Główny

Zapalenie korzonków nerwowych

Osteochondroza w międzynarodowej klasyfikacji chorób 10. rewizji lub (ICD-10)

ICD-10 jest rozumiana jako międzynarodowa klasyfikacja chorób 10. rewizji. Jego głównym znaczeniem jest to, że każdej chorobie w tej klasyfikacji przypisany jest określony kod. Można to odnotować w karcie ambulatoryjnej, historii choroby, a co najważniejsze - w dokumentach Kasy Chorych.

Czasami diagnozy są bardzo uciążliwe, ponieważ niektórzy pacjenci mają cały szereg chorób. I tu z pomocą przychodzi ICD-10. Rozważmy to na przykładzie tak powszechnej choroby, jak osteochondroza kręgosłupa. Osteochondroza w ICD-10 należy do klasy XIII, która obejmuje patologie układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej (kody od M00 do M99).

Formy osteochondrozy w klasyfikacji międzynarodowej

W 13. klasie międzynarodowej klasyfikacji osteochondroza należy do podklasy dorsopatii (patologie pleców - od M40 do M54). Ta choroba jest jedną z deformujących chorób grzbietowych, które są rejestrowane pod kodami M40 - M43. W rzeczywistości osteochondroza według ICD-10 ma kod M42.

Proces degeneracyjny można zlokalizować:

  • w okolicy potylicznej, w tym w pierwszym i drugim kręgu szyi;
  • w odcinku szyjnym kręgosłupa (od pierwszego do siódmego kręgu szyjnego);
  • w okolicy klatki piersiowej;
  • w dolnej części pleców;
  • w kręgach krzyżowych;
  • w kilku częściach kręgosłupa jednocześnie.

Kody ICD-10 dla odmian osteochondrozy

Młodzieńcza osteochondroza

  • M42.00 - Młodzieńcza osteochondroza zlokalizowana w wielu częściach kręgosłupa.
  • M42.01 - Młodzieńcza osteochondroza zlokalizowana w potylicy, a także w pierwszym i drugim kręgu odcinka szyjnego.
  • M42.02 - Młodzieńcza osteochondroza szyjki macicy - w ICD 10 jest to dystroficzny proces zlokalizowany w kręgach szyjnych (C1-C7).
  • M42.03 - Osteochondroza wieku młodzieńczego, zlokalizowana w odcinku szyjnym i piersiowym kręgosłupa.
  • M42.04 - Młodzieńcza osteochondroza z izolowaną lokalizacją w okolicy klatki piersiowej.
  • M42.05 - Młodzieńcza osteochondroza kręgów lędźwiowych i piersiowych.
  • M42.06 - Osteochondroza okresu dojrzewania z lokalizacją procesu patologicznego w kręgach lędźwiowych.
  • M42.07 - Młodzieńcza osteochondroza okolic lędźwiowych i krzyżowych.
  • M42.08 - Osteochondroza u młodych mężczyzn, zlokalizowana w okolicy krzyżowej i krzyżowo-guzicznej.
  • M42.09 - Osteochondroza wieku młodzieńczego z nieokreśloną (wątpliwą) lokalizacją.

Osteochondroza u dorosłych

  • M42.1 - Osteochondroza w wieku dorosłym z lokalizacją patologii na wielu oddziałach.
  • M42.11 - Osteochondroza okolicy potylicznej i kręgów szyjnych dorosłych (C1-C2).
  • M42.12 - Osteochondroza dorosłych w odcinku szyjnym kręgosłupa.
  • M42.13 - Chondrosis dorosłych z lokalizacją w odcinku szyjno-piersiowym.
  • M42.14 - Proces dystroficzny u dorosłych w odcinku piersiowym kręgosłupa.
  • M42.15 - Osteochondroza w okolicy klatki piersiowej i lędźwiowej.
  • M42.16 - w osteochondrozie kręgosłupa lędźwiowego ICD-10 u dorosłych.
  • M42.17 - Osteochondroza kręgów lędźwiowo-krzyżowych u dorosłych.
  • M42.18 - Osteochondroza dorosłych, zlokalizowana w okolicy kręgosłupa krzyżowo-krzyżowego i krzyżowego.
  • M42.19 - Osteochondroza dorosłych, nieokreślona lokalizacja.

Nieokreślona osteochondroza

W ICD-10 nieokreślona osteochondroza kręgosłupa sugeruje, że istnieją wątpliwości co do czasu jej wystąpienia - w okresie dojrzewania lub w wieku dorosłym lub nie ma wystarczających danych do ustalenia trafnej diagnozy. Takie postacie choroby w klasyfikacji międzynarodowej objęte są kodem M42.9.

Obejmują one:

  • M42.9 - Nieokreślona osteochondroza w wielu podziałach.
  • M42.91 - Nieokreślona osteochondroza okolicy 1-2 kręgów szyi i okolicy potylicznej.
  • M42.92 - w ICD10 Osteochondroza kręgosłupa szyjnego, nieokreślona.
  • M42.93 - Lokalizacja nieokreślonego procesu dystroficznego w okolicy klatki piersiowej i szyjki macicy.
  • M42.94 - Nieokreślona osteochondroza, izolowana w okolicy klatki piersiowej.
  • M42.95 - Nieokreślona chondroza kręgów piersiowych i lędźwiowych.
  • M42.96 - Nieokreślona osteochondroza kręgów lędźwiowych.
  • M42.97 - Nieokreślona osteochondroza z lokalizacją w okolicy lędźwiowo-krzyżowej kręgosłupa.
  • M42.98 - Nieokreślona chondrosis stawów krzyżowych i krzyżowo-guzicznych kręgosłupa.
  • M42.99 - Nieokreślona osteochondroza o nieokreślonej lokalizacji.

Wniosek

Jest to obecnie stosowana klasyfikacja odmian osteochondrozy. ICD-10, przyjęty w większości krajów, eliminuje nieścisłości w rozumieniu chorób i eliminuje istniejące spory dotyczące nazw chorób. Zastosowanie kodów ICD-10 w osteochondrozie i innych chorobach pozwala lekarzom z różnych krajów i narodowości dzielić się swoim doświadczeniem.

Wszyscy wiemy, czym jest ból i dyskomfort. Choroba zwyrodnieniowa stawów, zapalenie stawów, osteochondroza i bóle pleców poważnie psują życie, ograniczając zwykłe czynności - nie da się podnieść ręki, stanąć na nogę, wstać z łóżka.

Problemy te zaczynają się ujawniać szczególnie silnie po 45 latach. Kiedy jeden na jednego staje w obliczu fizycznej słabości, pojawia się panika i jest to piekielnie nieprzyjemne. Ale nie musisz się bać - musisz działać! Jakie lekarstwo należy zastosować i dlaczego - mówi wiodący chirurg ortopeda Siergiej Bubnowski. Czytaj więcej >>>

Osteochondroza ICD 10

Osteochondroza to choroba dotykająca układ kostny nie tylko u dorosłych, ale także u dzieci i młodzieży. U dorosłych osteochondroza rozwija się w wyniku narażenia na negatywne czynniki, trudne i monotonne warunki pracy, urazy, stres, osoby starsze są podatne na chorobę. Aby zapobiec rozwojowi osteochondrozy u dzieci i młodzieży, należy przestrzegać pewnych zasad: w odpowiednim czasie leczyć stopę końsko-szpotawą, płaskostopie i inne choroby stóp, nie pozwalać dziecku na podnoszenie ciężarów, stymulować sport w celu rozwoju mięśni pleców, utrzymywać normalną postawę.

Specjaliści Szpitala Jusupowa zajmują się problemami zaburzeń układu mięśniowo-szkieletowego, przeprowadzają operacje przywracania normalnego funkcjonowania układu mięśniowo-szkieletowego, działania rehabilitacyjne, które obejmują ćwiczenia fizjoterapeutyczne, zabiegi fizjoterapeutyczne i inne metody leczenia. Szpital korzysta z międzynarodowego klasyfikatora chorób - ICD 10. W systemie kodowania stosowane są specjalne kody, które zawierają pełną informację o chorobie. Kodowanie chroni pacjenta przed ujawnieniem diagnozy, jest wygodne w przetwarzaniu informacji medycznych.

System kodowania wykorzystuje litery alfabetu łacińskiego i cyfry. Odmiany choroby są wskazane po głównym kodzie klasyfikacyjnym, oddzielone od niego kropką. Na przykład: osteochondroza kręgosłupa kod 10 wg ICD - M42, młodzieńcza osteochondroza kręgosłupa (rodzaj osteochondrozy) - M42.0. W klasyfikacji chorób (kody ICD) osteochondroza należy do 13 klasy. Choroba należy do chorób dorsopatycznych, które obejmują kody od M40 do M54. Wszystkie choroby układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej są zakodowane w systemie kodami M00-M99.

Różne podklasyfikacje dorsopatii, gdzie indziej niesklasyfikowane, są wskazane w M40-43. Kody używane do wyjaśnienia lokalizacji choroby (deformujące dorsopatie M40-M43):

  • wiele zmian - 0.
  • region potyliczno-atlanto-osiowy -1.
  • kręgosłup szyjny - 2.
  • kręgosłup szyjno-piersiowy - 3.
  • kręgosłup piersiowy - 4.
  • lokalizacja choroby w odcinku piersiowym i lędźwiowym kręgosłupa - 5.
  • kręgosłup lędźwiowy - 6.
  • region lędźwiowo-krzyżowy - 7.
  • okolica krzyżowo-krzyżowa i krzyżowa - 8.
  • dział nieokreślony - 9.

Młodzieńcza osteochondroza

Kod ICD 10: młodzieńcza osteochondroza kręgosłupa - M42.0 (choroba Calveta, choroba Scheuermanna, z wyjątkiem kifozy pozycyjnej). W klasyfikacji ICD 10, w dziale „Choroby układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej”, w bloku „Dorsopatie” (kod M40-M54) znajduje się sekcja „Deformujące dorsopatie” (kod M40-M43). Osteochondroza kręgosłupa w ICD 10 jest objęta kodem M 42. M42 zawiera następujące kody:

  • młodzieńcza osteochondroza kręgosłupa M 42.0
  • osteochondroza kręgosłupa u dorosłych M 42.1.
  • osteochondroza kręgosłupa, nieokreślona M 42.9.

Inne młodzieńcze osteochondrozy są objęte kodem M92.

Osteochondroza kręgosłupa lędźwiowego

Definicja podklasy następuje po rozpoznaniu choroby. Lekarz bada wyniki badań pacjenta, bada istniejące zespoły (korzeniowe, sercowe, odruchowe). W przypadku podejrzenia osteochondrozy odcinka lędźwiowego kręgosłupa pacjent kierowany jest na dodatkowe badania nerek i przewodu pokarmowego. Prowadzone są badania dotyczące MRI, CT, RTG. Neurolog zajmuje się leczeniem osteochondrozy. Według ICD osteochondroza lędźwiowa jest przeprowadzana w międzynarodowym systemie klasyfikacji pod kodem M42.16.

Osteochondroza kręgosłupa szyjnego

Zmiany dystroficzne w kręgosłupie objawiają się naruszeniem trofizmu kręgów szyi, niedożywieniem krążków międzykręgowych. Zmienia się kształt i objętość krążka międzykręgowego, kręgosłup szyjny staje się niestabilny. Następuje kompresja zakończeń nerwowych, zwiększa się napięcie mięśni kręgosłupa. Osłabienie pierścienia włóknistego otaczającego krążek międzykręgowy prowadzi do rozwoju powikłań: dysfunkcji mózgu, rozwoju przepuklin międzykręgowych.

Osteochondroza szyjki macicy w ICD 10 ma kod M42.12. W szpitalu Jusupow na oddziale neurologii przeprowadza się diagnostykę i leczenie osteochondrozy. Często osteochondroza ma podobne objawy jak inne choroby. Doświadczeni neurolodzy przeprowadzają skuteczną diagnozę, ustalają przyczynę, która spowodowała rozwój choroby i przepisują leczenie. Leczenie osteochondrozy może być wykonywane jako zabieg chirurgiczny, stosuje się leki, różne ćwiczenia fizjoterapeutyczne, fizjoterapię i inne metody leczenia. Możesz zapisać się na konsultację z lekarzem, dzwoniąc do Szpitala Jusupowa.

Osteochondroza kręgosłupa lędźwiowego

Informacje ogólne

Ból grzbietu (ból pleców) jest jedną z najczęstszych przyczyn dolegliwości i poszukiwań lekarskich. Jednocześnie w ciągu życia 70-90% populacji boryka się z problemem bólu grzbietowego, a 28% rozwija zespół przewlekłego bólu, prowadzący do czasowej / długotrwałej niepełnosprawności i obniżenia jakości życia. Ból pleców, oprócz ograniczania życia, wpływa na zachowanie / psychikę ludzi, co objawia się rozwojem przewlekłego stresu emocjonalnego.

Zespoły bólowe są głównie związane z osteochondrozą w okolicy lędźwiowo-krzyżowej (osteochondroza lędźwiowa), która charakteryzuje się dużą ruchliwością / dużą aktywnością fizyczną i są spowodowane zmianami zwyrodnieniowo-dystroficznymi w prawie wszystkich komponentach kręgosłupa motorycznego kręgosłupa (trzony kręgowe, krążki międzykręgowe i ich łączenie) tekstylia).

W klasycznej definicji osteochondroza kręgosłupa jest szeroko rozpowszechnioną przewlekłą chorobą kręgosłupa z częstymi nawrotami, objawiającą się wyraźnym zmniejszeniem hydrofilowości jądra miażdżystego krążka międzykręgowego i późniejszym zniszczeniem jego tkanki, przepuklinowym wypukłością w kierunku kanału kręgowego i zmianami w sąsiadujących tkankach objawiającą się polimorfizmem., odruch i ich kombinacje). Kod ICD-10: M42 (osteochondroza kręgosłupa).

Osteochondroza kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego spowodowana jest niską / niewystarczającą aktywnością ruchową, dużymi obciążeniami statodynamicznymi podczas długotrwałego przebywania w wymuszonej pozycji, zwiększoną masą ciała, pogorszeniem jakości spożywanej żywności (wysoka zawartość ksenobiotyków w żywności, czyli obcych związków chemicznych dla organizmów żywych - pestycydów, nawozy mineralne, leki itp.), problemy środowiskowe.

Pomimo faktu, że znaczącą rolę w rozwoju choroby odgrywa związane z wiekiem zużycie struktur kręgosłupa, pierwsze (początkowe) oznaki procesu degeneracyjno-dystroficznego są wykrywane już w stosunkowo młodym wieku. Tak więc postacie osteochondrozy bez kompresji / kompresji rozpoznaje się już w wieku 15-19 lat z częstością 2,6 przypadków / 1000 populacji w tej kategorii wiekowej; do 30 roku życia objawy kliniczne choroby rozpoznaje się u 12%, a do 60 roku życia u 85% populacji.

Należy pamiętać, że proces zwyrodnienia krążka międzykręgowego nie przebiega w izolacji, ale towarzyszą mu podobne procesy patologiczne w innych ruchomych strukturach odcinka ruchu kręgosłupa kręgosłupa, co w efekcie prowadzi do stopniowego powstawania spondylozy / spondyloartrozy. Objawy i leczenie osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowego różnią się znacznie w zależności od etapu rozwoju procesu patologicznego.

Patogeneza

Wiodącym punktem wyjścia do rozwoju osteochondrozy jest zakłócenie odżywiania dysku. Krążek międzykręgowy (IVD) jest najbardziej beznaczyniową tkanką (tj. Tkanką o słabym ukrwieniu) w organizmie człowieka. Wraz ze wzrostem maleje waskularyzacja, co przyczynia się do spadku dopływu składników odżywczych do tkanek, a co za tym idzie, zmniejsza zdolność komórek IVD do syntezy nowej macierzy, a także ogranicza potencjał ich proliferacji, co ostatecznie wraz z wiekiem organizmu prowadzi do spadku ich gęstości. Jak pokazują dane z badań histologicznych, przyczyną wystąpienia zmian zwyrodnieniowych (ewolucyjnych) w krążkach międzykręgowych jest niedożywienie, które rozwija się na tle zmniejszenia / zaniku naczyń krwionośnych w płytkach końcowych kręgów..

Degeneracja krążka na poziomie molekularnym objawia się zmniejszeniem intensywności dyfuzji składników odżywczych / produktów katabolicznych i żywotności komórek, spadkiem syntezy proteoglikanów, gromadzeniem się fragmentów komórek i zdegenerowanych makrocząsteczek macierzy oraz uszkodzeniem szkieletu kolagenu. Ta kombinacja zmian jest przyczyną odwodnienia. W tym przypadku jądro miażdżyste traci zdolność do równomiernego rozłożenia obciążeń pionowych w całej swojej objętości z powodu utraty funkcji hydrostatycznej, tj. traci zdolność ochrony włóknistego pierścienia przed zwiększoną kompresją.

Pierścień włókniakowy, będący przedmiotem stałego zwiększonego naprężenia mechanicznego, ulega zmianom patologicznym, objawiającym się uszkodzeniem macierzy kolagenowej i dezorganizacją struktury warstwowej, co w pierwszej kolejności prowadzi do pojawienia się pęknięć, a później do pęknięcia pierścienia włóknistego. Wraz z rozwojem tych zmian IVD staje się niezwykle podatny na procesy niszczenia zachodzące w warunkach biomechanicznych skutków wysiłku fizycznego, nawet przy normalnej aktywności fizycznej. W wyniku spadku ciśnienia w IVD zmniejsza się napięcie włókien pierścienia włóknistego, co prowadzi do naruszenia właściwości mocujących dysku, a tym samym tworzy się patologiczna ruchliwość w odcinku ruchu kręgosłupa.

Ważnym punktem w rozwoju zmian zwyrodnieniowych dysku jest wrastanie naczyń krwionośnych i nerwowych do włóknistego pierścienia IVD, co jest cechą charakterystyczną zniszczonej struktury dysku. Wzrost wrodzony jest głównie spowodowany utratą ciśnienia hydrostatycznego nieodłącznie związanego z wewnętrznymi obszarami zdrowych dysków. Ułatwia również wrastanie naczyń włosowatych / nerwów i redukcję proteoglikanów w zdegenerowanych krążkach. Zmiany te prowadzą do utraty ultrastrukturalnej interakcji wszystkich elementów segmentu ruchu kręgosłupa..

Klasyfikacja

Klasyfikacja osteochondrozy opiera się na podejściu patogenetycznym, odzwierciedlającym proces patologiczny w postaci kolejnych etapów / stopni uszkodzenia zwyrodnieniowo-dystroficznego, zgodnie z którymi wyróżnia się:.

Osteochondroza kręgosłupa lędźwiowego 1 stopień

Jest to pierwszy (początkowy) stopień wewnątrznaczyniowego procesu patologicznego, który generuje patologiczne impulsy z chorego dysku. Osteochondroza I stopnia charakteryzuje się ruchem jądra miażdżystego wewnątrz krążka, tzn. Jądro miażdżyste przenika przez pęknięcia pierścienia włóknistego i jego dobrze unerwione włókna zewnętrzne. W związku z tym przy osteochondrozie pierwszego stopnia dochodzi do podrażnienia zakończeń nerwowych i zaczyna pojawiać się ból, który tworzy różne odruchowe zespoły osteochondrozy.

Osteochondroza kręgosłupa lędźwiowego 2 stopnie

Osteochondroza stopnia 2 to stopień niestabilności, tj. utrata wrodzonej zdolności mocowania przez dotknięty dysk. Charakterystyczne jest dynamiczne przemieszczanie się warstwy wierzchniej względem leżącego poniżej kręgu, co jest spowodowane pękaniem jądra miażdżystego i elementów pierścienia włóknistego. 2 stopień osteochondrozy charakteryzuje się zespołem niestabilności, pojawiają się zespoły odruchowe i częściowe uciskowe.

Stopień osteochondrozy 3

Jest to stopień / etap powstawania przepuklin krążków międzykręgowych, spowodowany naruszeniem integralności struktury pierścienia włóknistego (wypadnięcie / wypukłość). W przypadku osteochondrozy stopnia 3 można skompresować: korzeń nerwu rdzeniowego, a także formacje nerwowo-naczyniowe sąsiadujące z IVD.

Stopień osteochondrozy 4

Jest to etap zwłóknienia IVD i stopniowego tworzenia się kości i chrzęstnych brzeżnych narośli trzonów kręgowych. Jednocześnie, jako mechanizm kompensacyjny, następuje wzrost obszaru podparcia kręgów na wadliwych dyskach, następuje bezruch. Te narośla kostne, w niektórych przypadkach, jak przepuklina dysku, mogą wywierać nacisk na sąsiednie formacje nerwowo-naczyniowe.

Poniższy rysunek przedstawia sekwencję zmian zwyrodnieniowo-dystroficznych kręgosłupa..

Powody

Do głównych czynników etiologicznych w rozwoju osteochondrozy kręgosłupa należą:

  • Nieprawidłowy rozwój na etapie embriogenezy wewnętrznej warstwy krążka międzykręgowego i inne anomalie kostne w rozwoju kręgosłupa.
  • Przedwczesne starzenie i przyspieszone zużycie krążków międzykręgowych.
  • Makro / mikrourazy kręgosłupa (podnoszenie ciężarów, upadki, siniaki kręgosłupa, niewygodne ruchy).
  • Zaburzenia tropizmu (nieprawidłowe umiejscowienie powierzchni stawowych kręgów) okolicy lędźwiowo-krzyżowej.
  • Przedchorobowa hipermobilność segmentów motorycznych kręgosłupa.
  • Powstanie nieodpowiedniego stereotypu mięśniowo-motorycznego, prowadzącego do fizycznego przeciążenia elementów odcinka międzykręgowego.
  • Słabość mięśni brzucha.
  • Zwężenie kanału kręgowego, zrosty zewnątrzoponowe, kręgozmyk, wyrostek nowotworowy, zapalenie nerwowo-mięśniowe.

Następujące czynniki wywołują zaostrzenie osteochondrozy: podnoszenie / przenoszenie ciężarów, miejscowa / ogólna hipotermia, szarpanie, długotrwałe napięcie statyczne, stres / psychogenia.

Objawy osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego

Osteochondroza kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego objawia się w dość szerokim zakresie: od lekkiego uczucia dyskomfortu w okolicy kręgosłupa lędźwiowego do ostrych, intensywnych bólów, które mogą być wywołane przeciążeniem, hipotermią, podnoszeniem ciężarów itp. Cały zestaw klinicznych objawów osteochondrozy lędźwiowej dzieli się na kręgosłup kompresyjny. i objawy pozakręgowe (odruchowe).

etap początkowy

Objawy kliniczne osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowego w pierwszym etapie spowodowane są wysunięciem krążka w kierunku kanału kręgowego (grzbiet) oraz podrażnieniem więzadła podłużnego tylnego bogatego w receptory bólowe. Wiodącym objawem na tym etapie jest miejscowy zespół bólowy o różnym nasileniu - lumbago, lumbodynia, które warunkowo różnią się nasileniem zespołu bólowego i czasem trwania objawów patologicznych. Ten etap charakteryzuje się „objawem blaszki miażdżycowej” (spłaszczeniem lordozy lędźwiowej) i wyraźnym ograniczeniem z powodu bólu w ostrym okresie ruchu w odcinku lędźwiowym kręgosłupa.

Oprócz miejscowego bólu na poziomie chorego krążka międzykręgowego, na skutek odruchowej reakcji mięśniowej, w większości przypadków występuje wyraźne napięcie mięśni przykręgosłupowych („obrona”), co przyczynia się do nasilenia zespołu bólowego, a także do wygładzenia / spłaszczenia fizjologicznej lordozy lędźwiowej oraz ograniczenia ruchomości kręgosłupa. Obrona mięśni przykręgosłupowych w ostrym okresie uważana jest za reakcję obronną.

W osteochondrozie pierwszego etapu nie ma objawów zespołu korzeniowego i innych objawów neurologicznych (objawy napięcia). Z reguły z biegiem czasu zauważa się adaptację do podrażnienia receptorów (bólu) tylnego więzadła podłużnego, co ułatwia unieruchomienie dotkniętego krążka międzykręgowego. Nasilenie ostrego / podostrego stopniowo zmniejsza się wraz z odpowiednim leczeniem i ścisłym przestrzeganiem reżimu ortopedycznego. Oznacza to, że następuje przekształcenie zaostrzenia w stan remisji, którego czas trwania jest bardzo zróżnicowany, podobnie jak częstotliwość zaostrzeń lumbodynii..

Jednocześnie każde nowe zaostrzenie wskazuje na dodatkowe przemieszczenie IVD (wypadanie / wypukłość), co powoduje wzrost nacisku krążka na tylne więzadło podłużne. Z biegiem czasu prowadzi to do przerzedzenia więzadła i spadku jego wytrzymałości, a tym samym do ryzyka dodatkowego wypadnięcia dysku i perforacji więzadła podłużnego tylnego w kolejnym odcinku w kierunku kanału kręgowego, co prowadzi do rozwoju kolejnego etapu powikłań neurologicznych.

Stopień dyskogennego zapalenia korzonków (stadium korzeni)

W wyniku perforacji więzadła podłużnego tylnego tkanka proklamacyjna krążka międzykręgowego wnika (częściej w kierunku grzbietowo-bocznym) do przestrzeni nadtwardówkowej w pobliżu korzeni kręgosłupa i tętnic korzeniowych przechodzących przez otwór międzykręgowy. Jednocześnie może wystąpić bezpośrednie podrażnienie korzeni kręgosłupa i nerwów rdzeniowych, co powoduje objawy zespołu korzeniowego na poziomie określonego dotkniętego segmentu kręgosłupa lub kilku segmentów (osteochondroza wieloodcinkowa).

Istotną rolę odgrywają nie tylko czynniki mechaniczne, ale także immunologiczne i biochemiczne, które rozwijają się w wyniku reakcji tkanek zewnątrzoponowych na wnikający do niego fragment tkanki chrzęstnej IVD. Oznacza to, że tkanka chrzęstna znajdująca się w przestrzeni nadtwardówkowej pełni funkcję antygenu i powoduje rozwój ogniska autoimmunologicznego aseptycznego zapalenia z udziałem korzeni nerwowych w procesie zapalnym, co przyczynia się do przedłużenia zespołu bólowego. Ten etap osteochondrozy okolicy lędźwiowo-krzyżowej charakteryzuje się bólem lędźwiowo-rdzeniowym objawiającym się bólem lędźwiowo-stawowym / kulszowo-korzeniowym.

Charakterystyczny jest boczny ból lędźwiowy, który z reguły łączy się z bólem promieniującym wzdłuż nerwu kulszowego, co wynika z dominującej wrażliwości dolnych SMSów na poziomie lędźwiowym, ponieważ mają one duże obciążenie, a najczęściej zaangażowane są korzenie / nerwy rdzeniowe L4 - S1 proces. Oba poszczególne korzenie mogą być dotknięte chorobą, ponieważ kilka korzeni jest zaangażowanych w proces patologiczny jednocześnie (osteochondroza wielosegmentowa).

W przypadku lumboischialgii oprócz prostowania fizjologicznej lordozy na poziomie zespołu bólowego charakterystyczna jest również skolioza, z wybrzuszeniem głównie w kierunku podrażnionych korzeni. Pacjenci mają tendencję do unieruchamiania nie tylko kręgosłupa lędźwiowego, ale także obolałej nogi, którą wolą trzymać zgiętą w stawie kolanowo-biodrowym..

Podczas badania pacjenta można wyczuć bolesne punkty Khary, bolesne po naciśnięciu: z przodu - na linii środkowej brzucha poniżej pępka; tylny - nad wyrostkami kręgów LIV - LV, punkt biodrowy Hari - powyżej górnego tylnego kręgosłupa grzebienia biodrowego i biodrowo-krzyżowego, znajdującego się nad stawem o tej samej nazwie. Punkty te znajdują się również na pięcie (podczas uderzania młotkiem neurologicznym) oraz w ścięgnie Achillesa (bolesność po ściśnięciu). Charakterystyczna jest również obecność innych punktów bólowych: punkty bólowe Reimist (z bocznym uciskiem wyrostków kolczystych), zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, zlokalizowane w środkowej części podeszwy stopy, punkty Vale'a zlokalizowane między guzowatością kulszową a miejscem, w którym nerw kulszowy opuszcza miednicę, z tyłu uda (pośrodku), na środku mięśnia brzuchatego łydki, na skraju zewnętrznej kostki itp. Również przy osteochondrozie lędźwiowo-krzyżowej występują objawy napięcia - objaw Lasegue, który określa się, gdy noga jest zgięta w stawie biodrowym, wyprostowana w stawie kolanowym.

Zapalenie kulszowo-kolanowe charakteryzuje się „objawem lądowania”, gdy pacjent leżący na plecach na łóżku nie może siedzieć z nogami wyprostowanymi w stawach kolanowych z powodu silnego bólu wzdłuż nerwu kulszowego. Charakterystyczny jest również objaw „statywu”, kiedy pacjent próbując usiąść z pozycji „na wznak” w łóżku kładzie ręce za ciałem. W przypadku lumboischialgii pacjent siedzący w łóżku może rozciągnąć dotkniętą nogę dopiero po zgięciu nogi w stawie kolanowym po stronie zdrowej (zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa). Charakterystyczne są również inne objawy: objaw uprowadzenia tułowia, objaw Alajuanin-Tyurel itp..

Ważne jest również, aby wziąć pod uwagę, że w zapaleniu kulszowo-korzeniowym może wystąpić nie tylko podrażnienie nerwów rdzeniowych / korzeni nerwowych, ale również upośledzenie przewodzenia impulsów nerwowych wzdłuż włókien nerwowych, co objawia się zahamowaniem odruchów miotatycznych (ścięgnistych), spadkiem siły mięśni w strefie unerwienia zajętego nerwu kolanowego / (zmniejszenie Odruch Achillesa). Ponadto osteochondroza międzykręgowa strefy lędźwiowo-krzyżowej objawia się zaburzeniami ruchu, parestezjami, hipalgezją, znieczuleniem w odpowiednich dermatomach i naruszeniem trofizmu w strefie odnerwionych tkanek. Należy również wziąć pod uwagę fakt, że miednica stojącego pacjenta z dyskogennym lumboischialgią, pomimo obecności skoliozy, znajduje się w pozycji poziomej, a tułów pacjenta w pozycji stojącej jest zgięty w kierunku zmiany..

Stadium naczyniowo-korzeniowe (stadium zaburzeń neurologicznych)

Całokształt objawów patologicznych (niedokrwienie odpowiednich korzeni / rdzenia kręgowego, powikłane powstaniem przepukliny dysku i występowaniem niedrożności towarzyszącej tętnicy korzeniowej) przyczynia się do rozwoju zaburzeń ruchowych w określonym miotomie i zmniejszenia wrażliwości w danym dermatomie. Z reguły rozwój niedowładów / porażeń mięśni i zaburzeń czucia poprzedzony jest gwałtownym ruchem, po którym bezpośrednio następuje krótkotrwały ostry ból w okolicy lędźwiowo-krzyżowej promieniujący wzdłuż nerwu kulszowego (tzw. „Hiperalgiczny przełom rwy kulszowej”). Równolegle osłabienie mięśni powstaje w strefie unerwienia jednego lub drugiego niedokrwiennego nerwu rdzeniowego i pojawiają się zaburzenia czucia. Z reguły dochodzi do okluzji tętnicy korzeniowej, która przechodzi wraz z nerwem rdzeniowym L5 do kanału kręgowego.

Charakterystyczny jest ostry rozwój zespołu „porażennej rwy kulszowej”, objawiającego się niedowładem / porażeniem po zajętej stronie prostowników stopy / palców („steppage” lub „cock chód”), który rozwija się wraz z dysfunkcjami nerwu strzałkowego. Taki pacjent podczas chodzenia podnosi wysoko nogę, wyrzuca ją do przodu i uderza przodem palca o podłogę.

Ostatni etap objawów neurologicznych

Osteochondroza kręgosłupa jest z reguły przyczyną upośledzenia przepływu krwi w dużych tętnicach korzeniowych, które dostarczają krew do rdzenia kręgowego (tętnice korzeniowo-rdzeniowe). Dopływ krwi do rdzenia kręgowego na poziomie lędźwiowo-krzyżowym zapewnia tylko jedna tętnica Adamkiewicza, a u niektórych osób znajduje się dodatkowa tętnica rdzeniowa Deprozh-Gutterona, która zapewnia dopływ krwi do ogona / ogona końskiego rdzenia kręgowego.

Ich niewydolność funkcjonalna powoduje powolny rozwój niewydolności naczyniowo-mózgowej rdzenia kręgowego, której klinicznym objawem jest zespół chromania przestankowego, któremu towarzyszy osłabienie nóg i drętwienie, które występuje podczas chodzenia i ustępuje po krótkim odpoczynku (zatrzymaniu). Najpoważniejszym objawem zaburzeń neurologicznych na tym etapie są ostre zaburzenia krążenia rdzenia kręgowego, takie jak udar niedokrwienny kręgosłupa.

Analizy i diagnostyka

Rozpoznanie osteochondrozy lędźwiowo-krzyżowej w większości przypadków nie nastręcza trudności i opiera się na analizie charakteru i lokalizacji zespołu bólowego oraz ich związku z aktywnością fizyczną (wywiad chorobowy), obecności punktów spustowych bólu oraz objawów napięcia. Spośród metod instrumentalnych wiodące znaczenie ma radiografia, obrazowanie komputerowe i rezonans magnetyczny (zdjęcie poniżej). Aby wykluczyć patologię somatyczną (przerzuty do kręgosłupa, kamicę moczową, odmiedniczkowe zapalenie nerek) można zalecić ogólną / biochemiczną analizę krwi i moczu.

Leczenie osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego

Pytanie, jak leczyć osteochondrozę kręgosłupa lędźwiowego, jest jednym z najczęściej zadawanych. Przede wszystkim leczenie zmian zwyrodnieniowo-dystroficznych kręgosłupa powinno być etapowe i złożone, w tym leczenie lekami, fizjoterapią i, jeśli to konieczne, metodami chirurgicznymi.

Farmakoterapia

W początkowej fazie neurologicznych objawów osteochondrozy okolicy lędźwiowo-krzyżowej (lumbodynia) w pierwszej kolejności należy zapewnić pacjentowi łagodny reżim ruchowy / unieruchomienie segmentów ruchu kręgosłupa zaangażowanych w proces patologiczny. Z reguły na tym etapie leczenie przeprowadza się w domu. Pozostawanie w łóżku z lumbodynią powinno trwać co najmniej 3-5 dni, po czym wykazuje się noszenie gorsetu / pasa podczas chodzenia i podróży przez 5-7 dni.

Na tle korekty schematu motorycznego wykonuje się blokadę punktów bolesnych / spustowych roztworem prokainy, lidokainy lub alternatywnie stosowanie jednego z tych leków w połączeniu z hydrokortyzonem. Pokazano również witaminy B12. Lekiem o udowodnionej wysokiej skuteczności jest Milgamma, która zawiera duże dawki trzech aktywnych leków (chlorowodorek tiaminy, chlorowodorek cyjanokobalaminy i chlorowodorek pirydoksyny).

Dość skuteczną metodą łagodzenia niewyrażonego zespołu bólowego jest również blokada zewnątrzoponowa / przykręgowa w osteochondrozie okolicy lędźwiowo-krzyżowej..

Leczenie osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowego z silnym bólem uzupełnia zastrzyki prostych leków przeciwbólowych (Analgin, Paracetamol) z przejściem na tabletki lub NLPZ (diklofenak, meloksykam, lornoksykam, ibuprofen, celekoksyb, nimesulid itp.). Leki te mają złożone działanie (przeciwgorączkowe, przeciwzapalne, przeciwbólowe) dzięki zahamowaniu syntezy enzymu cyklooksygenazy (COX-1 / COX-2), który odpowiada za przemianę kwasu arachidonowego w tromboksan, prostaglandyny, prostacyklinę. Należy wziąć pod uwagę, że u osób starszych i pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia działań niepożądanych stosowanie NLPZ powinno odbywać się pod „osłoną” leków gastroprotekcyjnych (ranitydyna, omeprazol), a po zakończeniu przebiegu iniekcji zaleca się przejście do postaci tabletek (nimesulid, meloksykam).

Do terapii miejscowej można stosować maści, żele i kremy o działaniu znieczulającym (zawierające miejscowe środki drażniące i NLPZ) - żel Fastum, Voltaren, Ketonal, Nimid, Traumeel, Dolobene, Maść Nikoflex itp., Które nakłada się 2-3 razy dziennie na obszarze dotkniętego obszaru kręgosłupa. W tym samym czasie zastrzyki są przepisywane jako podstawa osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowego, a jako dodatkowy środek stosuje się maści / kremy. W przypadku nieskuteczności tych leków można na krótki czas przepisać narkotyczne leki przeciwbólowe (Tramadol / w połączeniu z Paracetamolem). Z reguły, o czym świadczą recenzje pacjentów, wystarczy to, aby szybko zatrzymać ból w domu.

W przypadku przedłużającego się bólu mięśniowo-powięziowego leczenie osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowego jest uzupełniane przez powołanie środków zwiotczających mięśnie (Tizanidine, Mydocalm, Tolperyzon). Według wielu autorów, przy przedłużonym przebiegu osteochondrozy z objawami neurologicznymi, należy preferować tyzanidynę, ponieważ przy zmniejszonym napięciu mięśniowym na tle jej spożycia nie ma spadku siły mięśni.

Tizanidyna ma również działanie ochronne na żołądek, co umożliwia łączenie jej z NLPZ. W przypadku zespołu przedłużonego bólu pokazano krótkie cykle kortykosteroidów (metyloprednizolon), fonoforezę z hydrokortyzonem wraz z NLPZ. Zaleca się również od pierwszych dni choroby przepisywanie chondroprotektorów wewnątrz przez długi czas (1-2 miesiące) w celu przywrócenia tkanki chrzęstnej (kompleks Artron, siarczan chondroityny, glukozamina, Artra, Teraflex itp.).

Wraz ze zmniejszaniem się zespołu bólowego reżim ruchowy stopniowo się rozszerza, jednak przez pewien czas zaleca się unikanie gwałtownych ruchów, w szczególności rotacji i zgięć kręgosłupa. W tym celu należy przeszkolić pacjenta, aby wykonywał szereg ruchów bez znacznego zwiększania obciążenia kręgosłupa. Jak świadczą recenzje dotyczące leczenia osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego, na tym etapie można zatrzymać zespół bólowy i wyeliminować (jeśli występują) zaburzenia toniczno-mięśniowe.

Leczenie osteochondrozy lędźwiowej z objawami neurologicznymi w stadium korzeniowym przeprowadza się według podobnego schematu, jednak okres leczenia wydłuża się średnio do 1,5-2 miesięcy. Jednocześnie odpoczynek w łóżku powinien być dłuższy, a jeśli to możliwe, wskazane jest przeprowadzenie leczenia w szpitalu neurologicznym. Wraz z blokadami zewnątrzoponowymi / przykręgosłupowymi przeprowadza się energiczne leczenie środkami przeciwbólowymi, NLPZ, przepisuje się leki naczyniowe (Pentoxifylline, Prodectin, Actovegin). W ciężkich przypadkach 3-5 dniowa kuracja kortykosteroidami. Przy przedłużającym się przebiegu u pacjenta mogą pojawić się objawy lękowo-depresyjne i w związku z tym konieczne jest skorygowanie stanu psycho-emocjonalnego poprzez przepisanie leków przeciwdepresyjnych - Mianserin (Lerivon), Amitriptyline, Tianeptine (Coaxil) itp..

W leczeniu choroby można szeroko stosować metody nielekowe (fizjoterapeutyczne), aw okresie rekonwalescencji - ćwiczenia fizjoterapeutyczne i masaż.

Procedury i operacje

W leczeniu osteochondrozy lędźwiowej szeroko stosowana jest fizjoterapia: fonoforeza / elektroforeza z lekami (w tym przeciwbólowymi i przeciwskurczowymi) z prądami galwanicznymi / pulsacyjnymi; elektrroneuromyostymulacja; UHF; terapia laserowa; magnetoterapia; EHF (terapia skrajnie wysokoczęstotliwościowa); Mikrofale (terapia ultra wysokoczęstotliwościowa); terapia falami uderzeniowymi, akupunktura.

W ostrym okresie zaleca się obserwację schematu ruchowego (ortopedycznego) z noszeniem gorsetu stabilizującego odcinek lędźwiowy. Fizjoterapia osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowego w ostrym okresie ma głównie charakter regeneracyjny. W tym okresie należy ograniczyć / wykluczyć ćwiczenia fizyczne o amplitudzie, które powodują ból lub napięcie mięśni. Wykonywanie „przez ból” jest surowo zabronione, ćwiczenia należy wykonywać bardzo powoli z powtórzeniami 8-10 razy. Ważne jest również zapobieganie wzrostowi lordozy lędźwiowej poprzez ruchy nóg, które mogą powodować zwiększony ból. W kolejnym etapie ostrego okresu, gdy ból się zmniejsza, można stopniowo włączać ćwiczenia izometryczne na mięśnie pośladkowe i mięśnie brzucha..

Kiedy ból ustąpi, zwiększają się możliwości i kompleks obejmuje ogólne ćwiczenia rozwojowe / specjalne. Oprócz ćwiczeń zwiększających siłę mięśni prostowników biodra i brzucha, uwzględniono ćwiczenia zwiększające siłę mięśni pleców oraz ze zgięciem w odcinku lędźwiowym kręgosłupa. Które wykonywane są w średnim tempie 15-20 powtórzeń. Należy podać raport, że opłata za osteochondrozę kręgosłupa lędźwiowego powinna być regularna, a nie od przypadku do przypadku.

Ćwiczenia na osteochondrozę kręgosłupa lędźwiowego w okresie remisji mają na celu przede wszystkim wzmocnienie gorsetu mięśniowego tej strefy oraz zwiększenie ruchomości kręgosłupa, jednak należy je wykonywać z dużą ostrożnością. Liczbę powtórzeń ćwiczeń w tym okresie można zwiększyć nawet do 50-100 razy. Ważnym zadaniem jest kształtowanie automatyzmu mięśni w utrzymywaniu określonej postawy w dowolnej pozycji (stojącej / siedzącej, podczas chodzenia).

W basenie można prowadzić terapię ruchową przy osteochondrozy odcinka lędźwiowego kręgosłupa (w wodzie, ale stanowi ona jedynie uzupełnienie podstawowych ćwiczeń „na sucho”). Niezwykle przydatne są także inne metody terapii ruchowej: pływanie, które jest często uważane za „najskuteczniejszą fizjoterapię osteochondrozy lędźwiowo-krzyżowej”, a także bieżnia, terrenkur, jazda na nartach, ergometr rowerowy, ćwiczenia z gumowym bandażem. Uprawianie sportów takich jak siatkówka, tenis, tenis, gimnastyka artystyczna nie jest zalecane ze względu na wiele gwałtownych ruchów, które mogą wywołać zaostrzenie choroby.

Ładowanie hantlami odbywa się wyłącznie w pozycji leżącej (na plecach), aby wykluczyć pionowe obciążenia kręgosłupa. Należy pamiętać, że przy wyborze ćwiczeń fizycznych częste / ciągłe przeciążenia / mikrourazy kręgosłupa czy nieskoordynowane drżenie i ruchy wzdłuż osi kręgosłupa stwarzają ryzyko pęknięcia zwyrodnionego dysku i kolejnego nasilenia bólu.

Joga może być niezwykle korzystna dla kręgosłupa, jednak wiele ćwiczeń jogi jest dość trudnych i należy je wykonywać tylko pod kierunkiem i pod nadzorem instruktora..

Najlepszą opcją na początku będzie wykonanie ćwiczeń terapeutycznych osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowego w specjalistycznym gabinecie, gdzie lekarz prowadzący pokaże Ci zestaw ćwiczeń, które można następnie wykonać w domu.

Ćwiczenia te są wykonywane jako poranne ćwiczenia osteochondrozy. Nie powinieneś szukać różnych filmów z terapii ruchowej lub gimnastyki terapeutycznej, filmów dotyczących osteochondrozy, ponieważ wideo nie pozwala na ukształtowanie prawidłowej biomechaniki ćwiczenia i może powodować zaostrzenie. Szeroko stosowany jest również masaż leczniczy (manualny, podwodny, próżniowy, hydromasaż). Masaż na osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowego pozwala złagodzić / zmniejszyć ból, zlikwidować napięcie mięśniowe w tym obszarze, przywrócić ruchomość kręgosłupa.

Leczenie chirurgiczne wykonywane jest w przypadkach znacznego ucisku rdzenia kręgowego i ma na celu odbarczenie kanału kręgowego. Obejmuje różnego rodzaju zabiegi chirurgiczne: usunięcie przepukliny krążka międzykręgowego, mikrodiscektomię, laserową rekonstrukcję krążka, waloryzację nakłucia krążka, wymianę krążka międzykręgowego na implant, operację ustabilizowania odcinka kręgosłupa.

Osteochondroza kręgosłupa (M42) - kod ICD 10

Kiedy traumatolog ortopeda wykryje osteochondrozę, kod ICB 10 m42 jest zapisywany w historii choroby. Jest to międzynarodowa klasyfikacja akceptowana na całym świecie ze względu na wygodę przepisywania terapii. Po postawieniu ostatecznej diagnozy leczenie osteochondrozy przeprowadza się zgodnie z ogólnie przyjętym schematem, który będzie skuteczny na tym etapie patologii.

Diagnoza według m42 to osteochondroza, odnosi się do deformujących dorsopatii, ten ostatni termin tłumaczony jest z łaciny jako „ból pleców”. W zależności od lokalizacji szyfru można dodatkowo uzupełnić kodem od 0 do 9:

  • 0 - dotyczy to krążków międzykręgowych wszystkich części kręgosłupa;
  • 1 - pierwsze dwa;
  • 2 - cały region szyjny;
  • 3 - okolica szyjno-piersiowa;
  • 4 - obszar klatki piersiowej;
  • 5 - odcinek lędźwiowo-piersiowy;
  • 6 - cały obszar lędźwiowy;
  • 7 i 8 - lędźwiowo-krzyżowe, krzyżowe (u dzieci) i / lub kości ogonowe;
  • 9 - obszar patologiczny nie został zidentyfikowany.

Zwykle, gdy przeprowadza się wstępną diagnozę za pomocą kodu M42 dla drobnoustroju 10 u dorosłych, najpierw ustala się niejasną lokalizację, a po wyjaśnieniu dodaje się miejsce zmiany. W dzieciństwie punkty kostnienia jeszcze nie powstały w okolicy krzyżowej, dlatego lokalizacja patologii na tym oddziale jest najbardziej niebezpieczna.

M42.0 Młodzieńcza osteochondroza kręgosłupa

Osteochondroza młodzieńcza jest rozpoznaniem m42.0. Podczas rozszyfrowania wskazuje się na dwie możliwe patologie - jest to choroba Qualiera lub choroba Scheuermanna-Mau. Obie rozwijają się w okresie dojrzewania i charakteryzują się zwyrodnieniowo-dystroficznymi zmianami trzonów kręgów, przez co zaburzona jest ich geometria, pojawia się przemieszczenie. To wywołuje ucisk nerwów, skurcze mięśni i silny ból w dotkniętym obszarze..

Specyficzny kod dla młodzieńczej osteochondrozy mkb 10 m42 jest narażony na podstawie objawów i danych diagnostycznych:

  1. Choroba Calveta to uszkodzenie ciał 1-2 kręgów, w którym dochodzi do martwicy (śmierci) tkanki kostnej. Pod naciskiem górnych odcinków dotknięte struktury kostne są „wypychane” na zewnątrz, co widać po wypukłości wyrostka kolczystego, który znajduje się w środkowej części kręgosłupa. Z powodu ucisku nerwów pojawia się ból, który nasila się wraz z ruchem. Jeśli rdzeń kręgowy jest ściśnięty, pojawia się drętwienie kończyn i utrata czucia;
  2. Patologia Scheuermanna-Mau - charakteryzuje się zmianą kształtu ciał 3 lub więcej kręgów piersiowych, których przód staje się bardziej płaski. W rezultacie, patrząc w płaszczyźnie strzałkowej (bocznej), ciało ma kształt zbliżony do trójkątnego. Prowadzi to do powstania kifozy w okolicy klatki piersiowej, kąt zgięcia może osiągnąć 75 stopni. Z powodu takiej deformacji postawa bardzo cierpi, pojawiają się bóle w okolicy klatki piersiowej, które mogą nasilać się przy oddychaniu i ruchach.

Obie patologie są odpowiednie dla kodu drobnoustrojów m42, są one narażone pod kodem 42.0. Aby postawić ostateczną diagnozę, wykonuje się badanie rentgenowskie, tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny kręgosłupa. Ta ostatnia metoda jest najbezpieczniejsza i nie powoduje promieniowania, dlatego neurolodzy często ją zalecają..

We wczesnych stadiach postęp choroby można zatrzymać metodami zachowawczymi:

  • masaż;
  • fizjoterapia;
  • Terapia manualna.

Zabieg wykonywany jest tylko w zaawansowanych przypadkach i ma na celu skorygowanie postawy i uśmierzenie bólu. W okresie rehabilitacji bardzo ważne jest, aby nie obciążać kręgosłupa..

M42.1 - Osteochondroza kręgosłupa u dorosłych

Często patologia występuje u dorosłych, przy diagnozie klinicznej m42 1 bierze się również pod uwagę oddział zmian. Według statystyk najczęściej choroby zwyrodnieniowo-dystroficzne kręgosłupa występują w odcinku szyjnym lub szyjno-piersiowym, takie zmiany są zwykle predysponowane do:

  • długa praca przy komputerze;
  • zaburzenia postawy;
  • Siedzący tryb życia;
  • cechy pracy (długotrwała praca z wygiętymi plecami).

U dorosłych choroba m42 1 objawia się na tle zmian zwyrodnieniowo-dystroficznych w krążkach międzykręgowych, w których zmniejsza się ich ukrwienie i odżywianie. Spłaszczają się, zmienia się ich kształt, w wyniku czego zmienia się położenie kręgów w płaszczyźnie poziomej. Prowadzi to do złej postawy i silnego bólu, osteochondroza jest częstą przyczyną drętwienia rąk i nóg. Jeśli nerwy rdzeniowe w okolicy klatki piersiowej, które tworzą splot szyjny i ramienny, zostaną ściśnięte, drętwienie rozprzestrzeni się na kończynę górną. Klinika przejawia się również w pokonaniu korzeni, które tworzą splot lędźwiowy i lędźwiowo-krzyżowy, który wydziela gałęzie do kończyny dolnej.

Po wykryciu osteochondrozy odnotowuje się kod M42 z kodem 1, diagnozę podejmuje się na podstawie objawów i badania instrumentalnego. Lekarz dobiera sposób leczenia w zależności od stopnia ciężkości stanu pacjenta:

  1. Na początkowych etapach skuteczne jest leczenie zachowawcze: masaż, terapia manualna, terapia ruchowa, zabiegi fizjoterapeutyczne. W przypadku silnego bólu przepisywane są leki przeciwbólowe;
  2. Operacja wykonywana jest w ciężkich przypadkach, gdy wymagana jest korekta postawy, a ucisk nerwów nie ustępuje lekami przeciwbólowymi. Operacja będzie skuteczniejsza, jeśli będziesz przestrzegać reżimu i przeprowadzisz rehabilitację w odpowiednim czasie.

Osteochondroza jest łatwiejsza do leczenia we wczesnych stadiach niż w przypadkach zaawansowanych. Dlatego wskazane jest natychmiastowe skonsultowanie się z lekarzem i poddanie się leczeniu zachowawczemu..

M42.9 - Nieokreślona osteochondroza kręgosłupa

Gdy pacjent przychodzi na wstępną konsultację, zostaje postawiony wstępna diagnoza - osteochondroza kręgosłupa M42, dalszy kod wpisywany jest dopiero po badaniu. Czasami w historii medycznej umieszczany jest kod M 42.9, co wskazuje, że lokalizacja patologii jest nieokreślona.

Kod jest wyświetlany w przypadku przypadkowego wykrycia choroby, gdy klient jest badany w innym profilu. Zwykle dodatkowo przypisuje się mu CT lub MRI, po czym określa się rodzaj choroby i lokalizację zmian zwyrodnieniowo-dystroficznych..

Oceń, jak dokładne i szczegółowe są informacje

M42 Osteochondroza kręgosłupa

Gospodarstwo rolne. grupySubstancja aktywnaNazwy handlowe
Przeciw niedotlenienie i przeciwutleniaczeDimetyloksobutylofosfonylodimetylanDimephosphone ®
Suplementy diety białkowe, aminokwasy i ich pochodneChondramine ®
Suplementy diety kompleksy witaminowo-mineralneVITABS ® Artro
Uzupełnia produkty pochodzenia roślinnego, zwierzęcego lub mineralnegoZapalenie stawów
Witaminy i produkty witaminopodobne w kombinacjachWitamina E + Fosforan WapniaEndur-E 200
Pirydoksyna + Tiamina + Cyjanokobalamina + [Lidokaina]Milgamma ®
Glikokortykosteroidy w połączeniachAmbene
Środki homeopatyczneArtromil Edas-119
Artromil Edas-919
Discus compositum
Radikulosan
Solventius
Edas-119 („Solveig-E”)
Inne różne środki zaradczeMedyczny plaster DORSAPLAST
Medyczny plaster samoprzylepny Nanoplast forte ™
Korektory metabolizmu kości i chrząstkiAlflutop
AMBENE ® Bio
DONA ®
Glukozamina *DONA ®
Sustagard ® Artro
Siarczan chondroitynyARTRAVIR ® -INCAMFARM ®
Artradol ®
DRASTOP
INJECTRAN ®
Mucosat ®
Structum
HONDROGARD ®
Chondroityna-AKOS
Chondroxide ®
Maść Chondroxide ®
Chondrolone ®
Korektory metabolizmu kości i tkanki chrzęstnej w kombinacjachGlukozamina + Ibuprofen + Siarczan chondroitynyTeraflex ® Advance
Glukozamina + Siarczan ChondroitynyKondronova ®
Teraflex ®
Lokalne czynniki drażniąceProvimenol ®
Plastry gorczycyTynk musztardowy
Pakiet plastrów musztardowych
Tynk musztardowy z olejkiem eukaliptusowym
Uniwersalny zestaw tynków musztardowych
Ekstrakt z paprykiEspol ®
jad pszczeliUngapiven
Lokalne środki drażniące w kombinacjachNoniwamid + NikoboxilBetalgon ®
NLPZ OxycamaMeloksykam *Artrozan ®
NLPZ Pochodne kwasu propionowegoDeksketoprofen *Dexalgin ®
Dexalgin ® 25
Ketodexal
Ibuprofen *Brufen
Brufen retard
Brufen SR
Burana
Dolgit ®
Ibuprofen
Ibuprofen-Werte
Ibuprofen-VERTEX
Ketoprofen *Artrosilene
VALUSAL ®
Ketoprofen Vramed
NLPZ Pochodne kwasu propionowego w połączeniachIbuprofen + LewomentolGłęboka ulga
Ibuprofen + ParacetamolBrustan ®
NLPZ Pochodne kwasu salicylowego w połączeniachCefekon ® N
NLPZ Pochodne kwasu octowego i związki pokrewneDiklofenak *Voltaren ®
Diklovit ®
Diclofenac Sandoz ®
Diclofenac-Acri ® retard
Diphen
Indometacyna *Indometacyna
Inne nienarkotyczne leki przeciwbólowe, w tym niesteroidowe i inne leki przeciwzapalneOlejek rozgrzewający Artro-Active ®
Artro-Active ®, kapsułki
Pirabutol
Citralgin
Nimesulid *Nise ®
Nimulid
Flolid
Kwas niflumowy *Nifluril
Inne nie narkotyczne leki przeciwbólowe, w tym niesteroidowe i inne leki przeciwzapalne, w połączeniuAlorom ®

Oficjalna strona firmy RLS ®. Strona główna Encyklopedia leków i asortymentu farmaceutycznego towarów rosyjskiego Internetu. Katalog leków Rlsnet.ru zapewnia użytkownikom dostęp do instrukcji, cen i opisów leków, suplementów diety, wyrobów medycznych, wyrobów medycznych i innych towarów. Poradnik farmakologiczny zawiera informacje o składzie i formie uwalniania, działaniu farmakologicznym, wskazaniach do stosowania, przeciwwskazaniach, skutkach ubocznych, interakcjach leków, sposobie podawania leków, firmach farmaceutycznych. Poradnik medyczny zawiera ceny leków i towarów na rynku farmaceutycznym w Moskwie i innych miastach Rosji.

Zabrania się przenoszenia, kopiowania, rozpowszechniania informacji bez zgody LLC „RLS-Patent”.
Przy cytowaniu materiałów informacyjnych opublikowanych na stronach witryny www.rlsnet.ru wymagany jest link do źródła informacji.

Wiele ciekawszych rzeczy

© REJESTR LEKÓW ROSJI ® RLS ®, 2000-2020.

Wszelkie prawa zastrzeżone.

Komercyjne wykorzystanie materiałów jest zabronione.

Informacje przeznaczone dla pracowników służby zdrowia.