Główny

Neurologia

Co to jest osteoskleroza kręgosłupa?

Osteoskleroza kręgosłupa jest rzadką chorobą charakteryzującą się stwardnieniem tkanki kostnej. Rozwija się stopniowo i nie powoduje komplikacji na początkowych etapach. O obecności zmian patologicznych w tkance kostnej świadczą bóle pleców i zmiany postawy. Taktyka leczenia jest określana w zależności od ciężkości zmiany..

Klasyfikacja

Osteosklerozę dzieli się na kilka typów:

  • fizjologiczny;
  • patologiczny.

W obecności wielu zmian izoluje się plamistą osteosklerozę. Ponadto, w zależności od objętości fok, patologię dzieli się na następujące typy:

  1. Ograniczony. Dotknięty obszar jest zlokalizowany wokół jednej kości. Choroba rozwija się na tle procesów zapalnych.
  2. Rozproszony. Zagęszczenie obserwuje się w kościach rurkowych.
  3. Wspólny. Charakteryzuje się licznymi zmianami kostnymi.
  4. Systemowe. Patologia wpływa na cały szkielet.

Wyróżnia się również inne formy choroby, w zależności od przyczyn, które spowodowały zagęszczenie tkanki kostnej.

Osteoskleroza podchrzęstna jest uważana za niebezpieczną. Choroba dotyczy okolicy pod chrząstką stawową. Ten obszar styka się z sąsiednią kością.

Powody

W zdrowym ciele tkanka jest stale odnawiana w wyniku procesów niszczenia i syntezy. Jeśli ta równowaga zostanie zaburzona, następuje stwardnienie kości, które następuje pod wpływem dziedzicznej predyspozycji. Problem rozpoznaje się u osób z następującymi patologiami:

  • Choroba Pageta;
  • dysosteoskleroza;
  • skleroosteoza;
  • osteopetroza.

Osteoskleroza może być spowodowana:

  • częste uszkodzenie struktury kości;
  • toksyczne uszkodzenie ciała (szczególnie zatrucie metalami ciężkimi);
  • stałe i nadmierne fizyczne przeciążenie, w wyniku którego dochodzi do uszkodzenia tkanki kostnej;
  • siedzący tryb życia, z powodu którego zaburzone jest odżywianie kości;
  • patologie kości o charakterze przewlekłym;
  • zaburzenia metaboliczne i niedożywienie, w wyniku których kości otrzymują niewystarczającą ilość składników odżywczych;
  • otyłość;
  • guzy o innym charakterze;
  • patologia naczyniowa;
  • słabe mięśnie;
  • choroby krwi;
  • operacja kości.

Osteoskleroza występuje częściej u kobiet niż u mężczyzn. Wynika to z anatomicznych cech strukturalnych ciała pierwszej kategorii pacjentów. Kobiety często mają problemy z układem hormonalnym, który zaburza metabolizm i inne procesy wewnętrzne.

Obraz kliniczny

Choroba nie objawia się przez kilka miesięcy lub lat. Za pomocą rezonansu magnetycznego można zdiagnozować obecność zmian patologicznych w kręgosłupie. Obraz kliniczny osteosklerozy określają następujące objawy:

  • zwiększone zmęczenie, nie spowodowane stresem fizycznym lub psychicznym;
  • ból zlokalizowany głównie w kończynach dolnych;
  • ciągłe zmęczenie.

W miarę postępu choroby pacjenta niepokoją inne zjawiska. Ze względu na zagęszczenie tkanki kostnej kręgosłupa osoba zmienia postawę i / lub chód (w zależności od lokalizacji patologii). Osteoskleroza ogranicza mobilność w przyszłości.

Obecność podchrzęstnej postaci patologii przyczynia się do rozwoju innych chorób dotykających kręgosłup. Ze względu na zaburzenie struktury tkanki kostnej tworzącej płytki endodontyczne u pacjentów rozwijają się przepukliny, kifoza, osteochondroza i inne.

Funkcje leczenia

Jeśli podejrzewa się osteosklerozę, przepisuje się zdjęcie rentgenowskie, dzięki któremu można zidentyfikować lokalizację pieczęci. Dodatkowo wykonuje się tomografię komputerową, rezonans magnetyczny lub densytometrię kości. Te metody badania pozwalają zdiagnozować przyczynę rozwoju choroby. W tym samym celu zaleca się badanie krwi i nakłucie rdzenia kręgowego..

Leczenie osteosklerozy trwa długo. W terapii patologii stosuje się metody eliminacji pieczęci i chorób, które spowodowały zmiany w składzie tkanki kostnej.

Leczenie patologii odbywa się za pomocą leków lub operacji. Leki są przepisywane w zależności od rodzaju czynnika prowokującego:

  • chondoprotektory do osteosklerozy podchrzęstnej;
  • przeciwbakteryjne i niesteroidowe leki przeciwzapalne w przypadku rozpoznania zapalenia tkanek;
  • leki stymulujące przepływ krwi i poprawiające zdrowie naczyń;
  • cytostatyki do hamowania procesów nowotworowych.


Oprócz terapii lekowej przepisuje się:

  • masaż (pod warunkiem, że nie ma zapalenia tkanki);
  • Terapia ruchowa;
  • fizjoterapia.

W ciężkich przypadkach wskazana jest interwencja chirurgiczna. To zapewnia:

  • Przeszczep szpiku kostnego;
  • usunięcie martwiczej (martwej) tkanki;
  • zastąpienie problematycznych kości lub stawów protezami.

Prognozy dotyczące rozwoju patologii zależą bezpośrednio od tego, jak szybko pacjent szukał pomocy medycznej. W przypadku braku szybkiego leczenia choroba przyczynia się do deformacji szkieletu, uszkodzenia nerwu twarzowego, upośledzenia składu krwi i rozwoju innych powikłań.

Zapobieganie osteosklerozy polega na ograniczaniu wpływu czynników wywołujących zagęszczenie tkanki kostnej. Zachęca się ludzi do ciągłego monitorowania swojej postawy i prowadzenia aktywnego trybu życia, obciążając organizm dawkami.

Przyczyny stwardnienia podchrzęstnego kręgosłupa

Obecnie choroby kręgosłupa dotykają coraz większą liczbę osób w wieku produkcyjnym ze względu na specyfikę wykonywanych przez nich czynności zawodowych. Stopień aktywności podczas pracy może być skrajny. Może to być praca statyczna, siedząca lub stojąca (na przykład pracownicy biurowi, operatorzy kombajnów, pracownicy sklepu) lub bardzo wyczerpująca (ładowarki, budowniczowie). Niewielu zwraca uwagę na pierwsze wystąpienie bólu w dolnej części pleców, pleców czy karku i udaje się do lekarza z problemem, ból jest sygnałem początku zmian zwyrodnieniowych w stawach, czyli w rzeczywistości stwardnienia podchrzęstnego.

Co to jest stwardnienie podchrzęstne kręgosłupa

W ICD-10 nie ma takiej choroby jak stwardnienie podchrzęstne. Termin ten jest używany do określenia objawu rentgenowskiego, gdy zmiany strukturalne w stawach zostaną wykryte podczas prześwietlenia określonego obszaru w przypadku innej choroby kręgosłupa. Na obrazach stwardnienie podchrzęstne definiuje się jako jaśniejsze obszary powierzchni stawowych. Należy pamiętać, że gęstsze struktury będą znacznie jaśniejsze od innych, ponieważ pochłoną najwięcej promieni rentgenowskich, w tym miejscu nie spadną na film..

Krążek międzykręgowy, znajdujący się między kręgami, styka się z nimi z ich płytkami podchrzęstnymi (lub płytkami końcowymi), które są penetrowane przez nerwy i sieć naczyń włosowatych, które zapewniają ukrwienie struktur kostnych. Dzięki temu dysk chrząstki odżywia się w wyniku kompresji podczas chodzenia. Pod ciśnieniem płyn maziowy wydobywa się z chrząstki, styka się z naczyniami podchrzęstnej części kości. Stwardnienie płytki końcowej wynika z uszkodzenia chrząstki. Zmniejsza się zakres ruchu w uszkodzonym stawie, pojawiają się osteofity, szczypanie korzeni nerwowych - pojawiają się bóle, które są dodatkowo nasilane na skutek ochronnego skurczu mięśni.

Stwardnienie podchrzęstne kręgosłupa dzieli się na podstawie lokalizacji zmiany: szyjnej, piersiowej i lędźwiowej. Klatka piersiowa nie jest tak ciężka, a pojawiający się ból w okolicy serca lub trudności w oddychaniu mogą sugerować, że problemem jest choroba serca lub płuc.

Objawy stwardnienia kręgosłupa szyjnego są związane z naruszeniem dopływu krwi do mózgu i szczypaniem zakończeń nerwowych wychodzących z otworu międzykręgowego. Możliwe reklamacje:

  • bóle głowy;
  • zawroty głowy;
  • utrata równowagi;
  • osłabienie słuchu i wzroku;
  • ból podczas obracania głowy;
  • drętwienie dłoni i palców.

W przypadku stwardnienia kręgosłupa lędźwiowego objawy są następujące:

  • występowanie bólu w dolnej części pleców, nóg podczas ciężkiej pracy fizycznej lub schylania się;
  • drętwienie stóp;
  • stagnacja procesów w narządach miednicy.

Opinia eksperta

Autor: Olga Vladimirovna Boyko

Neurolog, doktor nauk medycznych

Oficjalnie w ICD nie ma takiej diagnozy, jak stwardnienie podchrzęstne. W rzeczywistości mamy zastąpienie chrząstki międzykręgowej tkanką łączną. W tym samym czasie rośnie tkanka kostna i powstają narośla. Stwardnienie podchrzęstne nie jest chorobą niezależną i jest uważane za przejaw choroby zwyrodnieniowej stawów lub osteochondrozy kręgosłupa.

Stwardnienie podchrzęstne może wystąpić w dowolnym miejscu ciała. Największym zagrożeniem są patologie kręgosłupa szyjnego - nawet niewielkie obciążenie może spowodować złamanie kompresyjne.

Patologia charakteryzuje się przewlekłym bólem w określonym obszarze kręgosłupa, ale to nie jedyne objawy. Pacjenci często skarżą się na osłabienie mięśni, drżenie, dolegliwości ze strony układu oddechowego, bóle w klatce piersiowej (dlatego często udają się do kardiologa na leczenie serca).

Rozpoznanie stwardnienia podchrzęstnego to przede wszystkim prześwietlenie rentgenowskie, rezonans magnetyczny oraz określenie gęstości kości.

Stwardnienie podchrzęstne jest nieuleczalną chorobą zwyrodnieniową, dlatego terapia jest objawowa. Eksperci na każdym poziomie zalecają rezygnację ze złych nawyków, uprawianie sportu (biorąc pod uwagę przeciwwskazania), a szczególnie zwracanie uwagi na dietę.

Przyczyny tej patologii

W wyniku uszkodzenia krążka międzykręgowego i zakłócenia jego odżywienia dochodzi do zniszczenia i utraty elastyczności, co z kolei prowadzi do upośledzenia ruchomości w stawie międzykręgowym na skutek tzw. Suchości stawu - stanu, w którym zmniejsza się wytwarzanie mazi stawowej odpowiedzialnej za elastyczność chrząstki. Z kolei zwiększa się obciążenie płytek końcowych, co prowadzi do ich zgrubienia na skutek wzrostu tkanki włóknistej. Nadmiar przerośniętej tkanki łącznej zwiększa obciążenie w tym miejscu powierzchni stawowych, co prowadzi do wyrównawczego wzrostu po przeciwnej stronie narośli kostnych - osteofitów. Z ich powodu zmniejsza się ruchomość stawów, pojawia się ból i stany zapalne..

Należy jeszcze raz podkreślić, że stwardnienie podchrzęstne, czyli stwardnienie płytki końcowej, nie jest diagnozą, jest konsekwencją innej choroby. Najczęściej osteoskleroza to zespół chorób, takich jak osteochondroza, zapalenie stawów i artroza. Czynniki prowokujące stwardnienie są podzielone na dwie duże grupy:

Endogenne lub wewnętrzne:

  • zaawansowany wiek. Osoby po 50. roku życia mają znacznie słabsze mięśnie pleców, co zwiększa ryzyko stwardnienia rozsianego;
  • dziedziczność. Zwłaszcza u kobiet, których matka cierpiała na choroby stawów;
  • zapalenie stawu;
  • cukrzyca, która niekorzystnie wpływa na dopływ krwi obwodowej do tkanek.
  • różne urazy w wyniku zajęć sportowych lub zawodowych;
  • nadwaga, która zwiększa obciążenie stawów;
  • siedzący tryb życia prowadzący do osłabienia mięśni pleców;
  • potrzeba utrzymywania tej samej pozy przez długi czas;
  • stwardnienie rozsiane;
  • zapalenie stawów, choroba zwyrodnieniowa stawów, osteochondroza i inne choroby układu mięśniowo-szkieletowego.

Diagnoza stwardnienia szyjki macicy

Najdokładniejszymi metodami diagnostycznymi będą instrumentalne metody rentgenowskie. Klinika Jusupowa ma cały niezbędny sprzęt do określenia tej patologii. Nasi specjaliści mają duże doświadczenie w diagnozowaniu chorób kręgosłupa na różnych obrazach.

Stwardnienie płytki czołowej jest oznaką patologicznego procesu spowodowanego chorobą podstawową. Do diagnostyki różnicowej i potwierdzenia diagnozy stosuje się następujące badania instrumentalne:

  • radiografia;
  • procedura ultrasonograficzna;
  • obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego;
  • tomografię komputerową;
  • osteodensytometria;
  • czasami wymagany jest test genetyczny, aby wykluczyć chorobę genetyczną.

Te metody obrazowania pozwalają określić stopień uszkodzenia stawu, zmiany w jego budowie oraz wielkość rozrostu tkanki łącznej. Gęstsze struktury będą wyglądać na jaśniejsze niż inne. Niezwykle interesującą metodą jest densytometria, przy jej pomocy można ocenić gęstość mineralną tkanki kostnej. Może być ultradźwiękowy, rentgenowski i fotoniczny. Istotą metody jest porównanie wskaźników pacjenta ze specjalnymi kryteriami, którymi są dane statystyczne. Korzystają z testów Z i T. T-score odpowiada normalnej szczytowej masie kości, czyli średniej wartości dla wieku, w którym gęstość mineralna kości na danym obszarze osiąga maksimum. Z-score charakteryzuje się średnią wartością dla danego wieku. Norma dla T-score wynosi -1 lub więcej. Spadek gęstości mineralnej określa się od -1 do -2,5; mniej niż -2,5 - osteoporoza. Wynik Z jest zwykle dodatni. Wartości ujemne wskazują na niską gęstość kości.

Leczenie stwardnienia szyjki macicy

Nie ma leczenia etiotropowego, ponieważ ten patologiczny proces jest konsekwencją choroby podstawowej. Po dokładnej diagnozie i identyfikacji choroby, która spowodowała osteosklerozę kręgosłupa szyjnego, specjaliści szpitala w Jusupowie przepisują kompleksową terapię specjalnie skierowaną do niej. Należy pamiętać, że terapia jest niezwykle skuteczna tylko na początkowych etapach, których objawy nie przeszkadzają tak bardzo pacjentowi. Z tego powodu leczenie przeprowadza się później, a celem nie jest wyleczenie, ale zatrzymanie progresji. Zmiany, które zaszły w stawie są nieodwracalne i im wcześniej przyjdziesz do lekarza, tym większe szanse na pełne wyleczenie.

Zabieg jest wieloskładnikowy, polega na farmakoterapii, fizjoterapii, w ciężkich przypadkach dodaje się metody chirurgiczne.

Stosowane są następujące grupy leków:

  • niehormonalne leki przeciwzapalne. Ich celem jest wyeliminowanie procesu zapalnego i zmniejszenie bólu;
  • leki przeciwbólowe - łagodzą bolesny atak;
  • chondroprotektory - poprawiają metabolizm chrząstki, spowalniają lub zatrzymują jej niszczenie, mają niewielkie działanie przeciwzapalne;
  • środki zwiotczające mięśnie - pozwalają złagodzić skurcz mięśni, który występuje jako reakcja obronna mająca na celu ograniczenie ruchu w uszkodzonym stawie;
  • Witaminy z grupy B, fosfor, wapń - ważne dla regeneracji tkanek.

Możesz także użyć różnych maści rozgrzewających, aby złagodzić ból. Ale to jest leczenie objawowe, które tylko łagodzi stan..

Fizjoterapia sprawdziła się wyjątkowo pozytywnie, gdyż jej stosowanie poprawia ukrwienie dotkniętego obszaru, zmniejsza stan zapalny i przyspiesza regenerację tkanek, a dalsze twardnienie zostaje zahamowane..

Wśród zabiegów fizjoterapeutycznych sprawdziły się wyjątkowo pozytywnie:

  • elektroforeza - poprawia przepływ krwi w dotkniętym obszarze. Prowadzony razem z lekiem zapewnia najszybszą penetrację;
  • terapia ultra wysokoczęstotliwościowa;
  • kąpiele borowinowe i siarkowodórowe.

Podczas zaostrzenia ćwiczenia fizjoterapeutyczne i masaż są zabronione. O ich powołaniu decyduje lekarz prowadzący. Ćwiczenia należy wykonywać tylko z instruktorem w sali do ćwiczeń, aby zapobiec ewentualnym kontuzjom. Wraz z przywróceniem mobilności wzrośnie siła mięśni pleców i szyi. Gorset mięśniowy ustabilizuje kręgosłup. Masaż zwiększa ukrwienie masowanej okolicy oraz zmniejsza skurcze mięśni. W masażu klasycznym wyróżnia się trzy główne ruchy: głaskanie, pocieranie i ugniatanie.

W przypadku późnego leczenia problemu, gdy pojawiły się osteofity, wymagane jest leczenie chirurgiczne, ponieważ nie są one usuwane żadnymi lekami i fizjoterapią. Ale możesz całkowicie wyleczyć staw.

Prognozy dotyczące choroby

Niestety, stwardnienie kręgosłupa szyjnego jest postępującą chorobą zwyrodnieniową. Im szybciej pójdziesz do lekarza, tym lepsze rokowanie. W przypadku problemów z kręgosłupem co pół roku należy poddać się kursowi masażu, monitorować tryb pracy i odpoczynku, zabezpieczyć plecy przed podnoszeniem ciężarów. Ale nie powinieneś całkowicie rezygnować z aktywności fizycznej.

Osteoskleroza podchrzęstna trzonów kręgów

Leczenie w naszej klinice:

  • Bezpłatna konsultacja lekarska
  • Szybka eliminacja zespołu bólowego;
  • Nasz cel: całkowity powrót do zdrowia i poprawa upośledzonych funkcji;
  • Widoczna poprawa po 1-2 sesjach; Bezpieczne metody niechirurgiczne.
    Recepcja prowadzona jest przez lekarzy
  • Metody leczenia
  • O klinice
  • Usługi i ceny
  • Opinie

Obecnie osteoskleroza podchrzęstna płytek końcowych kręgów, zgodnie z aktualną klasyfikacją medyczną, jest przypisywana procesom zwyrodnieniowym związanym z wiekiem. W rzeczywistości lekarze uważają, że osteoskleroza podchrzęstna płytek końcowych trzonów kręgów jest chorobą gerontologiczną, a mimo to istnieją wyjątki w praktyce kręgowców. W ostatnim czasie, dzięki rozwojowi możliwości diagnostyki funkcjonalnej, pojawieniu się CT i MRI, stało się możliwe dostrzeżenie wszelkich patologii zwyrodnieniowych i dystroficznych na początkowym etapie ich rozwoju..

Z tego powodu osteoskleroza podchrzęstna płytek końcowych występuje u stosunkowo młodych osób w wieku od 30 do 45 lat. A to pozwala na terminowe rozpoczęcie leczenia i wyeliminowanie utraty swobody ruchów w starszym wieku..

Jeśli nie rozpoczniesz leczenia w odpowiednim czasie, osteoskleroza płytek końcowych prowadzi do zniszczenia krążków międzykręgowych, niestabilności pozycji trzonów kręgowych, rozwoju bezkręgowej choroby zwyrodnieniowej stawów itp. Jednocześnie stosując nowoczesne metody diagnostyczno-lecznicze można zapobiec rozwojowi negatywnych powikłań oraz zachować swobodę ruchów i elastyczność kręgosłupa przez wiele lat..

W tym artykule sugerujemy, aby dowiedzieć się, czym jest osteoskleroza podchrzęstna i jak można wykryć patologię na wczesnym etapie, gdy nadal skuteczna terapia manualna i powrót do zdrowia nie będą wymagały kilku operacji chirurgicznych. Tutaj możesz dowiedzieć się o objawach osteosklerozy płytki końcowej i na jakie podstawowe objawy należy zwrócić szczególną uwagę.

Jeśli podejrzewasz, że rozwija się u Ciebie osteoskleroza kręgów, zapraszamy na wstępną bezpłatną konsultację z doświadczonym kręgowcem. W naszej klinice terapii manualnej możesz całkowicie bezpłatnie odwiedzić lekarza i dokładnie poznać swoją diagnozę. Podczas wizyty lekarz przeprowadzi badanie i omówi perspektywy dalszego leczenia.

Osteoskleroza podchrzęstna kręgosłupa - co to jest?

Na początek warto zrozumieć, jak rozwija się osteoskleroza kręgosłupa, czym jest i co zagraża zdrowiu człowieka w przyszłości. Tak więc osteoskleroza trzonów kręgowych jest patologicznym procesem, w którym dolną warstwę chrzęstną zastępuje gęstą tkankę kostną o wyładowanej strukturze. Ta patologicznie zmieniona tkanka nie ma ochronnych właściwości chrząstki i nie może wytrzymać zwiększonego stresu. Dlatego osteoskleroza podchrzęstna kręgów, już w początkowej fazie rozwoju, objawia się okresowo pojawiającymi się tępymi bólami w części pełzania, w której rozwijają się ogniska.

Osteoskleroza podchrzęstna trzonów kręgowych to umiejscowienie ognisk zmienionej tkanki na powierzchni kości bezpośrednio pod włóknami chrzęstnymi. Ta patologiczna warstwa dodatkowo ogranicza wymianę rozproszoną, prawie całkowicie blokując dostęp do zasobów okostnej.

Ogniska tkanki stwardniającej mogą pokrywać całą powierzchnię kości lub być zlokalizowane w ograniczonej przestrzeni. W zależności od tego, nasilenie obrazu klinicznego waha się od umiarkowanych do ciężkich objawów i szybkiego pogorszenia stanu pacjenta..

Przyczyny osteosklerozy podchrzęstnej kręgosłupa

Osteoskleroza podchrzęstna kręgosłupa rozwija się z różnych powodów. Są to głównie związane z wiekiem procesy zwyrodnieniowe, które rozwijają się na tle naruszenia dopływu krwi do niektórych części ciała. Zmiany gerontologiczne są bardziej typowe dla osób starszych po 70 roku życia.

U młodych pacjentów istnieją inne przyczyny osteosklerozy płytek końcowych trzonów kręgów. Obejmują one następujące negatywne czynniki:

  • deformacja trzonów kręgów w wyniku odkładania się soli i tworzenia się osteofitów;
  • skrzywienie kręgosłupa w postaci hiperkifozy, hiperlordozy lub skoliozy;
  • zmiany dystroficzne w tkankach mięśniowych otaczających kręgosłup;
  • naruszenie procesu mikrokrążenia krwi i rozproszonej wymiany z tkankami kręgosłupa;
  • konsekwencje traumatycznych skutków (uderzenia, złamania, podwichnięcia, skręcenia aparatu więzadłowego, zerwania włókien mięśniowych itp.);
  • uraz kręgosłupa podczas przejścia płodu przez kanał rodny;
  • genetyczne czynniki predyspozycji (jeśli w rodzinie istnieją ustalone przypadki osteosklerozy, należy uważać na terminową diagnozę patologii);
  • brak aktywności fizycznej lub tryb życia z przeważnie siedzącym trybem pracy i brakiem regularnego wystarczającego wysiłku fizycznego na umięśnioną ramę pleców;
  • ciężka praca fizyczna, której towarzyszy ciągłe podnoszenie ciężarów, które przekraczają rzeczywiste możliwości osoby;
  • procesy nowotworowe w kręgosłupie;
  • różne procesy zakaźne i zapalne.

Do niedawna uważano, że osteochondroza jest bezpośrednią przyczyną osteosklerozy trzonów kręgów. Ale dzięki licznym badaniom naukowym ujawniono odwrotny związek między tymi dwiema patologiami. W rzeczywistości osteoskleroza płytek końcowych trzonu kręgu jest bezpośrednim czynnikiem ryzyka rozwoju osteochondrozy w młodym wieku..

Oznaki i objawy osteosklerozy

Trudno jest zidentyfikować pierwotne objawy osteosklerozy płytek końcowych kręgów. Jest to niezwykłe zmęczenie fizyczne i mięśniowe strefy pleców3, szyi lub kołnierza przy niewielkim wysiłku fizycznym. Ból rozdziera lub ciągnie. Wraz z rozwojem procesu objawy osteosklerozy pojawiają się coraz intensywniej..

Następnie rozważymy obraz kliniczny choroby, w zależności od lokalizacji ognisk zmian sklerotycznych.

Osteoskleroza kręgosłupa szyjnego

Osteoskleroza kręgosłupa szyjnego zaczyna się objawiać wystarczająco wcześnie. Charakterystycznym objawem klinicznym jest to, że pacjent odczuwa dźwięki przypominające tarcie piasku, gdy próbuje odchylić głowę do tyłu lub wręcz przeciwnie, gdy próbuje dotknąć mostka brodą podbródkiem. Szelest to ocieranie stwardniałych obszarów o strukturę włókien chrzęstnych. w ten sposób dochodzi do zniszczenia warstwy podchrzęstnej i istnieje ryzyko deformacji trzonów kręgów.

W miarę rozwoju osteoskleroza kręgosłupa szyjnego daje wyraźne objawy kliniczne, które pozbawiają pacjenta zdolności do pracy:

  • ostry ból, nasilany przez jakikolwiek ruch, zlokalizowany jest w okolicy górnych kręgów i w strefie kołnierza;
  • ograniczenie ruchomości podczas zaostrzenia - trudno jest obrócić głowę w różnych kierunkach i odrzucić ją;
  • zawroty głowy i ciężka senność związana z upośledzonym dopływem krwi do mózgu na tle deformacji tętnic kręgowych;
  • bóle głowy z lokalizacją z tyłu głowy i za uszami;
  • napięcie mięśni szyi;
  • drętwienie kończyn górnych.

Na zdjęciu radiologicznym widoczne są ogniska zmian dystroficznych w krążkach międzykręgowych. Rozpoznanie osteosklerozy kręgosłupa można postawić tylko za pomocą MRI.

Osteoskleroza kręgosłupa piersiowego

W praktyce osteoskleroza kręgosłupa piersiowego jest stosunkowo rzadka. Zwykle patologia ma wyłącznie charakter traumatyczny. Osteoskleroza okolicy klatki piersiowej może wynikać z upadku na plecy lub złamania łuków żebrowych.

Objawy kliniczne to zespół bólowy, który nasila się przy głębokim oddechu lub przy próbie skręcenia w jednym lub drugim kierunku. Często prowadzi do rozwoju nerwobólów międzykręgowych o nieokreślonej genezie.

Osteoskleroza międzykręgowa odcinka lędźwiowego kręgosłupa

Najczęściej diagnozowana osteoskleroza kręgosłupa lędźwiowego, ponieważ ma maksymalne obciążenie fizyczne podczas wykonywania absolutnie dowolnego ruchu. Podczas chodzenia i biegania, skakania i pochylania dochodzi do ścierania płytek końcowych trzonów kręgów. W miejscach urazów zaczynają tworzyć się ogniska osteosklerozy.

Osteoskleroza międzykręgowa w odcinku lędźwiowym kręgosłupa może być spowodowana zniszczeniem stawu biodrowego, niewłaściwą postawą, naruszeniem zasad ustawienia stopy, zapaleniem jamy brzusznej i miednicy małej.

Objawy kliniczne mogą obejmować następujące objawy patologii:

  • silny ból w okolicy lędźwiowej, nasilony przez wszelkie aktywne ruchy;
  • sztywność rano i ograniczony zakres ruchu (na przykład trudno jest pochylić się do przodu z prostymi nogami, aby dotknąć podłogi);
  • zaburzenia jelit (częste zaparcia zastępowane luźnymi stolcami) i pęcherza (częste parcie na mocz i nietrzymanie moczu);
  • drętwienie kończyn dolnych po jednej lub obu stronach;
  • zmniejszona siła mięśni kończyn dolnych;
  • pojawienie się napadów podczas aktywności fizycznej.

Jeśli pojawią się takie objawy, należy natychmiast skontaktować się z doświadczonym neurologiem. W naszej poradni terapii manualnej wszystkim pacjentom oferujemy bezpłatną konsultację neurologiczną. Już teraz możesz umówić się na wizytę.

Leczenie osteosklerozy podchrzęstnej

Konieczne jest rozpoczęcie leczenia osteosklerozy podchrzęstnej od rozpoznania i wyeliminowania wszystkich rzekomych przyczyn. W naszej poradni terapii manualnej lekarz w pierwszej kolejności rozpoczyna pracę z zebranymi informacjami historycznymi. Pacjent otrzymuje praktyczne zalecenia dotyczące zmiany stylu życia, diety, rozkładu aktywności fizycznej w ciągu dnia.

W przyszłości opracowywany jest indywidualny przebieg terapii w leczeniu osteosklerozy. W zależności od etapu procesu patologicznego można zastosować następujące techniki:

  1. trakcja trakcyjna kręgosłupa pozwala zwiększyć przestrzeń między trzonami kręgów i odciążyć statyczne obciążenie z warstwy podchrzęstnej;
  2. osteopatia i masaż poprawiają mikrokrążenie krwi i płynu limfatycznego, co przyspiesza proces naprawy stwardniałych tkanek;
  3. refleksologia rozpoczyna proces naprawy tkanki;
  4. gimnastyka lecznicza i kinezyterapia poprawiają kondycję układu mięśniowego pleców oraz zwiększają poziom ochrony wszystkich tkanek kręgosłupa przed degeneracją i zniszczeniem.

Zapisz się na bezpłatną konsultację, a nasz kręgowiec udzieli Ci indywidualnych zaleceń dotyczących kompleksowego leczenia.

Zapamiętaj! Samoleczenie może być niebezpieczne! Skontaktować się z lekarzem

Osteoskleroza kręgosłupa: co to jest?

Osteoskleroza kręgosłupa to choroba, w której dochodzi do nadmiernego tworzenia się tkanki kostnej, co prowadzi do patologicznego wzrostu masy kostnej i zgrubienia struktur kostnych kręgosłupa. Osteoskleroza prawie zawsze ma wtórną etiologię, to znaczy występuje na tle innych patologii układu mięśniowo-szkieletowego, w tym przerzutów do kości lub złośliwych guzów kości i przykręgosłupowych tkanek miękkich. Rokowanie w tej chorobie w większości przypadków można uznać za warunkowo korzystne, ale tylko przy szybkim rozpoczęciu leczenia i ścisłym przestrzeganiu zaleconego schematu leczenia przez pacjenta. W przypadku postępującego przebiegu osteosklerozy podchrzęstnej (uszkodzenie płytek końcowych trzonu kręgu) deformacje kręgosłupa są nieuniknione, które wymagają interwencji chirurgicznej i często prowadzą do niepełnosprawności pacjenta..

Makroskopia i patogeneza

Osteoskleroza kręgosłupa jest raczej rzadką chorobą: wskaźnik wykrywalności wynosi nie więcej niż 3,1% całkowitej liczby pacjentów z tą diagnozą. Najbardziej podatne na osteosklerozę są kości miednicy, łopatki, stawu skokowego i szczęki. Pomimo faktu, że gęstość kości w osteosklerozy może znacznie przekraczać normę, siła kręgów jest znacznie zmniejszona, ponieważ nowo utworzona tkanka kostna ma zwykle strukturę siatkowo-włóknistą (normalna kość składa się z płytek kostnych - beleczek). Z tego powodu osteoskleroza jest jednym z głównych czynników patogenetycznych przewlekłych złamań kości kręgosłupa i wymaga poważnego leczenia medycznego i chirurgicznego, takiego jak osteoporoza, w której wręcz przeciwnie, zmniejsza się gęstość kości i stają się one cieńsze.

Jeśli chciałbyś dowiedzieć się więcej o tym, jak leczyć osteoporozę kręgosłupa, a także rozważyć objawy i alternatywne sposoby leczenia, przeczytaj o tym artykuł na naszym portalu.

Anatomia kości

Aby zrozumieć patogenetyczny mechanizm rozwoju osteosklerozy kręgosłupa, należy mieć pojęcie o anatomii kręgosłupa i budowie kości, z których się on tworzy. Kręgosłup jest centralnym segmentem osiowego (pionowego) szkieletu człowieka. Składa się z kręgów - struktur kostno-chrzęstnych o różnych kształtach i rozmiarach oraz pełniących funkcję podporową. Kręgi są połączone ze sobą za pomocą krążków międzykręgowych, które są zaokrąglonymi płytkami z włókien chrzęstno-włóknistych wypełnionych galaretowatym jądrem (miazgą).

Większość kręgosłupa to gorset kostny. Kości kręgosłupa składają się z gąbczastej i zwartej substancji. Zwarta tkanka tworzy warstwę korową kości i zapewnia jej ochronę, pełniąc również funkcję wspomagającą. Zwarta substancja gromadzi i magazynuje sole mineralne niezbędne do utrzymania metabolizmu kostnego i terminowego dojrzewania osteoblastów, z których następnie powstają dojrzałe komórki tkanki kostnej - osteocyty.

Substancja gąbczasta, zwana również tkanką beleczkową, zawiera szpik kostny czerwony, żółty i śluzowy (w kręgach jest go znacznie mniej niż w kościach miednicy lub mostka). Tkanka beleczkowa ma wygląd komórkowy i jest utworzona przez luźno leżące beleczki (przegrody kostne). Główną funkcją substancji gąbczastej jest magazynowanie szpiku kostnego, który jest najważniejszymi narządami układu krwiotwórczego.

Na zewnątrz kości pokryte są gęstą warstwą tkanki łącznej zwaną okostną. Jest niezbędny do odżywiania kości (okostna zawiera dużą liczbę naczyń krwionośnych), ich wzrostu i regeneracji po urazach i różnych urazach.

Co dzieje się z osteosklerozą?

Patogenetyczny rozwój osteosklerozy opiera się na naruszeniu stosunku między zbitą a gąbczastą tkanką kostną. W rezultacie kości kręgów stają się masywne, jednorodne (popularnie zwane kośćmi „kości słoniowej”), stają się cięższe. We wczesnych stadiach choroby praktycznie nie ma wyraźnych deformacji, a kręgosłup najczęściej zachowuje swój anatomiczny kształt, ale w korze występuje znaczne zwężenie kanałów naczyniowych. Dzieje się tak w wyniku odkładania się w ciemieniowych niedojrzałych komórek nowo powstałej tkanki kostnej, która najczęściej ma postać włókien o różnym stopniu dojrzałości..

Patogenezę osteosklerozy można również przedstawić za pomocą następujących procesów:

  • odkładanie się niedojrzałej tkanki kostnej na powierzchni trzonu trzonu (korpus kości rurkowej, utworzony przez zwartą tkankę i znajdujący się między szyszynkami);
  • wzrost grubości beleczek kostnych;
  • wzrost stężenia substancji kostnej w niezmienionej tkance kostnej;
  • niewielki wzrost średnicy dotkniętych kości.

W najcięższych przypadkach substancję gąbczastą można całkowicie zastąpić zbitą tkanką kostną, co wywołuje nie tylko deformację kręgosłupa i zespół przewlekłego bólu, ale także dysfunkcję hematopoezy i aktywność komórek odpornościowych (szpik kostny zawarty w substancji gąbczastej bierze udział nie tylko w dojrzewaniu komórek krwi, ale także zapewnia tworzenie odporności).

Uwaga! Siła kości kręgosłupa w osteosklerozie spada w 90% przypadków pomimo ogólnego wzrostu masy kostnej, dlatego pacjenci z tą diagnozą powinni być zaliczeni do grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia złamań (konieczne jest zapewnienie profilaktyki i leczenia wspomagającego).

Przyczyny i odmiany

U dzieci i młodzieży umiarkowana osteoskleroza kręgosłupa może mieć charakter fizjologiczny. Niewielki wzrost gęstości kości w obszarze stref wzrostu jest uważany za normalny podczas wzrostu i wydłużania szkieletu, dlatego przy dobrych wskaźnikach makroskopowych nie ma powodu do zmartwień w tym przypadku.

Patologiczna osteoskleroza w zdecydowanej większości przypadków jest następstwem poważnych chorób, takich jak:

  • łagodna dysplazja tkanki kostnej kręgosłupa (meloreostoza);
  • rozproszone zagęszczenie kości na tle wyraźnego naruszenia hematopoezy, któremu towarzyszy zwiększona kruchość i kruchość szkieletu (choroba marmuru);
  • wrodzona osteopatia mnoga plamki (w tym postać mnoga i stwardniająca);
  • zwłóknienie szpiku kostnego z ciężkimi postaciami niedokrwistości (idiopatyczna mielofibroza);
  • patologie zwyrodnieniowo-dystroficzne stawów kręgosłupa, których przyczyną jest dystrofia tkanki włóknisto-chrzęstnej krążka międzykręgowego (zapalenie kości i stawów, osteochondroza);
  • choroby złośliwe.

Podchrzęstna osteoskleroza płytek końcowych trzonu kręgu może rozwijać się na tle przewlekłego zapalenia stawów kręgosłupa, ciężkiego urazu, predyspozycji genetycznych lub chorób mięśni przykręgowych (na przykład kostniejącego zapalenia mięśni).

Ważny! Jednym z najważniejszych czynników, które mogą wpływać na gęstość kości, jest spożycie witaminy D.3. Przy braku cholekalcyferolu u osoby rozwija się osteoporoza (u dzieci - krzywica), przy nadmiernym spożyciu - osteoskleroza.

Klasyfikacja

Klasyfikację osteosklerozy kręgosłupa przeprowadza się w zależności od stopnia uszkodzenia struktur kostnych. Na tej podstawie wyróżnia się cztery formy osteosklerozy..

Rodzaje osteosklerozy i możliwe przyczyny

FormularzLokalizacja zmianyMożliwe przyczyny
Lokalne (ograniczone)Powstaje lokalnie w miejscu procesu zapalnego. Objawy są zawsze lokalne i nie obejmują całego kręgosłupa.Choroby głównie zakaźne charakteryzujące się rozwojem miejscowej reakcji zapalnej (hematogenne zapalenie kości i szpiku, pozapłucne postacie gruźlicy, kiła, zapalenie kręgosłupa itp.)
Reaktywne (rozgraniczenie)Rozwija się wokół procesu patologicznego (w postaci reakcji na różne patogeny, którymi mogą być bakterie, guzy, różne formacje itp.)Specyficzne postacie zapalenia kości i szpiku objawiające się pogrubieniem trzonu (stwardniające zapalenie kości i szpiku), różnymi guzami, ropniem kości
Powszechne (ogniskowe)Może mieć wiele zmianGłównym powodem są złośliwe choroby na 3-4 etapach z aktywnym procesem przerzutów. Ogniskowa osteoskleroza jest również często wykrywana z dziedziczną osteopetrozą (śmiertelny marmur)
UogólnioneUszkodzenie może dotyczyć wszystkich pięciu części kręgosłupa. Ciężka postać osteosklerozy, w której możliwa jest niepełnosprawnośćChoroba marmuru, limfogranulomatoza, mielofibroza

Uwaga! Przy określaniu stopnia ryzyka dla konkretnego pacjenta należy również wziąć pod uwagę jego wiek: u osób starszych i starszych ryzyko osteosklerozy jest większe niż u pacjentów w średnim wieku ze względu na naturalne spowolnienie metabolizmu kostnego i zmiany zwyrodnieniowe w stawach kręgosłupa występujące na tle odwodnienia.

Obraz kliniczny

Częstość wczesnego wykrywania osteosklerozy na wczesnym etapie jest dość niska, co wiąże się ze specyfiką przebiegu klinicznego patologii. W początkowej fazie pacjent nie zauważa żadnych objawów, ale wraz z postępem zmian patogenetycznych w strukturze kostnej kręgów pojawiają się charakterystyczne dolegliwości bólowe pleców, sztywność mięśni, pojawienie się punktów spustowych (punktów napięcia mięśniowego). Ból pleców w osteosklerozy kręgosłupa nie zawsze wiąże się z aktywnością ruchową i inną i może występować nawet w spoczynku (w większości przypadków jest to związane z zaburzeniem krążenia w kanałach naczyniowych).

Kiedy zaburzenie metabolizmu kości staje się najbardziej wyraźne, obraz kliniczny uzupełniają inne objawy i objawy, w tym:

  • zwiększona kruchość kości (przewlekłe urazy i złamania, często w jednym odcinku kręgosłupa);
  • niedokrwistość hipochromiczna;
  • wzrost wielkości śledziony, wątroby i niektórych grup węzłów chłonnych na tle uszkodzenia szpiku kostnego (w szyi, pod pachami, pachwinie);
  • niedowład i porażenie nerwów obwodowych (zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia czucia w kończynach, uczucie pełzania na plecach);
  • deformacja kręgosłupa i klatki piersiowej;
  • ciężkie pochylenie.

We wczesnych stadiach osteosklerozy złamania goją się stosunkowo szybko, ponieważ w większości przypadków zachowana jest funkcja okostnej, która bierze udział w naprawie kości. Wraz z postępującą postacią choroby i długotrwałym leczeniem zwiększa się skłonność do złamań, a okres rekonwalescencji i rehabilitacji za każdym razem wydłuża się z powodu zaburzeń metabolicznych w tkance kostnej i chrzęstnej.

Uwaga! Jednym z objawów osteosklerozy w odcinku szyjnym kręgosłupa może być zaburzenie funkcji wzroku, a także wodogłowie. Zagęszczona kość może uciskać tętnice, które przenoszą krew do mózgu, powodując ostrą niedotlenienie i nadmiar płynu mózgowo-rdzeniowego w komorach mózgu.

Diagnostyka

Skuteczną i dość niezawodną metodą diagnozowania osteosklerozy, niezależnie od jej lokalizacji, jest prześwietlenie kręgosłupa, ponieważ pogrubiona kość staje się mniej przezroczysta po przejściu promieni rentgenowskich. Na powstałym obrazie następujące znaki wskazują na obecność zmian osteosklerotycznych w kręgach:

  • obecność gęstego cienia z dotkniętej kości;
  • pogrubienie beleczek kostnych;
  • zmiany w strukturze tkanki beleczkowej (staje się grubsza);
  • nierówny wewnętrzny kontur zbitej tkanki kostnej;
  • zwężenie kanałów naczyniowych.

Jeśli chcesz dokładniej dowiedzieć się, jak wykonywany jest zabieg rezonansu magnetycznego kręgosłupa, a także zastanowić się, kiedy wskazane jest wykonanie rezonansu magnetycznego, możesz przeczytać o tym artykuł na naszym portalu.

Oceniając wyniki badania rentgenowskiego, należy wziąć pod uwagę, że niektóre z wymienionych objawów (np. Pogrubienie cieni) mogą występować w złamaniach kompresyjnych kręgosłupa, dlatego w celu wyjaśnienia wstępnie rozpoznanej diagnozy pacjentowi często przypisuje się dodatkowe badanie.

Pomocnicza diagnostyka osteosklerozy kręgosłupa

metodaCo pozwala ci odkryć?
tomografia komputerowaWspółczynnik absorpcji promieniowania rentgenowskiego dotkniętych struktur kostnych
Densytometria z wykorzystaniem metod rentgenowskichZmiany w mineralizacji kości kręgosłupa
Badania radioizotopowe z użyciem fosforanów i nuklidów promieniotwórczychZastąpienie soli i związków mineralnych w składnikach tkanki kostnej

Leczenie bez operacji

Zachowawcze leczenie osteosklerozy daje niestabilne wyniki, a dodatnią dynamikę obserwuje się tylko u 20-30% pacjentów, dlatego jednym z głównych sposobów przywrócenia prawidłowej gęstości kości i funkcji hematopoezy jest operacja.

Korekta lekowa przeprowadzana jest na pierwszym etapie terapii w celu zmniejszenia bolesnych odczuć, złagodzenia stanu zapalnego, likwidacji czynnika zakaźnego (w przypadku zmian bakteryjnych kręgosłupa). W zależności od przyczyny osteosklerozy do schematu terapii można włączyć następujące leki:

    hormony glukokortykosteroidowe („hydrokortyzon”, „deksametazon”);

Co to jest osteoskleroza i jak ją leczyć?

Osteoskleroza - co to jest i dlaczego trudno ją odróżnić na wczesnym etapie? Jest to patologia, w której tkanka kostna staje się gęstsza. Faktem jest, że początkowo przy tej chorobie nie ma wyraźnych objawów, a pacjent nie zwraca się do lekarza ze swoim problemem. A kiedy choroba już rozwinęła się do pewnego etapu, jej leczenie staje się trudniejsze..

O osteosklerozy

Aby określić jego obecność na samym początku, może to zrobić tylko uważny lekarz, który wykonuje prześwietlenie innej choroby. Jednak rzadko się to zdarza. Osteosklerozę (podchrzęstną, czyli na tkance łącznej) można podejrzewać z chorobą zwyrodnieniową stawów, ponieważ te dwie choroby często idą w parze.

Ponadto osteoskleroza jest często łączona z następującymi chorobami:

  • Meloreostoza;
  • Osteoporoza;
  • Osteopoikiloza;
  • Przewlekła idiopatyczna mielofibrioza.

Nowoczesne kliniki coraz częściej oferują badania genetyczne w celu określenia predyspozycji do określonej choroby. Takie badania zapewniają wysoki stopień dokładności w ocenie ryzyka wystąpienia choroby. Jednocześnie nie można lekceważyć niebezpieczeństwa osteosklerozy, ponieważ może ona prowadzić do paraliżu, a nawet nowotworów złośliwych, czyli raka.

Jednak nie występuje również patologiczna osteoskleroza, ale fizjologiczna, która pojawia się podczas wzrostu szkieletu u dzieci. W tym przypadku znajduje się w strefach wzrostu, ale z reguły mija sam. Ale patologia pojawia się już w wieku dorosłym.

Prawdopodobieństwo wystąpienia osteosklerozy jest stosunkowo duże, ponieważ pod względem częstości jest to druga po osteoporozie choroba kości. Diagnoza i plan leczenia są ustalane przez traumatologa i ortopedę.

Osteoskleroza na zdjęciu rentgenowskim

  1. Na zdjęciach rentgenowskich w osteosklerozie widoczne są cienie z kości na tle otaczających tkanek miękkich;
  2. Gąbczasta substancja wewnątrz kości nabiera struktury drobno zapętlonej (wygląda jak wiele małych pętli);
  3. Wewnętrzny kontur kości staje się nierówny;
  4. Kanał szpiku kostnego zwęża się lub nawet całkowicie zanika.

Ogniska osteosklerozy kręgosłupa, kolana, stawu biodrowego mają wygląd wielu równomiernie rozłożonych jasnych plam. To jest osteoskleroza łaciata. Dzięki niemu warstwa korowa nie staje się cieńsza, ale wewnętrzna staje się gąbczasta i luźna. Jest nawet osteoporoza. Dzięki niemu ogniska osteosklerotyczne wyglądają na przezroczyste. Beleczki są wizualnie widoczne w gąbczastej substancji, czyli płytkach, przegrodach.

Przyczyny osteosklerozy

W wielu przypadkach osteoskleroza ogólnoustrojowa rozwija się z powodu predyspozycji genetycznych. Istnieją jednak inne powody - na przykład obecność choroby zakaźnej. Często występuje z kiłą trzeciorzędową i gruźlicą kości.

Czynnik genetyczny, a także obciążenie konkretnego narządu pomogą dokładnie określić, gdzie rozwinie się osteoskleroza:

  • W kręgosłupie;
  • W stawie biodrowym;
  • W żebrze;
  • W stawie barkowym;
  • W stawie kolanowym;
  • W kości piętowej;
  • W kości udowej.

Pojawia się zwiększone ryzyko rozwoju osteosklerozy:

  • Choroba Albersa-Schönberga, fluoroza, saturnizm, nowotwory piersi, prostaty i oskrzeli;
  • W obecności innych chorób stawów i kości;
  • Z niską zmianą poziomu hormonów w okresie menopauzy lub po prostu z wiekiem;
  • Z bardzo poważnym obciążeniem stawów;
  • Z urazem stawów;
  • Nadwaga, otyłość;
  • W przypadku zatrucia metalami ciężkimi i składnikami chemicznymi;
  • Jeśli w ciele występuje stan zapalny;
  • Z łagodnymi i złośliwymi nowotworami;
  • Ze złamaniami określonej części ciała;
  • Przy niewłaściwym odżywianiu (wchłanianie dużych ilości fast foodów);
  • Z zaburzeniami metabolicznymi (metabolizm);
  • Z dysfunkcją układu hormonalnego;
  • Choroba marmurkowa, osteopoikilia i meloreostoza.

Rodzaje osteosklerozy

Oprócz podziału osteosklerozy na formy (patologiczne i fizjologiczne, które pojawiają się podczas wzrostu kości), dzieli się ją również z innych powodów.

Według liczby i objętości dotkniętych kości:

  1. Ogniskowy;
  2. Lokalny;
  3. Wspólny;
  4. Systemowe.

W związku z tym osteoskleroza ogniskowa dotyka najmniejszego obszaru tkanki, a osteoskleroza ogólnoustrojowa dotyka całego organizmu. W przypadku miejscowych zwykle mówimy o urazie nałożonym na chorobę w określonej części ciała, a przy rozległej patologii występuje w kilku kościach jednocześnie.

Z przyczyn wystąpienia osteosklerozy jest:

  1. fizjologiczne (struktury kostne przestają rosnąć, a następnie strefy wzrostu są uszkodzone; zwykle występuje u dzieci i młodzieży);
  2. idiopatyczny (z powodu naruszenia prawidłowego procesu rozwoju kości);
  3. pourazowe (z powodu zwichnięć, pęknięć, złamań);
  4. reaktywny (jako reakcja na nowotwór, na przykład guz, a także w przypadkach, gdy składniki odżywcze nie dostają się do kości w wymaganej ilości);
  5. toksyczny (z powodu zatrucia chemikaliami lub metalami ciężkimi).

Ustalenie przyczyn osteosklerozy pomaga odpowiednio przepisać przebieg leczenia. Będzie się różnić w zależności od konkretnego powodu. Na przykład w przypadku zatrucia toksycznego konieczna będzie detoksykacja organizmu, w przypadku urazów, leczenie urazu i tak dalej..

Objawy osteosklerozy

Główna trudność w leczeniu osteosklerozy polega na tym, że jest ona trudna do zdiagnozowania. Nawiasem mówiąc, osteoskleroza może wpływać nie tylko na kości, ale także na chrząstkę. Oczywiście na zdjęciu rentgenowskim widać zniszczenie tkanki, destrukcyjną pracę choroby, ale przeważnie prześwietlenie nie jest wykonywane bez objawów zewnętrznych. Ból pojawia się w późniejszych etapach.

Kiedy pojawia się ból, a także w przypadku zagrożenia, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem, ponieważ może to wskazywać, że osteoskleroza przeszła w kolejny etap, który grozi poważnymi powikłaniami - na przykład całkowitą utratą zdolności poruszania się.

Im większe obciążenie narządu, w którym mogła rozwinąć się osteoskleroza, tym bardziej boli. Jeśli dojdzie do naruszenia stawu biodrowego, zostanie zauważony ból w kości krzyżowej i biodrowej, zwykle po tym, jak dana osoba siedzi w jednym miejscu lub chodzi przez długi czas. Dlatego cierpią na tym pracownicy biurowi, taksówkarze i kierowcy ciężarówek, kierownicy sprzedaży, którzy muszą dużo chodzić..

Pacjent może utykać. W przypadku tego typu osteosklerozy istnieje ryzyko złamań, dlatego należy uważnie monitorować swoje obciążenia, nie dopuszczając do ich przekroczenia. Liczba powikłań związanych ze złym leczeniem tego typu może być duża..

Osteoskleroza stawu barkowego nie zależy od żadnego konkretnego zawodu, ponieważ ramiona prawie wszystkich osób są przeciążone. Ręce należy wziąć za plecy, a jeśli pojawi się ból, wystarczy udać się do lekarza. Na zewnątrz deformacja nie pojawia się w żaden sposób.

Osteoskleroza stawu kolanowego jest bardzo podstępna, ponieważ rzadko powoduje nawet ból. Najczęściej diagnozuje się, gdy dana osoba ma już uraz spowodowany chorobą. Pośrednim objawem może być uczucie zmęczenia, które szybko pojawia się podczas chodzenia. Może również wystąpić niewielki ból.

W przypadku osteosklerozy kości piętowej i kości skokowej stopa i paliczki palców zginają się. Ponadto kończyny dolne odczuwają ból i dyskomfort, nawet przy niewielkim wysiłku fizycznym. Możliwy rozwój płaskostopia.

Może nawet wystąpić osteoskleroza korzenia zęba, ale jest to niezwykle rzadkie. Zwykle dotyczy to kości, które doświadczają największego codziennego stresu..

Aby zdiagnozować osteosklerozę kręgosłupa, zdjęcia rentgenowskie nie wystarczą; wymagany jest rezonans magnetyczny (MRI). Zwykle ból przy tego typu chorobie jest bolesny. Bolesne może być nie tylko stanie, ale także położenie się. Zwykle staje się widoczne skrzywienie kręgosłupa.

Oczywiście jego obecność niekoniecznie musi wskazywać na osteosklerozę - może to być inna choroba. Który dokładnie, lekarz musi ustalić. Uruchomienie tego typu osteosklerozy może prowadzić do konsekwencji aż do raka. W łagodniejszych przypadkach mogą wystąpić przepukliny, kifoza, ostechondroza, których również nie można nazwać łagodnymi powikłaniami..

Ćwiczenie

Oprócz zdjęć rentgenowskich, jeśli podejrzewa się osteosklerozę, stosuje się tomografię komputerową i rezonans magnetyczny. Może być również potrzebne USG. Badania genetyczne są drogie, więc robią je ci, których na to stać. Są dobre, ponieważ pozwalają z dużą dokładnością ustalić, czy istnieje predyspozycja do osteosklerozy..

Przeprowadzają również analizę składu biochemicznego krwi, moczu, a najlepiej markerów nowotworowych, ponieważ choroba ta stosunkowo często prowadzi do onkologii..

Leczenie osteosklerozy

Leczenie osteosklerozy środkami ludowymi jest niemożliwe; konieczne jest zastosowanie nowoczesnej medycyny. Podstawę stanowią zastrzyki z glukozaminy i chondroityny, które przywracają tkankę kostną i chrzęstną. Konieczne jest przygotowanie się, że przebieg leczenia będzie długi - od ćwierć roku do sześciu miesięcy..

Również z stosowanych leków są leki przeciwbólowe przeciwzapalne (hormonalne i niehormonalne). Normalizację funkcji tkanki kostnej przyspiesza fizjoterapia, która obejmuje terapię błotną, masaż, naświetlanie ultradźwiękami, magnetoterapię i elektroferezę lekami wybranymi przez lekarza.

Fizjoterapia służy jako pomoc uzupełniająca dla organizmu w osteosklerozy. Obciążenie jest stopniowo zwiększane, w procesie odzyskiwania stosuje się różne typy symulatorów. Regenerację przyspiesza spożywanie zdrowej diety z minimalną ilością tłustego, smażonego i rafinowanego cukru.

Szelki i bandaże chronią przed urazami, które znacznie komplikują przebieg choroby. Podczas zwiększania aktywności fizycznej podczas leczenia konieczny jest również bandaż. A zdrowy, pełny sen pomaga szybciej zmieniać tkanki w normalne.

Chirurgia osteosklerozy

W przypadku przeszczepu szpiku kostnego konieczna jest operacja osteosklerozy, która pomaga przywrócić prawidłowe funkcjonowanie kości. Zabieg jest nieprzyjemny, ale konieczny dla tych, którzy chcą zapomnieć o chorobie.

Operacja jest również wskazana, gdy w kości pojawiły się martwicze obszary z martwych komórek; w takim przypadku musisz je usunąć. I wreszcie, gdy fuga zostanie całkowicie zniszczona, można ją nawet usunąć..

Prognozy dotyczące osteosklerozy

W dużym procencie przypadków możliwe jest całkowite wyleczenie osteosklerozy, ale jeśli problem dotyczył stawów i / lub kręgosłupa, to można go tylko zatrzymać i uwolnić pacjenta od bólu i dalszych powikłań. Będziesz musiał stale przestrzegać określonego stylu życia. Do całkowitego wyleczenia potrzebny jest przeszczep szpiku kostnego. W niektórych przypadkach stosuje się splenektomię lub transfuzję masy erytrocytów (wraz z rozwojem anemii z powodu choroby).

Zapobieganie

Osteosklerozie łatwiej jest zapobiegać niż leczyć. Dlatego osoby zagrożone (predyspozycje genetyczne, duże obciążenie pracą, życie w złym środowisku, nadwaga) powinny podjąć szereg działań, aby uchronić się przed chorobą.

  • Ogranicz ilość wypijanego alkoholu;
  • Śpij na twardym miękkim materacu;
  • Upewnij się, że Twoja postawa jest prawidłowa;
  • Nie przeciążaj stawów;
  • Jeśli masz nadwagę, pozbądź się jej;
  • Uprawiaj wychowanie fizyczne.

Wychowanie fizyczne jest dobre, ponieważ poprawia krążenie krwi, a dobre krążenie przyczynia się do prawidłowego funkcjonowania tkanek, zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia nie tylko osteosklerozy, ale także innych chorób stawów / kości.