Główny

Neurologia

Co to jest scyntygrafia szkieletowa

Scyntygrafia kości szkieletu lub scyntygrafia kości to bardzo pouczająca metoda diagnostyki radionuklidów oparta na zaawansowanych możliwościach medycyny nuklearnej. Technika ta opiera się na zdolności radionuklidów do odczytywania promieniowania gamma i przesyłania informacji z organizmu. Na tym polega główna różnica między scyntygrafią a rentgenem, gdzie promieniowanie przechodzące przez ciało jest generowane poza nim..

Przy pomocy takiej diagnozy bada się wiele narządów i układów. Metoda opiera się na radiofarmaceutyku, oznaczonym markerem, który będąc w organizmie przekazuje sygnał do kamery gamma. Ponadto informacje są przetwarzane przez specjalny program na komputerze i wyświetlane na monitorze w postaci dwuwymiarowego obrazu badanego obiektu (układu, organu).

Radiofarmaceutyk to połączenie radionuklidu i produktu farmaceutycznego odpowiadające obszarowi proponowanego badania. W przypadku scyntygrafii kości szkieletowej komponent medyczny będzie reprezentowany przez preparat kostny. Wprowadzenie powstałej substancji do pacjenta odbywa się poprzez wstrzyknięcie dożylne. Krwi dostarcza radiofarmaceutyk do żądanego obszaru ciała, skąd pochodzi informacja.

Aspekty prerogatywne

Główne zalety scyntygrafii kości polegają na szczegółowej wizualizacji takich patologicznych procesów w organizmie, których inne metody diagnostyczne nie są w stanie zarejestrować. Badanie pozwala ocenić stan i zmiany czynnościowe kości na uszkodzenia komórkowe i molekularne, a nie tylko „zobaczyć” odchylenia natury fizycznej i anatomicznej.

Ponadto scyntygrafia szkieletowa ma następujące zalety:

  • dawkowanie substancji promieniotwórczej nie stwarza zagrożenia dla pacjenta z punktu widzenia możliwego narażenia organizmu;
  • badanie pokazuje procesy onkologiczne w kościach we wczesnym stadium, gdy radiografia jeszcze ich nie uwidoczni;
  • za pomocą matematycznej kalkulacji wskaźników można ustalić częstość przerzutów w obecności raka i dokonać odpowiedniej prognozy;
  • przypadki skutków ubocznych kontaktu organizmu z radionuklidem są rzadkie;
  • diagnostyka ma możliwość zbadania całego szkieletu w jednej sesji.

Nie przewiduje się długoterminowego specjalnego przygotowania do egzaminu.

Możliwości scyntygrafii kości

Na podstawie serii scyntygramów (obrazów) radiolog może określić następujące zmiany patologiczne w układzie kostnym organizmu:

  • obecność przerzutów do kości, jeśli u pacjenta wcześniej zdiagnozowano raka któregokolwiek z narządów;
  • choroba nowotworowa zlokalizowana w szpiku kostnym, wpływająca na komórki krwi w osoczu (szpiczak);
  • drobne uszkodzenia mechaniczne i inne (urazy) kości;
  • choroby kości o charakterze zapalnym (zapalenie kości i szpiku, zapalenie stawów itp.);
  • przyczyna bólu stawów, kości kończyn, kręgosłupa;
  • stan wszczepionych stawów i protez stawowych;
  • dynamika leczenia chorób onkologicznych układu kostnego.

Spotkania

Scyntygrafia szkieletu jest zwykle zalecana przez reumatologa lub onkologa. Wskazaniami do przeprowadzenia badania radionuklidów są:

  • złożone złamania kości (szrapnel, z przemieszczeniem, otwarty z uszkodzeniem sąsiednich tkanek miękkich);
  • naruszenie struktury i metabolizmu tkanki kostnej, z powodu defektów w jej odnowie (choroba Pageta);
  • założenie rozwoju raka kości i przerzutów;
  • regularny ból kości kończyn, miednicy, kręgosłupa, którego przyczyny nie można ustalić na zdjęciu rentgenowskim;
  • potrzeba kontroli leczenia wcześniej zdiagnozowanych chorób;
  • podejrzenie procesów zapalnych lub infekcyjnych w strukturze kości.

Przeciwwskazania

Mimo bezpieczeństwa zabieg nie jest wykonywany, jeśli pacjent ma ciężkie reakcje alergiczne lub ostrą niewydolność serca. Względne (względne) przeciwwskazania to:

  • okres okołoporodowy u kobiet. Ze względu na teratogenne (szkodliwe zewnętrzne) działanie na płód izotopów promieniotwórczych. Badanie jest dozwolone tylko z ważnych powodów.
  • okres laktacji. Ponieważ radionuklidy wpływają na skład mleka, należy chwilowo przerwać karmienie piersią i odciągać pokarm. Karmienie można wznowić po 2-3 dniach..

Zabrania się wykonywania badań rentgenowskich i diagnostyki radioizotopowej tego samego dnia. Odstęp powinien wynosić dwa dni. Lekarze zalecają zastąpienie scyntygrafii w dzieciństwie innym testem.

Wstępny etap

Przygotowanie do scyntygrafii układu kostnego nie wymaga przestrzegania diety ani stosowania specjalnych leków. Należy zrezygnować z preparatów zawierających jod na trzy tygodnie przed badaniem, a także uniknąć obróbki zewnętrznych zmian skórnych (rany, zadrapania) roztworem jodu. Mężczyźni stosujący leki stabilizujące erekcję powinni zaprzestać ich przyjmowania 2-3 dni przed osteoscyntygrafią.

W przypadku pacjentów poddawanych leczeniu lekami zawierającymi brom badanie przeprowadza się nie wcześniej niż dwa tygodnie po zakończeniu kursu terapeutycznego. Bezpośrednio przed badaniem zaleca się opróżnienie pęcherza, następnie wypicie ok. ½ litra wody w celu przyspieszenia usuwania radionuklidów z organizmu po zabiegu.

Lekarz prowadzący diagnozę musi zostać powiadomiony o obecności ciąży (zarówno jawnej, jak i podejrzewanej), poważnych chorób przewlekłych, w szczególności astmy oskrzelowej, w której rozwój reakcji alergicznej jest najbardziej przewidywalny. Przed zabiegiem pacjent bezbłędnie podpisuje zgodę na badanie.

Postęp osteoscyntygrafii

Scyntygrafia kości szkieletu na podstawie liczby obrazów może być statyczna lub dynamiczna. Druga opcja zakłada wielokrotne skanowanie badanego obszaru w określonych odstępach czasu, a następnie wyrównanie obrazów na komputerze. Początkowo osobie badanej wstrzykuje się radiofarmaceutyk, czyli lek odpowiedzialny za struktury kostne, w połączeniu z substancją radioaktywną.

Ten ostatni jest najczęściej reprezentowany przez dwa typy: Sr - metal ziem alkalicznych, radioaktywny stront, Tc - radioaktywny metal technetu. Dawkowanie leku ustalane jest indywidualnie. Układ kostny wymaga wprowadzenia większej ilości substancji niż np. Tarczyca. Nie powinno to przerażać pacjenta, gdyż nawet maksymalna dawka radiofarmaceutyku nie przekracza norm dopuszczalnych dla jego bezpiecznego stosowania..

Ponadto radioizotopy ulegają dość szybkiemu rozkładowi i wydalaniu z organizmu z moczem. Następnie pacjent zostaje zwolniony, wyznaczając kontrolny czas przybycia za trzy godziny. W tym okresie układ krążenia dostarcza i równomiernie rozprowadza radioaktywny lek w kościach organizmu. Osoba nie doświadcza żadnych wrażeń związanych z procesem przemieszczania się leku..

W trakcie diagnozy pacjent pozostaje w pozycji poziomej przez 60 minut. W takim przypadku należy leżeć nieruchomo. Wszelkie gesty mogą zniekształcić ostateczny obraz, a wyniki zostaną nieprawidłowo zdekodowane. Jeśli pacjent nie jest w stanie utrzymać pozycji statycznej, można zastosować leki o działaniu uspokajającym (uspokajającym).

Tryby badań

Zgodnie z decyzją lekarza specjalisty, w zależności od postawionej diagnozy lub już potwierdzonej choroby, stosuje się jeden z trybów osteoscyntygrafii:

  • badanie projekcyjne poszczególnych obszarów kości;
  • Tryb całego ciała lub skanowanie całego szkieletu;
  • SPECT lub tomografia komputerowa emisyjna pojedynczych fotonów (częściej stosowana jako badanie dodatkowe po dużych ilościach uszkodzeń tkanki kostnej stwierdzonych w tomografii komputerowej lub rezonansie magnetycznym);
  • trójfazowy tryb obrazowania (bardziej odpowiedni do diagnostyki różnicowej zapalenia kości i kontroli założonych przeszczepów kostnych).

Po scyntygrafii kości

Okres pozabiegowy nie wymaga żadnych ograniczeń dotyczących aktywności fizycznej ani diety. Pacjentowi zaleca się zwiększenie objętości przyjmowanych płynów (z wyłączeniem alkoholu) w celu przyspieszenia procesu usuwania radioizotopów. Często wynikająca z tego potrzeba oddania moczu nie jest negatywną manifestacją. Efekty uboczne po skanach radiowych szkieletu są rzadkie.

Możliwe są następujące komplikacje:

  • U pacjentów ze skłonnością do reakcji alergicznych czasami rejestruje się wysypki naskórkowe (skórne). Nie są niebezpieczne i można je zatrzymać lekami przeciwhistaminowymi w ciągu 1-2 dni.
  • U osób cierpiących na niedociśnienie lub nadciśnienie skutki uboczne objawiają się w postaci niestabilnych odczytów ciśnienia krwi w ciągu 2-3 dni po badaniu.

Ogólnie scyntygrafia szkieletowa jest bezpiecznie tolerowana przez pacjentów.

Wyniki dekodowania

Radiofarmaceutyki są wyraźniej zlokalizowane w stawach, łopatkach i kręgosłupie, ponieważ to właśnie w tych obszarach szkieletu najczęściej zlokalizowane są przerzuty. Kości kanalikowe układu są mniej podatne na zmiany przerzutowe, stanowią około 5% wszystkich onkologicznych zmian kostnych. Proces ankiety przebiega etapami, uzyskane dane zapisuje się w protokole. W początkowej fazie radiolog ocenia stopień zaburzenia ukrwienia danego ogniska.

Następnie ocenia się sekwencyjnie szybkość dystrybucji podanego leku. Ostateczne dekodowanie wyników scyntygrafii musi zawierać dane: stopień stosunku i interakcji sygnałów pochodzących z tkanki kostnej i aktywności tła radioizotopu, analizę ilościową impulsów pochodzących z tkanek nienaruszonych i ognisk dotkniętych patologią, obiektywną ocenę skali procesu przerzutowego.

Obraz determinuje statystykę, synchroniczność, aktywność procesu szerzenia się procesu patologicznego. Idealnym wynikiem jest równa ilość radionuklidów we wszystkich częściach układu kostnego. Obraz nie powinien mieć ostrych granic kolorów między obszarami (bardzo jasne lub bardzo ciemne plamy wskazują na obecność zmian patologicznych).

Pacjent otrzymuje protokół badania do dalszego przedstawienia lekarzowi prowadzącemu. Lekarz określa taktykę leczenia, możliwości leczenia zachowawczego czy potrzebę interwencji chirurgicznej. Niestety współczesna medycyna nuklearna nie jest szeroko dostępna. Większość szpitali nie jest wyposażona w specjalny sprzęt. Pacjenci muszą udać się do poradni i ośrodków diagnostycznych, gdzie scyntygrafia jest możliwa tylko za opłatą.

Scyntygrafia kości

Scyntygrafia kości szkieletowej to nowoczesna metoda badania podstawy szkieletu i tkanki kostnej z wykorzystaniem najnowszych urządzeń radionuklidowych. To jest wizualizacja, skanowanie szkieletu. Dzięki tej metodzie możliwe jest wykrycie chorób, deformacji kości, nowotworów nowotworowych w tkankach we wczesnych stadiach rozwoju. Śledzi się rozwój przerzutów, w przypadku wykrycia raka widoczne są pęknięcia i pęknięcia w podstawie szkieletowej.

W medycynie rozważana metoda jest stosowana od niedawna, więc większości ludzi jest nieznana. Proces badania tkanki kostnej odbywa się w specjalnie zaprojektowanej komorze wyposażonej w promieniowanie radioizotopowe i niezbędne funkcje. Lekarze twierdzą, że scyntygrafia szkieletowa jest lepsza od standardowych promieni rentgenowskich. Przewaga w szczegółowej i szczegółowej wizualizacji, umożliwiającej badanie najmniejszych odchyleń od normy.

Co ujawnia się podczas egzaminu

Metoda radiacyjna, diagnostyka scyntygraficzna polipozycyjna pozwala zobaczyć, jak integralna jest tkanka ciała, z uwzględnieniem budowy szkieletu człowieka. Metodę diagnostyczną stosuje się również w onkologii, aby stwierdzić obecność guza, nowotworu kości, kręgosłupa. Dzięki zabiegowi złośliwy guz można zaobserwować na etapie powstania, przed wystąpieniem objawów zewnętrznych. Wizualizacja budowy ciała ujawni wszelkie patologie, choroby i wyjaśni przyczynę dolegliwości na poziomie komórkowym.

Scyntygrafia pokazuje przerzuty do kości, jeśli obecny jest rak. Na podstawie przeprowadzonego badania zalecany jest skuteczny, skuteczny kompleks leczenia terapeutycznego. Ponadto metoda diagnostyczna monitoruje korzyści płynące z terapii, jeśli to konieczne, zmieniając schemat leczenia. Zaletą badania aparatu wspomagającego jest identyfikacja i ocena chorób patologicznych przed pojawieniem się pierwszych widocznych objawów.

Wskazania diagnostyczne

Skanowanie układu mięśniowo-szkieletowego ciała zleca lekarz prowadzący po rozważeniu dolegliwości i wyników powiązanych analiz. Proces badania jest przeprowadzany, jeśli istnieją następujące wskazania:

  • Objawy podobne do rozprzestrzeniania się przerzutów do narządów wewnętrznych z aktywnym nowotworem złośliwym.
  • Do analizy skuteczności ekspozycji na promieniowanie, terapii opartej na hormonach lub składnikach chemicznych. Metoda leczenia, wybrany schemat postępowania terapeutycznego jest korygowany.
  • Oznaki zapalenia, zaburzone procesy w podstawie szkieletowej, których nie można wykryć standardowym zdjęciem rentgenowskim.
  • Zainstalowane protezy kości, kończyn, podejrzenie zapalenia, ruchomość. Jeśli konieczna jest korekta protezy pomocniczej, zaleca się również wykonanie scyntygrafii podstawy podparcia.
  • Urazy, stłuczenia skutkujące uszkodzeniem kości, kręgosłupa. Badanie ma na celu wykluczenie lub potwierdzenie uszkodzenia szkieletu. Ponadto w przypadku osteoporozy zalecany jest skan kości..
  • Powolny lub zbyt szybki metabolizm i związane z nim choroby kości.

Obserwując powyższe objawy, lekarz przepisuje skan fundamentów podporowych ciała. Po scyntygrafii ustala się dokładną diagnozę, a następnie wybiera leczenie terapeutyczne. Wykonuje się densytometrię szkieletową. Różnica w stosunku do scyntygrafii polega na badaniu struktury kości. Zabieg wpływa również na określony obszar ciała..

Przeciwwskazania do skanowania

Scyntygrafia ujawnia szereg przeciwwskazań do badania. Poniżej przedstawiono sytuacje, w których nie można wykonać obrazowania:

  • Ciąża, okres ciąży. Napromienianie stosowane w diagnostyce będzie miało negatywny wpływ na nienarodzone dziecko i przyczyni się do rozwoju procesów patologicznych.
  • W okresie badania należy przerwać karmienie piersią na trzy dni. Procesy hormonalne mogą zmienić strukturę substancji, wyrządzając krzywdę dziecku, efekt negatywnego promieniowania.
  • Konieczne jest poinformowanie lekarza prowadzącego o obecności aktywnych reakcji alergicznych w celu wykluczenia i uniknięcia powikłań. Substancje wprowadzone do krwi przed scyntygrafią, czyli procesem skanowania, mogą powodować alergie o różnym nasileniu. Ważne jest, aby powiadomić lekarza i personel medyczny przychodni o prawdopodobnej gotowości do udzielenia pomocy medycznej w nagłych wypadkach..
  • Mężczyźni przyjmujący leki na potencję, zaburzenia erekcji powinni zaprzestać ich przyjmowania na czas badania. Aby uniknąć komplikacji, należy zaprzestać stosowania produktu farmaceutycznego na trzy dni przed badaniem.
  • Zaleca się, aby nie kontaktować się z dziećmi w wieku poniżej 14 lat przez jeden dzień, może to spowodować uszkodzenie niedojrzałego ciała.
  • Podczas scyntygrafii w okresie badania należy wykluczyć spożywanie napojów alkoholowych, alkoholu. Etanol wnikający do krwi zmienia swój skład, pozostając w składnikach przez długi czas, tworząc akumulację. Zawartość alkoholu we krwi może powodować komplikacje i skutki uboczne procedury skanowania szkieletu.

Ważne jest, aby wziąć pod uwagę przeciwwskazania do badań i diagnostyki. Ignorowanie tych punktów prowadzi do komplikacji, skutków ubocznych.

Możliwe komplikacje

Jeśli wykonasz zabieg z przeciwwskazaniami, możliwe są komplikacje. Rozpoznanie scyntygrafii odnosi się do bezpiecznego rodzaju badania kości, które nie wiąże się z poważnymi powikłaniami. Ale w niektórych przypadkach obserwuje się skutki uboczne:

  • Reakcje alergiczne: obrzęk kończyn, części ciała. Silne swędzenie, pokrzywka, zaczerwienienie i łuszczenie się skóry.
  • Zawroty głowy, osłabienie, niestabilność.
  • Bół głowy.
  • Nudności, zaburzenia przewodu pokarmowego, dyskomfort w żołądku, jelitach.
  • Zadyszka, duszność.
  • Szybkie bicie serca, tachykardia, arytmia.
  • Pogorszenie ogólnego stanu organizmu, uczucie osłabienia, letarg.

Rodzaj powikłania i samopoczucie zależą od cech organizmu, nasilenia choroby i stanu zdrowia pacjenta. W zaawansowanym stadium ciężkiej choroby, jeśli zignoruje się przeciwwskazania, powikłania są godne ubolewania. Ważna jest współpraca z lekarzem prowadzącym, przestrzeganie jego zaleceń, konsultacji. Wtedy badanie będzie bezbolesne i bez konsekwencji..

Przygotowanie do skanowania

Aby dokładnie określić wyniki badania, pacjenci są ostrzegani przez lekarza z trzydniowym wyprzedzeniem o znaczeniu przygotowania. Wyeliminuje to prawdopodobieństwo powikłań i skutków ubocznych. Procedura będzie łatwa i skuteczna, jeśli przygotujesz się przed diagnostyką:

  • Jeśli ostatnio wykonano TK, PET, USG jamy brzusznej lub PET, najlepiej odłożyć scyntygrafię na później. W przeciwnym razie wyniki ankiety będą fałszywe, niewiarygodne. Substancja radionuklidowa użyta do wcześniejszych badań może niekorzystnie wpłynąć na przebieg procedury.
  • Na miesiąc przed badaniem nie można używać jodu w celach antyseptycznych, dezynfekujących rany. Substancja ta może wpływać na zniekształcenie wyników diagnostycznych. Do celów antyseptycznych lepiej jest użyć podobnego środka dezynfekującego..
  • Dla tych, którzy cierpią na choroby serca, lepiej zrezygnować z leków - blokerów przed diagnostyką. Gromadzą się w organizmie, niekorzystnie wpływając na badanie i skanowanie..
  • Należy zaprzestać przyjmowania leków i leków zawierających brom w składzie: syropy na kaszel, przeziębienia, tabletki. Składnik ten negatywnie wpływa na przebieg badania, trafność uzyskanych wskaźników.
  • Kobiety młode iw średnim wieku nie powinny być skanowane podczas cyklu miesiączkowego. Badanie lepiej wykonać dziesiątego dnia po starcie, kiedy procesy oczyszczania organizmu dobiegają końca. Zmiany hormonalne, które zachodzą w organizmie kobiety w danym czasie, mogą mieć negatywny wpływ na badanie.
  • Na trzy dni przed scyntygrafią należy zrezygnować z napojów alkoholowych, substancji zawierających alkohol. Etanol wnikający do krwi zmienia jej skład, długo pozostaje w środku. Dlatego alkohol w połączeniu z efektami napromieniania zabiegu może prowadzić do poważnych powikłań..
  • Na choroby wirusowe i bakteryjne. W przypadku przeziębienia wykonanie badania scyntygraficznego podstawy kostnej ciała jest szkodliwe. Może to mieć negatywne konsekwencje..

Procedura przygotowania do skanowania nie wymaga podejmowania globalnych decyzji i działań. Nie ma potrzeby wykonywania badań na czczo lub w pęcherzu. Ale przygotowanie do scyntygrafii jest ważne. Konieczne będzie unikanie działań i substancji, które mogą zniekształcić dokładność wyników badania, diagnozy.

Sekwencjonowanie

Dla pewności i spokoju pacjent musi wiedzieć, jak przeprowadzane jest badanie, aby być do niego przygotowanym. Diagnostyka odbywa się w wyspecjalizowanych ośrodkach i klinikach medycznych. Pacjent najpierw podpisuje pisemną zgodę na badanie kości. Następnie działają w następującej kolejności:

  1. Lek podaje się dożylnie - wskaźnik radiowy, który rozprzestrzeniając się wraz z krwią po całym ciele, przenika do tkanki kostnej. Środek kontrastowy jest wchłaniany przez organizm. Lekarz prowadzący i monitorujący proces musi poprawnie obliczyć ilość izotopu. Trzy godziny później szkielet kostny zostaje nasycony płynem. W oczekiwaniu na proces zaleca się pić dużo czystej wody i leżeć w łóżku. Ważne jest, aby przyjąć wygodną pozycję poziomą i ograniczyć ruch..
  2. Za pomocą kamery gamma przeprowadza się badanie układu mięśniowo-szkieletowego za pomocą obrazu. Stosowane jest RFP - lek radiofarmaceutyczny. Pacjent umieszcza się na stole zabiegowym. Badanie trwa co najmniej godzinę, tym razem osoba musi pozostać nieruchoma. Podczas skanowania zmiany są wykrywane sprzętowo dzięki naładowanym wskaźnikom, które są skoncentrowane w uszkodzonych obszarach.
  3. Po zabiegu wypija się litr czystej, ciepłej wody. Zwiększy to szybkość usuwania środka kontrastowego z organizmu. Niewielka ich liczba jest obarczona niebezpieczeństwem dla dzieci poniżej 14 roku życia i kobiet w ciąży. Po zabiegu dochodzi do napromieniowania osoby, należy ograniczyć kontakt z dzieckiem i kobietą w ciąży.

Wyniki badania należy przekazać lekarzowi prowadzącemu. Przeprowadzane jest dalsze dekodowanie wyników, ustalenie dokładnej diagnozy. Zdecydowanie nie zaleca się czytania wskaźników, samodzielnego diagnozowania choroby, to jest praca lekarza! Zalecany jest rodzaj i schemat leczenia terapeutycznego. Współpraca z lekarzem i przestrzeganie wszystkich zaleceń przyczynia się do skutecznego leczenia.

Zalety metody ankietowej

Opisana technika diagnozowania kości szkieletu ma szereg zalet i mocnych stron. Za jego pomocą można zidentyfikować choroby patologiczne na wczesnym etapie rozwoju, nawet przed pojawieniem się objawów klinicznych. Na poziomie komórkowym bierze się pod uwagę strukturę włókien i powierzchnię tkanek. Możliwe jest wykrycie pęknięcia lub pęknięcia kości, odchylenia od noma. W onkologii ta technika (hiperscan) jest stosowana do wykrywania złośliwych lub łagodnych guzów, do kontrolowania przerzutów w organizmie..

Proces skanowania trwa godzinę, pacjent jest w pozycji poziomej. Nie ma bólu, nie powoduje dyskomfortu. Wyniki analizy są gotowe natychmiast po zabiegu. Zwiększony poziom treści informacyjnych sprawia, że ​​istnieje zapotrzebowanie na scyntygrafię. W procesie diagnozy można zidentyfikować odchylenia od normy, rozwój choroby, zanim zostanie ona wyświetlona na zdjęciu rentgenowskim. Przyczynia się to do szybkiej terapii i leczenia. Scyntygrafia kości w przypadku raka piersi i tarczycy, w mózgu, narządach rodnych ujawni występowanie przerzutów, wzrost i wielkość guza. W niektórych przypadkach ta funkcja ratuje życie człowieka, uwalnia go od wyczerpującej walki z rozwiniętą chorobą. Proces terapeutyczny można rozpocząć przed rozwojem i rozprzestrzenianiem się przerzutów.

Scyntygrafia pozwala zbadać całe ciało, całą podstawę szkieletu, a nie wydzielony obszar. Daje to całościowy obraz stanu zdrowia organizmu. Dodatkowo oszczędza pieniądze i czas, eliminuje konieczność wykonywania kilku badań różnych części ciała. Skany ciała nie mają poważnych konsekwencji zdrowotnych ani nie wymagają wyczerpującego czasu na regenerację. Przygotowanie do zabiegu nie oznacza również globalnych, złożonych działań. Poziom promieniowania zabiegu jest minimalny, nie ma destrukcyjnego wpływu na organizm. Wielkość wpływu radioaktywnego nie zależy od czasu diagnozy.

Wady procedury

Wady tej techniki badawczej obejmują brak szczegółów. Po zdiagnozowaniu zakłada się chorobę, ale nie zatwierdzono. Wyniki scyntygrafii sugerują dodatkowe testy i testy potwierdzające podejrzenie rozpoznania. Musisz wykonać biopsję, tomografię komputerową, MRI zgodnie z zaleceniami lekarza. Ponadto po wykryciu guza niemożliwe jest określenie charakteru i złośliwości. W tym celu zalecane są dodatkowe metody badania..

Aby usunąć określoną substancję z organizmu i wyeliminować narażenie na promieniowanie, zaleca się przepisywanie produktów, które usuwają toksyny z organizmu, należy pić dużo płynów. Należy preferować czystą wodę pitną. Pod koniec zabiegu należy wziąć prysznic, wyprać ubranie i umyć włosy, ponieważ są radioaktywne. Nie możesz też zbliżać się do dzieci i tych, których organizm jest osłabiony, ponieważ cząsteczki radioaktywne mogą wyrządzić krzywdę. Jeśli planowana jest ciąża, lepiej anulować skan szkieletu po przejściu kolejnej diagnozy.

Dekodowanie wyników

Pod koniec badania pacjent otrzymuje migawkę z wynikami zabiegu. Doświadczony lekarz powinien rozszyfrować uzyskane dane, aby postawić diagnozę i przepisać produktywną i skuteczną terapię. Nie zaleca się samodzielnego odczytywania wyników i zakładania diagnozy. Również samoleczenie może być niebezpieczne..

Migawkę z uzyskanymi danymi należy przekazać lekarzowi prowadzącemu i poczekać na ustalenie diagnozy. Lekarz rozważa pełny obraz kliniczny, biorąc pod uwagę dodatkowe analizy i cechy ciała pacjenta. Znana jest obliczona norma zdrowych wskaźników, którą weryfikuje się uzyskanymi wynikami. Do badania klinicznego pobierana jest krew żylna. Należy jednak pamiętać, że stężenie określonego środka kontrastowego wpływa na wynik badania krwi..

Podczas badania uzyskuje się dynamiczne wskaźniki statystyczne, które są sprawdzane pod kątem zgodności z normą. Na podstawie przeprowadzonych badań badana jest funkcja wsparcia szkieletowego. Jeśli w projekcjach tylnych lub przednich zostaną zdiagnozowane ogniska patologiczne, wówczas gromadzi się w nich również stężenie radioaktywnych środków kontrastowych. W onkologii przerzuty najczęściej rozprzestrzeniają się w okolicy miednicy i klatki piersiowej, stawu kolanowego i żebrach, kości kręgosłupa i mózgu, części ciemieniowej. W niektórych przypadkach złośliwe komórki znajdują się w kończynach kości. Możliwe jest również określenie osteoporozy, patologii stawu biodrowego.

Wiarygodność ankiety

Pacjenci wątpią w to, jak bardzo mogą ufać wykonanemu skanowi i uzyskanym wynikom. Procedura scyntygraficzna, podobnie jak wszystkie metody badawcze, jest niedoskonała. W niektórych przypadkach wyniki diagnostyczne mogą okazać się fałszywe, nie odpowiadać stanowi faktycznemu. Ale wśród innych metod wizualizacji statystyka błędów w scyntygrafii wynosi 1%. Przyczyną fałszywego wskazania jest czasami nierównomierne podanie i dystrybucja kontrastu, określonej substancji. W tym przypadku wskaźniki sygnalizują patologiczne gromadzenie się płynu w lokalizacji szkieletu, rozprzestrzenianie się przerzutów lub rozwój patologii. W rzeczywistości przyczyną jest nieprofesjonalna technika dystrybucji substancji pomocniczej, niewystarczająco profesjonalne podejście lekarza.

Również oznaki złośliwego, patologicznego uszkodzenia tkanki można zdiagnozować w tych miejscach szkieletu, w których wcześniej występowały urazy, stłuczenia lub złamania. Dlatego przed badaniem warto poinformować lekarza o wszystkich urazach układu mięśniowo-szkieletowego organizmu. Pomoże to uniknąć niepotrzebnych zmartwień i fałszywych diagnoz. Lekarz prowadzący proces skanowania szkieletu powinien przefiltrować otrzymane informacje, aby skupić się na obszarach wskazujących na rzeczywiste choroby i patologie.

Scyntygrafia to rzetelna i dokładna metoda badania kości. Negatywny wpływ na osobę jest minimalny, a uzyskane wyniki na zdrowie organizmu wyróżniają się zwiększoną dokładnością i niezawodnością..

W pojedynczych przypadkach niedokładne obrazy pojawiają się z powodu niewystarczającego doświadczenia lekarza prowadzącego lub wadliwego działania technologii. Na fałszywe odczyty może mieć również wpływ nieprzestrzeganie zaleceń dotyczących przygotowania do badania i zaleceń personelu medycznego..

Działania po skanowaniu

Po badaniu zaleca się dokładne umycie włosów szamponem i wzięcie prysznica. Na ubraniach pozostają cząsteczki substancji radioaktywnych, dlatego rzeczy należy prać i suszyć na świeżym powietrzu. Nie wnoś do domu bandaży, waty, tamponów ani narzędzi, które były używane podczas badania. Należy je wyrzucić i nie przechowywać w domu, przedmioty mogą emitować efekty radioaktywne, powodując uszkodzenie ciała.

Medyczne centrum diagnostyczne posiada specjalne kosze na śmieci, pojemniki na takie przedmioty. Po skanowaniu musisz tymczasowo wykluczyć komunikację i kontakt z małymi dziećmi i kobietami w ciąży. Dawka promieniowania, na którą narażony był organizm, może się rozprzestrzenić i mieć negatywny, szkodliwy wpływ. Zaleca się również pić dużo czystej, pitnej wody o temperaturze pokojowej. Obfitość płynów pomoże usunąć z organizmu określone substancje, przyspieszyć metabolizm i metabolizm. Ważne jest, aby spożywać pokarmy zawierające witaminy i minerały.

Świeże owoce i warzywa, sfermentowane przetwory mleczne pomogą organizmowi usunąć substancje radioaktywne i określony płyn wprowadzony do badania. Współpraca z lekarzem prowadzącym, przestrzeganie zaleceń i recept pomoże uporać się z konsekwencjami skanowania podstawy szkieletu. Postawiona na podstawie scyntygrafii diagnoza pozwoli na rozpoczęcie leczenia terapeutycznego i przyspieszenie procesu gojenia. A odpowiednie przygotowanie do badania, odpowiednia dieta i reżim leczenia zmniejszy ryzyko powikłań, skutków ubocznych i negatywnych konsekwencji..

W jakich przypadkach zaleca się wykonanie scyntygrafii kości szkieletowych?

Scyntygrafia szkieletu (osteoscyntygrafia) to nowoczesna metoda badania układu kostnego, oparta na jego zdolności do krótkotrwałego gromadzenia pierwiastków promieniotwórczych. Metoda ta nazywana jest również skanowaniem kości szkieletowej, ponieważ zasada działania aparatu jest podobna do działania skanera..

Istota metody scyntygrafii kości szkieletu

Skan szkieletu to stosunkowo długotrwała procedura. Czas jej przetrzymywania wraz z preparatem może sięgać czterech godzin..

  • Pierwsza część procedury

Poprzez wlew dożylny przez cewnik do organizmu pacjenta wprowadzany jest wskaźnik radioaktywny - najczęściej jest to radioaktywny izotop strontu lub technetu. Od tego momentu, aby zlokalizować wskaźnik w tkance kostnej, musi upłynąć od jednej do trzech godzin. W trakcie oczekiwania pacjent powinien wypić co najmniej cztery szklanki czystej wody - do wyświetlenia wskaźnika, który pozostał poza układem kostnym. Bezpośrednio przed rozpoczęciem zabiegu konieczne będzie opróżnienie pęcherza.

  • Druga część procedury

Do zabiegu używa się specjalnego aparatu, który składa się ze stołu zabiegowego i kamery gamma. Pacjent kładzie się na stole, a kamera gamma skanuje jego szkielet, znajdując obszary, w których znajduje się wskaźnik radioaktywny, a raczej promieniowanie gamma z niego. Badanie trwa około godziny iw tym czasie pacjent musi leżeć całkowicie nieruchomo. Zabieg jest absolutnie bezbolesny dla pacjenta, jeśli nie odczuwa bólu po prostu leżąc na stole zabiegowym.

Obraz, który jest przesyłany z kamery gamma do komputera, po przetworzeniu wyników, pomaga określić następujące schorzenia pacjenta:

onkologia - znacznik radioaktywny nie może penetrować komórek rakowych i te miejsca na obrazie pozostaną ciemne.

  • procesy zapalne lub zakaźne, a także uraz - dotknięte obszary wyglądają zbyt jasno.
  • Środki bezpieczeństwa po zabiegu

Po zabiegu pacjent powinien wziąć ciepły prysznic z mydłem i wypić czystą wodę, aby przyspieszyć proces usuwania radioizotopów. Chociaż ich stężenie jest wyjątkowo niskie, nadal nie jest wskazane kontaktowanie się z małymi dziećmi lub kobietami w ciąży w ciągu dnia..

Wskazania do scyntygrafii

Scyntygrafia szkieletu jest wykonywana w celu wykrycia patologicznych procesów w kościach. Wskazania do tej procedury to:

  • Konieczność identyfikacji pęknięć kości tzw. „Złamań stresowych”.

Ten rodzaj uszkodzenia kości wiąże się z nadmiernym obciążeniem określonego obszaru ciała. Najczęściej kości kończyn dolnych cierpią na złamania stresowe: stopy, podudzia, uda. Większość mikropęknięć goi się bez interwencji, ale niektóre mogą powodować znaczną niedogodność dla osoby i wymagać interwencji chirurgicznej. Szczególnie nieprzyjemny jest zespół „rozszczepionej piszczeli”, stan, w którym występuje przeciążenie mięśni i więzadeł wokół piszczeli..

  • Infekcje kości.

Celem badań będzie rozpoznanie zapalenia kości i szpiku - choroby, która najczęściej dotyka miednicy i kręgosłupa (u dorosłych), kości kończyn długich (u dzieci). Pojawienie się infekcji kości może wiązać się zarówno z jej uszkodzeniem, jak i obecnością procesów infekcyjnych w innych tkankach..

  • Zapalne zmiany stawów.

Zapalna choroba stawów - zapalenie stawów. Badanie polega na określeniu rodzaju zapalenia stawów (jest ich około 100) i wszystkich dotkniętych stawów. Najczęściej taka choroba występuje, gdy organizm jest zakażony infekcją bakteryjną lub wirusową, z rozwojem choroby autoimmunologicznej, ze złamaniami i starczym pogorszeniem stanu organizmu..

  • Potrzeba identyfikacji zlokalizowanych formacji nowotworowych.

Scyntygrafia ujawnia nie tylko obecność łagodnych guzów kości szkieletu, ale także złośliwych, a także miejsce ich zwichnięcia. Konieczne jest przeprowadzenie tej procedury po terapeutycznym działaniu na złośliwy guz piersi i niektóre inne typy raka, które mogą dawać przerzuty do kości szkieletu..

  • Diagnozowanie choroby Pageta

Choroba Pageta występuje z powodu zaburzeń metabolicznych i charakteryzuje się nieprawidłowym wzrostem kości, w którym złamania goją się szybciej, ale nowa tkanka kostna staje się znacznie cieńsza i słabsza niż poprzednia. W wyniku choroby zwiększa się częstotliwość złamań..

  • Diagnozowanie krzywicy

Choroba powoduje zwiększoną elastyczność kości szkieletu u małych dzieci, aw konsekwencji skrzywienie kości szkieletu. Związany z brakiem witaminy D („witamina słońca”).

  • Określenie złożoności złamań występujących po fizycznym uderzeniu w kość.

Zabieg pozwala ocenić nie tylko stopień ciężkości złamania, ale także obecność odłamów kości w tkankach miękkich.

  • Potrzeba identyfikacji ognisk zmian martwiczych.

Zmiany tego rodzaju zachodzą na skutek upośledzenia krążenia krwi i zniszczenia struktur kostnych, któremu towarzyszy silny ból.

Przeciwwskazania do scyntygrafii

W związku z tym nie ma przeciwwskazań do zabiegu, ale istnieją ograniczenia związane ze stosowaniem radionuklidów:

  • Ciąża - stężenie radionuklidów nie jest na tyle duże, aby zaszkodzić płodowi, ale powinno być wykonywane tylko wtedy, gdy jest to niezbędne dla kobiety.
  • Karmienie piersią - radionuklidy na pewno dostaną się do mleka matki, dlatego przynajmniej trzy dni po zabiegu należy odciągać (aby utrzymać laktację) i nie wolno używać odciągniętego mleka. Jeśli kobieta nie chce przerywać karmienia piersią i przenosić dziecka na formułę, warto wcześniej zamrozić wymaganą liczbę porcji mleka.
  • Wpływ baru na organizm pacjenta w przeddzień zabiegu - bar może poważnie zafałszować wyniki badania.
  • Skłonność do alergii - Alergicy powinni poinformować lekarza o wszelkich alergenach, które mają. Konsekwencjami reakcji na radionuklidy mogą być zarówno zwykła wysypka, jak i wstrząs anafilaktyczny..

Jakie choroby ujawnia scyntygrafia kości szkieletowej?

Scyntygrafia kości jest stosowana do diagnozowania patologii kości stosunkowo niedawno. Dlatego pacjentom, którzy otrzymali skierowanie na zabieg, często przeszkadza pytanie: „Scyntygrafia kości szkieletu - co to jest?”... Ta metoda polega na skanowaniu tkanki kostnej w celu wykrycia chorób zakaźnych, urazowych, nowotworowych i innych.

Co to jest scyntygrafia

Metoda badania szkieletu scyntygrafią należy do najnowszej gałęzi techniki medycyny nuklearnej. Ten rodzaj obrazowania jest metodą diagnostyki radiacyjnej. Procedura wygląda następująco:

  1. W rzeczywistości do diagnostyki w tym przypadku stosuje się izotopy radioaktywne, które nazywane są również markerami lub wskaźnikami izotopów. Niewielką ilość radionuklidów wstrzykuje się do organizmu pacjenta.
  2. Następnie specjalnym aparatem zwanym kamerą gamma wykonują zdjęcia kości szkieletu..
  3. Niektóre obszary tkanki kostnej pochłaniają niewielką dawkę radionuklidów markerowych (lub w ogóle ich nie absorbują), co na zdjęciach można zobaczyć jako niewielkie ciemnienie, które w medycynie nazywa się obszarami „zimnymi”. W takich przypadkach mówią o obecności pewnych typów nowotworów złośliwych lub upośledzonym krążeniu krwi..
  4. Większość markera jest wchłaniana przez kości szkieletu, gdzie tkanki ulegają regeneracji lub aktywnie rosną. Takie obszary na zdjęciach wydają się jasne, nazywane są „gorącymi”. Może to wskazywać na obecność zapalenia stawów, mikrozłamań, infekcji i niektórych rodzajów raka kości..

Scyntygrafia szkieletu dzieli się na dynamiczną, w której wykonuje się kilka zdjęć w sposób ciągły lub w regularnych odstępach czasu, oraz statyczną (niewielka liczba zdjęć zajętego narządu).

Kiedy procedura jest zalecana

Najczęściej skanowanie szkieletu w całości lub w jego poszczególnych częściach jest zalecane w celu:

  1. Zidentyfikuj przerzuty lub nowotwory tkanki kostnej we wczesnych stadiach. Obrazowanie dokładnie identyfikuje pierwotne nowotwory kości, takie jak chrzęstniakomięsak, a także wtórne nowotwory, które są wynikiem guzów innych narządów.
  2. Zbadaj złamania kości, zwłaszcza biodra, jeśli nie można uzyskać wyraźnego obrazu za pomocą standardowego zdjęcia rentgenowskiego.
  3. Ustal etiologię bólu w układzie kostnym, jeśli przyczyna nie została znaleziona podczas innych procedur diagnostycznych. Najczęściej ta metoda diagnostyczna jest stosowana do lokalizacji nieprawidłowości w niektórych skomplikowanych strukturach kostnych, na przykład w stopach czy kręgosłupie. W tym przypadku scyntygrafia jest zwykle łączona z rezonansem magnetycznym lub tomografią komputerową.
  4. Wykrywanie uszkodzeń tkanki kostnej spowodowanych nieprawidłowościami w funkcjonowaniu narządów wewnętrznych lub infekcjami (rzadka choroba Pageta).

Badanie służy również do wykrywania zapalenia stawów, artrozy i patologicznego zapalenia kości i szpiku. W przypadku złośliwego guza układu kostnego takie procedury można zaplanować, powtórzyć.

Przeciwwskazania do skanowania

Ponieważ w tej procedurze wykorzystuje się radionuklidy (wskaźnikiem radioaktywnym są najczęściej izotopy technetu lub strontu, które wstrzykuje się dożylnie przez cewnik do krwi pacjenta), istnieją pewne przeciwwskazania do rozpoznania tego typu:

  1. Ciąża. Teoretycznie stężenie radionuklidów markerowych nie jest zbyt wysokie, aby zaszkodzić dziecku. Jednak badań w tym zakresie praktycznie nie ma, dlatego przez cały okres ciąży takie badanie szkieletu wykonuje się wtedy, gdy jest to niezbędne dla przyszłej mamy..
  2. Okres laktacji. Izotopy zawarte w markerach prawie całkowicie przenikają do mleka matki, dlatego po zabiegu należy je odciągać minimum 3 dni w celu utrzymania laktacji. Odciągnięte mleko należy wyrzucić, ponieważ jest niebezpieczne dla dziecka..
  3. Reakcje alergiczne. Jeśli pacjent ma skłonności do alergii, należy przed badaniem poinformować o tym lekarza prowadzącego. Radionuklidy mogą powodować zarówno częste wysypki skórne, jak i bardziej poważne konsekwencje, takie jak wstrząs anafilaktyczny..

Ponadto, jeśli u pacjenta niedawno zdiagnozowano bar (często używany w zdjęciach RTG żołądka), może to zniekształcać jakość zdjęć, dlatego też konieczne jest poinformowanie o tym lekarza przed rozpoczęciem diagnozy..

Przygotowanie do zabiegu

Wszystkie przygotowania do ankiety wyglądają następująco:

  1. Jeśli skanowanie jest wykonywane rutynowo, na miesiąc przed jego rozpoczęciem, pacjentowi zaleca się zaprzestanie stosowania jodu, w tym zewnętrznego lub w ramach przygotowań do podania wewnętrznego. Powinieneś także odmówić przyjmowania leków zawierających wapń i witaminę D, środki przeciwnowotworowe i estrogen..
  2. Zaleca się pić dużo płynów przed i po badaniu. Po wprowadzeniu wskaźnika pacjent powinien wypić co najmniej 1 litr czystej wody, aby kontrast lepiej rozprowadził się po całym organizmie..
  3. Biżuteria musi być zdjęta, ubranie luźne.

Przed rozpoczęciem badania dożylnie wstrzykuje się substancję radioaktywną, która rozprzestrzenia się po wszystkich strukturach organicznych, ale jest skoncentrowana tylko w tkankach kostnych.

Przeprowadzać badanie

Najpierw pacjent otrzymuje instrukcje dotyczące diagnozy - co to jest, jak się zachować. Skanowanie rozpoczyna się 2-3 godziny po wstrzyknięciu środka kontrastowego:

  • jeśli wymagana jest diagnostyka chorób zakaźnych i zapalnych lub zapalenia kości i szpiku, to natychmiast po wprowadzeniu markera wykonuje się kilka zdjęć;
  • w innych przypadkach pacjent pije wodę, opróżnia pęcherz przed zabiegiem;
  • następnie umieszcza się go na specjalnym stole, podczas zabiegu należy leżeć możliwie nieruchomo, aby nie zakłócać czytelności zdjęć;
  • brak bólu lub innego dyskomfortu podczas skanowania;
  • czas trwania zabiegu około 1 godziny;
  • po zabiegu należy pić dużo płynów.

Zgodnie z wynikami badania specjalista może uzyskać kilka różnych obrazów - tomograficznych, statycznych, zsynchronizowanych lub dynamicznych.

Główne zalety

Scyntygrafia, pomimo obecności przeciwwskazań, ma kilka niezaprzeczalnych zalet:

  • niski koszt badań w porównaniu z innymi nowoczesnymi metodami;
  • mała dawka promieniowania, która pozwala na skanowanie raz w miesiącu, co jest optymalne do monitorowania dynamiki terapii (zwłaszcza w chorobach onkologicznych tkanki kostnej);
  • umiejętność wykrywania zmian patologicznych w kościach na najwcześniejszych etapach, co jest kluczowe w leczeniu raka;
  • brak przygotowania - nie ma potrzeby przestrzegania diety, odmowy przyjmowania leków (z wyjątkiem preparatów jodu, wapnia i baru);
  • możliwość jednoczesnego skanowania całego ludzkiego szkieletu i wykrywania przerzutów wszędzie tam, gdzie zlokalizowane są guzy;
  • prosta procedura bez bólu i dyskomfortu;
  • mała dawka promieniowania w porównaniu do radiografii.

Wady tego typu diagnozy to: konieczność leżenia nieruchomo podczas skanowania, ograniczenie wieku pacjenta (nie dotyczy dzieci poniżej 14 roku życia).

Funkcje badawcze

Skanowanie kości szkieletu nie jest w stanie rozróżnić patologicznych i fizjologicznych formacji w tkance kostnej. Dlatego najczęściej obrazy uzyskiwane w trakcie diagnozy rozpatruje się w połączeniu z dolegliwościami pacjenta, badaniem przez lekarza prowadzącego oraz wynikami MRI, CT, biopsji i badań krwi. Podczas tego typu diagnozy nie można zidentyfikować niektórych typów nowotworów złośliwych.

Ceny za diagnostykę są kilkakrotnie niższe niż za rezonans magnetyczny czy tomografię komputerową, więc skanowanie już teraz zyskuje na popularności. To prawda, że ​​metoda nie jest jeszcze rozpowszechniona, jest przeprowadzana tylko w dużych ośrodkach medycznych..

Normalne wyniki scyntygrafii to równomierne rozmieszczenie wskaźnika w tkance kostnej. Na niektórych obszarach nie należy obserwować gromadzenia się izotopów. Jasne lub ciemne obszary tkanki kostnej na obrazie wskazują na patologiczne zmiany w kościach.

Pomimo zastosowania substancji izotopowych metoda jest dość bezpieczna, ponieważ proporcja promieniowania jest niewielka, a pacjent praktycznie nie otrzymuje żadnych negatywnych skutków. Po wykonaniu manipulacji pokazano ciepły prysznic z mydłem, pranie odzieży. Wszystkie materiały użyte podczas zabiegu (serwetki, waciki) są utylizowane według specjalnego schematu jako odpady radioaktywne. Samemu pacjentowi zaleca się wypicie jak największej ilości płynu po zabiegu i unikanie kontaktu z dziećmi lub kobietami w ciąży przez jeden dzień..

Skanowanie kości szkieletu jest obecnie jedynym informacyjnym sposobem identyfikacji patologii, w tym onkologicznych, które są zlokalizowane w tkankach kostnych. Jednocześnie metoda jest absolutnie bezbolesna, bezpieczna, narażenie na promieniowanie jest zminimalizowane, co umożliwia dość częstą diagnostykę i obserwację rozwoju choroby w dynamice. Dla porównania: przy wykonywaniu zdjęcia rentgenowskiego dawka promieniowania jest ponad 10 razy większa niż przy wykonywaniu scyntygrafii kości.

Czym jest scyntygrafia szkieletowa i jaka jest ocena jej wyników?

W przypadku niejasnych bólów w różnych obszarach szkieletu, jeśli inne metody diagnostyczne nie są pouczające, zwłaszcza jeśli w wywiadzie jest nowotwór, pacjentowi można zlecić dodatkowe badanie - scyntygrafię kości szkieletowej.

Ogólne koncepcje metody badawczej

Przez osteoscyntygrafię rozumie się metodę diagnostycznego badania tkanki kostnej pod kątem rozwoju stanów patologicznych z wykorzystaniem radiofarmaceutyku wprowadzanego do organizmu pacjenta przez żyłę.

Tego typu badanie pozwala na określenie obszarów tkanki kostnej, w których następuje próchnica lub budowa kości, ujawnienie obecności złamań, atrofii, procesów zapalnych, powstawania guzów. Jego celem jest zdiagnozowanie przyczyn bolesnych odczuć w okolicy kości, w tym rozprzestrzeniania się przerzutów u chorych na raka, monitorowanie zakażeń i stanów zapalnych, identyfikacja urazów szkieletowych (pęknięcia, złamania itp.).

Co można wykryć scyntygrafią

Ten rodzaj diagnozy opiera się na zastosowaniu izotopów promieniotwórczych, których zastosowanie w badaniu pozwala specjalistom zidentyfikować patologie w kościach szkieletu. W przeciwieństwie do innych metod, takich jak prześwietlenie, jest najbardziej pouczająca i może określić chorobę znacznie wcześniej..

Za pomocą scyntygrafii kości można zdiagnozować:

  • Przyczyny niejasnego bólu (z reakcjami zapalnymi, próchnicą tkanek itp.);
  • Ukryte pęknięcia, które nie są odzwierciedlone na zdjęciu rentgenowskim;
  • Procesy onkologiczne w kościach;
  • Przerzuty powstałe w kościach na tle guzów nowotworowych innych narządów;
  • Zapalenie szpiku.

Kiedy można i nie można wykonać osteoscyntygrafii

Scyntygrafia kości szkieletowych jest zalecana przez lekarza prowadzącego w następujących sytuacjach:

  1. Jeśli pacjent z chorobą onkologiczną podejrzewa rozprzestrzenianie się przerzutów poza dotknięty narządem (w obecności objawów lub innych czynników, w których taki przebieg choroby ma miejsce);
  2. Aby określić wyniki leczenia radioterapią lub terapią hormonalną, a także chemioterapią i w odpowiednim czasie dostosować przepisaną metodę zwalczania choroby;
  3. Podejrzenie zapalenia kości i stawów, którego nie można określić za pomocą prostego zdjęcia rentgenowskiego;
  4. Dla pacjentów z protezami w stawach i kościach, z podejrzeniem niestabilności lub zmian zapalnych w miejscu ich montażu;
  5. Uraz kości nie znajduje odzwierciedlenia w innych metodach badania;
  6. Choroby tkanki kostnej związane z jej metabolizmem.

Scyntygrafia kości nie ma wielu ograniczeń, ale ważne jest, aby wziąć pod uwagę wszystkie te czynniki:

  • W okresie ciąży nie wykonuje się scyntygrafii ze względu na duże ryzyko uszkodzenia płodu;
  • Podczas karmienia piersią należy go porzucić na dwa lub trzy dni po podaniu leku pacjentowi;
  • Jeśli masz jakiekolwiek alergie, powiadom lekarza badającego. Osoby podatne na alergie mogą doświadczyć reakcji o różnym nasileniu na lek RFP wstrzyknięty do żył, dlatego specjaliści od miodu badawczego. centrum powinno być powiadamiane o szybkiej pomocy w razie potrzeby;
  • Mężczyźni przyjmujący leki na zaburzenia erekcji powinni odstawić leki na 2-3 dni przed wykonaniem scyntygrafii szkieletu kostnego;
  • Na jeden dzień (24 godziny) ogranicz komunikację z dziećmi poniżej 14 lat.

Zalety i wady scyntygrafii kości

Drugą zaletą tego typu badania jest jego skala oraz minimalny wymagany czas i środki. Scyntygrafia kości bada cały ludzki szkielet, a nie jego poszczególne części, co pozwala uzyskać pełny obraz stanu kości w zaledwie pół godziny lub godzinę. Przyczynia się to również do znacznych oszczędności, ponieważ o wiele bardziej opłacalne i wygodniejsze jest przeprowadzenie tylko jednego pełnego badania niż wielu w poszczególnych obszarach (ręce, nogi, dolna część pleców, kręgosłup, czaszka itp.)

Wadą scyntygrafii kości jest to, że na podstawie tylko jednej metody można tylko postawić diagnozę, a nie postawić jej definitywnie. W przypadku wykrycia nieprawidłowości lekarz prowadzący może dodatkowo przepisać biopsję, tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny, prześwietlenie, a także uwzględnić objawy i dolegliwości pacjenta. Wszystko to w kompleksie pozwala na zakończenie i terminowe leczenie.

Również niestety ta metoda badania ze względu na stopień akumulacji rozwijającej się substancji nie pozwala na rozróżnienie niektórych typów procesów nowotworowych. Można tylko założyć ich łagodność lub złośliwość, a także rodzaj pochodzenia guza - osteogenny czy nieosteogenny.

Przygotowanie do scyntygrafii szkieletu

Żadne specjalne środki nie są do tego przygotowywane. Nie ma potrzeby jakoś oczyszczać organizmu czy przychodzić na pusty żołądek - to wszystko nie wpływa na efekt końcowy..

Ale przepisując go, zwróć uwagę na czynniki, które mogą zniekształcać wyniki diagnostyczne:

  1. Jeśli dzień lub dwa przed osteoscyntygrafią pacjent przeszedł badania z użyciem zawiesiny baru, takie jak prześwietlenie żołądka itp., Lepiej odłożyć diagnozę, ponieważ lek wpłynie na jakość obrazu;
  2. Na miesiąc przed badaniem jodu nie należy stosować na rany, pęknięcia, skaleczenia, bo obraz podczas badania będzie zniekształcony;
  3. Wskazane jest, aby osoby z chorobami serca zaprzestały przyjmowania leków blokujących ze względu na ich zdolność do gromadzenia się w organizmie;
  4. Unikaj przyjmowania leków zawierających brom, takich jak środki uspokajające lub syropy na kaszel;
  5. W przypadku kobiet w wieku rozrodczym wskazane jest wykonanie scyntygrafii nie później niż 10 dni od wystąpienia miesiączki.

Procedura scyntygrafii i tryby badania

Ta metoda ankiety składa się z dwóch etapów:

  • Wprowadzenie do organizmu specjalnego leku (RP) i oczekiwanie na jego wchłonięcie przez tkanki kostne;
  • Bezpośrednio samo badanie za pomocą aparatu do diagnostyki promieniowania.

Przed zabiegiem pacjentowi wstrzykuje się przez żyłę jeden z leków RP, po czym należy odczekać do jego dystrybucji w ciągu 3 godzin. W tym momencie możesz opuścić centrum diagnostyczne lub zaczekać w jego murach na rozpoczęcie zabiegu.

Pamiętaj, aby wypić co najmniej 1000 mililitrów wody, najlepiej 1,5 litra. Przyspieszy to eliminację nadmiaru radionuklidów, które pozostały we krwi i nie zostały wchłonięte przez kości szkieletu. przed rozpoczęciem zabiegu koniecznie udaj się do toalety i opróżnij pęcherz (nawet jeśli nie chcesz), gdyż nawet jego częściowe wypełnienie będzie przeszkadzało w badaniu.

Gabinet do zabiegu składa się z dwóch pomieszczeń połączonych specjalnym oknem z szybą ochronną. W jednym z nich znajduje się bezpośrednio kamera gamma, za pomocą której skanowane są tkanki klienta oraz kanapa. W drugim - komputer, na monitorze którego wyświetlane są dane ankietowe. Jest też personel medyczny, który obserwuje stan pacjenta przez okienko ochronne.

Sam proces scyntygrafii kości można wykonać w pozycji leżącej lub siedzącej. Pacjent musi pozostawać całkowicie unieruchomiony przez czas określony przez specjalistów (zwykle pół godziny lub godziny), nie wolno nawet poruszać się ani lekko mówić.

W zależności od rozpoznania, które podejrzewa lekarz prowadzący pacjenta, można wybrać jeden z trybów scyntygrafii kości. Pomiędzy nimi:

  • Metoda celownicza projekcyjna - jeśli konieczne jest dodatkowe badanie poszczególnych części szkieletu;
  • Pełne skanowanie całego szkieletu - w celu wykrycia przerzutów w różnych procesach onkologicznych, sprawdzenia stanu zdrowia w remisji itp.;
  • TK emisyjna pojedynczego fotonu - jako badanie dodatkowe, jeśli wcześniej na MRI (lub TK) w procesie patologicznym wykryto znaczną rozległą zmianę kostną;
  • Obrazowanie trójfazowe - do diagnostyki procesów zapalnych w tkance kostnej, a także monitorowania założonych implantów kostnych.

Wyniki i wnioski egzaminacyjne

Następnego dnia po wykonaniu scyntygrafii szkieletu, pacjentowi wydaje się zaświadczenie lekarskie wraz ze zdjęciami przedstawiającymi cały ludzki szkielet. Na podstawie danych obrazowych radiolog stwierdza obecność lub brak zmian przerzutowych i innych patologii, ich dokładną lokalizację (kość lub tkanki miękkie).

Scyntygrafia kości pozwala również na odróżnienie guza złośliwego od łagodnego, określenie rodzaju procesu patologicznego (infekcja, stan zapalny czy uszkodzenie mechaniczne tj. Pęknięcie i złamanie).

Preparaty stosowane w badaniu scyntygrafii kości

Aby zmniejszyć ryzyko narażenia klientów ośrodków naukowych, w medycynie podczas scyntygrafii kości szkieletu często stosuje się radionuklidy krótkotrwałe (tylko kilka godzin) i ultrakrótko żyjące (kilka minut). Wśród nich są preparaty na bazie jodu, azotu, helu, węgla, tlenu i fluoru..

Zwykle leki podaje się dożylnie, czasami dotętniczo. Dane o radionuklidach wprowadzonych do organizmu gromadzą się w obszarach dotkniętych złośliwymi formami, w ogniskach ze zmianami zwyrodnieniowymi, co pozwala na ich uwidocznienie podczas badania.

Najczęściej używane:

  1. Oxabifor;
  2. Zolendron, a także kwas o tej samej nazwie;
  3. Pirofosforan;
  4. Hydroksyetyl.

Kiedy zrobić scyntygrafię

Ta metoda diagnostyczna jest najczęściej stosowana do wykrywania guzów i przerzutów w tkance kostnej. Dlatego najczęściej jest przypisywany pacjentom chorym na raka..

Jednak w niektórych przypadkach wskazane jest samodzielne przeprowadzenie scyntygrafii kości w celu zabezpieczenia się oraz poprawy jakości i długości życia:

  • Jeśli u pacjenta zdiagnozowano „onkologię” 2 lub 3 stopnie, ale z jakiegoś powodu diagnoza nie została ustalona przez lekarza prowadzącego. Jest to szczególnie konieczne, jeśli występuje dyskomfort i ból kręgosłupa, stawów i innych obszarów tkanki kostnej;
  • Jeśli pacjent miał historię raka, ale pomyślnie przeszedł do remisji. Choroba jest trudna, ponieważ ma tendencję do nawrotu w momencie, gdy się jej nie spodziewamy i często przebiega bezobjawowo. Dlatego, aby zapobiec takim pacjentom, należy to robić przynajmniej raz w roku, zwłaszcza jeśli wystąpił rak prostaty, piersi, nerki, płuc itp., Który często daje przerzuty do kości. Jeśli występują bolesne objawy, należy wykonać scyntygrafię..

Jeśli początek rozwoju procesu przerzutowego zostanie wykryty w odpowiednim czasie, można go znacznie spowolnić, a nawet odwrócić, co wydłuży oczekiwaną długość życia, poprawi jego jakość i pozbędzie się bólu.

Jak często można bezpiecznie wykonać zabieg

Scyntygrafia kości jest zabiegiem bezbolesnym i bezpiecznym. Dlatego raz na kwartał można go przeprowadzać bez szkody dla zdrowia. A w przypadku wskazań (ból u pacjenta z rakiem, ujawniający wyniki leczenia), czasami częściej przepisuje się diagnostykę.

Jeśli podejrzewasz błędny wynik scyntygrafii kości, zalecany jest dodatkowy skan MRI, CT lub RTG.

Czy wynik testu może być błędny??

Jak wszystkie inne metody badania, scyntygrafia kości w niektórych przypadkach może dać zarówno fałszywie dodatnie, jak i fałszywie ujemne wnioski. Jednak stopień błędu w tej procedurze jest znacznie niższy niż w innych typach diagnostyki i nie przekracza 1% wszystkich przypadków..

W fałszywie pozytywnych wnioskach można wykryć oznaki przerzutów w obszarach, na których w rzeczywistości nie występują. Wynika to z faktu, że wstrzyknięty lek rozprowadzany jest nierównomiernie, a najwięcej powstającego płynu gromadzi się w stawach, kręgosłupie i łopatkach, gdzie najczęściej lokalizowane są przerzuty..

Również fałszywie dodatnie oznaki złośliwego uszkodzenia tkanki kostnej mogą pojawić się w miejscach, w których wcześniej występowały urazy (złamania i pęknięcia), osteoporoza. Aby uniknąć niepotrzebnych zmartwień, konieczne jest poinformowanie specjalisty o historii chorób i urazów kości przed badaniem, aby mógł te dane przefiltrować.

Bezpieczeństwo scyntygrafii kości i możliwe powikłania

Zabieg scyntygraficzny ma wysoki stopień bezpieczeństwa, przy zachowaniu zalecanych odstępów między badaniami nie stwarza zagrożenia dla zdrowia pacjenta i ogólnie jest bezpiecznie tolerowany.

Jednak w przypadku niektórych kategorii osób mogą wystąpić pewne komplikacje:

  • U osób ze skłonnością do różnego rodzaju alergii, z cienką, wrażliwą, odporną na słońce skórą (często z poparzeniami słonecznymi) mogą wystąpić wysypki skórne. Nie stanowią zagrożenia dla pacjenta, są zatrzymywane przez kilka dni zażywanie leku przeciwhistaminowego;
  • Pacjenci z hipotensją i nadciśnieniem w ciągu 2-3 dni po zabiegu mogą odczuwać wahania ciśnienia tętniczego.

Co robić po zabiegu

Scyntygrafia kości jest dość bezpieczną metodą badania radiologicznego. Aby jednak jak najszybciej pozbyć się radionuklidów, należy po nim koniecznie wykąpać się ciepłym prysznicem, dokładnie umyć włosy szamponem, a ciało wytrzeć mydłem. Odzież, która miała na sobie pacjenta podczas badania, należy natychmiast wyprać dużą ilością proszku lub roztworu mydła.

Zabrania się wnoszenia do domu bandaży, plastrów i wacików, które były używane do dożylnego podania RFP. Trzeba je wyrzucić w centrum medycznym, są kosze na odpady radioaktywne..

W ciągu 24 godzin konieczne będzie ograniczenie komunikacji z kobietami w ciąży i małymi dziećmi. Jeśli dziecko mieszka w domu z pacjentem, lepiej wysłać go na jeden dzień do niani lub babci.