Główny

Zapalenie korzonków nerwowych

Jak rozpoznać przepuklinę międzykręgową w czasie na podstawie pierwszych znaków

Przepuklina dysku to niebezpieczna choroba, która może wystąpić z powodu urazów lub dużego obciążenia kręgosłupa. Jak dokładnie to się dzieje? Jak objawia się przepuklina? Czy można to wyleczyć? Wszystko - w naszym nowym artykule.

Ból pleców jest częstym towarzyszem osób prowadzących siedzący tryb życia. Ale jeśli nie odwiedzisz lekarza na czas, to nawet z powodu zwykłej skoliozy może pojawić się powikłanie - przepuklina dysku. Dużo trudniej będzie pozbyć się takiej choroby..

Co to jest przepuklina międzykręgowa?

Dyski międzykręgowe zmniejszają ciśnienie między kręgami. Przepuklina to proces, w którym ich jądra wystają do kanału kręgowego. Dzieje się tak z powodu zniszczenia pierścienia włóknistego: zwykle otacza on krążek i równomiernie rozkłada nacisk. Jeśli zapadnie się z jednej strony, wyjdzie jądro krążka międzykręgowego.

W takim przypadku ból pojawia się z powodu szczypania korzeni nerwowych w pobliżu kręgu. A ze względu na połączenie włókien nerwowych z rdzeniem kręgowym ból nie jest skoncentrowany w uszkodzonym obszarze pleców, ale może również przejść do ręki lub nogi.

Objawy choroby

Przepuklina dysku może rozwinąć się w dowolnym miejscu kręgosłupa. Lokalizacja zostanie wskazana przez strzelanie lub ciągnięcie bólu w miejscu zniszczenia chrząstki. Obszar może się powiększyć i zacząć bardziej boleć podczas ruchu. Ponadto następujące objawy wskazują na przepuklinę:

  • bolący ból kończyn, barków lub klatki piersiowej;
  • zmniejszona ruchomość kręgosłupa;
  • zmniejszona wrażliwość i osłabienie mięśni nóg lub ramion;
  • zaburzenia neurologiczne: bóle głowy, bezsenność, zmiany ciśnienia krwi, osłabienie, zawroty głowy;
  • zaburzenia układu moczowo-płciowego i jelit.

To, co dokładnie objawi się objawami, zależy od tego, gdzie znajduje się przepuklina. Ból barku, drętwienie i osłabienie ramion są oznaką uszkodzenia kręgosłupa szyjnego. Wraz ze zniszczeniem krążka międzykręgowego w dolnej części pleców zaczną się problemy z jelitami i narządami miednicy. Drętwienie i ból w tym przypadku rozprzestrzenią się całkowicie na biodra, stopy lub nogi.

Z powodu tego, co rozwija się przepuklina dysku?

Procesy zwyrodnieniowe krążków międzykręgowych, podobnie jak wiele innych chorób kręgosłupa, spowodowane są przez naszą nienaturalną dla przyrody pozycję szkieletu. Region lędźwiowo-krzyżowy jest najbardziej podatny na proces niszczenia: cała masa człowieka naciska na niego z góry.

Oczywiście, jeśli jesteś szczęśliwym posiadaczem doskonałego zdrowia i atletycznej budowy, a także prowadzisz aktywny tryb życia, nie masz się czego obawiać. Ale jeśli zdiagnozowano już choroby kręgosłupa (na przykład osteochondroza), twoje mięśnie pleców są słabo rozwinięte lub niedawno doznałeś kontuzji, wówczas prawdopodobieństwo wystąpienia przepukliny w przyszłości jest bardzo wysokie.

Ponadto nadwaga przyczynia się do zniszczenia włóknistych pierścieni. Kręgi są już pod ogromnym ciśnieniem, aw przypadku nadwagi mogą po prostu nie wytrzymać dużego obciążenia. Na rozwój przepukliny wpływają również takie czynniki, jak osłabienie organizmu na skutek starości, choroby autoimmunologiczne i zaburzony metabolizm. Wszystko to wpływa na siłę chrząstki i kości kręgosłupa..

Metody diagnostyczne

Choroby kręgosłupa, w tym przepukliny, leczy ortopeda i neurolog. Możesz też spotkać się z innymi specjalistami: neurochirurg przeprowadzi operację, jeśli będzie to konieczne. W przypadku leczenia zachowawczego zostaniesz skierowany do fizjoterapeuty, masażysty i specjalisty terapii ruchowej.

Kontrola wzrokowa ma niewiele wspólnego z diagnozowaniem przepukliny. Oczywiście lekarz zapyta Cię o objawy, ale niektóre z nich pokrywają się z innymi chorobami. Ponieważ ból w klatce piersiowej i drętwienie kończyn mogą powodować choroby narządów wewnętrznych lub mózgu, najpierw zostaniesz skierowany na prześwietlenie kręgosłupa. Na podstawie jego wyników można zrozumieć, czy występuje problem w kręgach, czy podobne objawy były spowodowane przez zupełnie inne choroby..

Jeśli zdjęcie rentgenowskie potwierdzi deformację krążka międzykręgowego, to do zbadania rdzenia kręgowego i pobliskich nerwów zostaniesz skierowany do dokładniejszych badań:

  • MRI kręgosłupa jest uważane za najlepszy rodzaj diagnozy, ponieważ obraz pokaże tkanki miękkie, korzenie nerwowe i strukturę rdzenia kręgowego,
  • TK kręgosłupa jest znacznie częściej stosowane w przypadku podejrzenia kontuzji. CT jest szybsze niż MRI, ale ma przeciwwskazania.

Jak można wyleczyć przepuklinę??

Małe wypukłości w krążkach międzykręgowych są leczone zachowawczo. Mogą być zalecane różne leki:

  • środki przeciwbólowe pomogą poradzić sobie z dyskomfortem i dyskomfortem,
  • środek przeciwzapalny zatrzyma procesy patologiczne,
  • kompleksy witaminowo-mineralne pomagają wzmocnić tkankę chrzęstną i kostną.

Najlepszym sposobem leczenia początkowej postaci przepukliny jest fizjoterapia: masaż, elektroforeza, terapia manualna. Doskonale sprawdziły się ćwiczenia fizjoterapeutyczne, a także profilaktyczne stosowanie gorsetu i bandaża w celu ograniczenia ruchomości..

Jeśli terapia nie przyniosła poprawy przez kilka miesięcy, to na każdym etapie choroby wykonywana jest operacja. Jeśli choroba nie została rozpoczęta, rehabilitacja nie potrwa długo..

Zapobieganie i zalecenia

Podobnie jak w przypadku innych chorób zwyrodnieniowych kręgosłupa, głównym sposobem zapobiegania przepuklinom jest zdrowy, aktywny tryb życia. W przypadku dyskomfortu i łagodnego bólu nie wahaj się udać się do lekarza. Każde uszkodzenie pleców może prowadzić do zniszczenia kręgów i krążków międzykręgowych.

W przypadku już zdiagnozowanej przepukliny przeciwnie, powinieneś zadbać o swoje plecy i nie przeciążać ich. Chłopcy z przepukliną kręgosłupa są zwykle zwolnieni ze służby wojskowej. Kobiety, które chcą mieć dzieci, powinny nosić specjalne gorsety podtrzymujące. Jeśli przeszedłeś już leczenie i teraz utrzymujesz jedynie zdrowy stan, będziesz musiał umiarkowanie ograniczyć mobilność i uważać przy podnoszeniu ciężarów. Nawet jeśli czujesz się dobrze, powinieneś ściśle przestrzegać zaleceń lekarza prowadzącego, aby uniknąć powikłań, pilnej operacji i długiej rehabilitacji po.

Przepuklina międzykręgowa

Co to jest przepuklina międzykręgowa?

Kręgosłup składa się z wielu oddzielnych kości - kręgów, które jedna nad drugą tworzą kręgosłup. Pomiędzy kręgami znajdują się płaskie i okrągłe podkładki (krążki międzykręgowe), które działają jak amortyzatory zapobiegające ocieraniu się kręgów o siebie. Wewnątrz każdego krążka znajduje się miękkie, żelowe centrum, jądro miażdżyste, otoczone twardą, włóknistą powłoką zewnętrzną zwaną pierścieniem włóknistym..

Przepuklina dysku pojawia się, gdy nacisk z górnego i dolnego kręgu wypycha część jądra miażdżystego przez osłabioną lub rozdartą część pierścienia włóknistego. W kanale kręgowym jądro miażdżyste może uciskać nerwy obok dysku, co prowadzi do bólu.

Przepuklina krążka najczęściej pojawia się w odcinku dolnym (lędźwiowym) i szyjnym kręgosłupa, niemniej jednak w odcinku piersiowym kręgosłupa możliwe jest wystąpienie przepukliny dysku, zwłaszcza przy różnych skrzywieniach kręgosłupa. Przepuklina dysków jest najczęstszą przyczyną bólu szyi, pleców i / lub nóg (rwa kulszowa).

Co musisz wiedzieć o przepuklinie dysku?

  • Dyski międzykręgowe to płaskie podkładki, które działają jak amortyzatory między trzonami kręgów, co minimalizuje nacisk, jaki kręgi wywierają na siebie podczas ruchu kręgosłupa..
  • Każdy krążek składa się z żelowego środka (jądro miażdżyste) otoczonego twardą zewnętrzną powłoką (pierścienia włóknistego).
  • Przepuklina krążka występuje, gdy część jądra miażdżystego zostaje wyciśnięta do kanału kręgowego przez pęknięcie lub pęknięcie pierścienia włóknistego.
  • Najczęściej przepuklina dysku występuje między czwartym a piątym kręgiem lędźwiowym (L4-L5).
  • Jeśli przepuklina dysku jest wystarczająco duża, może uciskać pobliskie nerwy rdzeniowe, które wychodzą z kręgosłupa na tym samym poziomie co przepuklina..
  • Badanie fizykalne, badanie MRI mogą pomóc zdiagnozować przepuklinę dysku..
  • W zależności od nasilenia objawów leczenie przepukliny krążka międzykręgowego można przeprowadzić metodami zachowawczymi (trakcja kręgosłupa, masaże, ćwiczenia terapeutyczne). Wskazania do leczenia operacyjnego są rzadkie.
  • Leczenie operacyjne nie eliminuje przyczyny powstania przepukliny krążka międzykręgowego, ale jest stosowane w przypadku zagrożenia nieodwracalnymi powikłaniami. Jednak samo leczenie chirurgiczne może powodować poważne komplikacje..

Jaka jest struktura kręgosłupa i krążków międzykręgowych?

Dyski międzykręgowe znajdują się między trzonami kręgów (ciało jest największym składnikiem kręgów). Kręgosłup składa się z 7 kręgów kręgosłupa szyjnego (kręgi szyjne), 12 kręgów kręgosłupa piersiowego (kręgi piersiowe) i 5 kręgów kręgosłupa lędźwiowego (kręgi lędźwiowe). Dodatkowo na wysokości pośladków pod piątym kręgiem lędźwiowym znajduje się kręgosłup krzyżowy, który następnie przechodzi do kości ogonowej.

Kręgosłup jest tak skonstruowany, że znajdujące się jeden na drugim kręgi tworzą całość, która jest ruchomą konstrukcją nośną, która m.in.chroni rdzeń kręgowy (tkankę nerwową znajdującą się w kanale kręgowym) przed uszkodzeniem. Każdy kręg ma wyrostek kolczasty, który jest kostnym występem za rdzeniem kręgowym, który chroni rdzeń kręgowy przed urazami. Kręgi mają również imponujące „ciało” kostne przed rdzeniem kręgowym, które służy jako platforma przenosząca większość obciążenia kręgosłupa..

Dyski to płaskie i okrągłe podkładki, które działają jak amortyzatory między trzonami kręgów, aby zminimalizować nacisk wywierany na kręgosłup podczas ruchu. Każdy krążek ma taką samą strukturę: żelopodobny środek (jądro miażdżyste) otoczony twardą skorupą (pierścień włóknisty). Więzadła to twarda, włóknista, miękka tkanka, która mocno trzyma kości. Uszkodzenie więzadeł w wyniku zwyrodnienia krążka międzykręgowego może powodować miejscowy ból w dotkniętym obszarze..

Przyczyny przepukliny międzykręgowej

Jak opisano powyżej, każdy krążek międzykręgowy składa się z galaretowatego jądra miażdżystego otoczonego gęstą i trwałą błoną (pierścieniem włóknistym). Jeśli w wyniku uszkodzenia lub pogorszenia stanu tkanek, które pojawia się wraz z wiekiem, rozpocznie się proces degeneracji krążka międzykręgowego, część jądra miażdżystego może zostać wyciśnięta przez pęknięcie błony zewnętrznej. Zjawisko to nazywa się przepukliną międzykręgową..

Najczęściej przepuklina dysku występuje między czwartym a piątym kręgiem w odcinku lędźwiowym kręgosłupa. Obszar ten jest stale uciskany, aby utrzymać ciężar całej górnej części ciała. Jest to szczególnie prawdziwe podczas siedzenia lub stania. Dodatkowo dolny kręgosłup aktywnie uczestniczy w ruchu ciała podczas codziennych czynności, np. Kiedy skręcamy tułów z boku na bok czy zginamy i prostujemy plecy podczas zginania lub podnoszenia różnych przedmiotów..

Objawy przepukliny międzykręgowej

Objawy przepukliny mogą się różnić w zależności od umiejscowienia przepukliny i rodzaju uszkodzenia tkanki miękkiej. Mogą się one wahać od całkowitego braku bólu lub łagodnych objawów bólowych, jeśli tylko krążek międzykręgowy jest uszkodzony, do ostrego i nieubłaganego bólu kręgosłupa szyjnego lub lędźwiowego, promieniującego do obszaru unerwionego przez te korzenie nerwowe, które są uciskane przez przepuklinę. Często przepuklina dysku nie jest natychmiast diagnozowana, gdy pacjenci zgłaszają się do lekarza z bólem bioder, kolan lub stóp nieznanego pochodzenia. Inne objawy mogą obejmować zmiany czuciowe, takie jak drętwienie, mrowienie, osłabienie mięśni, paraliż, parestezje i zmiany odruchów. Jeśli przepuklina dysku znajduje się w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, u pacjenta może rozwinąć się rwa kulszowa z powodu podrażnienia lub ucisku jednego z korzeni nerwu kulszowego. W przeciwieństwie do pulsującego bólu lub bólu, który pojawia się i znika, który może być spowodowany skurczem mięśni, ból przepukliny dysku jest zwykle trwały lub przynajmniej stale odczuwany w określonej pozycji. Istnieje możliwość, że w przypadku przepukliny międzykręgowej pacjent nie będzie wykazywał bólu ani innych zauważalnych objawów, które są związane z lokalizacją przepukliny. Jeśli materiał jądra miażdżystego nie wywiera nacisku na tkanki miękkie i nerwy, przepuklina może nie dawać żadnych objawów do pewnego czasu..

Objawy zwykle dotyczą tylko jednej strony ciała. Jeśli przepuklina jest bardzo duża i uciska rdzeń kręgowy lub ogon koński w okolicy lędźwiowej, może to dotyczyć obu stron ciała, często z poważnymi konsekwencjami. Ucisk ogona końskiego może spowodować poważne uszkodzenie nerwów lub paraliż. Uszkodzenie nerwów może prowadzić do utraty kontroli nad czynnością pęcherza i jelit oraz zaburzeń seksualnych. Ten stan nazywa się zespołem ogona końskiego. Inne powikłania obejmują przewlekły ból.

Przepuklina dysku

W tej chwili środowisko naukowe dostrzegło znaczenie tzw. „chemiczne zapalenie korzonków nerwowych” w powstawaniu bólu kręgosłupa. Głównym celem operacji jest złagodzenie ucisku lub usunięcie mechanicznego ucisku z rdzenia kręgowego lub korzenia nerwowego. Ale coraz więcej ludzi zdaje sobie sprawę, że ból kręgosłupa, zamiast być spowodowany wyłącznie uciskiem struktur nerwowych, może być również powiązany z chemicznym zapaleniem. Istnieją badania wskazujące na specyficzny mediator zapalny dla tego bólu. Cząsteczka zapalna zwana czynnikiem martwicy nowotworu (TNF) jest wytwarzana nie tylko w przepuklinach krążków międzykręgowych, ale także w przypadku pęknięć pierścienia włóknistego, problemów ze stawami międzykręgowymi oraz także ze zwężeniem kręgosłupa (zwężeniem kanału kręgowego). Oprócz powodowania bólu i stanu zapalnego, TNF może również przyczyniać się do zwyrodnienia dysku. Jednak izolowane stosowanie leków przeciwko czynnikowi martwicy nowotworów jest również nieuzasadnione (takie badania coraz częściej pojawiają się w artykułach naukowych). Takie podejście w żaden sposób nie wpływa na ucisk korzenia nerwowego samej przepukliny, a leczenie przepukliny międzykręgowej jest nie tylko nieskuteczne, ale także nieuzasadnione kosztowne. Aby wykluczyć chemiczne czynniki zapalenia w przepuklinie dysku, z powodzeniem stosujemy hirudoterapię w kompleksie leczenia.

W większości przypadków przepuklina dysków występuje w odcinku lędźwiowym i szyjnym kręgosłupa. Rzadko dotyczy to okolicy klatki piersiowej. Przepukliny charakteryzują się położeniem tylno-bocznym, ponieważ w tym obszarze pierścień włóknisty (zewnętrzna skorupa dysku) jest najbardziej podatny na różne wpływy i nie jest podtrzymywany przez więzadła podłużne przednie ani tylne.

W kręgosłupie szyjnym objawowa przepuklina międzykręgowa tylno-boczna może uciskać nerwy wychodzące z kanału kręgowego między dwoma kręgami po tej samej stronie. Na przykład prawostronna przepuklina krążka między kręgami C5 i C6 uciska prawy korzeń nerwu C6. Pozostała część rdzenia kręgowego jest jednak ułożona inaczej, więc objawowa przepuklina tylno-boczna między dwoma kręgami uciska nerw, który biegnie w dół od następnego otworu. Na przykład przepuklina międzykręgowa między kręgami L5 i S1 uciska korzeń nerwu S1, który rozciąga się między kręgami S1 i S2.

Diagnostyka przepukliny międzykręgowej

Lekarz rozpocznie ocenę stanu pacjenta od pełnego badania fizykalnego i wywiadu medycznego, który zawiera szczegółowe informacje o objawach. Wykona badanie neurologiczne, aby sprawdzić odruchy mięśniowe, wrażliwość i siłę mięśni.

Lekarz może również zalecić inne testy diagnostyczne, aby potwierdzić rozpoznanie lub dowiedzieć się więcej o lokalizacji i wielkości przepukliny dysku..

Testy te mogą obejmować:

  • prześwietlenie. Promienie rentgenowskie wykorzystują małe dawki promieniowania do odtworzenia obrazu ciała. Może być konieczne wykonanie zdjęcia rentgenowskiego kręgosłupa, aby wykluczyć inne przyczyny bólu pleców lub szyi;
  • tomografia komputerowa (CT). Skan CT to obraz diagnostyczny utworzony po odczytaniu przez komputer zdjęcia rentgenowskiego. CT może pokazać kształt i rozmiar kanału kręgowego, jego zawartość i pobliskie struktury, w tym tkanki miękkie. Jednak wizualne potwierdzenie przepukliny dysku może być trudne w tym badaniu;
  • obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI). Jest to test diagnostyczny, który generuje trójwymiarowe obrazy struktur naszego ciała przy użyciu potężnych magnesów i technologii komputerowej. Może pokazywać rdzeń kręgowy, korzenie nerwowe i okolice, a także zwyrodnienia i guzy. MRI pokazuje tkanki miękkie lepiej niż CT. Skan rezonansu magnetycznego wysokiego pola zwykle dostarcza najbardziej przekonujących dowodów na przepuklinę dysku. Obrazy ważone T2 pozwalają na wyraźną wizualizację materiału krążka w kanale kręgowym;
  • mielogram; Mieologram to wstrzyknięcie środka kontrastowego do kanału kręgowego podczas tomografii komputerowej. Mielogram pomaga dokładniej określić wielkość i lokalizację przepukliny międzykręgowej. Badanie to może stanowić zagrożenie dla zdrowia pacjenta..
  • elektromielogram (EMG); W EMG małe igły są wprowadzane do różnych mięśni w celu pomiaru aktywności elektrycznej. EMG mierzy odpowiedź mięśni, która wskazuje stopień aktywności nerwów. EMG może pomóc określić, który korzeń nerwowy jest uciskany przez przepuklinę dysku.

Złotym standardem w diagnostyce przepukliny dysku jest nadal rezonans magnetyczny chorego kręgosłupa. Logiczne jest przeprowadzenie innych badań po badaniu MRI.

Leczenie przepukliny dysku

U zdecydowanej większości osób cierpiących na przepukliny międzykręgowe tzw. leczenie „zachowawcze”, które może obejmować:

  • trakcja kręgosłupa w celu zwiększenia odległości międzykręgowych;
  • specjalnie opracowana gimnastyka lecznicza (terapia ruchowa);
  • masaż manualny;
  • akupunktura;
  • refleksologia;
  • masaż próżniowy;
  • różnego rodzaju masaże, np. za pomocą rolek z wałkami ebonitowymi itp..

W rzadkich, najcięższych przypadkach pacjenci muszą skonsultować się z neurochirurgiem, aby wybrać najbardziej odpowiednią metodę chirurgiczną. Pacjenci decydujący się na operację powinni pamiętać, że operacja kręgosłupa może prowadzić do szeregu poważnych i uporczywych powikłań, dlatego przed przystąpieniem do operacji lepiej skonsultować się z neurochirurgiem, który pomoże dokonać odpowiedniego do sytuacji wyboru..

Operacja może być korzystna dla pacjentów z przepukliną dysku, która powoduje zespół ogona końskiego, często związany z przepukliną dysku w anatomicznie wąskim kanale kręgowym.

Discektomia (częściowe usunięcie krążka powodującego ból nogi) może przynieść ulgę szybciej niż leczenie niechirurgiczne. Discektomia daje najlepsze rezultaty po roku, ale nie po 4 czy 10 latach. Mniej agresywne badania mikrodiscektomii nie wykazały znaczącej różnicy w wyniku.

Nie zalecamy leczenia operacyjnego z założeniem różnych metalowych klamer, ponieważ w przyszłości pacjent nie może otrzymać odpowiedniego leczenia zachowawczego przepukliny dysku i musi wykonywać powtarzane operacje.

Przez ostatnie 2 lata nie byliśmy w stanie przyjąć ani jednego pacjenta na leczenie zachowawcze po całkowitej wymianie krążka ze względu na niestabilność sztucznego krążka i obecność urządzeń stabilizujących i byliśmy zmuszeni skierować tych pacjentów na powtórne operacje, co znacznie zwiększa możliwość niepełnosprawności pacjenta..

Wybór leczenia operacyjnego przepukliny międzykręgowej powinien być dokładnie uzasadniony ze względu na występowanie częstych powikłań i niską skuteczność operacji.

Czynniki ryzyka rozwoju przepuklin międzykręgowych

Czynniki zwiększające ryzyko przepukliny dysku mogą obejmować:

  • waga. Nadwaga powoduje dodatkowy nacisk na dyski kręgosłupa lędźwiowego;
  • Rodzaj działalności. Osoby, które wykonują pracę fizyczną, są bardziej narażone na problemy z plecami. Powtarzalne podnoszenie ciężkich przedmiotów, skręcanie itp. może zwiększać ryzyko przepukliny dysku;
  • genetyka. Niektórzy ludzie dziedziczą skłonność do rozwoju przepukliny dysku.

Jak powszechne są przepukliny międzykręgowe?

Przepuklina dysków jest bardzo powszechna. Zwykle występują u osób w wieku od 35 do 55 lat. Mężczyźni częściej niż kobiety cierpią na przepukliny międzykręgowe.

Co zrobić z przepukliną dysku?

Nasz rdzeń kręgowy kończy się na dnie kanału kręgowego. Tuż poniżej talii dzieli się na grupy długich korzeni nerwowych (ogon koński; „kucyk”), które przypominają ogon konia. W rzadkich przypadkach przepuklina międzykręgowa uciska cały ogon koński. W takim przypadku może być wymagana pilna pomoc lekarska, aby uniknąć trwałego osłabienia lub paraliżu..

Zasięgnij pilnej pomocy lekarskiej, jeśli:

  • objawy nasilają się. Ból, drętwienie lub osłabienie mogą narastać do tego stopnia, że ​​nie można wykonywać normalnych czynności;
  • występuje utrata czucia podczas oddawania moczu i / lub kału. Osoby z zespołem ogona końskiego mogą cierpieć na nietrzymanie moczu lub mieć problemy z oddawaniem moczu nawet z pełnym pęcherzem;
  • znieczulenie siodłowe. Ta postępująca utrata czucia wpływa na obszary, które mogą mieć kontakt z siodłem: wewnętrzną część uda, tył nóg i okolice odbytnicy.
  • ból promieniuje do nogi i przechodzi do stopy.
  • ograniczenie ruchomości ramion.
  • skoki ciśnienia krwi.

Rokowanie w przepuklinach międzykręgowych

Rokowanie przy skutecznym leczeniu zachowawczym jest korzystne. Dla podtrzymania efektu zabiegu konieczne jest codzienne wykonywanie specjalnych ćwiczeń. Osoby pracujące przy pracy wymagającej podnoszenia ciężarów muszą zmienić rodzaj wykonywanej czynności, aby uniknąć kontuzji kręgosłupa.

Przepuklina dysku nie wpływa na długość życia, a jedynie na jego jakość. Życie jest zagrożone tylko w trakcie lub po zabiegu chirurgicznym z powodu ciężkiego stanu zapalnego w miejscu operacji.

Zapobieganie przepuklinom międzykręgowym

Nie zawsze można zapobiec przepuklinie dysku, ale oto kilka kroków, które możesz podjąć, aby zmniejszyć ryzyko:

  • stosować prawidłowe techniki podnoszenia ciężarów. Nie zginaj się w talii. Zegnij kolana prosto i użyj silnych mięśni nóg, aby utrzymać ciężar;
  • utrzymać zdrową wagę. Nadwaga dodatkowo obciąża kręgosłup;
  • ćwicz prawidłową postawę podczas chodzenia, siedzenia, stania lub spania. Na przykład stój prosto z lekko cofniętymi ramionami, wciągniętym brzuchem i „płaską” dolną częścią pleców. Usiądź ze stopami płasko na podłodze lub lekko uniesionymi. Śpij na twardym materacu, na boku lub plecach, ale nie na brzuchu;
  • wykonywać ćwiczenia rozciągające kręgosłup, jeśli jesteś zmuszony do pozostania w pozycji siedzącej przez długi czas;
  • nie noś butów na wysokim obcasie;
  • ćwiczenia, aby plecy, nogi i brzuch były jędrne i mocne. Aerobik regularnie. Projektując swój program, staraj się znaleźć równowagę między ćwiczeniami siłowymi i ćwiczeniami elastyczności;
  • przestań palić;
  • jedz zdrowe, zbilansowane jedzenie.

Diagnostyka różnicowa

Diagnozę różnicową przeprowadza się w warunkach takich jak:

  • ból mechaniczny;
  • spondyloza / kręgozmyk;
  • zwężenie kręgosłupa (zwężenie (zwężenie) kanału kręgowego);
  • ropień;
  • krwiak;
  • zapalenie dysku / zapalenie kości i szpiku;
  • łagodny nowotwór / guz rakowy;
  • zawał mięśnia sercowego;
  • rozwarstwienie aorty.

Artykuł został dodany do Yandex Webmaster w dniu 05.08.2014, 16:56

Podczas kopiowania materiałów z naszej strony i umieszczania ich na innych stronach wymagamy, aby każdemu materiałowi towarzyszyło aktywne hiperłącze do naszej strony:

  • 1) Hiperłącze może prowadzić do domeny www.spinabezboli.ru lub do strony, z której skopiowałeś nasze materiały (według własnego uznania);
  • 2) Na każdej stronie Twojej witryny, na której zamieszczane są nasze materiały, musi znajdować się aktywne hiperłącze do naszej witryny www.spinabezboli.ru;
  • 3) Nie powinno się zabraniać indeksowania hiperłączy przez wyszukiwarki (przy użyciu „noindex”, „nofollow” lub w jakikolwiek inny sposób);
  • 4) Jeśli skopiowałeś więcej niż 5 materiałów (tj. Na Twojej witrynie jest więcej niż 5 stron z naszymi materiałami, musisz zamieścić hiperłącza do wszystkich artykułów autora). Ponadto musisz również umieścić link do naszej witryny www.spinabezboli.ru, na stronie głównej swojej witryny.

Podczas kopiowania materiałów z naszej strony i umieszczania ich na innych stronach wymagamy, aby każdemu materiałowi towarzyszyło aktywne hiperłącze do naszej strony:

  • 1) Hiperłącze może prowadzić do domeny www.spinabezboli.ru lub do strony, z której skopiowałeś nasze materiały (według własnego uznania);
  • 2) Na każdej stronie Twojej witryny, na której zamieszczane są nasze materiały, musi znajdować się aktywne hiperłącze do naszej witryny www.spinabezboli.ru;
  • 3) Nie powinno się zabraniać indeksowania hiperłączy przez wyszukiwarki (przy użyciu „noindex”, „nofollow” lub w jakikolwiek inny sposób);
  • 4) Jeśli skopiowałeś więcej niż 5 materiałów (tj. Na Twojej witrynie jest więcej niż 5 stron z naszymi materiałami, musisz zamieścić hiperłącza do wszystkich artykułów autora). Ponadto musisz również umieścić link do naszej witryny www.spinabezboli.ru, na stronie głównej swojej witryny.

Zapytania telefoniczne w Moskwie: +7 (495) 745-18-03.

Przepuklina kręgosłupa - co to jest i jak ją leczyć

Ludzki kręgosłup składa się z ponad 30 kręgów, pomiędzy którymi znajdują się krążki międzykręgowe: szyjny (C1 - C7), piersiowy (Th1 - Th12), lędźwiowy (L1 - L5), krzyżowy (S1 - S3) i kości ogonowej (Co) - splatane. Pełnią funkcję amortyzującą, a także zapewniają ruchomość i elastyczność kręgosłupa..

Sam krążek ma wewnętrzną zawartość (jądro miażdżyste) i zewnętrzną błonę (pierścień włóknisty). Powyżej i poniżej jądra miażdżystego znajdują się płytki końcowe lub płytki końcowe.

Pod wpływem stresu, zmian związanych z wiekiem lub innych negatywnych czynników dochodzi do naruszenia symetrii i część jądra miażdżystego przemieszcza się w kierunku pierścienia włóknistego zwanego wypukłością. W przypadku braku interwencji w procesie na tym etapie, pierścień włóknisty rozciąga się coraz bardziej i ostatecznie pęka. Prowadzi to do uwolnienia wewnętrznej zawartości dysku poza jego granice, to znaczy do powstania przepukliny.

Dysk, podobnie jak więzadło podłużne tylne, zawiera wiele receptorów nerwowych. Dlatego naruszenie jego parametrów anatomicznych prowadzi do natychmiastowego przekazywania impulsów nerwowych do mózgu, co objawia się ostrym bólem pleców w dotkniętym obszarze. Ale przy występie ból obserwuje się tylko w plecach, podczas gdy w przypadku przepukliny często występuje ból w nodze.

Etapy powstawania przepukliny dysku

  • Zmiany zwyrodnieniowo-dystroficzne w dysku. We włóknach jądra miażdżystego dochodzi do mikropęknięć, włókna pierścienia włóknistego ulegają osłabieniu, aw płytkach końcowych następuje zmniejszenie intensywności przepływu krwi i obniżenie jakości odżywienia krążka. Prowadzi to do pogorszenia funkcji amortyzacji tarczy..
  • Częściowe wypadnięcie dysku. Włókna tracą zdolność wytrzymywania obciążeń, których wartość może osiągnąć 150–300 kg na krążek. W efekcie jądro miażdżyste zostaje przemieszczone, a następnie wystaje do kanału kręgowego, czyli następuje wypukłość. Często w tym stanie nie ma specjalnych problemów, ale asymetryczny występ może uszczypnąć nerw, co prowadzi do pojawienia się zespołu bólowego.
  • Przepuklina dysku. Na tle postępujących zmian zwyrodnieniowych jądro miażdżyste rozciąga się poza pierścień włóknisty i dotyka korzenia nerwu. Zewnętrzna powłoka, którą można nazwać rodzajem osłony dysku, może naruszać część jądra miażdżystego i uniemożliwić jego całkowite wysunięcie. Rezultatem jest ból korzeniowy promieniujący do nogi..
  • Sekwestr. W ciężkich przypadkach wypadająca część wewnętrznej zawartości dysku jest oddzielana i może unosić się lub opadać wzdłuż kanału kręgowego, wywołując poważne powikłania neurologiczne.

Interesujące fakty:

U osoby ważącej około 65 kg pochylenie ciała do przodu o 30 ° i podniesienie ciężaru o masie 14 kg powoduje obciążenie dysków L3-L4 i L4-L5 rzędu 150-200 kg każdy. Jeśli kąt nachylenia ciała zostanie zwiększony do 70 °, obciążenie wzrasta do 300 kg, co może prowadzić do złamania włóknistego pierścienia, szczególnie przy osłabionym aparacie mięśniowym i zużytym dysku.

Krążek międzykręgowy wytrzymuje obciążenie około 5 atmosfer, natomiast dla porównania optymalny poziom ciśnienia w kole samochodu to 2,2 atmosfery.

Przyczyny przepuklin międzykręgowych

Kanał kręgowy biegnie wewnątrz kręgosłupa i to w nim znajduje się rdzeń kręgowy. Średnio szerokość kanału wynosi 1,5–2 cm na całej jego długości. Obszar rdzenia kręgowego w rzucie poziomu pierwszego kręgu kręgosłupa lędźwiowego L1-L2 i poniżej nazywany jest ogonem końskim, ponieważ w tym obszarze wszystkie włókna nerwowe schodzą i rozgałęziają się na boki na każdym poziomie kręgów, unerwiając niektóre części ciała.

Zatem korzeń nerwowy rozciągający się na poziomie L3-L4 odpowiada za unerwienie przedniej części uda do stawu kolanowego, na poziomie L4-L5 - po bokach nóg, a na poziomie L5-S1 - za tył nóg. Z kanału kręgowego korzenie nerwowe trafiają do bocznej kieszeni (recessus), czyli dokładnie w miejscu, w którym występuje wysunięcie dysków. Tworzy go z jednej strony tylna część włóknistego pierścienia krążka międzykręgowego i trzonów kręgowych, z drugiej zaś żółte więzadło i łuki kręgowe po bokach stawów międzykręgowych.

Ważny! Wielkość wnęki od urodzenia może się różnić. Przy małej objętości nawet niewielki występ może wywołać silny ucisk nerwu..

Istnieje wiele czynników, które przyczyniają się do rozwoju przepuklin międzykręgowych. Przede wszystkim są to:

  • osłabienie aparatu mięśniowo-więzadłowego kręgosłupa spowodowane hipodynamią;
  • Słabość pierścienia włóknistego, która jest zwykle cechą dziedziczną
  • nadwaga;
  • podnoszenie ciężarów, sporty wyczynowe;
  • regularne długotrwałe obciążenia statyczne;
  • przenoszenie urazów pleców;
  • deformacje, a także patologie kręgosłupa, w szczególności sakralizacja, lumbolizacja;
  • osobliwości pracy (ładowarki, truckerzy, programiści i przedstawiciele innych specjalności związanych z siedzącym trybem pracy są bardziej podatni na rozwój osteochondrozy).

Rodzaje przepuklin międzykręgowych

W zależności od lokalizacji przepukliny międzykręgowe można podzielić na:

  • centralny lub przyśrodkowy - znajduje się w środku kanału kręgowego i może wywoływać ból po lewej i prawej stronie;
  • paramedyczne - w przeciwieństwie do centralnych są lekko przesunięte w bok od osi centralnej, ale mogą też powodować ból po obu stronach;
  • lewostronny - znajduje się po lewej stronie kanału kręgowego i odpowiednio wywołuje ból w lewej połowie ciała;
  • prawostronne - zlokalizowane po prawej stronie i powodują ból po prawej stronie;
  • okrągłe - zajmują całą przestrzeń kanału kręgowego na poziomie dotkniętego segmentu i są w stanie wywołać silny zespół bólowy;
  • grzbietowe - znajduje się z tyłu kanału kręgowego;
  • tylno-boczny - zlokalizowany po określonej stronie, bezpośrednio w obszarze włókien nerwowych;
  • foraminal - znajduje się w najwęższym miejscu kanału kręgowego i wywołuje piekący, rozdzierający ból;
  • extraforaminal - znajduje się poza otworem otworowym stawu kręgowego.

Przepukliny różnią się również wielkością. Przeznaczyć:

  • mały - od 5 mm;
  • średni - 5–7 mm;
  • duży - 8 mm lub więcej.

Ważny! Rozmiar przepukliny dysku nie jest wskaźnikiem tego, jak go leczyć: zachowawczo czy chirurgicznie.

Dlatego pacjenci z przepukliną 5 mm mogą odczuwać silny ból i nie obserwować pozytywnego efektu leczenia zachowawczego wymagającego operacji. Jednocześnie u pacjentów z przepukliną o średnicy 10 mm najmniejsze nieprawidłowości mogą być nieobecne, a wykrycie wybrzuszenia w MRI staje się nieoczekiwanym odkryciem..

Przepukliny międzykręgowe są podwiązane i zabezpieczone (zerwanie więzadła). Te ostatnie są szczególnie niebezpieczne, ponieważ sięgają poza krążek międzykręgowy i mogą poruszać się wzdłuż kanału kręgowego. Dlatego istnieją wstępujące i zstępujące zamknięte przepukliny..

strzałki pokazują sekwestrację w dół

Przepukliny mogą tworzyć się w różnych częściach kręgosłupa. Najczęściej występują w okolicy szyjnej i lędźwiowej, znacznie rzadziej w klatce piersiowej.

Przepuklina kręgosłupa szyjnego

Powody. Najczęściej rozwój patologii jest ułatwiony przez osłabienie włóknistego pierścienia, więzadeł i mięśni kręgosłupa. Co więcej, nawet wystąpienie pośredniego obciążenia kręgosłupa szyjnego nie jest podstawowym czynnikiem w tworzeniu przepukliny..

Objawy Pierwszym objawem jest ostry ból w odcinku szyjnym kręgosłupa przy odwracaniu głowy na boki i ograniczaniu ruchu. Można go podać na ramię, ramię lub głowę. Często obserwuje się drętwienie i osłabienie kończyn górnych, ponieważ gałąź nerwów szyjnych uciskanych przez przepuklinę jest odpowiedzialna za ruch i wrażliwość rąk.

Chociaż krążki międzykręgowe szyjki macicy są 2 razy mniejsze niż krążki lędźwiowe, górny rdzeń kręgowy znajduje się na ich poziomie. Po wystawieniu na przepuklinę mogą wystąpić poważne powikłania neurologiczne.

Diagnostyka: MRI kręgosłupa szyjnego

przepuklina kręgosłupa szyjnego

Cechy operacji przepukliny szyjki macicy: Całkowite usunięcie krążka z przepukliną. Aby zachować normalne funkcjonowanie kręgosłupa, na całe życie zakłada się protezę międzytrzonową.

Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym. Wykonywany jest poprzez nacięcie o długości 1,5–2 cm na przedniej powierzchni szyi. Istota operacji jest następująca:

  1. pozycja pacjenta na plecach;
  2. przetwarzanie pola operacyjnego;
  3. wykonanie nacięcia w okolicy parafarengialnej;
  4. odsłonięcie przedniej powierzchni kręgosłupa szyjnego;
  5. oznaczenie dysku do usunięcia za pomocą konwertera elektronowo-optycznego (EOC);
  6. usunięcie dysku wraz z przepukliną;
  7. instalacja protezy lub klatki;
  8. szycie warstwowe;
  9. sterylny opatrunek.

Tego rodzaju zabiegowi chirurgicznemu towarzyszy minimalna utrata krwi (do 60 ml), a jej czas trwania wynosi 50–80 minut. Następnego dnia pacjent może wstać i chodzić. W takim przypadku bóle ustępują natychmiast..

Proteza międzytrzonowa krążka szyjnego z dodatkowym mocowaniem.

Pacjent zostaje wypisany ze szpitala na 5-7 dni, ale zwolnienie chorobowe trwa średnio 2-3 tygodnie. Następnie przeprowadza się odwyk lub rehabilitację, której czas trwania waha się od 1 do 2 miesięcy. W okresie rekonwalescencji nie zaleca się aktywnego trybu sportowego. Nie obowiązują żadne inne ograniczenia.

Kołnierz „Shants” rozluźniający mięśnie karku.

Przepuklina kręgosłupa piersiowego

Kręgosłup piersiowy chroni gorset żebrowy składający się z 12 par żeber. Ponieważ jest nieruchomy i nie bierze udziału w ruchach prostowania i zginania kręgosłupa, przepukliny odcinka piersiowego są mniej powszechne..

Objawy Choroba objawia się bólem lub pieczeniem, które może promieniować na przednią powierzchnię ciała, w okolice serca. Lokalizacja bólu zależy od tego, który krążek międzykręgowy ma przepuklinę. Tak więc, wraz z porażką Th4-Th5, jest obecny w projekcji klatki piersiowej (dlatego objawy często przypominają chorobę serca), Th11-Th12 - obserwuje się w pępku.

Przy dużych formacjach występują powikłania neurologiczne:

  • osłabienie nóg;
  • dysfunkcja narządów miednicy;
  • niekontrolowany chód, gdy nogi „zaplatają się” lub „nieposłuszne”.

Diagnostyka: MRI kręgosłupa piersiowego.

Przepuklina kręgosłupa lędźwiowego

Powody: Największe obciążenie ma kręgosłup lędźwiowy, ponieważ to znajdujące się w nim kręgi przenoszą główny ciężar podczas podnoszenia ciężarów (zwłaszcza w pochyleniu). Również nadwaga, osłabienie aparatu mięśniowo-więzadłowego i przynależność do niektórych zawodów są uważane za warunki wstępne powstawania w nim przepuklin. Ładowacze, truckerzy, a także przedstawiciele siedzących zawodów często cierpią na przepukliny kręgosłupa lędźwiowego, ponieważ w pozycji siedzącej obciążenie kręgosłupa wzrasta 2 razy, co negatywnie wpływa na jego funkcjonalność.

Objawy: Charakter obrazu klinicznego zależy od lokalizacji przepukliny. Najczęściej wypukłości znajdują się w dysku na poziomie L5 - S1 (w 40% przypadków). Charakteryzuje się radikulopatią korzenia S1, czyli:

Strzałka pokazuje przepuklinę dysku L5-S1.

  • niemożność stanięcia na palcach;
  • pojawienie się ciągnięcia bólu z tyłu nóg;
  • drętwienie małego palca.

Nieco rzadziej (w 30% przypadków) występuje przepuklina na poziomie L4 - L5, która może powodować ucisk i zapalenie korzenia L5, co objawia się:

  • niemożność stanięcia na piętach;
  • pojawienie się bólu wzdłuż bocznej powierzchni nóg;
  • drętwienie lub dyskomfort w paluchu.

Przepuklina dysku L3 - L4 występuje w 20% przypadków. Przejawia się:

  • silny ból ciągnący wzdłuż przedniej części uda do kolana, który może promieniować do stawu kolanowego;
  • zginanie kolana podczas chodzenia;
  • zwiększony ból pleców podczas podnoszenia nóg.

Tylko u 10% pacjentów rozpoznaje się wysunięcie krążka międzykręgowego L2 - L3. Może powodować ucisk nerwu L3, któremu towarzyszy dyskomfort w wewnętrznej części uda do kolana.

Diagnoza choroby

Niestety, gdy pojawiają się objawy przepukliny międzykręgowej, ludzie często opóźniają wizytę u lekarza i poddanie się badaniu, szukają informacji na temat wątpliwych miejsc i powstrzymują zespół bólowy za pomocą samodzielnie dobranych leków. Pomaga tymczasowo złagodzić stan, który tworzy fałszywe poczucie powrotu do zdrowia..

Dlatego pacjenci nadal wykonują swoją zwykłą pracę, co dodatkowo pogarsza sytuację i zwiększa ryzyko wystąpienia powikłań neurologicznych. Takich negatywnych konsekwencji można uniknąć, jeśli przeprowadzi się badanie na czas i zostanie ustalona przyczyna dyskomfortu..

Główną metodą diagnozowania przepukliny jest rezonans magnetyczny. Badanie jest bezpieczne dla ludzi, a jednocześnie dostarcza wyczerpujących i dokładnych danych. Pozwala wykryć najmniejsze zmiany zwyrodnieniowe w dysku, a także wypukłość, samą przepuklinę i przemieszczenie kręgów.

Obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego można wykonać przy użyciu specjalnych wielkogabarytowych urządzeń typu zamkniętego lub otwartego. W pierwszej pacjent kładzie się na kanapie, która wjeżdża do tuby, w której powstaje pole magnetyczne. Aby uzyskać wyraźny obraz, ważne jest, aby pozostać całkowicie nieruchomym. Zabieg trwa około 20 minut, ale nie jest odpowiedni dla osób, które mają metalowe implanty starej generacji (nie wykonane z tytanu), fragmenty i inne przedmioty w ciele, a także osoby z klaustrofobią.

Urządzenia otwarte przeznaczone są do rezonansu magnetycznego u pacjentów, którzy boją się zamkniętych przestrzeni. Ale tworzą słabsze pole magnetyczne (do 0,2-1,2 Tesli), co negatywnie wpływa na jakość otrzymanego obrazu. Ponadto w urządzeniach typu zamkniętego moc indukcji magnetycznej może wynosić 1, 1,5 i 3 tesli.

Jeśli niemożliwe jest przeprowadzenie MRI, na przykład w obecności metalu (z wyjątkiem konstytucji tytanu) w ciele, stosuje się inne metody diagnostyczne:

  • CT to zabieg o wysokiej precyzji, który pozwala wykryć nieprawidłowości w stanie komponentów kostnych kręgosłupa poprzez przepuszczenie przez niego wiązki promieniowania jonizującego. Z jego pomocą diagnozuje się osteoporozę, złamania, wykrywa się również przepukliny. Badanie trwa 5 minut i praktycznie nie ma przeciwwskazań.
  • RTG - służy do diagnozowania niestabilności segmentu ruchu kręgosłupa. Badanie przeprowadza się zwykle w rzucie bocznym i bezpośrednim. Dodatkowo można go przypisać do robienia zdjęć podczas zginania, prostowania w pozycji stojącej. Zwiększa to obciążenie kręgosłupa i dostarcza obiektywnych informacji. Zdjęcia rentgenowskie pozwalają na ocenę wysokości dysków, określenie obecności narośli kostnych, anomalii kręgów i ich przemieszczenia.

Odszyfrowanie wyników badań sprzętu wymaga określonej wiedzy i doświadczenia. Dlatego nie należy próbować samodzielnie diagnozować patologii, lepiej od razu skontaktować się ze specjalistą, który prawidłowo oceni charakter zmian i będzie mógł dobrać optymalny schemat leczenia.

Z którym lekarzem się skontaktować

Początkowo w przypadku bólu pleców warto skontaktować się z neurologiem lub lepiej kręgowcem. Ten specjalista przeprowadzi dokładne badanie, zbierze wywiad, w razie potrzeby przypisze niezbędną listę badań i będzie w stanie poprawnie rozszyfrować ich wyniki.

W przypadku stwierdzenia w trakcie badania wypukłości lub przepukliny kręgowiec, wychodząc od rozmiaru i obrazu klinicznego, opracuje skuteczną taktykę leczenia zachowawczego lub skieruje pacjenta do neurochirurga, chirurga kręgosłupa, ortopedy traumatologa w celu konsultacji i chirurgicznego usunięcia przepukliny.

Komplikacje i konsekwencje:

Jeśli zignorujesz problem, zwiększony ból nie będzie jedyną konsekwencją progresji przepukliny. Wraz ze stopniowym wzrostem jest to obarczone:

  • zwężenie kręgosłupa;
  • zakłócenie narządów miednicy;
  • niedowład lub porażenie kończyn dolnych.

Leczenie zachowawcze

W przypadku braku rażących objawów neurologicznych (osłabienie kończyn, dysfunkcja narządów miednicy) i niewyraźnego ucisku zakończeń nerwowych możliwe jest niechirurgiczne leczenie przepukliny. Jego skuteczność w dużej mierze zależy od prawidłowego doboru poszczególnych składników terapii zachowawczej, którymi są:

Farmakoterapia

Jest opracowywany indywidualnie i zawsze zawiera leki z grupy NLPZ w postaci doustnej (tabletki), zastrzyki lub w postaci maści łagodzących ból, witaminy z grupy B (Milgamma) poprawiające trofizm nerwowy. Pokazano również odbiór środków zwiotczających mięśnie. Dodatkowo pacjentom można przepisać chondroprotektory (ich koszt jest dość wysoki, a skuteczność nie została oficjalnie potwierdzona, ale wielu pacjentów zauważa pozytywny trend).

Blokady

Wyświetlane w przypadkach wymagających złagodzenia zespołu bólowego. W zależności od miejsca podania leków istnieje kilka rodzajów blokad. Można je wykonywać za pomocą kortykosteroidów lub roztworów przeciwbólowych.

Fizjoterapia

Przebieg zabiegów magnetoterapii, elektroforezy, fonoforezy i terapii ultradźwiękowej zwiększa skuteczność leczenia i pomaga przyspieszyć złagodzenie bólu. W łagodnych przypadkach zabiegi fizjoterapeutyczne można wykonywać w domu, kupując specjalną aparaturę.

Obowiązkowy element leczenia zachowawczego. Mając na celu poprawę ukrwienia okolic uciśniętego nerwu, w wyniku przepływu krwi następuje regeneracja komórek nerwowych. Zestaw indywidualnie dobranych ćwiczeń należy wykonywać codziennie, monitorując odczucia i unikając gwałtownych ruchów. W przypadku pojawienia się lub nasilenia bólu należy skonsultować się z lekarzem, aby zrozumieć, co spowodowało dyskomfort i, jeśli to konieczne, skorygować zestaw ćwiczeń.

Trakcja kręgosłupa

Terapia trakcyjna jest skuteczną metodą leczenia przepuklin, zwłaszcza odcinka szyjnego kręgosłupa. Istotą metody jest czasowe odciążenie nerwu z przepukliną, co pozwala na zaopatrzenie dotkniętego obszaru w składniki odżywcze, minerały i witaminy. Zabiegi przeprowadzane są na specjalnej aparaturze (czasem w wodzie), co daje pozytywny wynik już w pierwszym miesiącu.

Kinezyterapia

Jeden z kierunków terapii ruchowej, zakładający realizację określonych ruchów biernych i aktywnych. Poprzez uruchomienie aktywnych skurczów mięśni wzmacnia się gorset mięśniowy, który następnie przejmuje obciążenie i zmniejsza stawy kręgosłupa oraz poprawia ich ukrwienie. Co pomaga zmniejszyć obrzęk i złagodzić skurcze mięśni.

Akupunktura

Wpływ specjalnych igieł na określone punkty bioaktywne zwiększa skuteczność zabiegu i pomaga szybko zlikwidować zespół bólowy.

Refleksologia

Oznacza to użycie np. Aplikatora Kuznetsova, który pomaga rozluźnić mięśnie spazmatyczne i zlikwidować ból pleców. Jego konstrukcja pozwala na jednoczesne działanie na punkty akupunkturowe i wykonywanie masażu, ale użycie aplikatora Kuzniecow jest możliwe tylko zgodnie z zaleceniami lekarza. Opracowano różne typy aplikatorów do obróbki różnych stref: pas, mata, zawijanie szyi.

Osteopatia

Oznacza uderzenie palców lekarza w określone obszary w celu przywrócenia stawów i mięśni do fizjologicznie prawidłowej pozycji i poprawy ich ruchomości.

Wniosek dotyczący leczenia zachowawczego:

Przy ścisłym przestrzeganiu zaleceń lekarskich po zakończeniu leczenia zachowawczego ból może ustąpić. W takich przypadkach mówią o remisji choroby. Czas jego trwania zależy od tego, jak dokładnie pacjent zastosuje się do zaleceń lekarzy oraz od ilości aktywności fizycznej..

W domu należy unikać statycznych i fizjologicznie nieodpowiednich obciążeń kręgosłupa. Aby zmniejszyć obciążenie, na zalecenie lekarza można założyć bandaż ortopedyczny (gorset). Zaleca się nie siedzieć przez dłuższy czas w jednej pozycji, okresowo rozgrzewać i wykonywać ćwiczenia, zapewniając tym samym niezbędny dopływ krwi do wszystkich mięśni i stawów.

Leczenie chirurgiczne przepukliny

Jeszcze w latach 90. XX wieku, a nawet na początku XXI, chirurgia kręgosłupa była słabo rozwinięta. Dlatego tylko połowa operacji zakończyła się sukcesem, co wywołało u ludzi duży strach. Dzisiaj chirurgia posunęła się naprzód i stało się możliwe przeprowadzenie wszystkich niezbędnych manipulacji z dużą precyzją poprzez drobne nacięcia, a nawet nakłucia tkanek miękkich..

Wieloletnie doświadczenie krajowych chirurgów kręgosłupa, neurochirurgów, ortopedów traumatologów, stosowanie najnowszych technologii i ciągła praktyka pozwala radzić sobie z najtrudniejszymi problemami bez konieczności opuszczania kraju.

Wskazania do operacji

Interwencja chirurgiczna jest wskazana, jeśli leczenie zachowawcze jest nieskuteczne lub pojawiają się objawy ubytku neurologicznego z powodu ucisku nerwu:

  • zespół bólowy;
  • drętwienie;
  • zwiększona wrażliwość skóry na dotyk;
  • osłabienie (niedowład) lub brak ruchomości jednej lub obu nóg, co zależy od lokalizacji przepukliny;
  • dysfunkcja narządów miednicy objawiająca się mimowolnym oddawaniem moczu lub wypróżnianiem;
  • naruszenie jakości życia.

Metody i cechy operacji

Istnieje wiele technik operacji przepukliny. Wybór konkretnego zależy od różnych czynników, w tym:

  • Lokalizacja;
  • wielkość wybrzuszenia;
  • charakter obrazu klinicznego;
  • istniejące choroby współistniejące.

Dziś przepukliny różnych części kręgosłupa leczy się różnymi metodami. Najważniejsze z nich to:

  • nukleoplastyka;
  • chirurgia endoskopowa;
  • usunięcie mikrochirurgiczne;
  • utrwalenie transpedikularne (TPF);
  • protetyka dysku.

W razie potrzeby po usunięciu przepukliny wykonuje się wymianę krążka międzykręgowego z założeniem endoprotez lub zamknięciem ubytku powstałego po częściowej discektomii specjalnymi implantami.

Nukleoplastyka

Nukleoplastyka (hydroplastyka) to zabieg małoinwazyjny, polegający na wykonaniu wszystkich niezbędnych zabiegów poprzez nakłucie. Są na tyle delikatne, że po 20 minutach pacjent nie tylko pozbywa się bólu, ale można go również wypisać do domu.

Operacja punkcji jest stosowana w przypadku małych i średnich przepuklin podgłośniowych o rozmiarze mniejszym niż 7 mm, jeśli uciskają nerw i wywołują ból.

Ten rodzaj małoinwazyjnej operacji obejmuje:

  • nukleoplastyka zimnej plazmy;
  • hydroplastyka aparatem SpineGet;
  • mechanoplastyka z aparatem dekompresyjnym;
  • nukleoplastyka laserowa.

Jeden z najlepszych efektów daje hydroplastyka aparatem SpineGet. Polega na usunięciu części jądra miażdżystego pod wpływem ciśnienia cieczy, która jest natychmiast wysysana z krążka przez specjalną końcówkę urządzenia. Zabieg wykonywany w znieczuleniu miejscowym daje szybki efekt i jest praktycznie pozbawiony ryzyka.

Hydroplastyka nie wiąże się z koniecznością wystawiania tkanek na działanie wysokich temperatur i nie prowadzi do powstawania blizn. Ponadto jest często wykonywany jako etap przygotowawczy przed zainstalowaniem klatek PLIF i TLIF..

Chirurgia endoskopowa

Usunięcie endoskopowe to delikatna metoda rozwiązania problemu. Wskazany jest przy przepuklinach zlokalizowanych w wąskich miejscach kanału kręgowego, zwłaszcza w otworze otworowym. Skutecznie usuwają również duże wybrzuszenia..

Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym z pacjentem w pozycji na brzuchu. Specjalne diamentowe wiertło, zwane golarką, służy do uzyskania dostępu do projekcji przepukliny dysku. Metoda endoskopowa polega na usunięciu przepukliny za pomocą specjalnych narzędzi wprowadzanych przez rurkę zainstalowaną w nakłuciu.

Jedną z zalet tej metody jest gwałtowny spadek ryzyka śródoperacyjnego, ponieważ golarka nie uszkadza zakończeń nerwowych. Ale nie każdą przepuklinę można usunąć endoskopowo. Dlatego chirurg operujący wybiera sposób rozwiązania problemu..

Mikrochirurgia

Metody mikrochirurgiczne, z których jedną jest mikrodiscektomia, są wskazane w przypadku zaburzeń neurologicznych i braku pozytywnych zmian po leczeniu zachowawczym, a także w przypadku dużych przepuklin zamkniętych. Istota polega na odbarczeniu kanału kręgowego poprzez usunięcie przepukliny i bez zakładania specjalnych implantów w kręgach.

Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym. Wygląda następująco:

  1. pozycja pacjenta na brzuchu i po zdrowej stronie;
  2. wykonanie nacięcia w rzucie przepukliny międzykręgowej;
  3. sekwencyjne odsłonięcie kręgosłupa i stawów międzykręgowych;
  4. montaż konstrukcji tytanowej do mocowania kręgów (w razie potrzeby można zainstalować implant Barricaid);
  5. usunięcie przepukliny;
  6. warstwowe szycie rany pooperacyjnej;
  7. sterylny opatrunek.

Usunięcie przepukliny odcinka piersiowego kręgosłupa tą metodą trwa do 60 minut i towarzyszy mu utrata krwi w granicach 70 ml. Pacjent może samodzielnie wstać w ciągu 3-4 godzin po operacji. Wyciąg podaje się następnego dnia.

TPF (utrwalenie transpedikularne)

Fiksacja transpedikularna jest stosowana od ponad 50 lat. Jest stosowany, gdy jest to konieczne, aby naprawić i ustabilizować lub naprawić kręgi w anatomicznie prawidłowej pozycji. Ponieważ TPF wykonuje się po całkowitym usunięciu krążka, prawdopodobieństwo nawrotu choroby w tym samym odcinku kręgosłupa jest absolutnie wykluczone..

Operacja wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym z dostępu tylnego. Początkowo mięśnie przykręgowe są oddzielone od wyrostków kolczystych i łuków kręgowych. Klatka jest następnie ustawiana w odpowiednim rozmiarze i zabezpieczana indywidualnie dobranymi wkrętami samogwintującymi. Aby obciążenie klatki i segmentu ruchu kręgosłupa było równomiernie rozłożone, wszystkie wkręcane śruby są połączone w jeden system za pomocą specjalnych sprężynujących mechanizmów.

W przypadku TPF zwykle wystarczają 3 godziny. Jeśli po operacji nie ma żadnych komplikacji, pacjent zostaje wypisany ze szpitala na 5-7 dni.

Protetyka dysku

Instalacja implantów i konstrukcji metalowych jest wskazana dla:

  • niestabilność kręgosłupa z powodu przemieszczenia poszczególnych kręgów;
  • częste nawroty przepukliny;
  • zespół ogona końskiego.

Zazwyczaj wprowadza się je bezpośrednio po operacji przez nacięcie z przodu lub z tyłu. W pierwszym przypadku mówią o protetyce przedniej krążka międzykręgowego, w drugim o protetyce z założeniem implantów transpedikularnych.

W zależności od sytuacji neurochirurg może zalecić:

  • założenie protezy dysku M6;
  • Instalacja Barricaid.

Endoprotetyka ze sztucznymi dyskami M6

To nowoczesne sztuczne krążki, które bardzo dokładnie naśladują krążki międzykręgowe, co pozwala im maksymalnie zachować biomechanikę kręgosłupa. Podobnie jak naturalne dyski, mają rdzeń, polimerowy analog pierścienia włóknistego i zewnętrzną powłokę. Endoprotezy produkowane są w różnych rozmiarach, co umożliwia wymianę usuniętych dysków zarówno w odcinku szyjnym (M6-C), jak i lędźwiowym (M6-L) kręgosłupa.

Masowe badania potwierdziły, że M6 zachowuje normalną ruchomość kręgosłupa dzięki obecności 6 stopni swobody, niezależnemu ruchowi wzdłuż osi i odpowiadającemu fizjologicznemu poziomowi odporności na kompresję. Różnią się:

  • pełna biokompatybilność;
  • wysoka odporność na zużycie;
  • prawie całkowity brak ryzyka migracji i wystąpienia powikłań podczas operacji;
  • łatwość instalacji i rewizji.

Instalacja endoprotez M6 wykonywana jest w znieczuleniu ogólnym i wymaga od neurochirurga dokładnego opanowania techniki ich zakładania. Jeśli konieczna jest wymiana kilku dysków na raz, instalacja endoprotez odbywa się sekwencyjnie.

Wszczepienie implantu Barricaid

Implant Barricaid to elastyczna siatka wykonana z dużej liczby ustawionych pod kątem nierozkładalnych włókien polimerowych. Jego struktura i kierunek włókien jest jak najbardziej zbliżony do budowy naturalnego pierścienia włóknistego. Wszystkie warstwy są splecione i bezpiecznie zamocowane na tytanowej kotwicy. To z jego pomocą siatka jest przymocowana do jednego z trzonów kręgowych..

Implant Barricaid jest przeznaczony do zamykania dużych ubytków pierścienia włóknistego krążka międzykręgowego, które są obarczone dużym ryzykiem deformacji po discektomii w odcinku lędźwiowym kręgosłupa. Ponieważ nie ma bezpośredniego przepływu krwi w pierścieniu, ma niską zdolność gojenia..

Siatkę Barricaid montuje się kilkoma prostymi ruchami od wewnętrznej strony pierścienia włóknistego, co pozwala na hermetyczne zamknięcie powstałego ubytku i uniknięcie wycieku pozostałej części jądra miażdżystego. Dlatego po wprowadzeniu działa jak bariera, która utrzymuje jądro miażdżyste wewnątrz operowanego krążka. W ten sposób pomaga uniknąć nawrotu przepukliny w tym odcinku ruchu kręgosłupa..

Reab or tation

Głównym zadaniem rehabilitacji lub rehabilitacji jest eliminacja bólu pooperacyjnego, zapobieganie powikłaniom oraz przywrócenie normalnego funkcjonowania kręgosłupa i mięśni. Zestaw środków mających na celu rozwiązanie tych problemów dobierany jest indywidualnie dla każdego pacjenta. W niektórych przypadkach wystarczy zrezygnować z podnoszenia ciężarów i dostosować styl życia, ale po skomplikowanych otwartych interwencjach wymagana jest poważna rehabilitacja lub terapia.

Głównymi składnikami programu pracy lub ćwiczeń mogą być:

  • Terapia ruchowa to podstawa prawidłowego i szybkiego powrotu do zdrowia. Zajęcia rozpoczynają się pod okiem specjalisty i stopniowo zwiększają obciążenie. Ważne jest, aby wszystkie ćwiczenia wykonywać regularnie, aby nie wykonywać gwałtownych ruchów i monitorować własne odczucia..
  • Noszenie gorsetu - struktury ortopedyczne pomagają zmniejszyć i prawidłowo rozłożyć obciążenie kręgosłupa, co przyczyni się do szybkiego powrotu do zdrowia.
  • Terapia lekowa - leczenie ma na celu przyspieszenie regeneracji tkanek i złagodzenie bólu. Może obejmować leki z grupy NLPZ, chondroprotektory, kompleksy witaminowe,
  • Kinezyterapia jest popularna, ponieważ w odróżnieniu od terapii ruchowej obejmuje również zajęcia na symulatorach ortopedycznych. Dzięki indywidualnemu doborowi poziomu obciążenia mięśni pleców można szybko i bez ryzyka rozwinąć mięśnie pleców.
  • Terapia manualna - przepisywana wyłącznie przez lekarza po zakończeniu wczesnego okresu rehabilitacji lub terapii. Ale nawet po uzyskaniu pozwolenia kręgarz może stosować jedynie wyjątkowo delikatną metodę naświetlania - PIR.
  • Pływanie - regularne odwiedzanie basenu pozwala delikatnie i bezpiecznie wzmocnić gorset mięśniowy, co pomoże utrzymać kręgosłup w prawidłowej pozycji.
  • Masaż leczniczy - pomaga zlikwidować obrzęki i uniknąć zaniku mięśni. Ale przebieg procedur można rozpocząć dopiero kilka tygodni po operacji i tylko za zgodą lekarza..
  • Fizjoterapia - elektroforeza, magnetoterapia, terapia ultradźwiękami, kąpiele błotne służą do złagodzenia stanu pacjenta i przyspieszenia procesów naprawczych.

Niektórym pacjentom zaleca się dodatkowo jogę, ćwiczenia rozciągające itp. Ale zajęcia można rozpocząć tylko za zgodą lekarza.

Czas trwania i nasilenie rehabilitacji zależy bezpośrednio nie tylko od rodzaju wykonywanego zabiegu, ale także od indywidualnych cech pacjenta, obecności chorób współistniejących itp. Po niektórych operacjach pacjentom nie wolno siedzieć, schylać się i wykonywać określonej pracy. Zlekceważenie zaleceń lekarskich naraża pacjentów na powikłania pooperacyjne lub nawrót choroby..

Zapobieganie

Zmiany stylu życia są ważne, aby zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia przepukliny lub nawrotu. Przede wszystkim powinieneś:

  • rzucić palenie i zminimalizować ilość spożywanego alkoholu;
  • codziennie wykonywać terapię ruchową i ćwiczenia rozciągające;
  • odbyć kurs terapii manualnej dwa razy w roku;
  • unikać stresu i zmieniać postawy wobec stresujących sytuacji;
  • spać przez co najmniej 7-8 godzin;
  • nosić buty na wysokim obcasie nie więcej niż 2 godziny dziennie;
  • odwiedzać basen dwa razy w tygodniu;
  • zrównoważyć dietę, zrezygnować ze szkodliwych produktów i przestrzegać normalnego reżimu picia (co najmniej 1,5 litra wody dziennie);
  • przyjmuj witaminy, zwłaszcza z grupy B i nienasycone kwasy tłuszczowe (omega-3).

Prognozy leczenia

Skuteczność leczenia, zarówno zachowawczego, jak i operacyjnego, zależy bezpośrednio od tego, jak dokładnie pacjent zastosuje się do zaleceń lekarskich. Również prawdopodobieństwo nawrotu zależy od charakteru operacji. Przy całkowitym usunięciu dysku w taki czy inny sposób nie ma ryzyka nawrotu przepukliny w tym samym miejscu, ale może ona tworzyć się w sąsiednich segmentach ruchu kręgosłupa.

Średnio odsetek nawrotów po operacji przepukliny wynosi 11,5%. Ale najczęściej powstają w innych PDS..