Główny

Torticollis

Złamanie kompresyjne kręgosłupa lędźwiowego: objawy i leczenie

Złamanie kompresyjne w okolicy lędźwiowej jest bardzo poważnym urazem i, co dziwne, jest dość powszechne.

Upadek lub nieudany skok z wysokości może prowadzić do złamania.

Urazy te są często widoczne w osteoporozie i niedoborze wapnia..

Złamanie jest niebezpieczne, dlatego w następstwie należy udzielić pomocy niezwłocznie, przed przybyciem lekarza.

Po odpowiednim leczeniu konieczna jest również odpowiednia rehabilitacja..

Co to jest złamanie kompresyjne?

Kręgosłup jest osią ciała i składa się z kręgów, które są wystarczająco mocne i mogą wytrzymać duże obciążenia. Ale przy gwałtownym uderzeniu siła tkanki kostnej jest ograniczona, a przy współistniejących chorobach jest na ogół delikatna.

Oczywiście w nieprzyjemnych okolicznościach dochodzi do złamania kompresyjnego. Uraz ten występuje z powodu silnego ucisku lub nacisku na kręgosłup. Powstaje deformacja, pojawiają się pęknięcia i spłaszczenia kręgów. Często przybierają kształt klina i naciskają na zakończenia nerwowe..

Kręgosłup lędźwiowy jest bardzo często uszkodzony, ponieważ jest pod ciągłym stresem. Ponadto często jest podatny na choroby zwyrodnieniowo-dystroficzne. Zwykle pierwszy kręgosłup jest uszkodzony.

W zależności od stopnia złożoności złamania kompresyjne dzielą się na:

Pierwszy stopieńwysokość kręgu zmniejsza się o nie więcej niż 40%
Drugi stopieńwysokość zmniejsza się o połowę
Trzeci stopieńspadek o ponad 50%

Separacja złamań według kształtu:

  • Skomplikowane. Oprócz zespołu bólowego występują zjawiska neurologiczne. Szczątki kości mogą uszkodzić zakończenia nerwowe, powodując uszkodzenie mózgu.
  • Nieskomplikowany. W tej formie rdzeń kręgowy nie jest dotknięty, ból jest nieznaczny, a zaburzenia neurologiczne nie są obserwowane. Ale takie złamania są niebezpieczne z utajonym przebiegiem, stopniowo wpływają na struktury kręgów. Na tle tego złamania często rozwija się osteochondroza..

Główne przyczyny złamań

Złamanie kompresyjne kręgosłupa lędźwiowego może wystąpić nie tylko w wyniku uderzenia, ale także ostrego ucisku kręgosłupa. Okolica lędźwiowa jest bardzo wrażliwa i często nadmiernie obciążona.

Przyczyny złamania na tym oddziale mogą być:

  • Kontuzje w sporcie wyczynowym.
  • Spada z dużych wysokości.
  • Nieprawidłowości wpływające na wytrzymałość kości, takie jak osteoporoza.
  • Nowotwory złośliwe kręgosłupa.
  • Niespodziewane uderzenia w kręgosłup (walka, wypadek).
  • Deformacja lub wysychanie chrząstki spowodowane chorobami układu kostnego.
  • Zaawansowany wiek.
  • Słaba struktura kości.
  • Indywidualna charakterystyka dysków podatnych na złamania.

Naturalnie ryzyko złamań wzrasta wraz z deformacją kręgosłupa lędźwiowego (skolioza i lordoza).

Możliwe konsekwencje

Musisz wiedzieć, że konsekwencje mogą objawiać się stopniowo.

Powikłania, które mogą się pojawić:

  • Niestabilność dotkniętego segmentu. Zmniejszenie wysokości kręgu prowadzi do wystąpienia procesów zwyrodnieniowych..
  • Kifoskolioza. Trwała deformacja kręgosłupa zwykle rozwija się po złamaniach osteoporotycznych. Ból, zmęczenie, duszność, zaburzona jest praca przewodu pokarmowego i serca.
  • Osteochondroza pourazowa.
  • Uraz rdzenia kręgowego. Taki uraz grozi paraliżem, dlatego wymagana jest interwencja chirurgiczna, a następnie długi powrót do zdrowia..

Często ręce i nogi stają się odrętwiałe, objawia się osłabienie mięśni, pojawia się hipotrofia. To powikłanie nazywa się zwężeniem kręgosłupa..

Objawy i metody diagnostyczne

Oznaki złamania kompresyjnego zależą od lokalizacji i ciężkości urazu. Ale często na manifestację objawów wpływają przyczyny ich pojawienia się..

Dlatego zwyczajowo dzieli się objawy na kategorie, biorąc pod uwagę czynniki prowokujące:

  • Złamanie kompresyjne związane z urazem. Towarzyszy mu ostry ból o dużej intensywności. Zwykle jest zlokalizowany w okolicy lędźwiowej, ale często rozprzestrzenia się na nogi.
  • Klęska zakończeń nerwowych znajdujących się w kręgosłupie. Objawy: nagła utrata wrażliwości, ogólne osłabienie i drętwienie.
  • Powolne niszczenie kręgów. Uważa się, że jest to głównie konsekwencja osteoporozy i charakteryzuje się umiarkowanym bólem, który stopniowo się pogarsza.

Takie objawy są typowe dla wszelkich złamań kręgosłupa lędźwiowego, ale pojawiają się oznaki zależne od miejsca urazu.

Kręgosłup lędźwiowy składa się z 5 kręgów, które w naturalny sposób mogą ulec uszkodzeniu. O lokalizacji bólu decyduje liczba uszkodzonego kręgu. Pokazują to środki diagnostyczne..

Objawy, które pojawiają się w przypadku destrukcyjnych chorób:

  • Bolesne i stałe, ale intensywność wzrasta. Ból nasila się wraz z przerzutami złośliwych guzów.
  • Złamania choroby są zwykle wywoływane przez nagłe zakręty. Jeden kręg przesuwa się nad drugim, a agresywna kompresja powoduje pęknięcie klina.

Złamanie kompresyjne nie ma określonych objawów, dlatego wymagane są liczne testy:

  1. MRI. Odbywa się to, gdy istnieje podejrzenie zmiany struktury kręgosłupa.
  2. Radiografia. Ta procedura jest podstawowa. Może pomóc wykryć uszkodzenie i ocenić stopień zaawansowania złamania, a także ryzyko powikłań.
  3. Tomografia komputerowa. Wykonywany po prześwietleniu rentgenowskim w celu analizy uszkodzonego obszaru.
  4. Mielografia. Bada się rdzeń kręgowy.
  5. Densytometria. Wykryto osteoporozę.

Rozpoznanie złamania kręgosłupa lędźwiowego nie jest trudne. Charakter urazu i skargi ofiary mogą pomóc w natychmiastowym postawieniu wstępnej diagnozy..

Wideo: „Ból ze złamaniem kompresyjnym kręgu”

Leczenie

W okresie terapii konieczne jest ograniczenie ruchomości okolicy złamania za pomocą gorsetu lub opatrunku gipsowego. Urządzenie będzie musiało być noszone przez 4 miesiące.

Złamanie kompresyjne kręgosłupa lędźwiowego

Kręgosłup jest w stanie wytrzymać ogromne obciążenia. Jego mobilność i amortyzację pod wysokim ciśnieniem zapewniają krążki międzykręgowe. Jednak niektóre patologie mogą prowadzić do zmniejszenia gęstości kości. Staje się to główną przyczyną uszkodzeń mechanicznych. Jednym z najpoważniejszych i najpoważniejszych urazów jest kompresyjne złamanie kręgosłupa lędźwiowego. Co to jest i czy uszkodzenie można leczyć?

Co to jest?

Mówiąc prościej, kompresja to kompresja. Oznacza to, że kręgosłup pęka z powodu kompresji. Uszkodzenie prowadzi do deformacji i spłaszczenia trzonów kręgów. Pojawiają się na nich pęknięcia. W rezultacie dotknięty kręg przybiera kształt klina..

Czasami w przypadku złamania kompresyjnego ofiara może odczuwać ból, ale nie tak silny, że może udać się do lekarza. W przypadku znacznych deformacji złamany fragment przedostaje się do rdzenia kręgowego, co powoduje poważne zaburzenia neurologiczne.

Całe nasilenie koncentruje się w okolicy lędźwiowej, dlatego nawet pomimo dużych rozmiarów kręgi są podatne na złamania. W tej strefie znajduje się środek ciężkości. Pod tym względem mięśnie szkieletu muszą zachować równowagę, a to wymaga znacznego wysiłku..

Zdrowemu organizmowi nie jest trudno poradzić sobie z takim obciążeniem. Jeśli wytrzymałość tkanki kostnej jest znacznie zmniejszona, istnieje ryzyko kontuzji..

Mechanizm powstawania złamania kompresyjnego jest następujący - pęknięcie trzonu kręgu. Niebezpieczeństwo polega na tym, że uszkodzony element może przesunąć się w kierunku kręgosłupa i zacisnąć znajdujący się tam mózg..

Przyczyny występowania

Główną przyczyną złamań kompresyjnych kręgów lędźwiowych jest silny nacisk na uszkodzoną strukturę kręgosłupa. Na proces ten mogą mieć wpływ zarówno zewnętrzne uszkodzenia mechaniczne, jak i zaburzenia wewnętrzne prowadzące do zaburzeń strukturalnych kręgów..

Uszkodzenie mechaniczne

Najczęściej do złamania kompresyjnego kręgu lędźwiowego dochodzi u zawodowych sportowców, a także u osób wykonujących ciężką pracę fizyczną. Pojawienie się mikropęknięć może wywołać wiele powodów, a mianowicie:

  • nieudane lądowanie;
  • upadek z wysokości na wyprostowane nogi lub pośladki;
  • trafienie;
  • zablokowanie;
  • Wypadek drogowy;
  • skoczyć z małej wysokości;
  • siniak na powierzchni wody podczas nurkowania;
  • podnosić ciężary.

Choroby

Istnieje wiele patologii, które prowadzą do upośledzenia gęstości kości i zwiększonej kruchości. Obejmują one:

  • Osteochondroza. Rozwój patologii opiera się na powolnym metabolizmie w tkance chrzęstnej kręgosłupa. Z tego powodu krążek międzykręgowy staje się mniej elastyczny i zapada się. W rezultacie kręgosłup przestaje być ruchomy..
  • Osteoporoza. Patologia jest spowodowana brakiem pierwiastków śladowych i witaminy D. Z czasem kręgi stają się kruche i mniej gęste. Częściej u osób starszych.
  • Procesy onkologiczne. Mówimy o guzach łagodnych i złośliwych. Procesy patologiczne powodują zastąpienie zdrowej tkanki łączną.
  • Gruźlica kości.
  • Nierównowaga hormonalna.
  • Awitaminoza.
  • Niedobór wapnia.

Tak poza tym! Do grupy wysokiego ryzyka należą osoby w wieku powyżej 60 lat. Kobiety, które palą w okresie menopauzy, są bardziej narażone na złamania kompresyjne.

Klasyfikacja

W zależności od nasilenia objawów klinicznych wyróżnia się trzy główne stopnie ciężkości uszkodzenia:

  1. Niewielkie przesunięcie. Wysokość kręgu zmniejsza się o jedną czwartą.
  2. Przesunięcie do 50%. Kręg staje się o jedną trzecią mniejszy.
  3. Kręg staje się o połowę mniejszy od pierwotnego rozmiaru.

W przypadku zamkniętego złamania kompresyjnego z łagodnym bólem ból może być łagodny. Z tego powodu ofiary często ignorują skierowanie do specjalisty. Jednak nawet w tym przypadku istnieje duże ryzyko zmian zwyrodnieniowych. Innym etapom towarzyszy tak nieznośny ból, że osoba spieszy się, aby skonsultować się z lekarzem.

Eksperci wyróżniają nieskomplikowany i skomplikowany przebieg patologii. Pierwsza opcja jest bezobjawowa. W drugim przypadku obserwuje się zaburzenia neurologiczne. Korzenie nerwowe są ściskane, co ostatecznie prowadzi do drętwienia, upośledzenia czucia i paraliżu.

Objawy

Objawy złamania kompresyjnego powinny skłonić ofiarę do wizyty u specjalisty. Podkreślmy główne:

  • silny ból bezpośrednio po urazie, który utrzymuje się przez pewien czas;
  • ostre otwory od tyłu promieniujące do nóg;
  • niezdolność do schylania się, obracania ciała i poruszania się;
  • drętwienie mrowienie, zmniejszona wrażliwość kończyn;
  • osłabienie i zawroty głowy;
  • osłabienie mięśni;
  • zmiana chodu, rozwój kulawizny;
  • półomdlały;
  • możliwa utrata czynności pęcherza lub jelit;
  • duszność, duszność;
  • czasami utrata przytomności.

Jeśli przyczyną ucisku są urazy mechaniczne, na ciele będą widoczne otarcia, zadrapania, krwiaki. Niezależnie od głębokości szczypania rdzenia kręgowego dochodzi do porażenia jelit objawiającego się niedrożnością. Obserwuje się wzdęcia. Nie wydobywa się nawet gaz. Mogą występować nudności i wymioty.

Przy patologicznej kompresji spowodowanej chorobami narządów wewnętrznych zespół bólowy jest słaby. Niemniej jednak, nieprzyjemne doznania będą stopniowo narastać..

Lokalizacja bólu zależy od tego, które kręgi zostały uciśnięte. Na przykład, jeśli segment 1 do 3 jest uszkodzony, ból w dole pleców przejdzie do górnej części ciała. Jeśli 4 lub 5 elementów kręgowych zostało uszkodzonych, nieprzyjemne doznania promieniują na okolice pachwiny.

Złamania pierwszego kręgu lędźwiowego są dość częste. Urazowi towarzyszy silny ból. Złamanie drugiego kręgu jest znacznie mniej powszechne. Jej uszkodzenie powoduje zaburzenia zlokalizowane w pierwszych trzech segmentach..

Uszkodzenie kręgu L3 następuje zwykle po silnym uderzeniu. Uraz objawia się przewlekłym bólem i niestabilnością kręgosłupa. Leczenie przeprowadza się chirurgicznie.

Czwarty segment jest kontuzjowany w przypadku uszkodzenia kręgów L2 i L3. Uszkodzenie objawia się w postaci zespołu bólowego zlokalizowanego w odcinku lędźwiowym kręgosłupa. Wreszcie piąty krąg zostaje uszkodzony po upadku na miednicę. Ból całego odcinka lędźwiowego i pachwinowego.

Złamania kompresyjne często wiążą się z innymi urazami szkieletu. To znacznie komplikuje diagnozę..

Możliwe komplikacje

Jeśli nie rozpoczniesz leczenia na czas, utrwalające się złamanie kręgosłupa może prowadzić do następujących konsekwencji:

  • Niestabilność kręgosłupa. W przypadku poważnych siniaków i urazów uszkodzenie zwykle występuje w kręgu L1 lub L2. W rezultacie struktury te stają się bardziej mobilne. Eksperci nazywają krąg L1 krytyczny, ponieważ w tym obszarze występują złamania kompresyjne.
  • Zwężenie kanału kręgowego lub zwężenie. Obserwuje się to przy deformacji 4. lub 5. kręgu. Towarzyszy temu uszczypnięcie rdzenia kręgowego i korzeni nerwowych. Ofiara odczuwa silny ból, nudności i zawroty głowy.
  • Patologia neurologiczna. Występuje szczypanie korzeni nerwowych i zwojów. W niektórych przypadkach wymagana jest operacja.
  • Procesy zapalne. Uszkodzenia mechaniczne powodują zakłócenie procesów metabolicznych w tkankach chrzęstnych i kostnych. Stwarza to idealne warunki dla chorób zapalnych i zwyrodnieniowych (osteochondroza, zapalenie korzonków nerwowych).

Na wymienione konsekwencje kompresyjnego złamania kręgosłupa najczęściej spotyka się osoby, które ignorują pierwsze oznaki patologii..

Złamanie kompresyjne może prowadzić do innych komplikacji:

  • paraliż nóg;
  • zaburzenia erekcji u mężczyzn;
  • oziębłość i wypadanie macicy u kobiet;
  • moczenie mimowolne;
  • tworzenie przepuklin międzykręgowych;
  • infekcje kręgosłupa;
  • przewlekłe zapalenie szkieletu i stawów;
  • zaciskanie łożyska naczyniowego, któremu towarzyszy drętwienie niektórych obszarów;
  • ograniczenie mobilności;
  • deformacja kifotyczna;
  • tworzenie garbu;
  • odleżyny, martwica tkanek miękkich;
  • uraz rdzenia kręgowego, aż do pęknięcia.

Badanie diagnostyczne

Ocena pacjenta rozpoczyna się od zbadania i zebrania danych dotyczących historii choroby. Obszar uszkodzenia jest również wyczuwalny. W miejscu złamania kręgu nasila się ból. Pacjent jest badany pod kątem odruchów, odpowiedzi ścięgien, napięcia mięśniowego, odpowiedzi korzeni nerwowych i wrażliwości dolnej części ciała. Może być wymagane dodatkowe badanie przez traumatologa i neurologa.

Następnie lekarz przepisze jedną z instrumentalnych metod badawczych. Pomoże to określić charakter patologii, zidentyfikować dokładną lokalizację procesu i wybrać optymalne leczenie..

Następujące metody diagnostyczne pomogą w postawieniu dokładnej diagnozy dla lekarza:

  • radiografia w projekcjach przednich i przednich;
  • CT i MRI;
  • mielografia (wizualizacja przestrzeni kręgosłupa i zwojów nerwowych);
  • densytometria (pomiar gęstości tkanki i ilości wapnia).

Osobno należy powiedzieć o radiografii. Służy jako wstępna diagnoza. Wynika to z faktu, że promienie rentgenowskie nie pokazują małych formacji i guzów.

Taktyka terapeutyczna

Wiele osób zastanawia się, jak leczyć złamanie kompresyjne, aby nie prowadziło do groźnych konsekwencji. Środki terapeutyczne dobierane są indywidualnie, w zależności od ciężkości, stanu ogólnego i powiązanych patologii. Złamanie kręgosłupa lędźwiowego leczy się dwoma metodami - zachowawczą i chirurgiczną.

Pierwsza pomoc

Pierwsza pomoc, która powinna być udzielona w pierwszych minutach po urazie, ma ogromne znaczenie w dalszym leczeniu i rokowaniu. Jeśli podejrzewa się złamanie kręgosłupa, ofiarę należy położyć na stabilnej, równej powierzchni. Pod odcinkiem lędźwiowym umieszcza się rolkę, a pod wezgłowiem niską poduszkę..

W ciężkich przypadkach osoba doświadcza bolesnego szoku i traci przytomność. W tym momencie głównym problemem jest zapobieganie blokowaniu dróg oddechowych przez wymioty. W tym celu głowę ofiary należy obrócić na bok i tę pozycję unieruchomić poduszką..

Na uszkodzony obszar należy założyć szeroką szynę. Aby zmniejszyć wrażliwość na ból, można podać jakiś środek przeciwbólowy, a na miejsce złamania należy zastosować zimno. Przesuwaj pacjenta tylko po twardej powierzchni, takiej jak nosze lub deska.

Dla tych, którzy udzielają pomocy, ważne jest, aby monitorować przestrzeganie całkowitego bezruchu pacjenta. W trakcie hospitalizacji pacjent nie powinien poruszać się samodzielnie ze względu na duże ryzyko przemieszczenia kręgów. Przenieś ofiarę na nosze lub tarczę z pomocą trzech osób. Pomoże to zmniejszyć ruch w kolumnie cofania. Wstawanie na nogi i wykonywanie jakichkolwiek ruchów jest surowo zabronione.

Pierwsza pomoc obejmuje kilka innych punktów:

  • mocowanie dotkniętego obszaru gorsetem lub specjalnym bandażem;
  • badanie dotykowe dotkniętego obszaru i kończyn dolnych w celu sprawdzenia wrażliwości;
  • przyjmowanie leków przeciwbólowych, które mogą złagodzić silny ból.

Jeśli osoba jest nieprzytomna, wymagane jest sztuczne oddychanie i uciśnięcia klatki piersiowej..

Terapia zachowawcza

Rzadko stosuje się leczenie niechirurgiczne, ponieważ patologia stale się rozwija. Niemniej jednak mikropęknięcia i szczypanie korzeni nerwowych, którym nie towarzyszą objawy kliniczne, można leczyć za pomocą leków, korektorów postawy i trakcji.

Głównym objawem urazu kompresyjnego jest ból. Aby temu zapobiec, przepisywane są leki, które blokują ośrodek bólu. Jednak takie fundusze nie wpływają na szybkość gojenia się złamań i gojenia uszkodzeń kości. Konieczne może być również przyjmowanie antybiotyków, immunomodulatorów i kompleksów multiwitaminowych.

Ograniczenie aktywności fizycznej jest kolejnym ważnym elementem postępowania zachowawczego w leczeniu zachowawczym złamań kompresyjnych. Jak długo będziesz musiał kłamać? Reszta łóżka może być przepisana na okres do jednego miesiąca. W przypadku osób starszych ten okres może potrwać dłużej. Do całkowitego unieruchomienia kręgosłupa stosuje się gorset ortopedyczny. Dlaczego nie możesz długo siedzieć? Zwiększy to nacisk na kręgosłup i zakłóci proces gojenia..

Należy jednak rozumieć, że długotrwały pobyt w pozycji poziomej jest dla człowieka nienaturalny, dlatego może prowadzić do pojawienia się odleżyn i owrzodzeń, zastoinowego zapalenia płuc, a także upośledzenia ruchomości stawów. W efekcie aparat mięśniowo-więzadłowy całego ciała słabnie, a fizjologiczne krzywizny kręgosłupa ulegają wygładzeniu.

Aby uniknąć przykrych komplikacji pacjenta, konieczne jest przesunięcie się na bok i do brzucha, a także podniesienie głowy z pozycji leżącej. Pacjent musi oprzeć się na łokciach i spróbować lekko zgiąć kręgosłup, aż pojawi się zmęczenie.

Terapia ruchowa to kolejny istotny element leczenia złamań kompresyjnych kręgosłupa lędźwiowego. Jeśli nie ma bolesnych wrażeń, to trzeciego lub piątego dnia zaleca się specjalne ćwiczenia.

Pierwsze dwa tygodnie to statyczne i dynamiczne ćwiczenia oddechowe. Kończyny górne mogą się poruszać z maksymalną amplitudą, ale nie zaleca się odrywania nóg od łóżka.

W ciągu następnego miesiąca dodawane są ćwiczenia z obrotem brzucha i napięciem pleców. W tym samym czasie ciała nie można zginać. Od około drugiego miesiąca dozwolone jest wykonywanie skrętów ciała, zgięć i unoszenia nóg. Zabrania się zginania tułowia do przodu.

W kolejnym etapie można kilka razy dziennie wstać z pozycji klęczącej. Pacjentowi przepisuje się chodzenie bez przeciążania kończyn. Pomoże to wzmocnić mięśnie nóg. Pływanie w basenie pomoże Ci szybko dojść do siebie.

Aby terapia ruchowa przyniosła maksymalne korzyści, ważne jest przestrzeganie następujących podstawowych zasad:

  • zajęcia powinny odbywać się codziennie;
  • każde powtórzenie musi być wykonane sprawnie, nie można pominąć podejść;
  • nie przesadź;
  • pierwsze kompleksy trwają 15 minut;
  • zajęcia najlepiej wykonywać w przerwach między posiłkami.

Aby organizm szybciej regenerował się po kontuzji, musi zapewnić odpowiednią podaż witamin i minerałów. W tym celu konieczne jest monitorowanie odżywiania pacjenta. Nawet jeśli odmawia jedzenia, płyn i pokarm należy podawać pozajelitowo.

ZAPAMIĘTAJ! Brak lub brak wody i pożywienia zmniejsza skuteczność leczenia.

Im czystsza woda naturalna dostanie się do organizmu, tym łatwiej będzie organom i układom wewnętrznym sprostać ich zadaniom funkcjonalnym. Płyny najlepiej pić często w małych porcjach. W przypadku urazów kręgosłupa zabronione są ograniczenia żywieniowe, takie jak post medyczny, wegetarianizm i surowa żywność..

Siedzący tryb życia predysponuje do tycia. Aby tego uniknąć, musisz zrezygnować z późnych posiłków, ograniczyć spożycie szybkich węglowodanów i jeść w małych porcjach. Podstawą diety powinny być warzywa i owoce..

Aby w pełni odzyskać ciało po złamaniu, potrzebny jest pełny odpoczynek. Niezależnie od uczuć pacjenta, musi się uspokoić i przestrzegać reżimu snu. Podczas odpoczynku następuje proces przywracania uszkodzonych tkanek. Z drugiej strony bezsenność zmniejsza skuteczność leczenia..

Interwencja operacyjna

Operacja jest wskazana w przypadku nieskuteczności leczenia zachowawczego. Konieczność interwencji chirurgicznej może powstać w przypadku poważnych powikłań lub dużej obecności małych fragmentów.

W chirurgii istnieją dwie metody korygowania kompresji kręgosłupa:

  • Kyfoplastyka. Istotą zabiegu jest wprowadzenie specjalnego kulistego urządzenia w strukturę kręgu. Jest napompowany do wymaganego rozmiaru, a następnie przymocowany w stanie stacjonarnym specjalnym cementem. Kyfoplastyka jest wykonywana tylko wtedy, gdy kręgi nie uległy przemieszczeniu.
  • Wertebroplastyka. Do zranionego kręgu wstrzykuje się cement, aby naprawić kości.

Przeprowadzane są małoinwazyjne zabiegi chirurgiczne w celu ustabilizowania uszkodzonego kręgu. Pomagają wykluczyć powtarzające się naruszenia integralności grzbietu. Operacja wykonywana jest w znieczuleniu miejscowym i nie wymaga długiego pobytu w szpitalu.

Zreasumowanie

Złamanie kompresyjne kręgosłupa lędźwiowego jest ciężkim i niebezpiecznym urazem wynikającym z nadużywania. Z tym urazem grzbiet jest jednocześnie ściśnięty i zgięty. Przyczyny związane są z nadmiernym zgięciem w osi kręgosłupa lub upadkiem i lądowaniem na kościach piętowych lub pośladkach. Celowe uderzenie w dolną część pleców może prowadzić do kontuzji. Prognozy dotyczące wyleczenia są korzystne, jeśli uraz nie doprowadził do pęknięcia rdzenia kręgowego. Jeśli odłamek kręgu dotknął tego ważnego narządu, prawdopodobieństwo wystąpienia paraliżu, a następnie niepełnosprawności jest wysokie. Klęsce 1, 2 lub 3 kręgów towarzyszy ból, który rozprzestrzenia się po całym ciele. Uraz czwartego lub piątego odcinka kręgosłupa powoduje rozprzestrzenianie się bólu od dolnej części pleców do pachwiny. W przypadku braku terminowego i profesjonalnego leczenia proces patologiczny postępuje, aż do ucisku włókien nerwowych. Terapia obejmuje przyjmowanie leków, trzymanie się łóżka, noszenie gorsetu oraz fizjoterapię. Jeśli leczenie zachowawcze nie zadziała, wymagana będzie operacja..

Złamanie kompresyjne kręgosłupa lędźwiowego

Każde złamanie odcinka lędźwiowego kręgosłupa grozi dysfunkcją rdzenia kręgowego, aw konsekwencji rozwojem paraliżu dolnej części ciała. Tacy pacjenci są pozbawieni możliwości samodzielnego chodzenia, potrzebują pomocy z zewnątrz w samoopiece itp. Dlatego jeśli podejrzewasz, że doszło do złamania kompresyjnego kręgosłupa lędźwiowego, natychmiast zgłoś się do lekarza. W takim przypadku nie możesz poruszać się samodzielnie. Należy wezwać karetkę.

Złamanie kompresyjne kręgosłupa lędźwiowego jest naruszeniem integralności tkanki kostnej trzonu kręgu lub jego wyrostków. Występuje najczęściej w wyniku poważnych obrażeń. Może to być nadmierne zgięcie kręgosłupa, skręcenie lub ucisk w wyniku nacisku, obciążeń mechanicznych i amortyzujących. Upadnięcie na pośladki lub lądowanie ze skoku na piętach, wypadek, mocny cios - wszystko to może być bezpośrednią przyczyną złamania kompresyjnego kręgosłupa w odcinku lędźwiowym.

Natychmiast po traumatycznym uderzeniu w dotkniętym obszarze pojawia się silny ból. Mobilność jest poważnie ograniczona. Pojawia się obrzęk. Może pojawić się krwiak podskórny. Osłabienie mięśni kończyn dolnych stopniowo się nasila. Jeśli struktura rdzenia kręgowego i jego błony twarde nie zostaną naruszone podczas złamania, wówczas nie wpłynie to na mięśnie kończyn dolnych. Pacjent będzie mógł samodzielnie chodzić. Ale nie powinieneś tego robić. Każde przemieszczenie odłamka może mieć tragiczne konsekwencje - paraliż i kalectwo na resztę życia.

Według statystyk medycznych, kręgi L1-L3 są bardziej podatne na złamania, ponieważ są sztywniej zamocowane i nie mają takiego samego stopnia niestabilności jak leżące poniżej L4-L5. Złamanie kompresyjne kości krzyżowej po 25 roku życia jest niezwykle rzadkie, ponieważ tutaj kręgi rosną razem w jedną masywną kość. Częściej rozpoznaje się złamanie kości krzyżowej. Ale dość łatwo i szybko zarasta kalusem i nie stwarza ryzyka wystąpienia niedowładu lub paraliżu kończyn dolnych.

Przyczyny złamań kręgosłupa lędźwiowego

Złamanie kręgu lędźwiowego jest prawie zawsze wynikiem ciężkiego urazu. Może to być upadek, skręcenie kręgosłupa, podniesienie ekstremalnych ciężarów, wypadek itp..

Istnieje szereg czynników ryzyka, które predysponują do tego, że nawet przy minimalnej ekspozycji na uraz, integralność struktury kości zostanie naruszona. Czynniki ryzyka złamania kompresyjnego kręgu lędźwiowego to:

  • palenie i picie napojów alkoholowych (następuje zmniejszenie intensywności przepływu krwi włośniczkowej, co pociąga za sobą zmniejszenie gęstości struktury kości);
  • prowadzenie siedzącego siedzącego trybu życia (dystrofia i atrofia są narażone na działanie mięśni kręgosłupa, które będąc w odpowiednim stanie pracy zapewniają niezawodną ochronę kręgosłupa przed skutkami urazowymi);
  • osteoporoza i osteomalacja (te patologie powodują, że tkanka kostna traci swoją fizjologiczną gęstość i staje się podatna na traumatyczne zerwanie integralności);
  • ciężka praca fizyczna, w wyniku której dochodzi do przerwania dopływu krwi do płytek końcowych;
  • bliznowata deformacja aparatu więzadłowego i ścięgnistego kręgosłupa;
  • skrzywienie kręgosłupa i zła postawa;
  • nieprawidłowe ustawienie stopy;
  • zły wybór obuwia do chodzenia, noszenia na co dzień i do wychowania fizycznego.

Aby zapobiec złamaniom kręgosłupa w odcinku lędźwiowym kręgosłupa w starszym wieku, gdy występuje gerontologiczny spadek gęstości kości, jest to możliwe tylko przy regularnym przyjmowaniu suplementów wapnia i aktywnym trybie życia..

Klasyfikacja złamań kręgosłupa lędźwiowego

Zgodnie z istniejącą nowoczesną klasyfikacją wszystkie złamania kręgosłupa dzielą się na kompresyjne, rozdrobnione i podwichnięcie. Mogą być również otwarte (z naruszeniem integralności skóry) i zamknięte (bez naruszania integralności skóry w miejscu urazu).

W przypadku złamania kompresyjnego obserwuje się spadek fizjologicznej wysokości trzonu kręgu. Może być zmiażdżony, zgnieciony lub w kształcie klina. Dotyczy to przedniej części trzonu kręgu.

W zależności od stopnia uszkodzenia złamanie kompresyjne może być:

  • pierwszy stopień - następuje spadek wysokości o nie więcej niż 30%;
  • drugi stopień - wysokość obniżona o 40-50%;
  • III stopień - wysokość trzonu kręgu zmniejszyła się o ponad 50%.

Pojedyncze złamanie kompresyjne trzonu lędźwiowego kręgosłupa narusza integralność tkanki kostnej tylko jednego kręgu. Występują również złamania złożone i wielokrotne.

Fragmentaryczny typ złamania różni się tym, że znajdujący się w pobliżu fragment trzonu kręgu jest przebijany do innego kręgu lub do błony twardej rdzenia kręgowego. Jest to bardzo poważny uraz towarzyszący, w leczeniu którego najczęściej stosuje się operację..

W wyniku upadku na plecy może dojść do złamania kolczystego odcinka lędźwiowego z podwichnięciem. Ten typ urazu charakteryzuje się przemieszczeniem trzonu kręgu i jego obrotem ze skręceniem względem jego centralnej osi. To złamanie jest leczone zachowawczo. Ale jeśli występuje ucisk rdzenia kręgowego, wskazana jest operacja chirurgiczna..

Objawy złamania kręgosłupa lędźwiowego

Objawy kliniczne złamania lędźwiowego mogą się różnić w zależności od rodzaju urazu i stopnia uszkodzenia kości. Złamanie odcinka lędźwiowego kręgosłupa daje objawy bezpośrednio w momencie urazowego narażenia. Z reguły pacjenci opisują to jako mimowolne wstrzymanie oddechu, zaraz po kory pojawia się pierwsza fala ostrego bólu w miejscach, w których naruszona jest integralność tkanki kostnej. Może wystąpić mimowolne oddawanie moczu i wypróżnianie.

Kolejnymi objawami kompresyjnego złamania kręgosłupa lędźwiowego mogą być:

  • uczucie sztywności ruchów i ich całkowitego braku w kończynach dolnych;
  • niedowład i porażenie poszczególnych mięśni (w przypadku częściowego zajęcia nerwów korzeniowych);
  • całkowity paraliż dolnej części ciała (jeśli dotyczy to struktur rdzenia kręgowego);
  • obrzęk tkanek miękkich i napięcie mięśni pleców w miejscu urazu;
  • ostry ból przy badaniu palpacyjnym wyrostków kolczystych kręgosłupa lędźwiowego.

W pierwszej dobie po złamaniu może dojść do niedowładu jelit i pęcherza. Pacjent nie może samodzielnie chodzić do toalety. Wtedy pojawia się osłabienie kończyn dolnych. Temperatura ciała może wzrosnąć.

W przypadku braku terminowej opieki medycznej u pacjenta może wystąpić bolesny lub traumatyczny wstrząs. Ten stan jest wyjątkowo niebezpieczny. Dlatego jeśli podejrzewasz złamanie kręgosłupa w odcinku lędźwiowym, natychmiast połóż osobę na twardej powierzchni na plecach i wezwij pogotowie ratunkowe.

Leczenie złamań kompresyjnych lędźwiowych

Leczenie złamania kompresyjnego kręgosłupa lędźwiowego należy rozpocząć natychmiast. Pacjent ma zapewniony ścisły odpoczynek w łóżku i unieruchomienie kręgosłupa do czasu przywrócenia integralności tkanki kostnej.

W niektórych przypadkach wymagane jest chirurgiczne leczenie złamania kręgu lędźwiowego, podczas operacji przywracana jest struktura złamanego kręgu. Lekarz stara się wyeliminować negatywne konsekwencje tego urazu dla pacjenta.

Następnie w leczeniu stosuje się unieruchomienie i rehabilitację metodami terapii manualnej, ćwiczeń terapeutycznych, kinezyterapii, fizjoterapii itp. metodę leczenia wybiera traumatolog w zależności od rodzaju urazu, stanu pacjenta oraz ryzyka paraliżu kończyn dolnych.

Konsekwencje kompresyjnego złamania kręgosłupa lędźwiowego

Bez odpowiedniego i terminowego leczenia złamanie kręgu lędźwiowego ma konsekwencje, które mogą powodować niepełnosprawność na całe życie. Najbardziej negatywnymi konsekwencjami złamania kompresyjnego kręgosłupa lędźwiowego są:

  1. zaburzenie jelita na skutek nieprawidłowego unerwienia jego ściany mięśniowej (pacjenci utrzymują uporczywe zaparcia i obfite biegunki nawet kilka lat po rehabilitacji);
  2. zespół nadpobudliwości pęcherza (chęć oddania moczu pojawia się bardzo często nawet przy minimalnym wypełnieniu pęcherza);
  3. niedowład i porażenie kończyn dolnych;
  4. całkowite unieruchomienie dolnej części ciała;
  5. zaburzenia hormonalne;
  6. skrzywienie kręgosłupa;
  7. zespół bólu fibromialgicznego.

Aby wykluczyć wszelkie możliwe konsekwencje, nawet zamknięte złamanie kręgosłupa lędźwiowego powinno być leczone tylko pod nadzorem doświadczonego lekarza. Po zakończeniu głównego zabiegu ważne jest przeprowadzenie pełnego etapu rehabilitacji..

Rehabilitacja po złamaniu kompresyjnym kręgosłupa lędźwiowego

Rehabilitacja po złamaniu kręgosłupa lędźwiowego umożliwia powrót pacjenta do pełnego aktywnego życia. Wysokiej jakości rehabilitacja po złamaniu kręgosłupa lędźwiowego koniecznie obejmuje badanie tych potencjalnych przyczyn i czynników ryzyka, które mogą powodować naruszenie integralności tkanki kostnej nawet przy minimalnych skutkach urazowych. Obowiązkowa jest praca z nadwagą pacjenta, odrzuceniem złych nawyków. Rozwinięte są mięśnie pleców i dolnej części pleców. Dobrze wzmocniona muskularna rama pleców zapewnia niezawodną ochronę przed przyszłymi urazami kręgosłupa.

Rehabilitacja po złamaniu kompresyjnym kręgosłupa lędźwiowego może obejmować następujące zabiegi:

  • gimnastyka lecznicza i kinezyterapia - pozwalają rozwijać mięśnie, przywracają ciału elastyczność, zwiększają ukrwienie uszkodzonych obszarów, eliminują ryzyko paraliżu kończyn dolnych;
  • terapia laserowa - przyspiesza proces przywracania integralności uszkodzonej tkanki kostnej;
  • masaż i osteopatia usprawniają procesy mikrokrążenia krwi i płynu limfatycznego, zwiększają elastyczność wszystkich tkanek miękkich;
  • refleksologia jest w stanie uruchomić skuteczną regenerację tkanek poprzez wykorzystanie ukrytych rezerw ludzkiego ciała.

Zalecamy przeprowadzenie rehabilitacji po kompresyjnym złamaniu kręgosłupa lędźwiowego w miejscowej poradni terapii manualnej. Z reguły pracują tam specjaliści z doświadczeniem w tej dziedzinie..

Istnieją przeciwwskazania, potrzebna jest specjalistyczna porada.

Możesz skorzystać z usługi bezpłatnej wizyty u lekarza pierwszego kontaktu (neurolog, kręgarz, kręgowiec, osteopata, ortopeda) na stronie internetowej poradni Free Movement. Podczas pierwszej bezpłatnej konsultacji lekarz zbada Cię i przeprowadzi wywiad. Jeśli pojawią się wyniki MRI, USG i RTG, przeanalizuje obrazy i postawi diagnozę. Jeśli nie, wypisze niezbędne wskazówki.

Leczenie złamania kompresyjnego kręgosłupa lędźwiowego

Złamanie kompresyjne kręgosłupa lędźwiowego jest ciężkim i niebezpiecznym urazem wynikającym z nadmiernego obciążenia kręgosłupa, jeśli kręgi lędźwiowe nie są w stanie oprzeć się pionowej kompresji. Co prowadzi do urazu, jakie objawy się pojawiają i jakie leczenie jest wymagane w tym przypadku?

Czynniki prowokujące

Złamanie kompresyjne kręgu lędźwiowego następuje w wyniku nadmiernego nacisku zewnętrznego lub w wyniku patologicznych zaburzeń destrukcyjnych w tkankach kręgów. Następujące czynniki mogą wywołać ten uraz:

  • Stłuczenia kręgosłupa;
  • Upadek;
  • Gruźlica kości;
  • Nowotwory nowotworowe o charakterze złośliwym zlokalizowane w kręgosłupie.

Prawdopodobieństwo tego urazu wzrasta, jeśli dana osoba ma choroby układu kostnego. Osteoporoza, osteochondroza, zaburzają gęstość i strukturę kości, mogą wywoływać kompresyjne złamania kręgosłupa.

Do grupy wysokiego ryzyka należą osoby w wieku powyżej 60 lat, pacjenci cierpiący na choroby hormonalne, niedobór witamin, niedobór wapnia!

Złamania kompresyjne w okolicy lędźwiowej są identyfikowane przez specjalistów od urazów według następującej klasyfikacji:

  1. Złamanie pierwszego poziomu - charakteryzuje się niewielkim przemieszczeniem i obniżeniem wysokości kręgu o prawie jedną czwartą.
  2. Złamanie drugiego stopnia - charakteryzujące się znacznym przemieszczeniem (do 50%) i spadkiem segmentu o jedną trzecią.
  3. Złamanie trzeciego poziomu - charakteryzuje się silnym przemieszczeniem i zmniejszeniem kręgu o połowę lub więcej pierwotnego rozmiaru.

Uraz ten jest obarczony poważnymi konsekwencjami, zagraża pacjentowi niepełnosprawnością, dlatego ważne jest, aby jak najszybciej skontaktować się z profesjonalistami i przejść kompleksowy kurs terapeutyczny.

Jak to się objawia?

Lekarze identyfikują następujące charakterystyczne objawy właściwe dla tego typu urazów:

  • Uczucie osłabienia zlokalizowane w kończynach dolnych;
  • Zmiany chodu, rozwój kulawizny;
  • Zespół bólu;
  • Bolesne odczucia powstające podczas wypróżnień i oddawania moczu;
  • Omdlenia;
  • Astenia;
  • Ataki nudności.

Urazowi towarzyszą obrzęki, zasinienia, urazy tkanek miękkich objawiające się powierzchnią rany, otarciami i zadrapaniami. Obraz objawowy może się różnić w zależności od obszaru urazu..

Cechy manifestacji kompresji w przypadku uszkodzenia 5 kręgów kręgosłupa lędźwiowego:

  1. 1 krąg jest najbardziej podatny na złamania. Uszkodzeniu towarzyszą silne bolesne odczucia.
  2. 2-kręgowy - kontuzji jest rzadziej niż pierwszy. Jego złamanie prowadzi do zaburzeń zlokalizowanych w pierwszych trzech kręgach.
  3. Trzeci krąg jest zwykle uszkadzany przez silne uderzenia. Trauma objawia się występowaniem przewlekłych odczuć bólowych, niestabilności. Leczenie przeprowadza się chirurgicznie.
  4. 4 - kontuzjowany w przypadku uszkodzenia 2 i 3 kręgu. Uraz objawia się zespołem bólowym zlokalizowanym w okolicy lędźwiowej.
  5. 5 - załamuje się w wyniku urazu kości krzyżowej po upadku na miednicę. Zespół bólowy obejmuje obszar lędźwiowy, przechodząc w okolice pachwiny.

Jeśli urazowi towarzyszy uraz rdzenia kręgowego, ofiara może wykazywać dodatkowe objawy kliniczne:

  • Upośledzona aktywność ruchowa;
  • Nietrzymanie moczu i kału;
  • Brak ruchu

Jakie jest niebezpieczeństwo?

Ten uraz kręgosłupa powoduje silny ból, ograniczenie aktywności fizycznej i znacząco obniża jakość życia pacjenta. W przypadku braku terminowego, profesjonalnego leczenia postępuje proces patologiczny, prawdopodobnie ucisk włókien nerwowych lub ich urazowe uszkodzenie. W takich przypadkach rozwijają się zaburzenia neurologiczne..

Eksperci identyfikują następujące najczęstsze powikłania i konsekwencje tego urazu:

  • Porażenie kończyn dolnych;
  • Zaburzenia erekcji u mężczyzn;
  • Oziębłość i wypadanie macicy u płci pięknej;
  • Tworzenie przepuklin międzykręgowych;
  • Moczenie mimowolne;
  • Uraz i pęknięcie rdzenia kręgowego.

Możliwe jest uniknięcie takiego niekorzystnego wyniku, zagrażającego niepełnosprawności i niepełnosprawności, jeśli niezbędne środki terapeutyczne zostaną podjęte w odpowiednim czasie, a następnie rehabilitacja.

Pierwsza pomoc

Jeśli istnieje podejrzenie złamania kompresyjnego, ważne jest, aby kompetentnie udzielić ofierze pierwszej pomocy. Konieczne jest jak najszybsze zapewnienie pacjentowi całkowitego spokoju, dostarczonego na noszach do szpitala. Wstawanie na nogi, wykonywanie jakichkolwiek ruchów jest kategorycznie przeciwwskazane!

Unieruchomienie uszkodzonego obszaru odbywa się poprzez nałożenie bandaża mocującego lub użycie specjalnego gorsetu medycznego. Ręce i nogi ofiary są rozciągnięte wzdłuż tułowia, a nosze wzmocnione sklejką lub specjalnie zaprojektowanymi szynami.

Powodzenie późniejszego procesu terapeutycznego w dużej mierze zależy od szybkości udzielenia pierwszej pomocy i przestrzegania zasad transportu pacjenta.!

Środki diagnostyczne

Po zbadaniu ofiary, w celu określenia ciężkości urazu, lokalizacji złamania, obecności możliwych współistniejących urazów, zaleca się następujące rodzaje testów diagnostycznych:

  • Tomografia komputerowa;
  • Badanie rentgenowskie;
  • Densytometria;
  • Rezonans magnetyczny.

Na podstawie uzyskanych wyników diagnostycznych lekarz opracowuje optymalny i niezwykle skuteczny przebieg terapeutyczny dla konkretnego przypadku klinicznego..

Funkcje terapii

Leczenie złamania kompresyjnego odcinka lędźwiowego kręgosłupa przeprowadza się z zastosowaniem technik zachowawczych i chirurgicznych. Leczenie zachowawcze jest wskazane w przypadku niepowikłanych złamań, jeśli nie ma objawów charakterystycznych dla zaburzeń neurologicznych.

Miejsce złamania jest bezpiecznie umocowane przez nałożenie gipsu lub użycie medycznego gorsetu lędźwiowego przez 3-4 miesiące. Zalecany jest kurs terapii lekowej, która obejmuje antybiotyki, leki przeciwbólowe, leki immunomodulujące, kompleksy witaminowo-mineralne oraz chondroprotektory.

Jeśli istnieją pewne wskazania medyczne, w celu odbarczenia rdzenia kręgowego lub przygotowania pacjenta do zabiegów chirurgicznych, zaleca się wykonanie trakcji kręgosłupa lędźwiowego.

W tym celu współcześni specjaliści stosują następujące techniki:

  1. Reclination to zabieg małoinwazyjny, który wykonuje się pod wpływem znieczulenia miejscowego.
  2. Zmiana pozycji - rozciąganie odbywa się etapami. Lekarze stopniowo dostosowują kąt nachylenia łóżka ortopedycznego, na którym leży pacjent.

Leczenie za pomocą interwencji chirurgicznej jest wskazane w przypadku ciężkich złamań, ucisku zakończeń nerwowych, paraliżu. Operacje są wykonywane następującymi metodami:

  1. Rekonstrukcja za pomocą specjalnych stabilizatorów lub wymiana fragmentów kości, uszkodzonych kręgów na sztuczne implanty.
  2. Wertebroplastyka to małoinwazyjna technika, która zwiększa gęstość uszkodzonego kręgu; wstrzykuje się do niego specjalny cement medyczny.
  3. Kyfoplastyka to niekompletna, mało traumatyczna operacja, która pozwala przywrócić normalną wysokość kręgów uszkodzonych przez uraz.

Cechy okresu rekonwalescencji i rehabilitacji

Proces rehabilitacji po złamaniu ma na celu przede wszystkim zapobieganie rozwojowi ewentualnych powikłań, odbudowę grup mięśniowych, więzadeł i ścięgien, aktywność fizyczną i koniecznie obejmuje fizjoterapię.

Po zdjęciu gipsu zaleca się gimnastykę. Zestaw ćwiczeń oraz stopień aktywności fizycznej dobiera lekarz indywidualnie dla pacjenta. Zwykle w pierwszym etapie zalecany jest specjalny kompleks gimnastyczny, który przywraca funkcjonalność grupy mięśniowej układu oddechowego i przewodu pokarmowego..

Ponadto opracowywany jest nowy zestaw ćwiczeń, który pomaga wzmocnić tkanki mięśniowe i przygotować je do aktywności fizycznej. Po 1,5-2 miesiącach możesz zacząć wykonywać specjalne ćwiczenia regeneracyjne, które wykonuje się w pozycji stojącej. Okres rekonwalescencji trwa średnio około 4-6 miesięcy.

Złamanie kompresyjne kręgosłupa lędźwiowego jest poważnym urazem, obarczonym rozwojem niebezpiecznych powikłań. Jednak terminowa, dobrze dobrana terapia pozwala uniknąć niekorzystnych skutków, doprowadzając do całkowitego przywrócenia czynności układu mięśniowo-szkieletowego i jakości życia pacjenta. Terapię przeprowadza się metodami zachowawczymi lub interwencją chirurgiczną, optymalną metodę leczenia dobiera się indywidualnie do konkretnego przypadku.

Złamanie kompresyjne lędźwi

Jednym z najgroźniejszych i najczęstszych urazów jest kompresyjne złamanie kręgosłupa lędźwiowego, uraz kręgosłupa, w którym jednocześnie dochodzi do naruszenia jednego lub 2-3 kręgów. To poważna choroba, która wymaga natychmiastowej diagnozy i leczenia, ponieważ proces patologiczny może wpływać na rdzeń kręgowy..

Mechanizm urazów uciskowych

Podobne zaburzenia rozwijają się w wyniku jednoczesnego działania i zgięcia kręgosłupa. Pod naciskiem kręg jest ściśnięty, zdeformowany, pojawiają się pęknięcia. Najczęściej uraz rozpoznaje się w odcinku piersiowym lub lędźwiowym kręgosłupa. Wśród cech takich złamań są:

  • Uszkodzenie klatki piersiowej. Najwyższe ciśnienie obserwuje się w okolicy 11 i 12 kręgu, które otrzymują znaczne uszkodzenia z powodu takich urazów.
  • Złamanie kompresyjne kręgu lędźwiowego. W tym segmencie pierwsze ogniwo jest uszkodzone, co prowadzi do naruszenia zakończeń nerwowych.

Nieco rzadziej, gdy podobna patologia rozwija się w szyjnej części ciała, może dojść do urazu w wyniku nieudanego upadku z wysokości, wypadku lub uderzenia w głowę.

Odmiany urazów kompresyjnych

Od stopnia urazu rozróżnia się kilka rodzajów urazów, z których każdy ma swoje własne charakterystyczne cechy..

Odmiany złamań kompresyjnych kręgosłupa lędźwiowego:

  • Naruszenie I stopnia. Kręg jest skrócony nie więcej niż o połowę.
  • Uszkodzenie II stopnia. Wysokość połączenia kręgowego jest kilkakrotnie zmniejszana.
  • Trauma III stopnia. Pierwotna wysokość kręgu zostaje skrócona o 1/3.

Złamania kompresyjne kręgosłupa lędźwiowego wyróżnia się nie tylko ciężkością urazu, ale także w zależności od braku lub obecności możliwych powikłań. Na tej podstawie urazy dzieli się na następujące typy:

  • Nieskomplikowane uszkodzenie. Głównym objawem są bolesne odczucia w zranionym obszarze. Na początkowym etapie rozwoju często nie można go zdiagnozować. W wyniku długotrwałego braku leczenia rozwija się osteochondroza lub zapalenie korzonków nerwowych..
  • Skomplikowana trauma. Oznaki złamania kręgosłupa lędźwiowego - ból, zaburzenia neurologiczne. Największym zagrożeniem dla człowieka są uszkodzenia, w których pojawiają się fragmenty kości, które mogą uszkodzić zakończenia nerwowe. Podobny stan rozwija się stopniowo i charakteryzuje się utratą wrażliwości kończyn, a następnie drętwieniem.

Ważny! Objawy kompresyjnego złamania kręgosłupa lędźwiowego wymagają natychmiastowej pomocy chirurga. W przypadku braku odpowiedniego leczenia uraz może prowadzić do rozwoju różnych powikłań..

Co może powodować patologię

Złamanie kompresyjne kręgów lędźwiowych bez wcześniejszego wywiadu zmusza do kompleksowej diagnostyki. Uraz może być spowodowany przez:

  • rozlana osteoporoza, rozwijająca się na tle zmian hormonalnych w okresie menopauzy u pacjentek;
  • wypłukiwanie wapnia z tkanki kostnej z powodu nadczynności przytarczyc;
  • modyfikacje dystroficzne, w wyniku nieskompensowanych zaburzeń układu hormonalnego lub przewlekłej niewydolności nerek;
  • rzadkie występowanie tkanki kostnej podczas przyjmowania niektórych leków (kortykosteroidy);
  • przerzuty guzów złośliwego pochodzenia o różnej lokalizacji;
  • gruźlica struktur kostnych;
  • chłoniaki, białaczki;
  • nowotwory osi kręgosłupa, łagodne i złośliwe.

Konsekwencje złamania kompresyjnego kręgosłupa lędźwiowego zależą od profesjonalizmu i szybkości udzielanej pomocy medycznej. Jeśli proces patologiczny można zatrzymać do czasu niepełnego lub całkowitego uszkodzenia rdzenia kręgowego, to po zespoleniu kości osoba będzie mogła prowadzić normalną aktywność po 6 miesiącach, roku.

Objawy stanu patologicznego

Kluczem do skutecznego leczenia choroby jest terminowość i poprawność diagnozy. Złamanie kręgosłupa lędźwiowego ma następujące objawy:

  • podczas ruchu pacjent odczuwa nieprzyjemny dyskomfort, może być nagły, ostry lub umiarkowany;
  • drętwienie kończyn dolnej części, ciało na tle osłabienia;
  • ból kręgosłupa, rozciągający się na całe plecy podczas wypróżniania, oddawanie moczu;
  • kulawizna w jednej nodze;
  • półomdlały;
  • utrata wrażliwości nóg jest głównym objawem uszkodzenia nerwu;
  • nagłe wymioty, nudności, osłabienie i zawroty głowy;
  • siniaki, otarcia w okolicy lokalizacji uszkodzeń.

Ważny! Dyskomfort może się różnić w zależności od przyczyny urazu i tego, które ogniwo zostało uszkodzone. W przypadku złamania kompresyjnego 4 i 5 kręgu odcinka lędźwiowego dyskomfort będzie obserwowany w okolicy łonowej. W przypadku uszkodzenia pierwszego, drugiego i trzeciego ogniwa skurcze mogą rozprzestrzeniać się na obie nogi i górną część. Najczęściej ranny jest pierwszy i piąty krąg.

Złamanie kręgów lędźwiowych

Schab składa się z pięciu segmentów, z których każdy może ulec uszkodzeniu. Czasami kontuzja dotyczy 2-3 ogniw, w niektórych przypadkach tylko jednego. Lokalizacja nieprzyjemnego dyskomfortu zależy od tego, który kręgosłup jest dotknięty..

W przypadku złamania kompresyjnego piątego i czwartego kręgu lędźwiowego ofiara skarży się na silny ból w pachwinie. Jeśli segmenty znajdujące się powyżej są uszkodzone, skurcze koncentrują się w dolnej części pleców, ale ze stopniowym rozprzestrzenianiem się na górną część ciała.

Złamania kompresyjne kręgosłupa w odcinku lędźwiowym:

Pierwsze ogniwo jest najbardziej wrażliwe, w przypadku kontuzji to właśnie ono ulega zniszczeniu. Jeśli stanowi patologicznemu nie towarzyszą różne powikłania, a terapia została rozpoczęta na czas, rokowanie dla pełnej rehabilitacji jest korzystne..

Pierwszy odcinek poddawany jest ciągłemu stresowi, aw przypadku urazów spowodowanych osteoporozą spada na niego przede wszystkim cały cios.

Drugie ogniwo jest uszkodzone trochę rzadziej niż pierwsze. Ale doświadcza prawie tego samego obciążenia. Kiedy ciało segmentu jest zmniejszone o ponad połowę, odnotowuje się niestabilność kręgu. Drugie ogniwo zostanie uszkodzone, co spowoduje niestabilność segmentową.

Złamanie kompresyjne 1 i 3 kręgu lędźwiowego wywoła nadmierną ruchliwość, co doprowadzi do destabilizacji dolnej i górnej części odcinka krzyżowego.

Trzeci segment jest mniej podatny na kontuzje, wynika to z jego lokalizacji. Najczęściej uszkadza go bezpośrednia ekspozycja. Leczenie złamania kompresyjnego kręgów III odcinka lędźwiowego odbywa się w warunkach szpitalnych.

W zależności od uszkodzenia może być wymagana operacja. Niewłaściwe leczenie może powodować niestabilność, spondylopatię i trwały dyskomfort.

Nazwa kontuzjiCharakterystyka uszkodzeń
Złamanie kompresyjne kręgu 1 kręgu lędźwiowego
Uraz kompresyjny drugiego odcinka lędźwiowego
Złamanie kompresyjne 3 odcinka lędźwiowego kręgosłupa
Uraz kompresyjny 4. odcinka lędźwiowegoUraz taki, jak złamanie kompresyjne trzeciego kręgu w odcinku lędźwiowym, jest dość rzadki. Często w jego ciele pojawiają się pęknięcia, czasem pęknięcia, które są wynikiem nadmiernego nacisku przy uszkodzeniu 2 i 3 segmentu.
Złamanie kompresyjne piątego kręguPiąte ogniwo znajduje się obok regionu sakralnego, łącząc się z jego podstawą. Uraz piątego segmentu odnotowuje się z ostrym upadkiem na pośladkach. Bolesne odczucia są zlokalizowane w okolicy lędźwiowej i często przechodzą w pachwinę.

Leczenie złamania kompresyjnego kręgosłupa lędźwiowego zależy od ciężkości urazu, charakteru uszkodzenia i jest przepisywane przez lekarza po kompleksowym badaniu i zapoznaniu się z historią choroby.

Metody diagnozowania stanu patologicznego

Złamanie kompresyjne 1 kręgu lędźwiowego wymaga leczenia, które lekarz może zalecić dopiero po zbadaniu pacjenta i wykonaniu serii zabiegów. Diagnoza urazu obejmuje:

  • RTG kręgosłupa (projekcja boczna, przednia) - w celu wykrycia naruszenia.
  • TK rdzenia kręgowego - pozwala szczegółowo zbadać struktury uszkodzonego odcinka. Równolegle z tomografią komputerową zaleca się mielografię w celu oceny stanu płynu mózgowo-rdzeniowego w uszkodzonym obszarze.
  • MRI - w celu zdiagnozowania obecności uszkodzonych włókien nerwowych w kręgosłupie.
  • Densytometria - przepisywana pacjentkom po 50 latach w celu szybkiego wykrycia osteoporozy.
  • Badanie przez neurologa - w celu sprawdzenia funkcjonowania zakończeń nerwowych, płynu mózgowo-rdzeniowego i włókien obwodowych.

Ważny! Na podstawie wyników diagnozy złamania kompresyjnego kręgosłupa lędźwiowego leczenie przeprowadza się w domu oraz w szpitalu. Najważniejsze jest, aby w odpowiednim czasie ustalić istnienie problemu..

Pierwsza pomoc w stanie patologicznym

Po urazie pacjent zostaje przyjęty do szpitala. Podczas transportu należy spełnić wszystkie warunki, dlatego dzwoniąc po zespół pogotowia ratunkowego należy skonsultować się z dyspozytorem, jak leżeć w przypadku złamania kręgosłupa.

Pierwsza pomoc w przypadku wystąpienia stanu patologicznego:

  • pacjent jest ostrożnie układany na sztywnych noszach lub tarczy, aby zapobiec przemieszczaniu się uszkodzonych segmentów;
  • złamanie kręgów lędźwiowych jest umieszczone w gorsecie w celu niezawodnego zamocowania podczas transportu ofiary;
  • przeprowadzić diagnostykę z testem wrażliwości;
  • w przypadku wstrząsu rdzeniowego lub bolesnego wykonuje się przeciwwstrząsową terapię przeciwbólową.

Złamanie kompresyjne kręgosłupa lędźwiowego ma charakterystyczne objawy, po wykryciu których należy pilnie skonsultować się z lekarzem i poddać się badaniu. Wynik leczenia zależy od terminowości diagnozy..

Kompleksowa terapia urazów kręgosłupa

Bolesne odczucia są pierwszym sygnałem do rozwoju stanu patologicznego, jeśli występuje, który wymaga pilnej wizyty u lekarza i rozpoczęcia leczenia kompresyjnego złamania kręgu. Biorąc pod uwagę stopień urazu, brak lub obecność powikłań podejmuje się decyzję o prowadzeniu terapii techniką zachowawczą lub radykalną interwencją.

Leczenie urazów kręgosłupa bez operacji

Ta opcja jest najczęściej stosowana przez lekarzy w celu szybkiego wyeliminowania skutków złamania kompresyjnego kręgu lędźwiowego. To jedna z najskuteczniejszych metod kompleksowej terapii, w tym przyjmowania leków, ograniczania aktywności fizycznej..

Ważny! Złamanie kręgosłupa wymaga leczenia, wtedy konsekwencje będą łagodniejsze. Ogólnie terapia pod nadzorem lekarza w celu monitorowania jej skuteczności może trwać do 3 miesięcy..

Konserwatywna technika obejmuje następujące procedury:

Przywrócenie kontuzji stawów pozwoli na przestrzeganie zaleceń lekarza, które polegają na ograniczeniu ruchów, skróceniu czasu spędzanego w pozycji stojącej lub siedzącej, uniknięciu nadmiernych obciążeń.

Po 50 latach należy obserwować leżenie w łóżku. Naruszenie tych zaleceń ze złamaniem pierwszego kręgu lędźwiowego ma konsekwencje, takie jak paraliż.

Zakotwiczenie kręgosłupa w określonej pozycji może przyspieszyć powrót do zdrowia po złamaniu kręgosłupa lędźwiowego.

Do tych celów stosuje się gorset mocujący, wykonany specjalnie dla ofiary, za pomocą którego ciało otrzymuje pożądaną pozycję, obciążenie osiowe jest neutralizowane.

Leczenie ma na celu wyeliminowanie urazu kręgosłupa i przywrócenie integralności uszkodzonych segmentów. Poprzez małe nakłucie skóry do ofiary wprowadza się metalowy pręt, przez który wstrzykuje się specjalny płyn w celu zwiększenia wytrzymałości tkanki kostnej.

Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym, pod kontrolą RTG i trwa około godziny. Podczas stosowania wertebroplastyki objawy złamania kompresyjnego w odcinku lędźwiowym znikają po kilku godzinach.

Celem techniki jest częściowe lub całkowite przywrócenie wysokości uszkodzonego segmentu, eliminacja przemieszczenia. Terapię złamania kompresyjnego pierwszego kręgu lędźwiowego przeprowadza się z zastosowaniem środka miejscowo znieczulającego.

Istota zabiegu polega na kilku niewielkich nacięciach w skórze, mających na celu wprowadzenie balonu w korpus uszkodzonego segmentu. Aby przywrócić wymaganą wysokość, napompowuje się ją do wymaganej wartości, a następnie wstrzykuje się cement kostny, który zapewnia prawidłowe ustalenie wielkości i położenia uszkodzonego ogniwa.

Złamanie kompresyjne kręgosłupa lędźwiowego ma różne konsekwencje w zależności od stopnia i charakteru zespołu. Leczenie zachowawcze ma na celu ich wyeliminowanie i uśmierzenie bólu..

Chirurgiczne leczenie urazów

Nie zawsze konserwatywna technika pozwala osiągnąć pożądany rezultat. W związku z tym specjalistów interesuje zarówno samo złamanie kompresyjne kręgosłupa, jego leczenie i konsekwencje, jak i bardziej radykalne metody interwencji..

Operacja jest zalecana ze względów medycznych:

  • wykryto niestabilne uszkodzenie;
  • znaleziono dużą liczbę fragmentów kości;
  • terapia oszczędzająca nie przynosi pożądanego efektu;
  • fragmenty odcinka kolidują z płynem mózgowo-rdzeniowym.

Interwencja chirurgiczna w przypadku złamania kompresyjnego pierwszego kręgosłupa może być wykonana na odcinku przednim i tylnym. W przypadku tego rodzaju urazów wykonywane są następujące operacje:

  • spondylodesis - połączenie łączy;
  • resekcja segmentowa z wymianą sztucznego kręgu;
  • stabilizacja niestabilnego ogniwa za pomocą klatki;
  • mocowanie transpedikularne za pomocą śrub lub płytek;
  • przybliżenie kręgów kolczastych za pomocą łącznika;
  • osteosynteza z zewnętrznymi urządzeniami utrwalającymi.

Potrzeba radykalnej techniki złamania kompresyjnego 1 kręgosłupa lędźwiowego często niepokoi ofiary, ale operacja wykonana przez wykwalifikowanego specjalistę pomoże zmniejszyć prawdopodobieństwo poważnych powikłań. Chirurg decyduje, czy zastosować tę technikę..

Ważny! Odpowiednia rehabilitacja po złamaniu kręgosłupa lędźwiowego pozwoli szybko przejść na normalny tryb życia, pełną aktywność fizyczną.

Możliwe konsekwencje stanu patologicznego

Złamania kompresyjne kręgosłupa piersiowego i lędźwiowego mogą powodować różne powikłania. W przypadku braku odpowiedniego leczenia ofiara często ma następujące objawy:

  • niestabilność uszkodzonych segmentów;
  • zwężenie kanału kręgowego;
  • zaburzenia neurologiczne;
  • złamanie kompresyjne kręgu lędźwiowego i jego konsekwencje mogą powodować zapalenie korzonków nerwowych, osteochondrozę (przy stałym nacisku z uszkodzonego odcinka);
  • skrzywienie kręgosłupa;
  • porażenie, niedowład kończyn (jeśli złamanie kompresyjne kręgu lędźwiowego powoduje konsekwencje, takie jak stały nacisk na płyn mózgowo-rdzeniowy).

Najczęstsze urazy są w okolicy szyi (uszkodzenie 4, 5 i 6 segmentu), otrzymywane przez nurków z silnym uderzeniem. W rezultacie ofiara może doświadczyć niestabilności kręgów. Najbardziej niebezpiecznym powikłaniem stanu patologicznego jest śmierć.

Ile czasu potrzeba na całkowite wyzdrowienie

Złamanie kręgosłupa lędźwiowego wymaga leczenia w domu, aw niektórych sytuacjach w warunkach szpitalnych. Okres rehabilitacji zależy od stopnia uszkodzenia i miejsca jego lokalizacji. Terapia choroby zwykle zajmuje dużo czasu..

Istnieje kilka grup rekonwalescencji, które określają czas trwania leczenia i okres rehabilitacji:

  • Pierwsza to łagodne złamanie kompresyjne kręgosłupa I kręgu, które nie upośledza jego głównych funkcji. Okres rehabilitacji wynosi około 8 miesięcy.
  • Drugi to kompresyjne złamanie kręgosłupa odcinka krzyżowego, któremu towarzyszy ciężki lub umiarkowany uraz. Wyzdrowienie ofiary może zająć nawet rok.
  • Trzeci to uszkodzenie górnego lub szyjnego odcinka piersiowego na tle ciężkiego uszkodzenia rdzenia kręgowego. Rehabilitacja zajmie około 1,5 roku. W niektórych sytuacjach konieczna będzie operacja, po której pacjent będzie musiał wyzdrowieć przez kolejne 2 lata.

Złamanie kompresyjne kręgu lędźwiowego i jego następstwa u ofiar w różnym wieku mają swój specyficzny charakter. W zależności od ciężkości urazu, ogólnego stanu pacjenta, zaleca się odpowiednie leczenie.

Podstawowe techniki rehabilitacyjne

Aby pierwszy kręg lędźwiowy po złamaniu nie spowodował poważnych konsekwencji dla poszkodowanego, konieczne jest odpowiednie wyleczenie. Celem rehabilitacji jest powrót do normalnej aktywności fizycznej i zwiększenie elastyczności kontuzjowanych struktur..

Rehabilitacja obejmuje masaż, fizjoterapię, symulację prądem elektrycznym. Pod koniec terapii lekarz może przepisać zestaw ćwiczeń. Wykonywane są w domu lub w ośrodku pod okiem instruktorów.

W przypadku złamania kręgosłupa lędźwiowego powrót do zdrowia ma na celu wzmocnienie struktur kostnych. Cel ćwiczenia:

  • przywrócić funkcje przewodu pokarmowego, naczyń krwionośnych, serca, oddychania;
  • wzmocnić mięśnie;
  • przygotować kręgosłup do obciążeń w pozycji wyprostowanej.

Ważny! Złamanie kompresyjne kręgosłupa lędźwiowego ma różne objawy, które czasami można zidentyfikować dopiero po rozpoznaniu. Uraz może powodować negatywne konsekwencje dla osoby, pod warunkiem braku terminowego, kompleksowego leczenia.

Kompleksowa terapia i rehabilitacja obejmuje prawidłowe odżywianie. Z diety należy wykluczyć alkohol, kawę, herbatę, napoje gazowane, tłuste potrawy. Pacjent powinien spożywać jak najwięcej produktów zawierających wapń, kwas foliowy, substancje użyteczne z grupy B - pomogą one szybko odbudować tkankę kostną, wyeliminować oznaki kompresyjnego złamania kręgosłupa lędźwiowego.

Zapobieganie stanowi patologicznemu

Aby zapobiec złamaniom kręgów lędźwiowych i ich objawom, należy przestrzegać pewnych zaleceń. Przestrzeganie prostych zasad pomoże chronić przed różnymi urazami:

  • włączyć do menu potrawy bogate w wapń: orzechy, pomidory, śmietanę, nabiał, banany, zboża i zioła;
  • spacerować przy dobrej pogodzie, spożywać pokarmy zawierające dobroczynną substancję D i cynk (sezam, białko i żółtko jaja, wątroba, owoce morza, rośliny strączkowe);
  • wzmacniać tkankę kostną poprzez aktywność fizyczną: bieganie, aerobik, taniec, pływanie;
  • po 50 latach przechodzić coroczny egzamin;
  • wykluczyć napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe;
  • zminimalizuj spożycie kawy, sody, majonezu, margaryny i czarnej nasyconej herbaty.

Pacjenci w podeszłym wieku, objawy złamania kręgu lędźwiowego powinny być natychmiast ostrzeżone, tylko wczesna diagnoza i odpowiednie leczenie mogą zminimalizować rozwój ciężkich powikłań.

Urazy kręgosłupa to jedne z najgroźniejszych stanów patologicznych, których często nie da się zidentyfikować na podstawie obrazu klinicznego. Diagnozę można postawić dopiero po kompleksowym badaniu.

W przypadku opóźnionej terapii istnieje ryzyko, że leczenie zachowawcze nie przyniesie pożądanego rezultatu, wtedy będziesz musiał skorzystać z radykalnej interwencji, która może poważnie uszkodzić kręgosłup. Najlepiej nie doprowadzać do takiego stanu i przy pierwszych oznakach zespołu skonsultować się z lekarzem.




Metoda leczeniaCharakterystyka metody
Ulga w silnym bóluAby wyeliminować nieprzyjemny dyskomfort, przepisuje się określoną grupę leków.
Ograniczanie nadmiernej aktywności
Utrwalenie
Wertebroplastyka
Kyfoplastyka