Główny

Zapalenie torebki stawowej

Wystające dyski kręgosłupa lędźwiowego

Wypukłość odcinka lędźwiowego kręgosłupa jest częstym powikłaniem osteochondrozy, która przez długi czas przebiega bez skutecznego leczenia. Ta część kręgosłupa ma maksymalne obciążenie mechaniczne i amortyzujące. Dlatego tkanki chrzęstne krążków międzykręgowych szybko się zużywają i podlegają degeneracyjnym procesom dystroficznym..

Obecnie występowanie odcinka lędźwiowego kręgosłupa w większości przypadków jest wynikiem niewłaściwego leczenia. Najczęściej pacjenci z charakterystycznym bólem pleców odwiedzają miejscowego terapeutę. Ten lekarz działa w ramach medycznych standardów ekonomicznych. Regulują długość leczenia bólu pleców i stosowane metody. Tak więc okres leczenia, a tym samym dostarczenie karty czasowej niezdolności do pracy, wynosi maksymalnie 14 dni. Czy w tym okresie można przywrócić uszkodzoną tkankę chrzęstną krążka międzykręgowego? Nie, nie możesz. Co można zrobić? Zablokuj mechanizm obronny organizmu, który wyraża się reakcją zapalną i napięciem mięśni otaczających kręgosłup lędźwiowy.

Dlatego terapeuta w miejskiej poliklinice jest zmuszony przepisać kurację niesteroidowych leków przeciwzapalnych i zwiotczających mięśnie, gdy pacjent skarży się na bóle krzyża. Obie grupy leków nie mają absolutnie żadnego efektu terapeutycznego. Eliminują jedynie objawy, co pozwala szybko przywrócić osobę do aktywnej pracy. Tymczasem kręgosłup nadal się zapada. A przepisane chondroprotektory są całkowicie bezużyteczne bez pełnego kursu terapii manualnej, ćwiczeń terapeutycznych i kinezyterapii. Nie można ich przetransportować do ogniska zniszczenia tkanki chrzęstnej włóknistego pierścienia krążka międzykręgowego, ponieważ to zaburzenie odżywiania rozproszonego jest główną przyczyną rozwoju osteochondrozy.

Z tego artykułu dowiesz się o objawach i leczeniu wypukłości kręgosłupa lędźwiowego metodami terapii manualnej. Z ich materiału dowiesz się, jak się zachować, gdy wystąpi ból w okolicy lędźwiowej, aby nie wywołać pęknięcia pierścienia włóknistego i wypadnięcia przepukliny.

Wysunięcie dysków lędźwiowych jest drugim etapem osteochondrozy, po pewnym czasie dochodzi do wyciśnięcia (pęknięcia) i przepukliny. Aby zapobiec dalszemu rozwojowi choroby, konieczne jest wyeliminowanie jej głównej przyczyny - naruszenia rozproszonego odżywiania.

Zobacz, jak rozwija się wysunięcie dysków kręgosłupa lędźwiowego:

  1. na tle spadku intensywności pracy układu mięśniowego pleców następuje zmiana w procesie rozproszonego odżywiania tkanki chrzęstnej włóknistego pierścienia krążka międzykręgowego;
  2. traci elastyczność i ulega częściowemu odwodnieniu;
  3. na jego powierzchni tworzy się sieć małych pęknięć;
  4. są wypełnione złogami soli wapniowych;
  5. w wyniku tego pierścień włókniakowy częściowo traci zdolność wchłaniania płynu, który jest uwalniany, gdy otaczające go mięśnie kurczą się;
  6. całkowite odwodnienie prowadzi do tego, że rozpoczyna się pobieranie płynu z jądra miażdżystego znajdującego się wewnątrz pierścienia włóknistego;
  7. zmniejsza swoją objętość i traci zdolność amortyzacji;
  8. wszystko to prowadzi do tego, że wysokość krążka międzykręgowego maleje, a zajmowany obszar rośnie.

W przypadku wypukłości krążek międzykręgowy wystaje poza trzon kręgu i zaczyna wywierać nacisk na otaczające tkanki miękkie. W szczególności można wywierać nacisk na nerwy korzeniowe rozciągające się przez otwory otworowe w trzonach kręgów i na ich odgałęzienia. Ten etap wypukłości powoduje radikulopatię lub zespół korzeniowy.

Jeśli masz kliniczne objawy zajęcia krążka międzykręgowego, nie stosuj samoleczenia. Skontaktuj się z neurologiem w odpowiednim czasie. Doświadczony specjalista opracuje zindywidualizowany plan leczenia. W Moskwie możesz zapisać się na bezpłatną wizytę u neurologa lub kręgowca w klinice Free Movement na terapię manualną. Pracują tam doświadczeni lekarze, którzy mają doświadczenie w skutecznym leczeniu osteochondrozy i jej powikłań..

Przyczyny wystawania krążków międzykręgowych w odcinku lędźwiowym

Występ krążków międzykręgowych odcinka lędźwiowego kręgosłupa tworzy się przez kilka miesięcy, a nawet lat. Jest to powikłanie zwyrodnieniowej choroby dystroficznej tkanki chrzęstnej kręgosłupa. Dlatego przyczyny występu międzykręgowego kręgosłupa lędźwiowego są dokładnie takie same jak w osteochondrozie:

  • utrzymywanie siedzącego trybu życia przy minimalnym wysiłku fizycznym na mięśniową ramę pleców i dolnej części pleców;
  • nadwaga, która powoduje zwiększone obciążenie amortyzacyjne tarcz;
  • naruszenie postawy w postaci skoliozy, pochylenia się, nawyku zaokrąglania pleców;
  • naruszenie położenia stopy w postaci stopy końsko-szpotawej i płaskiej;
  • urazy pleców, w tym skręcenia i zerwania aparatu więzadeł i ścięgien, pęknięcia i złamania tkanki kostnej;
  • przemieszczenie trzonów kręgowych podczas kręgozmyku;
  • zniszczenie stawów międzykręgowych;
  • zakaźne i aseptyczne procesy zapalne;
  • niewystarczające wykorzystanie czystej wody pitnej w ciągu dnia;
  • noszenie butów na wysokim obcasie, co znacząco zmienia proces rozłożenia obciążenia amortyzacyjnego wzdłuż kręgosłupa;
  • ciężka praca fizyczna;
  • gwałtowne podnoszenie ciężkich ciężarów przy niewystarczającej masie;
  • spadając z wysokości.

Bardzo często przyczyną wysunięcia krążka międzykręgowego w odcinku lędźwiowym kręgosłupa jest niewłaściwa organizacja miejsca do spania i pracy. Długotrwałe statyczne napięcie mięśni pleców i odcinka lędźwiowego prowadzi do upośledzenia mikrokrążenia krwi i płynu limfatycznego. Wpływa to negatywnie na rozproszone odżywianie tkanki chrzęstnej. Jeszcze bardziej niebezpieczna jest sytuacja, gdy osoba spędziła kilka godzin pracy w stresie statycznym, a potem nagle wstała i zaczęła chodzić. Tworzy to ogromne obciążenie amortyzujące całkowicie odwodniony krążek międzykręgowy. W rezultacie pęka. Pojawia się kliniczny obraz kompensacyjnego zapalenia. Może więc rozpocząć się atak zaostrzenia osteochondrozy.

Należy również unikać narażenia na krytyczne wysokie i niskie temperatury w okolicy lędźwiowej. Tkanki chrzęstne znajdują się tutaj bardzo blisko skóry. Dlatego hipotermia lub przegrzanie mogą prowadzić do przyspieszonego procesu niszczenia pierścienia włóknistego..

Oznaki i objawy wystawania kręgosłupa lędźwiowego

Objawy kliniczne wysunięcia kręgosłupa lędźwiowego praktycznie nie różnią się od objawów osteochondrozy. Ten etap choroby można odróżnić tylko za pomocą zdjęcia rentgenowskiego, które pokaże spadek wysokości krążka międzykręgowego.

Głównymi objawami wystawania odcinka lędźwiowego kręgosłupa są:

  • ból w okolicy lędźwiowej, który nasila się przy próbie wykonania dowolnego ruchu;
  • sztywność ruchu, ograniczenie amplitudy pochylenia ciała w różnych kierunkach;
  • nadmierne napięcie mięśni po jednej lub obu stronach;
  • bolesne badanie palpacyjne kolczastych procesów kręgosłupa;
  • pogorszenie ogólnego stanu zdrowia, osłabienie, senność.

Bardzo szybko oznaki wystawania kręgosłupa lędźwiowego są uzupełniane objawami neurologicznymi. To uczucie drętwienia wzdłuż zaciśniętego nerwu korzeniowego. Może również wystąpić parestezja, obniżenie lokalnej temperatury i bladość skóry. W przypadku zajęcia niektórych gałęzi nerwów korzeniowych pojawia się kulawizna lub niedowład kończyn dolnych.

Ponadto oznaki wystawania kręgosłupa lędźwiowego mogą obejmować uszkodzenie narządów wewnętrznych jamy brzusznej i miednicy małej. Kobiety często mają zespół nadreaktywnego pęcherza, zaparcia o charakterze spastycznym z ostrymi bólami wzdłuż okrężnicy. Mężczyźni mogą mieć trudności z oddawaniem moczu, a także zaburzeniami wypróżnień. Wynika to z faktu, że podczas wysuwania obserwuje się ucisk gałęzi nerwów korzeniowych, które są odpowiedzialne za unerwienie narządów jamy brzusznej i miednicy..

Wypukłości lędźwiowe L5-S1 i L4-L5

Przy wysunięciu kręgosłupa lędźwiowego L5-S1 często występują patologie naczyniowe kończyn dolnych. Wynika to z faktu, że tutaj powstają nerwy kulszowe i udowe. Odpowiadają za unerwienie kończyn dolnych, regulują napięcie naczyniowe i zapewniają funkcjonowanie układu zastawkowego żył.

Przy wysunięciu odcinka lędźwiowego L4-L5 na pierwszy plan wysuwają się objawy somatycznych patologii narządów jamy brzusznej. Może to być zapalenie dwunastnicy, zapalenie okrężnicy, zapalenie jelit, zapalenie żołądka. Bardzo często wysunięcie tego krążka występuje u pacjentów skarżących się na ból w prawym podżebrzu. Jedna z gałęzi nerwu korzeniowego L4-L5 odpowiada za unerwienie dróg żółciowych i pęcherzyka żółciowego. Dlatego przy niewystarczającym unerwieniu rozwijają się dyskinezy i stagnacja żółci. Wraz z przedłużającym się przebiegiem tego stanu patologicznego rozwija się choroba kamicy żółciowej..

Występ lub zaostrzenie osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowego?

Często pacjent zadaje pytanie, co to jest: osteochondroza kręgosłupa lędźwiowego, wysunięcie lub wypadnięcie przepukliny międzykręgowej? Tylko specjalista może na nie odpowiedzieć po przeprowadzeniu badań..

Tak więc zaostrzenie wypukłości kręgosłupa lędźwiowego można wykryć podczas wykonywania zdjęcia rentgenowskiego. Ukaże spadek wysokości krążka międzykręgowego i nierównomierne ułożenie trzonów kręgów z odcinkową destrukcją. Przepuklinę dysku można wykryć tylko za pomocą skanowania MRI.

Doświadczony neurolog będzie mógł postawić dokładną wstępną diagnozę po wstępnym badaniu pacjenta i serii funkcjonalnych testów diagnostycznych. Ważne jest, aby zrozumieć, że na pierwszym etapie osteochondrozy, kiedy wypukłość jeszcze się nie rozwinęła, nigdy nie ma klinicznych objawów uszkodzenia nerwów korzeniowych. Proces zapalny zlokalizowany jest w obszarze uszkodzenia pierścienia włóknistego. Jeśli ból promieniuje na nogę lub przednią ścianę brzucha, oznacza to, że istnieje ryzyko wystąpienia wypukłości lub wyciskania.

Przed leczeniem protruzji odcinka lędźwiowego kręgosłupa

Istnieje wiele sposobów leczenia protruzji lędźwiowej, ale większość z nich ma charakter czysto objawowy. Dlatego przed leczeniem wypukłości kręgosłupa lędźwiowego konieczne jest podejście do wyboru lekarza z całą odpowiedzialnością. Jak wspomniano powyżej, możesz skontaktować się z lokalnym terapeutą z podobnym problemem tylko wtedy, gdy potrzebujesz karty czasowej niepełnosprawności. Aby uzyskać pełne i skuteczne leczenie, musisz skontaktować się z neurologiem lub kręgowcem. Lekarze ci pomogą wyeliminować samą przyczynę rozwoju wypukłości i całkowicie przywrócić zdrowie kręgosłupa..

Przed rozpoczęciem leczenia koniecznie wykonaj wszystkie badania zalecane przez lekarza. Jeśli istnieje podejrzenie chorób somatycznych narządów wewnętrznych jamy brzusznej i miednicy małej, wykonaj USG, kolonoskopię, sigmoidoskopię, udaj się do ginekologa lub androloga. Po postawieniu dokładnej diagnozy można rozpocząć indywidualnie dostosowany przebieg leczenia.

Leczenie wypukłości krążków międzykręgowych kręgosłupa lędźwiowego

Leczenie protruzji lędźwiowej należy rozpocząć od zidentyfikowania i wyeliminowania potencjalnych przyczyn jego rozwoju. Doświadczony lekarz powinien udzielić pacjentowi zaleceń dotyczących organizacji miejsca pracy i spania, opracowania diety i diety, aktywności fizycznej.

Wówczas leczenie protruzji kręgosłupa lędźwiowego powinno obejmować stworzenie warunków do przywrócenia fizjologicznej wysokości pierścienia włóknistego. Najłatwiej to zrobić za pomocą procedury trakcji. Pozwala na powiększenie przestrzeni międzykręgowych i zwiększenie elastyczności aparatu więzadłowego. Można to zrobić tylko po masażu przygotowawczym i pod stałym nadzorem kręgowca.

Pełny cykl leczenia wypukłości krążka lędźwiowego może zająć kilka miesięcy. Bardzo ważne jest zatrzymanie stanu zapalnego, powiększenie przestrzeni międzykręgowych i rozpoczęcie procesu regeneracji. Do tej pory w leczeniu wypukłości dysków lędźwiowych skuteczne jest stosowanie metod terapii manualnej:

  • masaż i osteopatia w celu przywrócenia mikrokrążenia krwi i płynu limfatycznego w ognisku zmiany, zwiększenia elastyczności tkanek miękkich;
  • kinezyterapia i gimnastyka lecznicza w celu przywrócenia procesu odżywiania rozproszonego, zwiększenia napięcia mięśniowego;
  • refleksologia w celu rozpoczęcia procesu regeneracji uszkodzonych obszarów włóknistego pierścienia krążka międzykręgowego;
  • fizjoterapia, leczenie laserowe itp..

Leczenie protruzji krążków międzykręgowych kręgosłupa lędźwiowego może być skuteczne tylko przy podejściu zintegrowanym. Zdecydowanie odradza się stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych i zwiotczających mięśnie. Zespół ostrego bólu można złagodzić za pomocą trakcji kręgosłupa i farmakopunktury. Do leczenia możesz użyć witamin z grupy B, kwasu nikotynowego i chondroprotektorów. Ale tylko w połączeniu z terapią manualną i gimnastyką leczniczą. W przeciwnym razie wprowadzenie tych leków nie będzie miało pozytywnego wpływu..

Istnieją przeciwwskazania, potrzebna jest specjalistyczna porada.

Możesz skorzystać z usługi bezpłatnej wizyty u lekarza pierwszego kontaktu (neurolog, kręgarz, kręgowiec, osteopata, ortopeda) na stronie internetowej poradni Free Movement. Podczas pierwszej bezpłatnej konsultacji lekarz zbada Cię i przeprowadzi wywiad. Jeśli pojawią się wyniki MRI, USG i RTG, przeanalizuje obrazy i postawi diagnozę. Jeśli nie, wypisze niezbędne wskazówki.

Wypukłość lędźwiowa

Co to jest wypukłość lędźwiowa?

Rozpoznanie protruzji lędźwiowej oznacza, że ​​jesteś w połowie drogi do przepukliny. I rzeczywiście tak jest. Dlatego, aby przepuklina nie stała się zaskoczeniem i powstało pytanie, skąd się wzięła, warto poważnie potraktować problem i potraktować wypukłość jako przepuklinę dojrzewającą. Jedyna różnica między nimi polega na tym, że wypukłość jest deformacją powłoki dysku, a przepuklina jest już pęknięciem powłoki i wysunięciem części jądra na zewnątrz.

Kręgosłup lędźwiowy składa się z pięciu kręgów, pomiędzy którymi znajdują się krążki międzykręgowe. Kręgi i dyski liczone są od góry do dołu. Kręgi lędźwiowe oznaczono łacińską literą „L” - od łacińskiego słowa „Lumbus” - lędźwie oraz numer seryjny od 1 do 5 - L1, L2, L3, L4, L5. Dyski są inaczej oznaczone. Myślnik wydaje się wskazywać, pomiędzy którymi kręgami znajduje się dysk: L1 - L2, L2 - L3, L3 - L4, L4 –– L5, L5 - S1. „S” oznacza „Sacrum” - sacrum. W zależności od tego, który dysk jest dotknięty i w jakim kierunku wystaje wypukłość - do tyłu lub na bok, objawy wystawania kręgosłupa lędźwiowego będą zależały.

W segmentach o największej ruchliwości pojawiają się wypukłości. Tam, gdzie mobilność jest większa, zużycie jest większe. Dlatego najczęściej dotyczy to dysków L4 - L5 i L5 - S1, reszta jest mniej powszechna..

Strefy unerwienia odcinków lędźwiowych

Objawy wypukłości lędźwiowej

Wraz z rozwojem choroby objawy wysunięcia kręgosłupa lędźwiowego utrzymują się przez długi czas w łagodnej postaci, dlatego wielu pacjentów po prostu nie przywiązuje do tego wagi i przypisuje te odczucia zmęczeniu. Jednak nasilające się procesy powodują, że objawy są wyraźniejsze..

Ból pleców. Dyskomfort stopniowo przechodzi w ból. Stają się silniejsze i częstsze. Ruchy w dolnej części pleców stają się bolesne. Ból z czasem rozprzestrzenia się na nogi.

Ból nóg. Uczucie dyskomfortu i bólu rozprzestrzenia się od dolnej części pleców do pośladków, a następnie może obejmować nogi. Czasami występuje mrowienie i drętwienie, czasami uczucie ciągnięcia i skręcania lub skurcze.

Ból pleców. To, co w potocznym języku nazywamy „pędami w dolnej części pleców”, często może świadczyć o występowaniu. Osłabienie tkanki krążka powoduje napięcie nerwów, co może powodować zarówno ostry, jak i bolesny ból w dolnej części pleców.

Słabe mięśnie. W przypadku braku leczenia wypukłość może prowadzić do upośledzenia motoryki nóg i osłabienia ich siły mięśniowej..

To oczywiście nie wszystkie objawy protruzji lędźwiowej. Choroba objawia się również bólem brzucha i podbrzusza, sztywnością całego pleców i innymi dolegliwościami. Jednak należy je rozpatrywać tylko w połączeniu z innymi przejawami. Ponieważ te objawy mogą być przejawami innych chorób.

Jeśli większość wymienionych objawów pokrywa się z twoimi odczuciami, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem w celu dokładnej diagnozy.!

Przyczyny rozwoju wysunięcia kręgosłupa lędźwiowego

Występowanie przebiega na tle procesów zwyrodnieniowych krążków, w szczególności osteochondrozy, które prowadzą do zubożenia tkanki chrzęstnej dysku. Dysk stopniowo traci swoją elastyczność, aw jego membranie zaczynają pojawiać się pęknięcia, które z czasem doprowadzą do pęknięcia i przepukliny.

Oprócz dystrofii występuje również dysplazja, najczęściej wrodzona, rzadziej występuje podczas wzrostu. Dysplazja to wada tkanki krążka międzykręgowego, jego słaby punkt.

Skolioza i inne skrzywienia kręgosłupa powodują miejscowe przeciążenie kręgosłupa i tworzą miejsce przyszłego wypukłości.

Masa. Nadmierna aktywność sportowa i regularne ćwiczenia mają silny wpływ na dyski.

Niska mobilność. Hipodynamia, podobnie jak nadmierna aktywność, prowadzi również do patologii krążków międzykręgowych. To są dwa bieguny patologii.

Niedogodna pozycja. Jeśli w miejscu pracy siedzisz na niewygodnym krześle lub podczas snu Twój materac nie pozwala na rozluźnienie pleców, to gwarantowane jest wysunięcie kręgosłupa lędźwiowego..

Statystyki mówią, że ból spowodowany wypukłością występuje częściej w średnim wieku. W młodym lub starszym wieku, nawet z wypukłością na MRI, warto przeanalizować inne możliwe przyczyny bólu, na przykład zespół mięśniowo-powięziowy. Jego przejawy są często mylone z przejawami wypukłości..

Leczenie protruzji lędźwiowej

Pierwszą rzeczą do zrobienia, gdy pojawi się ból, jest zminimalizowanie obciążenia i oczywiście skonsultowanie się z lekarzem. Pytanie brzmi: co?

Podstawową metodą leczenia protruzji kręgosłupa lędźwiowego jest terapia manualna. To jest jak antybiotyk na zapalenie płuc - możesz się bez niego obejść. Inne środki też są w porządku. Ale metody takie jak masaż, leki, fizjoterapia i terapia ruchowa są leczeniem pomocniczym. Zapamiętaj! Przy wysunięciu kręgosłupa lędźwiowego najważniejsza jest terapia manualna. Dlatego musisz skontaktować się z kręgarzem..

W klinice Spina Zdorova wykorzystujemy wszystkie metody leczenia protruzji odcinka lędźwiowego kręgosłupa, które są do dyspozycji delikatnej terapii manualnej:

Objawy i leczenie protruzji w odcinku lędźwiowym kręgosłupa

Występ kręgosłupa lędźwiowego jest naruszeniem krążka międzykręgowego, które polega na wystawaniu poza granice grzbietu przy zachowaniu integralności samego pierścienia. Przez długi czas patologia rozwija się bez charakterystycznych objawów, a objawy pojawią się tylko podczas usidlenia nerwu z powikłaniami. Dopóki choroba nie przekształci się w przepuklinę, leczenie wypukłości dysków lędźwiowych jest możliwe i łatwe do leczenia metodami zachowawczymi..

Co to jest?

Przy wysunięciu dolnej części pleców zachodzą procesy zwyrodnieniowe, które uszkadzają tkanki grzbietu. W tym stanie tkanka dysku rozciąga się poza kręgosłup. Patologii nie uzupełnia pęknięcie pierścienia, jak w przepuklinie.

Z powodu różnych chorób chrząstka kręgosłupa traci elastyczność i kurczy się. Prowadzi to do zmniejszenia odległości między dyskami, po czym są one stopniowo usuwane. Występ krążków międzykręgowych kręgosłupa lędźwiowego charakteryzuje się przemieszczeniem w dowolnym kierunku, w zależności od obciążenia. Każde naruszenie prowadzi do nieprawidłowego działania grzbietu, korzenie nerwowe są uszczypnięte, zaognione, a tkanki puchną. W rezultacie osoba doświadcza bólu i innych towarzyszących objawów. Kręgosłup lędźwiowy obejmuje kręgi L3, L4 i L5.

Objawy i oznaki

Pierwsze objawy mogą pojawić się w młodym wieku, a leczenie bezpośrednio od nich zależy. Początkowo pojawia się chrupnięcie w części lędźwiowej, podczas gdy ból może nie wystąpić lub będzie słaby. Po chwili zaczyna się ból i osłabienie nóg, które charakteryzuje się uciskaniem nerwu. Typowym objawem wypukłości lędźwiowej jest drętwienie w pachwinie, nogach i utrata czucia w plecach..

D Cechy wypukłości i znaki różnią się w zależności od uszkodzenia kręgosłupa lędźwiowego:

  • W przypadku uszkodzenia dysków L3-L4 i L4-L5 wrażliwość przedniej części uda znika. Może lekkie mrowienie i drętwienie w kolanach. Ponadto pacjenci odczuwają ból promieniujący do uda i podudzia. Odruchy na nogach są zmniejszone.
  • Jeśli pojawi się wypukłość dysku L4-L5, ból pojawia się na zewnętrznej części podudzia i uda, prawdopodobnie na stopach i palcach. Pojawiają się usterki czułości.
  • Klęsce krążka L5 S1 towarzyszy ból i drętwienie części pośladkowej, objawy mogą promieniować do podudzia, uda. W zaznaczonym obszarze wrażliwość spada, w ciężkim stadium wypukłości możliwe są trudności w chodzeniu.

WAŻNY! Opisanych objawów nie można zignorować, diagnoza jest obowiązkowa. Możliwe jest określenie przepukliny kręgosłupa lędźwiowego i wypukłości za pomocą MRI, a także innych rodzajów badań.

Powody

Główną przyczyną wystawania kręgosłupa lędźwiowego jest osteochondroza. Prawie wszyscy pacjenci doświadczają niewydolności żywieniowej z użyciem użytecznych substancji, krążenie krwi i procesy metaboliczne są zaburzone. Intensywne obciążenia stają się prowokatorem. Dodatkowe powody to:

  • Dziedziczna predyspozycja.
  • Brak aktywności.
  • Infekcje.
  • Praca fizyczna.
  • Osłabiony gorset mięśniowy, zła postawa.
  • Nierównowaga hormonalna.
  • Kontuzja pleców.
  • Zmiany wieku.
  • Zakłócona dieta.
  • Otyłość.

Występ dysku L4-L5 często występuje u profesjonalnych sportowców, którzy zostali wcześniej kontuzjowani.

UWAGA! Jeśli dana osoba ma ponad 45 lat, zwiększa się ryzyko wystąpienia wysunięcia okolicy lędźwiowej z powodu procesów zwyrodnieniowych w ciele.

Jak leczyć w domu?

Jeśli pojawią się jakiekolwiek oznaki wypukłości, ważne jest, aby natychmiast skonsultować się z lekarzem. Jeśli choroby okolicy lędźwiowej zostaną potwierdzone, leczenie można przeprowadzić bez operacji. Na początek lekarze przeprowadzają szereg procedur diagnostycznych, które mogą być laboratoryjne i instrumentalne. Uzyskane wyniki pozwalają na ocenę schematu leczenia w przypadku protruzji kręgosłupa w odcinku lędźwiowym..

Przed leczeniem domowym pacjenci powinni zasięgnąć porady lekarza prowadzącego. Jeśli nie ma przeciwwskazań, pacjent będzie mógł podjąć terapię w domu za pomocą:

  • Kompresuje.
  • Dieta.
  • Napary i maści.
  • Łaźnia.
  • Ćwiczenia.

Szybsze i skuteczniejsze jest stosowanie nie tylko opisanych metod w leczeniu protruzji odcinka lędźwiowego kręgosłupa, ale także leków. Alternatywne metody leczenia mogą usunąć żywe oznaki patologii, ale nie zatrzymują rozwoju wypukłości.

Lek

Konserwatywne metody leczenia w postaci leków mogą przynieść rezultaty tylko przy prawidłowej diagnozie, wybranych lekach i ich schemacie. Do leczenia stosuje się nie tylko kremy, żele czy maści na odcinek lędźwiowy, stosuje się następujące leki:

  • Niesteroidowy środek przeciwzapalny. Są to główne leki, które są zalecane podczas leczenia protruzji odcinka lędźwiowego i innych kręgosłupa. Łagodzą dyskomfort, mogą uśmierzyć ból. Do leczenia użyj Ibuprofenu, Diklofenaku, Ketoprofenu.
  • Mirolexants. Leki zmniejszają napięcie mięśni, a jeśli są dodawane do podstawowych leków, poprawia się ruchliwość pleców i grzbietu, a ból znika. Wraz z pierwszymi tabletkami zwykle stosuje się Midocalm, Tetrazepam.
  • Leki przeciwbólowe, typu nienarkotycznego. Leki przeciwbólowe są przepisywane w celu złagodzenia bólu, złagodzenia stanu zapalnego. Jeśli ból jest intensywny i trudny do zniesienia, lepiej jest stosować roztwory do iniekcji. Możesz złagodzić objawy wypukłości w okolicy lędźwiowej za pomocą Reopirin lub Analgin.
  • Leki przeciwdepresyjne. Polecany dla osób z wypukłością, gdy ból utrzymuje się około 6 tygodni.

Wybór leków, schematu, dawki i przebiegu leczenia może przepisać tylko specjalista zajmujący się pacjentem. Oprócz leczenia farmakologicznego w celu poprawy stanu pacjentów koniecznie stosuje się inne rodzaje terapii.

Fizjoterapia

Zabieg fizjoterapeutyczny pozwala uzyskać maksymalny efekt w leczeniu protruzji lędźwiowej. W tym celu stosuje się różne metody, których wybór leży na barkach specjalisty. Do najbardziej skutecznych należą:

  • Magnetoterapia. Za pomocą pola magnetycznego wpływa na okolicę lędźwiową, przez co przechodzi obrzęk, stan zapalny, dyski przestają się zapadać, a stawy zaczynają lepiej pracować. Przywracają się zaburzenia metaboliczne, tkanki mogą normalnie jeść, poprawia się przepływ krwi. Ta metoda zmniejsza powrót do zdrowia o połowę, okres remisji jest długi.
  • Terapia laserowa. Można go uzupełniać innymi procedurami i stosować niezależnie. Przy pomocy lasera tkanki są podgrzewane, co poprawia ich regenerację. Promieniowanie działa na określone punkty i nerwy, więc dysk zostaje przywrócony.
  • Akupunktura.
  • Phonorez.

Masaż

Przy wysunięciu kręgosłupa lędźwiowego masaż można wykonać dopiero po ustąpieniu objawów i wyleczeniu choroby. Pacjenci nie powinni mieć nagłych napadów, a ta metoda leczenia jest opcjonalna i nie zastępuje terapii podstawowej. Masaż przywróci zdolność odruchu, poprawi przepływ krwi, złagodzi skurcze.

Do masażu potrzebna jest pomoc wykwalifikowanego specjalisty, wykluczony jest masaż własny. W przypadku wypukłości można użyć standardowych metod:

  • Głaskanie.
  • Sproszkowanie.
  • Ugniatanie.

Zabrania się silnego, intensywnego masażu dolnej części pleców. Nie możesz naciskać, ciągnąć i używać takich metod. W przypadku przepukliny części lędźwiowej odpowiednia jest technika próżniowa przeprowadzana w gabinetach. Ta metoda znacznie poprawi krążenie krwi, zapobiegnie rozwojowi patologii i może usunąć ból.

Terapia manualna

W terapii złożonej konieczne jest stosowanie metod manualnych. Mogą szybko złagodzić ból, złagodzić inne objawy i zmniejszyć dawkę leków. Mistrz za pomocą rąk usprawnia pracę pleców i układu mięśniowo-szkieletowego. Podczas zabiegu rozciągane są wszystkie więzadła, zmieniając położenie szkieletu i stawów. Metoda jest skomplikowana, dlatego z wysunięciem dolnej części pleców przeprowadza się ją bez stresu, aby nie uszczypnąć nerwów.

Jak leczyć ćwiczeniami fizjoterapeutycznymi?

Istotą terapii ruchowej na wysunięcie dolnej części pleców jest wzmocnienie mięśni, normalizacja ruchliwości kręgosłupa, a także usunięcie bólu i stanów zapalnych. Początkowo musisz korzystać z ćwiczeń przy pomocy czarodzieja, a po chwili możesz wykonać technikę w domu.

Przed zabiegiem zaleca się wzięcie ciepłego prysznica, który zmniejszy skurcze mięśni. Gdy tylko pojawi się ból, ćwiczenie ustaje. Terapia ruchowa wykonywana jest codziennie, aż do uzyskania efektu. Standardowy kompleks na uszkodzenie okolicy lędźwiowej obejmuje następujące ćwiczenia:

  • Leżąc na plecach wykonuj „nożyczki” stopami.
  • Połóż się na plecach i ugnij nogi, połóż dłonie na podłodze wzdłuż ciała. Powoli unieś miednicę, koncentrując się na nogach i łopatkach. Zatrzyma się na kilka sekund u góry.
  • Oprzyj brzuch na krześle, pochyl się do przodu, aby rozciągnąć grzbiet. Rozłóż obciążenie na ramionach i brzuchu.
  • Leżąc na plecach z wyciągniętymi rękami i nogami, sięgnij brodą do klatki piersiowej.
  • Wejdź na czworaki, wyprostuj plecy i chodź po domu.
  • Zawieś na prętach ściennych.

Na początku wykonania kompleks jest wykonywany 2-3 razy, stopniowo zwiększając powtórzenia do 8 razy. Terapia ruchowa prowadzona jest na twardych powierzchniach, pod plecy można włożyć podkładkę. Zatrzymaj się na dwie minuty między zajęciami. W gimnastyce nie powinno być ruchów zginania i obracania, które mogą powodować ból. Wraz z zaostrzeniem występu odcinka lędźwiowego terapia ruchowa zatrzymuje się.

Pływanie

Przy wypukłości odcinka lędźwiowego kręgosłupa wielu pacjentom zaleca się pływanie. W wodzie obciążenie jest minimalne, ale korzyści są ogromne. Takie szkolenie może:

  • Wzmocnij mięśnie pleców.
  • Popraw gorset mięśniowy.
  • Normalizuj dopływ krwi.
  • Uwolnij stres spowodowany uszkodzonymi dyskami, usuwając w ten sposób skurcze.

Wskazania do pływania obejmują ostry ból, dowolny stopień uszkodzenia chrząstki podczas remisji, zła postawa i rehabilitacja po operacji..

Dieta

Aby uzyskać dobry wynik w leczeniu wypukłości kręgosłupa lędźwiowego, poprawia się odżywianie. Powinien zawierać więcej składników, które mogą regenerować chrząstki i tkanki. Ponadto należy zastosować prawidłowy reżim picia. Przy odpowiedniej diecie i diecie organizm otrzyma niezbędne substancje, cały organizm będzie mógł zregenerować się wraz z kręgosłupem.

Wśród głównych produktów spożywczych, które mają zostać uwzględnione, są:

  • Mleko sezamowe. Napój zawiera dużo wapnia, aby go zrobić należy dodać posiekane ziarna sezamu do litra wody i pozostawić do zaparzenia.
  • Świeże mleko. Jeśli to możliwe, powinieneś pić niepasteryzowany produkt o wysokiej zawartości wapnia. Przedmiot Sklepu nie nadaje się do tych celów.
  • Galareta i chrząstka. Lepiej jest gotować takie jedzenie podczas wystawania z wieprzowiny i wołowiny..
  • Taka żywność zastępuje chondroprotektory, które w aptekach są bardzo drogie..
  • Witamina D3. Taki pierwiastek należy pić, aby poprawić przyswajanie wapnia przez organizm. Jeśli nie możesz użyć witaminy w postaci tabletek, po prostu spędzaj więcej czasu na słońcu.
  • Ryba. Składnik musi znajdować się w menu. Zawiera dużo fosforu potrzebnego kościom. Idealny do protruzji lędźwiowej do użycia łososia i gazy.

Nie zaleca się spożywania wyłącznie pokarmów roślinnych, innymi słowy, stosowania wegetarianizmu. Do prawidłowego rozwoju i odbudowy kręgów lędźwiowych potrzebne będą białko i inne substancje pochodzenia zwierzęcego. Podczas diety pacjent odmawia kawy.

Trakcja kręgosłupa

Dobry wynik uzyskuje się metodą rozciągania kręgosłupa podczas wystawania. Technika uwolni dotknięte nerwy, zmniejszając w ten sposób ból. Technika wykonywana jest na sucho i na mokro, przy ciągłym użytkowaniu ciśnienie jest zmniejszone, stawy nie poruszają się.

Środki ludowe

Możesz użyć środków ludowych na występ, aby usunąć nieprzyjemne objawy i ból. Leczenie choroby nie jest w pełni przeprowadzone, a każdą receptę można zastosować tylko po konsultacji z lekarzem. Do patologii stosuje się nalewki, wywary, kompresy i inne środki. Skuteczne przepisy to:

  • Kompres czosnkowy. Służy do łagodzenia bólu, ostrego przebiegu. Do gotowania należy zmielić 300 gramów czosnku i dodać szklankę wódki. Pozostaw w ciemności na 10 dni. Powstały środek wciera się w dotknięty obszar lub gazę zwilża i nakłada na dolną część pleców. Czas trwania kompresu to pół godziny, jeśli pojawi się uczucie pieczenia, konieczne jest usunięcie produktu z organizmu.
  • Kąpiel terpentyna. Zbierz ciepłą wodę do kąpieli, dodaj 1-2 łyżki. l. starte mydło, wlać kwas salicylowy, 200 ml terpentyny i 5 łyżek. l. Sól. Połóż się w wodzie przez 10 minut, lekarstwo jest bardzo mocne, bóle znikają natychmiast, przywraca się przepływ krwi. Zabrania się kąpieli osobom z zaburzeniami pracy serca i naczyń krwionośnych.
  • Do leczenia można użyć składników ziołowych w postaci aloesu, piołunu, dziurawca.

Wywary lub kompresy wykonuje się z roślin, a powstały produkt nakłada się w okolicy lędźwiowej. Przyczyna nie zostaje usunięta, ale objawy wypukłości szybko znikają.

Przeciwwskazania

Główne przeciwwskazania to zmniejszenie obciążenia i aktywności fizycznej pleców. Jeśli nie będziesz przestrzegać zasad, wypukłość kręgosłupa lędźwiowego może przekształcić się w przepuklinę. Istnieją inne ograniczenia dotyczące choroby:

  • Jedzenie słodkich, słonych lub pikantnych potraw.
  • Odbiór napojów alkoholowych, sody.
  • Długotrwały pobyt w jednej pozycji, zwłaszcza siedzącej.
  • Podnoszenie ciężarów, zwłaszcza z wyciągniętymi ramionami.

Może nie być możliwe natychmiastowe wykorzystanie wszystkich ograniczeń, więc musisz porzucić punkty raz w tygodniu. Na przykład porzuć słodycze, potem sól i sól, potem alkohol itp..

Zapobieganie

Aby uniknąć wystawania kręgosłupa lędźwiowego, można zastosować szereg środków zapobiegawczych. Przydadzą się po leczeniu, aby patologia nie pojawiła się ponownie:

  • Przestrzegaj prawidłowego odżywiania. Jedz więcej dietetycznych ryb i mięsa, składników ziołowych.
  • Systematycznie ćwicz, pływaj.
  • Monitoruj swoją postawę.
  • Weź udział w kursie masażu 2 razy w roku, zwracając szczególną uwagę na okolice lędźwiowe.

Proste zasady pozwalają wykluczyć wysunięcie dolnej części pleców, a także będą przydatne dla każdej osoby.

Wypukłość lędźwiowa to niebezpieczna choroba, która może przekształcić się w przepuklinę. Kiedy rozwija się przepuklina, leczenie staje się znacznie bardziej skomplikowane i często wymaga interwencji chirurgicznej. Aby uniknąć operacji, gdy pojawią się objawy wypukłości, konieczne jest postawienie diagnozy przez lekarza, wykluczenie lub potwierdzenie choroby i rozpoczęcie leczenia na początkowym etapie..

Wystające dyski kręgosłupa lędźwiowego: co to jest, diagnostyka, leczenie i operacje kręgosłupa

Osteochondroza kręgosłupa jest głównym prowokatorem rozwoju zmian zwyrodnieniowo-dystroficznych w krążkach międzykręgowych lędźwiowych z tworzeniem przepukliny. Na podstawie zaawansowanej osteochondrozy krążek kręgosłupa lędźwiowego (LB) zaczyna tracić wodę, odczuwać deficyt cennych składników odżywczych, w wyniku czego stopniowo się deformuje. Początkowym stopniem takiej deformacji jest wypukłość.

Jednak pomimo wciąż niewielkich zmian w krążku międzykręgowym L, wczesne stadium (stan przed przepukliną) jest raczej bolesne dla wielu pacjentów. Ból może stać się żywy i długotrwały, co utrudnia leczenie zachowawcze, w tym stosowanie leków przeciwbólowych. W tym początkowym okresie, wraz z silnym zespołem bólowym, często dochodzi do poważnych zaburzeń biomechaniki dolnego odcinka kręgosłupa..

Wybrzuszenie dysku i nacisk na korzeń nerwu.

Tak, wiele osób z małymi wypustkami dysku może również odczuwać prawdziwy ból fizyczny, czasami nawet bardziej niż niektórzy pacjenci z dużymi prawdziwymi przepuklinami. Kwestia operacji jest nie mniej istotna dla osób, u których zdiagnozowano wysunięcie krążka lędźwiowego. Dlatego scharakteryzujemy tę diagnozę, porozmawiamy o metodach leczenia, w szczególności o możliwościach współczesnej neurochirurgii w przypadku wypukłości lokalizacji lędźwiowej..

Co to jest wypukłość dysku

Wypukłość to powikłanie ostatniego stadium osteochondrozy, które charakteryzuje się niewielkim wybrzuszeniem konturu krążka międzykręgowego poza fizjologiczne granice bez pęknięcia pierścienia włóknistego. Aby lepiej zrozumieć, o co toczy się gra, zapoznaj się z poniższymi informacjami dotyczącymi struktury i funkcji dysków lędźwiowych..

    Okolica lędźwiowa składa się z 5 (rzadko 6) dużych kręgów. W przestrzeniach między każdą parą sąsiednich kręgów znajdują się elastyczne wkładki włóknisto-chrzęstne, w medycynie zwane krążkami międzykręgowymi. W formie alfanumerycznej każdy segment zawierający dysk jest reprezentowany przez następujące nazwy: L1-L2, L2-L3, L3-L4, L4-L5.

Zdrowy i dotknięty osteochondrozą kręgosłup w TK.

Powstawaniu wypukłości lędźwiowej towarzyszy przerzedzenie, rozwarstwienie, mikropęknięcia włókien wewnętrznych warstw pierścienia włóknistego w określonym obszarze. Jądro przesuwa się w ten obszar największego przerzedzenia, wywierając na niego nacisk, co prowadzi do wybrzuszenia krążka w kanale kręgowym. W tym przypadku integralność zewnętrznych struktur pierścienia pozostaje nienaruszona na etapie wypukłości. Jest to początkowy etap powstawania przepukliny, ale jeszcze nie sama przepuklina, chociaż określa się ją jako etap 1 przepukliny międzykręgowej.

Etapy, rodzaje wypukłości dysku w dolnej części pleców

Istnieje klasyfikacja wypukłości lędźwiowych według etapów rozwoju, co pozwala określić nasilenie procesu klinicznego.

  1. Pierwszy stopień (lekki) charakteryzuje się najmniejszym, ledwo zauważalnym wysunięciem dysku, którego nie każdy specjalista jest w stanie wykryć, nawet przy skanowaniu MRI. Wymiary - 0,1-1 mm.
  2. Drugi etap (umiarkowany) - wybrzuszenie wzrasta, ułatwiając diagnozę za pomocą specjalnych narzędzi obrazowych. Wielkość występu w etapie 2 - 1-3 mm.
  3. Trzeci etap (ciężki) - na tym etapie przemieszczenie jest już dość duże, wyraźnie uwidocznione poza konturami kręgów. Badanie instrumentalne wykazało uformowanie 3-6 mm, ale nadal bez śladów pęknięcia zewnętrznej części pierścienia włóknistego.

Ostatni etap (3 łyżki.) Graniczy z wytłaczaniem. Z tego wynika, że ​​w każdej chwili, na tle silnego ugięcia masy miazgowej, kruchy włóknisty pierścień może nie wytrzymać i ostatecznie pęknąć. Następnie część jądra czołgnie się przez utworzoną dziurę, co oznacza, że ​​pojawi się przepuklina, w prawdziwym znaczeniu tego słowa z medycznego punktu widzenia. Nie wychodzimy jednak poza tematykę artykułu, wróćmy do wypukłości lędźwiowej. Rozważmy pokrótce jego odmiany w zależności od kierunku, położenia powstałego wybrzuszenia.

RóżnorodnośćCharakterystyka
GrzbietowyWystaje z kręgów do tyłu, w kierunku przeciwnym do kanału kręgowego. Ta forma jest rzadka i klinicznie najspokojniejsza.
BocznyWystaje z prawej lub lewej strony kręgu, w projekcji otworu otworowego. Typ powszechny. Często w kontakcie z wyrostkami nerwowymi wychodzącymi z otworu międzykręgowego.
MedianaWypadnięcie „patrzy” ściśle na środek kanału kręgowego, gdzie skupia się wiązka nerwowa rdzenia kręgowego - ogon koński. Najgorsza lokalizacja.
OkólnikRówna lub nierówna wada na całym obwodzie krążka. To kolejna niebezpieczna forma, jest też najczęściej (80%).

Ból i objawy wypukłości

Wypukłości lędźwiowe na początkowym i środkowym etapie są często bezobjawowe lub łagodne. Z reguły w kręgosłupie lędźwiowym ból i ograniczenie ruchomości zaczynają przeszkadzać z początkiem i progresją stadium 3, kiedy wybrzuszona część dysku osiągnie 3 mm lub więcej. Pierwszą oznaką niefortunnej deformacji jest ból pleców, któremu towarzyszy sztywność kręgosłupa w dolnej części. Następnie przedstawiamy pełną listę klasycznych objawów protruzji lędźwiowej i lędźwiowo-krzyżowej oraz wskazujemy ich specyfikę..

  • Zespół bólu. Pojawienie się bólu wskazuje na udział nerwów rdzeniowych w patogenezie. Z wypukłością ma głównie zmienny, tępy, obolały charakter. Oczywiście nie bez wyjątków. Bolesne odczucia mogą również objawiać się w postaci pieczenia lub napadowego lumbago, być dość upartym. Zjawiska bolesne często nasilają się przy próbie zmiany postawy, podczas wysiłku fizycznego, w tym czasie lub po zajęciu długiej monotonnej pozycji (na przykład podczas długiego siedzenia). Możliwe napromienianie bólu jednej z kończyn dolnych, bardziej nieprzyjemny dyskomfort występuje w mięśniu uda, łydki.
  • Blok mobilności. Spadek potencjału motorycznego określa się w dolnej części pleców. Pacjent skarży się na trudności przy próbie pochylenia ciała do przodu / do tyłu, obrócenia ciała na bok. Wielu osobom przy wykonywaniu tego lub innego rodzaju ruchu dolnej części pleców zapobiega powstanie lub narastanie bólu. Czasami problematyczne jest również przejście ze stanu spokojnego do aktywnego właśnie ze względu na napięcie, sztywność na poziomie zmiany.
  • Zaburzenia wrażliwości. Ten typ zaburzenia jest przez klinicystów naukowo nazywany parestezją. Charakteryzują się nienaturalnymi odczuciami w obszarze problemowym w postaci mrowienia, drętwienia, pełzania. Warto zwrócić uwagę, że zaburzenia czucia mogą dotyczyć skóry, mięśni dolnej części pleców i / lub nogi, w okolicy krocza i ud. U wielu nóg zaczynają być odczuwane w okolicy palców, stóp i tylnej części podudzia. Po zwiększonej aktywności ruchowej parestezje często ustępują samoistnie.
  • Naruszenie napięcia mięśniowego. Zjawisko to charakteryzuje się przede wszystkim osłabieniem, szybkim zmęczeniem aparatu mięśniowego nóg. W plecach, w momencie zaostrzenia wypukłości, mięśnie, wręcz przeciwnie, częściej są w stanie hipertoniczności, skurczu. W przebiegu choroby, jeśli nie ma odpowiedniego leczenia, oba opisane stany są obarczone grubym zanikiem mięśni, aż do niezdolności do stania i poruszania się pewnie.
  • Dysfunkcja narządów miednicy. Patologiczne nieprawidłowości funkcji pęcherza, jelit, narządów rodnych są wyjątkowo niezadowalającym powikłaniem zaniedbanego stanu wypukłości, wskazującym na występowanie zespołu ogona końskiego. Główne objawy to nietrzymanie moczu, kał, impotencja, problemy z poczęciem i urodzeniem płodu. Taki zespół jest silnym argumentem za pilnym powołaniem operacji, ponieważ przedwczesna pomoc grozi nie tylko nieodwracalnością patologii, ale także paraliżem osoby. Na szczęście zespół ogona końskiego występuje stosunkowo rzadko w fazie protruzji..

Nasilenie bólu i innych objawów neurologicznych, kombinacja i liczba objawów zależą przede wszystkim od lokalizacji, objętości ogniska, stopnia zapalenia i obrzęku tkanek nerwowych wokół krążka.

Metody ankietowe

Podczas pierwszej wizyty neurolog przeprowadza wstępne badanie pacjenta, obejmujące zebranie pełnego wywiadu oraz specjalne badania oceniające stan neurologiczny pacjenta. Wykwalifikowany specjalista będzie w stanie podejrzewać wysunięcie krążka lędźwiowego na podstawie wstępnego monitorowania problemu. Podkreślamy, że bez diagnostyki instrumentalnej nie da się jedynie podejrzewać, zatwierdzać i przepisywać leczenia. Podobne objawy i oznaki deficytu neurologicznego są typowe dla wielu patologii OUN..

W celu potwierdzenia lub odrzucenia tej diagnozy neurolog kieruje pacjenta na badania tego oddziału za pomocą rezonansu magnetycznego. Można również zastosować promieniowanie rentgenowskie, ale tylko jako wstępne badanie MRI, ponieważ jest ono całkowicie pozbawione możliwości wizualizacji tkanek miękkich. A tkanki miękkie to sam dysk, formacje nerwowe i naczyniowe, rdzeń kręgowy, struktury mięśniowo-więzadłowe.

Występ na MRI.

W temacie „diagnostyki” należy uświadomić pacjentom, że bardzo ważne jest również wykonanie wywiadu, badań neurologicznych i radiografii. Tak, są to metody pomocnicze, ale pozwalają specjalistom:

  • poznać naturę, siłę, czas pojawienia się, częstotliwość powtarzania się uciążliwych dolegliwości, zanim dana osoba trafi do placówki medycznej;
  • ocenić siłę mięśni, koordynację, potencjał wsparcia motorycznego i ujawnić związek nasilenia bólu z tym lub innym ruchem;
  • zrozumieć, jaki był poziom danych fizycznych pacjenta przed wystąpieniem choroby i kim jest teraz;
  • identyfikować zaburzenia postawy, mierzyć amplitudę ruchów kręgosłupa we wszystkich fizjologicznych kierunkach;
  • dokładnie zbadaj odruchy, wrażliwość dotykową;
  • określenie obecności, wielkości, liczby osteofitów w badanym odcinku wyrostka zębodołowego, przemieszczenia kręgów względem siebie, wielkości przestrzeni międzykręgowej, gęstości kości;
  • studiować historię chorób człowieka, styl życia, sferę zawodową, rejestrować wagę i wzrost, uwzględniać wiek, który jak wszystko inne odgrywa ważną rolę w określaniu etiologii zwyrodnieniowych chorób kręgosłupa oraz w określaniu taktyk leczenia.

Proces zwichnięcia jądra miażdżystego, metamorfozy w tkankach pierścienia włóknistego, dokładność lokalizacji i kierunku wysunięcia, uszczypnięcie nerwu i stan rdzenia kręgowego można określić wyłącznie na podstawie obrazów MR.

MRI pozwala zebrać wyczerpujące informacje do najdrobniejszych szczegółów o stanie wszystkich dysków i innych elementów konstrukcyjnych na każdym z poziomów oprogramowania. Na podstawie przekrojowych obrazów MRI badanego przekroju w płaszczyźnie strzałkowej określa się nawet najmniejsze wypukłości, które są mniejsze niż 2 mm. Po zatwierdzeniu diagnozy przez lekarza przepisuje się odpowiednie leczenie w konkretnym przypadku, które będzie skuteczne..

Metody leczenia i ich skuteczność

Przy wypukłościach odcinka lędźwiowego kręgosłupa zaleca się leczenie zachowawcze i chirurgiczne. W niektórych przypadkach konserwatywne podejście pomaga jakościowo radzić sobie z zaostrzeniami i nawrotami patologii. Główny cel taktyki nieinwazyjnej:

  • zatrzymać ból i stany zapalne, stworzyć sprzyjające warunki dla korzeni nerwowych;
  • poprawić krążenie krwi, metabolizm, dostarczanie pokarmu w osłabionym miejscu;
  • zapobiegają postępowi niszczenia krążka i zapewniają zapobieganie nawrotom objawów wypukłości;
  • zwiększyć mobilność dotkniętego obszaru;
  • zapobiegają rozwojowi zaniku mięśni (plecy, kończyny dolne);
  • aby maksymalnie zapobiec przekształceniu wypukłości w prawdziwą przepuklinę (niestety w praktyce prędzej czy później taki wynik choroby występuje zwykle u większości pacjentów).

Aby leczenie zachowawcze naprawdę przyniosło korzyści, musi kompleksowo i kompetentnie uwzględniać wszystkie kryteria podstawowej patologii, chorób współistniejących i indywidualnych cech ciała pacjenta. Dlatego idealnie jest zaplanować to tylko przez wysoce kompetentnego lekarza obserwującego pacjenta. Co zatem obejmuje podstawowe spektrum leczenia nieinwazyjnego i czy jego metody są skuteczne??

  1. Stosowanie leków - wpływ leków na chorobę. Wśród stosowanych leków są: niesteroidowe leki przeciwzapalne (jeśli to konieczne w ostrej fazie) - Ketorol, Ibuprofen, Diklofenak; stymulatory metabolizmu i regeneracji tkanki chrzęstnej - Chondromix, Rumolon; witaminy i suplementy diety na bazie witamin z grupy B i wapnia. Wszystkie leki mają działanie objawowe i zapobiegawcze. Przy niewielkich wypukłościach chondroprotektory i preparaty mineralno-witaminowe w połączeniu z pozostałymi obowiązkowymi taktykami leczenia nadal działają doskonale, nie pozwalając na rozproszenie destrukcyjnej patogenezy. W pojedynczych przypadkach dysk można całkowicie przywrócić, jeśli zostanie zdeformowany o nie więcej niż 1 mm. Formacje większe niż 1 mm z tymi lekami są tylko powstrzymywane przed progresją, ale nie we wszystkich i nie zawsze. Leki przeciwbólowe z dowolnej grupy nie mają wpływu na zmniejszenie objętości wypukłości, mogą jedynie „ugasić” bolesne objawy.
  2. Fizjoterapia jest wiodącym rodzajem leczenia zachowawczego pacjenta. Taktyka polega na codziennym stosowaniu umiarkowanie łagodnych, ale skutecznych metod treningu fizycznego. Terapia ruchowa odciąża obszar patologiczny od nadmiernego stresu, miejscowo i jako całość, zwiększa wytrzymałość i plastyczność układu mięśniowo-szkieletowego, działa tonizująco i poprawia syntezę głównych metabolitów dysku. Dodatkowo dzięki odpowiedniej gimnastyce prostuje się kręgi i stawy, zwiększając tym samym przestrzeń międzykręgową i uwalniając korzenie nerwowe z zacisku. Udowodniono skuteczność metody terapii ruchowej. Oczywiście całkowite wyleczenie nie nastąpi, taka jest natura patologii, ale całkiem możliwe jest kontrolowanie występu. Wartość zajęć zostanie jednak przekreślona przy nieuprawnionym korzystaniu z ćwiczeń, których zalecenia pacjent otrzymał nie od pierwszej osoby (własnego specjalisty), ale od osób drugich (znajomych, konsultantów z tematycznych stron internetowych itp.).
  3. Zabiegi fizjoterapeutyczne - stabilizacja samopoczucia dzięki optymalnie dobranemu zestawowi sesji fizjoterapeutycznych. Wybór fizjoterapii może składać się z kilku zabiegów w jednym programie leczenia i regeneracji. Na przykład od elektroforezy, leczenia falą uderzeniową, laseroterapii, magnetoterapii, balneoterapii i terapii błotnej itp. Fizjoterapia może znacząco poprawić samopoczucie pacjenta, doprowadzić do długotrwałego zahamowania dalszego rozwoju patologii. Jego skuteczność jest szczególnie widoczna w łagodnych i umiarkowanych wypukłościach, nieskomplikowanych deficytami neurologicznymi. Niestety, zmiana lędźwiowo-krzyżowa tej postaci nie może ustąpić i zostać trwale usunięta.
  4. Zabiegi masażu - zabieg pomocniczy specjalnymi nieurazowymi technikami masażu. Masaż miejscowy stymuluje drenaż limfy, krążenie krwi, procesy metaboliczne. Dzięki jego działaniu korygowane jest napięcie mięśniowe, refleks i wrażliwość, poprawia się aktywność lokomotoryczna oraz siła podporowa odcinków lędźwiowo-krzyżowych. Poziom skuteczności jest podobny do fizjoterapii. Masaż przy niektórych typach przemieszczeń może być całkowicie przeciwwskazany. Dlatego nie wolno się z nim kontaktować bez zgody lekarza prowadzącego. Jeśli lekarz wyrazi zgodę na taką opiekę medyczną z Twoją diagnozą, powinna ona odbyć się wyłącznie w placówce medycznej z najlepszym masażystą o wąskim profilu. W przeciwnym razie istnieje ryzyko poważnych konsekwencji. A to jest niestabilność kręgosłupa, wzrost stopnia wypadania dysku, krytyczne naruszenie i śmierć nerwów, rozwój wypadania na innych poziomach itp..

Metody fizjoterapii, terapii ruchowej, masażu mogą być wdrażane w praktyce tylko przy braku objawów stanu zapalnego i bólu, czyli bez nawrotów. Początkowo, w fazie ostrej, pacjent jest leczony lekami, zakładając ortezę ortopedyczną i zapewniając maksymalne rozluźnienie dolnej części pleców. Dopiero po całkowitym stłumieniu ostrej fazy stosuje się metody dźwiękowe.

Doświadczenie kliniczne pokazuje, że 5-10% pacjentów z wypukłościami wymaga leczenia chirurgicznego. Z reguły stosuje się małoinwazyjne technologie nakłuć neurochirurgii z profilu nukleoplastyki. Szerzej o wskazaniach, cechach i skuteczności małoinwazyjnych zabiegów.

Operacja protruzji

Przypomnijmy, że wypukłość jest początkową formą przepukliny, gdy zachowana jest anatomiczna integralność zewnętrznej sfery pierścienia włóknistego, dzięki czemu jądro miażdżyste nadal znajduje się w krążku. Tylko taki obraz choroby pozwala na zastosowanie metody nakłuwania plastiku dysku z oprogramowaniem. Zaleca się rekomendację nukleoplastyki osobie z wysunięciem okolicy lędźwiowej / lędźwiowo-krzyżowej tylko w następujących okolicznościach:

  • nieskuteczność leczenia niechirurgicznego przez 3-6 tygodni;
  • częste zaostrzenia bolesnych objawów;
  • dysfunkcja nerwów zwoju końskiego;
  • przewlekły zespół odruchowy i korzeniowy;
  • szybko postępująca dynamika rozwoju wypukłości.

Nukleoplastyka nakłucia ma na celu zmniejszenie ciśnienia wewnątrz krążka międzykręgowego, co sprzyja powrotowi tego ostatniego do jego normalnej postaci. Efekt zmniejszenia ciśnienia śródskórnego i cofnięcia odkształcenia zapewnia bezpośrednie działanie na jądro (w celu jego częściowego zniszczenia) przez pewien czynnik fizyczny:

  • zimna plazma (plastik zimnej plazmy);
  • laser (waporyzacja laserowa);
  • fale elektromagnetyczne (ablacja częstotliwością radiową);
  • strumień ciśnieniowy cieczy izotonicznej (przestarzała taktyka, hydroplastiki).

W istocie wszystkie metody „pracy” wpływu są przeprowadzane na tej samej zasadzie. Pod względem skuteczności są również w przybliżeniu równe - prawdopodobieństwo sukcesu procedur wynosi około 80%. Dostęp do krążka międzykręgowego odbywa się od tyłu przezskórnie (poprzez nakłucie). Znieczulenie stosuje się głównie miejscowo, ale w niektórych sytuacjach nie wyklucza się znieczulenia ogólnego lub zewnątrzoponowego. Zabieg przeprowadza się na czczo, przed pacjentem umieszcza się oczyszczającą lewatywę. Zabieg wykonywany jest na oddziale neurochirurgii małoinwazyjnej wyposażonym w śródoperacyjny aparat RTG. Czas trwania sesji to 15-30 minut. Rozważ wszystkie etapy nukleoplastyki.

  1. Pacjenta umieszcza się na stole operacyjnym. Klasyczna pozycja jest na boku, podczas gdy nogi są schowane w brzuchu.
  2. Skóra kręgosłupa lędźwiowego jest szeroko leczona środkami antyseptycznymi. Wykonuje się znieczulenie.
  3. Pod kontrolą RTG w bezpiecznej przestrzeni chirurg wykonuje nakłucie (2-5 mm) z wprowadzeniem igły nakłuwającej wewnątrz krążka w wymaganej odległości. Zwykle do środka rdzenia.
  4. W pracującej kaniuli igły instalowana jest elektroda, przez którą będzie dostarczany „środek niszczący” galaretowatej substancji.
  5. Poprzez ruchy obrotowo-translacyjne elektrody, emitujące na przykład impulsy laserowe lub przepływ plazmy niskotemperaturowej, element galaretowaty w dysku jest częściowo odparowywany.
  6. Wytworzona denukleacja zapewnia odwrotną retrakcję masy miazgi przemieszczonej do obwodu pierścienia podczas choroby. Przywraca się konfigurację krążka lędźwiowego, eliminuje szczypanie korzenia nerwu.
  7. Pod koniec operacji usuwa się cienkie narzędzia robocze, na nakłucie nakłada się plaster antyseptyczny. Zwykle taka malutka rana nie wymaga szwów..

Podczas zabiegu.

Jeśli wypukłość nie zostanie potwierdzona MRI, ale zdiagnozowane zostanie pęknięcie włóknistej części wyściółki międzykręgowej, znaczenie nukleoplastyki jest całkowicie zniwelowane. Operacją z wyboru w przypadku już uformowanych przepuklin lędźwiowych jest mikrodiscektomia lub endoskopia.

Osobno warto zwrócić uwagę na fakt, że pacjenci w podeszłym wieku (po 50-55 roku życia) nie przechodzą operacji nakłucia krążków lędźwiowych. Eksperci tłumaczą to faktem, że na skutek starzenia się krążki międzykręgowe w odcinku lędźwiowym w tym wieku są zbytnio odwodnione. Fakt ten świadczy o nietrwałości niedopuszczalnie odwodnionego pierścienia włóknistego do retrakcji w strefie wypukłości przy stosowaniu któregokolwiek z rodzajów nukleoplastyki. A w konsekwencji nieskuteczność takich zabiegów u starszych odbiorców pacjentów.

Powrót do zdrowia po operacji

Po małoinwazyjnej prostej sesji pacjent jest aktywowany po 2-3 godzinach. Większość z nich zoperowała zauważalną poprawę w ciągu pierwszych godzin po małoinwazyjnej operacji. Być może natychmiast po aktywacji będzie mógł samodzielnie wrócić do domu. Aby jednak uniknąć powikłań pooperacyjnych, których nie wyklucza się po operacji przezskórnej (najdelikatniejszej), zaleca się:

  • terapia antybiotykowa (przeciw infekcjom i ropieniu);
  • przyjmowanie leków naczyniowych (przeciw zakrzepicy kończyn, chorobie zakrzepowo-zatorowej);
  • spokojny reżim fizyczny, szczególnie delikatna dolna część pleców w okresie rekonwalescencji;
  • specjalne ćwiczenia fizjoterapeutyczne dla dobrego przywrócenia sprawności operowanego oddziału, wzmacniające mięśnie, zapobiegające nawrotom;
  • noszenie gorsetu podtrzymującego podczas rehabilitacji;
  • zakaz podnoszenia ciężarów, dożywotnia odmowa uprawiania sportów ciężkich.

Łącznie zajęcia rehabilitacyjne trwają 2 miesiące. Ale to nie znaczy, że przez te 2 miesiące dana osoba będzie miała ograniczony dostęp do chodzenia, odwiedzania domu, prac domowych itp. Nie, przy skutecznej interwencji pacjenci nawet idą do pracy przez 3-5 dni. Jednak nieprzestrzeganie określonych schematów rehabilitacyjnych i przez całe życie, o których lekarz dokładnie informuje przy wypisie, wiąże się z dużym ryzykiem powikłań pooperacyjnych. Pierwszą z nich jest szybka odnowa i bardziej progresywny przebieg wypukłości.