Główny

Torticollis

Co to jest osteochondroza kręgosłupa lędźwiowego

Artykuł opisuje w prostych słowach, czym jest osteochondroza kręgosłupa lędźwiowego - ta informacja pozwoli Ci zrozumieć, co dzieje się w momencie zniszczenia krążków międzykręgowych i jak przeprowadzić skuteczne i bezpieczne leczenie.

Według statystyk medycznych ponad 70% współczesnej populacji naszego kraju wie, czym jest osteochondroza. Siedzący tryb życia, brak regularnej aktywności fizycznej, nadmierne spożycie kalorii z niedoborem niezbędnych mikroelementów i witamin - wszystko to i wiele więcej prowadzi do tego, że w młodym wieku krążki międzykręgowe zaczynają się zapadać. Najpierw pojawia się tępy, dyskretny, a następnie ostry, uporczywy ból w okolicy lędźwiowej. Osoba nie może się samodzielnie poruszać, każdy ruch powoduje ostry ból i dyskomfort. Upośledzenie unerwienia narządów wewnętrznych jamy brzusznej i miednicy małej.

Aby zrozumieć, czym jest osteochondroza kręgosłupa, musisz mieć pojęcie o jego strukturze i funkcjach. Zacznijmy od drugiego pytania. Zatem kręgosłup jest podpierającą częścią ludzkiego szkieletu. Do niego przymocowany jest górny pas barkowy, kończyny dolne i klatka piersiowa, czaszka. Najważniejszą funkcją kręgosłupa jest zapewnienie bezpieczeństwa rdzenia kręgowego - centralnej części autonomicznego układu nerwowego, zapewniającej sprawność całego organizmu człowieka.

Anatomicznie kręgosłup składa się z dwóch części strukturalnych: trzonu kręgu z wyrostkami łukowatymi i kolczystymi oraz krążków międzykręgowych. Trzony kręgów stanowią 70 - 75% wysokości kręgosłupa, krążki międzykręgowe (w zależności od wieku pacjenta) - od 25 do 30%. Kształt krążka międzykręgowego jest zgodny z kształtem trzonu kręgu i wyrostkami łukowatymi. Tarcza zapewnia równomierne rozłożenie obciążenia amortyzacji przenoszonego z kończyn dolnych i innych części ciała. Chroni również nerwy korzeniowe, które rozciągają się od rdzenia kręgowego..

Czym jest osteochondroza odcinka lędźwiowego kręgosłupa to degeneracyjne dystroficzne zniszczenie tkanki chrzęstnej włóknistego pierścienia krążków międzykręgowych L5-L4, L4-L3, L3-L2, L2-L1. W sumie w odcinku lędźwiowym znajduje się pięć trzonów kręgowych i oddzielają je 4 krążki międzykręgowe. Przez otwory otworowe w trzonach kręgów odchodzą nerwy korzeniowe, które są odpowiedzialne za unerwienie następujących części ciała:

  • L1 i L2 - narządy jamy brzusznej i uda;
  • L3 - genitalia, kolana i pęcherz;
  • L4 - nogi, stopy i gruczoł krokowy;
  • L5 - palce, łydki, stopy.

Gałęzie tych nerwów korzeniowych tworzą nerw kulszowy, który biegnie od dolnej części pleców przez obszar pośladkowy do dołu podkolanowego. Tam dzieli się na gałęzie piszczelowe i strzałkowe i dodatkowo unerwia dolną część nogi i stopę. Ponadto poszczególne gałęzie nerwów korzeniowych kręgosłupa lędźwiowego są częścią splotu nerwowego zwanego „ogonem końskim”.

Wraz z rozwojem osteochondrozy następuje stopniowe naruszenie unerwienia. Mogą rozwinąć się choroby narządów wewnętrznych jamy brzusznej i miednicy małej. W ciężkich przypadkach zanik włókien mięśniowych kończyn dolnych, częściowy niedowład nóg itp..

Możesz dowiedzieć się więcej o tym, czym jest osteochondroza, jakie są jej objawy i leczenie na tej stronie. Oto wskazówki, co zrobić, gdy zostanie postawiona taka diagnoza oraz z którym lekarzem należy się skonsultować, aby uzyskać pełną skuteczność leczenia..

Co to jest osteochondroza i jakie są jej przyczyny

Współczesna nauka zna odpowiedzi na pytania o to, czym jest osteochondroza i jakie są jej przyczyny, ale niestety zastosowanie tej wiedzy w praktyce do skutecznej profilaktyki i leczenia jest utrudnione ze względu na to, że pacjent będzie musiał dołożyć wszelkich starań, aby walczyć z chorobą.

Anatomicznie i fizjologicznie jest ułożony tak, że wewnątrz galaretowatego trzonu krążka międzykręgowego prawie 80% stanowi płyn. To właśnie ta okoliczność umożliwia skuteczne rozłożenie dostarczonego obciążenia amortyzacyjnego na powierzchnię oddzielonych trzonów kręgów. Ale ani pierścień włóknisty, ani jądro miażdżyste krążka międzykręgowego nie mają własnej sieci naczyń włosowatych. Dlatego nie ma tu dopływu krwi. Wszelkie dopływy cieczy i rozpuszczonych w niej niezbędnych składników następują na drodze wymiany dyfuzyjnej. Jest wykonywany tylko wtedy, gdy na otaczające mięśnie zostanie wywierana odpowiednia aktywność fizyczna. Jeśli rama mięśniowa pleców i dolnej części pleców nie działa, wówczas rozproszone odżywianie ustaje..

Patologia zaczyna się rozwijać:

  • początkowo włóknisty pierścień po prostu odwadnia się i traci swoją elastyczność;
  • następnie jego powierzchnia zaczyna ulegać pierwotnemu zniszczeniu, w wyniku czego następuje stan zapalny (zaostrzenie osteochondrozy) i odkładają się sole wapnia w celu przywrócenia integralności uszkodzonych tkanek;
  • film zwapnień zapobiega dalszemu rozproszonemu odżywianiu, dlatego nawet przy aktywnej pracy okolicznych mięśni nie dochodzi do samoistnej odbudowy tkanki pierścienia włóknistego;
  • kolejnym etapem jest pobranie płynu z jądra miażdżystego znajdującego się wewnątrz włóknistego pierścienia;
  • na tym etapie jądro miażdżyste traci swoją masę, przestaje równomiernie rozprowadzać obciążenie amortyzujące i zmniejsza się wysokość krążka międzykręgowego;
  • na etapie wypukłości krążek międzykręgowy wystaje poza trzony kręgów i zaczyna wywierać nacisk na otaczające tkanki miękkie i nerwy korzeniowe, co wywołuje ciągły zespół bólowy i sztywność ruchów;
  • trzeci etap to pęknięcie pierścienia włóknistego (ekstruzja) i wyjście części jądra miażdżystego na zewnątrz (przepuklina dysku).

Jakie przyczyny mogą wywołać rozwój tej patologii kręgosłupa:

  1. brak odpowiedniej i regularnej aktywności fizycznej wywieranej na ramę mięśniową pleców i dolnej części pleców;
  2. niewłaściwa organizacja miejsca do spania i pracy w miejscu, w którym zaburzone jest mikrokrążenie krwi i płynu limfatycznego w kręgosłupie;
  3. naruszenie procesów metabolicznych w organizmie, którego pierwszą oznaką jest nadwaga;
  4. naruszenie postawy i skrzywienia kręgosłupa, w wyniku czego następuje zmiana rozkładu obciążenia amortyzacyjnego wzdłuż kręgosłupa;
  5. siedzący tryb życia i siedząca praca;
  6. choroby endokrynologiczne, na przykład cukrzyca z towarzyszącą angiopatią;
  7. urazy kręgosłupa (skręcenia i ścięgna, naderwanie mięśni, przemieszczenie i podwichnięcie trzonów kręgów, złamania kompresyjne i pęknięcia).

Istnieją inne powody, ale są one mniej powszechne i nie stanowią tak poważnego zagrożenia, jak wymienione powyżej..

Co to jest osteochondroza krzyża

Ogólnie rzecz biorąc, jaka jest choroba osteochondroza, wyjaśniona powyżej. Zastanówmy się teraz nad pytaniem, czym jest osteochondroza dolnego odcinka kręgosłupa i dlaczego występuje bardzo często. W ostatnich dziesięcioleciach choroba szybko się „odmłodzi”. Jeśli wcześniej zdiagnozowano go u osób, które przekroczyły próg w wieku 40 lat, to teraz pierwsze oznaki zwyrodnieniowych zmian dystroficznych w krążkach międzykręgowych stwierdza się nie tylko u osób w wieku 20 lat, ale także u młodzieży w wieku 14-16 lat.

Oczywiście pewną rolę odgrywa w tym rozszerzenie możliwości wczesnej diagnozy. Wraz z pojawieniem się MRI wczesne przypadki choroby stały się częstsze. Dlatego wcześniej pacjenci dowiedzieli się, czym jest osteochondroza międzykręgowa z powodu pojawienia się silnego bólu. A teraz, przeprowadzając badania, można znaleźć patologię na wczesnym etapie rozwoju..

Lędźwie to najbardziej wrażliwa część kręgosłupa. Obejmuje to maksymalne obciążenie amortyzacyjne dla wszelkich ruchów ciała. W czasie ciąży zachodzą tu istotne zmiany z przemieszczeniem trzonów kręgowych, zmianą postawy i poszerzeniem przestrzeni międzykręgowych. Dlatego ciąża dla kobiety prawie zawsze staje się okresem, w którym kręgosłup zaczyna się zapadać..

Co to jest osteochondroza kręgosłupa II stopnia to stan, w którym już pojawiają się uporczywe objawy kliniczne i pacjent jest zmuszony szukać pomocy medycznej. Z reguły na drugim etapie rozwoju zwyrodnieniowej patologii dystroficznej następuje zmniejszenie wysokości krążka międzykręgowego i ścieńczenie tkanki pierścienia włóknistego..

Co to jest osteochondroza regionu lędźwiowo-krzyżowego

Co to jest osteochondroza okolicy krzyżowej, mogą odczuwać tylko pacjenci w wieku poniżej 25 lat. W tym wieku dochodzi do całkowitej fuzji trzonów kręgowych w odcinku krzyżowym. Zanik krążków międzykręgowych. Dlatego kliniczne objawy zapalenia mogą wskazywać na zupełnie inne patologie..

Znacznie częściej zadają pytanie, czym jest osteochondroza lędźwiowo-krzyżowa, ponieważ dotyczy krążka międzykręgowego znajdującego się między kręgosłupem krzyżowym a lędźwiowym. To jest L5-S1 - uwzględnia warunkowy środek ciężkości ciała ludzkiego oraz maksymalne obciążenie fizyczne i amortyzacyjne.

Ważne jest, aby zrozumieć, czym jest osteochondroza kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego i jak można ją skutecznie leczyć. Przede wszystkim należy wykluczyć wszystkie możliwe przyczyny rozwoju patologii. Następnie konieczne jest zwiększenie napięcia mięśni otaczających dolną część pleców. Leczenie najlepiej wykonywać za pomocą ćwiczeń chiropraktycznych i terapeutycznych.

Oznaki i objawy osteochondrozy

Teraz rozumiesz, czym jest osteochondroza kręgosłupa, a pojawienie się jej objawów pozwoli zidentyfikować i wyeliminować potencjalną przyczynę zmian patologicznych.

Wielu pacjentów pyta, jakie są oznaki osteochondrozy na zdjęciach rentgenowskich i wynikach badania MRI. Tak więc na zdjęciach lekarz może zobaczyć pęknięcia na powierzchni pierścienia włóknistego, zmniejszenie wysokości krążka międzykręgowego i zmianę jego kształtu. To są podstawowe objawy osteochondrozy..

Objawy kliniczne obejmują:

  • ból dolnej części pleców;
  • rozprzestrzenianie się bólu na powierzchni uda, podudzia i stopy;
  • zmniejszona siła mięśni kończyn dolnych;
  • zmiana postawy z wyprostowaniem fizjologicznej krzywizny kręgosłupa w odcinku lędźwiowym;
  • sztywność ruchów i ograniczenie ich amplitudy;
  • napięcie mięśni w okolicy lędźwiowej.

W zaawansowanych przypadkach może pojawić się drętwienie kończyn dolnych, drgawki, lumbago itp..

Co to jest osteochondroza wielosegmentowa lub uogólniona

Możesz krótko odpowiedzieć na pytanie, czym jest osteochondroza wielosegmentowa. Są to zwyrodnieniowe zmiany dystroficzne, które dotyczą nie jednego, ale kilku krążków międzykręgowych. W podobny sposób możemy powiedzieć o tym, czym jest powszechna osteochondroza kręgosłupa. Jest to stan, w którym zmiany patologiczne są wykrywane nie w jednej, ale w kilku częściach kręgosłupa. Na przykład, jeśli dana osoba ma tylko dwa dyski kręgosłupa lędźwiowego dotknięte chorobą, jest to wielosegmentowa postać choroby. Jeśli jeden dysk jest dotknięty w okolicy lędźwiowej, lędźwiowo-krzyżowej, jest to powszechna forma.

Czym jest osteochondroza korzeniowa (w prostych słowach)

A teraz kilka słów o tym, czym jest osteochondroza korzeniowa i jak niebezpieczny jest ten stan dla zdrowia ludzkiego. Mówiąc więc prostymi słowami o tym, co to jest - osteochondroza, można zauważyć, że jest to dosłownie spłaszczenie uszczelki między trzonami kręgów.

Podczas poruszania się lub w statycznej pozycji ciała na skutek działania grawitacji występuje ogromny nacisk na kręgosłup. Każdy leżący powyżej kręg naciska na dolny. Dyski międzykręgowe, które je oddzielają, są w stanie ściśniętym. Jeśli nie mają wystarczającej ilości płynu, tracą zdolność oporu i spłaszczania. Jednocześnie tracą zdolność do zapewnienia wystarczającej wysokości przestrzeni międzykręgowej, aby nerwy korzeniowe wychodzące z rdzenia kręgowego nie były poddawane kompresji..

Jeśli krążek stracił swoją wysokość i kształt, nerw korzeniowy jest ściśnięty. Występuje osteochondroza z zespołem korzeniowym. Towarzyszą mu ciężkie objawy neurologiczne w postaci drętwienia, niedowładów, paraliżu, zmniejszenia siły mięśni, pojawienia się parestezji itp..

Skuteczne leczenie osteochondrozy

Czym jest osteochondroza - zorientowaliśmy się, teraz możemy porozmawiać o skutecznym leczeniu choroby. Jak już stało się jasne, w celu całkowitego odtworzenia krążków międzykręgowych konieczne jest przywrócenie zakłóconego rozproszonego odżywiania tkanki chrzęstnej pierścienia włóknistego. Można to zrobić tylko za pomocą metod terapii manualnej i gimnastyki terapeutycznej. Nie ma takich preparatów farmakologicznych, które mogłyby przywrócić rozproszone odżywianie tkanki chrzęstnej krążków międzykręgowych. A robienie zastrzyków chondroprotektorów przy braku wymiany rozproszonej jest bezużyteczne. Nie wnikają w tkankę chrzęstną.

Do skutecznego leczenia konieczne jest:

  • zmienić styl życia, uczynić go bardziej aktywnym dzięki odpowiedniej aktywności fizycznej i odpowiedniej diecie;
  • zrezygnuj z ekstremalnego wysiłku fizycznego na mięśnie pleców;
  • wykonać kilka zabiegów trakcji trakcyjnej kręgosłupa w celu przywrócenia fizjologicznej wysokości przestrzeni międzykręgowych;
  • odwiedzić lekarza osteopatę w celu przywrócenia elastyczności tkanki chrzęstnej i jej zdolności do wymiany dyfuzyjnej z tkanką mięśniową;
  • wykonać kilka sesji masażu, aby poprawić przepuszczalność, elastyczność tkanek, przywrócić mikrokrążenie krwi i płynu limfatycznego;
  • opracować indywidualny kurs gimnastyki leczniczej z kręgowcem.

Pokazano również fizjoterapię, kinezyterapię, ekspozycję laserową i wiele innych. Leczenie osteochondrozy powinno być prowadzone pod nadzorem kręgowca lub neurologa.

Istnieją przeciwwskazania, potrzebna jest specjalistyczna porada.

Możesz skorzystać z usługi bezpłatnej wizyty u lekarza pierwszego kontaktu (neurolog, kręgarz, kręgowiec, osteopata, ortopeda) na stronie internetowej poradni Free Movement. Podczas pierwszej bezpłatnej konsultacji lekarz zbada Cię i przeprowadzi wywiad. Jeśli pojawią się wyniki MRI, USG i RTG, przeanalizuje obrazy i postawi diagnozę. Jeśli nie, wypisze niezbędne wskazówki.

Przyczyny, objawy i leczenie osteochondrozy kręgosłupa krzyżowo-lędźwiowego. Porada eksperta

Osteochondroza jest rozumiana jako patologiczna zmiana w konfiguracji kręgów z zaburzeniami morfologicznymi wywołanymi długotrwałym stresem. Kręgosłup lędźwiowy jest pod tym względem najbardziej wrażliwy, ponieważ tutaj występują największe obciążenia statyczne i dynamiczne.

Co to jest?

Osteochondroza krzyżowo-lędźwiowa jest chorobą zwyrodnieniowo-dystroficzną chrząstki międzykręgowej stawowej kręgosłupa. W wyniku rozwoju patologii wysokość dysków maleje, tracą one swoje właściwości do amortyzacji. Ból w osteochondrozie jest powikłaniem zwyrodnienia.

Przyczyny i czynniki rozwoju choroby

Lekarze nie wykluczają genetycznego przenoszenia patologii w ponad połowie przypadków. Pozostałe przyczyny to czynniki pozakręgowe:

  • nierówna postawa;
  • napięcie mięśni spowodowane wysiłkiem fizycznym;
  • podnosić ciężary;
  • hipodynamia (najczęstsza przyczyna);
  • zapalenie i infekcja (zapalenie kości i szpiku, gruźlica);
  • zmiany hormonalne;
  • wrodzone anomalie szkieletowe;
  • płaskostopie;
  • choroby endokrynologiczne (otyłość, niedoczynność tarczycy);
  • wszelkie urazy pleców (nawet proste siniaki);
  • naprężenie;
  • złe odżywianie;
  • zmiany wieku.

Aby wywołać patologię, najczęściej hipotermię i fizyczne przeciążenie.

Z tego, co wynika?

Naukowcy wciąż nie są w stanie zidentyfikować najważniejszego czynnika powodującego pojawienie się chondrozy. Wiele osób uważa, że ​​osteochondroza jest ceną ludzkości za wyprostowane chodzenie.

Grupa ryzyka obejmuje osoby, których praca wiąże się z obciążeniami na plecach:

  • przeprowadzki, sprzedawcy, kelnerzy, budowniczowie, nauczyciele, sportowcy;
  • sterowniki, informatycy.

objawy i symptomy

Początkowe etapy patologii są rzadko diagnozowane ze względu na niedobór objawów. Rozwój osteochondrozy jest zwykle stopniowy. Istnieje wiele objawów choroby.

Typowe objawy można podzielić na kilka grup:

  1. Zespół niedokrwienny - rozwija się w wyniku ucisku tętnic przechodzących przez kręgi. Zakłócone odżywianie nóg i narządów miednicy.
  2. Zespół kręgosłupa - szkielet pacjenta ulega deformacji pod wpływem zaburzeń w pęczku nerwowo-naczyniowym. Pojawia się garbienie się, zanik mięśni, napięcie w chodzie.
  3. Zespół bólowy jest głównym. Jego siła zależy od stopnia patologii. Początkowo ból jest odczuwalny tylko podczas wykonywania aktywności fizycznej. Ale gdy rozwija się osteochondroza, ostry ból lub lumbago pojawia się nawet podczas kichania, kaszlu. Podczas badania palpacyjnego można poczuć napięcie mięśni.
  4. Zespół statyczny - transformacja kręgów prowadzi do ich niespotykanej ruchliwości, co powoduje skoliozę i kifozę. Wówczas traci elastyczność kręgosłupa i osoba nie może w pełni wyprostować się.
  5. Zespół neurologiczny jest wynikiem szczypania zakończeń nerwowych. Zmniejsza się wrażliwość skóry, ruchy nóg stają się trudne, aż do paraliżu, niedowładu. Może wystąpić nadmierna potliwość z dreszczami.

Objawy korzeniowo-naczyniowe

Objawy korzeniowo-naczyniowe są wynikiem uszczypnięcia pęczka nerwowo-naczyniowego. Objawia się intensywnym bólem, który przebiega jako nerwoból i jest tak specyficzny, że są izolowane oddzielnie.

Uszczypnięty, zaogniony i opuchnięty korzeń nerwu jest bardzo wrażliwy na wszelkie podrażnienia. Ból pojawia się nagle, przeszywa dolną część pleców i promieniuje do nogi, dlatego nazywa się go „lumbago” lub „lumbago”. Wysiłek prowadzi do zwiększonego bólu.

Jeśli korzeń jest częścią nerwu kulszowego, ból „przeszywa” pośladek do dołu podkolanowego i poniżej - jest to tzw. „Lumboischialgia”. Towarzyszy mu zimno lub ciepło w dolnej części pleców i nóg..

Ostre lumbago jest rozważane w ciągu 1-2 tygodni, po czym zamienia się w przewlekłe zapalenie..

Etapy choroby

Istnieją 4 etapy osteochondrozy regionu lędźwiowo-krzyżowego:

  1. W początkowej fazie dochodzi do zmian w powierzchni chrząstki - wysycha i pojawiają się na niej pęknięcia.
  2. W drugim etapie pierścień włókniakowy, w którym znajdowało się jądro, ulega stopniowemu zniszczeniu..
  3. Po pęknięciu pierścienia jądro wypada (wypadnięcie) i tworzy się przepuklina międzykręgowa. Fragmenty upuszczonego dysku zawsze uciskają korzenie nerwowe. Objawia się pieczeniem, drętwieniem i utratą wrażliwości. Bóle stają się ostre i długotrwałe. Kręgosłup jest zdeformowany, dochodzi do skoliozy i kifozy.
  4. Destrukcyjne procesy wpływają na kręgi, stawy, więzadła. Dysk jest całkowicie zastąpiony tkanką łączną. Ból ustępuje, ale ruchliwość i elastyczność kręgów zanika.

I stopień

Na pierwszym etapie osteochondrozy lędźwiowo-krzyżowej osoba odczuwa dyskomfort i ból w dolnej części pleców. Jest okresowa, ciągnie i boli. Ruchy kręgosłupa są nadal zachowane, a jego zgięcie nie jest wygładzone.

II stopień

W fazie 2, z powodu niestabilności kręgów, mięśnie pleców są stale napięte. Kręgi stają się bardziej ruchliwe, a ból nasila się. Pacjenci skarżą się na zmęczenie i dyskomfort w odcinku lędźwiowym.

Zespół bólu staje się regularny, silny i trwały. Leki są wymagane. Ruch jest już zauważalnie ograniczony, zgięcie dolnej części pleców jest lekko wygładzone.

Metody diagnostyczne

Podczas badania lekarz może zauważyć następujące zmiany:

  • badanie dotykowe ujawnia ostrą bolesność;
  • zmniejszona wrażliwość skóry;
  • obwisłe stopy;
  • skolioza i kifoza;
  • przemieszczenie pośladków - asymetria;
  • ograniczony ruch;
  • asymetria rombu Michaelisa;
  • podczas chodzenia pacjent podnosi wysoko nogę.

Na zdjęciu rentgenowskim kręgosłupa krzyżowo-lędźwiowego określa się wysokość dysków, obecność narośli i soli oraz zwężenie pęknięć między kręgami. Wykonany w 3 rzutach.

CT - pozwala uzyskać bardziej pouczające obrazy niż w przypadku radiografii, MRI zapewnia najdokładniejszą diagnozę.

Jak traktować?

Leczenie zachowawcze obejmuje:

  • używanie narkotyków;
  • trakcja kręgosłupa;
  • fizjoterapia;
  • Terapia ruchowa;
  • masaż;
  • Terapia manualna;
  • akupunktura.

Farmakoterapia

Głównym celem terapii lekowej jest złagodzenie bólu w dotkniętym obszarze, złagodzenie stanu zapalnego i przywrócenie uszkodzonych tkanek.

Do leczenia są przepisywane:

  • środki przeciwbólowe;
  • środki zwiotczające mięśnie;
  • chondroprotektory;
  • niesteroidy przeciwzapalne;
  • witaminy i diuretyki; leki poprawiające mikrokrążenie.

W niektórych przypadkach mogą być zalecane blokady. Czas trwania leczenia zależy od zaniedbania stanu..

Leki

W leczeniu osteochondrozy przepisywane są następujące grupy leków:

  1. Leki przeciwzapalne (niesteroidowe) - Nise, Diclofenac, Indomethacin, Nimesulide, Lornosikam, Voltaren, Ketorol. Stosowane są w leczeniu drugiego stadium choroby. Mogą być używane jako pigułki i zastrzyki.
  2. Leki zwiotczające mięśnie - Tolperyzon, Tetrazepam, Midocalm, Tizanidine. Łagodzą skurcze mięśni i łagodzą ból.
  3. Angioprotectors - poprawiają mikrokrążenie w dotkniętym obszarze, zapobiegają zastojom żylnym: Actovegin, Xanthinolnacotinate, Trental, Agapurin, Pentoxifylline, Lipoic and Nikotinic acid.
  4. Miejscowe środki znieczulające - stosowane w zatorach. Są łączone z lekami przeciwbólowymi i glikokortykosteroidami. Ból szybko znika, a efekt utrzymuje się przez kilka tygodni. Tylko lekarz powinien wykonać blokadę. Przy najmniejszym błędzie we wstępie osoba może pozostać niepełnosprawna.
  5. Witaminy i minerały - Alfacalcidol, Tocopherol, Mexidol, Berlition, Calcium D3 Nycomed, Milgamma. Przywracają funkcje włókien nerwowych, usprawniają procesy regeneracji.
  6. Chondroprotectors - pomagają przywrócić chrząstkę. Najpopularniejsze środki to Holtrex, Elbona, Alfutol, Teraflex, Rumalon itp..

Terapia manualna

Terapia manualna również musi być wykonywana prawidłowo. Pomaga przywrócić prawidłowe ustawienie kręgów i uniknąć operacji. Zabiegi są możliwe tylko poza zaostrzeniami.

Fizjoterapia

Fizjoterapeutyczne metody leczenia osteochondrozy:

  • UFO;
  • darsonwalizacja;
  • elektroforeza z nowokainą;
  • fonoforeza;
  • hydromasaż;
  • kąpiele lecznicze;
  • masaż;
  • terapia laserowa;
  • magnetoterapia,
  • UHF;
  • ultradźwięk;
  • terapia detensorowa;
  • UHT;
  • parafina.

Masaż

Masaż jest nie tylko przyjemny, poprawia ukrwienie tkanek, zmniejsza bóle, rozluźnia masę mięśniową, wzmacnia gorset mięśniowy. Kurs masażu powinien odbywać się w fazie podostrej, natomiast każda sesja powinna obejmować głaskanie, pocieranie, ugniatanie, ściskanie i potrząsanie.

Akupunktura

Skuteczność akupunktury to:

  • stymulacja odpowiedzi adaptacyjnych;
  • zwiększenie siły odpornościowej;
  • ulga w bólu;
  • zmniejszenie obrzęków;
  • łagodzenie skurczów mięśni;
  • relaksujące działanie.

Największy efekt osiąga się we wczesnych stadiach choroby..

Gimnastyka

Gimnastyka lecznicza w osteochondrozy krzyżowo-lędźwiowej jest przedmiotem obowiązkowym. Pomaga wzmocnić mięśnie pleców i zwiększyć ruchomość odcinka lędźwiowego.

Ćwiczenia należy wykonywać regularnie i indywidualnie. Obejmują one zginanie i prostowanie, odwodzenie i przywodzenie oraz obroty. W przypadku zaostrzeń i pojawienia się przepuklin kręgosłupa uwzględniono tutaj ćwiczenia oddechowe..

Wiele ćwiczeń

Wszystkie ćwiczenia wymagają płynności i są wykonywane po rozgrzewce:

  1. Stojąc z rękami na pasku. Obróć łokcie do przodu i zaokrąglij plecy. Opuść podbródek do klatki piersiowej, aby poczuć rozciąganie mięśni pleców.
  2. Ruch kota - okrążaj i wyginaj plecy na czworakach.
  3. Leżąc na plecach, unieś i przyciśnij nogi do klatki piersiowej, trzymając się za ręce. Podciągnij głowę do kolan. Następnie zrelaksuj się. Powtórz 10 razy.
  4. Leżąc na brzuchu, ręce z tyłu, palce połączone w zamek. Podnieś głowę i unieś ramiona z podłogi, wyciągając ręce do stóp. Przytrzymaj przez kilka sekund. Relaks przeplata się z powtórzeniami.

Joga jest bardzo korzystna dla całego organizmu, dlatego często ją zalecają lekarze. Plusem jest to, że joga nie ma żadnych skutków ubocznych. Zajęcia odbywają się etapami, ze stopniowym narastaniem obciążeń. W rezultacie wszystkie mięśnie są wypracowane, więzadła segmentów są dobrze rozciągnięte i uelastycznione.

Najczęściej używane są trzy główne asany:

  • tadasana lub pozycja górska;
  • asana Cat;
  • pozy łucznika.

Interwencja chirurgiczna

Najczęstszą przyczyną operacji jest ucisk rdzenia kręgowego. Dodatkowe wskazania to uporczywy ból, niestabilność kręgów, brak wyników leczenia zachowawczego w ciągu 2 miesięcy.

Istotą operacji jest zmniejszenie nacisku na korzeń kręgowy i rdzeń kręgowy poprzez usunięcie środkowych odcinków dysku, wyrostki kostne, a następnie fiksację kręgosłupa.

Środki ludowe w domu

Środki ludowe zaliczane są do medycyny alternatywnej, są tanie i proste. Obejmuje maści, wcieranie, okłady i wywary. Zmniejszyć stan zapalny i złagodzić ból.

Środki ludowe są skuteczne na początkowych etapach, powinny pozostać jedynie dodatkiem do głównego leczenia i być uzgodnione z lekarzem.

Przepisy medycyny alternatywnej

Najpopularniejsze są następujące przepisy:

  1. Wymieszaj sok z czarnej rzodkwi, miodu i wódki w stosunku 3: 2: 1, dodaj 1 łyżkę. l. sól, wymieszaj. Używaj jako wcierania przed snem.
  2. Aby złagodzić ból, możesz zrobić kompres z tartych surowych ziemniaków zmieszanych z miodem w stosunku 1: 1. Zrób to w nocy przez tydzień.
  3. 5 g mumii, 1 łyżka. proszek z czerwonej papryki i 100 g miodu. Wymieszaj wszystkie składniki i podgrzewaj w łaźni wodnej przez pół godziny, nie doprowadzając do wrzenia. Wcieraj 1 łyżeczkę. mieszanki, lepiej w nocy.
  4. Wymieszaj kamforę, musztardę i alkohol w stosunku 1: 1: 2. Okazuje się, że maść w płynie. Nakładaj codziennie jako wcieranie.
  5. Wymieszaj korzeń chrzanu i alkohol w równych proporcjach. Użyj do wcierania.

Odżywianie: żywność pokazana na tę dolegliwość

W przypadku osteochondrozy pokazano następujące produkty:

  1. Pokarm roślinny - warzywa i owoce, warzywa - źródło witamin i błonnika. Rokitnik zwyczajny i borówka brusznica są przydatne z jagód.
  2. Sfermentowane mleko i produkty mleczne - źródło wapnia, fosforu i witaminy D..
  3. W tworzeniu chrząstki biorą udział bogate w białko mięso, jaja, nasiona, produkty pełnoziarniste.
  4. owoce morza.
  5. Produkty z żelatyną i kolagenem - galaretki, galaretki, galaretki rybne.
  6. Naturalne oleje.

Dieta

W przypadku osteochondrozy lepiej jest przestrzegać diety bez soli na całe życie, zastępować cukier suszonymi owocami i miodem. Ostatni posiłek należy spożyć nie później niż 3 godziny przed snem. Przerwy między posiłkami - nie więcej niż 4 godziny. Posiłki są ułamkowe, częste, w małych porcjach jednocześnie. Tryb wodny - 1,5 litra czystej wody dziennie.

Komplikacje i konsekwencje

Powikłania obejmują wysunięcie dysków i późniejsze przepukliny międzykręgowe, osteoporozę kręgów, spondylozę.

Najczęstszym powikłaniem jest nieprawidłowe działanie układu moczowo-płciowego. Wraz z nietrzymaniem moczu, moczem i kałem (lub ich zatrzymaniem) dochodzi do stanu zapalnego narządów moczowo-płciowych i odbytnicy. U mężczyzn dochodzi do impotencji, u kobiet zapalenie macicy, jajników i przydatków. Kolka nerkowa może rozwinąć się w części nerek.

Bardzo często dochodzi do paraliżu nóg, po którym następuje niepełnosprawność.

Co się stanie, jeśli nie podejmiesz żadnych działań?

Brak odpowiedniego leczenia prowadzi do udaru kręgosłupa z porażeniem dolnej połowy ciała i nieprawidłowego funkcjonowania narządów miednicy, całkowitej niedrożności kanału kręgowego. Bez rozpoczęcia leczenia osoba może zostać trwale niepełnosprawna.

Co zrobić z zaostrzeniem?

W ostrej fazie (pierwszy dzień lub dwa) należy przejść na dietę bezsolną, zmniejszyć ilość spożywanego płynu, aby zmniejszyć obrzęk mięśni i korzeni. Możesz wziąć łagodny diuretyk Veroshpiron. Wymagany jest odpoczynek w łóżku.

Od pierwszych dni wcierania w rozgrzewające niesteroidowe maści pokazano maści:

  • Capsicam.
  • Finalgon.
  • Żel Fastum.
  • Apizartron.

Podczas remisji

Zastosowanie mają wszystkie metody fizjoterapii:

  • masaż;
  • hydromasaż;
  • Terapia manualna;
  • leczenie uzdrowiskowe;
  • balneoterapia.

Pływanie, joga są przydatne. Do zabiegów wodnych polecana jest sauna sucha.

Zapobieganie

Zapobieganie osteochondrozie:

  1. eliminacja intensywnej aktywności fizycznej;
  2. fizjoterapia;
  3. utrzymanie prawidłowej postawy;
  4. zbilansowana dieta;
  5. przestrzeganie snu i odpoczynku;
  6. terminowe leczenie innych chorób pleców.

Podczas ciąży

Główne przyczyny pojawienia się osteochondrozy u kobiet w ciąży:

  • zwiększona aktywność fizyczna;
  • naruszenia środka ciężkości i postawy z powodu przemieszczenia płodu;
  • hipodynamia;
  • przybranie na wadze;
  • zmiany hormonalne.

Czynniki prowokujące - hipotermia, brak witamin, stres.

Złożoność leczenia osteochondrozy podczas ciąży polega na ograniczonym wyborze funduszy.

W czasie ciąży zaleca się:

  • noszenie gorsetu i specjalnych butów;
  • joga lub gimnastyka;
  • utrzymanie prawidłowej postawy;
  • spacery na świeżym powietrzu;
  • odpowiednie odżywianie.

Porada eksperta

Należy przestrzegać pewnych zasad:

  1. Miejsce do spania to płaskie półtwarde łóżko, pościel wykonana z naturalnych tkanin. Przed pójściem spać warto usiąść na plecach, podnieść ręce do góry, rozprostować nogi, kilka razy rozciągnąć. Obudź się rano i wstawaj stopniowo.
  2. Powinieneś wybrać krzesło tylko z oparciem, usiąść w prostej pozycji. Podczas jazdy trzymaj ręce prawie prosto. Siedząc, zatrzymuj się co 20 minut, aby się rozgrzać.
  3. Głowa powinna być podniesiona podczas chodzenia, przydaje się półsztywny gorset. Wybierz buty na niskim obcasie.

Osteochondroza jest wyczerpująca z powodu bólu i może zmienić osobę w osobę niepełnosprawną. Konieczne jest skonsultowanie się z lekarzem i jak najwcześniejsze rozpoczęcie walki z patologią. Powrót do pełnego życia w zaniedbanej formie nie będzie możliwy. Ale plus jest taki, że każdy jest w stanie tego uniknąć, wystarczy zadbać o kręgosłup.

Jaki jest wpływ gimnastyki na osteochondrozę kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego? Kompleksy ćwiczeń

Osteochondroza dolnego odcinka kręgosłupa jest prawie pierwszą chorobą pod względem rozpowszechnienia wśród osób powyżej 30 roku życia. Istota choroby polega na pokonaniu krążków międzykręgowych w okolicy lędźwiowo-krzyżowej poprzez ich nienaturalny ucisk podczas ciężkiej pracy statycznej, która mocno obciąża plecy. Te rodzaje pracy obejmują przeprowadzki, prace biurowe itp..

Skuteczne kompleksy terapii ruchowej w osteochondrozie kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego

Osteochondroza kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego nie jest dziś rzadkością, ponieważ dolna część kręgosłupa cierpi częściej, ponieważ ma duże obciążenie podczas biegania, chodzenia, siedzenia itp. Kręgi są połączone elastycznymi dyskami, które mają właściwości amortyzujące i zapewniają elastyczność kręgosłupa. Każdy krążek zawiera półpłynne jądro otoczone stałym pierścieniem włóknistym pokrytym chrząstką. W przypadku osteochondrozy ukrwienie jest zaburzone...

Różne zestawy ćwiczeń na osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowego i krzyżowego

Osteochondroza jest chorobą, w której w okolicy kręgosłupa zachodzą procesy zwyrodnieniowo-dystroficzne. Wraz z rozwojem patologii najbardziej dotknięte są krążki międzykręgowe. Głównym objawem osteochondrozy jest zespół bólowy, którego pacjent stale doświadcza. Aby temu zapobiec, pacjent jest zmuszony zastosować różne metody terapii. W początkowej fazie wystarczy wykonywać ćwiczenia fizjoterapeutyczne, aby nie odczuwać potwornego bólu i zapobiegać dalszym...

Wszystko o głównych metodach leczenia osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego

Osteochondroza jest zwyrodnieniową zmianą kręgosłupa, której towarzyszy dystrofia i deformacja krążków międzykręgowych, zmniejszenie wysokości i narośla krukowate. Choroba często dotyka okolicę lędźwiowo-krzyżową, ponieważ jest to miejsce, w którym spadają duże obciążenia (szczególnie na 4. i 5. segmencie). Bardziej zagrożone są osoby w wieku produkcyjnym.

Główne objawy, diagnostyka i leczenie osteochondrozy kręgosłupa krzyżowo-lędźwiowego

Osteochondroza jest jedną z form uszkodzeń kręgosłupa, charakteryzujących się zwyrodnieniem i deformacją krążków międzykręgowych. Patologia może rozwinąć się w różnych częściach kręgosłupa, ale najczęściej dotyczy to okolicy krzyżowej, po czym dolna część pleców jest zaangażowana w proces zapalny. Wynika to z faktu, że okolica lędźwiowa ma duże obciążenie ze względu na funkcje motoryczne i aktywność fizyczną..

Definicja osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego i jego kod ICD-10

Osteochondroza regionu lędźwiowo-krzyżowego jest szeroko rozpowszechnioną chorobą osi szkieletowej człowieka. Ta nieprzyjemna choroba występuje z powodu zmian zachodzących w krążkach międzykręgowych..

Osteochondroza kręgosłupa lędźwiowego

Osteochondroza kręgosłupa lędźwiowego jest przewlekłą chorobą zwyrodnieniowo-dystroficzną odcinka lędźwiowego kręgosłupa, wpływającą na struktury krążków międzykręgowych i przyległych kręgów lędźwiowych.

Dotyczy to głównie osób w wieku produkcyjnym. Objawia się różnymi objawami, z których główne to bóle w dolnej części pleców i nóg, ograniczenie ruchów w dolnej części pleców. Stosowane metody diagnostyczne to radiografia, tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny kręgosłupa lędźwiowego..

W tym artykule możesz dowiedzieć się więcej o przyczynach, objawach i metodach diagnostycznych osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowego..

Jaka jest istota choroby?

Osteochondroza kręgosłupa lędźwiowego rozwija się w wyniku zniszczenia tkanki łącznej krążków międzykręgowych, trzonów sąsiednich kręgów, powierzchni stawowych stawów międzykręgowych i więzadeł. Wszystko to dzieje się z powodu zaburzeń metabolicznych pod wpływem stresu..

Na początku choroby dochodzi do rozpadu glikoprotein - złożonych substancji będących połączeniem białek z polisacharydami. Substancje te decydują o sprężystości i elastyczności tkanki łącznej. Ponadto proces rozciąga się na struktury kostne kręgosłupa przylegające do chrząstki. Takie procesy nazywane są degeneracyjno-dystroficznymi..

Krążek międzykręgowy jako pierwszy cierpi z powodu rozwoju patologii. Składa się z miazgopodobnego jądra i pierścienia włóknistego. Wraz z rozwojem osteochondrozy, żelopodobna substancja jądra wysycha, tracąc właściwości amortyzujące sprężystość. Następnie włóknisty pierścień jest demontowany: powstają w nim pęknięcia lub pęknięcia, przez które substancja jądra może wyjść poza jego granice. Jednocześnie kręgi zaczynają doświadczać dużych obciążeń mechanicznych, co prowadzi do zwiększonego tworzenia się kości i tkanek włóknistych w miejscach zwiększonego obciążenia kręgosłupa oraz pojawienia się narośli kostnych - osteofitów.

Przyczyny rozwoju

Co powoduje osteochondrozę? Obecnie istnieje kilka teorii występowania:

  • teoria mechaniczna: być może głównym powodem powinno być regularne zwiększone obciążenie kręgosłupa. Dlatego osteochondroza to prawie obowiązkowa partia ładowarek, górników, budowniczych i osób o podobnych zawodach. Występowanie osteochondrozy odcinka lędźwiowego kręgosłupa wiąże się głównie z pochylaniem się i podnoszeniem ciężarów, wymuszoną niewygodną pozycją przy pracy;
  • innym czynnikiem rozwoju może być niewłaściwa postawa, siedzenie w niewłaściwej pozycji, co jest szczególnie ważne dla pracowników umysłowych;
  • czasami rolę odgrywają dziedziczne cechy struktury kręgosłupa i odżywianie jego poszczególnych struktur;
  • teoria traumatyczna: każdy uraz kręgosłupa (nawet najmniej znaczący) może wywołać proces degeneracyjny;
  • hormonalne zaburzenia metaboliczne i choroby endokrynologiczne mogą niekorzystnie wpływać na metabolizm w tkankach kręgosłupa i przyczyniać się do rozwoju osteochondrozy;
  • teoria wieku zakłada naturalne zużycie dysków w procesie życia.

Rzadko tylko jedna z tych teorii jest w stanie wyjaśnić występowanie osteochondrozy w każdym konkretnym przypadku. Częściej kilka czynników jest jednocześnie „winnych”.

Nadwaga odgrywa ważną rolę w występowaniu osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowego, gdyż sama w sobie jest przeciążeniem dla kręgosłupa. Im wyższy wskaźnik masy ciała (stopień otyłości), tym zwykle wyraźniejsze są zmiany w kręgosłupie. Wśród innych powodów wywołujących pojawienie się osteochondrozy można zauważyć:

  • pasywny styl życia;
  • niewłaściwa dieta (fast food, nadmiar słodyczy, półprodukty: wszystko to prowadzi do braku równowagi pierwiastków śladowych) i braku płynu;
  • anomalie w strukturze kręgosłupa (na przykład obecność dodatkowego kręgu lędźwiowego);
  • ciągłe noszenie butów na wysokim obcasie;
  • ciąża (z powodu nadmiernego obciążenia kręgosłupa lędźwiowego);
  • nagłe zaprzestanie treningu u osób zawodowo uprawiających sport;
  • palenie i nadużywanie alkoholu: jako czynniki przyspieszające proces starzenia się organizmu.

Gradacja

Osteochondroza kręgosłupa lędźwiowego jest procesem nieodwracalnym. Objawy choroby zależą od stopnia rozwoju patologii. Istnieją cztery stopnie:

  • I stopień - okres zmian i ruchu galaretowatego jądra wewnątrz krążka.
  • II stopień - okres zniszczenia pierścienia włóknistego.
  • III stopień - okres zerwania pierścienia włóknistego i uwolnienia substancji jądra miażdżystego poza jego granice z utworzeniem przepukliny dysku.
  • IV stopień - okres rozprzestrzeniania się procesu zwyrodnieniowego na kręgi z zajęciem stawów i więzadeł międzykręgowych. Rozwój artrozy stawów międzykręgowych (spondyloartroza).

Niektórzy autorzy wyróżniają trzy stopnie, ale we wszystkich przypadkach ich oznaczenie jest warunkowe i służy lepszemu zrozumieniu zachodzących procesów, ich związku z objawami i rokowaniem choroby.

Objawy

Głównym objawem osteochondrozy jest ból pleców, dolnej części pleców (lumbago), który jest podawany nodze wzdłuż nerwu kulszowego (rwa kulszowa).

Objawy choroby pojawiają się w miarę jej rozwoju - zwykle nie wcześniej niż w drugim stadium. Początkowo powstają z nagłymi ruchami, wysiłkiem fizycznym, a następnie zamieniają się w ciągłe bóle z zaostrzeniami. W ostatnich etapach ból pojawia się podczas kaszlu, kichania, tj. mała aktywność fizyczna.

Uciśnięte nerwy w wyniku osteochondrozy powodują zespół korzeniowy:

  • ból strzelający pojawia się w dolnej części pleców;
  • występuje naruszenie wrażliwości skóry na nogach;
  • słabe mięśnie;
  • zmniejszone odruchy ścięgniste;
  • mrowienie w nogach;
  • chłód kończyn dolnych i skurcz tętnic stóp;
  • naruszenie pocenia się.

Plecy tracą elastyczność, a zmiany pozycji ciała i wzrost obciążenia kręgosłupa powodują ból, zmuszając pacjenta do powstrzymania się od gwałtownych ruchów.

Procesy deformacji wywołane osteochondrozą pociągają za sobą ograniczenie ruchomości, trudności w zginaniu, skurcze mięśni lędźwiowych.

Osteochondroza powoduje niestabilność kręgów. Pod obciążeniem odcinek lędźwiowy jest wypierany z kości krzyżowej, co może wywołać wadliwe działanie narządów wewnętrznych. Skutkami ubocznymi osteochondrozy mogą być drażliwość i osłabienie, zaburzenia snu, dyskomfort i utrata siły, zaburzenia układu moczowo-płciowego.

Efekty

Jednym z powikłań osteochondrozy jest wysunięcie krążków międzykręgowych.

Jest to początkowy etap przepukliny międzykręgowej, w którym dyski wystają poza kręgosłup bez pęknięcia zewnętrznej powłoki pierścienia włóknistego, ale z uszkodzeniem wewnętrznej.

Wielkość występu sięga 1-5 mm, co powoduje podrażnienie korzeni nerwowych, zespół bólowy, który pojawia się, gdy nerwy są podrażnione w różnych pozycjach ciała.

Występowi towarzyszą:

  • ból pleców;
  • sztywność;
  • Rwa kulszowa;
  • osłabienie mięśni nóg;
  • drętwienie;
  • mrowienie;
  • ból stóp;
  • palce u stóp;
  • dysfunkcja oddawania moczu.

Powikłania neuralgiczne (zespoły bólowe, sztywność, ograniczenie ruchomości, zespół lumbodynia, lumboischialgia) osteochondrozy są związane z tylnym wysunięciem krążka międzykręgowego i podrażnieniem więzadła podłużnego tylnego.

Ponadto powikłania osteochondrozy obejmują:

  • przepuklina międzykręgowa;
  • Rwa kulszowa;
  • Przepuklina Schmorla;
  • spondyloartroza (artroza kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego);
  • spondyloza i osteofitoza (zagęszczenie, narośle kostne w kręgach);
  • migrena;
  • zwężenie kręgosłupa (niepełnosprawność);
  • mielopatia kompresyjna (ucisk rdzenia kręgowego);
  • niedowład stopy;
  • zespół ogona końskiego (ból, paraliż pośladków i nóg);
  • kalectwo.

Diagnostyka

Lekarz będzie mógł przewidzieć rozpoznanie osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowego na podstawie dolegliwości pacjenta, wywiadu lekarskiego oraz obiektywnych danych z badania (szczególną uwagę zwraca się na badanie kręgosłupa). W celu wyjaśnienia diagnozy stosuje się:

  • RTG kręgosłupa lędźwiowego w dwóch projekcjach (czołowej i bocznej);
  • Tomografia komputerowa;
  • Rezonans magnetyczny.

Jak leczyć osteochondrozę kręgosłupa lędźwiowego?

Czas trwania i charakterystyka leczenia osteochondrozy lędźwiowo-krzyżowej zależy od wyników pomiarów diagnostycznych. We wczesnych stadiach rozwoju choroby wskazane jest leczenie zachowawcze. W przypadku bardziej złożonych zmian kręgosłupa stosuje się interwencję chirurgiczną.

Optymalny efekt terapeutyczny osiąga się poprzez kompleksową terapię, która obejmuje stosowanie leków miejscowych, fizjoterapię, masaż, gimnastykę prozdrowotną.

Farmakoterapia

Naukowcy co roku opracowują nowe leki, które pomagają powstrzymać objawy osteochondrozy lędźwiowo-krzyżowej. Istnieje pewna grupa leków, nazwy leków z tych grup lekarz dobiera indywidualnie.

  1. Niesteroidowe leki przeciwzapalne. Należą do nich Diclofenac, Meloxicam, Indomethacin, Nise. Skuteczny w leczeniu osteochondrozy II stopnia. Leki są stosowane w postaci tabletek, zastrzyków domięśniowych, maści, kapsułek i czopków doodbytniczych. Czasami, z zaostrzeniem patologii, lekarz może przepisać zastrzyki Lornoksykamu (do 16 mg / dobę).
  2. Chondroprotektory (Flexinovo, Teraflex, Collagen Ultra). Leki te są niezbędne, aby zatrzymać niszczące procesy w tkance chrzęstnej, które występują w początkowej fazie choroby..
  3. Leki rozszerzające naczynia krwionośne. Należą do nich kwas liponowy, pentoksyfilina, Actovegin. Zapobiegają zatorom, poprawiają krążenie.
  4. Leki zwiotczające mięśnie (Mydocalm, Tetrazepam, Tolperyzon, Tizanidine). Środki pomagają zwiększyć napięcie mięśniowe, wyeliminować dyskomfort.
  5. Kompleksy witaminowo-mineralne (Calcium D3 Nycomed, Alfacalcidol). Przepisywany pacjentom w podeszłym wieku w celu poprawy wytrzymałości więzadeł i ścięgien.
  6. Miejscowe środki znieczulające. Jeśli ból jest zbyt silny, lekarz przepisze blokadę. Specjalną igłą wstrzykuje się w bolesne miejsce roztwór nowokainy lub lidokainy z hydrokortyzonem. Ból nie przeszkadza przez kilka tygodni, mijając zaraz po zablokowaniu.

Gimnastyka

Gimnastyka w osteochondrozie powinna obejmować tylko te ćwiczenia, które nie powodują dyskomfortu u pacjenta. Jeśli wykonaniu niektórych towarzyszy ból, warto do nich wrócić później, gdy poprawa stanu kręgosłupa stanie się zauważalna. Konieczne jest również, aby nie dopuścić do zbyt dużego napięcia mięśni, stopniowo zwiększać obciążenie.

W ramach gimnastyki z osteochondrozą możesz wykonać następujące ćwiczenia:

  • z pozycji stojącej zegnij całe ciało w przód iw tył, w lewo iw prawo;
  • stań ​​na czworakach i zrób kilka kroków do przodu, a następnie wróć do pozycji wyjściowej, powtórz ćwiczenie kilka razy;
  • połóż się na płaskiej powierzchni i napnij mięśnie brzucha, przyciskając plecy do podłogi;
  • wyciągnij ręce za głowę i sięgnij po nie całym ciałem.

Fizjoterapia to jeden z najskuteczniejszych sposobów na pozbycie się osteochondrozy. Często porównywany jest do masażu, który daje krótkotrwały efekt. W końcu masażysta może rozciągnąć kręgosłup, ale jeśli mięśnie nie podpierają kręgów w żądanej pozycji, wkrótce ponownie pojawią się ból i deformacja.

Fizjoterapia osteochondrozy powinna odbywać się pod kierunkiem instruktora. Ważna jest poprawność ćwiczeń, dlatego lepiej wykonywać je przed lustrem. Aby uzyskać najlepsze rezultaty, ćwicz regularnie. Pozwala to kręgosłupowi przywrócić elastyczność, mobilność, normalizować metabolizm w organizmie i uformować gorset mięśniowy.

Fizjoterapia

Fizjoterapia jest uważana za skuteczną metodę leczenia zachowawczego. Zastosowanie kilku rodzajów procedur fizjoterapeutycznych pomoże przyspieszyć powrót do zdrowia. Ale procedury fizjoterapeutyczne mają przeciwwskazania, nie można ich zignorować.

  • ostre stadia osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego;
  • choroby onkologiczne;
  • uszkodzenie skóry;
  • nieprawidłowości w ośrodkowym układzie nerwowym.

Te metody leczenia są najczęściej stosowane:

  • elektroterapia - ekspozycja na słabe prądy elektryczne w celu poprawy krążenia krwi w tkankach;
  • magnetoterapia - wykorzystanie właściwości pola magnetycznego do odbudowy tkanek na poziomie komórkowym;
  • laseroterapia - kompleksowa aktywacja procesów biologicznych w tkankach kręgów i zakończeniach nerwowych;
  • terapia falą uderzeniową - poprawa mikrokrążenia i procesów metabolicznych w dotkniętych tkankach poprzez działanie fali akustycznej;
  • balneoterapia - wykorzystująca lecznicze właściwości wody mineralnej.

Zabiegi fizjoterapeutyczne nie tylko kilkakrotnie zwiększają skuteczność leczenia farmakologicznego, ale także przyczyniają się do uzdrowienia i wzmocnienia organizmu jako całości..

Masaż

Masaż na osteochondrozy jest tak samo skuteczny jak ćwiczenia fizjoterapeutyczne. Ale istnieje wiele przeciwwskazań, w tym ostry ból u pacjenta, obecność otwartych ran na ciele, choroby skóry i krwi. Skuteczniejszy będzie masaż manualny, który w swoim pozytywnym wpływie na układ nerwowy w dużej mierze przewyższa masaż sprzętowy.

Ta metoda leczenia pozwala złagodzić napięcie i ból mięśni, pobudza krążenie oraz wzmacnia naczynia krwionośne. Wśród pozytywnych skutków, jakie masaż ma na organizm, jest także wzmocnienie układu odpornościowego i poprawa metabolizmu..

Interwencja chirurgiczna

Leczenie chirurgiczne kręgosłupa stosuje się w szczególnie trudnych przypadkach - przy znacznych zaburzeniach neurologicznych, a także przy utracie kontroli nad stolcem.

Podczas zabiegu chirurgicznego usuwa się źródło choroby i podejmuje działania stabilizujące kręgosłup. Okres pooperacyjny trwa kilka miesięcy.

Zapobieganie

Naucz się uważnie słuchać sygnałów ciała, odpoczywaj na czas i zmniejszaj obciążenie.

  1. Monitoruj swoją postawę, szczególnie gdy musisz długo siedzieć. Wybierz meble według wysokości, aby plecy były koniecznie obsługiwane.
  2. Unikaj długich obciążeń statycznych (siedząca, stojąca, zgięta pozycja), co godzinę rób sobie przerwę - wykonuj niewielkie ćwiczenia fizyczne lub po prostu chodź.
  3. Ćwicz, idź na basen, aby uformować gorset mięśniowy, rozciągnij się.
  4. W przypadku płaskich stóp wybierz odpowiednie buty i specjalne podpory podbicia.
  5. Popraw nadwagę.
  6. Staraj się prowadzić zdrowy tryb życia.
  7. Użyj materaca ortopedycznego i poduszki.
  8. Ubierz się stosownie do pogody, nie przechłodź, w razie potrzeby użyj wełnianego paska lub gorsetu.
  9. Chodź więcej: na przykład wysiądź z pojazdu dwa przystanki wcześniej.
  10. Porzuć torbę na rzecz plecaka.
  11. Noś gorset do ciężkiej pracy.
  12. Podnosić ciężary płynnie, bez szarpnięć i ostrych zakrętów (możesz doznać kontuzji pleców).

Ważny. Dowiedz się, jak prawidłowo podnosić ciężary: nie możesz zginać się tak, aby w odcinku lędźwiowym kręgosłupa tworzyła się „dźwignia”. Podnosząc coś ciężkiego, musisz zgiąć nogi, a nie plecy: usiądź, weź przedmiot i stań z wyprostowanymi plecami.

Wraz z wiekiem rozwój osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowego jest nieunikniony, objawom można zapobiec, leczenie można znacznie uprościć, przy ostrożnym podejściu do siebie, nie obniżać jakości życia.