Główny

Zapalenie torebki stawowej

Zajęty przepuklina dysku kręgosłupa

Przepuklina porośnięta jest poważnym powikłaniem osteochondrozy, która jest ostatnim etapem rozwoju przepukliny międzykręgowej dowolnej części kręgosłupa. Termin ten oznacza oddzielenie części jądra miażdżystego krążka międzykręgowego do kanału kręgowego, który jest ściśle przylegający do struktury anatomicznej najbardziej wrażliwej na wszelkie wpływy - rdzenia kręgowego. Istnieją również liczne korzenie nerwowe, których ucisk jest obarczony niedowładem lub paraliżem.

Przepukliny zatorowe rozpoznaje się u 10% pacjentów z wcześniej rozpoznanym wypukłością lub przepukliną międzykręgową.

Co to jest zamknięta przepuklina

Zwykle starzenie się krążków międzykręgowych następuje równomiernie i stopniowo. Ale pod wpływem czynników obciążających, do których należy siedzący tryb życia, otyłość, ciężka praca fizyczna, ich obciążenie rozkłada się nierównomiernie. Rezultatem jest rozwój osteochondrozy, ogniskowych zmian dystroficzno-zwyrodnieniowych dysków, aw efekcie pierwszego wypukłości, a następnie przepukliny.

Patogeneza przepukliny dysku

Może mieć różne lokalizacje. Dlatego wyróżnia się przepukliny międzykręgowe środkowe, przednie, ratunkowe. Jeśli negatywny wpływ czynników zewnętrznych nie zostanie wyeliminowany, oddziela się część jądra miażdżystego - sekwestrację. Dostaje możliwość swobodnego poruszania się po kanale kręgowym, co znacznie komplikuje rozpoznanie choroby i leczenie, a także stanowi poważne zagrożenie dla rdzenia kręgowego..

Rodzaje przepuklin według lokalizacji

W tym przypadku po oddzieleniu sekwestracji automatycznie rozpoczyna się proces martwicy krążka międzykręgowego, gdyż zaburzony zostaje jedyny mechanizm jego odżywiania - rozproszony. Sama sekwestracja również zaczyna się zmieniać. Jest odwodniony, jego końce są zaostrzone i nabierają cech urazowych krawędzi tnących.

Ponieważ oddzielona cząsteczka chrząstki może zarówno podnosić się, jak i opadać, może łatwo uciskać worek oponowy, wywołać proces zapalny, obrzęk, a co najważniejsze zwężenie rdzenia kręgowego, uraz i ucisk korzeni nerwowych. Stwarza to ryzyko:

  • naruszenie ukrwienia struktur nerwowych;
  • ucisk i niedokrwienie nerwów;
  • rozwój trwałego paraliżu;
  • pojawienie się silnego bólu.
Sekwestrowana przepuklina dysku

Nawet miejscowy proces zapalny może powodować dysfunkcję rdzenia kręgowego. Przecież nieuchronnie towarzyszy mu obrzęk, który prowadzi do zwiększonego ciśnienia w kanale centralnym, reaktywnego niedokrwienia, zapalenia nadtwardówki, upośledzenia przewodnictwa wzdłuż włókien nerwowych, niedowładów czy porażeń.

Sekwestrowa przepuklina może być wynikiem przepukliny międzykręgowej w dowolnej części kręgosłupa. Ponieważ najczęściej tworzą się w odcinku lędźwiowym i szyjnym kręgosłupa, przepuklina sekwestrowa również najczęściej pochodzi z przepukliny dysku L4 - L5, L5 - S1, C5 - C6.

Objawy

Główną oznaką przejścia przepukliny do ostatniego etapu jej rozwoju jest szybki wzrost objawów neurologicznych. Co więcej, jego charakter zależy bezpośrednio od tego, w której części kręgosłupa pierwotnie miał miejsce proces degeneracyjno-dystroficzny.

W przypadku odosobnionej przepukliny kręgosłupa szyjnego występuje ostry i silny ból szyi, głowy, promieniujący do obręczy barkowej i ramion, skoki ciśnienia krwi, osłabienie palców i drętwienie skóry. Obraz kliniczny często przypomina udar kręgosłupa, to znaczy występuje również naruszenie wrażliwości i ruchomości rąk. Jeśli jednak sekwestrowana przepuklina wywołała uszkodzenie rdzenia kręgowego, zaobserwuje się, co następuje:

Osteocondritis kręgosłupa

  • szybko narastający spadek podatności na ból i bodźce temperaturowe w jednej połowie ciała lub w obu;
  • poważne osłabienie nóg lub połowy ciała;
  • całkowity brak wrażliwości poniżej punktu lokalizacji ukrytej przepukliny, paraliżu i zaburzeń układu moczowego.

W okolicy klatki piersiowej przepukliny sekwestrowe występują rzadko, ze względu na obecność gorsetu żebrowego składającego się z dwunastu par żeber i aparatu mięśniowo-więzadłowego klatki piersiowej.

Zajęte przepukliny krążków międzykręgowych L4 - L5, L5 - S1

Najczęściej izolowana przepuklina powstaje w odcinku lędźwiowym kręgosłupa i na poziomie L4 - L5, L5 - S1. Ponieważ rdzeń kręgowy kończy się na poziomie 2 kręgu kręgosłupa lędźwiowego, początkowo nie ma zagrożenia jego uszkodzeniem. Ale jednocześnie istnieje inne niebezpieczeństwo - uszkodzenie struktur ogona końskiego. Jest to splot nerwów, który wizualnie przypomina zebrane w jednym miejscu włosy. Każdy z nich odpowiada za unerwienie określonego obszaru, w efekcie sekwestrowana przepuklina dysku L4 - L5 i L5 - S1 może spowodować:

Przepuklina dysku L4-L5, L5-S1

  • gwałtowne bóle strzeleckie, wąsy lub struny podczas kichania, kaszlu, płaczu lub wysiłku;
  • rozprzestrzenianie się bólu na pośladki, krocze, przednią, tylną i boczną powierzchnię ud, nóg, kolan i stóp;
  • drętwienie, zmniejszenie lub całkowita utrata wrażliwości stref, za unerwienie, za które odpowiedzialny jest dotknięty nerw;
  • zmniejszenie nasilenia odruchów ścięgnistych;
  • zmniejszenie siły mięśni kończyn dolnych;
  • naruszenie kontroli opróżniania pęcherza i odbytnicy;
  • seksualny tyłek lub eu mężczyzn.

Im wyższa sekwestracja, tym bardziej jest niebezpieczna.

Pojawienie się objawów zespołu ogona (osłabienie nóg, upośledzenie oddawania moczu, wypróżnianie, drętwienie krocza) jest powodem natychmiastowego wezwania zespołu pogotowia ratunkowego i hospitalizacji pacjenta w szpitalu neurochirurgicznym w celu wykonania pilnej operacji.

Diagnostyka

MRI jest uważane za najlepszą metodę wykrywania problemu. Aby jednak uzyskać obiektywne dane, aby ocenić sekwestrowaną przepuklinę pod względem wielkości i stopnia wpływu na otaczające struktury, konieczne jest wykonanie badania na tomografie o natężeniu pola magnetycznego 1,5 T. lub wyżej.

Tomografię komputerową można wykorzystać jako dodatkową metodę badawczą. Zdjęcia rentgenowskie będą bezużyteczne, ponieważ mogą pokazać jedynie strukturę struktur kostnych..

Leczenie przepukliny sekwencyjnej

Obecność sekwestracji w kanale kręgowym jest „bombą zegarową”. Ruchoma masa o ostrych krawędziach jest stałym zagrożeniem i może prowadzić do trwałego kalectwa. Ponieważ nie zachodzą w nim procesy metaboliczne, sekwestracja rozpuszcza się bardzo powoli, dlatego rzadko przeprowadza się zachowawcze leczenie przepukliny sekwestrowanej ze względu na jej nieskuteczność i niebezpieczeństwo związane z rozwojem powikłań.

Struktura krążka międzykręgowego

Każda próba „naprawienia” sekwestracji jest niebezpieczna i nie może zakończyć się sukcesem. Zastąpienie interwencji chirurgicznej metodami zachowawczymi bardzo rzadko daje owoce, ale bardziej uspokaja czujność pacjenta. Utrzymywanie się zagrożenia uszkodzenia rdzenia kręgowego i nerwów ogonowych kończyn na tle kontynuowania wykonywania ruchów o dużej amplitudzie prowadzi do rozwoju powikłań, które stają się przyczyną pilnej operacji i zwiększonego ryzyka niepełnosprawności.

Tak więc w przypadku przepukliny izolowanej operacja staje się jedynym sposobem na zachowanie zdolności motorycznej pacjenta i wyeliminowanie ciągłego zagrożenia. W ramach przygotowań do tego zaleca się zastrzyki z NLPZ, środki zwiotczające mięśnie i noszenie półsztywnego gorsetu. Czasami wykonuje się blokady w celu złagodzenia bardzo silnego bólu, ale są w stanie nasmarować objawy, w wyniku czego pacjent nie będzie od razu w stanie zauważyć oznak początku powikłań.

Rozwój rwy kulszowej z przepukliną dysku

Jeśli w tym okresie mimo to rozpocznie się rozwój powikłań, wymagana jest pilna interwencja chirurgiczna. Mówią o tym:

  • silny ból, którego nie można wyeliminować za pomocą leków;
  • wzrost strefy drętwienia i wzrost parestezji;
  • zwiększone osłabienie rąk, nóg;
  • pojawienie się oznak miejscowego procesu zapalnego.

W przypadku niepowikłanej przepukliny sekwencyjnej operację przeprowadza się w znieczuleniu ogólnym za pomocą następujących rodzajów operacji:

  • usunięcie sekwestracji;
  • usunięcie zmodyfikowanej płyty;
  • założenie zamiast niej protezy lub implantu, aby w pełni zachować funkcje kręgosłupa (jeśli nie jest to możliwe, wykonuje się fuzję kręgosłupa).

Usuwanie sekwestera i dysku

Do usunięcia oddzielonej części jądra miażdżystego można zastosować mikrodiscektomię, otwartą discektomię i laminektomię. Rodzaj interwencji chirurgicznej dobiera się na podstawie pozycji sekwestracji w kanale kręgowym. Jeśli wyniki MRI wykazują względną dostępność, wykonuje się minimalnie traumatyczną operację - mikrodiscektomię.

Polega na wykonaniu nacięcia do 2 cm w rzucie miejsca zlokalizowanej przepukliny. Neurochirurg kolejno odsłania kręgi i stawy międzykręgowe. Następnie naciska żółte więzadło i uciśnięty nerw i usuwa sekwestrację.

Jeśli znajduje się w trudno dostępnym miejscu, lekarze muszą uciekać się do bardziej traumatycznych procedur. Discektomia jest podobna do mikrodiscektomii, ale wiąże się z utworzeniem dużego dostępu. Poszerza to pole operacyjne i znacznie zwiększa możliwości chirurga, ale rehabilitacja lub terapia będzie dłuższa, a okres rekonwalescencji wyniesie do 3 tygodni. Jeśli łuki kręgów silnie przeszkadzają w dotarciu do sekwestracji, można je usunąć, czyli laminektomię.

Protetyka i fuzja

Usunięcie krążka międzykręgowego prowadzi do powstania wolnej przestrzeni między trzonami kręgów. Aby zamknąć tę wadę, można zastosować technikę stabilizacji transpedikularnej, tj. Instalację dopasowanej klatki w uformowanej jamie i mocowanie strukturami tytanowymi do trzonów kręgowych.

Najtańszym sposobem na zachowanie integralności kręgosłupa jest fuzja, czyli zespolenie kręgów razem. Jednak zastosowanie tej techniki ogranicza ruchomość operowanego segmentu ruchu kręgosłupa, pacjent nie traci możliwości zginania się ani obracania z normalną amplitudą, ale nie może stać na moście.

Proteza dysku M6L

Aby zachować naturalną biomechanikę kręgosłupa, stosuje się protezy dyskowe. Obecnie najlepsze endoprotezy to M6. Są całkowicie biokompatybilne i pozwalają wykonywać te same ruchy, co normalny krążek międzykręgowy. Są zaprojektowane na jego obraz i podobieństwo, ale wymagają od chirurga dokładnej znajomości techniki montażu. Jednocześnie podczas ich montażu praktycznie nie ma ryzyka wystąpienia niepożądanych następstw, a ich wysoka wytrzymałość i odporność na ścieranie sprawia, że ​​nie ma konieczności wykonywania w przyszłości drugiej operacji wymiany protezy..

Powrót do zdrowia i rehabilitacja

Po usunięciu sekwestrowanej przepukliny rozpoczyna się okres rekonwalescencji. Co zrobić w tym czasie, lekarz szczegółowo opowie każdemu pacjentowi. Po operacji pacjent jest zmuszony do pozostania w szpitalu przez 5–7 dni. Chociaż czasami wymagana jest dłuższa kontrola lekarska. Pacjenci zwykle mogą wstać i chodzić 3 godziny po operacji, ale mogą siedzieć następnego dnia.

Często, aby przyspieszyć procesy odzyskiwania, zaleca się:

  • fizjoterapia (magnetoterapia, elektroforeza, fonoforeza);
  • terapia lekowa w celu zmniejszenia bólu i ryzyka zakażenia rany;
  • Terapia ruchowa.
Terapia magnetyczna w przypadku przepukliny dysku

Jednym z najważniejszych elementów rehabilitacji lub terapii są indywidualnie dopasowane ćwiczenia na przepuklinę zamkniętą. Mają na celu wzmocnienie gorsetu mięśniowego, co zmniejszy i równomiernie rozłoży obciążenie na wszystkie krążki międzykręgowe. Podczas codziennych ćwiczeń zmniejsza się prawdopodobieństwo wystąpienia przepuklin w innych segmentach ruchu kręgosłupa, a organizm szybciej się regeneruje.

Często wymagane jest noszenie bandaży, aby zmniejszyć obciążenie operowanego obszaru kręgosłupa. Uniknięcie poważnego wysiłku fizycznego, nagłych ruchów i długotrwałego siedzenia zajmie również kilka miesięcy. Aby ocenić jakość okresu rekonwalescencji, pacjenci powinni okresowo poddawać się badaniom kontrolnym u neurochirurga.

Zatem sekwestrowana przepuklina jest dość niebezpieczna i może powodować nieodwracalną niepełnosprawność. Jednak jego terminowe usunięcie wraz z wykonaniem rekonstrukcyjnej chirurgii plastycznej pozwala na całkowite wyeliminowanie bólu, zaburzeń neurologicznych i przywrócenie funkcji motorycznej w całości.

Przepuklina dysku zatrzymanego (L4-L5, L5-S1) - co jest niebezpieczne i jak to wygląda w MRI

Sekwestrowaną przepuklinę kręgosłupa wykrywa się w badaniu MRI i CT, ale ekspozycja na promieniowanie tą drugą metodą nie pozwala na stosowanie metod radiologicznych do badań przesiewowych pacjentów neurologicznych. Sekwestracja to tworzenie oddzielnego fragmentu utworzonego przez oddzielenie niewielkiej części od części chrzęstnej. Patogeneza choroby charakteryzuje się wypadnięciem jądra miażdżystego przez małe pęknięcie. Przy długotrwałym obciążeniu kręgosłupa krążek międzykręgowy przesuwa się do tyłu w kierunku rdzenia kręgowego, centralnie lub bocznie. Tworzenie się odłamków w płaszczyźnie bocznej i przedniej nie jest tak niebezpieczne jak kierunek tylny. Na nasilenie objawów klinicznych wpływa nie tylko kierunek wypadania, ale także jego wielkość. Jeśli rezonans magnetyczny kręgosłupa jest wykonywany na czas, sekwestrowana przepuklina jest wykrywana na wczesnym etapie. Zabieg usuwa poszczególne fragmenty krążka międzykręgowego. Zabieg pozwala zapobiec przesunięciu sekwestracji do kanału kręgowego w kierunku wyjścia nerwów rdzeniowych przez otwór otworowy. Okolica uszkodzenia nie powinna być poddawana obciążeniom fizycznym, aby zapobiec różnego rodzaju przemieszczeniom chrząstki międzykręgowej na poziomie L4-L5, L5-S1. Na innych poziomach obrażenia są mniej powszechne:

Obraz MRI przedstawia przepuklinę sekwestrowaną we wczesnym stadium, ale z uciskiem korzenia kręgosłupa w rejonie L4-L5. Wokół obszaru patologicznego obserwuje się obrzęk tkanek miękkich, zapalenie opony twardej. Jeśli obrzęk będzie się utrzymywał, nastąpi naruszenie dopływu krwi do dotkniętego odcinka kręgosłupa. Niebezpieczeństwo polega na ucisku otaczających tkanek miękkich, w tym włókien nerwowych, zwojów.

Sekwestrowana przepuklina dysku

  • Wszystko
  • I
  • b
  • W
  • re
  • re
  • I
  • DO
  • L
  • M
  • H.
  • O
  • P.
  • R
  • Z
  • T
  • fa
  • X
  • do
  • mi

Sekwestrowana przepuklina dysku

Wideo

Sekwestrowana przepuklina dysku. Pytanie odpowiedź.

Sekwestrowana przepuklina dysku

Tytuł

  • Objawy
  • Diagnostyka
  • Metody leczenia

Dyski przepuklinowe klasyfikuje się na podstawie stopnia zerwania i umiejscowienia w stosunku do więzadła podłużnego tylnego. Tylne więzadło podłużne biegnie pionowo wzdłuż kręgosłupa i biegnie wzdłuż tylnej części każdego dysku. Więzadło podłużne tylne oddziela tylną część krążka od przestrzeni nadtwardówkowej, która otacza niektóre korzenie nerwów rdzeniowych. Przerwanie integralności pierścienia włóknistego dzieli się na wysunięcie, wyciśnięcie i sekwestrację.

Podczas wysuwania dochodzi do wybrzuszenia pierścienia włóknistego, ale bez uszkodzenia i uderzenia w więzadło podłużne oraz z zachowaniem jądra miażdżystego w obrębie pierścienia włóknistego. W zależności od wpływu na nerwy występ może być bezbolesny lub bolesny. Wyciskanie krążka (przepuklina krążka) to całkowite pęknięcie pierścienia włóknistego, co umożliwia przeciekanie jądra miażdżystego do przestrzeni nadtwardówkowej. Objawy podczas wyciskania krążka zależą również od wpływu na struktury nerwowe.

Sekwestracja krążka oznacza, że ​​jądro miażdżyste wypadło całkowicie z krążka i oddzieliło się od krążka w wyniku kontaktu z więzadłem podłużnym. Materiał jądra miażdżystego może dostać się do przestrzeni nadtwardówkowej i jest uważany za wolny fragment. Sekwestracji dysku często towarzyszy silny ból pleców i nóg. W ciężkich przypadkach może rozwinąć się zespół ogona końskiego, objawiający się upośledzeniem czynności pęcherza i jelit oraz upośledzeniem wrażliwości kończyn dolnych. Zespół ogona końskiego jest wskazaniem do pilnego leczenia operacyjnego, gdyż bez operacji może dojść do nieodwracalnego uszkodzenia struktur nerwowych. W większości przypadków sekwestracja przepukliny dysku następuje na tle wyraźnych zmian zwyrodnieniowych w krążkach międzykręgowych. Ale sekwestracja przepukliny dysku może nastąpić zarówno w wyniku systematycznego intensywnego wysiłku, jak i nadmiernych jednorazowych obciążeń. Chociaż większość pacjentów z przepukliną dysku nie wymaga leczenia chirurgicznego, sekwestracja przepukliny dysku znacznie zwiększa prawdopodobieństwo operacji, szczególnie w przypadkach, gdy występują ciężkie objawy neurologiczne.

Objawy

Przepuklina dysku nie zawsze powoduje ból lub objawy neurologiczne i często przebiega bezobjawowo. Dlatego samo wykrycie przepukliny dysku, na przykład w badaniu MRI, nie jest dowodem na istniejące objawy. Objawy związane z przepukliną dysku (w tym z sekwestracją) będą zależeć od wieku pacjenta, umiejscowienia przepukliny dysku i miejsca sekwestracji. Z reguły przy sekwestracji przepukliny dysku w odcinku lędźwiowym kręgosłupa ból będzie występował w dolnej części pleców z promieniowaniem do nóg, a także drętwienie, mrowienie i / lub osłabienie kończyn dolnych. Na początku możliwa jest tylko obecność miejscowego bólu pleców. Później ból zaczyna promieniować na pośladek, udo i stopę. Ból nóg może być ostry, przeszywający i pojawić się nagle. U pacjentów z przepukliną krążka międzykręgowego kręgosłupa lędźwiowego zespół bólowy może nasilać się podczas siedzenia, pojawia się ból przy pochyleniu tułowia, a skolioza przeciwbólowa jest możliwa z powodu skurczu mięśni po jednej stronie. Najczęstsze dolegliwości pacjentów z sekwestrową przepukliną dysku to niemożność prowadzenia samochodu przez długi czas lub niemożność zakładania skarpet rano. Objawy zespołu ogona końskiego to poważne objawy wymagające pilnej operacji..

Diagnostyka

Lekarz na podstawie wywiadu lekarskiego, skarg pacjentów, a także badania neurologicznego (badanie głębokich odruchów ścięgnistych, badanie mięśni, badanie wrażliwości) może postawić wstępną diagnozę. Badanie neurologiczne wykrywa zaburzenia czucia, osłabienie mięśni oraz osłabienie lub brak głębokich odruchów ścięgnistych. Jeśli niezbędne dane są dostępne, lekarz może przepisać instrumentalne metody badawcze..

Rentgen pozwala wykryć zmiany strukturalne w strukturach kostnych kręgosłupa, ale ta metoda badawcza nie jest zbyt pouczająca w diagnozowaniu przepukliny dysku.

Najbardziej pouczające z punktu widzenia diagnostyki przepukliny dysku (w tym z sekwestracją) jest badanie MRI, które pozwala nie tylko na wizualizację przepukliny dysku, ale także na wykrycie obecności ucisku struktur nerwowych.

ENMG pozwala określić stopień uszkodzenia włókna nerwowego i w pewnym stopniu przewidzieć skuteczność leczenia.

W niektórych przypadkach do diagnostyki różnicowej może być konieczne wykonanie tomografii komputerowej lub scyntygrafii.

Leczenie

Leczenie sekwestrowanych przepuklin dysków zależy od wyników neuroobrazowania w MRI i objawów. Przepukliny zatorowe występują głównie w odcinku lędźwiowym i szyjnym kręgosłupa. Leczenie zachowawcze w przypadku przepuklin krążka międzykręgowego jest możliwe (fizjoterapia, leki, akupunktura), ale należy pamiętać, że leczenie zachowawcze nie zawsze jest skuteczne.

Leczenie farmakologiczne obejmuje stosowanie leków zwiotczających mięśnie z grupy NLPZ. Możliwe jest również wykonanie wstrzyknięć kortykosteroidów w połączeniu ze środkami znieczulającymi w uszkodzone miejsce. Środki znieczulające natychmiast łagodzą ból, a steroidy zmniejszają stan zapalny związany z drażniącym działaniem substancji jądra miażdżystego na otaczające tkanki. Fizjoterapia znajduje również szerokie zastosowanie w leczeniu przepukliny krążka międzykręgowego z sekwestracją, pozwalając zmniejszyć obrzęk, stan zapalny i tym samym zmniejszyć ból..

Akupunktura pomaga poprawić przewodzenie impulsów wzdłuż włókien nerwowych, łagodzi ból.

Ale często metody zachowawczego leczenia sekwestrowanej przepukliny krążka międzykręgowego nie są skuteczne i konieczne jest leczenie chirurgiczne.

Nowoczesne technologie wykorzystujące techniki endoskopowe pozwalają na minimalnie inwazyjną chirurgiczną dekompresję i przy niskim ryzyku powikłań pooperacyjnych. Najczęstsze zabiegi chirurgiczne to discektomia i mikrodiscektomia. W przypadku niestabilności segmentów motorycznych można również wykonać fuzję kręgosłupa (zespolenie kręgów ze sobą).

Leczenie chirurgiczne w 90% przypadków może znacznie zmniejszyć objawy neurologiczne i przywrócić funkcję. Ale w niektórych przypadkach objawy neurologiczne mogą utrzymywać się przez długi czas po operacji. Z reguły jest to możliwe, jeśli okres kompresji w okresie przedoperacyjnym był długi i prowadził do nieodwracalnych zmian w budowie włókien nerwowych. Dlatego leczenie chirurgiczne przepuklin sekwestrowanych powinno być przeprowadzone na czas, zwłaszcza w przypadku utrzymujących się ciężkich objawów neurologicznych. W przypadku wystąpienia objawów ogona końskiego operację należy przeprowadzić w ciągu 24 godzin od wystąpienia objawów ogona końskiego.

Wykorzystanie materiałów jest dozwolone przy wskazaniu aktywnego hiperłącza do stałej strony artykułu.

Objawy i leczenie ukrytej przepukliny kręgosłupa

Sekwestrowa przepuklina kręgosłupa to stan, w którym jądro miażdżyste wypada poza szczelinę międzykręgową. U pacjentów rozpoznaje się wybrzuszenie tak duże, że istnieje poważne ryzyko wystąpienia ciężkich, często nieodwracalnych powikłań. Aby zapobiec uciskowi rdzenia kręgowego i pojawieniu się mielopatii kompresyjnej, neurolodzy natychmiast rozpoczynają terapię..

Co to jest zamknięta przepuklina kręgosłupa

Ważne jest, aby wiedzieć! Lekarze są zszokowani: „Istnieje skuteczny i niedrogi lek na ból stawów”. Przeczytaj więcej.

Sekwestrowana przepuklina kręgosłupa powstaje na tle destrukcyjnych i zwyrodnieniowych zmian charakterystycznych dla osteochondrozy. Krążek międzykręgowy traci zdolność zatrzymywania wody, staje się mniej trwały i nieelastyczny. Zmniejsza się odległość między sąsiednimi trzonami kręgów, co prowadzi do nadmiernego ucisku dysku i dalszego jego uszkodzenia.

Patologii towarzyszy stopniowy mikrouraz pierścienia włóknistego i przemieszczenie krążka międzykręgowego. Procesy te często przebiegają bezobjawowo, dlatego osoba nie szuka pomocy medycznej. Po kilku latach zostaje naruszona integralność pierścienia włóknistego, a jądro miażdżyste wypukłe w kierunku kanału kręgowego. Wpływa do przestrzeni międzykręgowej z utworzeniem sekwestrów - twardej martwej tkanki.

Przyczyny choroby

Głównym powodem powstania przepukliny sekwestrowej jest osteochondroza, zwykle o 2 lub 3 stopniach nasilenia. Wrodzone i nabyte anomalie kręgosłupa predysponują do jego rozwoju. Są to kręgi w kształcie klina lub ich połączenie, zespół krótkiej szyi, lumbarizacja. Czynniki wywołujące patologię zwyrodnieniowo-dystroficzną to również:

  • dysfunkcja nadnerczy, tarczycy lub trzustki (niedoczynność tarczycy, otyłość endokrynologiczna, cukrzyca);
  • wcześniejsze urazy - złamania kręgosłupa, silne stłuczenia, ciągłe mikrourazy krążków, kręgów, aparat mięśniowo-więzadłowy;
  • dysplazja stawu biodrowego, wywołująca nierównomierny rozkład obciążeń kręgosłupa;
  • zaburzenia postawy, w tym kifoza, lordoza, skolioza;
  • częste długotrwałe przebywanie w jednej pozycji ciała, na przykład podczas pracy przy komputerze.

Osteochondropatie są częściej rozpoznawane u osób starszych i starszych. Tłumaczy się to spowolnieniem procesów regeneracji tkanki chrzęstnej i kostnej, zmianami poziomu hormonów, spadkiem produkcji elastyny ​​i kolagenu w organizmie..

Jakie jest niebezpieczeństwo (możliwe komplikacje)

Utworzona sekwestrowana przepuklina uciska korzenie kręgosłupa, co powoduje utratę ich funkcji. W miejscach, które są przez nie unerwione, obserwuje się osłabienie mięśni i zmniejszoną wrażliwość. W przypadku braku interwencji medycznej wkrótce rozwija się niedowład, zanik mięśni, zanikają odruchy ścięgniste, zaburza trofizm.

Istnieje duże prawdopodobieństwo powstania dyskogennej mielopatii (przewlekłego uszkodzenia rdzenia kręgowego) na tle zwężenia kanału kręgowego. W obszarze powstawania przepukliny rozwija się niedowład, znika wrażliwość. Pacjent ma wrażliwe specyficzne naruszenie chodu i koordynacji ruchów. Takie powikłania mogą szybko stać się nieodwracalne, ponieważ wynikającego z tego deficytu neurologicznego nie można przywrócić nawet poprzez wykonanie operacji chirurgicznych..

Sekwestry zlokalizowane w przestrzeni międzykręgowej zawierają białka. Jeśli dostaną się do kanału kręgowego, prawdopodobieństwo wystąpienia aseptycznego zapalenia jest wysokie. Odnotowano przypadki występowania patologii autoimmunologicznych z powodu niewystarczającej odpowiedzi układu odpornościowego na substancje białkowe z sekwestrów.

Gdzie najczęściej występuje

Zamknięta przepuklina najczęściej występuje w odcinku lędźwiowym kręgosłupa. Wynika to z poważnych obciążeń statycznych i dynamicznych, które stale działają na dyski, kręgi, więzadła znajdujące się w dolnej części pleców. Przemieszczenie krążków międzykręgowych (L4-L5, S1) w okolicy lędźwiowo-krzyżowej rozpoznaje się u około 50% pacjentów. To oni doświadczają maksymalnych obciążeń podczas chodzenia, zginania i obracania ciała. Okolice kręgosłupa piersiowego i szyjnego są najmniej podatne na powstawanie przepukliny z wyciekiem jądra miażdżystego.

Rodzaje patologii

Sekwestrację uważa się za ostatni etap przemieszczenia krążka międzykręgowego, dlatego przepuklinowe wypukłości tej formy są klasyfikowane tylko w zależności od lokalizacji.

Szyjny

Sekwestrowa przepuklina tworzy się pomiędzy szóstym a siódmym kręgiem szyjnym. Przyczyną jego powstawania jest zwykle osteochondroza lub uraz, na przykład silny ukierunkowany cios. Taka lokalizacja przemieszczenia dysku jest najbardziej niebezpieczna ze względu na bliskość mózgu. Znalezienie sekwestrów w pobliżu kanału kręgowego może wywołać nie tylko jego ucisk, ale także tętnicę kręgową. W rezultacie zaburzony jest dopływ krwi do części mózgu z tlenem i substancjami odżywczymi. A stan niedotlenienia jest obarczony zakłóceniem funkcjonowania wszystkich ważnych układów organizmu..

Lędźwiowy

W przypadku zamkniętego przepukliny, utworzonej w okolicy lędźwiowo-krzyżowej, charakterystyczne są najbardziej wyraźne objawy. Patologia tej lokalizacji zaczyna objawiać się klinicznie na wczesnym etapie rozwoju, co umożliwia szybkie zdiagnozowanie choroby i rozpoczęcie leczenia. Ale liczba komplikacji, które się rozwinęły, ujawnia się częściej na tym oddziale. Obserwuje się zaburzenia narządów miednicy, w tym obniżone libido i zaburzenia układu moczowego. W przypadku braku interwencji medycznej patologia postępuje szybko. W końcowej fazie możliwe jest nietrzymanie moczu i kału.

Dział klatki piersiowej

Kręgi piersiowe i dyski są w niewielkim stopniu zaangażowane w ruch, co wyjaśnia rzadkie tworzenie się przepukliny sekwestrowej w tej sekcji. Ma dodatkową wytrzymałość i sztywność żebra. Jeśli dojdzie do przemieszczenia dysków, pojawia się bardzo specyficzna symptomatologia. Faktem jest, że odcinki kręgów piersiowych są unerwione przez te same korzenie kręgosłupa, co narządy wewnętrzne. Ból wynikający z ucisku zakończeń nerwowych odczuwany jest nie tyle w plecach, co w okolicy serca, nerek i przewodu pokarmowego.

Objawy choroby

Na etapie sekwestracji przepukliny w większości przypadków występują już dość wyraźne bolesne odczucia. Kiedy korzenie kręgosłupa są uszczypnięte, są ostre, promieniując do pobliskich obszarów ciała. Powstaje zespół mięśniowo-toniczny, który staje się przyczyną ograniczania ruchów. Ból jest odczuwalny nie tylko w dzień, ale także w nocy, wywołując pojawienie się nerwic, niestabilność psychoemocjonalną, stan depresyjny.

Odcinek kręgosłupa, w którym utworzyła się zamknięta przepuklinaTypowe kliniczne objawy patologii
SzyjnyBól szyi podczas przechylania lub obracania głowy, zawroty głowy, zaburzenia koordynacji ruchów, nagłe wzrosty ciśnienia krwi, drętwienie palców, pogorszenie ostrości wzroku i słuchu, szum w uszach, podwójne widzenie i / lub pojawienie się kolorowych plamek, kółek
PiersiowyBól w klatce piersiowej, imitacja objawów patologii narządów wewnętrznych (ostre zapalenie trzustki, wrzód żołądka, dławica piersiowa), zaburzenia dyspeptyczne, niedobór enzymów, uczucie „guza w gardle” i braku powietrza, kaszel, często bezproduktywny, pocenie się
Lędźwiowy, lędźwiowo-krzyżowySztywność, celowe ograniczenie ruchu, aby zapobiec wystąpieniu objawów lumbago, nagłe „lumbago”, wymuszona pozycja ciała, przeszywający, intensywny, ostry ból w dolnej części pleców, schorzenia miednicy w końcowej fazie

Metody diagnostyczne

Rozpoznanie ustala się na podstawie skarg pacjentów, serii testów funkcjonalnych oraz wyników badań biochemicznych i instrumentalnych. Pacjentom przypisuje się ogólne kliniczne badania krwi i moczu w celu oceny ich stanu zdrowia i wykrycia zaburzeń metabolicznych..

Za pomocą radiografii nie można bezpośrednio ujawnić samego wypukłości przepuklinowej. Badanie pozwala ustalić destrukcyjne i zwyrodnieniowe zmiany, które powstały w wyniku osteochondrozy. To zmniejszenie odległości między sąsiednimi kręgami, przerośnięte brzegi płytek kostnych, zagęszczenie i ścieńczenie krążków międzykręgowych..

Najbardziej pouczające w diagnostyce przepuklin sekwestrowych są MRI i CT. Powstałe obrazy wyraźnie pokazują występ, jego lokalizację i rozmiar..

Kiedy iść do lekarza

Pojawienie się dyskomfortu w odcinku szyjnym, piersiowym, lędźwiowo-krzyżowym jest sygnałem do wezwania pomocy medycznej. Należy uważać na zmniejszenie wrażliwości kończyn, często występujące uczucie „pełzania”, mrowienia, drętwienia.

Chociaż nasilenie objawów jest nieznaczne, możliwe jest zachowawcze leczenie patologii. Stosuje się masaże, zabiegi fizjoterapeutyczne, preparaty miejscowe i ogólnoustrojowe, terapię ruchową. Jednak przy diagnozowaniu powikłań, które już się rozwinęły (mielopatia dyskogenna, zespół korzeniowy), pacjent jest przygotowany do interwencji chirurgicznej.

Terapie

Nawet „zaniedbane” problemy ze stawami można wyleczyć w domu! Pamiętaj tylko, aby smarować go raz dziennie..

Stosuje się zintegrowane podejście do leczenia przepuklin sekwestrowych o dowolnej lokalizacji. Aby wyeliminować symptomatologię, stosuje się leki z różnych grup klinicznych i farmakologicznych. Aby przywrócić funkcje kręgosłupa, wykonuje się fizjoterapię, masaż, akupunkturę, suchą lub podwodną trakcję. Codzienna terapia ruchowa zapobiega bolesnym nawrotom.

Farmakoterapia

Leki pierwszego wyboru w leczeniu przepuklin sekwestrowych to niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ). Aby złagodzić ostry ból, stosuje się roztwory do wstrzykiwań Ortofen, Movalis, Ksefokam.

Aby wyeliminować bolesne odczucia o umiarkowanym nasileniu, pomocne będzie przyjmowanie tabletek ze składnikami aktywnymi meloksykamu, ketoprofenu, ketorolaku, ibuprofenu, nimesulidu. Z dyskomfortem w plecach na etapie remisji neurolodzy przepisują maści i żele z NLPZ:

  • Voltaren;
  • Nise;
  • Ketorol;
  • Artrosilene;
  • Fastum.

Przy nieskuteczności NLPZ przeprowadza się blokady leków za pomocą lidokainy, nowokainy i glikokortykosteroidów Diprospan, deksametazonu, triamcynolonu. W terapii stosowane są również środki zwiotczające mięśnie, chondroprotektory, narkotyczne i nienarkotyczne leki przeciwbólowe, uspokajające oraz poprawiające krążenie krwi. Schematy leczenia koniecznie obejmują preparaty z witaminami z grupy B. Są one szczególnie konieczne w przypadku przepuklin zamkniętych, które wywołują neurologiczne objawy kliniczne.

Fizjoterapia

Wskazane są środki fizjoterapeutyczne dla pacjentów w celu zwiększenia skuteczności leczenia farmakologicznego i poprawy stanu dotkniętych kręgów. W ostrym okresie zaleca się 5-10 sesji terapii UHF, polegającej na wystawieniu organizmu na działanie pola elektromagnetycznego o wysokiej częstotliwości. Aby wyeliminować silny ból, stosuje się fonoforezę lub elektroforezę z glikokortykosteroidami, lekami przeciwbólowymi, NLPZ, środkami znieczulającymi.

Ponieważ w klinice przemieszczania dysków występują skurcze mięśni szkieletowych, przeprowadza się kilka sesji elektromiostymulacji w celu przywrócenia mięśni niedoczynnych. Terapia błotem, akupunktura, hirudoterapia, aplikacje z ozokerytem i (lub) parafiną sprawdziły się.

Jest to jedna ze skutecznych metod zachowawczego leczenia wypukłości przepuklinowych, w tym zamkniętych. Bezpośrednio po ustąpieniu ostrego bólu i aseptycznego zapalenia pacjent kierowany jest do lekarza prowadzącego. Po przestudiowaniu wyników MRI i radiografii opracowuje indywidualny harmonogram treningów, dobiera ćwiczenia uwzględniające sprawność fizyczną pacjenta.

Regularne ćwiczenia pomagają poprawić ukrwienie okolic uszkodzonych dysków, wzmocnić mięśnie pleców. Nawet przy nieskuteczności leczenia zachowawczego jest bardzo przydatna na etapie przygotowania do zabiegu..

Masaż i terapia manualna

Gorset mięśni grzbietu można również wzmocnić za pomocą masażu - klasycznego, akupunktury, bańki, segmentowego. Po kilku sesjach skurcze i sztywność mięśni ustępują, a intensywność bolesnych doznań maleje. Poprawia się również stan psycho-emocjonalny pacjenta, co pozytywnie wpływa na szybkość powrotu do zdrowia..

Pacjentom można przepisać trakcję kręgosłupa (trakcję). Jest to często ostatni sposób uniknięcia operacji. Podczas podwodnej lub suchej przyczepności odległość między trzonami kręgów wzrasta. Przestają ściskać dyski, szczypać korzenie kręgosłupa i naczynia krwionośne.

Interwencja chirurgiczna

W przypadku stwierdzenia powikłań lub nieskuteczności leczenia zachowawczego wskazane jest leczenie chirurgiczne przez kilka miesięcy. W przypadku przepuklin sekwestrowych operacje są wykonywane w około 80% przypadków. Po pęknięciu pierścienia włóknistego i przecieku jądra w kanale międzykręgowym znajdują się martwe tkanki, które mogą uszkodzić kanał kręgowy przy każdym niewygodnym, ostrym ruchu. Dlatego neurolodzy często natychmiast sugerują interwencję chirurgiczną:

  • laminektomia;
  • otwarta lub endoskopowa discektomia;
  • waporyzacja laserowa;
  • śródskórna terapia elektrotermiczna.

Jeśli podczas operacji wypukłość przepukliny zostanie usunięta wraz z dyskiem, wówczas konieczna jest późniejsza stabilizacja kręgosłupa. Wykonuje się wszczepianie implantów B-Twin, m.in. w celu zapobiegania powstawaniu przepuklin w okolicy sąsiadujących odcinków kręgów.

Środki ludowe

Środki wykonane według receptur medycyny tradycyjnej nie są stosowane w leczeniu przepuklin zamaskowanych ze względu na ich nieskuteczność. Ich użycie jest nie tylko niepraktyczne, ale także niebezpieczne. Ze względu na słabe działanie przeciwbólowe okładów i pocierania pacjent nie spieszy się do lekarza. W efekcie operacja chirurgiczna wykonywana jest na etapie rozwiniętych nieodwracalnych powikłań..

Rehabilitacja po usunięciu sekwestrowanej przepukliny

Aby uniknąć niepożądanych następstw pooperacyjnych, na etapie rehabilitacji pacjentowi pokazuje się noszenie aparatów ortopedycznych, przestrzeganie oszczędnego schematu leczenia. Są to bandaże elastyczne z metalowymi lub plastikowymi wstawkami. Niezawodnie mocują kręgosłup, ograniczają ruchy prowadzące do przemieszczenia dysków i kręgów.

Aby przyspieszyć powrót do zdrowia, zaleca się codzienną terapię ruchową. Na etapie rehabilitacji pokazywane są zabiegi masażu i fizjoterapii - magnetoterapia, laseroterapia, prądy diadynamiczne.

Profilaktyka i rokowanie

W większości przypadków rokowanie dotyczące wyzdrowienia jest korzystne niezależnie od metody leczenia przepukliny sekwencyjnej. Tylko przy przedłużającej się mielopatii całkowite wyleczenie jest niemożliwe z powodu rozwiniętego deficytu neurologicznego.

Zapobieganie patologii polega na przeprowadzaniu regularnych (1-2 razy w roku) badań lekarskich, terminowym leczeniu wykrytych chorób. Konieczne jest unikanie poważnej aktywności fizycznej, rzucenie palenia i picia alkoholu.

Podobne artykuły

Jak zapomnieć o bólu stawów?

  • Bóle stawów ograniczają Twoje ruchy i satysfakcjonujące życie...
  • Martwisz się o dyskomfort, chrupanie i systematyczny ból...
  • Być może wypróbowałeś kilka leków, kremów i maści...
  • Ale sądząc po tym, że czytasz te wersety, niewiele ci pomogły...

Ale ortopeda Valentin Dikul twierdzi, że istnieje naprawdę skuteczny środek na ból stawów! Czytaj więcej >>>

Sekwestrowany przepuklina dysku

Leczenie w naszej klinice:

  • Bezpłatna konsultacja lekarska
  • Szybka eliminacja zespołu bólowego;
  • Nasz cel: całkowity powrót do zdrowia i poprawa upośledzonych funkcji;
  • Widoczna poprawa po 1-2 sesjach; Bezpieczne metody niechirurgiczne.
    Recepcja prowadzona jest przez lekarzy
  • Metody leczenia
  • O klinice
  • Usługi i ceny
  • Opinie

Osteochondroza to przewlekła choroba zwyrodnieniowa, która wcześniej czy później prowadzi pacjenta do niepełnosprawności. Stopniowe niszczenie dysków chrzęstnych najpierw daje efekt ich wypukłości (zmiany kształtu anatomicznego z utratą wysokości i porywaniem obszaru, dzięki czemu włóknisty pierścień wystaje poza trzon kręgu), a następnie prowadzi do pęknięcia i powstania przepukliny.

Sekwestrowana przepuklina dysku jest ostatnim etapem tego długotrwałego procesu patologicznego. Sekwestracja wyraża się w fakcie, że galaretowate ciało jądra miażdżystego nie tylko wchodzi do pęknięcia pierścienia włóknistego, ale także go opuszcza, wnikając do jamy kanału kręgowego. Prowadzi to do silnego ucisku worka oponowego i rozwoju wtórnych aseptycznych uszkodzeń rdzenia kręgowego. W przypadku braku terminowej opieki medycznej osoba staje się niepełnosprawna z powodu poważnego uszkodzenia neurologicznego ośrodkowego układu nerwowego.

Niestety, pomoc w oddzieleniu części jądra miażdżystego lub przy jego całkowitym wypadnięciu do kanału kręgowego jest możliwa tylko przy pomocy interwencji chirurgicznej. Dlatego stanowczo zalecamy wszystkim pacjentom z osteochondrozą kręgosłupa i jej powikłaniami niezwłoczne zgłoszenie się po pomoc lekarską i leczenie zachowawczymi metodami leczenia w czasie, gdy jest to jeszcze możliwe..

W artykule opisano sekwestrację przepukliny kręgosłupa, objawy i leczenie tego niebezpiecznego schorzenia oraz metody profilaktyki metodami terapii manualnej. Pamiętaj, że jeśli masz osteochondrozę, istnieje ryzyko rozwoju procesu sekwestracji jądra miażdżystego. Zapraszamy do zapisania się na bezpłatną konsultację wstępną z naszym lekarzem. Podczas wizyty zostanie postawiona wstępna diagnoza, zlecone zostanie dodatkowe badanie oraz udzielimy wyczerpujących informacji o wszystkich możliwościach i perspektywach leczenia.

Co to jest sekwestracja środkowej przepukliny dysku kręgosłupa

Środkowe przepukliny krążków częściej niż inne dają efekt częściowego wypadnięcia jądra miażdżystego do kanału kręgowego. Różni się dość poważnym rozmiarem, dlatego od pierwszych dni choroba objawia się wyraźnymi objawami neurologicznymi.

Zazwyczaj sekwestracja przepukliny występuje po ciężkim wysiłku fizycznym lub nagłym ruchu. Wspólną lokalizacją jest kręgosłup lędźwiowy i szyjny. W momencie oddzielenia części jądra miażdżystego osoba odczuwa silny, ostry ból. Wtedy natychmiast pojawia się silne osłabienie mięśni kończyn dolnych (z lokalizacją lędźwiowo-krzyżową) lub kończyn górnych (z lokalizacją szyjki macicy).

Częściowa sekwestracja przepukliny kręgosłupa może powodować następujące komplikacje:

  • aseptyczne zapalenie opon mózgowych;
  • paraliż kończyn dolnych lub górnych;
  • zakłócenie narządów wewnętrznych jamy brzusznej i klatki piersiowej;
  • zmiana częstości akcji serca;
  • gwałtowny wzrost ciśnienia krwi do przełomu nadciśnieniowego;
  • brak oddawania moczu przez dzień lub dłużej;
  • brak perystaltyki jelit i opróżniania.

Sekwestracja jądra miażdżystego jest możliwa tylko wtedy, gdy naruszona jest integralność pierścienia włóknistego. Ten stan jest naturalną konsekwencją osteochondrozy kręgosłupa, która nie podlega terminowemu leczeniu przy użyciu zintegrowanego podejścia. Sekwestracja często staje się powikłaniem podczas zachowawczej terapii farmakologicznej. Faktem jest, że niesteroidowe leki przeciwzapalne nie tylko skutecznie łagodzą ból w rwie kulszowej, ale także wielokrotnie przyspieszają proces niszczenia tkanki chrzęstnej i kostnej w ognisku reakcji zapalnej. Jest to efekt uboczny, który prowadzi pacjentów do zabiegu operacyjnego w celu usunięcia odizolowanego obszaru jądra miażdżystego..

Zajęty okrągły i centralny przepuklina dysku

W większości przypadków zamaskowany przepuklina dysku jest z pewnością niebezpiecznym stanem. Jednak znaczenie ma również jego wygląd i lokalizacja. W ten sposób krążek przepukliny okrężnej może prowadzić do ucisku rdzenia kręgowego do takiego stopnia, że ​​osoba jest całkowicie sparaliżowana i przykuta do wózka inwalidzkiego. Ponadto, jak pokazuje praktyka, skuteczną opiekę medyczną w przypadku takiego wypadnięcia jądra miażdżystego można zapewnić tylko w pierwszych trzech dniach. Jeśli operacja zostanie wykonana później, przywrócenie pełnego unerwienia nie będzie już możliwe. Co więcej, nasilenie rezydualnych objawów neurologicznych będzie bezpośrednio zależało od tego, ile dni po operacji sekwestracyjnej zostanie przeprowadzona..

Ale centralna przepuklina krążka międzykręgowego daje stopniowy rozwój obrazu klinicznego. Pacjenci początkowo doświadczają neurologicznych objawów uszkodzenia rdzenia kręgowego. Można je wyrazić w następujących przejawach:

  • drętwienie jednej z kończyn górnych lub dolnych, które szybko mija;
  • uczucie sztywności w ruchach, szczególnie po długim przebywaniu w pozycji statycznej, na przykład po nocnym śnie lub pracy w pozycji siedzącej;
  • lumbago w dolnej części pleców lub szyi;
  • nagle pojawiająca się kulawizna i uczucie, że noga nie jest posłuszna;
  • obszary o zmniejszonej wrażliwości skóry.

Przy lokalizacji szyjki macicy w krążkach międzykręgowych L4-L5, L5-S1 powstaje zaburzenie postawy i występują silne bóle głowy. Zmniejszona sprawność umysłowa, powstaje nastrój depresyjny.

W celu postawienia diagnozy ważne jest terminowe przeprowadzenie specjalnych badań. Z reguły zaczynają od najczęstszych zdjęć rentgenowskich. Mogą określić gwałtowny spadek wysokości krążka międzykręgowego i nierównomierne rozmieszczenie jądra miażdżystego. Aby wyjaśnić diagnozę, zaleca się badanie MRI lub CT.

Co to jest sekwestracja przepukliny dysku kręgosłupa?

Wyjaśniono już powyżej, że proces sekwestracji polega na oddzieleniu części lub całości jądra miażdżystego i jego wyjściu z pierścienia włóknistego przez szczelinę utworzoną w wyniku przepukliny. Czym jest sekwestracja przepukliny, warto powiedzieć osobno, ponieważ rodzaj interwencji chirurgicznej niezbędnej do leczenia pacjenta zależy od jego lokalizacji i wielkości.

W rzeczywistości sekwestracja przepukliny dysku to oddzielony obszar galaretowatego ciała jądra miażdżystego, który dostał się do kanału kręgowego. Naciska na worek opony twardej. Ponadto uruchamiany jest mechanizm wtórnej odpowiedzi zapalnej. Galaretowate ciało jest postrzegane przez układ odpornościowy jako obce białko, a czynniki wywołujące reakcję zapalną są łączone w miejscu jego utraty..

Rozwija się aseptyczne zapalenie rdzenia, które szybko przechodzi w zapalenie opon mózgowych. Dotyczy to struktur ośrodkowego układu nerwowego, aw szczególności mózgu. Jest to bardzo niebezpieczny stan, który wymaga pilnej diagnozy i nieplanowanej interwencji chirurgicznej. Jak wspomniano powyżej, w przypadku sekwestracji przepukliny kręgosłupa niestety nie ma możliwości udzielenia pomocy przy pomocy terapii manualnej. Aby usunąć oddzieloną sekwestrację jądra miażdżystego, konieczna jest operacja.

Ale jesteśmy gotowi zaoferować pełną rehabilitację po leczeniu operacyjnym. Jeśli nie wykonasz tych środków, to nieuchronnie w ciągu najbliższych kilku lat nastąpi nawrót przepukliny dysku. I nie wyklucza się jeszcze jednej (lub więcej) interwencji chirurgicznej.

Leczenie sekwestracji przepuklin międzykręgowych

Każda sekwestracja przepukliny międzykręgowej wymaga operacji chirurgicznej. Zwykle podczas tej manipulacji dysk lub jego część jest usuwana. To dodatkowo tylko pogarsza przebieg osteochondrozy, prowokuje pojawienie się coraz więcej przepuklinowych wypukłości.

Po usunięciu sekwestracji przepukliny leczenie polega na zapobieganiu nowym nawrotom patologii. Aby to zrobić, możesz zastosować skuteczne i całkowicie bezpieczne metody terapii manualnej..

Za pomocą osteopatii i masażu, refleksologii i gimnastyki leczniczej można nie tylko zatrzymać proces niszczenia krążków międzykręgowych. Głównym zadaniem terapii manualnej jest całkowite przywrócenie prawidłowej struktury włókna chrzęstnego dysku włóknistego. W tym celu konieczne jest przywrócenie rozproszonego odżywiania krążków międzykręgowych. A można to zrobić tylko poprzez poprawę wydajności muskularnej ramy pleców.

Proponujemy zapisanie się na bezpłatną konsultację, podczas której lekarz zapozna się z Twoją dokumentacją medyczną i opowie o wszystkich perspektywach leczenia, aby zapobiec nawrotowi przepukliny i jej sekwestracji.

Zapamiętaj! Samoleczenie może być niebezpieczne! Skontaktować się z lekarzem

Sekwestrowana przepuklina kręgosłupa: co to jest, dlaczego jest niebezpieczna, leczenie i operacja

Wśród opcji przebiegu skomplikowanej osteochondrozy jest ta najbardziej niebezpieczna. To jest zamknięta przepuklina kręgosłupa. Jak przebiega sekwestracja krążka międzykręgowego iz jakich powodów? Czy można radykalnie wyleczyć się bez operacji, czy stan wymaga tylko radykalnego leczenia? Ale zanim odpowiemy na te pytania, należy podać definicję: na czym polega sekwestracja krążka międzykręgowego??

Sekwestracja na obrazku po prawej stronie.

Sekwestrowana przepuklina dysku: definicja

W zwykłym przebiegu procesu dystroficzno - zwyrodnieniowego, gdy nie ma dolegliwości i objawów, starzenie krążków międzykręgowych następuje fizjologicznie i nie ma ogniskowej destrukcji. Kiedy dochodzi do naruszenia integralności dysku, mówią o rozwoju wypukłości (pierwotnej) lub pojawieniu się przepukliny (zwykle wtórnej). Wraz z rozwojem wypukłości zdeformowany dysk nadal stanowi jedną całość, z normalną anatomiczną sekwencją warstw krążka. Zatem może wystąpić wysunięcie jądra miażdżystego, ale nadal będzie ono utrzymywane, choć zdeformowane, przez zewnętrzne okrągłe warstwy pierścienia włóknistego.

W przypadku pęknięcia pierścienia włóknistego dochodzi do przepukliny, która wychodzi poza anatomiczną krawędź normalnego krążka. Lokalizacja przepuklin może być różna: środkowa, przednia, boczna. Ale przepuklina i inne części dysku tworzą jedną całość: to jest jedna chrząstka. Ale jeśli pojawi się swobodnie leżący i poruszający się, oderwany fragment krążka międzykręgowego, który nie jest połączony z resztkami w jedną całość, to następuje sekwestracja. Proces sekwestracji jest najbardziej niepożądaną ze wszystkich opcji tworzenia skomplikowanej przepukliny.

Niemal zawsze do kanału kręgowego wypada fragment krążka międzykręgowego. Jak wiadomo, wewnątrz kanału kręgowego do poziomu drugiego kręgu lędźwiowego znajduje się rdzeń kręgowy otoczony oponami.

Rdzeń kręgowy to miękka struktura, elastyczny przewód. Pojawienie się obok niej fragmentu chrząstki, często o ostrych krawędziach, swobodnie leżącej i zdolnej do ruchu, jest poważnym czynnikiem w rozwoju ostrego uszkodzenia rdzenia kręgowego. Zwiększa się ryzyko wystąpienia krwotoku pod oponą twardą, ucisku, niedokrwienia, pojawienia się trwałego paraliżu i bardzo silnego zespołu bólowego. Ponadto segmentowe korzenie kręgosłupa rozciągające się od rdzenia kręgowego z rozwojem ogniskowych objawów na poziomie segmentów mogą być poddawane kompresji lub presji sekwestracyjnej..

Teoria patologii ogólnej definiuje sekwestrację, niezależnie od jej budowy i charakteru, jako długotrwałe, martwicze lub martwe miejsce tkankowe, niepodlegające autolizie ani samorozpuszczeniu. W tym przypadku jest to luźna, wypadła przepuklina. Te dodatki (czas trwania i fakt martwicy) są bardzo ważne.

Proces martwicy krążków międzykręgowych po separacji sekwestracyjnej następuje automatycznie, na skutek zaprzestania specjalnego lub rozproszonego odżywiania tkanki chrzęstnej. Po przesunięciu się ze swojego miejsca odcinek chrząstki ulega znacznym zmianom. To mógłby być:

  • odwodnienie lub kostnienie;
  • tendencja do zaostrzania końców fragmentu chrzęstnego z tworzeniem urazowych krawędzi tnących;
  • przystąpienie wtórnej infekcji;
  • tworzenie się zapalenia.

MRI. Całkowite zwężenie.

W przypadku ciężkiego zapalenia utrata fragmentu prowadzi do powstania strefy ostro rozwiniętego obrzęku. Może to powodować tak wysokie ciśnienie w kanale centralnym, że funkcja rdzenia kręgowego jest upośledzona. Początkowo może rozwinąć się reaktywne niedokrwienie, a następnie zapalenie nadtwardówkowe i poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego w strefie sekwestracyjnej. Wreszcie nie wyklucza się rozwoju ropnego zapalenia..

Przyczyny rozwoju i czynniki ryzyka

Powstanie sekwestracji zwykle kończy długi patofizjologiczny proces niszczenia i powstawania wypukłości, a następnie przepukliny na początku. Można uznać, że sekwestracja jest wynikiem zniszczenia dysku, ponieważ to on powoduje najpoważniejsze powikłania..

Z reguły pacjent ma już wypukłości, pojedyncze lub wielokrotne przepukliny na jednym lub kilku poziomach przez dość długi czas. Na tym tle w krążkach międzykręgowych rozwijają się wyraźne procesy dystroficzne..

Trwa proces ich odwadniania i zwiększania kruchości. Na tym tle każdy czynnik, zarówno mechaniczny, jak i fizyczny, prowadzi albo do przekształcenia wypukłości w przepuklinę, albo do tak silnego rozszerzania i rozciągania fragmentu przepukliny, że jest on fizycznie oddzielany od głównej masy chrzęstnej. Proces sekwestracji można schematycznie przedstawić w kilku etapach:

  • jest wspólny występ lub nieskomplikowany występ;
  • osiąga rozmiar krytyczny, a jądro miażdżyste pod wysokim ciśnieniem przylega do tkanki pierścienia włóknistego, to znaczy między wypukłością a przepukliną powstaje stan krytyczny;
  • włóknisty pierścień pęka, a pacjent ma pełnoprawną przepuklinę z groźbą fragmentacji;
  • ostatecznie powstaje sekwestracja, a fragment wypełnia jamę kanału kręgowego.

Tak więc przed pojawieniem się samej sekwestracji prawie nigdy nie można powiedzieć, czy powstanie ona u pacjenta, czy też będzie to kwestia wystąpienia normalnej przepukliny.

Najczęstsze mechanizmy sekwestracji to:

  • uraz i poślizgnięcie się na lodzie zimą;
  • gwałtowne podnoszenie ciężarów, „w szarpnięciu” lub „szarpnięciu”;
  • szybki, nagły ruch w celu skręcenia i pochylenia kręgosłupa, wykonywany bez wcześniejszego przygotowania;
  • miejscowe zmiany zapalne krążków międzykręgowych i samych kręgów, takie jak zapalenie stawów kręgosłupa i krążka międzykręgowego, w tym o charakterze gruźliczym;
  • choroby metaboliczne związane ze zmianami w strukturze macierzy kostnej, na przykład hormonalne postacie osteoporozy.

Powyżej wymieniono czynniki sprawcze, które działają przez dość krótki okres lub generalnie przebiegają bardzo szybko i prowadzą do powstania sekwestracji. Ale te czynniki nakładają się na inne, które wpływają na długi okres i najczęściej są związane z siedzącym trybem życia. Szczególnie szkodliwy jest rodzaj aktywności, który wiąże się z długimi okresami bezczynności na przemian z intensywną aktywnością fizyczną i ryzykiem hipotermii. Na tym polega praca kierowców ciężarówek.

Z reguły sekwestracja nigdy nie występuje u zdrowej, młodej osoby. Oczywiście istnieją warianty ostrego urazu kręgosłupa, w którym uszkodzone są struktury kanału centralnego. W tym przypadku najczęściej mówimy o urazach sportowych i cyrkowych, kiedy fragmenty materii kostnej kręgów działają jak sekwestracja, ale nie tylko zniszczony krążek międzykręgowy.

Objawy kliniczne

Typowe objawy przepukliny zamaskowanej wszystkich lokalizacji będą wielkim niebezpieczeństwem, szybkim rozwojem postępujących objawów neurologicznych. W przypadku lokalizacji w odcinku szyjnym i piersiowym są to objawy uszkodzeń rdzenia kręgowego, podobne do udaru kręgosłupa, bardzo silne nasilenie zespołu bólowego po narażeniu na korzenie. Z reguły debiut związany z tworzeniem się sekwestracji zawsze objawia się ostrym i silnym bólem.

Lędźwiowy

Najczęściej występująca przepuklina kręgosłupa występuje, podobnie jak w innych przypadkach, w odcinku lędźwiowym. To umiejscowienie, przy czym wszystkie inne czynniki są równe, znacznego pogorszenia jakości życia ma jedną niezaprzeczalną zaletę: rdzeń kręgowy skończył się już w centralnym kanale kręgosłupa i leżą w nim tylko tzw. Oczywiście istnieje ryzyko ich uszkodzenia, ale jednocześnie pacjent nie będzie już narażony na ryzyko zapalenia rdzenia kręgowego, a możliwość całkowitego paraliżu kończyn dolnych. W tym przypadku istnieje obraz kliniczny zespołu ogona końskiego..

W typowym przebiegu występuje bardzo wyraźny zespół bólowy, pacjent doświadcza:

  • intensywny ból korzeniowy, jak wstrząs elektryczny;
  • nie może zmienić swojej postawy, z każdym wdechem, kichaniem, śmiechem, płaczem lub wysiłkiem następuje gwałtowny wzrost strzelających bólów korzeniowych, co prowadzi do odruchowych zaparć;
  • ból rozprzestrzenia się wzdłuż, w dół, wzdłuż tylnej i bocznej powierzchni uda, promieniując do stopy lub dołu podkolanowego;
  • zwykle występuje intensywny spadek wrażliwości dotykowej, drętwienia, na skutek unerwienia segmentowego, „pasków”, parestezji, tzw. mrowienia lub „pełzania”;
  • badanie neurologiczne ujawnia gwałtowny spadek poziomu odruchów ścięgnistych po uszkodzonej stronie;
  • następuje znaczne osłabienie siły mięśni nogi i stopy.

Wraz z powstaniem zespołu ogona końskiego, typowy obraz można uzupełnić pojawieniem się ostrych, strzelających bólów w okolicy krocza, które promieniują dalej w nogi. U pacjentki pojawia się drętwienie skóry krocza, dysfunkcja narządów miednicy w postaci bezwzględnego parcia na mocz lub nietrzymanie moczu, u mężczyzn poważne zaburzenia erekcji, aż do impotencji.

Okolice klatki piersiowej i szyjki macicy

Podziały te były zjednoczone, ponieważ rdzeń kręgowy przechodzi przez nie w centralnym kanale kręgosłupa. Nie będziemy szczegółowo omawiać typowych objawów osteochondrozy, wskazujących na istnienie przepukliny dysku. Są to np. Objawy takie jak:

  • ból szyi lub klatki piersiowej promieniujący do ramienia lub barku, ból obręczy, taki jak nerwoból międzyżebrowy;
  • rozproszone zaburzenia czucia, drętwienie, mrowienie w szyi,
  • osłabienie szyi, mięśni ramion, dłoni lub palców;
  • zaburzenia autonomiczne związane ze zmianami ciśnienia krwi, zimnem i zaczerwienieniem skóry, zmianami temperatury skóry.

Oprócz powyższych objawów należy wymienić niebezpieczne objawy uszkodzenia rdzenia kręgowego. Należy je traktować jako skomplikowany przebieg przepukliny sekwestrowej w odcinku szyjnym i piersiowym kręgosłupa i wymagają natychmiastowej hospitalizacji w szpitalu neurochirurgicznym na tarczy, z transportem zgodnie z regułami prawdopodobnego złamania kręgosłupa. Objawy te obejmują:

  • postępujące osłabienie odczuwania bólu i wrażliwości na temperaturę w jednej połowie ciała, co wskazuje na ucisk bocznej części rdzenia kręgowego;
  • obecność silnego osłabienia nóg, a nawet już na poziomie tułowia z jednej strony, az drugiej strony - utrata bólu i wrażliwości na temperaturę, co wskazuje na poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego lub ucisk, wyraźny obrzęk połowy średnicy rdzenia kręgowego;
  • najbardziej groźny jest objaw ucisku na całą średnicę rdzenia kręgowego (krwiak, obrzęk, całkowite poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego). W takim przypadku pacjent będzie miał całkowity brak wszystkich rodzajów wrażliwości w dół od lokalizacji sekwestracji, a jednocześnie wystąpi paraliż centralny i obecność zaburzeń ośrodkowego układu moczowego.

W przypadku, gdy mówimy o zmianie klatki piersiowej lub dolnej części klatki piersiowej, będzie to paraliż nóg. Jeśli mówimy o najbardziej niekorzystnej lokalizacji skomplikowanej sekwestracji w obszarze zgrubienia górnej części szyjki macicy, to będziemy mówić o spastycznej tetraplegii, czyli całkowitym porażeniu rąk i nóg oraz utracie wszelkiego rodzaju wrażliwości.

Tak więc, w przypadku gwałtownego rozwoju obrzęku lub urazu struktur rdzenia kręgowego, zarówno w klatce piersiowej, jak i zwłaszcza w odcinku szyjnym i górnym odcinek szyjny zlokalizowanie przepukliny jest „bombą zegarową”. W przypadku wystąpienia urazu lub ucisku rdzenia kręgowego następuje przemiana dolegliwości nawykowych - ustąpienie impulsów bólowych i przekształcenie dolegliwości w kierunku pojawienia się utraty wrażliwości i rozwoju paraliżu.

Podstawowe zasady diagnozy

Destrukcyjne procesy w tkankach miękkich i chrząstkach są widoczne tylko w rezonansie magnetycznym w wystarczającej rozdzielczości. Nie ma sensu wykonywać rezonansu magnetycznego kręgosłupa na tomografach o natężeniu pola magnetycznego poniżej 1,5 T, ponieważ niższa rozdzielczość jest używana jako technika przesiewowa, ale nie pokazuje szczegółów. Wykorzystanie MRI do diagnozowania i wykrywania czynników sekwestrujących chrząstkę jest „złotym standardem” diagnozy.

Z drugiej strony za pomocą metod badawczych, takich jak mielografia, można wykryć stopień powstawania obrzęku i zapalenia w kanale centralnym, ale metody takie jak konwencjonalna radiografia nie będą w stanie określić sekwestracji chrząstki, ale z drugiej strony wykażą z dużą rzetelnością obecność sekwestracji kości z powodu złamanie tkanek kręgowych.

Największą trudnością w diagnostyce różnicowej jest różnica między typową przepukliną międzykręgową bez sekwestracji, ale z zespołem intensywnego bólu a wykrywaniem samej sekwestracji. Bez MRI jest to po prostu niemożliwe i można założyć sekwestrację na podstawie nasilenia objawów klinicznych tylko na początkowym etapie diagnozy..

Jednak nasilenie zaburzeń neurologicznych i zespołu bólowego zwykle zmusza lekarza do przemyślenia szeregu możliwych zdarzeń i powikłań przy danym poziomie uszkodzeń. Można mówić o zapaleniu stawów kręgosłupa, występowaniu ropnia, krwiaku, przerzutach guza do kręgosłupa, rozwoju zapalenia krążka międzykręgowego, tętniaku i rozwarstwieniu aorty piersiowej lub brzusznej, a nawet o rozwoju zawału mięśnia sercowego podstawnego z silnym bólem w klatce piersiowej.

Leczenie zamkniętej przepukliny kręgosłupa

Ruchomy sekwestr z ostrymi krawędziami jest źródłem stałego potencjalnego zagrożenia, jak również trwałego kalectwa, a im wyżej się znajduje, tym większe zagrożenie. Martwicza tkanka chrzęstna nie jest wchłaniana. W przeciwieństwie do tkanki kostnej, która w normalnych warunkach jest dobrze ukrwiona i regularnie odnawiana, niszczona przez osteoklasty, chrząstka w normalnych warunkach stopniowo się rozpuszcza, przekształcając się stopniowo w smar maziowy. Po tym, jak się oddzieli i stanie się fragmentem - sekwestracją, ten unikalny rodzaj rozproszonego odżywiania ulega zniszczeniu, a chrząstka, będąc fragmentem, nie może już samodzielnie się rozpuścić. Wszystkie obietnice konserwatywnego wyleczenia zamaskowanej przepukliny, rozpuszczenia lub rozpuszczenia chrząstki, prowadzą donikąd. I tylko jeśli mówimy o małej sekwestracji, która znajduje się w szerokim kanale kręgowym z dala od struktur nerwowych ogona kostnego i istnieje ryzyko jego przerostu lub wstawienia z tkanką tłuszczową lub więzadłami, które mocują fragment w jednej pozycji, możesz obejść się bez interwencja chirurgiczna.

We wszystkich innych przypadkach sekwestracja jest zawsze potencjalnie niebezpieczna, a każdy ruch może prowadzić do rozwoju ciężkich objawów urazu rdzenia kręgowego opisanych powyżej. Dlatego jedynym radykalnym sposobem wyleczenia pacjenta jest zabieg operacyjny, który można wykonać albo z pilnych wskazań, w skomplikowanych warunkach, albo „przeziębienie”, gdy pacjent nie ma wyraźnego obrzęku, stan zapalny, objawy neurologiczne są stabilne..

Wskazania do leczenia operacyjnego

Oczywiście najlepszym sposobem jest uzyskanie zgody pacjenta od samego początku diagnozy i przygotowanie jej do operacji zgodnie z planem. Zwykle pacjent otrzymuje leczenie zachowawcze w ciągu tygodnia. Jest to stosowanie zastrzyków z niesteroidowych leków przeciwzapalnych w celu zmniejszenia obrzęku i nasilenia bólu, są to środki zwiotczające mięśnie, które rozluźniają mięśnie prążkowane i poprawiają ich ukrwienie. Pacjent w celach ochronnych nosi półsztywny gorset, aby nagły ruch nie stał się źródłem nowych powikłań.

Pacjent powinien mocno pamiętać, że sama obecność swobodnej sekwestracji, która prowadzi „odrębne życie” - jest niebezpieczna. Może uciskać rdzeń kręgowy, infekować tkankę lub zranić naczynie krwionośne, a jego obecność jest pierwszym i najważniejszym wskazaniem do operacji;

Warunki, które przemawiają za postępem powikłań to:

  • pojawienie się ciężkich i uporczywych bólów, które zmieniły swój charakter i nie można ich powstrzymać za pomocą leków;
  • rozszerzenie strefy drętwienia i zwiększona parestezja;
  • postęp osłabienia ramion, stóp, pojawienie się objawów paraliżu ośrodkowego w okolicy, w której nie występowały;
  • pojawienie się objawów miejscowego zapalenia - objawy odczynów okołogniskowych, pojawienie się objawów ropnego lub surowiczego zapalenia zewnątrzoponowego, a także ruch (ruchliwość) sekwestracji w jamie kanału centralnego, co jest stałym czynnikiem ryzyka uszkodzenia struktur nerwowych.

Rodzaje zabiegów chirurgicznych

Zwykle interwencja chirurgiczna w przypadku niepowikłanej sekwestracji jest trzystopniowa. Po pierwsze, podejmuje się działania mające na celu usunięcie samej sekwestracji - sekwestrektomii, jako źródła potencjalnego zagrożenia. Następnie pozostałości zniszczonego krążka międzykręgowego na tym poziomie są eliminowane, a trzecim etapem jest rekonstrukcyjna chirurgia plastyczna. W idealnych przypadkach, na przykład, jak w klinikach neurochirurgicznych w Czechach i innych rozwiniętych krajach Europy Zachodniej, jest to protetyka, czyli wymiana dysku na nowy. Nowoczesne materiały mają tak dobre właściwości amortyzujące, że nie tylko z powodzeniem mogą konkurować z tkanką chrzęstną zdrowych młodych ludzi, ale także przewyższają je właściwościami fizycznymi i biochemicznymi..

W klinikach domowych czasami konieczne jest wykonanie operacji zespolenia kręgosłupa, to znaczy połączenie dwóch sąsiednich kręgów w jeden monolit. Dość często podczas sekwestracji przepukliny po prostu niemożliwe jest wykonanie tradycyjnych interwencji chirurgicznych, takich jak mikrodiscektomia, ze względu na znaczne usunięcie sekwestracji do jamy kanału kręgowego, a także masowe zniszczenie tkanki chrzęstnej w tym odcinku..

Rehabilitacja

Dopiero po przeprowadzonej interwencji chirurgicznej i usunięciu sekwestracji możliwe jest stosowanie takich środków terapii objawowej jak akupunktura, ćwiczenia fizjoterapeutyczne, techniki manualne i inne ćwiczenia przy braku ryzyka uszkodzenia struktur ośrodkowego układu nerwowego. W okresie pooperacyjnym pokazano fizjoterapię, elektroforezę z witaminami, nowokainę.

Konsekwencje i prognoza

Powyżej opisano szczegółowo najróżniejsze powikłania związane z sekwestracją przepukliny dysku, pozostaje wymienić tylko kilka rzadkich:

  • w przypadku przedostania się do kanału kręgowego dużej liczby małych fragmentów jądra miażdżystego może to przyczynić się do rozwoju autoimmunologicznego zapalenia. Faktem jest, że w strukturze jądra miażdżystego znajdują się gigantyczne cząsteczki - polimery zawierające związki białkowe. Pojawienie się białka w miejscu, w którym nigdy go nie było, na przykład w płynie mózgowo-rdzeniowym z penetrującym urazem, powoduje wyraźną odpowiedź immunologiczną i produkcję przeciwciał przeciwko jego własnym strukturom chrzęstnym. Obecność tego procesu jest dodatkowym wskazaniem do operacji;
  • sporadycznie, w przypadku rany penetrującej opony twardej, pojawia się łojotok lub wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego. Jest to obarczone wystąpieniem reakcji zapalnej w tym segmencie, proliferacji tkanki włóknistej.

Należy mocno zapamiętać: nie da się „skorygować” sekwestracji. Zastąpienie leczenia chirurgicznego metodami zachowawczymi nie tylko nie eliminuje sekwestracji jako źródła stałego potencjalnego zagrożenia, ale także usypia czujność pacjenta, który zyskuje pewność, że nie ma już niebezpieczeństwa. Kontynuując leczenie zachowawcze, wykonując różne ruchy o dużej amplitudzie, a nie myśląc o operacji, pacjent w końcu sam przybliża powikłanie: dochodzi do urazu rdzenia kręgowego lub zespołu ogona końskiego.

Dzięki terminowemu leczeniu chirurgicznemu za pomocą protetyki dysku wszystkie funkcje są w pełni przywrócone, ból jest wyeliminowany, objawy neurologiczne i ruchy są w pełni przywrócone.