kręgowiec muszą odróżnić przepuklinę dysku od zapalenia mięśni, zapalenia splotu, przepukliny Schmorla, spondyloartrozy, krwiaka i guzów kręgosłupa.

Przepuklinę można wykryć metodami badań tomograficznych - MRI i CT kręgosłupa. Ponadto rezonans magnetyczny kręgosłupa jest bardziej pouczający, ponieważ zapewnia lepszą wizualizację struktur tkanek miękkich. Za pomocą MRI można nie tylko „zobaczyć” przepuklinę, ustalić jej lokalizację i etap procesu, ale także określić stopień zwężenia kanału kręgowego. Jeśli tomografia nie jest możliwa, można zastosować mielografię kontrastową, aby potwierdzić rozpoznanie przepukliny dysku..

Wskazaniem do przeprowadzenia badań naczyniowych REG, USDG tętnic kręgowych jest przepuklina międzykręgowa odcinka szyjnego kręgosłupa, której towarzyszą objawy ucisku na tętnicę kręgową. Badanie z reguły przeprowadza się za pomocą testów funkcjonalnych (skręty i pochylenia głowy). Pacjenci z przepukliną w okolicy klatki piersiowej, w zależności od obrazu klinicznego, mogą wymagać konsultacji kardiologa, gastroenterologa, pulmonologa z EKG, ogólnym radiografią OGC, gastroskopią itp..

Leczenie przepukliny dysku

Terapia zachowawcza

Jest to najbardziej preferowana taktyka terapeutyczna w przypadku przepukliny dysku. To jest złożone. W skład leku wchodzą leki uśmierzające zespół bólowy (ketoprofen, ibuprofen, diklofenak, naproksen, meloksykam itp.), Środki zwiotczające mięśnie łagodzące zespół toniczno-mięśniowy (chlorowodorek tolperyzonu), kompleksy witamin (B1, B6, B12) niezbędne do utrzymania tkanki nerwowej, leki zmniejszające przekrwienie. W celu złagodzenia zespołu intensywnego bólu stosuje się miejscowe podanie kortykosteroidów i środków miejscowo znieczulających w postaci blokad przykręgowych. Na początkowych etapach chondroprotektory (siarczan chondroityny, glukozamina itp.).

Przepuklina międzykręgowa w ostrym okresie jest wskazaniem do powołania UHF, ultrafonoforezy z hydrokortyzonem i elektroforezy. W okresie rekonwalescencji w celu przywrócenia mięśni porażonych stosuje się elektrostymulację, refleksoterapię, terapię błotną. Terapia trakcyjna ma dobry efekt, za pomocą której następuje wzrost odległości międzykręgowej i znaczne zmniejszenie obciążenia chorego dysku, co zapewnia warunki do zatrzymania progresji przepukliny, aw początkowych stadiach może przyczynić się do pewnego powrotu krążka. Terapia manualna może zastąpić trakcję kręgosłupa, ale niestety w praktyce obarczona jest dużym odsetkiem powikłań, dlatego może ją wykonywać tylko doświadczony kręgarz.

Najważniejszą rolę w leczeniu przepuklin międzykręgowych odgrywają ćwiczenia fizjoterapeutyczne. Specjalnie dobrane ćwiczenia mogą służyć do rozciągnięcia kręgosłupa, wzmocnienia jego muskulatury i poprawy ukrwienia chorego dysku. Regularne ćwiczenia pomagają wzmocnić mięśnie trzymające kręgosłup, dzięki czemu praktycznie wyklucza się nawrót przepukliny lub jej pojawienie się w innych częściach kręgosłupa. Doskonale uzupełnia kurs terapii ruchowej, a także pływanie.

Operacja

Jest to konieczne tylko dla tych pacjentów, u których kompleksowe zastosowanie leczenia zachowawczego było nieskuteczne, a istniejące ciężkie powikłania (zespół bólowy nieuleczalny dłużej niż 1-1,5 miesiąca, dyskogenna mielopatia, zespół tętnic kręgowych z TIA) mają tendencję do postępu. Biorąc pod uwagę możliwe powikłania pooperacyjne (krwawienie, uraz lub infekcja rdzenia kręgowego, uraz korzenia kręgosłupa, rozwój zapalenia pajęczynówki kręgosłupa itp.) Nie należy spieszyć się z operacją. Doświadczenie pokazuje, że interwencja chirurgiczna jest rzeczywiście konieczna w około 10-15% przypadków przepukliny krążka międzykręgowego. 90% pacjentów jest skutecznie leczonych zachowawczo.

Celem operacji może być odbarczenie kanału kręgowego lub usunięcie przepukliny. W pierwszym przypadku wykonuje się laminektomię, w drugim dyskektomię otwartą lub endoskopową, mikrodiscektomię. W przypadku całkowitego usunięcia krążka (discektomii) podczas zabiegu wykonuje się implant B-Twin lub stabilizację kręgosłupa w celu ustabilizowania kręgosłupa. Nowe metody leczenia operacyjnego to waporyzacja laserowa, śródskórna terapia elektrotermiczna. W okresie pooperacyjnym najważniejszy jest stopniowy wzrost obciążenia motorycznego przy anatomicznie poprawnym wykonywaniu wszystkich ruchów. W okresie rekonwalescencji terapia ruchowa jest obowiązkowa.

Rokowanie w przepuklinach międzykręgowych

U około połowy pacjentów, przy odpowiedniej terapii zachowawczej, po miesiącu przepuklina międzykręgowa przestaje o sobie przypominać. W innych przypadkach wymaga to dłuższego okresu, od 2 do 6 miesięcy, a pełne wyzdrowienie może zająć do 2 lat. W wariancie „idealnym” wypadające jądro miażdżyste jest wchłaniane w wyniku procesów resorpcji, a przepuklina międzykręgowa jest zmniejszona. W około jednej trzeciej przypadków proces ten trwa około roku, ale może trwać nawet 5-7 lat. Niekorzystne rokowanie występuje w przypadku długotrwałej mielopatii. W takich stanach deficyt neurologiczny utrzymuje się nawet po chirurgicznym usunięciu przepukliny i prowadzi do niepełnosprawności pacjentów..

Zapobieganie

Ponieważ w większości przypadków przepuklina międzykręgowa jest konsekwencją nieprawidłowych obciążeń kręgosłupa, głównym jej profilaktyką jest zapewnienie prawidłowego funkcjonowania kręgosłupa. Przydatne są aktywne ruchy, pływanie, regularne ćwiczenia wzmacniające mięśnie. Należy unikać nieprawidłowego ułożenia kręgosłupa (pochylenie, hiperlordoza itp.), Podnoszenia nadmiernych ciężarów, przedłużania wymuszonej pozycji, przybierania na wadze.

Przepuklina dysku: co to jest, objawy i perspektywy leczenia bez operacji

Przepuklina dysku charakteryzuje się naruszeniem wytrzymałości włókien włóknistego pierścienia dysku, w wyniku czego dochodzi do wypukłości fragmentu miazgi. Rocznie na 100 tysięcy mieszkańców rozpoznaje się u około 150 pacjentów przepuklinę dysku. A w 80% przypadków ta choroba jest powikłaniem długotrwałej osteochondrozy. Szczyt zachorowań przypada na 40-55 lat, jednak przepukliny kręgowe nawet w wieku 25-40 lat nie są bynajmniej rzadkością. Z ogólnej liczby pacjentów około 20% osób wymaga operacji.

Częściej dotyczy to okolicy lędźwiowo-krzyżowej, charakteryzującej się największą ruchliwością, stanowiącej podporę dla górnych i środkowych odcinków kręgosłupa. Dyski na poziomie szyi są znacznie mniej uszkodzone, aw bardzo pojedynczych przypadkach cierpią elementy międzykręgowe klatki piersiowej.

Mężczyźni częściej niż kobiety borykają się z podobnym problemem, ponieważ tkanki łączne męskiego ciała mają nieco mniejszy stopień jędrności i elastyczności. Innym wyjaśnieniem jest to, że płeć męska ma większy udział w ciężkiej pracy fizycznej. Regularna aktywność fizyczna, niewspółmierna do fizjologicznych możliwości układu mięśniowo-szkieletowego, jest główną przyczyną pobudzającą zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa iw efekcie prowadzącą do rozwoju nieudanej patologii.

Choroba zaczyna się od wypukłości - niewielkiego odkształcenia warstwy międzykręgowej, podczas gdy wewnętrzne włókna pierścienia włóknistego są uszkodzone, a integralność jego zewnętrznych struktur zostaje zachowana. W przypadku braku odpowiedniego leczenia patogeneza przechodzi w stan prawdziwej przepukliny - wypadania. W późniejszych stadiach choroby pierścień pęka, a część jądra wypada poza granice kręgów, wywierając nacisk na kanał kręgowy i struktury nerwowo-naczyniowe. W najcięższym przypadku dochodzi do sekwestracji - oddzielenia jądra od krążka i jego wejścia do kanału kręgowego. Skomplikowane opcje stanowią duże zagrożenie dla pacjenta, ponieważ są obarczone całkowitym lub częściowym porażeniem kończyn..

podstawowe informacje

Pomiędzy trzonami kręgów znajdują się warstwy chrzęstne - są to krążki międzykręgowe. Składają się z pierścieniowego elementu (annulus fibrosus), wewnątrz którego znajduje się galaretowata substancja (jądro miażdżyste), która ma dobrą elastyczność. Dyski międzykręgowe są głównymi amortyzatorami kręgosłupa. Podczas chodzenia, biegania, a nawet w pozycji stojącej pomagają złagodzić nacisk pionowy (obciążenie osiowe) na kręgosłup oraz tłumić wibracje podczas ruchu ciała.

Przy niekorzystnych czynnikach, które pogarszają metabolizm w komponentach kostno-chrzęstnych układu kręgowego, w jednostkach strukturotwórczych warstwy amortyzującej aktywowane są procesy zwyrodnieniowe i dystroficzne, w wyniku czego włóknisty pierścień zapada się i pęka. Z kolei galaretowata substancja zaczyna wywierać nacisk na uszkodzony obszar, co prowadzi do wystawania dysku z określonej strony. Ponieważ wystająca część znajduje się zwykle w bliskim sąsiedztwie formacji nerwów rdzeniowych, dochodzi do podrażnienia tych nerwów, z którymi styka się patologiczny występ. W ten sposób osoba zaczyna odczuwać bolesne objawy na dotkniętym obszarze pleców lub szyi, często promieniujące do nogi lub ramienia..

Objawy

Objawy przepukliny krążków międzykręgowych zależą od lokalizacji, wielkości rozwiniętego wypukłości, stopnia zaangażowania struktur kręgosłupa w proces patologiczny. Poniżej podajemy główne objawy obserwowane przy tej chorobie:

  • miejscowy zespół bólowy (ból, ciągnięcie, głęboki lub strzelający) w określonym segmencie kręgosłupa, który z reguły nasila się podczas wykonywania jakichkolwiek ruchów;
  • promieniujący ból, który promieniuje do dowolnej części kończyny górnej lub dolnej, pośladków, stopy, barku lub klatki piersiowej;
  • naruszenie wrażliwości (przeczulica lub hipestezja) kończyny;
  • osłabienie mięśni nogi lub ramienia (w zależności od lokalizacji ogniska);
  • sztywność w określonej części kręgosłupa;
  • częste bóle głowy, zawroty głowy, szum w uszach, skoki ciśnienia krwi, bezsenność, niestabilność chodu i inne zaburzenia neurologiczne;
  • dysfunkcja jelit i układu moczowo-płciowego (spontaniczne wypróżnienia, nietrzymanie moczu, zaburzenia funkcji rozrodczych).

Tak rozkładają się strefy bólowe w zależności od umiejscowienia przepukliny.

Uwaga! Pierwszym sygnałem, który powinien Cię ostrzec i służyć jako motyw do pilnej wizyty u lekarza, jest ból pleców lub szyi o dowolnej intensywności w określonym obszarze.

Przyczyny rozwoju

Podstawowym czynnikiem wywołującym patologię jest osteochondroza. Zespół zaburzeń zwyrodnieniowo-dystroficznych, obserwowanych w tkankach chrzęstnych kręgosłupa. Jeśli nie jest leczone, co z jakiegoś powodu jest uważane za normalne dla wielu osób, pozornie nieszkodliwa diagnoza może przekształcić się w poważny problem - przepuklinę między kręgami. Zwróć uwagę na zdjęcie, z nich możesz lepiej zrozumieć, jak wygląda warstwa międzykręgowa w zdrowym i zmienionym patologicznie stanie. Następujące przyczyny przyczyniają się do występowania takich zwyrodnień dysku:

  • urazowe uszkodzenia układu mięśniowo-szkieletowego;
  • nadwaga;
  • brak aktywności fizycznej;
  • nadmierna aktywność fizyczna (uprawianie ciężkich sportów, podnoszenie ciężarów itp.);
  • wrodzona i nabyta słabość aparatu mięśniowo-więzadłowego;
  • zaburzony metabolizm w organizmie;
  • choroby autoimmunologiczne, zaburzenia hormonalne;
  • różne skrzywienie kręgosłupa;
  • długi pobyt w pozycji siedzącej (często pojawia się u kierowców i pracowników biurowych);
  • złe nawyki, zwłaszcza palenie;
  • niekorzystna dziedziczność i starzenie się organizmu.

Prawidłowa technika ułożenia ciała podczas pracy fizycznej.

Przepuklina dysku nie tylko hamuje funkcje motoryczne na poziomie lokalnym, ale także hamuje gałąź transportową układu nerwowego, powodując cały łańcuch zaburzeń neurologicznych i dość niebezpieczne uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, kończące się unieruchomieniem kończyny. W stanie zaniedbanym prowadzi do poważnych zaburzeń narządów miednicy, mózgu, układu sercowo-naczyniowego i innych ważnych elementów funkcjonalnych organizmu, które sąsiadują z miejscem uszkodzenia kręgosłupa.

Diagnostyka

Konwencjonalne zdjęcie rentgenowskie ma niską wartość informacyjną w odniesieniu do rozpoznawania przepuklin kręgosłupa, ponieważ dobrze uwidacznia struktury kostne, w naszym przypadku kręgi. Obraz rentgenowski przedstawiający zniekształcone względne położenie trzonów kręgów (przemieszczenie kątowe, zwężenie szczeliny między nimi itp.) Oraz obecność objawów dystroficznych (osteofity itp.), Można tylko założyć, że występuje wysunięcie krążka. Rezonans magnetyczny ma jednak możliwość wyraźnej wizualizacji tkanek miękkich (struktury dysku, rdzeń kręgowy, zakończenia nerwowe). Tomografia komputerowa jest metodą o średniej wartości informacyjnej - lepszą niż promieniowanie rentgenowskie, ale gorszą niż MRI.

Przepuklina między 3 a 4 segmentami.

Odwiedź jednak dowolne forum, na którym dowiesz się, że w pierwszej kolejności pacjenci skarżący się na ból pleców przechodzą prześwietlenia. Stąd pytanie: dlaczego nie wysłać od razu po wysoce informacyjną diagnostykę? Początkowo specjaliści wystawiają skierowanie na zdjęcie rentgenowskie i dopiero po uzyskaniu podstawowych informacji o stanie wyrostka zębowego już decydują, czy konieczne jest wykonanie dalszych badań diagnostycznych metodą rezonansu magnetycznego lub tomografii komputerowej..

Dynamika od początkowego do ostatniego stadium choroby.

Wiele innych patologii, które są całkowicie niezwiązane z porażką tego narządu, objawia się podobnymi objawami, na przykład prawdziwymi chorobami serca, nerek, płuc, przewodu pokarmowego. W przypadku stwardnienia rozsianego dochodzi do drętwienia kończyn, które często obserwuje się w przypadku przepuklin międzykręgowych. Dlatego ważne jest tutaj, aby prawidłowo rozróżnić problem. Być może zdjęcie rentgenowskie pokaże idealny stan kręgosłupa, wtedy dalsze zabiegi diagnostyczne będą miały zupełnie inny plan.

Który lekarz leczy?

Z którym lekarzem powinienem się skontaktować, jeśli odczuwam bolesny dyskomfort w dolnej części pleców, kręgach piersiowych i szyjnych? Na początek należy udać się do terapeuty, wysłucha on skarg, zbada i wyśle ​​na zdjęcie rentgenowskie, a także wyda formularze oddania moczu i kału. Ponadto, na podstawie danych uzyskanych z pierwotnej diagnozy, terapeuta skieruje się do odpowiedniego specjalisty.

Dwóch głównych lekarzy specjalizuje się w leczeniu przepuklin krążka międzykręgowego: ortopeda i neuropatolog. W przypadku interwencji chirurgicznej kręgosłup jest operowany przez neurochirurga. Oprócz głównych specjalistów będą pracować z Tobą fizjoterapeuci i instruktorzy terapii ruchowej. Leczenie zachowawcze odbywa się ambulatoryjnie i częściowo w domu, po nim zabieg chirurgiczny i rehabilitacja - w szpitalu.

Ciąża i przepuklina

W przypadku ciąży doświadczony specjalista zaleca oszczędną terapię zachowawczą, która nie wpływa negatywnie na płód i samopoczucie przyszłej matki. Kobiety w ciąży będą wymagały leczenia według określonego schematu, ponieważ jego brak może prowadzić do bardzo złych konsekwencji, w tym niepełnosprawności. Operacja zostaje odroczona do okresu poporodowego. Zwykle w czasie ciąży zaleca się noszenie bandaża, lekką gimnastykę, pływanie, stosowanie nieagresywnych leków i środków ludowych w celu złagodzenia bólu.

Główne zasady leczenia

Występy dysku mniejsze niż 6 mm są na ogół leczone leczeniem objawowym i wspomagającym. Objawy są najbardziej podatne na leczenie zachowawcze w łagodniejszych postaciach. Taktyka niechirurgiczna pozwala zatrzymać postęp choroby i poprawić jakość życia pacjenta poprzez zwiększenie przepływu krwi i limfy w strukturach przykręgowych i kończynach, normalizację napięcia mięśniowego i korzystne rozłożenie obciążenia. Standardowy schemat terapeutyczny obejmuje:

  • tworzenie tymczasowego odpoczynku dotkniętej części i noszenie specjalnych urządzeń ortopedycznych (gorset, bandaż, kołnierz);
  • zajęcia z fizjoterapii (rozwijają kręgosłup, zwiększają wytrzymałość gorsetu mięśniowo-szkieletowego, bez przeciążania działu problemowego);
  • odwiedzanie zabiegów fizjoterapeutycznych, np. elektroforezy, USG z Karipainem itp.;
  • prowadzenie sesji masażu, terapii manualnej, kinezyterapii, trakcji poziomej lub pionowej (pomagają odciążyć przepuklinę korzeni nerwowych, poprawić miejscowe krążenie krwi i odżywienie tkanek);
  • leczenie farmakologiczne, a mianowicie stosowanie leków znieczulających i przeciwzapalnych, chondroprotektorów, środków zwiotczających mięśnie, kompleksów witaminowo-mineralnych itp.;
  • przestrzeganie specjalnej diety.

Gdy podejście zachowawcze nie przynosi ulgi, a rozległość przepukliny nie przekraczała 6-7 mm, wskazane jest wykonanie nieurazowego i bezbolesnego zabiegu zwanego nukleoplastyką. Może być różnego rodzaju: laser, zimna plazma, fala elektryczna. W przypadku dużych rozmiarów (od 8 mm lub więcej) stosuje się złożoną interwencję chirurgiczną: discektomię (traumatyczna i rzadko stosowana taktyka) lub mikrodiscektomię (powszechna technika).

Najczęściej środek przypada na poziom l5 S1, ważne jest jak najwcześniejsze rozpoczęcie leczenia od patogenezy takiej lokalizacji, nawet na etapie wypukłości. Uszkodzony element krążkowy z zapadniętym jądrem miażdżystym, znajdujący się między 5. kręgiem lędźwiowym a 1. kręgiem krzyżowym, stanowi realne zagrożenie dla zdolności do pracy nóg, funkcjonowania jelit i układu moczowego. Bezpośrednio po potwierdzeniu diagnozy niezwłocznie przystąp do odpowiedzialnej realizacji wszystkich recept lekarskich. Nigdy nie stosuj samoleczenia, jak leczyć przepuklinę l5 S1 w twoim przypadku, powie wysoko wykwalifikowany lekarz, ale dopiero po zakończeniu pełnego badania.

Jeśli weźmiemy pod uwagę częstość zmian chorobowych w odcinku szyjnym kręgosłupa, to w segmencie C5 C6 choroba występuje najczęściej. Pomimo faktu, że tylko 8% przepuklin jest określanych w chrząstkach międzykręgowych szyjnych, każdy z nich jest uważany za niebezpieczny, w pobliżu przechodzą ważne naczynia, nerwy, tętnice odpowiedzialne za funkcjonalność mózgu. Duże formacje mogą zaciskać tętnicę kręgową, która zasila mózg i powodować wczesny udar, lub uszkadzać przewodzącą funkcję impulsów nerwowych i prowadzić do częściowego lub całkowitego paraliżu kończyn górnych.

Największe ryzyko wiąże się z każdym zabiegiem chirurgicznym w okolicy głowy, gdzie rdzeń kręgowy łączy się z mózgiem. Dlatego w obszarze C5 C6 zabiegów (5 mm to już dużo) próbuje się w każdy możliwy sposób ograniczyć intensywne metody zachowawcze. Jednak niestety objętość zmiany, nawet 5-6 mm, uważana jest za dużą, co czasami wymusza pilną operację.

Operacja

Interwencja chirurgiczna jest wskazana przede wszystkim wtedy, gdy leczenie zachowawcze nie przyniosło żadnych rezultatów przez 2-3 miesiące. Operację można rozwiązać na dowolnym etapie, jeśli pojawiły się poważne komplikacje. Przy silnym ucisku rdzenia kręgowego, nerwów rdzeniowych i naczyń krwionośnych, co spowodowało zespół „ogona końskiego”, niewydolność zgięcia i wyprostu stóp, zanik mięśni i niedowład rąk lub nóg, poważne zaburzenia dopływu krwi i głód tlenu w mózgu itp. Etap sekwestracji, w momencie którego występuje oddzielenie przepukliny od dysku, wymaga natychmiastowej interwencji chirurgicznej.

Pozycja pacjenta podczas zabiegu.

Mikrodiscektomia polega na wykonywaniu zabiegów korekcyjnych i przeciwdziałających uciskowi poprzez małe nacięcie chirurgiczne (do maksymalnie 3 cm) pod kontrolą endoskopu lub mikroskopu, bez uszkadzania mięśni i tkanek więzadłowych. Tylko upuszczony element dysku podlega usunięciu, w rzeczywistości to, co nazywamy przepukliną. A sam dysk jest zapisywany do maksimum. Taka małoinwazyjna technologia jest łatwo tolerowana, jednak w przyszłości, mimo minimalnie inwazyjności, koniecznie musi nastąpić wysokiej jakości rehabilitacja pacjenta. Dzięki nienagannie wykonanej mikrodiscektomii i doskonale zorganizowanej terapii odtwórczej możesz śmiało liczyć na korzystne rokowanie.

We wczesnych stadiach, jeśli utrzymujące się objawy nie pozwalają na normalne życie, dopuszcza się oszczędne leczenie operacyjne jedną z metod nukleoplastyki. Rekonstrukcja dysku następuje poprzez wystawienie przemieszczonego jądra centralnego na działanie zimnej plazmy lub lasera. Energia zimnej plazmy lub lasera jest dostarczana do elementu miazgi przez elektrodę umieszczoną w sondzie z cienkim przewodnikiem. Sondę wprowadza się do jądra pod kontrolą RTG i specjalista zaczyna na nią wpływać odpowiednim rodzajem promieniowania. Jest więc ściskany, a opadająca masa jest wciągana na swoje miejsce, dzięki czemu przywracane są normalne formy dysku. Rehabilitacja jest szybka, nie wymaga hospitalizacji.

Przepuklina międzykręgowa kręgosłupa lędźwiowego

Leczenie główne, jak już wcześniej świadczyliśmy, możliwe jest w dwóch wersjach: bez operacji oraz z wykorzystaniem taktyki operacyjnej. O wyborze odpowiedniego podejścia w danej sytuacji decyduje lekarz. Uwzględnia się wszystko: objawy, nasilenie i uogólnienie objawów patomorfologicznych, kierunek wypukłości, indywidualne cechy pacjenta (waga, wiek, aktywność zawodowa itp.), Współistniejące patologie itp. Główne objawy w obecności przepuklin krążków międzykręgowych w odcinku lędźwiowym są następujące:

  • pojawienie się bólu w okolicy lędźwiowej, okolicy pośladkowej, uda i podudzia, stopy;
  • zespół bólowy, zwykle promieniujący do jednej z nóg;
  • uczucie drętwienia, mrowienia, mrowienia, chłodu lub skradania się w kończynie dolnej, w kroczu;
  • zespół zanikowy (osłabienie) mięśni nóg;
  • uczucie „obręczy” w dolnej części pleców;
  • bardzo powszechne zjawisko, gdy stopa traci oparcie, a podczas chodzenia ciągnie się;
  • zaburzenia pracy narządów zlokalizowanych w jamie miednicy (odbytnica, pęcherz, jajniki);
  • zmniejszona potencja u mężczyzn, niepłodność u kobiet, problemy z cyklem miesiączkowym.

Wszystkie punkty odnoszą się głównie do już umiarkowanego i ciężkiego stopnia. Niestety na tych etapach człowiek najczęściej zaczyna odczuwać silny dyskomfort, który skłania go do wizyty u lekarza. Zawsze, niezależnie od nasilenia objawów, zaleca się leczenie. Forum nie jest miejscem do poszukiwania środków na rozwiązanie problemu, należy pilnie zwrócić się o wysoce specjalistyczną pomoc do placówki medycznej. W przeciwnym razie mogą wystąpić nieodwracalne konsekwencje, w których operacja nie uratuje. Nie wyklucza się również śmiertelnego wyniku w przypadku fragmentacji przepukliny.

Jak prawidłowo leczyć przepuklinę dysku lędźwiowego, zostaniesz poinstruowany przez wysoce wyspecjalizowanego specjalistę. Nie tylko jest on bezpośrednio zaznajomiony z rzeczywistym obrazem klinicznym twojego obszaru problemowego, ale zna wszystkie subtelności i pułapki anatomii kręgosłupa, sposoby jego bezpiecznego i skutecznego leczenia.

Podejście terapeutyczne

Rozmiar przepukliny lędźwiowejCharakterystyka
od 1 mm do 5 mmłatwy występterapia ambulatoryjna i leczenie domowe (fizjoterapia, terapia ruchowa, trakcja kręgosłupa, przyjmowanie chondroprotektorów itp.)
od 6 mm do 8 mmumiarkowana ostrośćzachowawcze metody są nadal aktualne, jeśli nie ma progresji choroby
od 9 mm do 1,2 cmbardzo duży występw zasadzie wymaga operacji
więcej niż 1,2 cmetap krytyczny, niebezpieczny przez sekwestracjęoperacja awaryjna

Przepuklina dysku kręgosłupa szyjnego

W odcinku szyjnym przepukliny są najbardziej podstępne pod względem niebezpieczeństwa. Nie odkładaj leczenia i nie ignoruj ​​środków zapobiegawczych, jeśli masz osteochondrozę szyjki macicy, ponieważ to on staje się prowokatorem groźnej patogenezy. Prawdopodobnie wiesz, jak mogą się objawiać jego objawy. Ale pamiętajcie:

  • chrupanie, zgrzytanie różnymi ruchami szyi;
  • pieczenie między łopatkami;
  • ograniczona ruchliwość głowy w określonym kierunku (przechylanie na jedną stronę, podczas obracania w bok, opuszczanie do klatki piersiowej);
  • napięcie mięśni szyi;
  • nawracające lub uporczywe bóle głowy, zaburzenia snu;
  • zaburzona koordynacja ruchów podczas chodzenia;
  • roztargnienie, osłabienie pamięci, pogorszenie ostrości wzroku i słuchu;
  • dyskomfort w dłoniach i głowie (mrowienie, drętwienie, gęsia skórka itp.).

Postęp reakcji zwyrodnieniowo-dystroficznych, jeśli przez długi czas nie były podejmowane odpowiednie środki, przyczynia się do rozwoju przepukliny. W zależności od tego, gdzie się koncentruje, pojawiają się pewne objawy. Rozważ objawy choroby z lokalizacją C5-C6, gdzie leży wiązka włókien nerwowych, która nawiasem mówiąc odpowiada za unerwienie mięśni stawu barkowego i łokciowego, kciuk:

  • drżenie rąk, utrata wrażliwości rąk;
  • osłabienie nadgarstka, biceps brachii;
  • trudności w unoszeniu i zginaniu łokcia ramienia, kończyna zwisa jak bicz;
  • wzdłuż tylnej części przedramienia uczucie drętwienia, pełzania, pieczenia lub mrowienia;
  • miejscowe zjawiska bolesne, w tym „bicie” od ramienia do kciuka;
  • ostry spadek widzenia, leci przed oczami.

Jeśli chodzi o wielkość, to przy przepuklinach o wielkości 1-5 mm zaleca się obowiązkowe leczenie ambulatoryjne: podstawowe zasady to ćwiczenia terapeutyczne, fizjoterapia i chwilowe unieruchomienie szyi kołnierzem szyjnym. Od 6 mm i więcej - bezwarunkowy powód do operacji.

Przepuklina międzykręgowa kręgosłupa piersiowego

Obszar ten jest mniej podatny na tę patogenezę. Jednak nie sposób nie powiadomić ludzi, jakie objawy są charakterystyczne dla przepuklin międzykręgowych, które pojawiają się w określonym obszarze klatki piersiowej. Obserwuje się najczęstsze objawy o następującym charakterze:

  • ostry, tępy, obolały, przeszywający ból w górnej części pleców (najczęstsza dolegliwość);
  • ból w klatce piersiowej (wielu postrzega to jako ból serca), żebra, górna część brzucha, pachy, ramiona (od pach do dłoni);
  • niedobór enzymu trzustkowego, niestrawność, dyskineza jelit;
  • różne rodzaje parestezji skóry (drętwienie, pełzanie, mrowienie itp.), które są odczuwalne w kończynach górnych wzdłuż wewnętrznej powierzchni, w nadbrzuszu, na przedniej stronie klatki piersiowej;
  • zespół bólowy i uczucie osłabienia w okolicy barku-łopatki;
  • trudności w oddychaniu, nocne chrapanie, duszność.

Jeśli zmiana nie jest ograniczona do korzeni nerwowych, a rdzeń kręgowy jest nadal uszkodzony, wówczas nieprzyjemne objawy mogą rozprzestrzeniać się na nogi, pęcherz i jamę odbytu. Dramatyczny kryzys paraliżu może wystąpić na całej części ciała poniżej dotkniętego segmentu.

Przepuklina grzbietowa l5 S1

Jest to jeden z najczęstszych i najniebezpieczniejszych rodzajów wypukłości, który przeważnie występuje właśnie w odcinku lędźwiowo-krzyżowym l5-S1. Ta forma może znajdować się w szyi, głównie z udziałem dysku C5 C6. Przez słowo „grzbietowa” rozumie się przepuklinę, w której przemieszczenie jest skoncentrowane bezpośrednio w kierunku kanału kręgowego (położenie tylne). Oznacza to, że jeśli wypukłość przepuklinowa zostanie skierowana do światła międzykręgowego kanału kręgowego, zostanie nazwana grzbietową. Taka przepuklina z kolei jest środkowa (środkowa) i ratownicza (pod kątem). Jak powiedzieliśmy, jest to najbardziej typowa postać choroby, ale centralne wypukłości są cięższe, ponieważ wypadają do kanału kręgowego tuż wzdłuż linii środkowej..

Edukacja na poziomie I5 S1.

Ponieważ to tutaj lokalizuje się ośrodkowy układ nerwowy (rdzeń kręgowy) i sąsiadujące z nim obfitość splotów nerwowych, pojawieniu się tego typu deformacji towarzyszą wyjątkowo nieprzyjemne objawy, bardziej wyrafinowany zespół objawów neurologicznych. A w przypadku braku odpowiedniego leczenia zamknięcie światła kanału i porażenie kończyn. Przyczyny rozwoju są takie same, jak w przypadku wszystkich innych przepuklin..

Typ foraminal i występ dysku

Przepuklina czołowa i wypukłość to wybrzuszenie dysku zwrócone w stronę otworu, przez który wychodzą korzenie nerwowe. Innymi słowy, zmiana wędruje do najwęższego otworu w kręgosłupie, który po łacinie nazywa się „foramen” (otwór międzykręgowy). Przedział ten jest utworzony przez tylne łuki dwóch sąsiednich trzonów kręgów. Nerwy rdzeniowe są w nim swobodnie zlokalizowane. Kiedy pojawia się obce ciało, zwłaszcza o większej wielkości, są uciskane, podrażnione i zaognione, uszczypnięte.

Jest to również jedna z niepokojących diagnoz, różniąca się od innych szybkim postępem. Powoduje tzw. Zespół neurokompresji, czyli ucisk korzeni, który objawia się gwałtownie narastającymi, wyraźnymi, miejscowymi napadami bólu, co zmusza człowieka do przyjęcia wymuszonej postawy adaptacyjnej. Przy zmianie pozycji zespół bólowy tylko się nasila. Leki przeciwbólowe i NLPZ mają krótkotrwały i nieznaczny efekt.

Operacja łagodzi uporczywy potworny ból, którego nie można powstrzymać. Tak fatalny etap, jak sekwestracja, następuje w dość krótkim czasie po utworzeniu wypukłości. Na szczęście ta klasyfikacja choroby jest rzadko diagnozowana, z ogólnej liczby wszystkich możliwych zmian wypukłości stanowi 7%.

Blokady medyczne i lecznicze w postaci zastrzyków hormonalnych, które wykonuje się bezpośrednio w chore miejsce, nie mogą być wykonywane samodzielnie! Ta manipulacja jest zbyt skomplikowana, wymaga precyzyjnego wprowadzenia igły i doskonałego profesjonalizmu. Miejscowo kortykosteroidy są wskazane w najbardziej ekstremalnych sytuacjach, jeśli występują osłabiające objawy bólowe, które nie ustępują po zastosowaniu NLPZ. I pamiętaj, hormony nie rozpuszczają przepukliny, a jedynie łagodzą miejscowy obrzęk, zmniejszając w ten sposób nacisk na zakończenia nerwów.

Funkcja lokalizacji l4 l5

Takie oznaczenie jako l4, l5 oznacza, że ​​między 4. a 5. kręgiem lędźwiowym jest zerwana integralność wyściółki chrzęstnej. W tym obiekcie zajęty jest nerw L4, który jest częścią struktury jednego dużego nerwu - kulszowego. Jeśli weźmiemy pod uwagę odpowiednią część kręgosłupa, takie urazy krążka między 14 a 15 (leczenie jest pilnie potrzebne!) Powstają w 46% przypadków. W 48% - między piątym tułowiem lędźwiowym a S1 (pierwsza krzyżowa), co nie jest dużo częstsze.

Strefa l4 l5, palenisko jest oznaczone strzałkami.

Ostatnim etapem choroby jest podjęzykowa płaska przepuklina l4-l5, znana w medycynie jako sekwestracja przepuklinowa. Przy tak niekorzystnym rozwoju zawartość dysku (jądro miażdżyste) zaczyna częściowo wpływać do jamy kanału kręgowego, która jest obarczona całkowitym zanikiem dobrowolnych ruchów kończyny. Kiedy zaczyna się proces podjęzykowy, nawet kichanie i kaszel do osoby wywołuje niesamowity ból w postaci okropnego lumbago w dolnej części pleców, nie wspominając o wykonywaniu zadań fizycznych. W 80% ostatni etap kończy się niepełnosprawnością. Jeśli wykonujesz pilnie leczenie chirurgiczne, a następnie dobrze po nim rehabilitujesz, możesz liczyć na 70-80% przywrócenia funkcji wspomagających i lokomotorycznych, jak najbliżej normy..

Klinicznie choroba w tym miejscu objawia się w sposób szczególny, dlatego nietrudno odróżnić ją od problemu np. Ze strefą szyjną C4 C5. Po pierwsze występuje miejscowa przeczulica bólowa (pędy, jęki, szarpnięcia w dolnej części pleców), a także ból promieniujący do prawej lub lewej nogi. Dodatkowo pacjent skarży się na drętwienie nogi, szczególnie w okolicy podudzia i stopy, a także niedostatecznie ugina się w kolanie lub w okolicy kostki, odczuwa się osłabienie mięśniowo-więzadłowe. Dodatkowo może towarzyszyć zwiększona potliwość, „marmurkowatość” skóry, pojawiające się skrzywienie kręgosłupa.

Nie śpij na twardym łóżku, nie kładź się ani nie siadaj na chłodnej powierzchni. W przypadku przepuklin międzykręgowych, jak ostrzegają specjaliści z części ortopedycznej, jest to bezwzględnie przeciwwskazane..

Klasyfikacja ICD 10

Wersja International Classification of Diseases 10, lub w skrócie ICD, jest dokumentem normatywnym obejmującym wszystkie znane choroby ludzkie, z których każda ma przypisany własny kod alfanumeryczny. Przekształcając słowne sformułowanie diagnozy na wartość kodu, zapewnia się wygodę gromadzenia, archiwizowania, wyodrębniania, analizowania i wymiany danych o określonej chorobie w formacie międzynarodowym. ICD pozwala na zachowanie jednolitej standaryzacji w zakresie diagnostyki i zasad metodologicznych w leczeniu określonej patologii. Mówiąc najprościej, jest to sieć skierowań skierowana do lekarzy i pracowników służby zdrowia.

Pacjenci mogą natknąć się na niejasny skrót, na przykład w dokumentacji medycznej niepełnosprawności. Cóż, abyś nie zdziwił się, widząc w wyciągu niezrozumiałe litery i cyfry, postaramy się poinformować Cię w tej sprawie. Tak więc, według międzynarodowego klasyfikatora, kod ICD dla przepuklin kręgosłupa jest przypisywany ściśle biorąc pod uwagę rodzaj i lokalizację zmiany.

  • Ponieważ choroba należy do grupy „Choroby układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej”, której przypisano łacińską literę „M”, rozpocznie kod.
  • Następna jest pewna dwucyfrowa liczba z kategorii „Dorsopatia”, gdzie 50 to zmiany chorobowe odcinka szyjnego kręgosłupa, 51 - piersiowe, lędźwiowe i krzyżowe.
  • Następnie umieszcza się kropkę, a po niej wpisuje się kolejną cyfrę z zakresu 0-9, co wyjaśni obraz kliniczny.

Na przykład w okolicy szyjki macicy, w tym w odcinku szyjno-piersiowym, 0 to przepuklina z mielopatią, 1 to przepuklina z radikulopatią itp. Dla stref piersiowych / lędźwiowych / krzyżowych: 0 i 1 - podobne specyfikacje; 2 - przemieszczenie innego rodzaju (Lumbago); 3 - formacja przebiegająca bez objawów neurologicznych (to samo z szyją); 4 - jest umieszczony ze znanymi wszystkim przepuklinami Schmorla i tak dalej. Aby to wyjaśnić, podajemy przykład pełnej diagnozy w skróconej wersji guzka Schmorla: M51.4. Jeśli diagnoza nie jest określona, ​​wymagane jest dodatkowe badanie wyjaśniające, a następnie M50.9 lub M51.9. Chociaż w zasadzie nie potrzebujesz kodów ICD, wystarczy powierzchowne zrozumienie tego, co to jest.

Przepuklina ratunkowa T6 T7

Dysk, który tworzy amortyzującą „poduszkę” na poziomie T6 T7, odpowiadający strefie klatki piersiowej, prawie nigdy nie ulega uszkodzeniu. Wynika to z faktu, że właśnie w tej części struktura kręgosłupa jest bardzo niezawodnie mocowana za pomocą muskularnego gorsetu. Jednak zniszczenie dysku T6 T7 ze wszystkimi wynikającymi z tego konsekwencjami nie jest wykluczone w 100%. Niech mały procent, ale tak jest. Dlatego jeśli odczuwasz niedogodności związane z bolesnym planem między łopatkami i / lub w podżebrzu, konieczna jest diagnostyka różnicowa wysokiej jakości, aby wykluczyć patologie podobne w objawach:

  • zapalenie płuc i zapalenie opłucnej;
  • ropne zapalenie płuc;
  • zawał serca;
  • dusznica bolesna;
  • zapalenie osierdzia, zapalenie mięśnia sercowego;
  • zapalenie przełyku, trzustki, błony śluzowej żołądka itp..

Potwierdzając, że niepokojące objawy są związane z wysunięciem ratownika medycznego, wypadnięciem piersiowej płytki międzykręgowej, należy przystąpić do walki. W końcu komplikacje mogą być straszne - niedowład i paraliż wszystkich części ciała, które znajdują się poniżej punktu ogniskowego.

Służba wojskowa

Nie możemy nie poruszyć kwestii wojska, ponieważ płeć męska często cierpi na tę chorobę. Dlatego chcemy od razu powiadomić o tym, czy trafią do wojska, jeśli w historii medycznej młodego mężczyzny pojawiła się przepuklina dysku. W większości przypadków poborowy otrzymuje zwolnienie.

Rozpatrywana przez nas patologia nie pozwala na intensywny trening fizyczny, często towarzyszą jej też dość poważne komplikacje. Osobom ukazuje się szczególny tryb życia: stały nadzór lekarski, unieruchomienie, proporcjonalne oszczędzanie obciążeń oraz ścisłe przestrzeganie zaleceń terapeutycznych i profilaktycznych.

Warto jednak wziąć pod uwagę, że komisja lekarska rozpatruje każdy przypadek indywidualnie, kierując się złożonością konkretnego problemu. Nieskomplikowane, bezobjawowe i łagodne postacie choroby nie stanowią bezwzględnego przeciwwskazania do powołania do wojska..

Aby uzyskać zwolnienie z wojska, konieczne jest zaopatrzenie komisji lekarskiej w miód. dokumentacja (wraz ze zdjęciami) z głównego ośrodka zabiegowego, potwierdzająca rozpoznanie. Na podstawie ciężkości obrazu klinicznego zostanie wydany werdykt: usługa z ograniczeniami; Zbiory; odroczenie, kiedy rekrut powinien zostać wyleczony do następnej kampanii rekrutacyjnej; pełne zwolnienie z draftu (nie kwalifikuje się).

Wyniki i zalecenia

W absolutnie każdej strefie patologiczne zmiany w elemencie dysku mogą przynieść wiele cierpienia, zarówno psychicznego, jak i fizycznego. Są surowi i bezlitosni, jeśli nie stosuje się na czas środków medycznych i rekreacyjnych. Zawsze bądź czujny, nie żartuj z kręgosłupa, co daje nam to, co najcenniejsze - możliwość poruszania się, aby nie żałować straconego czasu później, kiedy jeszcze można było zrobić konserwatywnymi metodami.

Życie zamienia się w udrękę w przypadku zakłócenia układu mięśniowo-szkieletowego.

Ortopedia, traumatologia, neurochirurgia, rehabilitacja kręgosłupa to duma Republiki Czeskiej, znana na całym świecie. Tutaj są na najwyższym poziomie we wszystkich skutecznych metodach współczesnej fizjoterapii i chirurgii kręgosłupa, co wyklucza niezadowalające efekty. Czescy specjaliści to lekarze z wielką literą, którzy są doceniani na całym świecie. Ogromnym atutem Czech jest jakość leczenia, porównywalna z niemieckimi i izraelskimi oraz niski koszt.