Główny

Neurologia

Guz rdzenia kręgowego: objawy, rozpoznanie, leczenie

Guz rdzenia kręgowego to guz zlokalizowany w okolicy rdzenia kręgowego. Guz może być łagodny lub złośliwy. Ta podstępna choroba może wykazywać oznaki innych chorób lub nawet pozostać niewidoczna, dopóki guz nie osiągnie znacznych rozmiarów. Objawy guza rdzenia kręgowego są bardzo zróżnicowane, co wiąże się z umiejscowieniem guza, charakterem i tempem jego wzrostu oraz cechami budowy histologicznej. Najbardziej pouczającą metodą diagnozowania guzów rdzenia kręgowego jest obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI) ze wzmocnieniem kontrastowym. Główną metodą leczenia guzów rdzenia kręgowego jest ich chirurgiczne usunięcie, jednak w kompleksie można zastosować zarówno chemioterapię, jak i radioterapię. Artykuł zawiera podstawowe informacje o rodzajach, objawach, metodach diagnostyki i leczenia guzów rdzenia kręgowego..

Według statystyk guzy rdzenia kręgowego stanowią 10% całkowitej liczby guzów ośrodkowego układu nerwowego.

Co to są guzy rdzenia kręgowego??

Istnieje kilka sposobów klasyfikacji guzów rdzenia kręgowego. Wszystkie opierają się na innych zasadach i mają swoje znaczenie w zakresie diagnozy i leczenia..

Przede wszystkim wszystkie guzy rdzenia kręgowego dzielą się na:

  • pierwotne: gdy komórki nowotworowe ze względu na ich pochodzenie są w rzeczywistości komórkami nerwowymi lub komórkami opon mózgowych;
  • wtórne: gdy guz zlokalizowany jest tylko w okolicy rdzenia kręgowego i sam jest procesem przerzutowym, czyli jest „potomkiem” guza o innej lokalizacji.

W odniesieniu do samego rdzenia kręgowego guzami mogą być:

  • śródrdzeniowy (śródmózgowy): stanowi 20% wszystkich guzów rdzenia kręgowego. Znajdują się bezpośrednio w grubości rdzenia kręgowego i zwykle składają się z komórek rdzenia kręgowego;
  • pozaszpikowe (pozamózgowe): stanowią 80% wszystkich guzów rdzenia kręgowego. Powstają z pochewek nerwów, z korzeni i pobliskich tkanek. Znajdują się bezpośrednio w pobliżu rdzenia kręgowego i mogą w nim wrastać.

Z kolei guzy pozaszpikowe dzielą się na:

  • podtwardówkowe (śródoponowe): zlokalizowane pomiędzy oponą twardą a substancją mózgową;
  • zewnątrzoponowe (zewnątrzoponowe): zlokalizowane pomiędzy oponą twardą a kręgosłupem;
  • podoponowe (wewnątrzoponowe): kiełkowanie w obu kierunkach względem opony twardej.

W odniesieniu do kręgosłupa (kanału kręgowego) guzami mogą być:

  • śródkręgowy: znajduje się wewnątrz kanału;
  • pozakręgowe: wyrastające poza kanał;
  • pozakręgowe (guzy typu klepsydry): połowa guza znajduje się wewnątrz kanału, druga na zewnątrz.

Wzdłuż rdzenia kręgowego znajdują się:

  • guzy czaszkowo-rdzeniowe (rozprzestrzeniające się z jamy czaszki do rdzenia kręgowego lub w przeciwnym kierunku);
  • guzy kręgosłupa szyjnego;
  • guzy w okolicy klatki piersiowej;
  • guzy okolicy lędźwiowo-krzyżowej;
  • guzy stożkowe (dolne odcinki krzyżowe i kości ogonowe);
  • guzy ogona końskiego (korzenie czterech dolnych odcinków lędźwiowych, pięciu odcinków krzyżowych i kości ogonowej).

Ze względu na budowę histologiczną wyróżnia się oponiaki, nerwiaki, nerwiaki, naczyniaki, naczyniaki krwionośne, wyściółczaki, mięsaki, skąpodrzewiaki, rdzeniaki, gwiaździaki, tłuszczaki, perlaki, dermoidy, guzy naskórkowe, potworniaki. Najczęstsze z tej listy to oponiaki (śródbłoniaki pajęczynówki) i nerwiaki. Guzy przerzutowe są najczęściej córkami w stosunku do guzów piersi, płuc, prostaty, nerek i kości.

Objawy guza rdzenia kręgowego

Guz rdzenia kręgowego to dodatkowa tkanka, która powstaje w miejscu, w którym już coś jest: korzeń nerwu, pochewka, naczynie, komórki nerwowe. Dlatego, gdy pojawia się guz rdzenia kręgowego, funkcje tych formacji, które są poddawane kompresji, zaczynają cierpieć. To objawia się różnymi objawami..

Każdy guz rdzenia kręgowego charakteryzuje się postępującym przebiegiem. Szybkość progresji zależy od kilku czynników, w tym lokalizacji guza, kierunku wzrostu i stopnia złośliwości. Nie można powiedzieć, że pojedynczy objaw wskazuje na obecność guza rdzenia kręgowego. Wszystkie objawy należy ocenić kompleksowo, tylko w takim przypadku możliwe będzie uniknięcie błędnej diagnozy.

Wszystkie objawy guza rdzenia kręgowego są zwykle podzielone na kilka grup:

  • objawy korzeniowo-oponowe (występują z powodu ucisku korzeni nerwowych i błon rdzenia kręgowego);
  • zaburzenia segmentalne (wynik ucisku poszczególnych odcinków rdzenia kręgowego);
  • zaburzenia przewodzenia (konsekwencja ucisku na przewodniki nerwowe, które tworzą istotę białą rdzenia kręgowego w postaci podłużnych sznurów).

Objawy pochewki korzeniowej

Objawy te pojawiają się najpierw w guzach pozaszpikowych, a ostatnio w guzach śródrdzeniowych..

Korzenie nerwowe są przednie i tylne. Korzenie przednie są uważane za ruchowe, tylne są wrażliwe. W zależności od tego, który korzeń jest zaangażowany w proces, pojawia się ta symptomatologia. Ponadto istnieją dwie fazy uszkodzenia korzeni:

  • faza podrażnienia (kiedy korzeń nie jest jeszcze mocno ściśnięty i jego ukrwienie nie jest zakłócone);
  • faza utraty (kiedy kompresja osiąga znaczny stopień i nie może spełniać swoich funkcji).

Faza podrażnienia wrażliwego korzenia charakteryzuje się bólem, który może rozprzestrzenić się na całą strefę unerwienia korzenia, to znaczy można go odczuć nie tylko w miejscu podrażnienia, ale także na odległość. W przypadku guzów pozaszpikowych ból nasila się w pozycji leżącej, ponieważ w ten sposób korzeń jest jeszcze bardziej narażony na działanie guza, a zmniejsza się w pozycji stojącej. Ból nie musi być stały, a może trwać od kilku minut do kilku godzin. Nasilenie bólu jest charakterystyczne, gdy głowa jest pochylona do przodu, co nazywa się objawem „pochylania się”. Ból wzrasta również wraz z uciskiem (stukaniem) w wyrostek kolczasty kręgu na poziomie guza.

Również fazie podrażnienia wrażliwego korzenia towarzyszy zwiększona wrażliwość w obszarze jego unerwienia (np. Prosty dotyk odczuwalny jest jako ból) oraz występowanie parestezji. Parestezje to nieprzyjemne mimowolne mrowienie, drętwienie, pełzanie, pieczenie i podobne zjawiska..

Faza utraty wrażliwego korzenia charakteryzuje się zmniejszeniem wrażliwości, a następnie jego całkowitym brakiem. Na przykład osoba przestaje odczuwać dotyk na skórze, aby złapać różnicę między zimnym a gorącym przedmiotem po nałożeniu na skórę.

Faza stymulacji korzenia ruchowego charakteryzuje się wzrostem odruchów, które zamykają się na poziomie lokalizacji guza. Może to sprawdzić i ocenić tylko lekarz. Z kolei faza utraty objawia się spadkiem, a następnie utratą odpowiednich odruchów.

Oprócz opisanych powyżej objawów korzeniowych, przy guzach rdzenia kręgowego można również zaobserwować tzw. Objawy oponowe. Na przykład symptom „szoku alkoholowego”. Jest to następujące. Uciskając żyły szyjne w szyi, pojawia się lub nasila się ból korzeniowy przez kilka sekund. Dzieje się tak, ponieważ gdy żyły szyjne są ściśnięte, wypływ krwi z mózgu pogarsza się. W rezultacie wzrasta ciśnienie wewnątrzczaszkowe, czyli ciśnienie w przestrzeni podpajęczynówkowej. Płyn mózgowo-rdzeniowy spływa do rdzenia kręgowego (wzdłuż gradientu ciśnienia) i niejako „wypycha” guz, czemu towarzyszy napięcie korzenia nerwu i zwiększony ból. W podobny sposób ból może się nasilać podczas kaszlu i wysiłku.

Segmentowe naruszenia

Każdy odcinek rdzenia kręgowego odpowiada za oddzielny obszar skóry, część narządów wewnętrznych (lub narząd) i niektóre mięśnie. Lekarz dokładnie zna związek poszczególnych segmentów ze strukturami unerwionymi.

Jeśli guz rdzenia kręgowego dotyka (ściska) niektóre segmenty, dochodzi do zaburzeń czynności narządów wewnętrznych, mięśni i zmian wrażliwości w niektórych obszarach skóry. Rejestrując zmiany we wszystkich tych strukturach i porównując je, lekarz może określić lokalizację guza w rdzeniu kręgowym..

Każdy odcinek rdzenia kręgowego ma rogi przednie i tylne, a niektóre mają również rogi boczne. Wraz z porażką tylnych rogów dochodzi do zaburzeń czucia o innym charakterze (na przykład utrata wrażliwości na ból, uczucie dotyku, zimna i ciepła w oddzielnej części ciała). W przypadku uszkodzenia rogu przedniego dochodzi do utraty (osłabienia) odruchów, mogą wystąpić mimowolne drgania mięśni (tylko w tych grupach mięśni, które są unerwione przez dotknięty segment), az czasem dochodzi do utraty masy takich mięśni i spadku ich siły (niedowład) i napięcia. Należy to właściwie zrozumieć: jeśli odruchy danej osoby są zmniejszone, a drgania mięśni występują w całym ciele, to z pewnością nie są to objawy guza rdzenia kręgowego. Ale jeśli zmiany te zachodzą lokalnie, a ich unerwienie segmentowe zbiega się, to w tym przypadku warto pomyśleć o możliwym procesie nowotworowym w rdzeniu kręgowym.

Kiedy boczne rogi są ściśnięte, pojawiają się zaburzenia wegetatywne. W takim przypadku odżywianie (trofizm) tkanek jest zaburzone, co objawia się zmianą temperatury skóry, jej koloru, poceniem się lub odwrotnie, suchą skórą, łuszczeniem. Ponownie, zmiany te zachodzą tylko w odpowiednim obszarze skóry, za który odpowiedzialny jest dotknięty segment. Ponadto w niektórych rogach bocznych znajdują się specyficzne autonomiczne ośrodki odpowiedzialne za pracę poszczególnych narządów (np. Serce, pęcherz). Ich kompresja przejawia się określonymi objawami. Na przykład wystąpieniu guza w okolicy 8 odcinka szyjnego i 1 odcinka piersiowego towarzyszy rozwój opadania powieki górnej, zwężenie źrenicy i cofnięcie się do gałki ocznej (zespół Claude-Bernarda-Hornera), a powstanie w okolicy stożka mózgowego powoduje zaburzenia oddawania moczu i defekacji (występuje nietrzymanie moczu i stolca).

Naruszenia przewodzenia

Przewodniki nerwowe biegnące wzdłuż całego rdzenia kręgowego niosą różnorodne informacje: zarówno wznoszące się, jak i opadające. Każdy z przewodników ma wyraźne położenie, na przykład zstępujące przewodniki przechodzą w bocznych linkach (słupkach), przenosząc impulsy z mózgu do mięśni w celu ich skurczu. W zależności od lokalizacji guza rdzenia kręgowego występują pewne objawy.

Wraz z rozwojem guzów rdzenia kręgowego, w związku z jego strukturą, obserwuje się następującą cechę rozwoju przewodzących zaburzeń czucia. Guz pozaszpikowy charakteryzuje się tzw. Typem wstępującym zaburzeń wrażliwości, czyli wraz ze wzrostem guza granica zaburzeń wrażliwości rozszerza się ku górze. Początkowo naruszenia dotyczą nóg, a następnie przechodzą do miednicy, klatki piersiowej, ramion i tak dalej. W przypadku guzów śródrdzeniowych obserwuje się zstępujący typ zaburzenia wrażliwości: granica rozciąga się od góry do dołu. Pierwsze naruszenia w tym przypadku odpowiadają segmentowi, w którym znajduje się guz, a następnie przechwytują dolne części tułowia i kończyn.

Kiedy guz uciska ścieżki motoryczne, które niosą informacje dla mięśni, dochodzi do niedowładu z jednoczesnym wzrostem napięcia mięśniowego i odruchów oraz pojawiają się objawy patologiczne stopy (nadgarstek dłoni) (objaw Babińskiego i inne).

W miarę wzrostu guza przewodniki przenoszące informacje do ośrodków oddawania moczu i kału mogą zostać ściśnięte. W takim przypadku najpierw pojawia się imperatywna potrzeba oddania moczu (wypróżnienia). Słowo „imperatyw” oznacza, że ​​wymagają one natychmiastowej satysfakcji, w przeciwnym razie pacjent może nie być w stanie zatrzymać moczu (kału). Stopniowo zaburzenia te osiągają stopień całkowitego nietrzymania moczu i stolca..

Ogólnie rzecz biorąc, guz rdzenia kręgowego objawia się jako połączenie powyższych objawów. Rzeczywiście, na poziomie, na którym powstał guz, zarówno aparat odcinkowy, jak i przewodzący są jednocześnie uciskane. Dlatego znaki zawsze łączą naruszenia różnych systemów. Diagnostyka wymaga od lekarza maksymalizacji i dokładnego uwzględnienia wszystkich dostępnych objawów.

Gdy guz rośnie, zaczyna ściskać połowę rdzenia kręgowego (w poprzek), a następnie pojawia się obraz całkowitego poprzecznego ucisku. Ucisk połowy rdzenia kręgowego nazywany jest zespołem Browna-Séquarda. W zespole tym po stronie guza następuje spadek siły mięśni kończyny (kończyn), dochodzi do utraty czucia stawowo-mięśniowego i wrażliwości na wibracje, a po przeciwnej stronie zanika ból i wrażliwość na temperaturę. Oto taki rodzaj przecięcia objawów, pomimo jednostronnej lokalizacji guza. Całkowity ucisk poprzeczny charakteryzuje się obustronnym niedowładem (porażeniem) kończyn dolnych lub wszystkich czterech kończyn z jednoczesną utratą w nich wszystkich rodzajów wrażliwości, dysfunkcją narządów miednicy.

Diagnostyka

Guzy rdzenia kręgowego są trudne do zdiagnozowania na wczesnym etapie ich rozwoju. Wynika to z niespecyficzności objawów, które objawia się guzem na początku jego powstawania. Dlatego w diagnostyce guzów rdzenia kręgowego stosuje się szereg metod, aby postawić prawidłową diagnozę. Oprócz dokładnego badania neurologicznego, najbardziej pouczające metody obejmują:

  • obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI) i tomografia komputerowa (CT). Dokładniejsze jest przeprowadzenie badania z kontrastem dożylnym. Metody te pozwalają dokładnie określić lokalizację guza, co jest ważne w leczeniu chirurgicznym;
  • diagnostyka radionuklidów. Metoda polega na wprowadzeniu do organizmu radiofarmaceutyków, które w różny sposób kumulują się w tkankach nowotworowych i normalnych tkankach.

W niektórych przypadkach wykonuje się nakłucie lędźwiowe za pomocą testów CSF i badania powstałego płynu mózgowo-rdzeniowego. Testy alkoholowe mogą wykryć naruszenia drożności przestrzeni podpajęczynówkowej w rdzeniu kręgowym. Jest ich kilka rodzajów. Jednym z nich jest kilkusekundowy ucisk żył szyjnych z utrwaleniem późniejszego wzrostu ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego. Podczas badania płynu mózgowo-rdzeniowego guza rdzenia kręgowego stwierdza się wzrost zawartości białka, a im niższy guz, tym wyższy poziom białka. Czasami możliwe jest nawet wykrycie komórek nowotworowych podczas badania płynu mózgowo-rdzeniowego pod mikroskopem..

Nawet w diagnostyce guzów rdzenia kręgowego można zastosować spondylografię (zdjęcia rentgenowskie), mielografię (wprowadzenie środka kontrastowego do przestrzeni płynu mózgowo-rdzeniowego). Jednak w ostatnich latach metody te są coraz rzadziej wykorzystywane w związku z pojawiającymi się bardziej informacyjnymi i mniej inwazyjnymi metodami (MRI i CT).

Leczenie

Jedynym skutecznym sposobem leczenia guza rdzenia kręgowego jest jego chirurgiczne usunięcie. Pełne wyleczenie jest najbardziej prawdopodobne w przypadku wczesnej diagnozy, łagodnego charakteru, niewielkich rozmiarów guza, z jasno określonymi granicami. Nowotwory złośliwe mają gorsze rokowanie.

Jeśli guz jest duży i rozprzestrzenia się na znaczną odległość wzdłuż rdzenia kręgowego, jego całkowite usunięcie jest prawie niemożliwe. W takich przypadkach starają się wyciąć jak najwięcej tkanki guza, jednocześnie minimalizując wpływ na sam mózg i kręgosłup.

Leczenie operacyjne nie jest uzasadnione tylko w przypadku wielu guzów przerzutowych.

Aby zapewnić techniczny dostęp do rdzenia kręgowego, najczęściej konieczne jest usunięcie wyrostków kolczystych i łuków kręgowych (jeśli operacja wymaga dostępu tylnego). Nazywa się to laminektomią. Jeśli trzeba usunąć więcej niż 2-3 łuki kręgowe, to pod koniec operacji kręgosłup stabilizuje się metalowymi płytkami, aby zachować jego funkcję podporową. Dlatego tak cenne są MRI czy CT, pozwalające na dokładne określenie lokalizacji guza, czyli zaplanowanie dostępu do niego z minimalnymi konsekwencjami dla pacjenta..

Aby zbliżyć się do guzów zlokalizowanych na przedniej powierzchni rdzenia kręgowego, należy zastosować podejście przednie, od klatki piersiowej lub jamy brzusznej. W niektórych przypadkach guzów typu klepsydra konieczne jest połączenie dostępu przedniego i tylnego w celu radykalnego usunięcia guza.

W przypadku guzów złośliwych oprócz leczenia operacyjnego pacjentowi poddaje się radioterapię (w tym za pomocą radioterapii stereotaktycznej) i chemioterapię. W tym przypadku leczenie jest wykonywane wspólnie przez neurochirurgów z onkologami..

W okresie pooperacyjnym pacjenci wymagają leczenia, aby przywrócić dopływ krwi do rdzenia kręgowego. Pokazano również fizjoterapię i masaż kończyn. Szczególną rolę odgrywa staranna pielęgnacja i zapobieganie odleżynom.

Problem guzów rdzenia kręgowego, z uwagi na ogólnoświatową tendencję do rozwoju nowotworów w ogóle, jest bardzo pilny. Ta zdradziecka choroba może pozostać nierozpoznana przez długi czas i nie dawać żywych objawów klinicznych. A gdy pojawiają się objawy, które zmuszają pacjenta do szukania pomocy medycznej, guz osiągnął już znaczne rozmiary, co komplikuje proces leczenia. Uważaj na swoje zdrowie i skonsultuj się z lekarzem nawet w przypadku drobnych zmian!

Dlaczego pojawia się guz rdzenia kręgowego i dlaczego jest niebezpieczny??

W praktyce onkologicznej i neurologicznej często spotyka się chorobę, taką jak guz rdzenia kręgowego. W przypadku przedwczesnego leczenia patologia ta prowadzi do dysfunkcji narządów miednicy, zaburzeń czucia i ruchu. Choroba wymaga radykalnego leczenia. Leki są nieskuteczne. Najbardziej niebezpieczne są nowotwory złośliwe.

  • 1. Istota patologii
  • 2. Ogólne objawy kliniczne
  • 3. Objawy w zależności od lokalizacji
  • 4. Jak manifestują się nowotwory złośliwe?
  • 5. Taktyka badań i leczenia

Centralny układ nerwowy człowieka jest tworzony przez rdzeń kręgowy i mózg. Pierwsza znajduje się w kanale kręgowym. Rdzeń kręgowy pokryty jest miękkimi, pajęczynowymi i twardymi błonami. Trunek znajduje się w środku. Sam mózg składa się z istoty szarej i białej. Guz jest łagodnym lub złośliwym nowotworem charakteryzującym się obecnością atypowych komórek.

Najczęściej patologię rozpoznaje się u osób w wieku 30-50 lat. Czasami guzy występują u dzieci. W ogólnej strukturze nowotworów ośrodkowego układu nerwowego ten typ stanowi do 12% przypadków. Najczęściej guz jest zlokalizowany poza rdzeniem kręgowym. W procesie zaangażowane są następujące struktury:

  • naczynia krwionośne;
  • tkanka tłuszczowa;
  • muszla;
  • korzenie.

Znane są następujące typy guzów:

  • pozaszpikowe i śródrdzeniowe;
  • łagodne i złośliwe;
  • pierwotne i przerzutowe;
  • podtwardówkowe i zewnątrzoponowe.

Nowotwory zlokalizowane pod twardym rdzeniem kręgowym są mniej niebezpieczne. Prawie wszystkie z nich są łagodne. Najczęściej wykrywane oponiaki, nerwiaki, tłuszczaki, chłoniaki, nerwiakowłókniaki, nerwiaki zarodkowe, szpiczaki, chrzęstniakomięsaki, glejaki.

Czasami wykrywa się raka rdzenia kręgowego. Jest to guz charakteryzujący się agresywnym (złośliwym) przebiegiem. Daje przerzuty do innych narządów i nie reaguje na terapię w późniejszych etapach. Nowotwory śródrdzeniowe są zlokalizowane w samej substancji mózgu. Należą do nich gwiaździaki i wyściółczaki. Dokładne przyczyny rozwoju choroby nie zostały ustalone..

Gdy obecny jest guz rdzenia kręgowego, objawy są określane przez jego rozmiar, typ i lokalizację. U osób chorych występują zespoły korzeniowe, przewodnictwa i segmentalne. Objawy mogą nie występować przez kilka lat. Wyjaśnia to powolny wzrost niektórych guzów. Mielopatia kompresyjna rozwija się we wczesnych stadiach.

Jest to stan, w którym rdzeń kręgowy jest ściśnięty. Przy ucisku szyi możliwe są następujące objawy:

  • tępy ból kończyn górnych, szyi i głowy;
  • naruszenie wrażliwości (parestezja);
  • zmniejszone napięcie mięśniowe;
  • słabość.

Czasami pojawiają się objawy móżdżku. Należą do nich zaburzenia chodu, trudności w poruszaniu się i drżenie. Znacznie rzadziej rozwija się mielopatia w okolicy klatki piersiowej. Dzięki niemu wzrasta napięcie mięśni nóg i zaburzona jest wrażliwość w górnej połowie ciała. Ucisk rdzenia kręgowego w okolicy lędźwiowej objawia się bólem pośladków i ud.

Zespół korzeniowy z guzami rozwija się w późniejszych stadiach. Jest to spowodowane ściskaniem nie samego mózgu, ale wychodzących nerwów. Ból ma następujące charakterystyczne cechy:

  • wzrasta wraz z aktywnymi ruchami, kaszlem, kichaniem i wysiłkiem;
  • staje się bardziej intensywny w pozycji leżącej;
  • zmniejsza się w pozycji siedzącej;
  • w połączeniu z zaburzeniami wrażliwości;
  • kłucie lub strzelanie;
  • rozprzestrzenia się od pleców do kończyn.

Niektórzy ludzie odczuwają lokalne ciepło. Ten stan nazywa się dysestezją. Kiedy korzenie są uszkodzone, unerwienie mięśni jest zaburzone. Może to spowodować skrzywienie kręgosłupa. W przypadku zespołu korzeniowego możliwe są objawy wypadnięcia. Obejmują one osłabienie odruchów, niedowłady i drętwienie..

Guzy charakteryzują się zaburzeniami przewodzenia. Charakteryzują się niedowładem i porażeniem okolic położonych poniżej nowotworu. Jeśli guz jest zlokalizowany na zewnątrz, może pojawić się zespół Browna-Séquarda. Rozwija się w wyniku połowicznej kompresji rdzenia kręgowego. Niedowład łączy się z naruszeniem wibracji i wrażliwości mięśniowo-stawowej od strony zmiany. Jednocześnie zmniejsza się odczuwanie bólu i temperatury po drugiej stronie ciała.

Rak rdzenia kręgowego: objawy, oznaki, diagnoza, leczenie, rokowanie

Rak rdzenia kręgowego jest chorobą onkologiczną zlokalizowaną w okolicy kręgosłupa lub samego rdzenia kręgowego i objawia się głównie dopiero na ostatnim etapie rozwoju, w związku z czym powodzenie terapii jest wątpliwe. Podczas wzrostu guza uciskany jest ogólnie rdzeń kręgowy, a zwłaszcza nerw rdzeniowy. Spośród wszystkich różnych chorób nowotworowych ten typ raka jest rzadki, a złożoność jego diagnozy polega na wielu różnych objawach klinicznych. Rak rdzenia kręgowego jest diagnozowany na równi u mężczyzn i kobiet, rzadko występuje również u dzieci i osób starszych..

Klasyfikacja

Istnieje kilka klasyfikacji guzów rdzenia kręgowego. Przede wszystkim udostępniają:

Łagodny guz - rośnie bardzo wolno, nie daje przerzutów;

Nowotwór złośliwy - bardzo agresywny w rozwoju.

Osobliwość polega na tym, że oba typy nowotworów są niebezpieczne dla życia ludzkiego. Dzieje się tak, ponieważ wszelkie nowotwory mogą prowadzić do zaburzeń kręgosłupa, a zatem nerwy są uciskane, przepływ krwi i krążenie płynu mózgowo-rdzeniowego są zaburzone, w wyniku czego pojawiają się poważne konsekwencje..

Ze względu na występowanie wyróżnia się:

guz pierwotny - pochodzi bezpośrednio z kręgosłupa i opiera się na jego tkankach, naczyniach krwionośnych, korzeniach, rdzeniu i wyściółce mózgu;

guz wtórny - powstaje w wyniku przerzutów do kręgosłupa chorób onkologicznych innych narządów: płuc, tarczycy, gruczołu krokowego i sutka, narządów przewodu pokarmowego.

W zależności od miejsca lokalizacji wyróżnia się:

pozaszpikowe (95% przypadków) - wpływają na tkanki kręgosłupa, błony, korzenie i naczynia, które są zlokalizowane wokół rdzenia kręgowego (kostniakomięsak, nerwiak, szpiczak, oponiak, naczyniak zarodkowy, nerwiakowłókniak, tłuszczak, nerwiak)

śródrdzeniowy (5% przypadków) - rozwija się w rdzeniu kręgowym (glejak, wyściółczak, gwiaździak);

Ponadto nowotwory dzielą się na guzy powstające na szyi, klatce piersiowej, dolnej części pleców, rdzeniu kręgowym, ogonie końskim i stożku mózgowym..

Gradacja

Rak rdzenia kręgowego ma 3 etapy rozwoju:

1. Etap neurologiczny

Na początku rozwoju choroby onkologicznej obserwuje się niedowład mięśni w łagodnym stopniu, zaburzoną wrażliwość przewodzącą, okresowo pojawia się ból w okolicy pleców. Ten etap może rozwijać się przez długi czas, nawet za kilka, nawet 10, 15 lat. Często pacjenci nawet nie zakładają obecności choroby.

2. Scena Brown-Sekarovskaya

Występuje po wzroście guza, który zaczyna wywierać nacisk na rdzeń kręgowy i wypierać go. W wyniku tych zmian pojawia się ból w korzeniach, upośledzona wrażliwość, ujawnia się fragmentaryczne porażenie mięśni kończyn dolnych i objawy przewodzenia. Ważne jest, aby wiedzieć, że wiele rodzajów raka pleców pomija ten etap i przechodzi bezpośrednio do trzeciego etapu..

3. Etap paraparezy

Dysfunkcje miednicy i układu autonomicznego, zaburzenia czuciowo-ruchowe, wyraźny i narastający zespół bólowy, całkowite lub częściowe porażenie kończyn występują parami, następuje rozciągnięcie nóg i obecność drgawek spazmatycznych, aw obszarze lokalizacji guza dochodzi do przekrwienia skóry. Całkowite porażenie całego ciała może nastąpić w ciągu 3-4 miesięcy (w przypadku rozwoju złośliwego guza rdzenia kręgowego) lub po kilku latach (w przypadku rozwoju łagodnego guza). Oczekiwana długość życia na trzecim etapie wynosi średnio od sześciu miesięcy do jednego roku.

Objawy

Rak rdzenia kręgowego zwykle zaczyna wykazywać oznaki dopiero po kilku latach od wystąpienia choroby i przechodzi do drugiego lub trzeciego etapu rozwoju. Objawy mogą się różnić w zależności od lokalizacji guza i jego rodzaju..

Tak więc główne objawy raka rdzenia kręgowego to:

początkowe objawy: zmęczenie, osłabienie, senność, obniżona odporność, nudności i wymioty;

ból pleców, kończyn (na trzecim etapie bardzo silny i uporczywy);

mrowienie skóry, drżenie mięśni, łagodne drętwienie, uderzenia gorąca lub zimna w kończynach;

trudności w połykaniu i mówieniu;

naruszenie koordynacji ruchu i chodu;

spadek lub całkowity brak wrażliwości w niektórych częściach ciała;

całkowity lub częściowy paraliż;

nietrzymanie moczu, zaparcia;

naruszenie serca;

manifestacja zespołu Bergnara-Gonera.

Ważne jest, aby zrozumieć, że objawy tej choroby mogą szybko rosnąć lub odwrotnie, w żaden sposób się nie manifestują.

Można powiedzieć, że szczęście będzie miało komuś, u którego w wyniku badań wykrywa się raka rdzenia kręgowego. W końcu ta patologia jest bardzo słaba lub w ogóle nie ma żadnych objawów. W przypadku, gdy dana osoba zaczyna odczuwać ból kręgosłupa, należy natychmiast zwrócić się o pomoc do specjalisty.

Na początek lekarz dowie się, jakie objawy powodują niepokój u pacjenta, a następnie przeprowadzi analizę wizualną. Bardzo uderzającym objawem raka rdzenia kręgowego jest przeszywający ból w określonym miejscu kręgosłupa. Objawy takie jak paraliż, dysfunkcja miednicy, niedowład również wskazują na obecność choroby.

Historia guza dowolnego innego narządu może świadczyć o rozwoju raka rdzenia kręgowego. Innymi ważnymi objawami nowotworu kręgosłupa są zaburzenia koordynacji i zmieniony chód..

Powody

Naukowcy nie są jeszcze w stanie zidentyfikować konkretnych przyczyn rozwoju raka rdzenia kręgowego. Niemniej jednak można prześledzić wzorce rozwoju choroby. Na rozwój guzów rdzenia kręgowego mogą wpływać następujące przyczyny:

  1. Predyspozycje genetyczne (dziedziczność). Jeśli w rodzinie występowały przypadki raka rdzenia kręgowego konieczne jest systematyczne przeprowadzanie badań i podejmowanie wszelkich działań profilaktycznych.
  2. Obecność chorób, takich jak ludzki wirus niedoboru odporności, chłoniak rdzenia kręgowego, białaczka.
  3. Narażenie na promieniowanie i światło ultrafioletowe.
  4. Promieniowanie mikrofalowe i urządzenia elektromagnetyczne.
  5. Narażenie na chemikalia.
  6. Obecność szkodliwych substancji w atmosferze.
  7. Choroba Hippla-Lindaua.
  8. Systematyczny stres.

Czynniki ryzyka

Dziś naukowcy postanowili wyróżnić 2 czynniki, dzięki którym powstaje i rozprzestrzenia się proces patologiczny:

  1. Czynniki egzogeniczne:
  • zła sytuacja środowiskowa;
  • wpływ na organizm chemikaliów;
  • praca w niebezpiecznej produkcji;
  • narażenie na promieniowanie z różnych powodów.
  1. Czynniki endogeniczne:
  • obniżona odporność;
  • patologiczny charakter zaburzenia genetycznego z nieznanego powodu;
  • dziedziczność;
  • historia innych złośliwych nowotworów;
  • Obecność neurofibromatozy 1 lub 2 stopnie.

Komplikacje

Rak rdzenia kręgowego i kręgosłupa może prowadzić do następujących powikłań:

systematyczny ból pleców;

funkcje motoryczne są upośledzone, niedowład lub paraliż prowadzi do niepełnosprawności;

różne dysfunkcje miednicy (niezdolność do zatrzymania moczu, kału lub odwrotnie, zaparcia);

upośledzona wrażliwość o różnym nasileniu.

Po całkowitym usunięciu łagodnego guza około 80% pacjentów nadal prowadzi swój zwykły tryb życia, podczas gdy inni stają się niepełnosprawni na całe życie. Często niepełnosprawność z powodu nowotworu rdzenia kręgowego występuje w wyniku przerzutów i raka śródrdzeniowego.

Zdjęcie rdzenia kręgowego w neurofibromatozie z mnogimi schwannoma

Diagnostyka

Podczas badania przyjęcia pacjenta lekarz musi dowiedzieć się, jakie objawy przeszkadzają pacjentowi, zebrać pełny wywiad, zidentyfikować możliwe predyspozycje do choroby raka rdzenia kręgowego, zbadać pacjenta. Jeśli coś budzi podejrzenie choroby onkologicznej, na początek przepisuje się testy na inne choroby - gruźlicę, kiłę, chorobę zwyrodnieniową stawów itp. Następnie zlecane są badania neurologiczne, scyntygrafia, rezonans magnetyczny, tomografia komputerowa, biopsja, nakłucie lędźwiowe.

Kompleks procedur diagnostycznych obejmuje badanie neurologiczne, za pomocą którego określa się poziom napięcia mięśniowego, siłę sensoryczną i inne wskaźniki. Również w praktyce lekarskiej zwyczajowo przeprowadza się badanie krwi w celu określenia markerów we krwi, szczególnie w przypadkach dużego prawdopodobieństwa wystąpienia choroby (duża predyspozycja do choroby). Pomaga to w odpowiednim czasie rozpocząć działania profilaktyczne, wykryć pierwsze objawy, poddać się skutecznemu leczeniu choroby już na etapie jej powstania..

Dzięki tak obszernym badaniom możliwe jest wyjaśnienie przyczyny i innych objawów choroby, potwierdzenie lub obalenie podejrzeń raka rdzenia kręgowego, ustalenie miejsca lokalizacji, etapu rozwoju i histologii struktury. Dzięki temu lekarz będzie mógł wybrać najskuteczniejsze metody leczenia..

Scyntygrafia

Scyntygrafia - obrazowanie radioizotopowe. Podczas zabiegu do organizmu pacjenta wstrzykuje się izotopy promieniotwórcze, które w różnym stopniu absorbują tkankę kostną i komórki rakowe, co objawia się podczas skanowania na tomografie gamma. Ta procedura pozwala wykryć złośliwe nowotwory na początkowych etapach..

Rezonans magnetyczny jest używany w połączeniu ze środkiem kontrastowym, co pozwala uzyskać dokładniejsze informacje, które można zobaczyć na przekroju poprzecznym kręgosłupa. Najmniejsze nieprawidłowości lub guzy można wykryć za pomocą MRI.

Zdjęcie: gwiaździak u 11-letniego chłopca. (A) Obraz MR odcinka Sagittal T2 MR odcinka szyjnego i piersiowego kręgosłupa z uwidocznieniem częściowo torbielowatych i litych guzów śródrdzeniowych rdzenia kręgowego. (B) Obraz MR odcinka piersiowego kręgosłupa T2 w strzałkowym obrazie T2 wykazujący częściowo torbielowate i lite guzy śródrdzeniowe rdzenia kręgowego (C) - Obraz MR po podaniu kontrastowym T1 w płaszczyźnie strzałkowej pokazujący wzmocnienie części guza litego i obwodowe wzmocnienie elementów torbielowatych.

Tomografia komputerowa przedstawia obraz na monitorze komputera ze szczegółowymi danymi, na którym można zauważyć zwężenie kanału kręgowego, zaciśnięte nerwy, dokładnie określić lokalizację, wielkość i rozległość guza. Jedyną wadą tomografii komputerowej jest ekspozycja na dużą dawkę promieniowania.

Biopsja

Biopsja służy do określenia stopnia i rodzaju raka rdzenia kręgowego. Ta procedura diagnostyczna jest wykonywana poprzez pobranie kawałka guza.

Guzy rdzenia kręgowego: objawy, rodzaje i perspektywy leczenia nowotworów złośliwych

Guzy rdzenia kręgowego (OSM) to patologiczne nowotwory o złośliwym i łagodnym charakterze, zlokalizowane w okolicy rdzenia kręgowego. Podstępność takich patologii polega na tym, że mogą one rozwijać się przez długi czas, klinicznie nie ujawniając się szczególnie, do czasu, gdy guz poważnie powiększy się. Innym problemem jest to, że objawy nowotworu kręgosłupa można łatwo pomylić z innymi chorobami neurologicznymi..

W takiej dyscyplinie medycznej, jak neurologia, klasyfikacja guzów rdzenia kręgowego i kręgosłupa według lokalizacji anatomicznej jest reprezentowana przez dwa główne typy.

  • Śródrdzeniowe (określane w 18–20% przypadków) - powstają z komórek rdzenia kręgowego i rosną wewnątrz rdzenia kręgowego. Występuje głównie na poziomie szyjki macicy i klatki piersiowej.
  • Pozaszpikowe (stwierdzane w 80-82% przypadków) - zlokalizowane są w pobliżu rdzenia kręgowego, czyli powyżej lub poniżej jego twardej skorupy (zewnątrzoponowej lub śródoponowej). Rozwijaj się z pobliskich tkanek otaczających rdzeń kręgowy.

Ponadto patogeneza może być pierwotna lub wtórna. Pierwotne, pozamózgowe i wewnątrzmózgowe nieudane zmiany w genetycznym aparacie komórkowym początkowo powstają i rozwijają się w kręgosłupie. W strukturze wszystkich nowotworów ośrodkowego układu nerwowego neoplazja rdzenia kręgowego typu pierwotnego pod względem częstości rozwoju wynosi 10%. Wtórnym typem nowo powstałych tkanek są nietypowe formacje potomne w kręgosłupie, które są przerzutami ogniska złośliwego, pochodzącymi z zupełnie innego narządu lub układu. Takie przerzuty mogą powodować raka płuc (75% przypadków), raka piersi, prostaty, tarczycy i przenikają głównie do odcinka piersiowego kręgosłupa. Prezentacja naukowa dotycząca chirurgii kręgosłupa zawiera informację, że na 100 tys. Populacji przypada około 5 przypadków onkopatologii przerzutowych rdzenia kręgowego.

Jeśli weźmiemy pod uwagę statystyki dotyczące onkologii jako całości, to udział OSM o łagodnym i złośliwym pochodzeniu wynosi zaledwie 1% -2%, czyli niewiele. Jednak poważne podejście do własnego zdrowia dla żadnej osoby nie będzie zbyteczne, ponieważ rak w zaawansowanym stadium wiąże się z wysokim ryzykiem śmierci. W przypadku łagodnych guzów sytuacja nie jest tak krytyczna. Oczywiście, jeśli zalecenia kliniczne otrzymane od lekarza są przestrzegane w sposób dorozumiany i, co ważne, w odpowiednim czasie.

Statystyki wskazują na coroczny wzrost częstości występowania OSM, aczkolwiek nieznaczny. Co więcej, taka diagnoza dotyczy nie tylko dorosłych bez względu na płeć, ale nawet dzieci. U niemowląt podobny obraz często zaczyna się rozwijać nawet na etapach rozwoju wewnątrzmacicznego i tutaj ważne jest, aby nie przegapić chwili, aby wykryć wrodzoną patologię natychmiast po porodzie lub na jej najwcześniejszym etapie, podejmując w odpowiednim czasie odpowiednie środki terapeutyczne. Guz kręgosłupa u noworodka zostanie usunięty lub zostaną podjęte inne środki medyczne. Szybka reakcja rodziców i lekarzy, dobrze dobrana taktyka leczenia w większości przypadków pomaga dziecku w wyzdrowieniu.

Pocieszające jest to, że onkologia rdzenia kręgowego u bardzo małych dzieci występuje bardzo rzadko. Na starość również nie występuje bardzo często. Główną kategorią pacjentów są osoby w wieku 20-50 lat, a aż 85% to osoby w średnim wieku. Według statystyk na liście dorosłych pacjentów z łagodnymi patologiami nieznacznie dominuje płeć żeńska, podczas gdy więcej jest mężczyzn z postaciami przerzutowymi. Szczyt takich chorób w dzieciństwie przypada na lata szkolne (3 razy częściej niż w wieku przedszkolnym), a chłopcy są na nie bardziej podatni.

Objawy i diagnostyka guzów

Objawy zależą przede wszystkim od etiologii OSM i nasilenia patogenezy. Należy powiedzieć, że na początkowym etapie wiele poważnych zaburzeń morfologicznych występuje utajonych lub ma łagodny wyraz, innymi słowy, człowiek może długo nie podejrzewać, że w jego organizmie uaktywnia się niebezpieczny proces. Jest to przede wszystkim niepokojące, ponieważ brak objawów utrudnia szybki dostęp do specjalisty. Zatem leczenie guzów rdzenia kręgowego jest najbardziej skuteczne na najwcześniejszych etapach rozwoju guza..

Nowotwór nie tnie tkanki.

W ICD 10 złośliwym nowotworom rdzenia kręgowego przypisano kod C72, łagodnym - D33.4. W przypadku obu postaci głównym objawem jest zespół bólowy spowodowany uciskiem i uszkodzeniem najważniejszej struktury ośrodkowego układu nerwowego. Nasilenie i charakter bolesnych wrażeń są bardzo zmienne. Agresja bólu jest bezpośrednio związana z klasą nieprawidłowych komórek, specyfiką lokalizacji guza, jego wielkością itp. Zatem ból może mieć zarówno łagodne, jak i umiarkowane natężenie, a także może być strasznie nie do zniesienia. Podajemy wszystkie możliwe objawy, które znajdują się na liście objawów:

  • ból w oddzielnym obszarze pleców lub szyi, często promieniujący do innych części ciała (ramiona, nogi, pośladki, uda, ramię, żebra itp.);
  • osłabienie mięśni na poziomie zmiany i / lub zmniejszenie napięcia, wrażliwość kończyn (w zaawansowanych przypadkach zanik mięśni);
  • naruszenie funkcji motorycznych i wspomagających (ograniczona ruchomość pleców, letarg i zmniejszona dokładność ruchów, zaburzenia koordynacji, nagłe upadki podczas chodzenia itp.);
  • różne rodzaje parestezji, na przykład drętwienie, uczucie pełzania, mrowienia i pieczenia, które można odczuć zarówno w miejscu ogniska, jak i kończyn górnych i dolnych, głowy, klatki piersiowej, brzucha;
  • w zaawansowanych przypadkach paraplegii i niedowładów dowolnej części ciała, ale częściej dotyczą nóg lub rąk;
  • nieprawidłowe funkcjonowanie jelit lub układu moczowo-płciowego, wyrażone przez opóźnienie lub nietrzymanie moczu i / lub defekację, zmniejszoną moc, bezpłodność;
  • wysokie ciśnienie tętnicze i / lub wewnątrzczaszkowe, wzrost temperatury ciała, utrata masy ciała, drgawki w połączeniu z bólem głowy (nie zawsze).

Nie trać z oczu nawet niewielkiego dyskomfortu w jakiejkolwiek części pleców! Dla spokoju nie odkładaj wizyty do szpitala na jutro, weź pod uwagę fakt, że obraz kliniczny guzów CM może być podobny do tej samej osteochondrozy czy przepukliny międzykręgowej. Poleganie na przypadku jest ryzykowne, tylko diagnostyka różnicowa pomoże rozpoznać, która choroba powoduje dany objaw.

Śródrdzeniowy guz rdzenia kręgowego

Guzy śródrdzeniowe (śródmózgowe) w ogólnej klasyfikacji OSM stanowią średnio 18%. Reprezentują je głównie pierwotne nowotwory ze strukturalnych elementów tkanki nerwowej mózgu (glejaki). Ten wariant pochodzenia, którego występowanie według niektórych źródeł wynosi około 95%, nazywany jest glejem. Rozważ najczęstsze nowotwory rzędu śródszpikowego.

  • Wyściółak (63%) jest częściej łagodnym guzem śródtwardówkowym powstałym w wyniku nieprawidłowego podziału komórek nabłonka wyściółki kanału centralnego CM. Znajduje się głównie na poziomie stożka ogona końskiego lub w szyi, ma wyraźnie odgraniczoną budowę, co pozwala na skuteczne (radykalne) działanie operacyjne z pozytywnym wynikiem funkcjonalnym dla pacjenta. Jak pokazują recenzje i obserwacje kliniczne, częściej występuje u ludzi po 30 latach. Pomimo przewagi łagodności, po jej całkowitym usunięciu, czasami mogą wystąpić konsekwencje w postaci nawrotów lub pojawienia się przerzutów wzdłuż pasaży CSF. Nawroty występują średnio w 16% przypadków.
  • Gwiaździak (30%) jest łagodnym (w 75% przypadków) lub rakowym (w 25%) guzem, który rozwija się z komórek neurogleju (astrocytów). Z reguły ten typ onkologii u dorosłych obserwuje się w odcinku szyjnym, u dzieci - w odcinku piersiowym. U dziecka gwiaździak występuje częściej, zwykle są wykrywane przed 10 rokiem życia. Często przy tej diagnozie występują cysty wewnątrznowotworowe, które rosną powoli, ale mogą osiągnąć imponujące rozmiary. Jego charakterystyczną cechą jest ekspansywno-destrukcyjny wzrost.
  • Hemangioblastoma (7,5%) jest powoli rosnącą niezłośliwą patogenezą, która polega na nagromadzeniu cienkościennych form naczyniowych. W 50% zmiana ma lokalizację piersiową, w 40% szyjną. Mężczyźni są 2 razy bardziej podatni na tę patologię niż kobiety. Wiek predysponujący to 40-60 lat. Samotny naczyniak zarodkowy prawie nigdy nie powraca po wysokiej jakości leczeniu chirurgicznym. Znacznie bardziej skomplikowany jest przypadek choroby Hippela-Lindaua, która u 25% pacjentów jest skojarzona z tym typem guza. Przy podobnym obrazie klinicznym nawet całkowite usunięcie patologicznej tkanki nie jest w stanie zapobiec reaktywacji procesu o podobnym charakterze w różnych częściach ośrodkowego układu nerwowego..
  • Oligodendroglioma (3%) jest najrzadszym glejowym OSM o 2-3 stopniach złośliwości, który rozwija się ze zmutowanych oligodendrocytów, czyli komórek tworzących osłonkę mielinową włókien nerwowych SM. Jest wykrywany z dużą częstotliwością w wieku 30-45 lat, najbardziej narażona jest na to płeć męska. Po operacji, która jest niezbędnym środkiem leczenia, przełom patologiczny często powraca po 1-2 latach.

Pierwsze objawy kliniczne guza śródrdzeniowego u 70% objawiają się miejscowym bólem, następnie promieniuje on do kończyn dolnych lub górnych. Z biegiem czasu nietypowa edukacja prowadzi do poważnych deficytów neurologicznych: niedostatecznej ruchomości, osłabienia mięśni i stawów nóg lub ramion, nasilenia lub osłabienia czucia dotykowego, drętwienia i innych zaburzeń związanych z urazami rdzenia kręgowego. Bez odpowiedniej terapii następuje progresja nieprawidłowości neurologicznych i znaczny spadek jakości życia człowieka..

Ważna informacja! Obecnie leczenie operacyjne jest ogólnie przyjętym standardem w leczeniu guzów śródrdzeniowych, które w większości są potencjalnie uleczalne. Nowoczesne narzędzia do neuroobrazowania oraz taktyka operacyjna pozwalają na przejrzyste zaplanowanie przebiegu operacji i wykonanie manipulacji zgodnie z zasadą najbezpieczniejszego radykalnego usunięcia takiego nowotworu - przy zachowaniu obszarów o dużym znaczeniu funkcjonalnym. Wiadomo, że im szybciej interwencja zostanie wdrożona, tym większa szansa na udany powrót do zdrowia i znaczny wzrost oczekiwanej długości życia..

Obecnie niewiele klinik podejmuje się operacji na guzie śródrdzeniowym, uznając go za źle zlokalizowanego, dlatego oferuje jedynie leczenie niechirurgiczne i standardową dekompresję, co często nie jest uzasadnione. Chociaż kraje, w których nowoczesne zaawansowane technologie w dziedzinie neurochirurgii są doskonale rozwinięte, mają doskonałą znajomość produktywności, ze sprawdzonymi technikami usuwania tak złożonego typu guza..

Wśród państw odnoszących największe sukcesy w produktywnym leczeniu onkopatologii kręgosłupa dowolnego typu i nasilenia warto zwrócić uwagę na Republikę Czeską. Dlaczego nie mówimy o Niemczech czy Izraelu? Oczywiście operacje high-tech prowadzone są w tych dwóch stanach na najwyższym poziomie, ale koszt jest wysoki..

Czeskie kliniki znane są na całym świecie ze swojej specjalizacji w tym kierunku, nie mniej niż niemieckie i izraelskie placówki medyczne, ale tylko w Czechach ceny zabiegów chirurgicznych w przypadku guzów kręgosłupa są 2 razy niższe. Jednocześnie ośrodki kliniczne Republiki Czeskiej zawsze wliczają w ten akceptowalny koszt (o 50% niższy) pełną opiekę rehabilitacyjną po zabiegu usunięcia, a nie tylko usługi chirurga, jak to ma miejsce w większości placówek medycznych w Niemczech czy Izraelu..

Analiza porównawcza

Biorąc pod uwagę oficjalne dane dostępne współczesnej neurologii na temat występowania nowotworów w tych dwóch żywotnych częściach ośrodkowego układu nerwowego, wyciągamy następujący wniosek: mózg (GM) jest około 4-5 razy bardziej narażony na ciężką onkologię niż rak kręgosłupa. Tak więc wśród wszystkich onkopatii, które są możliwe w organizmie, OGM wynosi 6% -8%, a OSM wynosi 2% lub mniej. Tradycyjnie, zgodnie z umiejscowieniem nowotworu mózgu, głowy są podzielone w taki sam sposób jak kręgosłupa, zgodnie z anatomicznym stosunkiem do samego mózgu i jego twardej skorupy.

Większość typów guzów obu składników ośrodkowego układu nerwowego ma formę biologiczną, charakteryzuje się w przybliżeniu podobnymi objawami morfologicznymi, etapami. Na przykład gwiaździaki, skąpodrzewiaki, wyściółczaki i naczyniaki zarodkowe, które rozważaliśmy w poprzednim rozdziale, należą do takich patologii obszarów kręgosłupa i mózgu, które są stosunkowo częste w parametrach histogenetycznych..

Nawet leczenie wymaga zastosowania w przybliżeniu identycznych zasad: podejście operacyjne prawie zawsze jest na pierwszym miejscu, ma na celu całkowite lub częściowe usunięcie tkanki guza. Radioterapia służy przede wszystkim jako opieka paliatywna. Warto zauważyć, że po rozpoznaniu guza mózgu choroba przebiega w bardziej agresywnej postaci, podczas gdy pierwsze objawy (napadowy ból głowy, nudności, okresowe omdlenia, letarg itp.) Pojawiają się z reguły już w początkowych stadiach. Rokowanie w takich chorobach, zarówno SM, jak i GM, jest bezpośrednio związane z budową histologiczną, lokalizacją i stopniem zaawansowania nowotworu..

Typ pozaszpikowy

Takie nowotwory, które w medycynie nazywane są „pozaszpikowymi”, koncentrują się nie wewnątrz kręgosłupa, ale w jego bliskim sąsiedztwie. Mówiąc najprościej, pochodzą ze struktur otaczających SM (rozwijają się z opon mózgowych, korzeni nerwowych, tkanki tłuszczowej i innych tkanek przechodzących w pobliżu).

W tej kategorii proces zgubny jest najczęstszy, rozwija się 4 razy częściej niż prawdziwa patogeneza śródmózgowa i na szczęście jest bardziej reprezentowany przez patologie o łagodnym charakterze pochodzenia. Ale to wcale nie znaczy, że niezłośliwa dolegliwość nie jest w stanie zapowiedzieć niczego strasznego. W przypadku braku niezbędnego leczenia grozi ciężką niepełnosprawnością z powodu ucisku rdzenia kręgowego i jego elementów, aż do całkowitej utraty zdolności poruszania się i samoobsługi. Nagła śmierć nie jest wykluczona. Nie wspominając o tym, że z powodu takich nowotworów często dochodzi do nieodwracalnego zniszczenia kości i jednostek chrzęstnych kręgosłupa. Dlatego zarówno guzy pozaszpikowe, jak i śródrdzeniowe wymagają równie szybkiego rozpoznania, a także szybkiego zaangażowania odpowiednich metod leczenia.

Pozaszpikowe OCM może mieć lokalizację pozaoponową (31,5%) lub śródoponową (68,5%). Widok pozaszpikowo-zewnątrzoponowy wyróżnia się dużym rozmiarem i przewagą form złośliwych, z kolei ognisko złośliwe postępuje dość intensywnie i jest rozpoznawane głównie jako formacja wtórna (przerzutowa). Najczęstszy typ patologii pozaszpikowo-śródoponowej charakteryzuje się przewagą nerwiaków pierwotnych (40%) i oponiaków (25%).

  • Oponiak (śródbłoniak pajęczynówki) jest łagodnym guzem, który rośnie powoli i stopniowo. Powstały z komórek opon mózgowo-rdzeniowych. Rozpoznawany jest w wieku powyżej 50 lat, głównie u kobiet (80%). Z dużą częstotliwością oddziałuje na błonę kręgosłupa w odcinku piersiowym. Rzadko, ale jest zdolny do nawracającego i wielokrotnego wzrostu, powodując poprzeczne uszkodzenie CM. Chociaż rozmiar tego nowotworu, który na zewnątrz przypomina mały gęsty węzeł, rzadko zwiększa się o więcej niż 1,5 cm, taki guz, nawet kilka milimetrów, jest w stanie specyficznie uciskać struktury nerwowe, wywołując ciężką neurologiczną klinikę objawów.
  • Nerwiak nerwiaka (nerwiak nerwiaka) to łagodny OSM o okrągłym kształcie z wyraźnymi granicami i gęstą strukturą, który powstaje w wyniku metaplazji lemmocytów (komórek Schwanna), czyli komórek pomocniczych włókien nerwowych obwodowych zaangażowanych w tworzenie osłonki mielinowej. Pacjentki są bardziej narażone na taką chorobę, największe predyspozycje mają osoby w średnim wieku i starsze. Początkowo choroba jest utajona, później objawia się silnym bólem korzeniowym, niedowładem i paraliżem mięśni w okolicy unerwienia, utratą czucia przez typ przewodzący. Szyja i obszar klatki piersiowej to wspólne obszary, które wpływają na nerwiaki.

Inne nowotwory pozaszpikowe ze stężeniem wewnątrzoponowym (naczyniaki, tłuszczaki, przerzuty itp.) Są znacznie mniej powszechne.

Objawy guza rdzenia kręgowego

Nie można dokładnie określić, jaki rodzaj guza ma miejsce i jakie są jego cechy, tylko na podstawie reklamacji, rutynowego badania lub zdjęcia rentgenowskiego. W celu opracowania prawidłowego algorytmu działań terapeutycznych w walce z istniejącym nowotworem neurolodzy i neurochirurdzy stosują metody parakliniczne, wyłącznie w połączeniu, a nie wybiórczo. Reprezentują je liczne laboratoryjne i instrumentalne metody badawcze. Szczególnie ich złożone połączenie pozwoli na nadanie jasności i obiektywizmu obrazowi klinicznemu, postawienie trafnej diagnozy i uzyskanie pozytywnego wyniku w leczeniu pacjenta. Ale o diagnozie porozmawiamy nieco później, teraz zorientujemy Cię co do głównych klinicznych stadiów guzów rdzenia kręgowego.

Sugerujemy zapoznanie się z etapami rozwoju pozaszpikowego OSM, ponieważ to one prowadzą pod względem częstotliwości rozwoju. Tak więc warunkowa patogeneza jest zwykle klasyfikowana na etapach 1, 2 i 3, które nie zawsze mogą być wyraźnie rozróżnialne, rozważ je.

  • Pierwszy etap jest korzeniowy. Jej przebieg trwa od kilku miesięcy do 3-5 lat. Charakterystycznym objawem dla początkowej postaci choroby jest występowanie bólu w obszarze unerwienia niektórych korzeni nerwowych w wyniku ich podrażnienia przez obiekt guza. Zespół bólowy ma charakter półpaśca lub ucisku. Jest najbardziej wyraźny w zmianach szyjki macicy i patologii, która pojawiła się w tak zwanym ogonie końskim. Nasilenie bolesnych wrażeń występuje naturalnie w nocy, co zakłóca normalny sen w pozycji leżącej. Ten etap często wiąże się z błędami diagnostycznymi. Podczas stawiania diagnozy niektórzy niekompetentni lekarze błędnie stawiają diagnozy, takie jak zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie wyrostka robaczkowego, włóknikowe zapalenie opłucnej, choroby serca, zapalenie korzonków nerwowych, osteochondroza itp..
  • Drugi etap to zespół Browna-Séquarda. Obejmuje zespół objawów typowych dla zmian o połowie średnicy rdzenia kręgowego: niedowład spastyczny po stronie neoplazji, utrata głębokiej wrażliwości (uczucie masy ciała, ucisk i wibracji, zaburzenia mięśniowo-stawowe itp.), Upośledzona grapestezja. Po przeciwnej stronie ciała obserwuje się otępienie bólu, temperatury i rzadziej wrażeń dotykowych. Ten etap nie trwa długo, zastępuje go najbardziej krytyczna faza.
  • Trzeci etap to paraplegia. Polega na całkowitym poprzecznym uszkodzeniu rdzenia kręgowego, w wyniku czego dochodzi do paraliżu kończyn górnych lub dolnych. Na tle uszkodzenia średnicy rozwijają się poważne problemy z narządami miednicy, niedowładem. Przybliżony czas trwania tej fazy wynosi 2-3 lata, ale w niektórych sytuacjach trwa od 10 lat lub dłużej. Prognozy dotyczące wyzdrowienia, z ostatnim etapem w pełnym rozkwicie, są rozczarowujące, szanse na wyzdrowienie funkcjonalne pacjenta są znikome.

Potrzebuję wiedzieć! Całkowite uszkodzenie średnicy, oprócz całkowitej utraty ruchomości kończyny, jest niezwykle niebezpieczne, zwłaszcza jeśli ognisko znajduje się w okolicy szyjnej lub klatki piersiowej. Ten wariant zdarzeń może bardzo zakłócić funkcje serca i płuc, aż do nagłego zgonu z powodu ich niewydolności. Należy zauważyć, że około 65% -70% nowotworów kręgosłupa jest związanych z kręgosłupem piersiowym i szyjnym. Większość zewnątrzoponowych OSM, w tym najbardziej powszechnych, jest całkowicie resekcyjnych. A w pierwszych dwóch etapach ich chirurgiczne wycięcie budzi największe nadzieje na całkowite wyleczenie choroby.

Łagodna edukacja

Łagodne nowotwory rdzenia mają tendencję do powolnego wzrostu. Dodatkowo posiadają wyraźne kontury na tle otaczających niepatologicznych struktur, co znacznie ułatwia ich całkowite usunięcie chirurgiczne. Wielu interesuje się tym momentem: czy taka patologia zmienia swoją formę, czy po latach może stać się złośliwa? Ogólnie rzecz biorąc, takie guzy praktycznie nie są podatne na złośliwość i rozprzestrzenianie się przerzutów w całym organizmie, zarówno w ściśle zlokalizowanych tkankach układu kręgowego, jak iw odległych obszarach, czyli narządach wewnętrznych (płucach, przewodzie pokarmowym, wątrobie itp.).

Ale to nie jest powód do pogodzenia się z chorobą! Łagodny guz rdzenia kręgowego może przynieść wiele cierpienia, negatywnie wpłynąć na zdolność do pracy, spowodować niepełnosprawność i skrócić lata życia o rząd wielkości, jeśli nie zostanie wyeliminowany w czasie. A wszystko to dlatego, że nawet nieagresywna edukacja „żyje” i, choć nie w szybkim tempie, to rośnie, co ma silny wpływ kompresyjny na otaczające tkanki, a także na sam rdzeń kręgowy. Tak więc stopniowo narastająca substancja nowotworowa hamuje ukrwienie, zaburza morfologię, w efekcie czego prowadzi do atrofii struktur życiowych i szeregu bardzo poważnych następstw..

Uszkodzenie szyjnego rdzenia kręgowego

Guz może wystąpić zarówno w górnej, jak i dolnej części szyjki macicy. Podstępne procesy w tej dziedzinie są szczególnie trudne. W przypadku zmian w odcinku szyjnym kręgosłupa obserwuje się wczesny zespół korzeniowy, objawiający się bólami strzeleckimi w tylnej części głowy. Gdy górny biegun nowotworu jest skoncentrowany w jamie czaszki, a dolny w kanale kręgowym, obserwuje się nadciśnienie wewnątrzczaszkowe. OSM szyjki macicy wywołuje upośledzenie oddychania (duszność) z powodu paraliżu przepony odcinka piersiowego, guzy często powodują uszkodzenie nerwów językowo-gardłowych, podszewki i nerwu błędnego z zaburzeniami połykania, mowy i funkcji oddechowych. Ponadto częstymi zjawiskami o podobnej lokalizacji choroby są:

  • wiotkie niedowłady rąk wraz z zanikiem mięśni;
  • ból korzeniowy i drętwienie rąk;
  • niewydolność motoryczna kończyn górnych;
  • słabość rąk.

Kręgosłup szyjny.

Patologie w odcinku szyjnym kręgosłupa przyczyniają się do pogorszenia ostrości wzroku i słuchu, pojawienia się problemów z pamięcią i koncentracją, występowania ciężkich zaburzeń aparatu przedsionkowego.

Zasady diagnostyki i leczenia guza rdzenia kręgowego

Zasada badania pod kątem podejrzenia OBS, na co wskazują początkowo oznaki i objawy, nie ogranicza się do samej radiografii, w niektórych przypadkach nie ma szczególnej wartości informacyjnej. Prawidłowa diagnoza zakłada wielozłożone badanie organizmu, w tym:

  • ocena wywiadu i badanie palpacyjne;
  • przeprowadzanie testów neurologicznych;
  • badanie szeregu testów laboratoryjnych (mocz, krew);
  • badanie mielograficzne;
  • CT i MRI (obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego dostarcza maksimum informacji);
  • nakłucie kręgosłupa;
  • biopsja histologiczna.

Przedstawiliśmy standardowy zakres środków diagnostycznych, jednak na jakich dokładnych rodzajach badań zostanie zbudowana neurodiagnostyka, to specjalista będzie decydował indywidualnie. Jeśli chodzi o leczenie, podstawową taktyką na taki problem medyczny jest chirurgiczna resekcja guza kręgosłupa. W przypadku łagodnego otorbionego OCM (oponiak, nerwiak nerwiakowy itp.) Bezpiecznie usuwa się całą objętość, bez użycia promieniowania. Nowotworów takich jak glejaki nie da się całkowicie usunąć, dlatego są one częściowo resekowane, a następnie stosuje się terapię rentgenowską.

Jeśli ognisko jest wtórne lub zlokalizowane w trudno dostępnym miejscu, radioterapia może być leczeniem podstawowym, ale w niektórych przypadkach można zastosować radykalne taktyki usunięcia, a następnie kursy terapii rentgenowskiej. Chemioterapia jest stosowana, gdy jest to absolutnie konieczne i tylko w połączeniu z radioterapią, ponieważ tylko jedno jej użycie w przypadku OSM nie przynosi sukcesu.

Syringomyelic tumor syndrome

Zespół kliniczno-patomorfologiczny, zwany zespołem syringomielicznym, jest częstą konsekwencją nowotworów kręgosłupa. Charakteryzuje się tworzeniem określonych ubytków w rdzeniu kręgowym, które są wypełnione płynem rdzeniowym. Zespół objawia się utratą wrażliwości na ból i temperaturę w niektórych częściach ciała, co staje się przyczyną częstych bezbolesnych oparzeń i urazów. Obejmuje również zanik mięśni, niedowład spastyczny kończyn, dysfunkcje motoryczne itp..

Regresja takiej komplikacji jest możliwa dopiero po wyeliminowaniu głównej przyczyny, dzięki której w rzeczywistości się rozwinęła. W naszym przypadku, aby ustabilizować krążenie płynu mózgowo-rdzeniowego, a co za tym idzie, pokonać tego typu zaburzenia czynnościowe, konieczne jest przede wszystkim rozwiązanie głównego problemu - operacja guza kręgosłupa i drenowanie powstałych ubytków. Większość operowanych pacjentów szybko zauważa zauważalną poprawę. Wzrasta siła i zakres ruchu w kończynach, ustępuje ból, przywraca się refleks, nie napina nóg po usunięciu głównego źródła - nieprawidłowy rozrost kręgosłupa.

Rehabilitacja po usunięciu nowotworów

Po wykonanym zabiegu pacjenci wymagają bardzo starannej opieki rehabilitacyjnej i stałej opieki doświadczonych lekarzy. Rehabilitacja rozpoczyna się w szpitalu neurochirurgicznym, a po wyzdrowieniu chorego należy kontynuować w specjalistycznej placówce medycznej (ośrodek rehabilitacji, sanatorium). Takie operacje odnoszą się do interwencji o zwiększonej złożoności, dlatego po nich, aby uniknąć powikłań i osiągnąć maksymalne możliwe przywrócenie wcześniej depresyjnych funkcji, należy ściśle przestrzegać zalecanego schematu leczenia pooperacyjnego. Obejmuje działania terapeutyczne mające na celu:

  • normalizacja mikrokrążenia i procesów metabolicznych;
  • rozwój umiejętności samoobsługi i poruszania się;
  • zwiększona masa i siła mięśni;
  • korekta chodu, koordynacja ruchów, postawa;
  • zapobieganie przykurczom i atrofii mięśni;
  • zapobieganie powikłaniom infekcyjnym i innym;
  • normalizacja dotkniętych narządów wewnętrznych.

Wszystkie te cele osiąga się za pomocą specjalistycznej farmakoterapii, stosowania w okresie rehabilitacji przyrządów ortopedycznych (bandaż, obroża), ćwiczeń terapeutycznych, zabiegów fizjoterapeutycznych oraz treningu na specjalistycznych symulatorach. Wysokiej jakości rehabilitacja i przestrzeganie wszystkich środków zapobiegawczych pomoże w krótkim czasie wrócić do normalnego życia, a także zminimalizować wszelkie ryzyko związane z występowaniem nawrotów choroby w przyszłości.