Główny

Zapalenie torebki stawowej

Złamanie kości ogonowej: objawy i konsekwencje u kobiet i mężczyzn

Urazy kości ogonowej są powszechne wśród osób w każdym wieku. Najczęściej uszkodzenie tego kręgosłupa występuje zimą podczas upadku na pośladki. Ze względu na cechy strukturalne kości miednicy u kobiet przeważa ten mechanizm urazu, głównie u nich występuje złamanie kości ogonowej. Gdy występuje w czasie ciąży, jest szczególnie niebezpieczny. W artykule omówiono, jakiego rodzaju jest to uraz, w jaki sposób występuje i jak się go leczy.

Budowa i funkcja anatomiczna

Ta kość jest uważana za elementarny proces i stanowi koniec kręgosłupa. Składa się z połączonych ze sobą kręgów (od trzech do pięciu). Ich połączenie następuje zwykle w wieku dwunastu lat. Kość ogonowa ma kształt piramidy. Szeroki koniec łączy się z kością krzyżową przez krążek międzykręgowy. Z tego powodu kość ma pewną ruchliwość, która zostaje utracona w wieku pięćdziesięciu lat. Jego drugi koniec jest zwężony i wygięty do przodu. W okolicy kości ogonowej znajduje się duża liczba zakończeń nerwowych, więc urazy te są dość bolesne. Po bokach jest wzmocniony przez aparat więzadłowy. Do kości ogonowej przyczepione są liczne ścięgna mięśniowe. Od tyłu jest przymocowany do mięśni pośladkowych. Kość połączona jest wierzchołkiem ze zwieraczem odbytu.

  1. Jego główną rolą jest zapewnienie równowagi dla struktur kręgowych powyżej. Kość ogonowa przyczynia się do prawidłowego rozłożenia obciążenia. Dzięki tej kości osoba jest w stanie siadać i wstawać oraz wykonywać różne ruchy.
  2. Kompleks tych kości, więzadeł i mięśni odgrywa ważną rolę podczas porodu. Dzięki mięśniom kość ogonowa jest w stanie cofnąć się, co rozszerza kanał rodny.
  3. U mężczyzn mięśnie przyczepione do kości ogonowej odgrywają wiodącą rolę w procesie wytrysku..
  4. Ta kość wraz z przyczepionymi do niej mięśniami odgrywa również znaczącą rolę w ruchu stawów biodrowych..
  5. Częściowo zapewniają pracę narządów rozrodczych, funkcjonowanie jelita grubego i układu moczowo-płciowego.

Złamana kość ogonowa zakłóca większość tych funkcji w ludzkim ciele. Dlatego konieczne jest terminowe leczenie jego uszkodzeń..

Powody

Złamanie kości ogonowej jest naruszeniem integralności tkanki kostnej. Ludzie często zadają pytanie: „Jeśli upadniesz, czy możesz złamać kość ogonową?” Według statystyk najczęstszą przyczyną uszkodzenia tej kości jest zwykły cios po upadku na pośladki, uderzeniem kością ogonową w ziemię. Zdarza się zimą na lodzie. Podobne urazy występują u dzieci i sportowców w przypadku naruszenia techniki skoków, upadków podczas uprawiania sportu i podczas jazdy na łyżwach.

Są też inne powody:

  1. Uszkodzenie kości ogonowej następuje po uderzeniu w obszarze jej położenia solidnym tępym przedmiotem, co często zdarza się w wypadkach drogowych i urazach zawodowych.
  2. U kobiet kość ta ulega uszkodzeniu podczas porodu, podczas przechodzenia głowy płodu przez kanał rodny..
  3. Często podczas uprawiania niektórych sportów (jazda na rowerze, jazda konna) dochodzi do naruszenia integralności tej kości. Powstają, gdy zaniedbuje się bezpieczeństwo podczas ćwiczeń sportowych..
  4. Uszkodzenia powstają często, gdy dzieci i dorośli nie przestrzegają zasad bezpieczeństwa podczas zjeżdżania po zjeżdżalniach po lodzie i sernikach.
  5. Przyczyną uszkodzeń jest osteoporoza (rozrzedzenie struktury tkanki kostnej), która często występuje u osób starszych.
  6. Rzadką przyczyną jest długotrwałe narażenie na wibracje okolicy kości ogonowej w wyniku ciągłej, drżącej jazdy..

Przyczynia się do powstawania złamań, osłabienia aparatu więzadłowo-mięśniowego okolicy miednicy.

Klasyfikacja

Naruszenie integralności tkanki kostnej kości ogonowej jest zwykle podzielone według kilku kryteriów.

Wyróżnia się następujące klasyfikacje:

  • przez obecność uszkodzenia tkanki miękkiej w obszarze uszkodzenia;
  • przez obecność lub brak przemieszczenia fragmentów kości;
  • według stopnia obrażeń;
  • przez przedawnienie;
  • przez obecność lub brak kompresji.

Większość traumatologów jest zdania, że ​​prawdziwe złamanie kości ogonowej jest bardzo rzadkie. Częściej dochodzi do uszkodzenia aparatu więzadłowego, który utrzymuje kości. Z tego powodu w okolicy stawów dochodzi do przemieszczeń fragmentów kości ogonowej..

Istnieją następujące rodzaje prawdziwych złamań:

  1. Otwarte i zamknięte złamania kości ogonowej. Otwarte uszkodzenie nazywa się uszkodzeniem, w którym obserwuje się pęknięcie tkanek miękkich, przez które wystają fragmenty kości. Możliwe obrażenia wewnętrzne. To złamanie jest niezwykle rzadkie. Przy zamkniętym złamaniu kości ogonowej uszkodzona jest tylko kość, nie ma pęknięć tkanek miękkich. Towarzyszy temu ukryte uszkodzenie mięśni i więzadeł..
  2. W zależności od stopnia uszkodzenia kości ogonowej rozróżnia się złamania całkowite, częściowe i kompresyjne. Częściowe złamanie lub pęknięcie - z jednej strony dochodzi do naruszenia integralności kości, nie dochodzi do całkowitego oddzielenia fragmentów. W przypadku całkowitego uszkodzenia następuje oddzielenie od siebie fragmentów kości w miejscu urazu. Złamanie kompresyjne kości ogonowej to uraz spowodowany uciskiem zewnętrznym, który rozluźnia tkankę.
  3. Urazy kości ogonowej z przemieszczeniem i bez. Złamanie kości ogonowej z przemieszczeniem - następuje przesunięcie fragmentów kości. Występuje w momencie urazu i po nim z niewłaściwym transportem poszkodowanego i jego próbami samodzielnego poruszania się z uszkodzoną kością ogonową. Ten typ urazu goi się długo.
  4. Zgodnie z okresem przedawnienia wyróżnia się świeże urazy - do trzech miesięcy. Stare - urazy są brane pod uwagę, gdy minęły więcej niż trzy miesiące od urazu.

Szczególnym rodzajem urazu jest złamanie-zwichnięcie kości ogonowej - połączenie złamania śródstawowego i zwichnięcia stawu krzyżowo-guzicznego. Dzięki temu traci się zgodność powierzchni stawowych. Patologia występuje częściej u kobiet i osób starszych.

Objawy

Głównym objawem złamania kości ogonowej jest silny ból, który nie ustaje w czasie. Zwiększa się wraz ze zmianami pozycji ciała, staniem, siedzeniem, wypróżnianiem i stosunkiem.

Oprócz bólu wyróżnia się następujące objawy uszkodzenia kości ogonowej:

  • obrzęk tkanek w obszarze urazu;
  • zaczerwienienie skóry;
  • fałszywa potrzeba opróżnienia jelit;
  • trudności w chodzeniu;
  • nadwrażliwość skóry;
  • w kale znajduje się domieszka krwi.

U kobiet objawy złamania praktycznie nie różnią się od objawów uszkodzenia kości ogonowej u mężczyzn. Jednak u kobiet zespół bólowy ze złamaniami kości ogonowej jest silniejszy. U dzieci objawy urazu kości ogonowej są mniej wyraźne. Te obrażenia są u nich niezwykle rzadkie. Jest bardziej prawdopodobne, że mają zwichnięcia, które należy odróżnić od złamań. Dzięki niemu nie zwiększa się ból podczas wypróżniania.

Objawy otwartego złamania kości ogonowej u kobiet i mężczyzn można podejrzewać z następujących powodów:

  • uszkodzona skóra i tkanki pod spodem;
  • obecność krwawienia;
  • w ranie widoczne są fragmenty kości.

W przypadku otwartego złamania zawsze istnieje charakterystyczna klinika, której nie można pomylić z niczym. Przy zamkniętym urazie lekarz zawsze stwierdza, że ​​pacjent ma siniak lub złamanie kości ogonowej.

Jakie są oznaki odróżniające złamanie od siniaka

Kość ogonowa jest dobrze chroniona przez otaczające mięśnie. W przypadku kontuzji rzadko ulega uszkodzeniu, siniaki są znacznie częstsze. Jak ustalić, czy pacjent ma siniak lub złamanie kości ogonowej. W tym celu istnieje kilka oznak charakterystycznych dla każdego z tych urazów, dzięki którym można odróżnić złamanie kości ogonowej od siniaka..

Siniak charakteryzuje się:

  • ból nasila się i ustępuje;
  • nie ma siniaków;
  • podczas opróżniania jelit nie ma bólu i fałszywego pragnienia.

Złamanie kości ogonowej spowodowane siniakiem charakteryzuje się bardziej wyraźnymi objawami.

Typowe dla niego:

  • szybko tworzy siniaki;
  • ostry, silny ból nie ustępuje, zwiększa się z czasem;
  • bolesność podczas wypróżniania, powtarzające się fałszywe pragnienia odróżniają złamanie od siniaka.

W przypadku złamania kości ogonowej u kobiet podczas porodu nie ma krwiaka w okolicy kości ogonowej.

Objawy złamania kości ogonowej u starszych kobiet z osteoporozą są usunięte i przypominają siniak.

Diagnostyka

Dopiero traumatolog wykrywa złamanie i stawia diagnozę po serii badań. Bada ofiarę, pyta o okoliczności urazu.

Wykonuje następujące czynności:

  • Podczas badania pacjenta lekarz bada okolicę kości ogonowej. Pokazuje obecność obrzęku i krwiaka. Naciskając na górną część kości ogonowej, ból nasila się.
  • Prześwietlenie kości ogonowej jest przepisywane w bocznej (ze zgiętymi nogami) i bezpośredniej projekcji.
  • Tomografia komputerowa jest uważana za najbardziej pouczającą metodę urazów kości ogonowej. Za jego pomocą ustala się nawet najmniejsze złamania.
  • MRI - przepisywany w celu wykrycia uszkodzeń tkanek miękkich, naczyń krwionośnych i splotów nerwowych w tym obszarze.

Badanie pochwy przeprowadzane jest u kobiet, pozwala określić trzeszczenie odłamów w miejscu urazu. U mężczyzn badanie odbytnicy wykonuje się w tych samych celach. Jeśli zespół bólowy jest wyraźny, nie wykonuje się go, ponieważ manipulacja zwiększa ból.

Pierwsza pomoc

Jeśli dana osoba złamała kość ogonową, w ciężkich przypadkach należy udzielić pierwszej pomocy. W łagodnych przypadkach jest w stanie samodzielnie udać się na pogotowie. Jeśli zaobserwujemy krwiak w okolicy kości ogonowej, obrzęk tkanek i silny ból u ofiary, możemy zrozumieć, że pacjent ma złamaną kość ogonową i potrzebuje pierwszej pomocy. Dlatego musisz wykonać następujące kroki.

Co zrobić, jeśli podejrzewa się złamanie kości ogonowej ofiary:

  1. Konieczne jest położenie ofiary na stabilnej, płaskiej powierzchni z jednej strony. Zmniejszy to stres w okolicy kości ogonowej. Pacjent musi być unieruchomiony w tej pozycji..
  2. W miejscu urazu należy położyć coś zimnego, aby zmniejszyć obrzęk.
  3. Ofierze podaje się leki przeciwbólowe (Analgin, Ketorol) w celu zmniejszenia bólu.

Pamiętaj, aby wezwać karetkę. Podczas przenoszenia pacjent przewraca się na brzuchu.

Leczenie

Leczenie złamania kości ogonowej przeprowadza tylko traumatolog. Ciężkie urazy leczy się na szpitalnych oddziałach urazowych. W przypadku drobnych złamań kości ogonowej leczenie przeprowadza się w domu pod nadzorem traumatologa w klinice. W obu przypadkach pacjentowi zaleca się leżenie w łóżku do pięciu dni. Do leczenia stosuje się farmakoterapię, aw rzadkich przypadkach operację..

Terapia lekowa

Leki na złamanie kości ogonowej są przepisywane w celu zmniejszenia bólu i obrzęku. Leki te są przyjmowane zewnętrznie i wewnętrznie. W przypadku naruszenia integralności skóry, środki zewnętrzne nie są przepisywane.

Leki powinny być przepisywane wyłącznie przez lekarza prowadzącego nadzorującego pacjenta ze złamaniem kości ogonowej. Samoleczenie jest niedopuszczalne.

Do leczenia stosuje się:

  1. Niesteroidowe leki przeciwzapalne są stosowane w tabletkach, czopkach i maściach, przepisuje się je w celu zmniejszenia bólu i złagodzenia obrzęku tkanek. Stosuje się tabletki (Ketorol, Diclofenac, Meloxicam) i czopki (Diclofenac, Voltaren). Stosuję je w postaci maści na okolice kontuzji (żel Fastum, krem ​​Dolgit, Diklak).
  2. Aby zmniejszyć obrzęk i przyspieszyć resorpcję krwiaka, stosuje się maści z heparyną i Troxevasin.
  3. Środki przeciwbólowe Analgin i Baralgin są przepisywane w celu złagodzenia bólu.
  4. Zalecane są środki przeczyszczające, aby ułatwić wypróżnianie..
  5. Antybiotyki są stosowane tylko zgodnie z zaleceniami lekarza po badaniu, oddzielone od rany ze względu na wrażliwość na te leki.

Jako terapię pomocniczą pacjentom przepisuje się preparaty wapniowe oraz środki zawierające chondroitynę w celu przyspieszenia fuzji fragmentów kości w celu szybkiego wygojenia złamania kości ogonowej.

Operacja

Większość złamań kości ogonowej stara się leczyć zachowawczo. Leczenie chirurgiczne jest często stosowane tylko w leczeniu starych, nie gojących się złamań, które nie zagoiły się prawidłowo. W przypadku wyraźnego przemieszczenia odłamów ze świeżymi urazami. Operacje są zalecane, gdy narządy wewnętrzne są uszkodzone przez fragmenty kości.

Stosowane są następujące techniki operacyjne.

  • usuwanie fragmentów kości;
  • wycięcie małych fragmentów;
  • kyfoplastyka - wstrzyknięta w uszkodzony fragment kręgu klejem poliakrylanowym;
  • kokcygektomia - całkowite usunięcie luźnych kości ogonowych.

Usunięcie kości ogonowej i porównanie złamań przemieszczonych wykonuje się w znieczuleniu, pozostałe operacje w znieczuleniu miejscowym.

Leczenie domowe

W większości przypadków, jeśli kość ogonowa jest uszkodzona, pacjentowi przepisuje się leczenie w domu, tylko skomplikowane złamania są leczone na oddziałach urazowych. Pacjent zostaje przydzielony do leżenia w łóżku przez pięć dni. Pacjentowi zaleca się stosowanie specjalnej poduszki i rolek ortopedycznych. Przepisano mu niesteroidowe środki przeciwzapalne, przeciwbólowe, przeczyszczające. Leki przyjmowane są pod nadzorem lekarza..

Prawidłowe unieruchomienie w przypadku złamania kości ogonowej

Pacjent zostaje unieruchomiony w przypadku złamania w celu odciążenia uszkodzonego kręgosłupa. Najlepiej jest znajdować się w pozycji żabiej z użyciem kółka przeciwodleżynowego. Umieszczana jest pod pośladkami pacjenta. Pod kolanami umieszcza się materiałowe rolki, które rozkładają nogi i zginają je w stawach kolanowych. Pod stopami pacjenta umieszcza się poduszki, stawy skokowe zginają pod kątem 90 stopni. Możesz położyć się na boku z poduszką między nogami. Naruszenie leżenia w łóżku prowadzi do rozwoju powikłań. Wraz ze wszystkimi zabiegami jest to ważne w przypadku złamania kości ogonowej. Spanie ze złamaniem kości ogonowej jest możliwe tylko w pozycjach wywołujących minimalny stres (z boku i brzucha). Możesz chodzić ze złamaniem w dwa tygodnie. Siedzenie jest zabronione przez kilka miesięcy bez specjalnej poduszki ortopedycznej. Używając go, mogą usiąść po około trzech tygodniach. Możesz chodzić ze złamaniem kręgosłupa tylko w specjalnym gorsecie.

Poduszka ortopedyczna

Do prawidłowego zespojenia się fragmentów kości ogonowej ważne jest użycie poduszki ortopedycznej. To nadmuchiwany pierścień przypominający koło ratunkowe. Zmniejsza obciążenie tej części kręgosłupa w pozycji leżącej i siedzącej oraz zmniejsza ból. Jego stosowanie poprawia krążenie krwi i procesy metaboliczne w dotkniętym obszarze, zmniejsza napięcie mięśni pleców.

Okres rehabilitacji

Okres rekonwalescencji po tym urazie trwa do półtora miesiąca. W przypadku poważnej kontuzji rozciąga się nawet do trzech miesięcy. Po wygojeniu się uszkodzenia kości pacjenta (po potwierdzeniu tego faktu na zdjęciu rentgenowskim), pacjent po złamaniu przystępuje do rehabilitacji. To, ile goi się złamanie kości ogonowej, zależy od stopnia kontuzji i rodzaju uszkodzenia. Podobnie jak sam pacjent, jak dokładnie przestrzega zaleceń lekarza.

Stosowane są następujące metody:

  • akupunktura;
  • fizjoterapia;
  • fizjoterapia;
  • hirudoterapia;
  • masaż.

Szczególną uwagę zwraca się na odżywianie pacjenta. Dieta powinna zawierać dostateczną zawartość łatwo przyswajalnego białka, wapnia i magnezu, aby kości kości ogonowej goiły się szybciej.

Musi zawierać następujące produkty:

  • owoce morza;
  • twarożek;
  • ryba;
  • mleko;
  • persimmon;
  • orzechy;
  • cielęcina;
  • mięso z kurczaka.

Pacjent powinien codziennie wypijać co najmniej półtora litra płynu.

Terapia ruchowa i masaż

Nie ma bezpośrednich ćwiczeń rozwijających zakres ruchu w okolicy kości ogonowej. Ich głównym zadaniem jest wzmocnienie mięśni lędźwiowych i struktur dna miednicy, poprawa ukrwienia narządów miednicy. Terapia ruchowa w celu przywrócenia kości ogonowej rozpoczyna się natychmiast. Kiedy pacjent leży w łóżku, zaleca się ćwiczenia oddechowe oraz ćwiczenia w pozycji leżącej. Po trzecim tygodniu zakres ruchu jest rozszerzany. Kompleks terapii ruchowej opracowywany jest przez lekarza rehabilitacyjnego dla każdego pacjenta. To zależy od stanu pacjenta.

Szczególnie pomocne są następujące ćwiczenia:

  • podciągając nogi ugięte w kolanach do klatki piersiowej;
  • ściskanie piłki kolanami;
  • chodzenie na palcach i piętach;
  • stoki;
  • ruchy okrężne biodrami;
  • pompki;
  • podniesienie kończyn dolnych do góry.

Ćwiczenia wzmacniające mięśnie wykonuje się w pozycji bocznej, siedzącej, stojącej i leżącej.

Terapia ruchowa jest przeciwwskazana w następujących patologiach:

  • podwyższona temperatura ciała;
  • zerwanie więzadeł kości krzyżowej i kości ogonowej;
  • choroby onkologiczne;
  • uszkodzenie narządów miednicy;
  • wysokie ciśnienie krwi.

Przebieg terapii ruchowej jest zwykle wyznaczany na miesiąc. Wykonywany jest jednocześnie z masażem i fizjoterapią..

Masaż złamań kości ogonowej zlecany jest przez rehabilitanta, wykonywany przez certyfikowanego masażystę. Zabieg wykonywany jest starannie techniką relaksacyjną. Masaż można połączyć z wcieraniem maści i olejków eterycznych. Stosowane są techniki klasyczne i punktowe. Wykonywany jest po resorpcji krwiaka. Masaż dobrze łagodzi skurcze i napięcie mięśni pleców, poprawia miejscowe ukrwienie. Przeprowadzany jest do dwóch razy w tygodniu, kurs trwa miesiąc. Masaż jest przeciwwskazany w przypadku uszkodzenia skóry nad kością ogonową.

Fizjoterapia

W okresie rehabilitacji szeroko stosowana jest fizjoterapia..

Stosowane są następujące techniki:

  1. Elektroforeza - służy do stymulacji regeneracji tkanek, wprowadzania różnych substancji leczniczych pod skórę.
  2. Magnetoterapia - zmniejsza intensywność procesu zapalnego, wspomaga resorpcję krwiaków.
  3. Laseroterapia - pomaga poprawić regionalne ukrwienie i poprawić odżywienie chrząstki.
  4. Terapia parafinowa służy rozluźnieniu mięśni spazmatycznych i poprawie krążenia.

Procedury są przepisywane w ciągu dziesięciu sesji. Nie wykonuje się ich w przypadku uszkodzenia skóry, ropienia w kości ogonowej i procesów onkologicznych.

etnoscience

Tradycyjna medycyna złamań kości ogonowej jest stosowana w ramach kompleksowej terapii wraz z konwencjonalnymi metodami leczenia. W okresie rekonwalescencji aktywnie wykorzystywane są tradycyjne metody leczenia..

Oto najpopularniejsze z nich:

  1. Wcieranie ziołami leczniczymi. Weź zioła: glistnika, omanu i babki i zmiel w blenderze. Weź dwieście gramów tej mieszanki, wlej pół litra wódki i dodaj kilka strąków ostrej papryki. Nalegaj przez tydzień. Wcierać tę nalewkę w okolice kości ogonowej rano i wieczorem, aż ból całkowicie ustąpi..
  2. Domowa maść ze złotych wąsów i propolisu. Aby go przygotować, złote wąsy należy przechowywać w zamrażarce przez trzy dni. Następnie zmiel go i wymieszaj z tłustą substancją, która składa się z równych proporcji tłuszczu borsuka i masła. Stosunek substancji tłuszczowej do złocistych wąsów wynosi 3: 1. Następnie dodaj do mieszaniny pięćdziesiąt gramów propolisu. Wszystko dokładnie wymieszaj i przechowuj w lodówce. Codziennie wieczorem przez tydzień wcieraj maść w okolice kości ogonowej.
  3. Kompresy z wywaru z geranium. Przygotuj bulion geraniowy. Aby to zrobić, wlej dwie łyżki pokruszonych liści tej rośliny litrem wody. Doprowadź do wrzenia i gotuj przez pięć minut. Następnie zdejmij z ognia i ostudź. Zwilż bandaż lub gazę w tym płynie, nakładaj na pół godziny w okolicy kości ogonowej. Zabieg należy wykonywać w nocy przez dwa tygodnie.

Przed użyciem koniecznie skonsultuj się z lekarzem..

Możliwe powikłania i konsekwencje złamania

Najczęstszym powikłaniem złamania kości ogonowej jest coccygodynia. Objawia się uporczywym i silnym zespołem bólowym w okolicy kości ogonowej. Rozwija się z powodu tworzenia się kalusa, włóknistego krwiaka, ucisku zakończeń nerwowych i uszkodzenia okostnej kości ogonowej.

Powikłania złamania kości ogonowej u kobiet obejmują naruszenie warunków pracy. Jest to związane z powstaniem klinicznie wąskiej miednicy w wyniku zaburzenia ruchomości w stawie krzyżowo-guzicznym. Typowe konsekwencje złamania kości ogonowej obejmują zaburzenia defekacji i bolesne wypróżnienia. Objawy konsekwencji złamania kości ogonowej u kobiet i mężczyzn obejmują patologie funkcji seksualnych, ponieważ sploty nerwowe unerwiające narządy miednicy są uszkodzone. Migrena pojawia się również po urazie kości ogonowej z powodu upośledzonej funkcji tłumienia kręgosłupa. Konsekwencje złamania kości ogonowej u dziecka są takie same jak u osoby dorosłej..

Prognozy powrotu do zdrowia

Prognozy dotyczące wyzdrowienia po złamaniu kości ogonowej są często nieprzewidywalne. Zależy to od ciężkości urazu, przestrzegania zaleceń lekarza w trakcie leczenia i rehabilitacji, a także wieku pacjenta. U dziecka lub osoby dorosłej złamanie nie jest skomplikowane i otrzymał pełną terapię, obserwuje się całkowite wyleczenie.

Złamanie kości ogonowej jest uważane za poważny uraz, ponieważ jest to dolna część kręgosłupa. Dlatego patologia jest leczona tylko pod nadzorem lekarzy. Ignorowanie objawów i samoleczenie jest niedopuszczalne. Złamania kości ogonowej są skutecznie leczone tylko przy pełnym przestrzeganiu wszystkich zaleceń lekarza.

Złamanie kości ogonowej - główne objawy i konsekwencje

Złamanie kości ogonowej to wyjątkowo nieprzyjemny uraz kręgosłupa, którego objawy i konsekwencje często prowadzą do poważnych powikłań. Za najtrudniejsze i najgroźniejsze uważa się złamanie z przemieszczeniem, które powoduje niedogodności nie tylko przy ruchu człowieka, ale także przy próbie siedzenia na sofie lub krześle.

Nie sposób nie odczuć takiej kontuzji ani nie pomylić jej z żadną inną patologią. Objawy złamania są wyraźne, zespół bólowy jest intensywny. Przyczyną złamania jest najczęściej banalny upadek na pośladki.

Charakterystyka złamania kości ogonowej

Kość ogonowa to kość utworzona z 3-6 kręgów dolnego końca kręgosłupa, które zrosły się razem. Kość jest najsłabiej rozwinięta i pomimo tego, że jest narządem prymitywnym, czyli organem, który utracił swoje funkcje w toku ewolucji, spełnia bardzo ważne funkcje:

  • więzadła i mięśnie są przyczepione do kości ogonowej kręgosłupa, które są bezpośrednio zaangażowane w pracę narządów układu moczowo-płciowego i odległych części jelita;
  • część wiązek mięśni mięśnia pośladkowego dużego jest przymocowana do kości, której głównymi funkcjami są zginanie i prostowanie biodra oraz prostowanie tułowia;
  • kość ogonowa bierze udział w rozkładzie obciążenia w okolicy miednicy i jest ważnym punktem kotwiczenia.

Złamanie kości ogonowej jest urazem, w którym dochodzi do całkowitego naruszenia tworzących ją kręgów. Dzieci i osoby powyżej 60 roku życia są bardziej narażone na złamania, ponieważ ich chrząstki i tkanki kostne są mniej elastyczne i mocne. U kobiet złamanie kości ogonowej jest znacznie częstsze niż u mężczyzn, ale ruchliwość kości u płci pięknej jest większa, co pomaga rozszerzyć kanał rodny podczas porodu.

Kręgosłup łokciowy

Złamanie kości ogonowej dzieli się na kilka typów:

  • otwarte, w których dochodzi do naruszenia integralności skóry i tkanek miękkich wokół kręgów;
  • zamknięty, w którym zraniona kość nie uszkadza skóry;
  • ucisk, w którym następuje „wbijanie” kręgów w siebie.

Złamanie kości ogonowej z przemieszczeniem to najbardziej bolesny i niebezpieczny uraz. Pacjent odczuwa potworny ból w miejscu urazu, jego ruchy są utrudnione, a przemieszczone fragmenty kości mogą uszkodzić nerwy i naczynia krwionośne przechodzące w okolicach kości ogonowej.

Przy tego rodzaju złamaniach proces zrostu kostnego jest trudny, co prowadzi do przedłużających się bólów, dyskomfortu i niektórych bardziej niebezpiecznych powikłań. Leczenie takiego urazu odbywa się chirurgicznie, po którym często obserwuje się ropień, tworzenie przetok i trudności w wypróżnianiu.

Złamanie z przemieszczeniem jest bardzo niebezpieczne dla kobiet, ponieważ jeśli kobieta wcześniej złamała kość ogonową, istnieje ryzyko poważnych powikłań w przyszłej ciąży i porodzie. Z reguły takim kobietom zaleca się ścisłą obserwację ginekologa i sztuczny poród - cięcie cesarskie.

Przyczyny pęknięć

Przyczyną złamań kości ogonowej u dzieci jest szybki wzrost kości, ich zwiększona elastyczność i kruchość. Dodatkowo to dla dzieci charakterystyczne jest pęknięcie po upadku na pośladki, np. Podczas jazdy na łyżwach na lodowisku, nieudane lądowania na pośladkach podczas skoków. U najmłodszych dzieci uraz najczęściej wiąże się z niedorozwiniętą koordynacją ruchów i osłabieniem aparatu mięśniowo-więzadłowego, co również prowadzi do częstych upadków..

U starszych pacjentów złamanie kości ogonowej wiąże się z niedoborem wapnia w tkance kostnej, co prowadzi do zmniejszenia wytrzymałości kości i deformacji, nawet przy niewielkich obciążeniach..

Najczęściej podczas upadku na pośladki dochodzi do złamania kości ogonowej

U osób starszych, podobnie jak u dzieci, zaburzona jest koordynacja ruchu, co prowadzi do częstych upadków i możliwego złamania kości ogonowej. W przeciwieństwie do młodszych pacjentów regeneracja tkanek spowalnia wraz z wiekiem, więc proces powrotu do zdrowia po kontuzji jest znacznie trudniejszy i dłuższy.

U osoby dorosłej do złamania kości ogonowej w większości przypadków dochodzi w wyniku upadku lub tępego uderzenia w powierzchnię dolnego odcinka kręgosłupa. Wiele kobiet jest zainteresowanych tym, czy podczas porodu można złamać kość ogonową. Bardzo rzadko kość ogonowa może pęknąć u kobiet podczas porodu, a mianowicie, gdy dziecko porusza się wzdłuż kanału rodnego. Na przykład ryzyko złamania wzrasta wraz z anatomicznie nieprawidłowym położeniem płodu, dużym rozmiarem dziecka, wąską miednicą kobiety i każdym urazem kości ogonowej w historii przyszłej matki.

Złamanie kości ogonowej może prowadzić do kompresyjnego złamania kręgosłupa w okolicy lędźwiowo-krzyżowej.

Czynniki ryzyka obejmują:

  • niedobór wapnia;
  • osteoporoza;
  • osłabienie i niedorozwój aparatu mięśniowego;
  • długotrwałe potrząsanie podczas jazdy po twardej powierzchni;
  • intensywna aktywność fizyczna, zwłaszcza bez wcześniejszego przygotowania.
powrót do treści ↑

Objawy i konsekwencje złamania

Bardzo łatwo jest zrozumieć, że uraz jest poważny. Głównym objawem złamania kości ogonowej jest silny ból rwący w dolnej części kręgosłupa. Bolesność jest stała, nasila się wraz z wysiłkiem, nagłymi ruchami i próbami ruchu. W miejscu urazu tworzy się krwiak, w wyniku czego pojawia się zaczerwienienie lub sine przebarwienie skóry w okolicy kości ogonowej. Ponadto pacjenci zauważają znaczne trudności z wypróżnianiem z powodu gwałtownie narastającego bólu podczas wysiłku.

Podczas badania palpacyjnego i badania przez odbytnicę lub pochwę określa się chrupnięcie fragmentów kości.

Co się stanie, jeśli złamanie pozostanie bez leczenia?

Nieprawidłowa lub przedwczesna terapia urazów kości ogonowej może prowadzić do różnych patologii, które praktycznie nie podlegają leczeniu.

Dolna krawędź rdzenia kręgowego jest przymocowana do kości ogonowej, a górna do czaszki. Przemieszczenie fragmentów kości ogonowej prowadzi do tego, że fragmenty kości naciskają na rdzeń kręgowy, co prowadzi do ściśnięcia naczyń mózgowych. W związku z tym wielu pacjentów, którzy doznali złamania kości ogonowej, zauważa pojawienie się przewlekłych bólów głowy. W złamaniu z przemieszczeniem może dojść do urazu rdzenia kręgowego, powodując przewlekły ból krzyża podczas kucania.

W obszarze kontuzji z czasem mogą tworzyć się kalusy lub osady soli, co nieuchronnie prowadzi do ograniczonej ruchomości dolnego odcinka kręgosłupa. W takim przypadku osoba odczuwa silny ból, jeśli siedzi przez długi czas i wstaje.

Często konsekwencją złamania kości ogonowej jest ból odbytu - jest on zlokalizowany w okolicy odbytu w dolnej części kręgosłupa. Ból odbytu rozwija się z powodu uszkodzenia okostnej kości ogonowej i nerwobólu splotu kości ogonowej. Najczęściej podobne powikłanie złamania występuje u kobiet, które odnotowują nasilenie zespołu bólowego podczas ruchu, w pozycji siedzącej i podczas wypróżnień. Ból promieniuje do ud, krocza, podbrzusza i większość leków nie ustępuje.

Pierwsza pomoc w przypadku złamania

Jeśli podejrzewasz złamanie kości ogonowej, które może rozwinąć się w wyniku urazu, musisz dokładnie wiedzieć, co zrobić w przypadku złamania i dokładnie przestrzegać instrukcji udzielania pierwszej pomocy ofierze:

  • lód należy nałożyć na obszar kości ogonowej, co zmniejszy krwawienie wewnętrzne;
  • zapewnić dotkniętym obszarom stały nacisk, nie pozwalając ofierze na leżenie na plecach;
  • w przypadku otwartego złamania nałóż sterylny bandaż na powierzchnię rany;
  • podać pacjentowi tabletkę środka znieczulającego (Ibuprofen, Analgin) lub wstrzyknąć domięśniowo;
  • wezwać zespół pogotowia ratunkowego, który zawiezie ofiarę do najbliższej izby przyjęć.

Jeśli z jakiegokolwiek powodu nie możesz wezwać pomocy medycznej, pacjent musi zostać przewieziony do najbliższego szpitala we własnym zakresie. Aby to zrobić, ofiara musi leżeć ściśle po jego stronie, a pod miednicą należy umieścić elastyczną poduszkę..

Rozpoznanie złamania kości ogonowej

Samodiagnoza złamania kości ogonowej w domu jest niemożliwa. Tylko specjalista może określić obecność i charakter urazu po badaniu, które obejmuje:

  • badanie pacjenta, u którego stwierdzono obrzęk i krwiak na kości ogonowej. Złamana kość ogonowa jest bardzo bolesna przy badaniu palpacyjnym;
  • Badanie rentgenowskie w projekcji bezpośredniej i bocznej. Jeśli pacjent jest otyły, zdjęcie rentgenowskie może nie ujawnić złamania, ponieważ fragmenty kości mogą być ukryte przez szereg miękkiej i tłuszczowej tkanki;
  • TK kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego jest metodą najbardziej pouczającą i szczegółowo ukazującą gęste struktury;
  • MRI to metoda diagnostyczna, która nie tylko pozwala określić stan tkanki kostnej, ale także pokazuje integralność mięśni, naczyń krwionośnych i włókien nerwowych;
  • Badanie doodbytnicze / pochwowe, przy pomocy którego specjalista może wyczuć chrupanie małych fragmentów kości ogonowej.
Tomografia komputerowa złamania kości ogonowej do treści ↑

Leczenie złamań

Tylko lekarz może powiedzieć, jak leczyć złamanie kości ogonowej, biorąc pod uwagę wszystkie cechy patologii. Leczenie złamania kości ogonowej zależy bezpośrednio od rodzaju urazu, obecności przemieszczenia fragmentów kości, związanych z tym powikłań i patologii.

Zazwyczaj terapia ma na celu:

  • repozycja fragmentów;
  • unieruchomienie miejsca urazu;
  • znieczulenie;
  • usunięcie stanu zapalnego;
  • eliminacja objawów osteoporozy, niedoboru wapnia.
Poduszki ortopedyczne pod kość ogonową w przypadku złamania

Leczenie złamania zamkniętego, złamanego bez przemieszczenia, nie wymaga redukcji (zestawienia) fragmentów kości.

Aby złagodzić stan, pacjentom zaleca się stosowanie poduszek ortopedycznych pod kością ogonową, obserwując leżenie w łóżku przez co najmniej 1 tydzień (dla osób starszych należy obserwować leżenie w łóżku co najmniej 15 dni).

Aby wypróżnienia były mniej bolesne, zaleca się łagodne środki przeczyszczające i lewatywy. Usunięcie procesu zapalnego odbywa się za pomocą niesteroidowych leków przeciwzapalnych, które podaje się doodbytniczo. Stosuje się również preparaty wapniowe, środki przeciwbólowe.

Jeśli kość ogonowa zostanie złamana w wyniku przemieszczenia, wówczas fragmenty są repozycjonowane i, jeśli to konieczne, staw kości ogonowej jest repozycjonowany (jeśli występuje również zwichnięcie). Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym i wyłącznie przez specjalistę. Terapia lekowa jest identyczna jak w przypadku złamania zamkniętego bez przemieszczenia.

Przy otwartym złamaniu konieczne jest złagodzenie bólu i zapobieganie traumatycznemu wstrząsowi. Fragmenty są porównywane bezpośrednio przez otwartą ranę. Następnie wykonuje się unieruchomienie i leczenie farmakologiczne..

Jeśli pacjent szuka pomocy 4-5 dni po złamaniu kości ogonowej, odpoczynek w łóżku nie jest wymagany. Leczenie przeprowadza się lekami przeciwzapalnymi, przeciwbólowymi, a także metodami fizjoterapeutycznymi. Stare złamanie, któremu towarzyszy silny ból, wymaga obowiązkowego stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych poprawiających mikrokrążenie krwi, środków zwiotczających mięśnie rozluźniających mięśnie, fizjoterapii, ćwiczeń terapeutycznych.

Diklofenak i Analgin - popularne środki przeciwbólowe w złamaniach kości ogonowej

W przypadku braku pozytywnego wyniku przeprowadzonego leczenia uciekają się do chirurgicznego usunięcia kości ogonowej.

Wiele osób interesuje się tym, jak długo kość ogonowa goi się po złamaniu. Wszystko zależy od indywidualnych cech pacjenta, jego wieku, charakteru urazu itp. Zwykle okres rekonwalescencji trwa od 2 do 6 miesięcy.

Złamanie kości ogonowej: objawy, leczenie i zapobieganie

Problemy z kością ogonową występują u osób w zupełnie innym wieku. Mogą to być siniaki lub (znacznie bardziej nieprzyjemne) złamania. W zależności od stopnia uszkodzenia kości ogonowej ustala się rodzaj, lokalizację złamania oraz dalsze czynności związane z jego odbudową. Na przykład, jeśli nastąpił upadek na pośladkach, z reguły cierpi na czubek kości ogonowej. Dzieci często mają zwichnięcia kości ogonowej.

Co to jest kość ogonowa i czy jej potrzebujemy?

Kość ogonowa to dolna część ludzkiego kręgosłupa, składająca się z 3-5 zrośniętych kręgów. Jego grecka nazwa to „kukułka”. Oba słowa są związane z kością krukowatą. Podstawa kości ogonowej jest podniesiona, a góra skierowana do przodu i do dołu. Po bokach pierwszy (największy) kręg kości ogonowej ma wyrostki poprzeczne, a rogi kości ogonowej rozciągają się od góry, które łącząc się z kością krzyżową, odgrywają rolę w tworzeniu połączenia krzyżowo-guzicznego. Mobilność w nim jest bardziej wyraźna u słabej połowy ludzkości. Nawiasem mówiąc, podczas porodu część kości ogonowej może odchylić się do tyłu, zwiększając rozmiar kanału rodnego.

Uważa się, że kość ogonowa odnosi się do rudymentu, tj. organ, który stracił swoje główne znaczenie w procesie ewolucji. Z tego powodu nazywany jest również ogonem szczątkowym. Jednak część kości ogonowej ma dość ważne znaczenie funkcjonalne. Po pierwsze jest potrzebny do przyczepu mięśni i więzadeł biorących udział w pracy narządów moczowo-płciowych i dystalnych (najbardziej oddalonych) odcinków jelita grubego. Po drugie, wiązki mięśni mięśnia pośladkowego maksymalnego są przymocowane do kości ogonowej, która służy jako najsilniejszy prostownik biodra. No i po trzecie, bierze udział w rozkładzie obciążenia fizycznego na anatomiczne struktury miednicy, a jednocześnie jest ważnym punktem podparcia, gdy odchylając się do tyłu, część obciążenia przenoszona jest na kość ogonową.

Kość ogonowa jest bardzo podatna na urazy, szczególnie w okresie zimowym. Najczęściej po upadkach pojawiają się siniaki kości ogonowej lub zamknięte (rzadziej otwarte) złamania z przemieszczeniem lub bez. Niecałkowite złamania, takie jak złamanie lub pęknięcie, są również powszechne. Zwichnięcia i złamania kości ogonowej nie są rzadkością, a te pierwsze przeważają u dzieci.

Jaka jest różnica między złamaniem kości ogonowej a siniakiem?

  • Z siniakiem w miejscu urazu z reguły nie ma siniaków, a przy złamaniu jest to pierwszy znak.
  • W przypadku siniaka zespół bólowy może mieć różną intensywność, a czasem nawet zniknąć na chwilę, a przy złamaniu ból jest ostry.
  • W przypadku siniaka nie ma bolesnych wrażeń podczas kaszlu, kichania i, co najważniejsze, podczas defekacji i złamania jest odwrotnie..

Jakie są przyczyny złamania kości ogonowej?

  • Upadanie na pośladki, zwłaszcza z wysokości (jazda na łyżwach).
  • W razie wypadku zadaj silny cios w okolicę kości ogonowej.
  • Przejście dużego płodu przez kanał rodny podczas porodu.
  • Czynniki predysponujące
    • Częste potrząsanie pojazdami lub twardymi siedzeniami (rower).
    • Niedobór wapnia i łamliwość kości.
    • Niewystarczający aparat mięśniowy.
    • Aktywności sportowe.

Uwaga! Zachowaj ostrożność podczas używania wszelkiego rodzaju ciast lodowych, serników itp. W żadnym wypadku nie używaj plastikowej kostki lodu o gładkiej powierzchni do zjeżdżania z lodowej góry. Jeśli chodzi o serniki, to od dawna wiadomo, że są też bardzo traumatyczne, a szczególnie wiąże się z nimi wiele przypadków kontaktu z placówkami medycznymi..

Co to jest zapobieganie złamaniom kości ogonowej?

  • Regularne ćwiczenia (przynajmniej proste ćwiczenie).
  • Spożywanie pokarmów bogatych w wapń i witaminę D..
  • Nauka prawidłowej techniki upadku.

Objawy złamania kości ogonowej

Pierwsze wyraźne oznaki złamania kości ogonowej to:

  • ostry ból w części kości ogonowej,
  • przekrwienie (zaczerwienienie) i obrzęk w okolicy kości ogonowej,
  • tkliwość w okolicy kości ogonowej,
  • trudny ruch,
  • zwiększony ból kości ogonowej podczas siedzenia i wstawania.

W przypadku wystąpienia takich objawów pierwszą rzeczą, jaką otrzymuje ofiara, jest pierwsza pomoc. Aby to zrobić, konieczne jest zapewnienie mu spokoju, który pomoże uniknąć niepotrzebnych ruchów, które mogą prowadzić do wzrostu bólu. Konieczne jest położenie ofiary na boku lub brzuchu (kręgosłup nie powinien stykać się z żadną powierzchnią). Następnie na zraniony obszar należy zastosować zimno. W celu złagodzenia bólu można podać leki przeciwbólowe. Ponadto, w zależności od nasilenia objawów, poszkodowany musi skontaktować się z przychodnią rejonową (a mianowicie izbą przyjęć) lub podjąć kroki w celu umożliwienia leczenia szpitalnego.

Co to jest leczenie złamania kości ogonowej?

W celu postawienia miarodajnej diagnozy, traumatolog w klinice dokona palpacji okolicy kości ogonowej poprzez badanie palpacyjne, można wykonać badanie odbytnicze lub pochwowe (ma to na celu ustalenie, czy w tym obszarze znajdują się fragmenty kości) i wypisane zostanie wskazanie do prześwietlenia. Na podstawie tych danych specjalista podaje odpowiednie zalecenia dotyczące dalszych działań..

Jeśli chodzi o leczenie w samym szpitalu, z otwartym złamaniem części kości ogonowej, lekarze najpierw zatrzymują krew, leczą ranę i podejmują środki zapobiegające szokowi urazowemu. W przypadku złamania zamkniętego leczenie ma na celu przede wszystkim wyeliminowanie obrzęku i bólu. Badanie koniecznie obejmuje również radiografię. Lekarz może przepisać lewatywy oczyszczające przez pierwsze kilka dni, aby zapobiec przemieszczeniu podczas wypróżnień. Aby wyeliminować zespół bólowy, w ciągu pierwszych 2 dni przepisuje się środki znieczulające miejscowo, a po około tygodniu ból zwykle znika, a potrzeba tego typu farmakoterapii znika sama. Interwencja chirurgiczna jest przeprowadzana tylko w przypadku niewłaściwego połączenia elementów kości ogonowej - segmentów, które powodują przewlekły ból i komplikują ruchy jelit z powodu ucisku. W tej sytuacji segmenty, które powodują takie problemy, są usuwane..

Pobyt w szpitalu może być ograniczony do 3 tygodni lub może trwać kilka miesięcy. W celu przyspieszenia powrotu do zdrowia lekarz może przepisać leki na bazie wapnia oraz wizytę w gabinecie fizjoterapeutycznym. Celem leczenia jest przede wszystkim zmniejszenie bólu podczas gojenia kości. przywrócenie kości ogonowej do pierwotnego wyglądu jest prawie niemożliwe. Faktem jest, że mięśnie w okolicy kości ogonowej są dość silne i mogą ponownie wywołać przesunięcie segmentów..

Bolesne odczucia w okolicy złamania mogą utrzymywać się przez długi czas, nawet po odbudowie kości ogonowej.

Aby złagodzić ból podczas siedzenia:

  • usiądź na małej poduszce lub podkładce,
  • siedząc, na przemian przesuwaj ciężar ciała na jeden pośladek, a następnie na drugi,
  • nie siadaj na zbyt miękkiej powierzchni. zwiększa to nacisk na kość ogonową,
  • siedząc, pochyl się do przodu, aby zmniejszyć nacisk na kość ogonową.

Aby zmniejszyć dyskomfort podczas wypróżnień:

  • pij dużo płynów i dobrze się odżywiaj (zwróć szczególną uwagę na pokarmy zawierające wapń, krzem, witaminę D),
  • brać kąpiele nasiadowe, aby złagodzić skurcze mięśni.
  • szukaj pomocy u łagodnych środków przeczyszczających.

Niezależnie od tego, czy Twoje leczenie jest ambulatoryjne czy stacjonarne, jeśli to możliwe, obserwuj leżenie w łóżku, ćwiczenia ruchowe, idź na fizjoterapię i masaż, jeśli to konieczne, stosuj leki przeciwbólowe. Lekarze również czasami zalecają spanie na twardej powierzchni w wygodnej dla Ciebie pozycji. Nawiasem mówiąc, w przypadku złamania kości ogonowej wskazana jest hirudoterapia. Pamiętaj, że prawidłowe kompleksowe i terminowe leczenie pozwoli dość szybko i bez konsekwencji całkowicie przywrócić część kości ogonowej..

Konsekwencje złamania kości ogonowej:

  • ciężki krwiak, ropienie w miejscu urazu spowodowane zapaleniem,
  • niewłaściwe zespolenie segmentów kości ogonowej przy braku operacji (może prowadzić do zaparć, a także powstawania torbieli, narośli, modzeli, przetok) i rozwoju dny,
  • zapalenie splotu nerwowego kości ogonowej (w przypadku starego złamania przy braku leczenia),
  • przewlekły ból głowy (z powodu przemieszczenia szpiku kostnego dochodzi do napięcia jego błon, co wywołuje ucisk tkanki mózgowej i naczyń mózgowych).

Objawy i leczenie złamań kości ogonowej

Kość ogonowa to dolna część kręgosłupa, składająca się z trzech do pięciu akcentowanych kręgów, kości w kształcie dzioba. Złamanie kości ogonowej można rozpoznać po siniakach, ostrym bólu. Złamanie może być traumatyczne i patologiczne. Uraz dzieli się na otwarte lub zamknięte złamanie, złamanie, uraz z przemieszczeniem lub bez, oddzielenie pierwszego kręgu i pęknięcie synchondrozy. Podczas diagnozowania lekarze przeprowadzają wywiad, przeprowadzają badanie, wykonują prześwietlenia.

Przepisuj leki, które pomogą wyeliminować obrzęk, złagodzić ból. Lekarze zalecają noszenie aparatów ortopedycznych. W przypadku przemieszczenia kości może być konieczna operacja. Aby złagodzić objawy, stosuje się tradycyjne receptury medycyny. Dozwolone są lekkie ćwiczenia, masaż, użycie poduszki ortopedycznej, ziołolecznictwo. Zaleca się przestrzeganie zasad żywienia medycznego. Spośród możliwych powikłań po urazie kości ogonowej odnotowuje się ropnie, pojawienie się przetok i modzeli.

Co to jest kość ogonowa i jakie są jej funkcje

Kość ogonowa to najniższa część kręgosłupa. Składa się z trzech do pięciu akcentowanych kręgów, kości w kształcie dzioba. Jego góra jest skierowana w dół i do przodu, a podstawa do góry. Po bokach pierwszego i największego kręgu znajdują się wyrostki poprzeczne, a rogi kości ogonowej rozciągają się od góry. Łączą się z kością krzyżową i uczestniczą w tworzeniu połączenia między kością krzyżową a kością ogonową.

U kobiet jest bardziej mobilny. Podczas porodu czasami nawet odchyla się do tyłu, aby zwiększyć ścieżki. Uważa się, że kość ogonowa to podstawa, która straciła swoje pierwotne znaczenie. To nie jest prawda. Pomaga zakotwiczyć więzadła i mięśnie związane z jelitami i narządami moczowymi.

Ponadto przyczepione są do niego wiązki mięśnia pośladkowego maksymalnego, co pomaga w rozluźnieniu biodra. Pomaga rozprowadzić aktywność fizyczną do struktur miednicy, służy jako punkt podparcia, zwłaszcza przy odchylaniu do tyłu. Bardzo łatwo jest zranić tę część kręgosłupa..

Jak rozpoznać złamanie kości ogonowej

Niebezpieczeństwo złamania lub zwichnięcia kości ogonowej nie jest tak duże - częściej ofiary otrzymują ciężki siniak. Dlatego ważne jest, aby odróżnić oznaki złamania kości ogonowej od siniaka..

Pierwszym z nich są siniaki, które szybko tworzą się podczas złamania. Wśród objawów tego urazu jest również ból, ostry i ostry, często nie ustępujący przez bardzo długi czas. W przypadku kontuzji jego intensywność jest stopniowana, z chwilową remisją. Również w przypadku pęknięcia i złamania potrzeba wypróżnienia jest szybka, ale proces jest bardzo skomplikowany i bolesny. W każdym razie, aby określić złamanie kości ogonowej, musisz przejść badanie.

Klasyfikacja obrażeń

Urazy kości ogonowej są podzielone na grupy:

  • przemieszczenie,
  • podwichnięcie,
  • zamknięte złamanie kości ogonowej,
  • otwarte złamanie,
  • pęknięcie,
  • pęknięcie synchondrozy lub oddzielenie jednego segmentu od drugiego,
  • oddzielenie pierwszego kręgu kości ogonowej bez kostnienia,
  • złamanie kości ogonowej z przemieszczeniem,
  • złamanie bez przemieszczenia,
  • zwichnięcie złamania - połączenie dwóch rodzajów urazów.

Z powodu złamań dzielą się na traumatyczne lub patologiczne (na przykład z powodu guza lub osteoporozy). Zgodnie z kierunkiem linii urazu rozróżnia się złamania poprzeczne i kompresyjne kości ogonowej.

W wieku przedawnienia rozróżnia się świeże lub stare pęknięcie. Drugi przypadek to uszkodzenie trwające dłużej niż miesiąc. Jeśli kręgi nie zrosną się w odpowiednim czasie, uraz uważa się za nie zrośnięty. Czasami w miejscu urazu tworzy się staw rzekomy, zwykle dwa do trzech miesięcy po urazie. Taktyka leczenia kontuzji zależy od tego, jak dawno została ona otrzymana..

Wyróżnia się również złamania nieskomplikowane i skomplikowane. W drugim przypadku może to być:

  • zapalenie szpiku,
  • uraz narządów wewnętrznych,
  • krwawienie.

U kobiet dość częstym urazem kości ogonowej jest złamanie podczas porodu. Konsekwencje i objawy są mniej więcej takie same, jak w normalnych przypadkach..

Objawy złamań

Objawy złamania kości ogonowej są podobne do pęknięć, podwichnięć i zwichnięć. Wyłącznie kliniczny obraz nie da dokładnej diagnozy. Głównym objawem złamania kości ogonowej po upadku jest ostry, intensywny ból w miejscu uszkodzenia, szczególnie w pierwszych dniach. Ofiara często nie może:

  • spać,
  • połóż się na plecach,
  • kucać,
  • siedzieć,
  • pochylić się do przodu,
  • wstać z pozycji siedzącej.

Ból nasila się wraz z wypróżnianiem, przez co jest bardzo trudny. U dziecka, podobnie jak u osoby dorosłej, konsekwencją złamania kości ogonowej może być obrzęk lub lekki obrzęk, a także krwiak. W przypadku urazów w obrębie jamy brzusznej istnieje również poradnia ostrego brzucha, w przypadku urazu jelita ostrego - świeża krew w kale, częsta potrzeba wypróżnienia. Przy otwartym złamaniu widoczne są fragmenty kości.

Pierwsza pomoc w przypadku złamania

Jeśli podejrzewasz złamanie kości ogonowej, niezależnie od ciężkości, musisz zabrać ofiarę na pogotowie lub szpital. W takim przypadku lepiej wezwać karetkę - lekarze udzielą pierwszej pomocy. W skrajnych przypadkach możesz dostarczyć osobę samodzielnie - ale bardzo ostrożnie.

Wiele ofiar zastanawia się, czy chodzenie ze złamaniem jest w porządku. Na początku jest to niepożądane, lepiej dostarczyć ofiarę w pozycji leżącej, aby nie zaszkodzić. W skrajnych przypadkach - z boku, umieszczając poduszkę pod miednicą. Jeśli dana osoba ma złamaną kość ogonową, można podać środki przeciwbólowe, aby zmniejszyć dyskomfort i zapobiec wstrząsowi. Worek lodu nałożony na dotknięty obszar złagodzi stan.

Diagnostyka

Ze względu na podobieństwo objawów wszystkich urazów kości ogonowej, aby wyjaśnić diagnozę, należy jak najszybciej skonsultować się z ortopedą-traumatologiem. Ze wszystkimi chorobami okolicy krzyżowo-guzicznej najlepiej radzą sobie doświadczeni lekarze. Wykonują wywiad, badają pacjenta i wykonują badanie odbytnicy palcami. Ten ostatni ujawnia:

  • trzeszczenie,
  • mobilność patologiczna,
  • punkty bólu,
  • napięcie mięśni.

Wymagane jest prześwietlenie kości ogonowej - w przeciwnym razie wizualizacja złamania jest trudna. W razie wątpliwości wykonuje się również rezonans magnetyczny lub tomografię komputerową - dopracowują wizualizację. Szczególnie istotne w przypadku przewlekłych złamań. W przypadku uformowanego kalusa trudno jest odróżnić patologię od normalnego wariantu w inny sposób. Ultradźwięki otaczającej tkanki miękkiej pomagają zidentyfikować lub wykluczyć krwiaki i urazy wewnętrzne.

Leczenie

W podostrym i ostrym stadium złamanie kości ogonowej można leczyć zachowawczo. W takim przypadku głównym zadaniem jest złagodzenie obrzęku i złagodzenie bólu. Podczas gdy syndrom jest wyraźny, ważne jest, aby pozostać w łóżku..

Jak prawidłowo leżeć ze złamaniem kości ogonowej, powie ci lekarz. Wypoczynek zapewnią specjalne urządzenia ortopedyczne. W razie potrzeby czasami stosuje się maści do znieczulenia miejscowego - jeśli integralność powłoki skóry nie jest zagrożona.

Stosowane są również czopki doodbytnicze, w tym diklofenak (Voltaren). Lewatywy destylacyjne pomagają zapobiegać przemieszczeniom kręgów i zaparciom. Stosują również specjalną szynę: kółko z gazy, a wewnątrz waty. Po tygodniu ból zwykle ustępuje i można już się wspinać. W czasie ciąży złamanie kości ogonowej jest traktowane szczególnie delikatnie i ostrożnie..

Obraz kliniczny

Pierwszą składową obrazu klinicznego jest ostry ból w uszkodzonym miejscu. Jest intensywny i utrzymuje się długo po kontuzji. Charakter bólu, a także inne elementy obrazu, zależą od rodzaju złamania. W przypadku urazu kompresyjnego kości są wbijane w siebie. Po otwarciu powłoka skóry jest uszkodzona. Jeśli uraz zostanie przemieszczony, fizjologiczne położenie kręgów jest zaburzone. Ostatnie dwa typy są uważane za szczególnie ciężkie i wymagają operacji..

Interwencja chirurgiczna

Operację stosuje się, jeśli drzazga bardzo się poruszyła lub konieczne jest skorygowanie deformacji. Jest również przepisywany w przypadku ucisku i dysfunkcji narządów miednicy, a także w przypadku nieprawidłowego zespolenia odłamów kości ogonowej. Operacja jest trudna, ważne jest, aby nie uszkodzić odbytnicy. Po niej przepisywany jest odpoczynek w łóżku i ścisła dieta..

Jeśli ból utrzymuje się zbyt długo, kość ogonowa jest całkowicie usuwana. Możliwe powikłania tej operacji - krwiaki, przetoki, ropienie.

etnoscience

Środki ludowe pomagają w głównej terapii. Na przykład, możesz zrobić maść, mieszając pół grama mumii z olejkiem różanym. Pomaga również owsianka z drobno startych surowych ziemniaków. Po prostu to stosują. Przydatna jest również maść zrobiona z pokruszonych liści żywokostu zmieszanego z olejem roślinnym. Po ugotowaniu mieszaniny na małym ogniu przefiltruj ją i wymieszaj z woskiem pszczelim. Schłodzony środek nakłada się dwa razy dziennie przez około godzinę. Więcej informacji na temat leczenia kości ogonowej w domu.

Konsekwencje i możliwe komplikacje

Późne wizyty u lekarzy i niestosowanie się do ich zaleceń powoduje poważne konsekwencje i powikłania złamania kości ogonowej zarówno u kobiet, jak iu mężczyzn. Duże siniaki prowadzą do ropień i ropni. Nieprawidłowość i naruszenie czasu zespolenia złamania kości ogonowej prowadzi do wzrostu modzeli, pojawienia się przetok, torbieli i przewlekłych zaparć. Istnieją również następujące konsekwencje złamania kości ogonowej:

  • migrena,
  • zapalenie splotu nerwowego,
  • trudności w porodzie,
  • uszkodzenie mózgu kręgosłupa z konsekwencjami neurologicznymi.

Na jakiś czas trzeba będzie porzucić taniec i inne zajęcia fizyczne.

Rehabilitacja

Ciężki trening ze złamaną kością ogonową jest zabroniony, ale możliwy:

  • Terapia ruchowa,
  • masaż,
  • akupunktura,
  • fitoterapia.

Oprócz delikatnych ćwiczeń gimnastycznych po złamaniu kości ogonowej zalecana jest specjalna dieta.

Poduszka ortopedyczna

Poduszka ortopedyczna pomoże złagodzić stres z kości ogonowej i napięcie z otaczających mięśni. Istnieją 2 rodzaje produktów. Dostępne w formie pierścienia lub w formie prostokąta z otworem pośrodku - w celu odciążenia kontuzjowanego obszaru. Wykonane z gumy i pianki poliuretanowej. Druga opcja jest wygodniejsza i trwalsza. Możesz położyć go na twardej powierzchni.

Odpowiednie odżywianie

Prawidłowa dieta do wyzdrowienia obejmuje:

  • orzechy laskowe,
  • kapusta,
  • zieleń,
  • persimmon,
  • ryba,
  • produkty mleczne,
  • sezam.

Dla lepszego wchłaniania wapnia przydatny jest krzem, który jest obecny w:

  • kalafior,
  • rzodkiewka,
  • oliwki,
  • porzeczka.

Ćwiczenia gimnastyczne

W przypadku złamania kości ogonowej, począwszy od drugiego dnia, pacjentom przepisuje się kompleks terapii ruchowej. Intensywność obciążeń, rodzaj ćwiczeń oraz czas ich wykonywania ustala lekarz prowadzący. Aby zwiększyć ogólny ton i znormalizować czynność jelit, istnieją ćwiczenia:

  • oddechowy,
  • izometryczny dla miednicy,
  • na szyję i kończyny górne.

Istnieją również specjalne ćwiczenia wzmacniające kończyny dolne. Przywróceniu normalnego chodu służą:

  • huśtawka nogi na boki,
  • chodzenie na piętach i palcach,
  • ruchy okrężne w okolicy bioder,
  • przysiady,
  • stoki,
  • pompki.