Główny

Torticollis

Radikulopatia: odmiany, objawy, leczenie, zapobieganie

Radikulopatia to stan patologiczny o charakterze neurologicznym obejmujący zespół objawów, który jest spowodowany uciskiem korzeni rdzenia kręgowego. Chorobie towarzyszą napady ostrego bólu i upośledzonej ruchomości kręgosłupa. Głównym powodem jest osteochondroza i związane z nią komplikacje. Chorobę rozpoznaje się na podstawie objawów klinicznych, zdjęć rentgenowskich i rezonansu magnetycznego. Leczenie jest często zachowawcze. Potrzeba operacji pojawia się, gdy konieczne jest wyeliminowanie efektu kompresji.

Opis patologii

Radikulopatia jest dość częstym zjawiskiem w praktyce neurologa. Inną nazwą choroby kręgosłupa jest zespół korzeniowy. Średni wiek pacjentów zgłaszających się po poradę medyczną to 50-53 lata. Ponadto u mężczyzn charakterystyczne objawy rozpoczynają się w wieku 40 lat, u kobiet przedział wiekowy waha się od 50 do 65 lat..

Wcześniej radikulopatię nazywano zapaleniem korzonków nerwowych. Ale to nie jest całkowicie poprawna definicja. Z reguły w zespole korzeniowym nie ma stanu zapalnego, a objawy są spowodowane mechanicznym uciskiem korzeni kręgosłupa..

Tego zespołu nie można nazwać niezależną patologią. W rzeczywistości są to objawy osteochondrozy powikłanej przepukliną międzykręgową. Wszystkie części kręgosłupa są dotknięte chorobą, ale ulubioną lokalizacją jest piąty kręg lędźwiowy (L5) i 1 krąg krzyżowy (S1).

Przyczyny radikulopatii

Rozwój stanu patologicznego poprzedza długi okres, w którym tkanki kręgosłupa ulegają zmianom degeneracyjno-dystroficznym. Na początkowym etapie cierpi tkanka chrzęstna. Stopniowe odwodnienie i spadek elastyczności chrząstki prowadzi do jej deformacji i powstania przepukliny międzykręgowej, która może uciskać korzeń kręgosłupa.

Ponadto osteofity mogą powodować radikulopatię. Kościste narośla na trzonach kręgów, skierowane w kierunku wyjścia nerwu rdzeniowego, blokują go i ściskają włókno nerwowe. Oprócz przyczyn kręgosłupa istnieją inne czynniki prowokujące:

  • wysoki wzrost u mężczyzn po 50 roku życia;
  • po operacji kręgosłupa;
  • nerwiak korzeni kręgosłupa;
  • złośliwe nowotwory i ich przerzuty;
  • kalcinomatoza błon rdzeniowych;
  • torbiele pajęczynówki i błony maziowej;
  • wrodzone anomalie - wady rozwojowe tętniczo-żylne.

Za zagrożone uznawane są niektóre zawody, których praca wiąże się z pracą fizyczną z wykonywaniem skrętów i pochyleń ciała, unoszeniem rąk ponad ramiona. Radikulopatia występuje częściej u kierowców, pracowników rolnych, stolarzy, obrabiarek i innych.

Przyczyną mogą być również inne patologie:

  • zapalenie szpiku;
  • gruźlica;
  • Borelioza;
  • ropień nadtwardówkowy;
  • Wirus AIDS;
  • półpasiec;
  • zapalenie naczyń;
  • sarkoidoza;
  • cukrzyca;
  • Choroba Pageta;
  • akromegalia.

Impulsem do pojawienia się zespołu neurologicznego jest hipodynamiczny tryb życia, nadmierna aktywność fizyczna, zmiany hormonalne w organizmie.

Odmiany

Radikulopatię klasyfikuje się według dwóch głównych kryteriów:

  • mechanizm rozwoju;
  • lokalizacja dotkniętego korzenia.

W pierwszym przypadku proces patologiczny rozwija się zgodnie ze scenariuszem dyskogennym i wertebrogennym. Najczęstszym typem jest radikulopatia dyskogenna, kiedy podrażnienie nerwów rdzeniowych powoduje deformację krążka między kręgami. Forma kręgosłupa jest wynikiem kompresji korzenia przez narośle kostne (osteofity) lub zmodyfikowane trzony kręgowe.

Biorąc pod uwagę lokalizację zaciśniętych korzeni rdzenia kręgowego, wyróżnia się następujące typy radikulopatii:

  1. Szyjny
  2. Klatka piersiowa
  3. Lumbosacral
  4. Mieszane (poliradikulopatia) z jednoczesną porażką kilku działów.

Objawy

Różnorodność i nasilenie objawów w dużej mierze zależy od lokalizacji dotkniętego obszaru. Typowe objawy spowodowane podrażnieniem korzeni w wyniku ucisku to:

  • ostre strzelanie, czasami palący ból;
  • napromienianie bólu kończyny, klatki piersiowej, brzucha, pachwiny, dokładny kierunek zależy od unerwienia dotkniętego obszaru;
  • naruszenie wrażliwości: zmniejszenie obszaru zaciśniętego nerwu rdzeniowego;
  • słabe mięśnie;
  • mrowienie, uczucie pełzania „gęsiej skórki”;
  • napięcie mięśni;
  • zmniejszone odruchy ścięgniste;
  • parestezje i drętwienie miejsc unerwionych przez dotknięte korzenie.

Napięcie mięśni w radikulopatii prowadzi do zaburzenia równowagi, powikłanego skrzywieniem kręgosłupa z rozwojem skoliozy, a także kręczem szyi, jeśli kręgi szyjne są zaangażowane w proces patologiczny. Przy przedłużającym się przebiegu choroby w obszarach z upośledzonym przewodnictwem nerwowym dochodzi do zaniku tkanek, ścieńczenia naskórka i słabego gojenia się skóry.

Cechy obrazu klinicznego w zależności od lokalizacji efektu kompresji. Cechy objawów według oddziałów - szyjki macicy (C1-C7), klatki piersiowej (T1-T12), lędźwiowej (L1-L5), krzyżowej (S1-S5):

  1. С 1 - ból głowy w okolicy potylicznej, nudności, zawroty głowy, zwiększone napięcie mięśni szyi.
  2. C 2 - ból potylicy i korony, ograniczenie ruchu przy odwracaniu się w bok, naruszenie wrażliwości szyi.
  3. C 3 - bolesność rozprzestrzenia się po całej czaszce, obejmując okolice oczu i języka, pacjentowi trudno jest zgiąć głowę.
  4. C 4 - zespół bólowy obejmuje obręcz barkową i przednią część klatki piersiowej.
  5. C 5 - reakcja rozciąga się na obręcz barkową i zewnętrzną część barku, ciężko jest odwodzić kończynę w bok;
  6. С 6 - napromienianie kończyny górnej na opuszki palców, pogorszenie tkanki mięśniowej.
  7. C 7 - ostra bolesność w tylnej części dłoni, sięgająca 3 palców dłoni.
  8. T1-T2 - ból barku, okolicy pachowej, obojczyka.
  9. T3-T6 - bolesność wzdłuż żeber, piersi, ucisk w klatce piersiowej.
  10. T7-T8 - reakcja bólowa powstaje pod łopatką, promieniując do okolicy nadbrzusza i powodując zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego.
  11. T9-T10 - w proces bierze udział obszar między żebrami a żołądkiem.
  12. T11-T12 - ból dociera do okolicy pachwiny.
  13. L1 - napromienianie pachwiny i pośladków.
  14. L2 - udo przednie i środkowe.
  15. L3 - reakcja bólowa rozprzestrzenia się wzdłuż kości biodrowej, bocznej części miednicy z przejściem do przedniego odcinka kończyn dolnych.
  16. L4 - przednia powierzchnia kości udowej, wewnętrzna część podudzia i staw skokowy.
  17. L5 - ból rozprzestrzenia się w dół pośladka, z tyłu nogi, aż do palców stóp.
  18. S1 - uszkodzenie dolnej części pleców, sięgające do kończyny dolnej.
  19. S2 - zespół bólowy od kości krzyżowej dociera do stopy wzdłuż tylnej części nogi.
  20. S3-S5 - ciężka bolesność w pachwinie, upośledzone wypróżnienia i oddawanie moczu.

Diagnostyka

Ortopeda, kręgowiec i neurolog zajmują się ustaleniem przyczyny radikulopatii. Wstępną diagnozę ustala się na podstawie objawów klinicznych i oględzin pacjenta.

Wsłuchując się w skargi pacjenta lekarz rejestruje czas wystąpienia pierwszych objawów, ich nasilenie oraz częstość zaostrzeń. Po badaniu fizykalnym zaleca się następujące metody diagnostyczne:

  • radiografia - w celu określenia deformacji kości;
  • rezonans magnetyczny - pokazuje stan tkanki chrzęstnej i innych struktur miękkich;
  • elektrroneuromyografia - ocena pracy włókien mięśniowych;
  • elektromiografia igłowa.

Dodatkowo może zajść potrzeba konsultacji z innymi wąskimi specjalistami medycznymi - endokrynologiem, specjalistą chorób zakaźnych w przypadku podejrzenia współistniejących patologii. Ponadto, aby odróżnić radikulopatię od chorób niezwiązanych z plecami, przeprowadza się badanie w:

  • gastroenterolog - w celu wykluczenia wrzodów;
  • kardiolog - w przypadku napadów podobnych do dusznicy bolesnej;
  • onkolog - jeśli istnieje podejrzenie złośliwości nowotworu;
  • urolog - kiedy ból można pomylić z kolką nerkową.

Na podstawie uzyskanych wyników potwierdza się uszczypnięcie korzeni rdzenia kręgowego i stwierdza się chorobę, która jest przyczyną zespołu bólowego..

Leczenie

Eliminacja stanu patologicznego i jego konsekwencji to złożone zadanie rozwiązane w sposób kompleksowy. W tym celu w ostrym okresie przepisywany jest odpoczynek i leki, do etapu remisji dodaje się procedury fizjoterapeutyczne i ćwiczenia terapeutyczne..

Leki

Radikulopatię dowolnej lokalizacji leczy się następującymi lekami farmakologicznymi:

  • NLPZ zmniejszające i eliminujące ból i stany zapalne - Diklofenak, Ketoprofen, Movalis;
  • glikokortykosteroidy o niskiej skuteczności niehormonalnych leków przeciwzapalnych - hydrokortyzon, deksametazon;
  • środki zwiotczające mięśnie w celu wyeliminowania skurczów tkanki mięśniowej - Midocalm, Sirdalud;
  • Witaminy z grupy B poprawiające zdolność unerwienia - Neuromultivitis, Milgamma;
  • diuretyki do usuwania nadmiaru płynu - Furosemid, Diuver;
  • angioprotectors poprawiające mikrokrążenie krwi - Pentoxifylline, Actovegin;
  • środek uspokajający na bezsenność, zaburzenia emocjonalne - Tenoten, wyciąg z kozłka lekarskiego;
  • leki przeciwdepresyjne są przepisywane przez lekarza, jeśli ból jest przewlekły - Amitryptylina, Heptral.

Chondroprotektory są przepisywane w celu hamowania procesu patologicznego. Leki te są przyjmowane w długich kursach (od sześciu miesięcy), ponieważ mają skumulowany efekt. W efekcie procesy metaboliczne zachodzące w tkance chrzęstnej na poziomie komórkowym ulegają poprawie. Chondrocyty są syntetyzowane w wyniku spożycia chondroityny i glukozaminy. Najczęściej przypisywane:

  • Teraflex;
  • Arthra;
  • Don;
  • Honda;
  • Structum.

Tryb ortopedyczny

Przy intensywnym bólu pacjentowi zaleca się unikanie dużych obciążeń i trzymanie się łóżka. Do rozładowania ograniczonego obszaru stosuje się korekcyjne produkty ortopedyczne:

  • z radikulopatią szyjki macicy - kołnierz Shanta, jeśli to konieczne, bardziej sztywne mocowanie jest przepisywane bandażem typu „Philadelphia”
  • uszkodzenie kręgów piersiowych koryguje się gorsetem z metalowymi wstawkami na całym grzbiecie, począwszy od siódmego kręgu szyjnego;
  • jeśli ucisk powstaje w dolnej części pleców, załóż gorset lędźwiowo-krzyżowy ze sztywnym mocowaniem.

W przyszłości, w okresie remisji, aby zapobiec uszczypnięciu, można używać gorsetów do obciążeń dynamicznych.

Fizjoterapia i terapia ruchowa

Tydzień po terapii lekowej podłącza się oszczędzającą terapię manualną. Główną regeneracyjną metodą leczenia jest wyznaczenie procedur fizjoterapeutycznych:

  1. Elektroforeza lecznicza
  2. UHF
  3. Refleksologia
  4. Aplikacje parafinowe
  5. Terapia błotem
  6. Kąpiele radonowe

Przebieg masażu osteochondrozy jest zalecany po wyeliminowaniu silnego bólu. Jednocześnie radikulopatia jest eliminowana za pomocą różnych technik masażu. Czas trwania wynosi zwykle 10 dni.

Ćwiczenia fizjoterapeutyczne zleca lekarz prowadzący wraz z instruktorem terapii ruchowej. Kompleks jest wybierany z uwzględnieniem wieku, ciężkości choroby, współistniejących przewlekłych patologii i ogólnego stanu funkcjonalnego. Zajęcia odbywają się regularnie z dawkowaniem ładunku terapeutycznego.

Interwencja chirurgiczna

Wskazaniem do leczenia operacyjnego może być nasilenie objawów neurologicznych, brak efektu leczenia zachowawczego, obecność guza lub duża przepuklina. W takim przypadku stosuje się różne metody:

  • usunięcie kręgu z wymianą protezy;
  • resekcja części kręgu;
  • usunięcie przepukliny metodą tradycyjną lub laserem chirurgicznym;
  • utrwalenie trzonu kręgu w przypadku niestabilności odcinka kręgosłupa.

Zapobieganie

Aby radikulopatia nie powodowała niedogodności i nie zakłócała ​​zwykłego trybu życia, należy od najmłodszych lat zadbać o zapobieganie stanowi patologicznemu. Aby to zrobić, musisz prowadzić aktywny tryb życia, dobrze się odżywiać, ćwiczyć i pływać. Zaleca się monitorowanie postawy, aw przypadku deformacji stóp lub kręgosłupa, korektę za pomocą produktów ortopedycznych. Jeśli wystąpią choroby przewlekłe, nie zapomnij o planowanym leczeniu. Jeśli pojawi się dyskomfort lub bolesność w szyi lub plecach, poddaj się diagnostyce i niezbędnej terapii. Wczesna wizyta u lekarza zwiększa szanse na całkowite wyleczenie.

Zespół korzeniowy: przyczyny, objawy, rozpoznanie, leczenie

Zespół korzeniowy jest częstym zaburzeniem neurologicznym, które występuje, gdy nerwy rdzenia kręgowego są uciskane. W praktyce lekarskiej używa się również określenia radikulopatia, którą najczęściej obserwuje się w okolicy kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego, rzadziej szyjnego i piersiowego. 90% zapadalności przypada na wiek po 35 latach.

Chociaż teraz eksperci zauważają wzrost liczby skarg od młodych pacjentów - 18 lat i starszych.

Zadaniem współczesnej neurologii i kręgowców jest terminowa identyfikacja i eliminacja czynnika, który spowodował ucisk korzenia, ponieważ sam ten zespół jest oznaką wielu różnych chorób.

Co prowokuje naruszenie?

Zespół korzeniowy jest spowodowany przez następujące choroby:

  • przepuklina dysku;
  • artropatia stawowa;
  • urazy i guzy kręgosłupa;
  • Choroba Potta;
  • zapalenie szpiku;
  • wrodzone zaburzenia rozwojowe kręgosłupa;
  • kręgozmyk.
  • wiek;
  • genetyczne predyspozycje;
  • praca związana z częstymi ostrymi zakrętami ciała i podnoszeniem ciężarów;
  • hipotermia ciała:
  • noszenie niewygodnych butów, w wyniku czego płaskostopie;
  • zaburzenia hormonalne;
  • niewłaściwie zorganizowane miejsce pracy, zmuszające do przebywania w niewygodnej pozycji przez długi czas;
  • niewłaściwe złe odżywianie i niewystarczający reżim picia;
  • nadwaga.

Osteochondroza jako prowokator

Osteochondroza często rozwija się w połączeniu z zespołem korzeniowym, który nabywa się przez kilka lat w miarę postępu procesu patologicznego w określonej części kręgosłupa.

W przypadku osteochondrozy dochodzi do starzenia i zniszczenia kręgów, a także zwężenia kanałów kostnych, co jest główną przyczyną ucisku nerwów rdzeniowych.

Przyczyną radikulopatii są również powikłania choroby, takie jak przepuklina międzykręgowa, osteofity, mielopatia dyskogenna, zawał rdzenia kręgowego itp..

Objawy i cechy kliniki

Typowe objawy towarzyszące zespołowi korzeniowemu są następujące:

  • ból - najpierw ostry, potem tępy ból;
  • parestezja w okolicy dotkniętego korzenia;
  • czuć się słabym;
  • wypadanie włosów, sucha łuszcząca się skóra, nadmierne pocenie się.

Objawy uszkodzenia poszczególnych korzeni

Radikulopatia kręgosłupa szyjnego objawia się następująco:

  • ostry ból strzelający w okolicy szyi, promieniujący do tyłu głowy, łopatki, ramienia;
  • zwiększony ból podczas nagłych obrotów lub zwojów głowy;
  • drętwienie palców;
  • zanik mięśni szyjnych.

W odcinku piersiowym zespół objawia się następująco:

  • ból pojawia się w napadach, rozprzestrzenia się na pachy, na ramiona i łokieć;
  • uczucie bólu może nawet przeniknąć do serca, jelit, żołądka, wątroby;
  • zwiększa się dyskomfort podczas rozmowy, głęboki oddech, kaszel lub kichanie.

Radikulopatia kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego ma następujące objawy:

  • ból pojawia się nieoczekiwanie, nasila się wraz z ruchami ciała;
  • parestezja w obszarze dotkniętego korzenia;
  • zmniejszone napięcie mięśni nóg;
  • czasami dochodzi do naruszeń w pracy narządów miednicy.

Możliwa lokalizacja „klamry” kręgosłupa

Kręgosłup człowieka składa się z 33 kręgów. Objawy zespołu korzeniowego różnią się w zależności od tego, w którym kręgu znajduje się zacisk nerwowy:

  1. C1-C2. Ból zaczyna się w tylnej części głowy, często z zawrotami głowy i nudnościami. W tych obszarach występuje parestezja.
  2. C3. Rzadka lokalizacja. Ból koncentruje się z tyłu głowy, przechodzi do szyi, daje język, czoło.
  3. C4. Ból zaczyna się w przedramieniu i łopatce. W tych obszarach występuje parestezja.
  4. C5. Rzadka lokalizacja. Choroba objawia się tutaj objawami uszkodzenia ręki..
  5. C6-C8. Drętwienie i zanik mięśni przebiega od szyi i łopatki do obszaru powyżej barku, sięgając do palców.
  6. T1. Ból i parestezja pod pachą mogą przebiegać pod obojczykiem i ramionami do łokcia. W gardle jest suchość.
  7. T2-T6. Ból i drętwienie pojawiają się na całej powierzchni kręgosłupa.
  8. T7-T8. Wrażenia bólowe mają również charakter półpaśca, ponieważ przechodzą od łopatek i docierają do okolicy nadbrzusza.
  9. T9-T12. Dyskomfort obserwuje się w dolnej części ciała, czasami ból dociera do pachwiny.
  10. L1-L3. Bolesne skurcze z parestezjami w dolnej części brzucha, w okolicy pachwiny.
  11. L4. Ból jest zlokalizowany w przedniej wewnętrznej części uda.
  12. L5. Ból pojawia się na całej powierzchni chorej nogi i może dosięgnąć stopy. Pacjent czasami nie może nawet oprzeć się o kończynę dolną.
  13. S1. Ból w dolnej części lędźwiowej i kości krzyżowej promieniujący do podudzia, stopy i palców rąk. Mięśnie podudzia i uda są zmniejszone.
  14. S2-S5. Kiedy te korzenie są ściskane, pojawia się zjawisko kudopatii krzyżowej. Ból zaczyna się w okolicy kości krzyżowej, przechodzi do tylnej części uda i podudzia, stopy i kciuka. Czasami występują skurcze mięśni ud.

Objawy i leczenie radikulopatii kręgów L4 L5 S1:

Kryteria i metody diagnostyczne

Podczas diagnozy neurolog lub kręgowiec stosuje następujące metody:

  • zbiór wywiadu;
  • badanie pacjenta przez lekarza;
  • mielografia;
  • dyskografia;
  • MRI;
  • RTG kręgosłupa w dwóch projekcjach;
  • Tomografia komputerowa;
  • badania elektrofizjologiczne.

Kompleks opieki medycznej

Leczenie zespołu korzeniowego jest podobne do sposobów radzenia sobie z osteochondrozą.

Terapia lekowa

W zależności od stadium, rodzaju i lokalizacji do leczenia radikulopatii stosuje się następujące rodzaje leków:

  • leki przeciwbólowe (ibuprofen, diklofenak) - w celu złagodzenia bólu; w przypadku silnego bólu lekarz może przepisać blokady nowokainą lub lidokainą:
  • niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) - w celu zmniejszenia procesu zapalnego (nimesulid, diklofenak, żel Nise);
  • maści znieczulające i przeciwbólowe (Menovazin, Finalgon);
  • środki zwiotczające mięśnie do łagodzenia skurczów mięśni (Baclofen, Midocalm, Sirdalud);
  • środki neurometaboliczne (witaminy z grupy B i multiwitaminy) - poprawiające ogólny stan pacjenta;
  • leki przeciwdepresyjne (dezypramina, duloksetyna);
  • blokery zwojów - w celu złagodzenia bólu (Benzohexonium, Ganglefen);
  • chondroprotectors - zatrzymują destrukcyjne procesy w tkance chrzęstnej (Arteparon, Teraflex);
  • leki antycholinesterazowe (Proserin, Dibazol);
  • środki odwadniające w celu zmniejszenia obrzęku korzeni nerwowych (furosemid, hipotiazyd)
  • środki uspokajające (Seduxen, Relanium, Sibazon);
  • leki przeciwskurczowe (No-shpa);
  • leki przeciwpsychotyczne.

Zabieg fizjoterapeutyczny

W leczeniu zespołu korzeniowego doskonale sprawdzają się następujące zabiegi, szczególnie skuteczne w odcinku lędźwiowym i krzyżowym:

  • galwanizacja i elektroforeza;
  • fonoforeza;
  • prądy diadynamiczne;
  • rozciąganie ręczne lub za pomocą pętli Glissona;
  • magnetoterapia;
  • refleksologia;
  • hydromasaż podwodny;
  • Terapia ultradźwiękowa;
  • terapia błotna;
  • Aplikacje;
  • balneoterapia;
  • Terapia ruchowa;
  • Terapia manualna;
  • inductothermy;
  • kinezyterapia izometryczna;
  • masaż;
  • akupunktura.

Dostęp chirurgiczny

Operacyjna metoda leczenia radikulopatii stosowana jest tylko w trudnych, zaawansowanych przypadkach i polega na usunięciu guza lub przepukliny uciskającej korzeń.

Tak bezpieczny i skuteczny zabieg chirurgiczny jak nukleoplastyka (zimna plazma, hydroplastyka, waporyzacja laserowa) jest bardzo popularny. Istotą tej małoinwazyjnej procedury jest wystawienie jądra krążka międzykręgowego na działanie zimnej plazmy, lasera lub soli fizjologicznej.

Czasami zalecana jest mikrodiscektomia. Istotą tej operacji jest usunięcie krążka międzykręgowego wraz z przepukliną..

etnoscience

W leczeniu zespołu korzeniowego stosuje się również tradycyjną medycynę, której działanie ma na celu zmniejszenie stanu zapalnego i bólu:

  • wywar z kory brzozy i osiki;
  • hirudoterapia;
  • wcieranie maści terpentynowej;
  • płyny z orzechów włoskich, posiekane i zmieszane z naftą;
  • zastosowania gorącej soli;
  • różne wywary ziołowe i jagodowe oraz herbaty;
  • wcieranie miodu i alkoholu.

Prognoza i konsekwencje

Możliwość całkowitego pozbycia się radikulopatii zależy od choroby podstawowej i stopnia ucisku nerwu. Jeśli dana osoba nie udaje się na czas do lekarza, ale próbuje samodzielnie pozbyć się bólu i stanu zapalnego w domu, to rokowanie w takiej sytuacji będzie niekorzystne - leczenie będzie długie i trudne.

Ponadto choroba podstawowa będzie postępować, co może dalej prowadzić do niepełnosprawności..

Przypadkowo o najważniejszym - środkach zapobiegawczych

Po wyleczeniu naruszenia nie należy się relaksować, konieczne jest codzienne zapobieganie jego nawrotom.

Oprócz tego, że musisz przejść rutynowe badanie i procedury sugerowane przez neurologa, kręgowca, osteopatę czy refleksologa, musisz przestrzegać podstaw:

  • zmniejszenie obciążenia kręgosłupa;
  • wzmocnienie mięśni pleców terapią ruchową i masażem;
  • utrata masy ciała (jeśli pacjent ma nadwagę).

Wskazane jest poddawanie się leczeniu w specjalnych ośrodkach i szpitalach, ponieważ w domu nie zawsze można przestrzegać diety, spać, odpoczywać i przyjmować leki, a także nie każdy jest w stanie samodzielnie wykonywać ćwiczenia fizjoterapeutyczne

Radikulopatia kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego: jak o tym zapomnieć i być zdrowym

Problemy z kręgosłupem są powszechne u większości ludzi. Miejski rytm życia, osobisty samochód lub podróż transportem, nadmierne obciążenia. Większość zawodów wymaga siedzenia przez długi czas. Długi pobyt w jednej pozycji negatywnie wpływa na stan kręgosłupa.

Zadowolony

Z biegiem czasu rozwija się osteochondroza, a następnie zapalenie korzonków nerwowych w okolicy krzyżowo-lędźwiowej. Przy każdym uszkodzeniu występuje uszczypnięcie korzenia kręgosłupa. Choroba jest równie powszechna u mężczyzn i kobiet. Ważne jest, aby rwa kulszowa nie występowała w zdrowym kręgosłupie..

  • Stały ból w dolnej części pleców;
  • Ból pleców;
  • Zaburzenia ruchowe.

Przyczyną może być radikulopatia. Jak przeprowadzić diagnostykę w celu zidentyfikowania zespołu i co zrobić, aby przywrócić kręgosłup, opiszemy szczegółowo w tym artykule..

Poświęć 7-8 minut swojego czasu i naucz się być zdrowym.

Powody

Problem pojawia się, gdy występuje osteochondroza. Korzeń nerwu, który odchodzi od rdzenia kręgowego, jest ściśnięty. Zjawisko to może wystąpić przy każdym uszkodzeniu kręgów..

Przyczyny rwy kulszowej są następujące:

  • choroby kręgosłupa: spondyloartroza, osteochondroza, przepukliny międzykręgowe, wypukłości;
  • anomalie w rozwoju tkanki kostnej i mięśniowej, skurcz mięśni;
  • skrzywienie kręgosłupa - skolioza; naruszenie postawy;
  • przedłużona pozycja siedząca - niewłaściwe obciążenie kręgosłupa;
  • hipodynamia, przy niewielkim wysiłku fizycznym, krążenie krwi jest zaburzone w okolicy lędźwiowo-krzyżowej;
  • niewystarczająca ilość płynów, zły reżim picia;
  • brak witamin i pierwiastków śladowych, takich jak wapń, fosfor, magnez, prowadzi do zaburzeń w tkance kostnej i przewodzenia impulsów nerwowych;
  • choroby zakaźne kręgosłupa: gruźlica, kiła;
  • uraz w strefie lędźwiowo-krzyżowej;
  • otyłość, nadmierny stres w dolnej części kręgosłupa;
  • obecność nowotworu.

Ucisk korzeni kręgosłupa to zespół, który może objawiać się różnymi chorobami pleców. Najczęstszym czynnikiem możliwego rozwoju problemu są choroby kręgosłupa, w szczególności osteochondroza i pourazowe urazy kręgosłupa.

Pozostałe przyczyny są znacznie mniej powszechne..

Więcej informacji o chorobie można zobaczyć w tym filmie:

Dyskogenna radikulopatia

Ta choroba rozwija się w obecności przepukliny międzykręgowej kręgosłupa lędźwiowego. Dyskogenna radikulopatia często występuje u osób mało poruszających się, stale siedzących. Syndrom objawia się również u tych, których praca wymaga monotonnej stałej pozycji ciała. W przypadku tej choroby wyrażany jest zespół bólowy, który może promieniować do kończyn dolnych lub na narządy wewnętrzne: serce, żołądek.

W przypadku bólu w klatce piersiowej choroba przebiega pod postacią problemów z sercem, z bolesnymi odczuciami w jamie brzusznej, imitując uszkodzenie żołądka. Dokładne badanie wszystkich części pleców pomoże określić charakter choroby..

Lekarz przeprowadzi ankietę, badanie, przepisze dodatkowe metody badania: laboratoryjne i instrumentalne.

Choroba musi być leczona. Jeśli nie podejmiesz żadnych działań, proces doprowadzi do poważnego powikłania - paraliżu kończyn dolnych lub przewlekłości procesu.

Podstawową postacią choroby jest radikulopatia dyskogenna, występuje wtórne zapalenie korzonków nerwowych - wertebrogenne. Występuje, gdy kręgi są uszkodzone, przebieg choroby jest ciężki.

Objawy

Istnieje kilka postaci zespołów bólowych, które opisują stan z radikulopatią w okolicy lędźwiowo-krzyżowej. Każda z form może być jaśniejsza i mniej wyraźna lub ciężka, z silnymi objawami.

Lumbodynia - tępy ból występujący w dolnej części pleców, ma charakter ciągły, skręty, zgięcia, a długa pozycja siedząca lub stojąca przyczynia się do nasilenia nieprzyjemnych doznań. Osłabienie objawów występuje, gdy osoba leży, następuje ulga w napięciu i stresie kręgosłupa.

Lumbago - ostry ból w okolicy lędźwiowo-krzyżowej, objawy pojawiają się przy nadmiernym obciążeniu dolnej części kręgosłupa: podnoszenie ciężarów. Ludzie opisują początek bolesnych wrażeń jako ostre lumbago.

Lumboishalgia - ostre, silne bolesne uczucie w okolicy lędźwiowej, promieniujące do kończyn dolnych.

Ważny! Przy każdej formie osoba przyjmuje wymuszoną pozycję ciała, ruchy w odcinku lędźwiowym stają się niemożliwe.

Mięśnie po uszkodzonej stronie są spazmatyczne. Ponieważ choroba wiąże się z uszkodzeniem obwodowego układu nerwowego, w zależności od nasilenia można zaobserwować różnego rodzaju zaburzenia wrażliwości kończyn dolnych.

Zespół bólowy nasila się przy nagłych ruchach.

Możesz poczuć ból w plecach dzięki:

  1. Aktywności sportowe;
  2. Pieszy;
  3. Zdatność.

Zaostrzenie występuje, gdy korzeń nerwu jest ściśnięty między kręgami.

Charakterystyczne objawy radikulopatii lędźwiowej obejmują:

  • Zespół trakcji grzbietowej;
  • Rachiocampsis;
  • Ból pleców;
  • Naruszenie wrażliwości;
  • Ciągnięcie bólu w biodrach, pośladkach lub łydkach;
  • Osłabienie nóg;
  • Zaburzenia chodu.

Uwaga! Jeśli pojawią się powyższe objawy, zdecydowanie powinieneś szukać wykwalifikowanej pomocy.

Dlaczego choroba jest niebezpieczna??

Ucisk korzeni nerwowych kręgosłupa występuje w chorobach zwyrodnieniowych kręgosłupa lub urazach. W zdrowym ciele radikulopatia nie istnieje. Najczęstszą przyczyną zapalenia korzonków nerwowych jest postęp osteochondrozy..

Kiedy strzelanie, ostry ból pojawia się w okolicy lędźwiowo-krzyżowej, należy natychmiast podjąć działanie. Jeśli choroba nie jest leczona, może rozwinąć się poważne powikłanie, takie jak całkowite unieruchomienie kończyn dolnych..

Samoleczenie nie jest tego warte. Ta metoda może pogorszyć stan..

W przypadku ataku rwy kulszowej zaleca się skonsultowanie się z neurologiem i uzyskanie kompetentnego leczenia.

Zapamiętaj! Radikulopatia może spowodować niepełnosprawność osoby.

Gdy dojdzie do paraliżu kończyn dolnych, przywrócenie ich funkcji będzie niemożliwe.

Diagnostyka

Zapalenie korzonków nerwowych to poważny problem we współczesnym społeczeństwie. Choroba ta znacząco pogarsza jakość życia ludzi, jest problemem medycznym i społecznym, często prowadzi do niepełnosprawności. W przypadku wystąpienia objawów radikulopatii należy natychmiast skonsultować się z lekarzem.

Jak przeprowadza się diagnostykę?

Neurolog przeprowadzi wywiad z pacjentem, dowie się, czy są choroby kręgosłupa. Dane te pozwalają nam wyjaśnić postać choroby: pierwotną lub wtórną. Lekarz zbada pacjenta, określi lokalizację bólu, czynniki, w których pojawia się dyskomfort.

Podczas badania określa się zaburzenia wrażliwości: uczucie pełzania, drętwienie, dyskomfort w kończynach dolnych. Przy ciężkim stopniu choroby może nie występować ból, w odpowiedzi na bodziec Często nie odczuwa się ciepła, zimna.

W zależności od stopnia zaawansowania choroby zaburzenia będą się różnić. Lekarz przeprowadza badanie neurologiczne.

Badana jest praca nerwów czaszkowych, funkcje różnych części mózgu, praca nerwów obwodowych - ruchowych, unerwienie czuciowe. Neurolog obmacuje kręgosłup, określa, czy występują skrzywienia, na przykład skolioza, która wywołuje rozwój radikulopatii, lekarz ręcznie bada mięśnie pleców, określa obecność skurczu. Sprawdź, czy normalnie wykonują swoją pracę.

Następnie lekarz przepisuje laboratoryjne i instrumentalne metody diagnostyczne.

Z badań pobierana jest krew, która określi aktywny proces zapalny w organizmie. Instrumentalne metody wykrywania choroby są dość pouczające w przypadku radikulopatii.

Badanie rentgenowskie - zdjęcia wykonuje się z reguły w dwóch pozycjach z boku i prosto. Ten rodzaj badania ujawnia patologię kostną kręgosłupa. Jest to szczególnie prawdziwe na etapie progresji choroby, gdy występują wyraźne zaburzenia.

Tomografia komputerowa wykrywa choroby kości, w tym przypadku kręgów.

Metoda ta pozwala wykryć chorobę na wczesnym etapie, gdy zmiany w układzie kostnym są minimalne. We wczesnych stadiach można wykryć wypukłość, spondyloartrozę, osteochondrozę - te choroby, które prowadzą do radikulopatii.

Rezonans magnetyczny - metoda charakteryzuje się dużą dokładnością i informacyjną zawartością wyników, pozwala na badanie otaczających tkanek, rdzenia kręgowego, nerwów rdzeniowych, ich stanu. To z zapaleniem korzonków nerwowych jest bardzo ważnym punktem, ponieważ dotyczy to nerwu obwodowego. Ta metoda określa stan korzenia kręgosłupa, stopień kompresji, stan włókna.

W zależności od ciężkości zmiany wybierane jest prawidłowe leczenie.

Więcej informacji na temat diagnozy radikulopatii krzyżowo-lędźwiowej można znaleźć w poniższym filmie:

Leczenie

Kiedy pojawia się zapalenie korzonków nerwowych, musisz jak najszybciej podjąć działania. Ważne jest, aby szybko usunąć zaostrzenie i utrwalić wynik. W tym celu stosuje się podejście zintegrowane..

Dopiero zastosowanie kilku metod leczenia przyniesie pozytywny efekt i złagodzi ból.

Terapia lekowa

Często w przypadku radikulopatii niezbędne są leki. Lekarze przepisują niesteroidowe leki przeciwzapalne. Najczęściej stosowanymi lekami są nowa generacja - meloksykam, celekoksyb. Łagodzą reakcję zapalną, a dodatkowo działają przeciwbólowo.

Może być stosowany w postaci maści, zastrzyków, tabletek - w zależności od nasilenia objawów.

W celu złagodzenia silnego bólu stosuje się leki przeciwbólowe.

Środki zwiotczające mięśnie są stosowane w celu złagodzenia skurczu mięśni i zmniejszenia kompresji korzenia nerwowego.

Witaminy z grupy B są przepisywane w postaci zastrzyków, poprawiają przewodnictwo nerwowe i mają pozytywny wpływ na nerwy rdzeniowe.

Warto pamiętać, że wszelkie leki mają znaczące skutki uboczne. Szczególnie często objawiają się przedłużonym, niekontrolowanym przyjmowaniem. NLPZ powodują niebezpieczne krwawienie: pogarszają się zapalenie żołądka i hemoroidy.

Blokada

Zabieg ten może wykonać tylko lekarz i według ścisłych wskazań. Blokadę najlepiej wykonać w szpitalu z oddziałem intensywnej terapii. Dopuszczalna jest również ambulatoryjna manipulacja przez kompetentnego lekarza. Istotą tej techniki jest to, że wstrzyknięcie leku znieczulającego w pobliże uszkodzonego nerwu łagodzi silny ból..

Do wyboru odpowiedniego punktu służy neurostymulator, który pozwala określić lokalizację nerwu, a wstrzyknięcie ma natychmiastowe działanie przeciwbólowe. Do zabiegu stosuje się różne środki znieczulające; Novocaine jest zwykle przyjmowana w publicznych placówkach medycznych. W prywatnych klinikach często stosuje się leki hormonalne, na przykład Diprospan.

Zapamiętaj! Blokada nie leczy choroby, a jedynie łagodzi silny ból.

Pacjent błędnie zakłada, że ​​ostra ulga w stanie uratowała go przed chorobą. Leczenie powinno być kompleksowe z innymi metodami.

W przeciwnym razie po zaprzestaniu działania leku ból powróci; nie zaleca się ciągłego wykonywania blokad. Główne niebezpieczeństwo: patologia nadal postępuje w utajonej formie. Nowy atak rwy kulszowej będzie znacznie silniejszy.

Fizjoterapia

Wraz z innymi technikami stosuje się fizjoterapeutyczne metody leczenia. Elektroforeza jest stosowana z różnymi lekami, które są lepiej wchłaniane lokalnie. Prądy diadynamiczne wpływają na nerwy, łagodzą ból, poprawiają ukrwienie dotkniętego obszaru, co sprzyja szybkiej regeneracji. Osłab stan zapalny i uśmierz ból za pomocą promieniowania ultrafioletowego.

Fizjoterapia

Ta metoda zdecydowanie powinna być stosowana w przypadku zapalenia korzonków nerwowych. Dla kręgosłupa bardzo ważna jest aktywność fizyczna, która u współczesnego człowieka jest bardzo mała. Ćwiczenia fizjoterapeutyczne powinny być wykonywane codziennie. Tempo jest dobierane indywidualnie, w zależności od ciężkości stanu, najważniejsze jest to, że nie jest zbyt szybkie.

Aby były skuteczne, należy wykonywać pełny cykl ćwiczeń. Gimnastyka lecznicza nie zaszkodzi zdrowym ludziom, zapobiegając problemom kręgosłupa.

Ćwiczeń jest dużo. Przy zaostrzeniu procesu kompleks można wykonać tylko w pozycji leżącej. Nie ćwicz przez ból. Po zatrzymaniu zespołu lista dozwolonych manipulacji rozszerza się.

Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem, przepisze on wymagany zakres i przebieg studiów.

Refleksologia

Refleksologię należy stosować w połączeniu z innymi procedurami. Zabieg często dobrze łagodzi ból. Zalecany jest przebieg kilku zabiegów. Można przeprowadzić podczas zaostrzenia choroby. Kiedy następuje remisja, służy do zapobiegania.

Jako rodzaj refleksologii stosuje się również podciśnienie, poprzez masaż bańką. Dotknięty obszar poprawia krążenie krwi, odżywianie.

Prowadzona jest również terapia impulsem elektrycznym: na specjalne punkty ciała działają słabe impulsy prądu elektrycznego, zabieg jest bezbolesny, łagodzi ból.

Najnowocześniejszą metodą refleksologii jest uderzanie laserem w punkty aktywne. Poprawia krążenie krwi w dotkniętym obszarze, łagodzi skurcze mięśni, łagodzi ból.

Masaż

Zwykle technika ta jest stosowana, gdy ustępuje aktywny proces zapalny. Do kontynuacji zabiegu można wykorzystać masaż.

Zabieg wykonywany jest rękami masażysty lub przy użyciu różnych urządzeń. W przypadku masażu ręcznego należy skontaktować się z ośrodkami medycznymi.

Za pomocą dodatkowych urządzeń, na przykład symulatora Drevmass, masaż można wykonać samodzielnie.

Ta procedura łagodzi skurcze, poprawia ukrwienie dotkniętego obszaru, łagodzi ucisk korzenia kręgosłupa. Drevmass łączy zalety masażu i ćwiczeń fizjoterapeutycznych, jednocześnie pozbawiony jest ich wad.

Działa również na przyczynę radikulopatii, eliminuje chorobę kręgosłupa.

Maszyna do ćwiczeń Drevmass

Problemy z kręgosłupem pojawiają się, gdy naruszane są podstawowe zasady niezbędne do utrzymania zdrowych pleców. Przy braku aktywności fizycznej, stałej pozycji siedzącej lub stojącej, zaburzone jest krążenie krwi w kręgosłupie lędźwiowym.

Tkanka mięśniowa pleców słabnie, nie dochodzi do pożądanego wyprostu kręgosłupa. W rezultacie rozwijają się choroby. Powstają osteochondroza, spondyloartroza, przepukliny, które następnie prowadzą do radikulopatii.

Symulator pozwala walczyć z tymi chorobami. Wpływa na przyczynę stanu.

Łagodzi ból, poprawia krążenie krwi w dotkniętym obszarze, rozciąga kręgosłup. Ciągłe stosowanie pomaga złagodzić skurcze i wzmocnić mięśnie. Syndrom już się nie objawia.

Drevmass jest łatwy w użyciu, możesz faktycznie wykonać procedurę samodzielnie, bez pomocy z zewnątrz.

Aby uzyskać efekt, wystarczy 5 - 10 minut dziennie. Z symulatora może korzystać cała rodzina: od dzieci po osoby starsze.

Zapobieganie

Aby zapobiec rwie kulszowej, ważne jest, aby na czas zidentyfikować i wyleczyć choroby kręgosłupa. Prawidłowa postawa, regularne ćwiczenia to właściwa strategia.

Spać należy na twardej powierzchni: pożądany jest materac ortopedyczny.

W miarę możliwości zaleca się uprawianie sportu, wykonywanie ćwiczeń terapeutycznych.

Podstawą prawidłowego zapobiegania zespołowi jest symulator Drevmass. Jako metoda zapobiegawcza i zapobiegająca zaostrzeniom jest dość skuteczna. To jest wyrób medyczny: wyrób został zatwierdzony przez lekarzy i otrzymał certyfikat zgodności.

Lepiej jest poświęcić dziesięć minut dziennie na profilaktykę choroby, niż na jej leczenie i jej powikłania przez wiele lat..

Zamów Drevmass już dziś i zacznij.

Dyskogenna radikulopatia kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego

Zespół objawów, które pojawiają się, gdy wiązka włókien nerwowych biegnących od rdzenia kręgowego do kończyn jest podrażniona lub ściśnięta, to ciężka patologia wywołana przepukliną dysku.

Co to jest radikulopatia?

W historii choroby każdego, kto jest podatny na ból spowodowany radylukopatią szyi lub dolnej części pleców, znajduje się lista licznych niepowodzeń w pracy narządów i układów, które łącznie doprowadziły do ​​pojawienia się ciężkich uszkodzeń kręgosłupa. Wiek, brak aktywności fizycznej, zaburzenia metaboliczne skutkujące zaburzeniami najważniejszych narządów i układów, urazami i hipotermią, osłabieniem układu odpornościowego - wszystko to prowadzi do ogólnoustrojowych zaburzeń normalnego funkcjonowania organizmu.

Podrażnienie lub ucisk korzeni rdzenia kręgowego, czyli zapalenie korzonków nerwowych, to tylko zewnętrzne objawy innych chorób, osteochondrozy czy przepukliny krążka międzykręgowego, co było jego bezpośrednią konsekwencją. Wiele głównych przyczyn (od urazów kręgosłupa i chorób narządów wewnętrznych po guzy obwodowego układu nerwowego) świadczy o braku niezależności radikulopatii, niemożności jej leczenia jako odrębnej choroby.

Tradycyjnie radikulopatia to zespół objawów, które pojawiają się w przypadku uszkodzenia wiązki włókien nerwowych, co dla laika to nazwa choroby.

Przyczyny dyskogennej radikulopatii

Ból w radikulopatii jest spowodowany nie tylko oczywistymi przyczynami, które można zdiagnozować, ale także całym zespołem zaburzeń w organizmie, w których występują zaburzenia w funkcjonowaniu układów i narządów (metabolizm, układ hormonalny, trawienie, krążenie krwi), prowadzące do pojawienia się chorób kręgosłupa i jego poważne patologie. Dyskogenna radikulopatia jest zwykle związana ze zmianami zwyrodnieniowo-dystroficznymi w krążku międzykręgowym, ale przyczyny zapalenia korzonków nerwowych mogą być różne.

Za główną przyczynę każdej radikulopatii uważa się osteochondroza kręgosłupa, której bezpośrednią konsekwencją jest wypukłość lub przepuklina krążka międzykręgowego. Przyczyną pojawienia się osteochondrozy jest szereg obiektywnych przyczyn, w tym:

  • zaburzenia metabolizmu i równowagi mineralnej i witaminowej,
  • procesy zwyrodnieniowo-dystroficzne w aparacie więzadłowym i dyskach w wyniku zaburzeń,
  • czynniki towarzyszące (aktywność fizyczna, brak aktywności fizycznej, hipotermia),
  • patologie naczyniowe,
  • niedobór genetyczny kręgosłupa w adaptacji do pozycji wyprostowanej.

Wszystko to razem prowadzi do osteochondrozy, osłabienia mięśni, patologii kości, skutkujących procesami destrukcyjnymi w krążkach międzykręgowych, które przy obciążeniu kręgosłupa przyjmują rolę naturalnego amortyzatora.

Brak poprzednich właściwości kręgów staje się przyczyną wypukłości, a następnie przepukliny międzykręgowej. Ta choroba jest w zasadzie konsekwencją wypukłości dysku lub przepukliny..

Objawy patologii

Głównym objawem dwóch typów rwy kulszowej jest ból, czasami tak silny, że pacjenci nie mogą ani pracować, ani spać. Najczęściej jest to nieznośny ból, który staje się warunkiem koniecznym szukania pomocy medycznej, co jest najgorsze - w końcu próbowano złagodzić wszystkie domowe środki zaradcze, które w tym przypadku prawie nie przynoszą rezultatu.

Radikulopatia do tego czasu uzyskuje dodatkowe objawy charakterystyczne dla miejsca lokalizacji, dzięki czemu lekarz zwykle nie ma trudności z dokładnym ustaleniem, gdzie nastąpiło uszczypnięcie.

Rodzaje chorób

Istnieją dwie główne formy zapalenia korzonków nerwowych - dyskogenne i wertebrogenne. Różnica między tymi formami dotyczy obszaru dotkniętego chorobą. W przypadku kręgosłupa dotyczy to kręgu, dyskogennego - krążka międzykręgowego.

Rwa kulszowa kręgosłupa jest zawsze zmianą wtórną na tle już powstałego zwężenia otworu otworowego, przez który przechodzą korzenie kręgosłupa. Stan ten jest zawsze cięższy niż przy dyskogennym, gdzie objawem choroby jest deformacja tkanki chrzęstnej krążka międzykręgowego..

Wbrew powszechnemu przekonaniu lokalizacja objawów bólowych zapalenia korzonków nerwowych nie zawsze znajduje się w okolicy lędźwiowo-krzyżowej, termin radikulopatia (korzonkowa) jest używany na określenie rodzaju ciężkiej choroby wynikającej z ucisku korzenia kręgosłupa lub jego podrażnienia.

Klęska może dotknąć jednego lub więcej wiązek włókien nerwowych wychodzących z kręgosłupa, znajdować się w dowolnym z jego oddziałów i być spowodowana wieloma przyczynami. Jego istotą jest najsilniejszy zespół bólowy, który powoduje przejściową niepełnosprawność człowieka.

Naruszeniu włókien nerwowych w dyskogennym zapaleniu korzonków towarzyszy proces zapalny i obrzęk tkanek, podczas gdy kręgosłup jest naruszeniem małego otworu, który jest patologicznie zwężony. W zależności od tego, w której części kręgosłupa nerwy są podrażnione w chorobie zwyrodnieniowej kręgosłupa, radikulopatia dyskogenna, podobnie jak kręgosłup, nazywana jest szyjną, piersiową lub lędźwiowo-krzyżową..

Rwa kulszowa szyjki macicy

Charakteryzuje się bólem szyi, który nasila się przy nagłych ruchach. Nasilenie objawów bólowych obserwuje się rano i często przypisuje się go niewygodnej pozycji podczas snu lub przeciągowi. W stanie zaniedbania, bez odpowiedniego leczenia, rwa kulszowa szyjki macicy może dawać zwodnicze objawy, które są mylone z zawałem mięśnia sercowego.

Radikulopatia piersiowa

Zapaleniu korzonków w okolicy klatki piersiowej towarzyszy ból obręczy zlokalizowany za mostkiem lub w okolicy dolnych żeber. Pod względem objawów jest bardzo podobny do dusznicy bolesnej. Radikulopatia piersiowa występuje rzadziej niż szyjki macicy lub lędźwi.

Skutkiem zaniedbanych radikulopatii może być szurający chód, deformacja kręgosłupa, lordoza i kifoza, skłonność do zmiany, zaburzenia krążenia, parestezja i paraplegia, znaczny spadek napięcia mięśniowego, osłabienie mięśni.

Rwa kulszowa lędźwiowo-krzyżowa

Tradycyjne błędne przekonanie o dominującej lokalizacji zapalenia korzonków nerwowych w okolicy lędźwiowo-krzyżowej opiera się na fakcie, że staje się ono formą nabytą w stanie zaniedbanym. Nawracającym napadom towarzyszy ból nie tylko w dolnej części pleców, ale także w pośladkach i kończynach dolnych. W przypadku radikulopatii dyskogennej nieznośny ból może nie ustępować przez długie, bolesne godziny. Radikulopatia L5 występuje częściej niż inne, ponieważ to na kości krzyżowej skupia się cały ładunek masy ciała.

Przy uszkodzeniu L4, L5, S1 często występuje zjawisko naśladowania bólu. W tym przypadku objawy bólowe przypominają zapalenie wyrostka robaczkowego, zapalenie otrzewnej, zespół jelita drażliwego, kolkę nerkową, niewydolność nerek..

Uraz S1 porównuje się w kategoriach bólu ze strzałem w plecy, dlatego zespół bólowy nazywany jest „lumbago”. Uszkodzenie kręgu S1 łączy w sobie dwa bardzo silne zespoły bólowe - lumbago i rwę kulszową, z towarzyszącym bólem obręczy, który nasila się nie tylko przy ruchu, ale także przy palpacji. Przy tej patologii powszechne jest unerwienie otaczającej natury, skurcze mięśni przedniej ściany brzucha, przebarwienia skóry.

Metody leczenia

Chirurgiczne leczenie zapalenia korzonków nerwowych nie jest często stosowane. W większości przypadków leczy się go tradycyjnymi terapiami. Technika leczenia rwy kulszowej jest od dawna rozwijana, a dzięki terminowemu leczeniu daje dobre wyniki.

Terapia lekowa polega na przyjmowaniu leków przeciwzapalnych, które w tej patologii najlepiej stosować w postaci zastrzyków. Środki zmniejszające przekrwienie śluzówki o działaniu punktowym łagodzą obrzęki, co jest dodatkowym czynnikiem zwiększającym ból.

Niestety, wielu pacjentów próbuje samodzielnie leczyć radikulopatię, przez co choroba może zostać zaniedbana. Aby leczenie było skuteczne, ważne jest, aby udać się do lekarza na czas.

Wyzdrowienie można osiągnąć szybciej, jeśli diagnoza jest dokładna. Przy jasno określonej przyczynie radykulopatii możliwa jest ukierunkowana eliminacja przyczyny, która stała się bezpośrednim prowokatorem ataku.

Zachowawcza terapia tej choroby opiera się, oprócz leków, na kompleksie zabiegów fizjoterapeutycznych, gimnastyce leczniczej, unieruchomieniu uszkodzonego odcinka, terapii manualnej, otarciach, rozciągnięciu kręgosłupa, akupunkturze, zastosowaniu specjalnych plastrów.

Istnieją również sprawdzone metody medycyny tradycyjnej, które nie mogą być stosowane jako samodzielna metoda leczenia, ale mogą być stosowane jako integralna część tradycyjnej metody złożonej..

Przepuklina L5 - S1

Krążki międzykręgowe z biegiem lat zużywają się w wyniku dużego wysiłku fizycznego lub innych czynników, stopniowo tracąc elastyczność i jędrność. Ponieważ środek ciężkości ciała ludzkiego znajduje się na granicy przejścia kręgosłupa lędźwiowego do lędźwiowo-krzyżowego, to on podlega maksymalnym obciążeniom statyczno-dynamicznym. Dlatego u około połowy wszystkich pacjentów, u których występuje przepuklina dysku, są one obecne na poziomie odcinka L5 - S1.

Krążek L5 - S1 znajduje się między ostatnim kręgiem lędźwiowym a kością krzyżową. Zachodzące w nim zmiany zwyrodnieniowe w osteochondrozie, otyłości, skoliozie, urazach, zaburzeniach metabolicznych i innych prowadzą najpierw do powstania wypukłości L5 - S1, a następnie do przepukliny. Intensywna aktywność fizyczna, szczególnie związana z podnoszeniem ciężarów, może również wywołać rozwój choroby. Ale siedzący, siedzący tryb życia wywołuje również niedożywienie tkanek dysku, stopniowy spadek poziomu jego nawodnienia, elastyczności, aw konsekwencji prowadzi do wypukłości, przepukliny dysku.

Ponieważ tzw. Cauda equina (duży splot nerwowy) przechodzi na poziomie L5 - S1, powstanie przepukliny szybko prowadzi do silnego bólu i powikłań neurologicznych. Jeśli leczenie nie rozpocznie się na czas, rozwija się zespół ogona końskiego, który powoduje:

  • silny ból pleców promieniujący do nóg;
  • parestezja tylnych powierzchni ud i krocza;
  • osłabienie mięśni nóg, osłabienie odruchów kolanowych i Achillesa;
  • nietrzymanie stolca i moczu;
  • zaburzenie erekcji.

Rodzaje przepuklin

Rozróżnij przepuklinę międzykręgową przednią i tylną. Ale jeśli te pierwsze powstają na zewnątrz kręgów i rzadko prowadzą do zaburzeń samopoczucia, to tylne, wystające do kanału kręgowego, są sposobem na wywieranie nacisku na korzenie nerwowe i wywołanie poważnych powikłań.

Przepuklina może wystawać w różne obszary kanału kręgowego, w kierunku powierzchni jednego z trzonów kręgów itp. Dlatego wyróżnia się następujące typy przepuklin międzykręgowych.

Grzbietowy

W miejscu przejścia korzeni kręgosłupa powstaje przepuklina. Wywołuje ból w dolnej części pleców, promieniujący do pośladków, stawów biodrowych, a także kulawizny. Przy tego rodzaju przepuklinowej wypukłości pacjentowi trudno jest usiąść, występuje drętwienie nóg, zmniejszenie objętości mięśni kończyn dolnych i szybki początek zmęczenia podczas chodzenia. Przy napięciu mięśni brzucha pojawia się lumbago.

Mediana

Przepuklina znajduje się w środku kanału kręgowego. Wywołuje ból w dolnej części pleców, promieniujący do tylnej części ud, nóg, a czasem stóp. Przy dużych rozmiarach dochodzi do naruszenia kontroli nad oddawaniem moczu, pogorszenia erekcji i zmniejszonej wrażliwości nóg, prowadzącej do niedowładu lub paraliżu.

Sanitariusz

Jądro miażdżyste wystaje na prawą lub lewą stronę kanału kręgowego, gdzie przechodzi wiele zakończeń nerwowych. Powoduje piekący ból w kroczu, trudności w oddawaniu moczu i wypróżniania nawet przy silnym parciu oraz uczucie drętwienia w okolicy pachwiny..

Foraminal

Przepuklina znajduje się w najwęższym miejscu kręgosłupa (otwór środkowy). Ponieważ przechodzą przez nią włókna nerwowe, nawet niewielka formacja może wywołać bardzo silny ból i spowodować poważne nieprawidłowości neurologiczne.

Okrągły lub rozproszony

Występ zajmuje całą przestrzeń kanału kręgowego, co wiąże się z poważnym niebezpieczeństwem ucisku rdzenia kręgowego. Tworzeniu się przepukliny towarzyszy ból nawet w spoczynku, uczucie mrowienia w nogach i silne osłabienie, aż do utraty zdolności motorycznej i kontroli opróżniania pęcherza i jelit.

Zajęty

Jest to oderwana część jądra miażdżystego, przemieszczona z chorego krążka międzykręgowego w górę lub w dół kanału kręgowego. Przepuklina sekwestrowa jest w 100% wskazaniem do interwencji chirurgicznej. Oddzieleniu części jądra towarzyszy silny lumbago, zwiększony ból podczas wysiłku, upośledzona ruchomość nóg.

Niezależnie od rodzaju przepukliny L5 - S1, jej powstanie niemal natychmiast prowadzi do obniżenia jakości życia człowieka i wywołuje silny ból pleców i nóg.

Diagnostyka

Aby zdiagnozować przepuklinę międzykręgową L5 - S1, wymagane jest przede wszystkim badanie w pełnym wymiarze godzin przez neurologa lub kręgowca. Podczas pierwszej konsultacji lekarz zbiera wywiad, ustala warunki pracy, charakter objawów i bada pacjenta. Sugeruje to obecność przepukliny i zaleca dodatkowe badania:

  • MRI;
  • RTG kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego;
  • CT;
  • mielografia.

Najbardziej pouczającą metodą diagnozowania choroby jest MRI. Badanie pozwala dokładnie określić obecność wypukłości lub przepukliny dowolnego segmentu ruchu kręgosłupa, a nawet wykryć szczególnie trudne do zdiagnozowania przepukliny otworowe. Dzięki rezonansowi magnetycznemu lekarz otrzymuje dokładne dane dotyczące lokalizacji wypukłości, jego wielkości, skłonności do sekwestracji, co pozwala na przepisanie najskuteczniejszego leczenia w każdym konkretnym przypadku..

Konserwatywne metody leczenia przepuklin rdzeniowych L5 - S1

Leczenie bez operacji przepukliny krążka międzykręgowego L5 - S1 we wczesnych stadiach rozwoju często kończy się sukcesem i prowadzi do normalizacji stanu pacjenta. Ale czas trwania remisji zależy bezpośrednio od tego, jak prawidłowy jest styl życia danej osoby i jakiego rodzaju stresu doświadczają codziennie. Aby jednak osiągnąć pozytywną dynamikę, terapia musi być odpowiednio dobrana i kompleksowa..

Terapia lekowa

Konieczne jest zlikwidowanie bólu, skurczów mięśni oraz poprawa przewodzenia impulsów nerwowych. W tym celu przepisuje się NLPZ, środki zwiotczające mięśnie i witaminy z grupy B. Chondroprotektory mogą być stosowane w celu przyspieszenia odbudowy tkanki chrzęstnej, ale skuteczność leków z tej grupy farmakologicznej nie została w 100% potwierdzona..

Blokady

Wstrzyknięcia środków znieczulających (lidokaina, nowokaina), czasami w połączeniu z kortykosteroidami, w określone punkty w obszarze dotkniętego segmentem ruchu kręgosłupa. Służą do szybkiego łagodzenia ostrego bólu, ale mogą być wykonywane tylko przez wykwalifikowany personel medyczny w całkowicie sterylnym środowisku..

Terapia manualna

Przebieg sesji wykonywanych w określonym odstępie czasu pozwala zniwelować skurcze przeciążonych mięśni, a wręcz przeciwnie, uelastycznić nadmiernie rozluźnione. Przywrócenie prawidłowej anatomii segmentu ruchu kręgosłupa może nawet doprowadzić do zmniejszenia wielkości przepukliny..

Zestaw indywidualnie dobranych ćwiczeń pozwala wzmocnić gorset mięśniowy i zmniejszyć obciążenie dotkniętego obszaru kręgosłupa.

Fizjoterapia

Ma na celu zmniejszenie intensywności bólu, normalizację napięcia mięśniowego oraz poprawę przewodnictwa nerwowego. W tym celu zalecany jest przebieg elektroforezy, magnetoterapii, terapii prądami diadynamicznymi..

W niektórych przypadkach pacjentom zaleca się terapię trakcyjną, czyli trakcję kręgosłupa. Z jego pomocą przemieszczone kręgi opadają na swoje miejsce, a odległość między nimi nieznacznie wzrasta, co eliminuje nadmierny nacisk na dotknięte krążki międzykręgowe.

Aby zwiększyć skuteczność leczenia zachowawczego, pacjenci mogą skorzystać z dodatkowych metod:

  • refleksologia;
  • kinezyterapia;
  • osteopatia;
  • hirudoterapia.

Operacja przepukliny kręgosłupa L5 - S1

Operacja przepukliny kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego to środek skrajny, który stosuje się w ściśle określonych sytuacjach:

  • przy braku pozytywnych zmian w stanie pacjenta po 1–3 miesiącach leczenia zachowawczego;
  • ciężki zespół ogona końskiego;
  • wystąpienie paraliżu;
  • zamknięte przepukliny.

Wszystkie operacje przepuklinowe są minimalnie inwazyjne i zapewniają wysoki poziom bezpieczeństwa. Nowoczesna neurochirurgia oferuje sposoby rozwiązania problemu, takie jak:

  • nukleoplastyka;
  • chirurgia endoskopowa;
  • mikrodiscektomia.

Specyficzną taktykę operacji przepukliny dysku L5 - S1 dobiera się na podstawie jej wielkości, rodzaju i ogólnego stanu zdrowia pacjenta. Jeżeli na etapie przygotowania przedoperacyjnego zakłada się, że znaczna część krążka międzykręgowego zostanie usunięta, neurochirurg powiadomi pacjenta o konieczności założenia specjalnego implantu w celu zamknięcia powstałej ubytku. Obecnie do tych celów używa się specjalnej siatki Barricaid. Służy do wypełnienia brakującej części pierścienia włóknistego i zapobieżenia wypłynięciu jądra miażdżystego przez istniejący ubytek..

Czasami przepuklina dysku L5 - S1 osiąga takie rozmiary, że wymagane jest całkowite usunięcie dysku. W takich sytuacjach neurochirurdzy mogą zdecydować się na fuzję, czyli zespolenie kręgów L5 i S1 ze sobą, ale będzie to prowadzić do ograniczenia ruchomości kręgosłupa, co nie zawsze jest akceptowalne dla pacjentów.

Inną opcją rozwiązania problemu jest założenie endoprotezy M6. Jest to kopia naturalnego krążka międzykręgowego, ponieważ posiada sztuczny pierścień włóknisty i jądro miażdżyste. Instalacja endoprotezy wymaga od neurochirurga dogłębnej znajomości technologii, ale jeśli lekarz przeszedł odpowiednie szkolenie, to instalacja M6 nie sprawia mu żadnych trudności.

Operacja nakłucia

Metody chirurgii nakłucia (nukleoplastyka) pojawiły się ostatnio w arsenale neurochirurgów, ale udało im się już całkowicie zmienić ideę operacji przepuklin międzykręgowych. Są praktycznie pozbawione ryzyka śródoperacyjnego, pozwalają wyjść z kliniki całkowicie bez bólu w dniu zabiegu i uniknąć blizn.

Istotą nukleoplastyki jest wprowadzenie cienkiej kaniuli pod kontrolą wzmacniacza obrazu do jądra miażdżystego krążka poprzez tkanki miękkie nad dotkniętym segmentem ruchu kręgosłupa. Gdy tylko dotrze do środka jądra, zanurzona jest w nim elektroda, która tworzy:

  • energia lasera (nukleoplastyka laserowa);
  • zimna plazma (zimna plazma);
  • fale radiowe (fale radiowe).

W pierwszym przypadku odparowanie części jądra miażdżystego odbywa się za pomocą energii cieplnej lasera, ale wiąże się to z ryzykiem przegrzania otaczających tkanek, do których mogą należeć naczynia krwionośne i nerwy. Dlatego w ostatnich latach preferowano inne metody nukleoplastyki, zwłaszcza zimną plazmę i hydroplastykę..

Istotą nukleoplastyki zimnej plazmy jest użycie zimnej plazmy, która niszczy tkanki jądra, nie prowadząc do silnego nagrzewania. W rezultacie w krążku międzykręgowym powstaje podciśnienie, które prowadzi do cofnięcia powstałego wypukłości z powrotem.

Hydroplastics opiera się na niszczeniu zawartości rdzenia pod wpływem ciśnienia roztworu soli. Odbywa się to przy użyciu specjalnie zaprojektowanego do tego zabiegu aparatu SpineGet. Końcówka włożona do korpusu posiada 2 odgałęzienia: do pompowania płynu dostarczanego pod ciśnieniem oraz do odsysania odpadów. Ponieważ zniszczenie jądra i usunięcie utworzonych cząstek wraz z solą fizjologiczną następuje jednocześnie, neurochirurg może bardzo dokładnie kontrolować, jaka część jądra miażdżystego powinna zostać usunięta.

Ale metody nakłucia można stosować tylko w przypadku przepuklin L5 - S1, których rozmiar nie przekracza 7 mm.

Endoskopowa operacja przepukliny

Operacje endoskopowe wskazane są w przypadku przepuklin o dużych rozmiarach lub ich lokalizacji w wąskich obszarach kanału kręgowego. Istotą metody jest stworzenie dostępu z golarką w jej rzucie i wprowadzenie endoskopu. Jest to rurka, przez którą wprowadza się specjalne instrumenty na pole operacyjne i wycina zmienione tkanki. Neurochirurg kontroluje każdy swój krok przez kamerę wprowadzoną w podobny sposób do obszaru oddziaływania.

Endoskopowa operacja przepuklin międzykręgowych charakteryzuje się małą częstością powikłań śródoperacyjnych i krótkim okresem rekonwalescencji. Ale można to również wykonać nie we wszystkich przypadkach..

Mikrodiscektomia

Jedną z klasycznych technik usuwania przepuklin jest mikrodiscektomia. Polega na usunięciu wypukłości lub całego krążka w sposób otwarty przez nacięcie do 3 cm Metoda wskazana jest przy ciężkich powikłaniach neurologicznych, niemożności zastosowania innych technik, operacja ta jest wskazana również w przypadku przepuklin zamkniętych L5 - S1.

Reab or tation

Po wykonaniu jakiejkolwiek operacji rozpoczyna się okres odwyku lub terapii. Ale po nukleoplastyce lub hydroplastyce praktycznie nie ma ograniczeń i bólu. Po zabiegu endoskopowym należy pozostać w szpitalu przez około 5 dni, po mikrodiscektomii - 7–10 dni i dzień pozostawać w łóżku bez wstawania. Oczywiście po bardziej traumatycznych interwencjach chirurgicznych występuje ból pooperacyjny i wymagany jest długi okres do pełnego wyzdrowienia..

Zatem w zależności od rodzaju wykonywanej operacji pacjentom można przypisać różne okresy:

  • farmakoterapia;
  • Terapia ruchowa;
  • noszenie gorsetu;
  • kinezyterapia;
  • masoterapia;
  • fizjoterapia.

Nawet po pomyślnym zakończeniu operacji z przepukliną międzykręgową i rehabilitacją lub okresem terapii konieczne jest przestrzeganie schematu oszczędzania i unikanie silnego wysiłku fizycznego, ale brak aktywności fizycznej jest również niebezpieczny. Dlatego warto codziennie wykonywać fizjoterapię, robić przerwy na rozgrzewkę przy siedzącym trybie pracy i regularnie pływać.