Główny

Torticollis

Zespół Browna-Séquarda

Zespół Browna-Séquarda (boczna hemisekcja rdzenia kręgowego) to choroba kręgosłupa i rdzenia kręgowego polegająca na pokonaniu połowy średnicy rdzenia kręgowego na jednym lub drugim poziomie kręgosłupa.

Częstość występowania tej patologii to około 1-3% wszystkich chorób rdzenia kręgowego. Mężczyźni i kobiety w różnych grupach wiekowych cierpią na tę chorobę w równych proporcjach. Nie we wszystkich przypadkach możliwe jest całkowite wyleczenie pacjenta, jednak możliwe jest złagodzenie stanu i zmniejszenie objawów dzięki szybkiemu zasięgnięciu pomocy medycznej..

Klasyfikacja

Istnieje kilka wariantów uszkodzeń rdzenia kręgowego w zespole Browna-Séquarda:

  • Wersja klasyczna - wszystkie objawy odpowiadają tradycyjnemu opisowi choroby;
  • Wersja odwrócona - wszystkie objawy charakterystyczne dla przebiegu klasycznego są rozmieszczone ściśle po przeciwnej stronie ciała pacjenta;
  • Wariant częściowy - objawy choroby mogą być nieobecne lub wyrażone strefowo, nie odpowiadające klasykom.

Klasyfikacja zespołu Browna-Séquarda na podstawie głównych przyczyn patologii:

  • Traumatyczny;
  • Guz;
  • Zakaźny;
  • Hematologiczny.

Przyczyny występowania

Najczęstszymi czynnikami powodującymi dysfunkcję półpoprzecznego rdzenia kręgowego są:

  • Urazy kręgosłupa i rdzenia kręgowego (stłuczenia, zwichnięcia, złamania). Najczęstsza przyczyna tego zespołu. Są to wypadki drogowe, rany po nożach lub postrzałach, upadki z wysokości itp. Czynniki powodujące złamanie kręgosłupa z przemieszczeniem, aw konsekwencji uszkodzenie rdzenia kręgowego;
  • Guzy kręgosłupa i rdzenia kręgowego (zarówno łagodne, jak i złośliwe);
  • Mielopatia o charakterze zakaźnym i zapalnym;
  • Uraz popromienny rdzenia kręgowego;
  • Zaburzenia krążenia w rdzeniu kręgowym (najczęstszą przyczyną tego stanu jest udar rdzenia kręgowego, krwiak nadtwardówkowy);
  • Stłuczenie rdzenia kręgowego;
  • Stwardnienie rozsiane.

W wyniku działania czynnika sprawczego u pacjenta na poziomie zmiany dochodzi do naruszenia typu segmentowego i korzeniowego, a po przeciwnej stronie (po stronie zdrowej) naruszenia typu przewodzącego.

Objawy zespołu Browna-Séquarda

Główne klasyczne objawy rozwoju poprzecznej połowy uszkodzenia rdzenia kręgowego:

Od strony urazu rdzenia kręgowego:

  • Poniżej poziomu urazu rdzenia kręgowego obserwuje się paraliż ciała;
  • Utrata bólu, temperatury i wrażliwości dotykowej;
  • Pacjent nie odczuwa ciężaru ciała, wibracji i biernych ruchów;
  • Skóra jest zimna w dotyku i czerwona;
  • Istnieją zaburzenia troficzne o różnym nasileniu (odleżyny itp.).

Po zdrowej stronie ciała:

  • Nie ma wrażliwości na dotyk i ból poniżej poziomu urazu rdzenia kręgowego;
  • Niecałkowita utrata czucia na poziomie urazu rdzenia kręgowego.

Te oznaki i objawy należą do klasycznej wersji zespołu Browna-Séquarda. Istnieją jednak również inne opcje przebiegu tej patologii..

Odwrócona wersja przebiegu zespołu:

  • Nie ma wrażliwości skóry po stronie urazu kręgosłupa;
  • Po stronie zdrowej poniżej miejsca urazu odnotowano paraliż i niedowład kończyn i ciała;
  • Po stronie zdrowej nie ma bólu, wrażliwości dotykowej i temperaturowej skóry i tkanki mięśniowej.

Częściowy wariant przebiegu zespołu:

  • Zaburzenia wrażliwości i funkcji motorycznych są odnotowywane po stronie urazu rdzenia kręgowego tylko wzdłuż pleców lub tylko wzdłuż przedniej połowy ciała (tj. Jedna czwarta ciała od miejsca urazu i poniżej);
  • W niezwykle rzadkich przypadkach objawy mogą się nie pojawić.

Taka różnica w przebiegu choroby zależy od ogniska choroby, czynnika sprawczego oraz indywidualnych cech pacjenta..

Na podstawie lokalizacji ogniska urazu rdzenia kręgowego można wyróżnić cechy objawów:

  • Poziom 1-2 odcinka szyjnego (C1-C2): całkowity paraliż ramienia po stronie chorej i kończyny po przeciwnej stronie, zmniejszona wrażliwość skóry twarzy po stronie chorej, utrata skóry i wrażliwości mięśniowej chorej połowy ciała, utrata powierzchniowej wrażliwości skóry po przeciwnej stronie szyja, dolna połowa twarzy, obręcz barkowa.
  • Poziom 3-4 odcinka szyjnego (C3-C4): porażenie spastyczne kończyn po stronie urazu, upośledzenie funkcjonowania mięśni przepony po stronie urazu, upośledzona wrażliwość kończyn na zdrowej połowie ciała.
  • Poziom 5 szyjny - 1 odcinek piersiowy (C5-Th1): paraliż kończyn po stronie urazu, utrata głębokiej wrażliwości po stronie dotkniętej i powierzchownej po stronie zdrowej, skóra ramienia, szyi i twarzy po stronie chorej jest wyższa niż w innych częściach ciała.
  • Poziom 2-7 odcinka piersiowego (Th2-Th12): porażenie kończyny dolnej po stronie chorej, utrata odruchów ścięgnistych nóg w tym samym miejscu oraz głęboka wrażliwość dolnej połowy ciała i nogi po stronie zdrowej, utrata wrażliwości skóry nóg, pośladków, dolnej części pleców.
  • Poziom 1-5 odcinka lędźwiowego i 1-2 odcinków krzyżowych (L1-L5, S1-S2): po stronie dotkniętej porażeniem kończyny, utrata głębokiej wrażliwości w tym samym miejscu, po przeciwnej stronie następuje utrata wrażliwości skóry krocza.

Diagnostyka

Do diagnozowania zespołu Browna-Séquarda stosuje się podejście zintegrowane:

  • Badanie pacjenta. Określa się zdolność osoby do poruszania się i wykonywania innych ruchów kończynami.
  • Palpacja. Określa się powierzchowną wrażliwość skóry, reakcję pacjenta na bierne ruchy w stawach kończyn.
  • Badanie neurologiczne. Lekarz określa naruszenia odruchów ścięgnistych kończyn, a także obecność bólu, wrażliwości dotykowej i temperaturowej.
  • RTG kręgosłupa w dwóch projekcjach. Pozwala pośrednio określić uszkodzenie rdzenia kręgowego poprzez badanie integralności kręgosłupa.
  • CT (tomografia komputerowa) kręgosłupa. Pozwala dokładniej określić miejsce urazu kręgosłupa, przemieszczenie odłamów.
  • MRI (obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego). Najdokładniejsza metoda badania uszkodzeń rdzenia kręgowego, kręgosłupa, naczyń krwionośnych i nerwów.

Leczenie zespołu Browna-Séquarda

Zespół Browna-Séquarda jest leczony bardzo szybko. W zależności od przyczyny, która doprowadziła do choroby, dobiera się technikę i przebieg operacji. Przede wszystkim lekarz eliminuje czynnik sprawczy - usunięcie guza lub krwiaka, przywrócenie integralności kręgosłupa, zszycie rdzenia kręgowego i zakończeń nerwowych itp. W razie potrzeby wykonuje się plastykę kręgosłupa.

Po zakończeniu okresu pooperacyjnego pacjent przystępuje do rehabilitacji - przywraca zdolność poruszania się, wykonując serię ćwiczeń ruchowych.

Komplikacje

Wśród powikłań zmiany poprzecznej połowy rdzenia kręgowego można wyróżnić najczęstsze:

  • Silny nieznośny zespół bólowy pleców, głowy;
  • Krwotok rdzenia kręgowego;
  • Dysfunkcja narządów miednicy (nietrzymanie moczu i kału, brak wrażliwości na potrzebę oddania moczu i wypróżnienia, zaparcia, impotencja);
  • Całkowite pęknięcie rdzenia kręgowego;
  • Wstrząs kręgosłupa.

Zapobieganie

W związku z tym nie istnieje zapobieganie rozwojowi zespołu Browna-Séquarda. Można jednak podkreślić przestrzeganie zasad bezpieczeństwa, które pomogą uchronić się przed uszkodzeniem kręgosłupa:

  • Przestrzegaj przepisów ruchu drogowego;
  • Przestrzegaj zasad pracy na wysokości;
  • Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy, zasięgnij porady lekarskiej w odpowiednim czasie, nie stosuj samoleczenia.

Zespół Browna-Séquarda

Zespół Browna-Séquarda występuje wtedy, gdy cały zespół objawów występuje, gdy uszkodzona jest połowa średnicy rdzenia kręgowego.

Choroba jest wywoływana przez wiele czynników i charakteryzuje się obecnością różnych odmian klinicznych.

Eliminacja patologii jest niemożliwa bez interwencji chirurgicznej.

  • Zespół Browna-Séquarda i mechanizm rozwojowy
  • Klasyfikacja tej patologii
  • Przyczyny choroby
  • Objawy zmian chorobowych na różnych poziomach
  • Przydatne wideo na ten temat
  • Podstawowe metody diagnostyczne
  • Skuteczne leczenie choroby
  • Skuteczna rehabilitacja pacjenta
  • Jaka jest prognoza

Zespół Browna-Séquarda i mechanizm rozwojowy

Specjalność neurologia zajmuje się badaniem czynników wywołujących uszkodzenia ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego, a także opracowywaniem skutecznych metod leczenia. Wiadomo, że ośrodkowy układ nerwowy jest reprezentowany przez mózg i rdzeń kręgowy.

Po raz pierwszy patologię opisał w XIX wieku fizjolog i neurolog z Francji Charles Edouard Brown-Séquard, od którego nazwiska zespół postanowił nazwać. Zespół objawów (boczna hemisekcja rdzenia kręgowego) jest jednakowo rozpoznawany zarówno u kobiet, jak iu mężczyzn..

  • pogorszenie aktywności fizycznej;
  • zaburzenie wrażliwości.

Według lekarzy choroba w zaawansowanym stadium jest nieuleczalna. Ale jeśli patologia zostanie zdiagnozowana na wczesnym etapie i przepisany zostanie niezbędny kompleks środków terapeutycznych, możliwe jest osłabienie objawów i poprawę samopoczucia pacjenta.

Klasyfikacja tej patologii

Zespół Browna-Séquarda w postaci, w jakiej był pierwotnie badany, jest diagnozowany w pojedynczych przypadkach.

Zwykle spotyka się jego warianty:

  1. Klasyczny. Obserwuje się objawy, tradycyjnie obecne w tej chorobie.
  2. Odwrócony (odwrócony). Miejscem lokalizacji znaków jest przeciwna strona ciała.
  3. Częściowe (niekompletne). Przejawy patologiczne albo nie istnieją, albo nabierają ekspresji strefowej, podczas gdy w ogóle nie odpowiadają tradycyjnemu trendowi.

Istnieje inna klasyfikacja hemisekcji kręgosłupa, stworzona z uwzględnieniem czynników prowokujących:

  • traumatyczna opcja;
  • opcja guza;
  • wariant zakaźny;
  • wariant hematologiczny.

Kiedy jedna z połówek średnicy jest uszkodzona, druga pozostaje całkiem żywotna pod względem funkcjonowania. Jednak w tym obszarze czasami obserwuje się objawy neurologiczne..

Pojawienie się objawów na jednej i drugiej połowie ciała tłumaczy się strukturą rdzenia kręgowego, to znaczy skrzyżowaniem dróg motorycznych i czuciowych rdzenia kręgowego na różnych poziomach..

Dzięki klasyfikacji zespołu Browna-Séquarda lekarzom udaje się dobrać skuteczne metody terapeutyczne, a pod koniec kursu terapeutycznego systematycznie monitorować stan zdrowia pacjenta, co należy zarejestrować w przychodni..

Przyczyny choroby

Lekarze identyfikują grupę czynników, których działanie może skutkować rozwojem tak złożonej choroby, jak zespół Browna-Séquarda..

Patologia może pojawić się z powodu:

  1. Uraz mechaniczny. Podany czynnik jest uważany za wiodący. Często patologia staje się konsekwencją wypadków drogowych, upadków z wysokości, urazów i innych incydentów, z powodu których cierpi kręgosłup.
  2. Powstanie krwiaka o różnej etiologii, który ściska rdzeń kręgowy.
  3. Tworzy się nowotwór, nie ma znaczenia, jaki ma charakter - łagodny lub złośliwy. Zespół może wywołać mięsak, glejak, nerwiak, oponiak.
  4. Mielopatia o charakterze zakaźnym lub zapalnym.
  5. Zaburzenia mikrokrążenia krwi w tętnicach zaopatrujących rdzeń kręgowy.
  6. Stwardnienie rozsiane.
  7. Kontuzje rdzenia kręgowego i narażenie na promieniowanie.
  8. Syringomyelia, charakteryzująca się tworzeniem się jamy w rdzeniu kręgowym.
  9. Ropnie zwężające światło kanału kręgowego.
  10. Zapalenie nadtwardówkowe.
  11. Sarkoidoza ogólnoustrojowa.

Objawy zmian chorobowych na różnych poziomach

Choroba charakteryzuje się obecnością ogólnych objawów, zarówno po stronie dotkniętej chorobą, jak i po zdrowej.

W połowie, w którym doszło do porażki, występują objawy w postaci:

  • całkowity lub częściowy paraliż;
  • zmniejszenie wrażliwości - mięśniowo-stawowej, wibracji, temperatury, bólu;
  • utrata poczucia własnej wagi;
  • obniżenie temperatury skóry i jej zaczerwienienia;
  • schorzenia troficzne o różnym nasileniu (wrzody, odleżyny).

Druga połowa, choć pozostaje normalna, ma również pewne objawy. Pacjent częściowo traci wrażliwość na poziomie, na którym występuje zaburzenie. Poniżej tego segmentu znika ból i wrażliwość dotykowa.

Wraz z rozwojem odwróconego typu kompleksu objawów:

  • uszkodzona strona traci wrażliwość skóry;
  • strona zdrowa cierpi na brak dobrowolnych ruchów i niedowład pod uszkodzonym obszarem, brak wrażliwości - bólu, temperatury i dotyku.

Częściowy typ zespołu można rozpoznać po:

  • problemy z wrażliwością i aktywnością ruchową po kontuzjowanej stronie, a choroba dotyczy tylko tylnej lub przedniej połowy ciała;
  • rzadko symptomatologia

Różnice w przebiegu patologii można wyjaśnić trzema czynnikami:

  • lokalizacja bolesnego obszaru;
  • powody;
  • indywidualne cechy organizmu.

Zespół może wystąpić odpowiednio na różnych poziomach kręgosłupa, powstaje obraz kliniczny.

Obszar lokalizacji patologii:

  1. 1-2 kręgi szyjne. U dotkniętej chorobą połowy choroba objawia się całkowitym paraliżem dłoni, zmniejszeniem wrażliwości skóry twarzy oraz utratą wrażliwości skóry i mięśni. Od strony przeciwnej kończyna dolna jest sparaliżowana i znika wrażliwość skóry szyi, dolnej części twarzy, ramion.
  2. 3-4 kręgi szyjne. Po stronie kontuzjowanej kończyny ulegają porażeniu spastycznemu, a praca mięśni przepony jest upośledzona. Zdrowy - zmniejsza podatność kończyn.
  3. 5 kręgów szyjnych - 1 kręgi piersiowe. Po dotkniętej chorobą stronie kończyny tracą zdolność poruszania się, a głęboka wrażliwość zanika. Na drugiej połowie ciała znika powierzchowna wrażliwość.
  4. Kręgi piersiowe od 2 do 7. Od strony urazu noga jest sparaliżowana i zanikają odruchy ścięgniste. Również dolna część ciała traci głęboką wrażliwość. U zdrowej połowy zanika wrażliwość skóry nóg, okolicy pośladkowej i lędźwiowej.
  5. Okolica lędźwiowa i pierwsze dwa kręgi krzyżowe. W dotkniętej chorobą połowie utrata funkcji motorycznych i głęboka wrażliwość kończyny dolnej. Zdrowa - znika wrażliwość skóry w okolicy krocza.

Wiodącym wskaźnikiem diagnostycznym jest brak zaburzeń w funkcjonowaniu narządów miednicy. Nawet jeśli jedna strona ciała jest sparaliżowana, opróżnianie pęcherza i jelit jest utrzymywane bez odchyleń. Potwierdza to jednostronne uszkodzenie rdzenia kręgowego..

Przydatne wideo na ten temat

Podstawowe metody diagnostyczne

Po tym, jak pacjent zwrócił się do lekarza z dolegliwościami na nieprzyjemne objawy, ten ostatni rozpoczyna diagnozę, przeprowadzając wywiad. Obowiązkowe jest określenie, ile czasu minęło od momentu, gdy po raz pierwszy ujawniły się objawy choroby. Uwzględnia się również nasilenie objawów..

Takie badanie pozwoli ostatecznie zweryfikować obecność zespołu Browna-Sequarda i uzyskać rzetelną informację o tym, w jakich segmentach jest zlokalizowany.

Przed rozpoczęciem kursu leczenia pacjent jest kierowany na:

  • radiografia, przyczyniająca się do wczesnego wykrywania patologii;
  • tomografia komputerowa, która umożliwia badanie stanu kości i mięśni;
  • rezonans magnetyczny, bardzo pouczająca technika, która umożliwia dokładne badanie urazów kręgosłupa i rdzenia kręgowego.

Skuteczne leczenie choroby

Jak leczy się zespół Browna-Séquarda? Po otrzymaniu danych z badania lekarz opracowuje schemat leczenia. Ważne jest, aby zrozumieć, że zespół Brown-Séquarda jest dość poważną chorobą i można ją wyleczyć tylko za pomocą interwencji chirurgicznej..

Jeśli operacja zostanie przeprowadzona z opóźnieniem, komplikacje nie są wykluczone. Pacjent powinien udać się do stołu operacyjnego jak najszybciej po potwierdzeniu diagnozy.

W przypadku procesu nowotworowego, krwiaka lub ropnia formacja jest usuwana. Dopiero potem lekarz zajmuje się odbudową dotkniętego kręgosłupa..

Można poprawić krążenie tkanki płynnej i odżywienie rdzenia kręgowego za pomocą:

  • dezagregacje;
  • antykoagulanty;
  • leki naczyniowe;
  • leki o działaniu neurotroficznym.

Przede wszystkim zaleca się przyjmowanie Curantil, Cavinton, Cerebrolysin, Heparyna, kwas nikotynowy i inne leki.

Obrzęk dotkniętego obszaru jest osłabiany przez zastosowanie:

  • Furosemid;
  • Mannitol;
  • Gliceryna;
  • Kwas etakrynowy.

Czasami przepisywane są kortykosteroidy.

Pacjenci z zespołem Browna-Séquarda są leczeni na oddziale neurologicznym lub neurochirurgicznym.

Skuteczna rehabilitacja pacjenta

Pacjenci z tym kompleksem objawów wymagają pewnego czasu na powrót do zdrowia po operacji..

W okresie rehabilitacji pokazano:

  • wykonywanie specjalnych ćwiczeń;
  • przechodzenie procedur fizjoterapeutycznych;
  • przestrzeganie dobrze zaprojektowanej diety;
  • spokój i unikanie stresu.

Fizjoterapia odgrywa ważną rolę. Nie lekceważ jego skuteczności..

  1. Procesy metaboliczne są coraz lepsze.
  2. Uaktywnia się mikrokrążenie krwi.
  3. Wzmocniono szkielet mięśniowy.

Lekarz indywidualnie ustala, ile ćwiczeń należy wykonać iw jakiej kolejności. Aby osiągnąć szybki powrót do zdrowia, pacjent potrzebuje fizjoterapii.

Rehabilitacja polega na wykonaniu:

  • aplikacje parafinowe;
  • rozgrzewka ozokerytem;
  • elektroforeza z użyciem jodku potasu;
  • prądy diadynamiczne;
  • ultradźwięk;
  • Terapia UHF.

W dłuższej perspektywie pacjenci często doświadczają częściowego lub całkowitego powrotu do zdrowia neurologicznego.

Jaka jest prognoza

Według lekarzy rokowanie w przypadku zespołu jest raczej kontrowersyjne. Jeśli dana osoba ściśle przestrzega zaleceń lekarskich, można zapobiec dalszemu postępowi choroby. Według statystyk około 90% pacjentów porusza się samodzielnie i jest w stanie kontrolować narządy miednicy.

Aby zminimalizować ryzyko zespołu, musisz:

  • bądź uważny podczas prowadzenia samochodu;
  • przestrzegać zasad bezpieczeństwa podczas pracy na wysokości;
  • skonsultuj się z lekarzem przy pierwszych oznakach negatywnych zmian w organizmie.

Przedwczesne leczenie patologii zmienia się w:

  • intensywny ból pleców i głowy;
  • hematomyelia;
  • zaburzenie funkcjonowania narządów zlokalizowanych w miednicy małej (pacjent traci zdolność do powstrzymywania moczu i kału, cierpi na utrudnione wypróżnienia oraz zaburzenia erekcji);
  • trwałe pęknięcie rdzenia kręgowego;
  • wstrząs kręgosłupa (porażenie wiotkie z brakiem odruchów, utrata wrażliwości wszelkiego rodzaju, osłabienie napięcia ścian pęcherza moczowego z zaburzeniem odpływu moczu, a następnie - porażenie spastyczne).

Zespół Browna-Séquarda charakteryzuje się obecnością różnych typów klinicznych, którym towarzyszą pewne zaburzenia neurologiczne. Nie wszystkim pacjentom udaje się w pełni wyzdrowieć, ale szanse rosną wraz z terminowym wdrożeniem niezbędnych zabiegów chirurgicznych.

Skuteczna eliminacja zespołu Browna-Séquarda

Zespół Browna-Séquarda to zespół objawów złożonej choroby ośrodkowego układu nerwowego, w której uszkodzony jest rdzeń kręgowy. Życiowe funkcje ośrodkowego układu nerwowego są upośledzone. Choroba może objawiać się na różne sposoby, mężczyźni i kobiety są na nią jednakowo podatni.

Ta patologia została po raz pierwszy opisana w 1849 roku przez Charlesa Édouarda Brown-Séquarda, francuskiego neurologa, od którego pochodzi nazwa tej rzadkiej choroby. Szczegółowo określono charakterystyczne objawy i następstwa tej choroby..

  1. Cechy patologii
  2. Klasyfikacja i charakterystyczne objawy
  3. Zespół klasyczny
  4. Syndrom odwrócony (odwrócony)
  5. Zespół częściowy (niekompletny)
  6. Zespół podburzowy Opalskiego
  7. Przyczyny anomalii
  8. Metody wykrywania chorób
  9. Działania lecznicze
  10. Powikłania i rokowanie

Cechy patologii

Choroba dotyka połowy średnicy rdzenia kręgowego, prowadząc do nieodwracalnych następstw w organizmie. Zespół Browna-Séquarda objawia się na różnych poziomach kręgosłupa. Specyfika przebiegu choroby polega na tym, że naruszenia są wykrywane od strony, w której występuje uszkodzenie, podczas gdy zdrowa połowa ciała nadal funkcjonuje jak zwykle. To klasyczny wariant rozwoju zespołu. Jednak choroba ma kilka odmian, różniących się charakterystyką manifestacji objawów. W takim przypadku może to również dotyczyć zdrowej części ciała. Ważne jest, aby postawić prawidłową i terminową diagnozę..

Klasyfikacja i charakterystyczne objawy

W neurologii zespół Browna-Séquarda rzadko występuje w klasycznej interpretacji opisanej przez francuskiego neurologa. Choroba może mieć różne typy. Każdy z nich charakteryzuje się własnym zestawem objawów klinicznych..

W naukach medycznych przyjmuje się następującą systematyzację:

Zespół klasyczny

Obraz kliniczny procesu patologicznego w ośrodkowym układzie nerwowym odpowiada charakterystyce przyjętej w wersji naukowej.

Symptomatologia tego typu zespołu opisywana jest w krajowych i zagranicznych pracach naukowych. Po stronie, w której zachodzi proces zapalny, występują następujące objawy:

  • Paraliż (niedowład), który rozwija się stopniowo. Zwiększone napięcie mięśniowe prowadzi do trudności w poruszaniu się i silnego bólu.
  • Spadek wrażliwości na wszystkich poziomach, aż do utraty masy własnej.
  • Zaczerwienienie skóry spowodowane rozszerzeniem naczyń.
  • Pojawienie się odleżyn i owrzodzeń z długotrwałym unieruchomieniem części ciała.

Zdrowa część ciała również ulega zmianom:

  • Zmniejsza ból i wrażliwość dotykową na powierzchni skóry.
  • Możliwa częściowa utrata wrażeń.

Syndrom odwrócony (odwrócony)

Objawy dotyczą przeciwnej strony. Dotknięta część ciała całkowicie traci wrażliwość. Odwrotna strona jest również pozbawiona wrażliwości: znikają wrażenia dotykowe, zaburzona jest wrażliwość na temperaturę i odczuwanie bólu.

Zespół częściowy (niekompletny)

Objawy mogą nie występować lub pojawiają się w miejscach nietypowych dla klasycznej wersji przebiegu choroby. Upośledzona aktywność ruchowa oraz występowanie paraliżu i niedowładów występuje wzdłuż powierzchni ciała od strony przedniej lub tylnej. Dysfunkcjom motorycznym towarzyszy utrata czucia.

Zespół podburzowy Opalskiego

Patologia dotyka rdzenia kręgowego na poziomie, na którym znajdują się kręgi kręgosłupa szyjnego.

  • Paraliż krzyżowy kończyn (noga - na zdrowej połowie ciała, ramię - po stronie, po której zachodzi proces patologiczny).
  • Utrata powierzchownej wrażliwości twarzy na skutek rozwoju patologii.
  • Zaburzenia widzenia (opadanie powiek górnych, rozszerzenie źrenic, zapadnięcie gałki ocznej).

Przyczyny anomalii

Choroba występuje, gdy rdzeń kręgowy jest uciskany, czemu towarzyszy zmiana w budowie kręgosłupa, w szczególności kręgów w określonej jego części.

Wśród przyczyn, które mogą prowadzić do pojawienia się procesu zapalnego w rdzeniu kręgowym w jego przekroju, szczególne znaczenie mają:

  • urazy mechaniczne pleców (różne rany, złamania kręgów);
  • nowotwory nowotworowe, które ściskają i przemieszczają rdzeń kręgowy;
  • procesy zapalne w tkankach kręgosłupa;
  • wstrząs i promieniowanie rdzenia kręgowego;
  • patologiczne tworzenie ubytków w rdzeniu kręgowym (jamistość rdzenia);
  • stwardnienie rozsiane;
  • zapalenie luźnej tkanki łącznej przestrzeni nadtwardówkowej mózgu;
  • słabe krążenie w tętnicach mózgu.

Najczęstszymi przyczynami choroby są zwichnięcia, stłuczenia kręgosłupa, a także urazy powstałe w wyniku wypadków drogowych i upadku z wysokości..

Czynniki ryzyka obejmują ciężką aktywność fizyczną, a także długotrwałe sporty. Często zespół rozwija się u profesjonalnych sportowców.

Metody wykrywania chorób

Aby zidentyfikować zespół Browna-Sekarowa, specjalista musi zbadać pacjenta; sprawdź jego odruchy neurologiczne, wrażliwość; określić, czy w bolesnej części ciała występują dysfunkcje motoryczne. Jeśli podejrzewasz obecność zespołu i aby ustalić dokładną przyczynę jego wystąpienia, stosuje się bardziej pouczające metody diagnostyczne. Pozwalają szczegółowo opisać istniejące urazy kręgosłupa i rdzenia kręgowego oraz bardziej szczegółowo rozważyć cechy przebiegu choroby..

RTGWady lokalizacji kręgów, stan tkanek rdzenia kręgowego.
tomografia komputerowaBadany jest stan tkanek, elementy strukturalne rdzenia kręgowego.
Rezonans magnetycznyNajbardziej pouczająca i skuteczna metoda diagnostyczna. Podano bardziej szczegółowy obraz choroby. Badane są warstwy tkankowe rdzenia kręgowego i kręgosłupa.

Działania lecznicze

Leczenie zespołu Browna-Séquarda ma na celu wyeliminowanie przyczyny, która spowodowała tę dolegliwość, a także przywrócenie uszkodzonej części kręgosłupa. Konieczna jest hospitalizacja pacjenta na oddziale neurologicznym lub neurochirurgicznym w celu przeprowadzenia operacji. Jeśli choroba jest spowodowana czynnikami zewnętrznymi, konieczne jest leczenie dekompresyjne. Polega na usunięciu formacji prowadzących do ucisku rdzenia kręgowego. Dekompresję tylną lub przednią wykonuje się w zależności od miejsca i rodzaju kompresji.

Aby poprawić proces ukrwienia rdzenia kręgowego, stosuje się terapię lekową („Curantil”, „Cavinton”, „Heparyna” itp.).

Aby wyeliminować obrzęk w uszkodzonej części rdzenia kręgowego i okolicach, stosuje się leki takie jak „gliceryna”, „furosemid”, „mannitol” i inne..

Podczas diagnozowania jamistości rdzenia, gdy w rdzeniu kręgowym powstają w wyniku ucisku ubytki, leczenie chirurgiczne jest nieskuteczne. Ta postępująca choroba o charakterze przewlekłym jest wrodzona i nie można się jej pozbyć..

Aby przyspieszyć proces regeneracji komórek tkanki rdzenia kręgowego, stosuje się metody fizjoterapii, specjalny masaż, ćwiczenia fizjoterapeutyczne..

W okresie rehabilitacji ważne jest przestrzeganie specjalnej diety, ograniczenie spożywania tłustych potraw, wędzonek, słodyczy.

Konieczne jest leczenie zespołu Browna-Séquarda pod ścisłym nadzorem lekarza zgodnie ze wszystkimi zaleceniami. Stosowanie środków ludowej jest niedopuszczalne. Przed zażyciem leków ważne jest, aby przeczytać instrukcje dotyczące przeciwwskazań i skutków ubocznych.

Powikłania i rokowanie

Prognozy są rozczarowujące, gdy zespół jest wykrywany w zaawansowanym stadium.

Przedwczesne leczenie i ignorowanie zaleceń lekarza może spowodować poważne komplikacje:

  • silny ból pleców;
  • uporczywy ból głowy;
  • naruszenie czynności narządów miednicy (problemy z kałem, potencją);
  • wstrząs kręgosłupa spowodowany pęknięciem rdzenia kręgowego;
  • uszkodzenie tkanki mózgowej, któremu towarzyszy krwotok.

Aby uniknąć rozwoju chorób współistniejących z zespołem Browna-Séquarda, ważne jest, aby zdiagnozować chorobę na czas i natychmiast skonsultować się z lekarzem.

Co to jest zespół Browna-Séquarda, jak jest niebezpieczny i jak się go leczy?

Zespół Browna-Séquarda nie jest niezależną chorobą, ale zespołem objawów. W leczeniu zespołu zaangażowani są neurolodzy, często wspólnie z lekarzami innych specjalności..

Zespół Browna-Séquarda charakteryzuje się rozwojem centralnego paraliżu / niedowładu po stronie dotkniętej chorobą. Choroba jest trudna, zwłaszcza jeśli leczenie operacyjne jest opóźnione (w postaci dekompresji i leczenia wspomagającego).

1 Co to jest zespół Browna-Séquarda: opis choroby

Nazwa choroby pochodzi od nazwiska odkrywcy, który szczegółowo opisał chorobę - Charlesa Edouarda Brown-Sequarda, który żył w latach 1817-1894. Z zawodu fizjolog i neurolog, dr Brown-Sekar już wtedy klasyfikował patologię jako zespół objawów.

Zespół Browna-Séquarda rozwija się od uszkodzenia połowy rdzenia kręgowego. Na dotkniętej chorobą części ciała objawy rozwijają się w postaci paraliżu i zaburzeń czucia. Głęboka wrażliwość jest osłabiona, często traci się zdolność odczuwania bólu. Charakterystycznymi cechami patologii są utrata wibracji i wrażliwości na temperaturę..

Według ICD-10 zespół Browna-Séquarda należy do grupy chorób oznaczonych kodem „G83” (inne zespoły porażenne).

1.1 Powody pojawienia się

Indywidualnie taki kompleks objawów występuje rzadko. Zwykle jest to konsekwencja innej choroby zapalnej, traumatycznej lub zakaźnej.

Omówienie zespołu Browna-Séquarda

  1. Urazowe urazy rdzenia kręgowego (w wyniku wypadków drogowych, upadków, urazów kręgosłupa).
  2. Dźgnij lub cięte rany kręgosłupa.
  3. Obecność złośliwych nowotworów w tkance kostnej (mięsak) lub w tkance nerwowej i jej błonach (zwykle oponiak, nerwiak lub glejak).
  4. Ropnie (krosty) lub krwiaki nadtwardówkowe (krwotoki) w kręgosłupie ściskające rdzeń kręgowy.
  5. Ciężkie zmiany naczyniowe kręgosłupa (niedokrwienie, krwiak w wyniku urazu, naczyniak rdzeniowy).
  6. Mielopatia spowodowana radioterapią.
  7. Stwardnienie rozsiane.

Przyczyny na poziomie patogenezy (przyczyny rozwoju samych objawów):

  • rozwój zaburzeń przewodzenia jest zawsze poniżej poziomu uszkodzenia;
  • rozwój zaburzeń odcinkowych i korzeniowych (tylko na poziomie zmiany).

1.2 Czy jest leczony zespół Browna-Séquarda??

Możliwość leczenia zależy od przyczyn, które doprowadziły do ​​rozwoju choroby. Jeśli jest to nowotwór złośliwy lub stwardnienie rozsiane, szanse na skuteczne wyleczenie są niewielkie.

Jeśli przyczyną są ropnie lub krwiaki nadtwardówkowe, drenaż jest zwykle wystarczający do wygojenia.

Przy mechanicznym ucisku rdzenia kręgowego takie czynniki są eliminowane chirurgicznie i następuje częściowe lub całkowite wyleczenie. Ale jeśli zespół trwa zbyt długo, po wyleczeniu istnieje duże ryzyko skutków resztkowych..
do menu ↑

1.3 Badanie pacjenta z zespołem Browna-Séquarda (wideo)

1.4 Dlaczego zespół Browna-Séquarda jest niebezpieczny?

Zespół Browna-Séquarda to niezwykle poważna patologia, obarczona nie tylko niepełnosprawnością, ale także śmiercią pacjenta. Śmiertelne powikłania można zaobserwować już w pierwszej dobie od momentu ucisku (kompresji) rdzenia kręgowego.

Najpoważniejsze powikłania:

  • silny ból kręgosłupa i głowy (może przypominać klasterowe bóle głowy);
  • krwotok (udar) w rdzeniu kręgowym;
  • ciężka dysfunkcja narządów zlokalizowanych w miednicy małej (nietrzymanie kału lub moczu, zanik parcia na mocz i wypróżnianie, uporczywe zaparcia, rozwój impotencji);
  • całkowite pęknięcie (jak pęknięcie mięśnia sercowego) rdzenia kręgowego;
  • wstrząs kręgosłupa.

Choroba może prowadzić do kalectwa lub śmierci

Niemożliwe jest odroczenie z dekompresją rdzenia kręgowego - śmierć może nastąpić w dowolnym momencie, ale oprócz śmierci występują dość poważne komplikacje. Rokowanie jest szczególnie poważne u osób starszych i dzieci poniżej 8 roku życia..
do menu ↑

2 Objawy

Objawy zespołu Browna-Séquarda zależą od tego, która strona rdzenia kręgowego jest dotknięta. Ponadto objawy kliniczne są podzielone na objawy w zdrowej połowie ciała i dotkniętej chorobą połowie ciała..

Objawy po dotkniętej stronie:

  1. Rozwój paraliżu poniżej poziomu obrażeń.
  2. Utrata bólu, wrażliwości dotykowej i temperatury (ta ostatnia nie zawsze występuje).
  3. Naruszenie podstawowego mechanizmu samoidentyfikacji: pacjent przestaje odczuwać ciężar ciała, upośledzona zostaje wrażliwość wibracyjna i ruchy bierne.
  4. Skóra staje się zimna w dotyku, ale jednocześnie nabiera czerwonego odcienia.
  5. Rozwijają się zaburzenia troficzne (zwykle odleżyny).

Objawy u zdrowej połowy:

  • poniżej poziomu ucisku znika wrażliwość na dotyk i ból;
  • częściowa utrata czułości rozwija się na poziomie kompresji.

Objawy odwróconej postaci choroby:

  • wrażliwość skóry znika po stronie kompresyjnej;
  • ze zdrowej strony rozwija się paraliż lub niedowład kończyn;
  • ze strony zdrowej zanika ból, dotyk i bardzo często wrażliwość na temperaturę skóry i mięśni.

Objawy częściowej postaci choroby:

  • naruszenie wrażliwości wraz z naruszeniem funkcji motorycznych po stronie kompresji, ale tylko wzdłuż tylnej lub przedniej połowy ciała;
  • w niezwykle rzadkich przypadkach objawy w ogóle nie są obserwowane.

Objawy w zależności od ogniska uszkodzenia:

  1. C1-C2: całkowity paraliż ramienia po stronie kompresji rozwija się jednocześnie z porażeniem kończyny dolnej po przeciwnej stronie. Zmniejsza, ale nie znika, wrażliwość skóry twarzy po stronie ucisku. Po przeciwnej stronie dochodzi do naruszenia wrażliwości szyi i dolnego odcinka twarzy.
  2. C3-C4: rozwija się spastyczny paraliż ramion lub nóg, funkcja mięśni przepony jest upośledzona (występują problemy z oddychaniem).
  3. C5-Th1: paraliż kończyn rozwija się po stronie kompresji, możliwa jest utrata głębokiej wrażliwości. Z drugiej strony zaburzona jest wrażliwość skóry dłoni i / lub szyi i twarzy.
  4. Th2-Th12: rozwija się paraliż kończyny dolnej po stronie kompresyjnej, odruchy ścięgniste zmniejszają się i rozwijają się głębokie zaburzenia czucia w dolnej części ciała.
  5. L1-L5 i S1-S2: po stronie uciśniętej dochodzi do paraliżu nogi, następuje głęboka utrata wrażliwości w nodze, a po stronie zdrowej na poziomie krocza wrażliwość skóry zanika (zwykle całkowicie).

2.1 Diagnostyka

Rozpoznanie zespołu Browna-Séquarda jest złożone i obejmuje wstępne badanie przez lekarza i obowiązkową diagnostykę obrazową. Oprócz badania kręgosłupa może być konieczne wykonanie obrazowania mózgu.

Główne objawy / oznaki zespołu Browna-Séquarda

Zastosowane metody diagnostyczne:

  1. Wstępne badanie i testy neurologiczne (odruchy ścięgniste, ból, testy dotykowe lub testy wrażliwości na temperaturę).
  2. Wykonywanie wywiadu, badanie dotykowe skóry, kręgosłupa.
  3. RTG kręgosłupa w 2 projekcjach - widać pośrednie oznaki uszkodzenia (niekoniecznie traumatyczne) rdzenia kręgowego.
  4. Tomografia komputerowa - CT zwykle lepiej uwidoczni miejsce urazu / kompresji, wykryje przemieszczenie odłamków (w przypadku złamania) lub kręgi.
  5. Rezonans magnetyczny - MRI pozwala na lepszą wizualizację kręgosłupa i rdzenia kręgowego, pokazuje stan węzłów nerwowych i naczyń krwionośnych. To najlepsza metoda diagnostyczna zespołu Browna-Séquarda..

3 Leczenie

Leczenie ma jedynie charakter operacyjny i polega na eliminowaniu przyczyn. Ucisk jest eliminowany poprzez usunięcie guza, krwiaka lub przywrócenie integralności kręgosłupa lub drenowanie ropnego ogniska.

Może być konieczne zszycie rdzenia kręgowego lub naprawa nerwów. Często wykonuje się plastiki kręgosłupa. Kilka dni po operacji pacjent zostaje przeniesiony do rekonwalescencji, w którym stosuje się środki mechanoterapii, ćwiczenia fizjoterapeutyczne i techniki fizjoterapeutyczne.

Aby złagodzić ból, stany zapalne, złe samopoczucie lub osłabienie mięśni, przepisuje się leki (w tym pierwszy raz po zabiegu chirurgicznym).

Co to jest zespół Browna Sequarda, jakie są przyczyny wystąpienia choroby?

Szkielet człowieka, aw szczególności kości, mięśnie i stawy, to układ mięśniowo-szkieletowy. Jego patologie są dziś dość powszechne, niektóre z nich przyczyniają się do rozwoju niepełnosprawności w wyniku niepełnosprawności. Jedną z nabytych chorób jest zespół Browna-Séquarda.

Ta patologia wywołuje pojawienie się wady motorycznej i sensorycznej, która powoduje uraz rdzenia kręgowego (SM). Cechy zespołu związane są z wyciąganiem nici bólu i wrażliwości na temperaturę z dotkniętej części rdzenia kręgowego oraz wyciąganiem nici wrażliwości dotykowej z innej części ciała.

Choroba została po raz pierwszy omówiona w latach pięćdziesiątych XIX wieku, kiedy francuski fizjolog po raz pierwszy opisał ten problem..

Charakterystyka i opis patologii

Zespół Browna-Séquarda w neurologii to zespół objawów, które powstają w wyniku urazu połowy rdzenia kręgowego. Po dotkniętej chorobą stronie ciała rozwija się paraliż, zaburzona jest ból, temperatura, wrażliwość stawów i wibracje.

W medycynie zwyczajowo rozróżnia się kilka opcji patologii:

  1. Klasyczny zespół charakteryzuje się rozwojem paraliżu kończyn po stronie dotkniętej chorobą, zaburzeniem głębokiej wrażliwości, upośledzeniem funkcji naczynioruchowych poniżej zmiany i poceniem się, zaburzeniami naczynioruchowymi. W niektórych przypadkach zamiast utraty wrażliwości można zaobserwować otępienie czucia po stronie polarnej z powodu upośledzonej aktywności zakończeń nerwowych. W zależności od miejsca urazu po jego stronie może dojść do osłabienia mięśni twarzy, zespołu Bernarda-Hornera lub dysfunkcji narządów miednicy.
  2. Odwrócona wersja patologii jest spowodowana rozwojem objawów w odwrotnej kolejności: po stronie dotkniętej chorobą pojawia się płytka wrażliwość i upośledzony ruch, po drugiej stronie obserwuje się naruszenie głębokiej wrażliwości. W niektórych przypadkach oznaki patologii obserwuje się tylko po jednej stronie ciała..
  3. Zespół częściowy charakteryzuje się upośledzoną wrażliwością z przodu lub z tyłu ciała w określonym obszarze.

To, jak rozwinie się zespół Brown-Séquard, zależy od miejsca urazu MP i zaangażowania jego elementów w nieprawidłowy proces.

Przyczyny pojawienia się patologii

Wszelkie nieprawidłowe stany rdzenia kręgowego, które uszkadzają jego połowę w przekroju, mogą prowadzić do wystąpienia zespołu Browna-Séquarda. W zależności od tych warunków całkowite zaburzenie przewodzenia impulsów nerwowych może powstać nagle lub etapami. Ta patologia może rozwinąć się z urazami rdzenia kręgowego, najczęściej przeszywającymi, otaczającymi go nowotworami, udarami niedokrwiennymi, mieloizhemią żylną, hipestezją rzekomą przewodzącą.

Zatem główne przyczyny rozwoju zespołu to:

  • Uraz rdzenia kręgowego o charakterze mechanicznym;
  • Krwiak lub guz uciskający rdzeń kręgowy, w tym mięsak, oponiak lub nerwiak;
  • Syringomyelia, zapalenie nadtwardówki;
  • Zapalenie rdzenia wynikające z radioterapii lub stwardnienia rozsianego;
  • Zaburzenie krążenia krwi w tętnicach, w wyniku którego rozwija się ognisko niedokrwienia;
  • Wstrząśnienie CM lub jego stłuczenie, któremu towarzyszy deformacja kręgów;
  • Zapalenie błony śluzowej nosa lub sarkoidoza;
  • Rozwój ropnia;
  • Procesy wirusowe lub zakaźne po szczepieniu.

Zaburzenia wynikające z urazu rdzenia kręgowego rozwijają się po obu stronach ciała, ponieważ ścieżki nerwowe i włókna przewodzące odpowiedzialne za ból i płytką wrażliwość przeplatają się i zbiegają w kanale kręgowym na różnych poziomach. Dlatego chory poczuje się odrętwiały po nienaruszonej stronie..

Objawy choroby

Głównymi objawami zespołu Browna-Séquarda są wady motoryczne i czuciowe. Przy chorobie często dochodzi do osłabienia nóg lub rąk, niemożności wykonywania ruchów, drętwienia połowy ciała, upośledzonej wrażliwości skóry na zmiany temperatury, zaburzenia koordynacji ruchów. Wszystkie te objawy pojawiają się w tej części ciała, która znajduje się poniżej miejsca urazu rdzenia kręgowego..

Główne objawy choroby to:

  1. Naruszenie napięcia mięśniowego, unieruchomienie mięśni po dotkniętej stronie;
  2. Utrata wrażliwości na skórę po drugiej stronie ciała;
  3. Powstanie wąskiego paska na uszkodzonej części ciała, gdzie rozwija się drętwienie, zespół bólowy i zaburzenia czucia;
  4. Zmiana chodu, zaburzona koordynacja ruchów;
  5. Zaburzenia wegetatywne, naczyniowe i troficzne po stronie dotkniętej chorobą.

Główną cechą choroby jest brak zaburzeń w okolicy miednicy. Osoba zachowuje funkcje oddawania moczu i wypróżniania, gdy połowa ciała jest unieruchomiona, co pozwala stwierdzić o jednostronnym uszkodzeniu SM.

W zależności od tego, gdzie mózg jest uszkodzony, mogą wystąpić objawy, takie jak paraliż krzyżowy, opadające powieki, rozszerzone źrenice, cofnięcie gałki ocznej, zaczerwienienie i obniżenie temperatury skóry..

Diagnostyka zespołu Browna-Séquarda

Aby zdiagnozować chorobę w neurologii, nie używa się młotka ani igły do ​​określenia wrażliwości. Podczas badania pacjenta lekarz ujawnia obecność paraliżu, naruszenie napięcia mięśniowego. A także bada ich naturę i dotkliwość. Następnie podatność powierzchni jest sprawdzana w tych obszarach, w których maleje..

Następnie lekarz bada głęboką wrażliwość za pomocą specjalnych testów, kamertonu i ciężarów, ujawnia naruszenia odruchów ścięgnistych. Umożliwia to postawienie trafnej diagnozy, a także określenie poziomu i dokładnej lokalizacji zmiany. Aby przeanalizować pocenie się, użyj metody Minor.

Ponadto badanie płynu mózgowo-rdzeniowego jest obowiązkowe w celu określenia charakteru procesu patologicznego. W tym celu stosuje się testy likorodynamiczne..

Lekarz musi zdecydowanie zidentyfikować przyczynę patologii. W tym celu stosuje się promieniowanie rentgenowskie, ultrasonografię, CT i MRI, a także inne techniki diagnostyczne. Wszystko to pozwala ustalić uszkodzenie mózgu, jego lokalizację, obecność urazów, przemieszczenie kręgów lub fragmentów, ustalenie stanu naczyń krwionośnych, nerwów i kręgosłupa.

Działania lecznicze

Terapia choroby powinna mieć na celu wyeliminowanie przyczyny jej rozwoju. Jeśli podczas diagnozy wykryto krwiak, guz, ropień, lekarz usunie formację ściskającą rdzeń kręgowy. Operacja może być dwojakiego rodzaju, w zależności od rodzaju i umiejscowienia formacji ściskających mózg. Po jego wyeliminowaniu przywraca się integralność kręgosłupa, w niektórych przypadkach może być wymagany jego plastik.

Ponadto przepisywane są leki, które pomagają normalizować krążenie krwi i eliminować obrzęki. Należą do nich leki przeciwzakrzepowe, środki naczyniowe lub środki przeciwpłytkowe. Neurolog musi wyeliminować choroby, które wywołują rozwój patologii, stosując terapię kortykosteroidami. Można również przepisać fizjoterapię w celu normalizacji stanu pacjenta..

Po zakończeniu leczenia lekarz kieruje pacjenta na terapię ruchową w celu przywrócenia zdolności ruchu. W takim przypadku można również zastosować terapię ruchową. Prawidłowe odżywianie i codzienna rutyna odgrywają ważną rolę. W okresie rehabilitacji krewnym i przyjaciołom pacjenta zaleca się wspieranie go psychicznie i moralnie, tylko wtedy będzie mógł w krótkim czasie wyzdrowieć.

Komplikacje i konsekwencje

Często choroba powoduje komplikacje w postaci:

  • Silny ból pleców i głowy;
  • Krwotok w CM lub jego całkowite pęknięcie;
  • Rozwój wstrząsu kręgosłupa;
  • Zaburzenia narządów miednicy.

Prognozy i zapobieganie

Prognozy dotyczące patologii są korzystne przy prawidłowym i skutecznym leczeniu, które należy przeprowadzić w odpowiednim czasie. Ale choroba nie zawsze jest całkowicie wyleczona. Ale nowoczesne metody leczenia pozwalają uniknąć rozwoju powikłań i poprawić jakość życia pacjenta..

Nie ma specjalnych środków zapobiegawczych, które zapobiegałyby rozwojowi patologii. Lekarze zalecają przestrzeganie zasad bezpieczeństwa, aby nie uszkodzić kręgosłupa. Aby to zrobić, musisz znać i przestrzegać zasad pracy na wysokości, ruchu drogowego.

Jeśli pojawią się nieprzyjemne objawy, należy natychmiast skontaktować się z placówką medyczną w celu wczesnej diagnozy i leczenia choroby..

Skuteczna eliminacja zespołu Browna-Séquarda. Co to jest zespół Browna-Séquarda, jak jest niebezpieczny i jak się go leczy? Przykłady kliniczne zespołu Browna Séquarda

Głównymi objawami tego zespołu są paraliż lub niedowład po stronie dotkniętej chorobą. Choroba jest uleczalna, ale wyzdrowienie nie jest możliwe we wszystkich przypadkach.

Powody

Zespół Browna-Séquarda jako niezależna choroba występuje rzadko. Czynniki prowokujące to:

  • Urazy kręgosłupa i rdzenia kręgowego. Siniaki, zwichnięcia i złamania są głównymi przyczynami zespołu Browna-Séquarda.
  • Rany penetrujące, jeśli uszkadzają rdzeń kręgowy.
  • Łagodne i złośliwe guzy kości lub tkanki miękkiej.
  • Uszkodzenia naczyń i choroby, które prowadzą do upośledzenia krążenia krwi w rdzeniu kręgowym, na przykład udar, krwiak, ropień.
  • Mielopatia, stwardnienie rozsiane.
  • Uraz popromienny rdzenia kręgowego.

Choroba występuje u mężczyzn i kobiet niezależnie od wieku.

Objawy

Zespół Browna-Séquarda charakteryzuje się uszkodzeniem neuronów tylko w połowie średnicy rdzenia kręgowego. Ale mimo to cierpi również zdrowa część ciała, pojawiają się objawy nerwobólów.

Utrata wrażliwości, pacjent nie odczuwa dotyku i bólu. Po stronie zdrowej nie ma wrażeń co do stopnia uszkodzenia, a wrażliwość częściowo zanika bezpośrednio na poziomie zmiany.

Niedowład lub paraliż można zaobserwować poniżej poziomu zmiany, dlatego im wyższa ostrość, tym cięższy stan zdrowia pacjenta.

Objawy zależą od stopnia uszkodzenia rdzenia kręgowego. Paraliż jest początkowo wiotki, ale potem przechodzi w spastyczność.

Główne objawy, które pojawiają się po dotkniętej stronie:

  • porażenie poniżej poziomu dotkniętego rdzenia kręgowego;
  • zmniejszona wrażliwość (ból, dotyk i temperatura) lub jej całkowita utrata;
  • zaczerwienienie skóry w dotkniętym obszarze, skóra staje się zimna w dotyku;
  • zaburzenia troficzne, takie jak odleżyny.

Jeśli rdzeń kręgowy jest uszkodzony na poziomie kręgów szyjnych, paraliżuje ramię i nogę od strony dotkniętej chorobą. Trochę lepiej jest, jeśli ognisko znajduje się w okolicy lędźwiowej, wtedy tylko kończyny dolne są zaangażowane w proces patologiczny.

Klasyfikacja

W zależności od przyczyny, która przyczyniła się do pojawienia się zespołu Browna-Sequarda, wyróżnia się następujące typy:

  • guz;
  • traumatyczny;
  • hematologiczny;
  • zakaźne i zapalne.

Zespół Browna-Séquarda może mieć odpowiednio 3 warianty przebiegu, jego objawy będą się różnić. Klasyfikacja wygląda następująco:

  • Wersja klasyczna. Objawy są charakterystyczne dla tej choroby. Choroba przebiega bez niebezpiecznych konsekwencji i powikłań..
  • Odwrotny. Symptomatologia jest typowa dla zespołu Browna-Séquarda, ale wszystkie objawy, które pojawiły się po chorej stronie, przechodzą do zdrowej części ciała.
  • Częściowy. Objawy mogą być nieobecne lub łagodne i mogą występować tylko w niektórych częściach ciała, takich jak kończyny.

Ostatni wariant przebiegu choroby występuje bardzo rzadko, częściej choroba przebiega według wariantu klasycznego.

Jaki lekarz leczy zespół Browna-Séquarda?

W przypadku wystąpienia objawów choroby należy zasięgnąć porady neurologa. Dalsze leczenie może wykonać chirurg.

Diagnostyka

Po wizycie w szpitalu lekarz przeprowadzi wywiad, sprawdzi odruchy i wrażliwość kończyn. Specjalista może postawić dokładną diagnozę dopiero po danych z badania.

Instrumentalne metody diagnostyczne obejmują:

  • RTG kręgosłupa - pozwala zidentyfikować uszkodzenie kręgosłupa;
  • - umożliwia identyfikację zmian nie tylko w tkance kostnej, ale także w naczyniach krwionośnych, mięśniach i zakończeniach nerwowych;
  • - najbardziej pouczająca metoda badania uszkodzeń kręgosłupa i rdzenia kręgowego.

Leczenie

W leczeniu zespołu Browna-Séquarda ważne jest ustalenie przyczyny choroby i jej wyeliminowanie. Jeśli nerwoból jest spowodowany guzem lub krwiakiem, pierwszym krokiem jest pozbycie się ich. Następnie przywraca się integralność kręgosłupa, zszywa rdzeń kręgowy i zakończenia nerwowe.

Leczenie choroby jest tylko operacyjne. Im wcześniej operacja zostanie wykonana, tym mniejsze prawdopodobieństwo powikłań.

Celem interwencji chirurgicznej jest dekompresja, czyli eliminacja ucisku rdzenia kręgowego, naczyń krwionośnych i zakończeń nerwowych. Lekarze wybierają rodzaj operacji na podstawie przyczyny choroby.

Po wyeliminowaniu patologii prowadzącej do kompresji pacjentowi przepisuje się kurs rehabilitacji. Obejmuje następujące czynności:

  • terapia lekowa (Fenobarbital, witamina E, Amaridan, Ubretid, na obrzęki - Gliceryna, Magnitol, Furosemid, w celu normalizacji mikrokrążenia w tkankach mózgu - Cavinton, Dipirydamol, kwas nikotynowy, w zapobieganiu zakrzepicy - Heparyna);
  • zabiegi fizjoterapeutyczne (aplikacja parafiny, elektroforeza jodem i potasem, ozokeryt).

Bez operacji kompleks ten nie przyniesie ulgi pacjentowi..

Komplikacje

Powikłania można zaobserwować tylko wtedy, gdy nie są przestrzegane zalecenia lekarzy lub w przypadku późnego przyjęcia do szpitala. Konsekwencje są następujące:

  • silny;
  • przewlekłe bóle głowy, migreny;
  • krwotok w rdzeniu kręgowym;
  • wstrząs kręgosłupa;
  • pęknięcie tkanki rdzenia kręgowego;
  • dysfunkcja narządów miednicy.

Ograniczenie ruchomości, nietrzymanie moczu, zaparcia, problemy z potencją mogą być dodane do uporczywego bólu pleców.

W przypadku pęknięcia tętniaka tętniczo-żylnego w kręgosłupie pojawia się silny ból przeszywający.

Zapobieganie

Ponieważ powikłania choroby są dość niebezpieczne i mogą prowadzić do utraty mobilności, lepiej jest zapobiegać wystąpieniu choroby. Konieczne jest monitorowanie stanu zdrowia, terminowe leczenie chorób zakaźnych i zapalnych kręgosłupa, codzienne wykonywanie ćwiczeń, monitorowanie postawy, proste plecy.

Ponieważ zespół Browna-Séquarda dość często pojawia się po poważnych urazach, na przykład w wyniku wypadku lub upadku z wysokości, należy przestrzegać środków bezpieczeństwa podczas jazdy lub wykonywania prac na wysokości.

Jeśli nie można uniknąć uszkodzenia kręgosłupa, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem, nie czekając na pogorszenie stanu zdrowia.

Rokowanie dotyczące wyzdrowienia zależy w dużej mierze od pacjenta. W większości przypadków jest to korzystne. Pacjent może poruszać się samodzielnie i wykonywać całą pracę. Ale tylko terminowe poszukiwanie pomocy medycznej pomoże uniknąć postępu patologii..

Zespół Browna-Séquarda to zespół objawów złożonej choroby ośrodkowego układu nerwowego, w której uszkodzony jest rdzeń kręgowy. Życiowe funkcje ośrodkowego układu nerwowego są upośledzone. Choroba może objawiać się na różne sposoby, mężczyźni i kobiety są na nią jednakowo podatni.

Ta patologia została po raz pierwszy opisana w 1849 roku przez Charlesa Édouarda Brown-Séquarda, francuskiego neurologa, od którego pochodzi nazwa tej rzadkiej choroby. Szczegółowo określono charakterystyczne objawy i następstwa tej choroby..

Cechy patologii

Choroba dotyka połowy średnicy rdzenia kręgowego, prowadząc do nieodwracalnych następstw w organizmie. Zespół Browna-Séquarda objawia się na różnych poziomach kręgosłupa. Specyfika przebiegu choroby polega na tym, że naruszenia są wykrywane od strony, w której występuje uszkodzenie, podczas gdy zdrowa połowa ciała nadal funkcjonuje jak zwykle. To klasyczny wariant rozwoju zespołu. Jednak choroba ma kilka odmian, różniących się charakterystyką manifestacji objawów. W takim przypadku może to również dotyczyć zdrowej części ciała. Ważne jest, aby postawić prawidłową i terminową diagnozę..

Klasyfikacja i charakterystyczne objawy

W neurologii zespół Browna-Séquarda rzadko występuje w klasycznej interpretacji opisanej przez francuskiego neurologa. Choroba może mieć różne typy. Każdy z nich charakteryzuje się własnym zestawem objawów klinicznych..

W naukach medycznych przyjmuje się następującą systematyzację:

Zespół klasyczny

Obraz kliniczny procesu patologicznego w ośrodkowym układzie nerwowym odpowiada charakterystyce przyjętej w wersji naukowej.

Symptomatologia tego typu zespołu opisywana jest w krajowych i zagranicznych pracach naukowych. Po stronie, w której zachodzi proces zapalny, występują następujące objawy:

  • Paraliż (niedowład), który rozwija się stopniowo. Zwiększone napięcie mięśniowe prowadzi do trudności w poruszaniu się i silnego bólu.
  • Spadek wrażliwości na wszystkich poziomach, aż do utraty masy własnej.
  • Zaczerwienienie skóry spowodowane rozszerzeniem naczyń.
  • Pojawienie się odleżyn i owrzodzeń z długotrwałym unieruchomieniem części ciała.

Zdrowa część ciała również ulega zmianom:

  • Zmniejsza ból i wrażliwość dotykową na powierzchni skóry.
  • Możliwa częściowa utrata wrażeń.

Syndrom odwrócony (odwrócony)

Objawy dotyczą przeciwnej strony. Dotknięta część ciała całkowicie traci wrażliwość. Odwrotna strona jest również pozbawiona wrażliwości: znikają wrażenia dotykowe, zaburzona jest wrażliwość na temperaturę i odczuwanie bólu.

Zespół częściowy (niekompletny)

Objawy mogą nie występować lub pojawiają się w miejscach nietypowych dla klasycznej wersji przebiegu choroby. Upośledzona aktywność ruchowa oraz występowanie paraliżu i niedowładów występuje wzdłuż powierzchni ciała od strony przedniej lub tylnej. Dysfunkcjom motorycznym towarzyszy utrata czucia.

Zespół podburzowy Opalskiego

Patologia dotyka rdzenia kręgowego na poziomie, na którym znajdują się kręgi kręgosłupa szyjnego.

  • Paraliż krzyżowy kończyn (noga - na zdrowej połowie ciała, ramię - po stronie, po której zachodzi proces patologiczny).
  • Utrata powierzchownej wrażliwości twarzy na skutek rozwoju patologii.
  • Zaburzenia widzenia (opadanie powiek górnych, rozszerzenie źrenic, zapadnięcie gałki ocznej).

Przyczyny anomalii

Choroba występuje, gdy rdzeń kręgowy jest uciskany, czemu towarzyszy zmiana w budowie kręgosłupa, w szczególności kręgów w określonej jego części.

Wśród przyczyn, które mogą prowadzić do pojawienia się procesu zapalnego w rdzeniu kręgowym w jego przekroju, szczególne znaczenie mają:

  • urazy mechaniczne pleców (różne rany, złamania kręgów);
  • nowotwory nowotworowe, które ściskają i przemieszczają rdzeń kręgowy;
  • procesy zapalne w tkankach kręgosłupa;
  • wstrząs i promieniowanie rdzenia kręgowego;
  • patologiczne tworzenie ubytków w rdzeniu kręgowym (jamistość rdzenia);
  • stwardnienie rozsiane;
  • zapalenie luźnej tkanki łącznej przestrzeni nadtwardówkowej mózgu;
  • słabe krążenie w tętnicach mózgu.

Najczęstszymi przyczynami choroby są zwichnięcia, stłuczenia kręgosłupa, a także urazy powstałe w wyniku wypadków drogowych i upadku z wysokości..

Czynniki ryzyka obejmują ciężką aktywność fizyczną, a także długotrwałe sporty. Często zespół rozwija się u profesjonalnych sportowców.

Metody wykrywania chorób

Aby zidentyfikować zespół Browna-Sekarowa, specjalista musi zbadać pacjenta; sprawdź jego odruchy neurologiczne, wrażliwość; określić, czy w bolesnej części ciała występują dysfunkcje motoryczne. Jeśli podejrzewasz obecność zespołu i aby ustalić dokładną przyczynę jego wystąpienia, stosuje się bardziej pouczające metody diagnostyczne. Pozwalają szczegółowo opisać istniejące urazy kręgosłupa i rdzenia kręgowego oraz bardziej szczegółowo rozważyć cechy przebiegu choroby..

Działania lecznicze

Leczenie zespołu Browna-Séquarda ma na celu wyeliminowanie przyczyny, która spowodowała tę dolegliwość, a także przywrócenie uszkodzonej części kręgosłupa. Konieczna jest hospitalizacja pacjenta na oddziale neurologicznym lub neurochirurgicznym w celu przeprowadzenia operacji. Jeśli choroba jest spowodowana czynnikami zewnętrznymi, konieczne jest leczenie dekompresyjne. Polega na usunięciu formacji prowadzących do ucisku rdzenia kręgowego. Dekompresję tylną lub przednią wykonuje się w zależności od miejsca i rodzaju kompresji.

Aby poprawić proces ukrwienia rdzenia kręgowego, stosuje się terapię lekową („Curantil”, „Cavinton”, „Heparyna” itp.).

Aby wyeliminować obrzęk w uszkodzonej części rdzenia kręgowego i okolicach, stosuje się leki takie jak „gliceryna”, „furosemid”, „mannitol” i inne..

Podczas diagnozowania jamistości rdzenia, gdy w rdzeniu kręgowym powstają w wyniku ucisku ubytki, leczenie chirurgiczne jest nieskuteczne. Ta postępująca choroba o charakterze przewlekłym jest wrodzona i nie można się jej pozbyć..

Aby przyspieszyć proces regeneracji komórek tkanki rdzenia kręgowego, stosuje się metody fizjoterapii, specjalny masaż, ćwiczenia fizjoterapeutyczne..

W okresie rehabilitacji ważne jest przestrzeganie specjalnej diety, ograniczenie spożywania tłustych potraw, wędzonek, słodyczy.

Konieczne jest leczenie zespołu Browna-Séquarda pod ścisłym nadzorem lekarza zgodnie ze wszystkimi zaleceniami. Stosowanie środków ludowej jest niedopuszczalne. Przed zażyciem leków ważne jest, aby przeczytać instrukcje dotyczące przeciwwskazań i skutków ubocznych.

Ból pleców może pojawiać się z różnych powodów: są wywoływane przez urazy mechaniczne, choroby kręgosłupa i zaburzenia neurologiczne..

W niektórych przypadkach pacjent zgłaszający się do lekarza słyszy od specjalisty diagnozę zespołu Browna-Séquarda.

Jest to zespół objawów, który rozwija się, gdy dotyczy to połowy średnicy rdzenia kręgowego. Nazwa choroby pochodzi od francuskiego neurologa i fizjologa Charlesa Édouarda Brown-Seckera, który opisał tę chorobę w 1849 roku..

W zespole Brown-Seckera pojawiają się zaburzenia czucia i ruchu związane z urazami rdzenia kręgowego.

Powody

Choroba ta występuje z powodu urazów mechanicznych, ran kłutych, po wypadkach samochodowych, w wyniku których doszło do złamania fasady z przemieszczeniem.

Przyczyną zespołu mogą być również guzy, syringomyelia, hematomyelia, stłuczenie kanału kręgowego, zaburzenia krążenia w kręgosłupie, krwiak nadtwardówkowy, stwardnienie rozsiane, zapalenie nadtwardówki.

Jednak najczęstszą przyczyną zespołu Browna-Seckera są urazy mechaniczne w wyniku wypadku, upadku z wysokości, pobicia itp..

Przejaw choroby

Istnieje kilka rodzajów objawów zespołu Brown-Seckera.

W wersji klasycznej paraliż nóg lub niedowład następuje po stronie zmiany. Po przeciwnej stronie ogniska nie ma powierzchownej wrażliwości (bólu i temperatury).

Na poziomie procesu wystąpienia choroby (patogenezy) przyczyną choroby są:

  • na poziomie zmiany - zaburzenia korzeniowe i segmentowe;
  • poniżej poziomu uszkodzenia - występowanie zaburzeń przewodzenia.

W swojej prawdziwej manifestacji zespół jest rzadki, znacznie częściej obserwuje się wariant częściowy.

Z drugiej strony nie ma powierzchownej wrażliwości po stronie dotkniętej chorobą, a paraliż i niedowład pojawiają się po przeciwnej stronie.

Czasami objawy obserwuje się tylko po stronie dotkniętej chorobą, az drugiej strony nie ma objawów zespołu.

Objawy zespołu Browna-Seckera zależą od urazu, jakiego doznała osoba, od tego, jak szybko szukał pomocy medycznej, jak przebiegał okres bezpośrednio po urazie, jak ukrwiony kręgosłup.

Objawy

Przejawienie się i rozwój choroby zależy od charakteru przebiegu choroby.

Po stronie porażki:

  • porażenie obwodowe i centralne występuje poniżej poziomu uszkodzenia;
  • znika zmysł dotyku, ciężar ciała, wibracje, nacisk i ruch nie są odczuwalne.
  • utrata wrażliwości na temperaturę i ból;
  • skóra staje się czerwona z powodu rozszerzenia naczyń krwionośnych, skóra staje się zimna;
  • pojawiają się zaburzenia naczyniowe i troficzne.

Po stronie zdrowej ból i wrażenia dotykowe znikają do poziomu uszkodzenia, a na poziomie uszkodzenia następuje częściowa utrata wrażliwości.

Jednak objawy zespołu Brown-Seckera mogą się różnić. To zależy od opcji porażki.

Klasyczny

Po stronie ogniskowej obserwuje się niedowład i paraliż nóg, zaburzona jest głęboka, dwuwymiarowa i dyskryminacyjna wrażliwość, występują zaburzenia naczynioruchowe i zaburzenia pocenia.

Po przeciwnej stronie dochodzi do naruszeń wrażliwości powierzchownej (częściowo dotykowej, bólu i temperatury), znika głębokiej wrażliwości (mięśnie, ścięgna, stawy).

W przypadku zajęcia segmentów C1-C4 dochodzi do niedowład połowiczy spastycznych i zaburzeń czucia na twarzy, a w przypadku segmentów L1-S2 pojawiają się zaburzenia funkcji narządów miednicy.

Odwrotny

Podobny do klasycznego, ale objawy są rozmieszczone inaczej.

Po stronie zmiany zniknie powierzchowna wrażliwość, a po stronie zdrowej pojawiają się paraliż i niedowład oraz zaburzone są odczucia mięśniowo-stawowe.

Jest inna opcja: wszystkie objawy występują tylko po stronie dotkniętej chorobą. W niektórych przypadkach po stronie ogniska występują zaburzenia bólu, temperatury i głębokiej wrażliwości oraz zaburzenia ruchu..

Częściowy

Objawy są nieobecne lub wyrażane strefowo („wariant planarny”, to znaczy naruszenia są obserwowane tylko na przedniej lub tylnej powierzchni ciała).

Obecność i charakterystykę objawów zespołu Brown-Seckera można wyjaśnić kilkoma czynnikami:

  • Lokalizacja i charakter ogniska. Lokalizacja może być zewnątrzoponowa, śródrdzeniowa i pozaszpikowa. Charakter zależy od przyczyny (uraz, guz, stłuczenie kręgosłupa itp.).
  • Wrażliwość odprowadzającego i doprowadzającego układu rdzenia kręgowego na niedotlenienie i kompresję.
  • Cechy waskularyzacji. Na przykład częściowy wariant zespołu obserwuje się podczas krążenia krwi w przedniej tętnicy rdzeniowej, ponieważ w tym przypadku nie cierpi wrażliwość stawowo-mięśniowa. Tylna tętnica rdzeniowa jest zaopatrywana przez nienaruszone tylne struny.
  • Możliwość zewnątrzrdzeniowej transmisji przez graniczny współczulny pień impulsów bólowych.

Leczenie

Leczenie może być przepisane przez lekarza dopiero po przeprowadzeniu diagnostyki i tylko w szpitalu neurochirurgicznym.

Jedyną opcją leczenia jest operacja.

Ale najpierw musisz pozbyć się przyczyny, która wywołała pojawienie się i rozwój zespołu Browna-Seckera: usuń guz, wylecz procesy zapalne, przywróć krążenie krwi itp..

Zespołu jamistości rdzenia nie można leczyć. Jest to choroba genetyczna, metody jej leczenia nie są znane współczesnej medycynie.

Podczas zabiegu specjaliści eliminują ucisk na rdzeń kręgowy, jego korzenie i naczynia krwionośne. Istnieją dwa rodzaje dekompresji: tylna i przednia. Są dobierane w zależności od lokalizacji i rodzaju kompresji.

Podczas wykonywania takich operacji głównym celem jest wyeliminowanie patologicznych formacji, które wywierają nacisk na rdzeń kręgowy..

Specjalista może przepisać leki: „Endur”, „Amarydyna”, „Cyklodol”, „Witamina E”, „Fenobarbital”, „Tiamina”, „Ubretid”.

Zespół Brown-Seckera w większości przypadków wynika z mechanicznego urazu kręgosłupa, ale mogą go wywołać inne choroby. Objawy mogą się różnić w zależności od przyczyny i miejsca urazu. Ale lekarze mogą złagodzić stan pacjenta tylko za pomocą interwencji chirurgicznej..

Zespół Browna-Séquarda (boczna hemisekcja rdzenia kręgowego) to patologia kręgosłupa polegająca na pokonaniu połowy średnicy rdzenia kręgowego na jednym lub drugim poziomie kręgosłupa. Chorobie towarzyszą poważne powikłania, dlatego wymaga natychmiastowego leczenia.

Zespół Browna-Séquarda może wynikać z wypadków drogowych, upadków, siniaków i innych urazów kręgosłupa

W zdecydowanej większości przypadków choroba rozwija się na tle:

  • urazy pleców, którym towarzyszy naruszenie integralności tkanki rdzenia kręgowego (może się to zdarzyć podczas wypadku, z powodu obrażeń zimną bronią lub bronią palną, urazów wynikających z upadku ze znacznej wysokości);
  • nowotwory kręgosłupa różnego pochodzenia;
  • mielopatie (urazy rdzenia kręgowego), które są zapalne lub zakaźne;
  • uszkodzenia rdzenia kręgowego przez substancje radioaktywne;
  • zaburzenia odżywiania spowodowane, na przykład, krwiakiem nadtwardówkowym lub udarem rdzenia kręgowego;
  • stwardnienie rozsiane;
  • uraz rdzenia kręgowego, któremu towarzyszy uszkodzenie jego tkanek.

Pod wpływem jednego z wymienionych czynników w dotkniętym obszarze zaburzenia rozwijają się zgodnie z typem korzeni, a przeciwnie, wzdłuż przewodzącego.

Klasyfikacja

W zależności od przyczyn prowadzących do rozwoju choroby zespół Browna-Séquarda dzieli się na:

  • zakaźny;
  • traumatyczny;
  • hematologiczny;
  • guz.

W zależności od obrazu klinicznego choroby zespół Browna-Séquarda dzieli się na:

  • klasyczny (kliniczne objawy choroby są w pełni zgodne z ich opisem w literaturze medycznej);
  • odwrócony (przejawy nieodłączne od klasyki, rozwijają się od strony nienaruszonej części rdzenia kręgowego);
  • częściowe (płynące bez żadnych objawów klinicznych lub manifestujących się strefowych).

Objawy

Cechą choroby jest paraliż kończyn znajdujących się poniżej uszkodzonego miejsca

Pytanie, co jest charakterystyczne dla zespołu Browna-Séquarda, niepokoi każdego, kto podejrzewa, że ​​ma tę chorobę. Jednak odpowiedź na to pytanie nie jest jednoznaczna..

Objawy patologii przebiegającej w typie klasycznym obejmują od strony miejsca kontuzji:

  • porażenie części ciała znajdujących się poniżej uszkodzonej tkanki mózgowej;
  • utrata jakiejkolwiek wrażliwości;
  • brak poczucia wagi, bierne ruchy i wibracje;
  • zmiany temperatury skóry (stają się chłodne w dotyku) i ich zaczerwienienia;
  • zaburzenia trofizmu tkankowego o różnym nasileniu (np. odleżyny).

Na tułowiu od strony nienaruszonego obszaru rdzenia kręgowego zauważono:

  • utrata wrażliwości na ból i kontakt dotykowy w częściach ciała poniżej miejsca urazu;
  • częściowa utrata wrażliwości w dotkniętym obszarze.

Cechą choroby przebiegającej według typu odwróconego są:

  • brak wrażliwości skóry pokrywającej ciało od strony uszkodzonej części nerwu rdzeniowego;
  • paraliż i niedowład kończyn znajdujących się poniżej miejsca kontuzji;
  • brak wrażliwości mięśni i skóry po nienaruszonej stronie rdzenia kręgowego na temperaturę, ból i kontakt dotykowy.

Neurologia, postępując według typu częściowego, obejmuje zaburzenia ruchowe i zmiany wrażliwości chorej połowy wzdłuż tylnej lub przedniej części ciała poniżej miejsca urazu rdzenia kręgowego. W niektórych przypadkach patologia nie objawia się w żaden sposób..

Objawy zespołu w dużej mierze zależą od lokalizacji urazu..

Urazowi na poziomie pierwszego-drugiego kręgu szyjnego (C1-C2) towarzyszą:

  • całkowity paraliż ramienia z jednej (zdrowej) części ciała i nogi - z drugiej (nienaruszonej);
  • zmniejszona wrażliwość skóry twarzy po dotkniętej chorobą stronie;
  • utrata wrażliwości skóry szyi, ramion, brody po zdrowej stronie.

Uraz na poziomie trzeciego do czwartego kręgu szyjnego (C3-C4) objawia się:

  • paraliż spastyczny na chorej połowie ciała;
  • zaburzenie mięśni przepony po uszkodzonej stronie rdzenia kręgowego;
  • zmiana wrażliwości kończyn znajdujących się po całej stronie rdzenia kręgowego.

Urazowi na poziomie piątego odcinka szyjnego - pierwszego kręgu piersiowego (C5-Th1) towarzyszą:

  • paraliż kończyn z miejsca urazu;
  • utrata wrażliwości mięśni od strony kontuzji i powierzchownej wrażliwości - od strony przeciwnej.

Uraz na poziomie drugiego-siódmego kręgu piersiowego (Th2-Th12) objawia się:

  • paraliż i zmniejszone odruchy ścięgien kończyn dolnych od strony urazu;
  • pogorszenie wrażliwości skóry i mięśni nóg i dolnej połowy ciała od strony urazu;
  • utrata powierzchownej wrażliwości na nogę, dolną część pleców, plecy od strony całego obszaru rdzenia kręgowego.

Uszkodzeniu rdzenia kręgowego na poziomie od pierwszego do piątego odcinka lędźwiowego i od pierwszego do drugiego kręgu krzyżowego towarzyszą:

  • utrata wrażliwości mięśni nogi i jej porażenie po uszkodzonej stronie;
  • utrata wrażliwości skóry na wszelkiego rodzaju kontakt w okolicy krocza od strony nieuszkodzonego rdzenia kręgowego.

Diagnostyka

Tomografia komputerowa jest jedną z metod diagnozowania zespołu

Diagnostyka zespołu Browna-Séquarda prowadzona jest kompleksowo i obejmuje:

  • badanie pacjenta w celu określenia jego zdolności do poruszania się oraz stopnia ruchomości nóg i ramion;
  • badanie dotykowe, niezbędne do określenia podatności skóry na wpływy zewnętrzne, reakcje pacjenta na bierne ruchy w stawach rąk i nóg;
  • badanie neurologiczne, które określa adekwatność odruchów ze ścięgien, podatność na różne rodzaje ekspozycji;
  • RTG kręgosłupa (obraz z dwiema projekcjami pozwala zidentyfikować obecność urazu rdzenia kręgowego poprzez zbadanie integralności kręgów)
  • tomografia komputerowa kręgosłupa, niezbędna do określenia miejsca uszkodzenia kręgów i odpowiednio rdzenia kręgowego; potwierdzenie lub obalenie faktu przemieszczenia fragmentów;
  • rezonans magnetyczny, który pozwala uzyskać najbardziej wiarygodne informacje o stanie kręgosłupa, rdzenia kręgowego, nerwów i naczyń krwionośnych.

Leczenie

Leczenie zespołu Browna-Séquarda przeprowadza się tylko szybko. Technikę przeprowadzenia operacji dobiera się w zależności od przyczyny rozwoju choroby. Przede wszystkim lekarze eliminują przyczynę, która doprowadziła do rozwoju patologii - usuwają krwiak lub guz, przywracają integralność kręgosłupa, zszywają zakończenia nerwowe i rdzeń kręgowy. W razie potrzeby operacja plastyczna kręgosłupa.

Pod koniec okresu pooperacyjnego zalecana jest rehabilitacja mająca na celu przywrócenie zdolności do poruszania się..

Rada. W okresie rehabilitacji należy przestrzegać wszystkich zaleceń lekarza - przyspieszy to powrót do zdrowia.

Komplikacje

Powikłania choroby obejmują niepełnosprawność, pęknięcie rdzenia kręgowego i śmierć.

Najczęstsze powikłania zespołu Browna-Séquarda to:

  • silny ból głowy i pleców;
  • krwotok rdzeniowy;
  • zaburzenia narządów miednicy (niewrażliwość na potrzebę opróżnienia pęcherza i jelit, nietrzymanie moczu i kału, zaburzenia seksualne, zaparcia);
  • gwałtowny spadek pobudliwości i zahamowanie aktywności wszystkich ośrodków odruchowych rdzenia kręgowego znajdujących się poniżej dotkniętego obszaru;
  • całkowite pęknięcie rdzenia kręgowego.

Zapobieganie

Nie ma specjalnych środków zapobiegawczych, które zapobiegałyby rozwojowi zespołu Browna-Séquarda. Jednak przestrzeganie zwykłych środków ostrożności może pomóc zapobiec urazom kręgosłupa. Osoby, które chcą uniknąć rozwoju patologii, powinny:

  • przestrzegać zasad postępowania na drodze;
  • przestrzegać zasad wykonywania prac na wysokości;
  • niezwłocznie skonsultuj się z lekarzem, jeśli podejrzewasz uraz kręgosłupa.

W którym dotknięta jest połowa jego średnicy, zwyczajowo nazywa się zespół Browna-Séquarda. Proces patologiczny jest dość rzadki. Wśród chorób ośrodkowego układu nerwowego zajmuje nie więcej niż 1-2%. Nazwa choroby pochodzi od francuskiego neuropatologa i fizjologa, który jako pierwszy opisał zespół objawów pod koniec XIX wieku.

Klasyfikacja

Naruszenia w obszarze narażenia na niekorzystny czynnik powodują objawy ogniskowe i korzeniowe

Klasyczna wersja badana przez neurologa Charlesa Browna-Séquarda jest rzadka. Zwykle choroba przebiega według alternatywnego wariantu, który różni się od klasycznego przebiegu objawami klinicznymi. W zależności od symptomatologii patologii istnieją:

  • zespół klasyczny - przebieg choroby jest w pełni zgodny z tradycyjnym opisem;
  • zespół odwrócony - klasyczne objawy pojawiają się na przeciwnej połowie ciała;
  • zespół częściowy - niektóre objawy są nieobecne lub pojawiają się w obszarach ciała, które nie odpowiadają klasycznemu opisowi.

Wiele niekorzystnych czynników może powodować zespół Browna-Séquarda. W zależności od przyczyny, która wpłynęła na wystąpienie choroby, istnieją:

  • zespół traumatyczny;
  • zespół guza;
  • zespół krwiotwórczy;
  • zespół zakaźny i zapalny.

Klasyfikacja choroby pomaga prawidłowo przepisać leczenie i prowadzić obserwację lekarską po zakończeniu terapii.

Powody

Choroba powoduje uszkodzenie neuronów w połowie rdzenia kręgowego. Druga połowa nadal funkcjonuje normalnie, jednak w tym obszarze mogą również pojawić się objawy neurologiczne..

Prowadzą do rozwoju patologii:

  • urazy kręgosłupa z uszkodzeniem tkanki rdzenia kręgowego (wypadki drogowe, upadek na plecy z wysokości, rany postrzałowe kręgosłupa od noża i noża);
  • guzy z tkanki rdzenia kręgowego i struktur kostnych kręgosłupa o charakterze łagodnym lub złośliwym (mięsaki, nerwiaki, glejaki, oponiaki);
  • naruszenie przepływu krwi przez naczynia rdzeniowe (krwiak nadtwardówkowy, naczyniak rdzeniowy, udar rdzenia kręgowego);
  • zakaźna i zapalna mielopatia;
  • stwardnienie rozsiane;
  • ropnie, ropowica w kręgosłupie;
  • uraz rdzenia kręgowego i narażenie na promieniowanie.


Lokalizacja dróg czuciowych i motorycznych w rdzeniu kręgowym

Zwykle zespół Browna-Séquarda rozwija się w wyniku wypadków drogowych, ran penetrujących noża i postrzałów, tworzenia się guzów w rdzeniu kręgowym.

Obraz kliniczny

Choroba to zespół objawów neurologicznych - zespół objawów, których charakter zależy od stopnia uszkodzenia rdzenia kręgowego i objętości zmienionej tkanki nerwowej.

Często nie cała połowa średnicy rdzenia kręgowego jest zaangażowana w proces patologiczny, a jedynie oddzielne obszary z dominującą lokalizacją w rogach przednich lub tylnych.

Klasyczny wariant choroby objawia się zespołem objawów neurologicznych.

Po uszkodzonej stronie rdzenia kręgowego:

  • poniżej poziomu uszkodzenia tkanki nerwowej, na początku choroby rozwija się wiotkie, a następnie spastyczne porażenie lub niedowład - wzmożone napięcie mięśniowe, które utrudnia aktywność ruchową i powoduje ból;
  • zmniejszenie głębokich typów wrażliwości - mięśniowo-stawowej, wibracji, temperatury, odczuwania masy ciała;
  • zaburzenia wegetatywno-troficzne - rozszerzenie naczyń krwionośnych prowadzi do zaczerwienień obszarów skóry, podczas gdy skóra jest zimna w dotyku, powstawanie owrzodzeń troficznych i odleżyn.

Po zdrowej stronie rdzenia kręgowego:

  • poniżej poziomu uszkodzenia tkanki nerwowej, powierzchowne typy wrażliwości zmniejszają się - dotyk (dotyk) i ból;
  • na poziomie uszkodzenia tkanki nerwowej obserwuje się częściową utratę wrażliwości.

Należy pamiętać, że poniżej poziomu ucisku (ściskania) rdzenia kręgowego zaburzenia neurologiczne występują w zależności od typu przewodzącego, a na poziomie narażenia na czynnik traumatyczny w zależności od typu korzeniowego i odcinkowego..

Zmiana powierzchownych typów wrażliwości po zdrowej stronie rdzenia kręgowego następuje z powodu przecięcia wrażliwych włókien tego typu z ich przejściem na przeciwną stronę. Jednocześnie włókna motoryczne i ścieżki nerwowe o głębokiej wrażliwości w rdzeniu kręgowym nie przecinają się..


Zespół powoduje ból w okolicy uszkodzenia, upośledzenie funkcji motorycznych i sfery wrażliwej

Odwrócony wariant choroby różni się od klasycznej manifestacji patologii.

  1. Po stronie dotkniętej chorobą wrażliwość jest zmniejszona lub nie ma jej, głównie typu głębokiego.
  2. Po przeciwnej stronie występują zaburzenia ruchowe w postaci niedowładów i paraliżów, dotykowe, wrażliwość na temperaturę spada lub jej nie ma, zaburzone jest odczuwanie bólu.

Częściowy wariant choroby ma również swoje własne cechy..

  1. Zaburzenia ruchowe po stronie urazu rdzenia kręgowego obserwuje się wzdłuż przedniej lub tylnej powierzchni ciała.
  2. Brak wrażliwości rozwija się w tych samych obszarach ciała, w których pojawiają się zaburzenia ruchowe.

Objawy kliniczne zespołu Brown-Séquarda zależą od stopnia uszkodzenia rdzenia kręgowego. Im wyższe ognisko choroby, tym więcej obszarów ciała podlega zmianom patologicznym. Zatem uszkodzenie tkanki nerwowej na poziomie szyjki macicy i pierwszego odcinka piersiowego powoduje paraliż ramion i nóg połowy ciała, brak wrażliwości tych kończyn i tułowia. Uszkodzenie na poziomie dolnych odcinków piersiowych i lędźwiowych przyczynia się do paraliżu nogi i upośledzenia wrażliwości okolicy lędźwiowej, pośladków, skóry i mięśni kończyny dolnej.

Przy ciężkim przebiegu choroby i przedwczesnej terapii rozwijają się powikłania:

  • zespół bólowy o dużym nasileniu w plecach, przewlekłe bóle głowy;
  • naruszenie funkcjonowania narządów zlokalizowanych w miednicy małej (zaparcia, impotencja, nietrzymanie stolca i moczu);
  • krwotok w tkance rdzenia kręgowego;
  • funkcjonalne pęknięcie rdzenia kręgowego;


Chirurgia to jedyna skuteczna metoda leczenia choroby

Terminowe poszukiwanie pomocy medycznej zapobiega postępowi patologii i rozwojowi niepożądanych konsekwencji.

Diagnostyka i leczenie

Podczas pierwszej wizyty w placówce medycznej neuropatolog zbiera skargi pacjenta, dowiaduje się, kiedy pojawiły się objawy choroby i identyfikuje czynniki wywołujące chorobę. Specjalista bada pacjenta, sprawdza odruchy neurologiczne, ocenia stopień upośledzenia wrażliwości i aktywności motorycznej dotkniętej części ciała. Aby potwierdzić rozpoznanie zespołu Browna-Séquarda, zaleca się instrumentalne metody badania.

  1. 1 RTG kręgosłupa w projekcjach przednich i bocznych pomaga wykryć wady kręgów i sugeruje uszkodzenie tkanki.
  2. 2 Tomografia komputerowa (TK) ujawnia zmiany nie tylko w tkance kostnej, ale także w strukturach anatomicznych rdzenia kręgowego, naczyniach krwionośnych, mięśniach, korzeniach nerwowych.
  3. 3Rezonans magnetyczny (MRI) to metoda bardzo pouczająca z badaniem warstwa po warstwie obszaru uszkodzenia rdzenia kręgowego i kręgosłupa, wykrywaniem nieprawidłowości w strukturach kostnych i tkankach miękkich.


Wykrywanie ucisku tkanki rdzenia kręgowego podczas tomografii

Choroba jest leczona operacyjnie. Za pomocą operacji eliminuje się ucisk rdzenia kręgowego fragmentami kości kręgów, krwiaki, ropnie, nowotwory, przywraca się prawidłowy przepływ krwi w obszarze patologii. W razie potrzeby wykonuje się plastykę kręgosłupa. W okresie rekonwalescencji zaleca się fizjoterapię (ultradźwięki, UHF, prądy diadynamiczne) i ćwiczenia fizjoterapeutyczne w celu normalizacji procesów metabolicznych, aktywacji krążenia krwi i wzmocnienia mięśni pleców.

Zespół Browna-Séquarda jest rzadkim zaburzeniem neurologicznym spowodowanym uszkodzeniem połowy rdzenia kręgowego. Proces patologiczny przebiega według różnych wariantów klinicznych, które różnią się objawami neurologicznymi. Choroba nie zawsze jest podatna na całkowite wyleczenie, ale dzięki szybkiej operacji można zapobiec rozwojowi powikłań i poprawić jakość życia.