Główny

Neurologia

Skolioza: diagnostyka, leczenie, profilaktyka

Patologiczne skrzywienie kręgosłupa może radykalnie zmienić życie pacjenta, aż do niepełnosprawności. Skoliozę trzeba leczyć - medycyna nie ma co do tego wątpliwości. Ale jak dokładnie jest już temat do dyskusji. Rozważ opcje oferowane przez medycynę konwencjonalną i orientalną.

Kręgosłup człowieka ma 4 fizjologiczne krzywizny: odcinek krzyżowy i piersiowy są wygięte do tyłu (naturalna kifoza), odcinek lędźwiowy i szyjny - do przodu (naturalna lordoza). Ewolucyjnie powstały jako reakcja adaptacyjna ciała na wyprostowaną pozycję, zamieniając kręgosłup w potężny amortyzator zdolny do wytrzymania wielu obciążeń statycznych (w stanie stacjonarnym) i dynamicznych (w ruchu). Fizjologiczna norma naturalnej kifozy i zgięć lordozy nie przekracza 20-40 stopni. Każdy kręg ma prawie regularny prostokątny kształt i tę samą wysokość i składa się z ciała, które przenosi główny ładunek, łuku tworzącego kanał kręgowy oraz procesów (nasady i apofizy), które łączą kręgi w jedną kolumnę. Niewielkie odchylenie od normy jest interpretowane jako zaburzenie czynnościowe, znaczne odchylenie od pozycji fizjologicznej i / lub anatomicznego kształtu kręgów - patologiczne zniekształcenie kręgosłupa, które nazywa się skoliozą, kifozą, lordozą.

Zatem nie wszystkie odchylenia od normy są patologiczne - wiele schorzeń kręgosłupa można określić jako upośledzoną postawę, która nie jest chorobą. Jednak takiego naruszenia nie należy ignorować i wymaga terminowej korekty..

Z reguły skolioza postępuje tylko podczas wzrostu kręgosłupa, czyli do 18 roku życia, znacznie rzadziej - do 25 lat. Ale jednocześnie należy rozumieć, że złe warunki edukacji, pracy i życia sprzyjają postępowi choroby. W tym kontekście postęp choroby skoliozy jest możliwy w każdym wieku..

Cechy leczenia skoliozy u dzieci i dorosłych

Skolioza może być wrodzona lub nabyta. W wieku od 5 do 15 lat organizm dziecka znajduje się w fazie aktywnego wzrostu. To właśnie w tym okresie życia spada rozwój edukacyjny. Student siada przy książkach i zeszytach, spędza wiele godzin przy komputerze, często zaniedbując aktywność fizyczną. Nastolatek nie zauważa, że ​​pochyla się zbyt nisko, nieustannie podnosząc jedno ramię nad drugie. A jeśli tak, to nie przywiązuje do tego żadnej wagi. Tymczasem tylko w niektórych przypadkach zła postawa jest przyczyną skoliozy, w innych jest jej objawem. Krzywizna kręgosłupa pojawia się w wyniku licznych procesów patologicznych w organizmie, gdy kręgi nie tylko przesuwają się, ale zmieniają swoją strukturę. Pierwszym i głównym celem leczenia skoliozy u młodzieży i dzieci jest przywrócenie kręgów do fizjologicznej pozycji. Młody organizm ma duże szanse na regenerację. Gdy proces patologiczny już się rozpoczął, pacjentowi przepisuje się specjalne korektory ortopedyczne, aw szczególnie ciężkich przypadkach operację chirurgiczną. Kręgosłup jest stabilizowany konstrukcjami plastikowymi i metalowymi. Ważne jest, aby zrozumieć, że leczenie chirurgiczne nie usuwa skoliozy, ale zatrzymuje rozwój i zmniejsza szkodliwy wpływ na inne układy organizmu.

Zupełnie inna historia to skolioza „dorosłych”. Staje się wynikiem całego „bukietu” lub jednego z problemów: osteoporozy, gruźlicy, osteochondrozy, przepukliny kręgosłupa, urazu rdzenia kręgowego, onkologii, a także krzywizny nieuleczonej w dzieciństwie. Gdy tylko utworzy się kręgosłup, zaczynają pojawiać się nieprawidłowości w postaci bólu, drętwienia lub mrowienia w plecach, rękach, nogach. Następnie dochodzi do zaburzeń w innych układach organizmu: krążeniu, oddechowym, pokarmowym. Częstym towarzyszem jest znana większości neuralgia międzyżebrowa. Z biegiem lat zespół bólowy tylko narasta, dlatego skolioza wymaga leczenia.

Należy zauważyć, że na etapie przedklinicznym zewnętrzne objawy skoliozy są nie do odróżnienia nie tylko dla pacjentów, ale czasami dla wielu ortopedów. Dlatego w niektórych przypadkach po konsultacji ze specjalistami warto skorzystać z narzędzi pokazanych we wczesnej diagnostyce..

Wczesna diagnostyka - na etapie przedklinicznym, subklinicznym i klinicznym - obejmuje:

  1. Oględziny.
  2. Komputerowa topografia optyczna (CAT).
  3. Elektromiografia (EMG).
  4. Kontrola osteotropowego profilu hormonalnego (OSP).
  5. Oznaczanie neuropeptydów „R-FPA” i „L-FPA”.

Oczywiście wczesna diagnoza powinna opierać się na wiedzy i zrozumieniu etiologii i patogenezy skoliozy idiopatycznej, co oznacza, że ​​walka z chorobą powinna być prowadzona na czterech frontach:

  1. Kręgosłup kostny („przypadek”) - magnetoterapia, terapia fotodynamiczna, korekta profilu hormonalnego.
  2. Rdzeń kręgowy - polaryzacja rdzenia kręgowego, możliwa farmakoterapia.
  3. Mózg - polaryzacja mózgu, możliwa farmakoterapia.
  4. Gorset mięśniowy - selektywna elektrostymulacja i magnetostymulacja mięśni przykręgowych, możliwa kompensacja neuropeptydów.

Pierwsza grupa środków terapeutycznych ma na celu kontrolę i zarządzanie procesem wzrostu, a mianowicie korygowanie:

  • stan hormonalny;
  • funkcje mózgu i rdzenia kręgowego;
  • funkcje autonomicznego (autonomicznego) układu nerwowego;
  • strefy wzrostu kręgów;
  • ton gorsetu mięśniowego.

Druga grupa interwencji terapeutycznych ma na celu zapewnienie korzystnego tła dla sukcesu pierwszej grupy. Obejmuje:

  • ćwiczenia fizjoterapeutyczne (terapia ruchowa);
  • masaż leczniczy (różne rodzaje);
  • pływanie;
  • noszenie gorsetu.

W przypadku postępującej skoliozy proces pokonywania mechanizmów patologicznych nie może przebiegać szybko, a czasami trwa 5-6 lat.

Możliwości leczenia skoliozy

Terapia zachowawcza

Perspektywa pozbycia się skoliozy zależy od głębi problemu. Wczesną krzywiznę można stosunkowo łatwo skorygować. Leczenie skoliozy u dorosłych jest zwykle długotrwałym procesem. W takim przypadku zastosuj:

  • Ortezy (gorsety, paski, wkładki). Podstawy terapii skoliozy w medycynie klasycznej. W leczeniu kręgosłupa stosuje się „aktywne” gorsety, które nie tylko stabilizują tułów, ale także wpływają na krzywiznę krzywizny (gorsety Chenot). Często można usłyszeć o leczeniu skoliozy za pomocą wkładek ortopedycznych. Ta metoda jest raczej zapobiegawcza. Wiadomo, że płaskostopie pozbawiają stopę właściwości amortyzujących, dlatego mikrowstrząsy z zewnątrz przenoszone są w całości na stawy i kręgosłup. Wkładki niwelują negatywny efekt. Podpiera tułów i specjalny bandaż, za pomocą którego mocowane są krążki międzykręgowe i oś kręgosłupa. Zatem żadne napięcie mięśni nie ma szkodliwego wpływu na plecy. Do wad należy długi okres noszenia, rozciąganie się latami oraz duża liczba przeciwwskazań: zanik tkanek, problemy z ukrwieniem okolicy lędźwiowej, osteoporoza, ciąża itp..
  • Leki. Są to witaminy i leki wzmacniające, które lekarz przepisuje jako dodatek do głównego leczenia. Za pomocą środków przeciwbólowych można złagodzić ból w ciężkich postaciach skoliozy. Można zastosować łagodną terapię hormonalną.
  • Zmiany stylu życia. Odmowa wiecznie siedzącej pozycji ze skręconymi plecami, dobór ławek szkolnych zgodnie z rozwojem dziecka. Krzywizna to chęć ciała do zajęcia stabilnej pozycji. A łuk, który pojawia się w dolnej części pleców w skoliozie w kształcie litery S, jest próbą znalezienia równowagi przed zgięciem, które już uformowało się na górze. Środki te są obowiązkowym dodatkiem do reszty, niestety często nie mają już zastosowania bez gorsetu.
  • Terapia dietetyczna. Dieta nie wyleczy skoliozy, ale przyczyni się do kompleksowego leczenia. Będziesz musiał wykluczyć z menu pikantne i słone potrawy, wędzonki i alkohol, a skupić się na warzywach, produktach mlecznych, płatkach zbożowych, chudym mięsie, jajach. Kluczowymi pierwiastkami są sole potasu i magnezu. Wymagana kontrola witaminy D..
  • Terapia ruchowa. Na wszystkich etapach zalecany jest zestaw ćwiczeń, w tym nie tylko leczenie, ale także zapobieganie skoliozie. Wzmocnienie mięśni pleców tworzy mocny gorset mięśniowy, który stabilizuje kręgosłup oraz zapobiega lub koryguje deformacje. Aktywność fizyczna jest przeciwwskazana tylko dla tych pacjentów, którzy odczuwają odczuwalny ból pleców, mają problemy z oddychaniem i krążeniem krwi..

Podstawowe ćwiczenia w leczeniu skoliozy:

  1. Połóż się na plecach, załóż ręce za głowę. Wykonuj okrężne ruchy nóg, które imitują jazdę na rowerze przez 30-40 sekund w 2-3 seriach.
  2. Nie wstawając, wykonuj ćwiczenie „nożyczkami” w pionie i poziomie tyle samo razy.
  3. Wstań, rozłóż ręce na boki, przyciśnij palce do ramion. Wykonuj okrężne obroty łokciami w przód iw tył - 2-3 zestawy po 30 sekund.
  4. Rozłóż ręce, podnieś dłonie. Przysiad, stojąc na palcach 10 razy.
  • Pływanie. Odciąża kręgosłup, wzmacnia mięśnie, kształtuje prawidłową postawę, ćwiczy oddychanie. Uzupełnia kompleksową terapię dla dzieci i dorosłych.

    W czasach radzieckich ortopedzi aktywnie doradzali osobom mającym problemy z plecami spanie na podłodze lub na bardzo twardym materacu. Współczesna medycyna dostosowała te zalecenia. Obecnie spanie na deskach jest zalecane tylko w okresie dojrzewania i jeśli skrzywienie nadal rośnie. W innych przypadkach dopuszcza się materac o średniej twardości, a po 20 latach należy go wymienić na bardziej miękki.

  • Masaż. Leczenie skoliozy z masażem jest zalecane dla dorosłych i dzieci. Redukuje łuki skrzywienia, łagodzi napięcie w mięśniach, rozciąga skrócone mięśnie i tonizuje nad rozciągniętymi. Przeciwwskazania obejmują bóle i choroby układu mięśniowo-szkieletowego..
  • Terapia manualna. To kompleks zabiegów, który nazywany jest także „leczeniem dłoni”. Pozwala złagodzić ból, przywrócić krążenie krwi i przywrócić ruchomość stawów. Twierdzi, że jest najbardziej naturalny, a zatem bezpieczny, ale jest przeciwwskazany w przypadku guzów i wewnętrznych procesów zapalnych. Terapia manualna stosowana w oderwaniu od kompleksu zabiegów ortopedycznych nie ma większego sensu. W ramach kompleksowej terapii można ją stosować w agresywnym i łagodnym trybie. Terapia agresywna jest stosowana w przypadkach trudnych i może być dość bolesna; jest przeciwwskazana u pacjentów powyżej 60. roku życia..
    Błędy w wykonaniu mogą mieć poważne konsekwencje. Dlatego dla skutecznego zastosowania terapii manualnej w leczeniu skrzywienia kręgosłupa szczególnie ważny jest wysoko wykwalifikowany specjalista..
  • Refleksologia. Zabieg, podczas którego punkty aktywne biologicznie poddawane są działaniu ciepła lub specjalnych igieł medycznych. Główny wpływ na mięśnie. Włókna stają się bardziej elastyczne, znika stan zapalny tkanek. W rezultacie ból znika. Praktycznie nie ma przeciwwskazań.
  • Podejścia medycyny orientalnej. Tybetańscy lekarze praktykują ziołolecznictwo, prowadzą zabiegi głębokiej akupresury, refleksologii, kinezyterapii, łagodnej terapii manualnej, aktywując energię witalną i zmuszając organizm do samodzielnej regeneracji. Inne techniki obejmują moxibustion i hirudoterapię. Rezultatem jest namacalna poprawa samopoczucia, spowalniająca rozwój skoliozy aż do całkowitego zatrzymania.

Są to być może główne elementy tła i głównej terapii w leczeniu zachowawczym. Są szeroko stosowane we wczesnych stadiach choroby..

Chirurgiczne leczenie skoliozy

Oczywiście nie każdemu szczęści się wczesna diagnoza, a często z chorobą trzeba walczyć na końcowym etapie rozwoju choroby, kiedy nie da się obejść bez interwencji chirurgicznej..

Nowoczesne chirurgiczne leczenie niepełnego wzrostu kręgosłupa krok po kroku ma na celu zapewnienie:

  • zachowanie wzrostu kręgosłupa;
  • epifiza (ustawienie, artykulacja) kręgosłupa wzdłuż wypukłej strony głównej krzywizny;
  • zachowanie i przywrócenie fizjologicznych krzywizn profilu czołowego i strzałkowego kręgosłupa oraz równowagi tułowia;
  • zminimalizowanie utraty korekcji chirurgicznej w okresie wzrostu pacjenta (zapobieganie dalszej progresji deformacji);
  • korekta skrzywienia we wszystkich 3 płaszczyznach i wielosegmentowe usztywnienie kręgosłupa za pomocą konstrukcji metalowych (instrumenty specjalne).

Wskazania do korekcji chirurgicznej krok po kroku to:

  • kąt skrzywienia kręgosłupa powyżej 50 stopni;
  • znaczny potencjał wzrostu kręgosłupa;
  • wiek do 12 lat;
  • brak efektu leczenia zachowawczego.

Należy zauważyć, że kwestia potrzeby chirurgicznej korekty deformacji skoliozy jest kontrowersyjna. W podręczniku dla lekarzy Nowosybirskiego Instytutu Badawczego Traumatologii i Ortopedii im Ya.L. Tsivyan ”w odniesieniu do postępującej skoliozy nerwowo-mięśniowej mówi się, że wskazaniem do korekcji chirurgicznej należy brać pod uwagę wielkość deformacji 20-25 stopni, czyli granicę II i III stopnia nasilenia.

Za bezwzględne przeciwwskazanie do operacji kręgosłupa uważa się poważny stan pacjenta spowodowany zaburzeniami czynnościowymi najważniejszych narządów i układów organizmu: wymuszona pojemność życiowa (FVC) jest obniżona do 60% normy wieku lub więcej, występuje niewydolność krążenia i dekompensacja układu krążenia. Lista względnych (tymczasowych) przeciwwskazań jest również „związana” z patologiami w narządach i układach życiowych: zaburzenia hormonalne, choroby nerek, wątroby, serca, choroby krwi, onkologia, zaostrzenia przewlekłych chorób układu oddechowego.

Leczenie skoliozy na różnych etapach rozwoju

Chirurdzy ortopedzi wyróżniają 4 etapy rozwoju skoliozy.

  • I etap: kąt krzywizny nie przekracza 10 stopni. Najtrudniejsze do zdiagnozowania. Pacjent nie odczuwa bólu i nie zwraca uwagi na zmiany postawy. Znalezienie krzywizny tak wcześnie można uznać za dużo szczęścia. Leczenie skoliozy I stopnia to masaż i ćwiczenia fizjoterapeutyczne.
  • II etap: kąt łuku - od 10 do 25 stopni. Drugi łuk dopiero zaczyna się formować, asymetria ostrzy pojawia się po przechyleniu. Pacjentowi przepisuje się masaż, zestaw ćwiczeń fizycznych i kilka godzin noszenia gorsetu dziennie (najczęściej w nocy). Bez bólu, więc nie ma przepisanych leków.
  • III etap: kąt od 25 do 50 stopni. Ciężka forma. Asymetrii łopatek dodaje wyraźnie widoczny z boku garb żebrowy. Deformacja zaczyna wpływać na pracę klatki piersiowej, układu oddechowego i układu sercowo-naczyniowego. Pacjentowi przepisuje się noszenie gorsetu przez co najmniej 16 godzin dziennie. Leczenie skoliozy III stopnia obejmuje kompleksową terapię: pływanie, terapię ruchową, zabiegi manualne, masaż. Czasami wymagana jest ulga w bólu. W ciężkich przypadkach lekarz może zdecydować o operacji.
  • IV etap: najostrzejszy, kąt krzywizny przekracza 50 stopni. Odkształcenie ciała jest wyraźnie widoczne, prawie zawsze prowadzi to do niepełnosprawności. Jedynym sposobem leczenia skoliozy 4 stopnia jest operacja.

Leczenie skoliozy to jeden z najtrudniejszych problemów ortopedii. Głównym zadaniem nie tylko lekarza, ale także pacjenta jest ocena ryzyka w czasie i eliminacja czynników „niebezpiecznych”, aby zapewnić normalny reżim wypoczynku i aktywności fizycznej.

Stopień skoliozy kręgosłupa - sposób rozpoznania, objawy i leczenie

Klasyfikacja chorób

Istnieje kilka typów klasyfikacji w zależności od kąta odchylenia, kierunku i przyczyny wystąpienia..

Pod kątem krzywizny osi skolioza w stopniach:

  1. Do 10 stopni - 1 stopień skoliozy.
  2. W granicach 11-25 stopni - skolioza 2 stopnia.
  3. Od 26 do 50 stopni - 3 stopnie skoliozy.
  4. Ponad 50 stopni - 4 stopnie skoliozy, najbardziej zaawansowany stopień.

Przyczyny stopni skoliozy kręgosłupa obejmują:

  1. Idiopatyczna postać patologii - diagnozę stawia się, jeśli problematyczne jest określenie charakteru początku choroby u konkretnej osoby.
  2. Nabyta skolioza jest najczęstszą przyczyną deformacji. Występuje w okresie dojrzewania, kiedy dzieci idą do szkoły. W wyniku niewłaściwego siedzenia z nadmiernym odchyleniem w prawo lub w lewo powstaje niewłaściwa postawa. Stwarza to zachwianie równowagi w rozwoju kręgosłupa i mięśni, co negatywnie wpływa na zdrowie pleców..
  3. Deformacja związana z wiekiem. Rozwija się na tle innych patologii szkieletowych - choroby zwyrodnieniowej stawów, osteoporozy lub osteochondrozy. Przyczyny - naruszenie procesów metabolicznych w tkance kostnej związane z brakiem przyjmowania wapnia i magnezu do organizmu w normalnych ilościach.
  4. Postać wrodzona jest wynikiem wewnątrzmacicznych deformacji ludzkiego szkieletu.

W kierunku skoliozy jest prawostronny lub lewostronny.

Stopień skoliozy

Eksperci identyfikują 4 etapy rozwoju choroby deformującej. Etap jest początkowo określony przez kąt krzywizny. W zależności od powstałej krzywizny ustaw stopień odchylenia, aktualny etap.

Pierwszy stopień

W zależności od kierunku odchylonego kąta, skolioza może być prawostronna lub lewostronna. Według statystyk częściej obserwuje się przemieszczenie lewostronne, ale przebiega ono łatwiej i praktycznie bez objawów. Przy odchyleniu w prawą stronę można zaobserwować zaburzenia oddechowe i sercowo-naczyniowe związane z uciskiem na narządy ze zdeformowanego kręgosłupa. Początkowo krzywizna przybiera postać sylwetki w kształcie litery C, ale z czasem, aby zachować równowagę, ten typ łuku przekształca się w wężową skoliozę w kształcie litery S. Bardzo rzadko zdarzają się zjawiska, w których kręgosłup jest natychmiast zdeformowany w kształcie węża, z pominięciem kształtu w kształcie litery C..

Zgięcia w okolicy klatki piersiowej są częstsze, gdy skrzywienie w okolicy lędźwiowej wskazuje na problemy związane z kończynami dolnymi. Przykładami są postępujące płaskostopie, problemy ze stawami biodrowymi, co powoduje, że pacjent używa przedmiotów podporowych w celu usprawnienia chodzenia - lasek, kul.

Na początkowym etapie trudno podejrzewać skrzywienie, gdyż pacjent nie czuje się źle i nie widzi żadnych nieprawidłowości w postawie. W pierwszym etapie tylko doświadczony lekarz określi skoliozę lekkim pochyleniem, asymetrią ramion. Zdjęcie rentgenowskie pokaże kąt nachylenia około 10 stopni lub mniej.

Na tym etapie łatwo jest zapobiec zaostrzeniu patologii - należy codziennie przeprowadzać terapię ruchową, monitorować swoją postawę, nosić obuwie ortopedyczne i odwiedzać masażystę.

Stopień skoliozy 2

W przypadku drugiego stopnia zewnętrzne oznaki skoliozy są bardziej zauważalne, dlatego najczęściej diagnozuje się je w tym okresie. Skolioza II stopnia ma następujące kluczowe cechy diagnostyczne:

  1. Kąt skrzywienia kręgosłupa waha się od 11 do 25 stopni.
  2. Gołym okiem widać różnicę w łopatkach i nieprawidłową lokalizację dołów na pośladkach.
  3. Istnieją również pewne zmiany skręcania.

Jeśli obserwuje się krzywiznę serpentynową w okolicy piersiowo-lędźwiowej, następuje charakterystyczne odkształcenie klatki piersiowej, które negatywnie wpływa na pracę narządów wewnętrznych. Jeśli skolioza przejdzie do trzeciego etapu, pacjent odczuje problemy zdrowotne. Serce i płuca są narażone na zwiększony stres, a żebra wybrzuszają się, co powoduje pojawienie się garbu żebrowego.

Z powodu takiego odkształcenia możliwe jest pogorszenie układu oddechowego, pojawienie się tachykardii, a także wystąpienie nieprzyjemnych wrażeń przy wdechu i wydechu..

Na tym etapie rokowanie jest również pozytywne, podobnie jak na pierwszym etapie. Zalecenia dotyczące poprawy stanu nie różnią się zbytnio. Konieczne jest korzystanie z akcesoriów ortopedycznych, regularne wizyty u masażysty, rutynowe wizyty u ortopedy, codzienne wykonywanie ćwiczeń terapeutycznych.

3 stopień skoliozy

W zakresie terapii skolioza III stopnia skrzywienia jest najtrudniejsza z punktu widzenia doboru kompleksowej metody leczenia. Charakterystyczną różnicą trzeciego stopnia patologii jest obecność garbu żebrowego. Problemy z oddychaniem i sercem stają się wyraźne i już poważnie denerwują pacjenta. Zdjęcie rentgenowskie wykazuje wyraźny kąt krzywizny większy niż 25 stopni, nie dochodząc do znaku 50. Na tym etapie można rozwiązać kwestię przypisania pacjentowi stanu niepełnosprawności.

Oznaki krzywizny serpentynowej w trzecim etapie obejmują:

  1. Istnieje duża różnica wysokości łopatek i barków, która jest widoczna gołym okiem nawet dla osoby z dala od medycyny..
  2. Obecność wyraźnego garbu żebrowego.
  3. Obecność zniekształceń w miednicy i silne przygarbienie.
  4. W okolicy klatki piersiowej występuje poważna deformacja.

Głównymi dolegliwościami takich pacjentów są bóle serca, duszność, zwiększone zmęczenie i ból pleców. Jeśli zdeformowany obszar szczypie naczynia lub zakończenia nerwowe, pojawiają się oznaki upośledzonej wrażliwości kończyn lub innych części ciała.

Decyzja o przeprowadzeniu zabiegu podejmowana jest indywidualnie. Jeśli dana osoba ma skrzywienie lewostronne, postępuje powoli i może nie przeszkadzać pacjentowi przez długi czas. W takim przypadku można przez długi czas stosować metody terapii zachowawczej. Jeśli skrzywienie jest w prawo, postęp choroby jest szybki, co znacznie pogarsza jakość życia pacjenta. Na tym etapie zaleca się operację..

Czwarty etap skrzywienia kręgosłupa

Wraz z rozwojem końcowego stopnia deformacji kręgosłupa pojawiają się wyraźne problemy z oczywistymi zaburzeniami patologicznymi w układzie mięśniowo-szkieletowym. Ciało ma silną asymetrię. Uszkodzone są nie tylko kręgi, ale także klatka piersiowa. Takiego pacjenta nieustannie dręczy silny ból pleców. Kąt krzywizny na zdjęciu rentgenowskim przekracza 50 stopni. Narządy wewnętrzne cierpią i szybko tracą swoje właściwości funkcjonalne.

W przypadku tak zaawansowanego stadium nie oferuje się już metod leczenia zachowawczego. Wskazana jest tylko interwencja chirurgiczna. W miejscu skrzywienia zakłada się chirurgicznie metalowe konstrukcje utrzymujące ciało i kręgosłup we właściwej pozycji. W zależności od wskazań i miejsca odkształcenia, elementy mocujące mają podstawę stałą lub ruchomą. W przypadku końcowego stadium choroby pacjent staje się niepełnosprawny, ponieważ nie może normalnie wykonywać tych samych czynności, co osoba zdrowa.

Objawy i diagnostyka skoliozy

Na początkowych etapach rozwoju choroby pacjent może nie zauważyć pogorszenia układu mięśniowo-szkieletowego. Na początku pojawiają się niewyjaśnione bóle pleców, niezwiązane z przepracowaniem lub rozwojem przepukliny kręgosłupa, osteochondroza. U pacjenta nieprzyjemne objawy częściej objawiają się niewłaściwym siedzeniem lub długotrwałym staniem. W zależności od chorego kręgosłupa dyskomfort występuje w szyi, łopatkach lub w dolnej części pleców..

Inne znaki to:

  • zmiana chodu, której towarzyszy naruszenie środka ciężkości;
  • pojawienie się zewnętrznych oznak zakrzywionego kręgosłupa;
  • pojawienie się zewnętrznej asymetrii w łopatkach i barkach;
  • ból pleców i skrzywienie miednicy, tułowia;
  • zmniejszona wydajność;
  • występowanie bólów głowy (typowych dla schorzeń kręgosłupa szyjnego);
  • dyskomfort w dłoniach z drętwieniem - oznaka uszkodzenia okolicy klatki piersiowej;
  • drętwienie lub zmiana wrażliwości nogi wskazuje na rozwój procesu zwyrodnieniowego w dolnej części pleców;
  • pogorszenie funkcji motorycznej pleców;
  • w późniejszych etapach - deformacja klatki piersiowej;
  • problemy z narządami pokarmowymi i układem sercowo-naczyniowym.

Kiedy pojawią się te objawy, nie ma potrzeby samoleczenia. Należy umówić się na wizytę i poinformować lekarza o swoich dolegliwościach zdrowotnych. Im wcześniej pacjent szuka lekarza, tym mniejsze jest ryzyko niepowodzenia leczenia zachowawczego. Zwykle choroba daje o sobie znać we wczesnych stadiach. Przy pomocy wykwalifikowanej wędrówki i różnych technik korekcyjnych można na długo zapomnieć o problemie.

Podstawową metodą diagnostyczną stosowaną niezależnie od widocznego stadium skoliozy jest badanie rentgenowskie. Metoda diagnostyczna pozwala zidentyfikować naruszenia nawet we wczesnych stadiach, ustalając na zdjęciu stopień skrzywienia kręgosłupa w prawo lub w lewo. Ortopeda zajmuje się postawieniem diagnozy i oprócz wykonania zdjęcia rentgenowskiego, wyciąga wniosek na podstawie badania zewnętrznego i testów diagnostycznych. Jeśli występują oznaki współistniejących patologii kręgosłupa, może być wymagana diagnostyka CT lub MRI.

Leczenie skoliozy

Po wykryciu pierwszego lub drugiego etapu choroby pacjent nie wymaga interwencji chirurgicznej, wystarczy zastosować konserwatywne metody leczenia. W przypadku trzeciego etapu patologii kwestia leczenia zachowawczego jest kontrowersyjna, często nieskuteczna, dlatego mogą uciekać się do interwencji chirurgicznej.

Jeśli pacjent ma terminalną fazę patologii, konieczna jest pilna interwencja chirurgiczna. W arsenale leczenia zachowawczego należy stosować bandaże podtrzymujące, wykonywać ćwiczenia lecznicze, przeprowadzać zabiegi fizjoterapeutyczne. W okresach zaostrzeń zaleca się odpoczynek w łóżku i stosowanie leków przeciwbólowych w leczeniu objawowym.

Należy zwrócić uwagę na to, że u dzieci stopnie skoliozy rozwijają się według tego samego scenariusza, co u dorosłych. Wraz ze wzrostem kręgosłupa i młodym wiekiem degradacja skoliozy i progresja powikłań przebiega szybciej niż u dorosłych. Jeśli nie zostaną podjęte pilne środki u dzieci, konsekwencje choroby często prowadzą do stadium terminalnego i późniejszej niepełnosprawności..

Ćwiczenia fizjoterapeutyczne

Najlepszym sposobem korygowania skrzywienia na początkowych etapach jest wykonanie terapii ruchowej z zastosowaniem odpowiedniej techniki. Ćwiczenia profilaktyczno-lecznicze dobrze wzmacniają gorset mięśniowy, pomagają złagodzić ból poprzez odciążenie grzbietu. Z biegiem czasu mięśnie wystarczająco się wzmacniają, a pacjent przestaje odczuwać ból. Aby efekt ćwiczeń terapeutycznych utrzymywał się nieprzerwanie należy wykonywać ćwiczenia minimum 2-3 razy w tygodniu. Codzienne zajęcia są idealne. W wyborze kompleksu pomoże rehabilitolog lub specjalista terapii ruchowej. Przed rozpoczęciem lekcji koniecznie wykonaj wspólną rozgrzewkę, a następnie - rozciąganie.

Lek

Leki należy stosować tylko podczas zaostrzenia. Zaawansowane postacie choroby mogą powodować współistniejące powikłania, które są obarczone pojawieniem się zespołu korzeniowego lub zapalenia. W zależności od wskazań zaleca się przyjmowanie NLPZ, środków zwiotczających mięśnie, witamin z grupy B, chondroprotektorów. Są to leki o różnych kierunkach, przepisywane na konkretne potrzeby - w celu złagodzenia stanów zapalnych, wzmocnienia tkanki chrzęstnej, wsparcia układu nerwowego czy też w celu wyeliminowania skurczu mięśni. Samoleczenie w tym przypadku jest niebezpieczne i obarczone pogorszeniem. Leki są przepisywane wyłącznie przez lekarza prowadzącego.

Symulatory prewencyjne

W okresie remisji lub gdy skrzywienie nie zaczyna się, zaleca się prowadzenie zajęć z instruktorem w ośrodku rehabilitacyjnym. Używają symulatorów Bubnovsky'ego, Rule, różnych urządzeń, aby poprawić mobilność grzbietu i rozciąganie. Nie zaleca się samokształcenia, aby uniknąć pogorszenia choroby lub obrażeń.

Rodzaje efektów fizjoterapeutycznych

Same ćwiczenia i leki nie wystarczą, więc wielu lekarzy przepisuje fizjoterapię na skoliozę. Dzięki tej metodzie leczenia leki są intensywnie wnikane przez skórę. Prąd galwaniczny, promieniowanie elektromagnetyczne lub ultradźwięki działają jako przewodnik. Pod wpływem określonych częstotliwości leki lepiej wchłaniają się przez skórę. Fizjoterapia rozluźnia również spięte mięśnie, poprawia ukrwienie w miejscu kontuzji, co niweluje ból w skoliozie.

Masaże lub terapia manualna

Masaż jest kontaktową metodą oddziaływania mającą na celu rozluźnienie napiętych partii mięśni. Jeśli pacjent ma napiętą szyję, trapez lub dolną część pleców, to przebieg masażu znacznie poprawi sytuację z napięciem mięśni. Mechanizm powstawania spastyczności mięśni w skoliozie można łatwo wyjaśnić - jeśli mięśnie są w słabym tonie, to grzbiet jest mocno obciążony. Niektóre grupy mięśni przyjmują zbyt duże obciążenie i nie mogą go wytrzymać, co objawia się tworzeniem się czynników wyzwalających chorobę. Doświadczony masażysta bez problemu rozluźni ściśnięte miejsce rękami w kilku sesjach.

Terapia manualna to bardziej złożona metoda, której celem jest praca nie tylko na mięśniach, ale także na budowie szkieletu. Specjalista techniką pracy „ustawia kręgi” w odpowiednim miejscu, co pomaga w wyrównaniu kręgosłupa, niweluje uczucie ucisku w plecach.

Operacja skoliozy

Pacjent jest operowany, jeśli skolioza znacznie upośledza jakość życia pacjenta, utrudnia normalny ruch i powoduje dyskomfort. Interwencja chirurgiczna jest wskazana w przypadku 3 lub 4 stopni skrzywienia. Istotą operacji jest naprawienie kręgosłupa tak, aby był wyrównany. Zwykle po takiej interwencji chirurgicznej pacjentowi przypisuje się niepełnosprawność..

Rodzaje skrzywienia kręgosłupa

Oprócz zmian skoliotycznych w grzbiecie czasami rozpoznaje się patologiczną lordozę i kifozę. Lordoza występuje w okolicy lędźwiowej i charakteryzuje się nadmiernym zginaniem pleców. Osoba ma specyficzny sposób chodzenia, z głową pochyloną w dół, wyglądem garbu w okolicy klatki piersiowej, wypukłym brzuchem i odstającymi pośladkami do tyłu. Nadmierne ugięcie jest widoczne w dolnej części pleców. Wyeliminuj patologiczną lordozę, trenując z terapeutą rehabilitacyjnym. U osób z lordozą występuje osłabienie mięśni brzucha, napięcie mięśni odcinka lędźwiowego i piersiowego. Przy upartym przestrzeganiu metod medycznych rokowanie dla takiej diagnozy jest pozytywne..

Kifoza to silny garb w okolicy klatki piersiowej. Ludzie nazywają kifozę pochyloną, której nie towarzyszy obecność zgięcia w odcinku lędźwiowym kręgosłupa. Osoba z kifozą zawsze siedzi krzywo i zgarbiona. Podczas chodzenia w okolicy klatki piersiowej widoczny jest wyraźny garb. Choroba rozwija się na tle osłabienia, spastyczności mięśni górnej części pleców i nadmiernego skurczu mięśni piersiowych. Podobnie jak lordoza, problem kifozy można rozwiązać na zajęciach z rehabilitantem podczas terapii ruchowej.

Symptomatologia choroby pogarsza się, jeśli stany te rozwijają się na tle skoliozy, co nie jest rzadką sytuacją. Garbienie się jest wynikiem złej postawy i powinno być uważnie obserwowane.

Zapobieganie skoliozie

Aby zapobiec postępowi lub pojawieniu się patologii, musisz przestrzegać zdrowego stylu życia. Informacje ze źródeł medycznych wskazują, że należy regularnie wykonywać ćwiczenia lub gimnastykę leczniczą, monitorować swoją postawę i częściej się poruszać. Torby należy nosić na plecach, a nie na jednym ramieniu, aby nie pogorszyć istniejącego przekrzywienia. Zaleca się noszenie butów ortopedycznych bez obcasów.

Opinia redakcyjna

Stopień skoliozy ustala się na wizycie u ortopedy po wykonaniu diagnostyki rentgenowskiej. Po zakończeniu zaleca się odpowiednie leczenie, w zależności od stopnia zaawansowania choroby. Bardziej szczegółowe informacje na temat chorób kręgosłupa można znaleźć w innych artykułach w naszym zasobie.

Jak określić stopień skoliozy, jak niebezpieczna jest choroba, metody zapobiegania

Skolioza to patologiczne skrzywienie kręgosłupa, które wpływa nie tylko na wygląd osoby, ale także prowadzi do zakłócenia funkcjonowania ważnych narządów i układów. Choroba rozwija się głównie w okresie dojrzewania, podczas intensywnego wzrostu organizmu.

Zadowolony

Masz dość walki ze skoliozą? Poświęć zaledwie 7-10 minut na przeczytanie artykułu, a dowiesz się o najnowocześniejszych metodach leczenia i zapobiegania niebezpiecznej chorobie bez leków.!

Kąt skoliotyczny

Aby określić stopień deformacji w stopniach, stosuje się taką wartość, jak kąt skoliotyczny. Aby dokonać poprawnych pomiarów, pacjentowi przypisuje się prześwietlenie w dwóch pozycjach - stojącej i leżącej. W zależności od stopnia deformacji choroba dzieli się na cztery stopnie.

Metody pomiaru

We współczesnej medycynie do pomiaru kąta skoliotycznego stosuje się kilka metod. Pomimo tego, że niektóre metody są dość przystępne, nie warto angażować się w autodiagnozę. Pomiar kąta skoliozy powinien wykonywać tylko doświadczony specjalista..

Metoda Ishala

Najbardziej pouczająca metoda określania stopnia skoliozy dzisiaj, która pozwala zidentyfikować nie tylko sam kąt skrzywienia, ale także poziom nachylenia każdego zdeformowanego kręgosłupa.

Przede wszystkim określa się wielkość łuku skoliotycznego. Konieczne jest określenie najwyższego i najniższego nieodkształconego kręgu. Następnie przez podstawy tych dwóch punktów poprowadzona jest linia. Następnie równolegle do linii prostej powstaje kolejna linia wskazująca wysokość zdeformowanego kręgu. Poziom nachylenia każdego kręgu jest obliczany osobno.

Metoda Fergusona

Na zdjęciu RTG lekarz określa najbardziej wydatny kręg, który znajduje się na samym szczycie łuku skoliotycznego. Znak jest umieszczony pośrodku. Następnie należy rozpoznać kręgi, które są podstawą łuku skoliotycznego - to znaczy najmniej ze wszystkich wystają na boki. Znak jest również umieszczony na środku tych kręgów. Na obrazku są trzy główne punkty. Następnie za pomocą linijki musisz najpierw połączyć pierwszy punkt z drugim, a następnie drugi z trzecim. Kąt utworzony między liniami prostymi będzie według Fergusona wskaźnikiem stopnia łuku skoliotycznego. Ta metoda jest bardzo pouczająca, ale można jej używać przy odkształceniach mniejszych niż 50 stopni..

Metoda Chaklina

Ta metoda jest szeroko stosowana w krajach WNP. Ta metoda pomiaru uwzględnia nie tylko kąt odchylenia kręgosłupa, ale także łuk skoliotyczny. Aby lekarz mógł dokonać dokładnych obliczeń, konieczne jest wykonanie prześwietlenia przednio-tylnego.

Powyżej i poniżej określa się kręgi, które nie uległy deformacji, przez które przeciągane są dwie linie. Prostopadłe rysuje się ze środka neutralnego kręgu górnej części i środka dolnego kręgu. Miejsce, w którym się przecinają, nazywa się kątem Chaklina..

Metoda Cobba

Najpopularniejsza metoda określania stopnia skoliozy. Pomiar przeprowadza się w następujący sposób - na rysunku zaznaczono najwyższy kręg łuku, a kręgi są najmniej odchylone od ich normalnej pozycji od góry. Następnie narysowane są dwie linie: pierwsza - od górnego kręgu wzdłuż jego najwyższej krawędzi; drugi - od dolnego kręgu wzdłuż jego najniższej krawędzi. Następnie między tymi dwiema liniami mierzy się prostopadłość lub kąt.

Metoda Lecum

Ta metoda obliczania stopnia skoliozy jest rzadko stosowana, ale jest niezbędna, gdy trudno jest dokładnie określić kręgi neutralne. Na zdjęciu rentgenowskim lekarz zaznacza środkową część dwóch kręgów położonych po obu stronach najbardziej wypukłego kąta. Dwie linie proste są poprowadzone przez wyznaczone środki, a kąt między nimi jest wskaźnikiem deformacji kręgosłupa.

Stopień skoliozy

Doświadczony specjalista będzie w stanie określić stopień skoliozy nawet przy badaniu wizualnym. Do postawienia dokładnej diagnozy konieczne jest prześwietlenie. W zależności od kąta skoliotycznego występują cztery stopnie choroby..

Pierwszy stopień skoliozy

Początkowy stopień skoliozy jest prawie niewidoczny wizualnie. Krzywizna wynosi tylko 5-10 stopni. Ortopeda stwierdza obecność patologii na podstawie:

  • Lekkie pochylenie pacjenta.
  • W pozycji na brzuchu występuje inny poziom ramion.
  • W obszarze talii występuje niewielka asymetria.
  • Podczas schylania się wystaje biodro lub łopatka.

Pierwszy stopień skoliozy w większości przypadków przebiega bezobjawowo. Ale pomimo braku bólu i wyraźnej deformacji, nie należy ignorować środków terapeutycznych przepisanych przez lekarza. Przy niedbałym leczeniu swojego zdrowia choroba szybko przejdzie do następnego etapu.

W leczeniu skoliozy pierwszego stopnia zaleca się kursy masażu i ćwiczenia fizjoterapeutyczne. Jeśli pacjent wykonuje siedzący tryb pracy, zaleca się wybranie wygodnego krzesła z twardym oparciem. Ponadto co godzinę musisz wstać z miejsca pracy i zrobić rozgrzewkę. Aby zapobiec dalszemu postępowi patologii, należy również zadbać o ułożenie miejsca do spania. Miejsce do odpoczynku w nocy nie powinno być zbyt miękkie i uginać się pod naciskiem ciała.

Musisz regularnie pracować nad swoją postawą - zawsze trzymaj plecy prosto, zakładaj gorset ortopedyczny przynajmniej kilka godzin dziennie. Ale nie przyzwyczajaj się zbytnio do urządzenia medycznego, długi pobyt w gorsecie grozi zanikiem mięśni.

Skolioza II stopnia

Drugi stopień skoliozy jest już widoczny gołym okiem. Lekarz stawia ostateczną diagnozę na podstawie następujących objawów:

  • Kąt krzywizny jest widoczny w każdym położeniu ciała.
  • Występuje asymetria pośladków.
  • Kości żebrowe lekko wystające.
  • Nierówna linia ramion jest wyraźnie widoczna.
  • Kiedy pacjent jest w pozycji wyprostowanej, łatwo można zauważyć, że jedna łopatka znajduje się wyżej od drugiej..

Kąt skoliotyczny dla drugiego stopnia deformacji kręgosłupa wynosi 11-25 stopni. Pacjent już zaczyna odczuwać dyskomfort, wzmożone zmęczenie, częste bóle głowy, duszności spowodowane deformacją klatki piersiowej.

Do leczenia drugiego stopnia skoliozy stosuje się metody zachowawcze: pływanie, masaż, elektryczna stymulacja mięśni, ćwiczenia fizjoterapeutyczne, ćwiczenia oddechowe. Leczenie farmakologiczne jest wskazane tylko w przypadku wyraźnego zespołu bólowego. Również na tym etapie ważne jest monitorowanie diety i spożywanie wystarczającej ilości witaminy D..

Skolioza trzeciego stopnia

Jeśli nie zastosujesz się do zaleceń lekarza, drugi stopień skoliozy zmienia się w bardziej złożoną trzecią. Krzywizna kręgosłupa jest widoczna gołym okiem. Trzeci stopień nie tylko psuje wygląd sylwetki, ale także grozi zakłóceniem pracy narządów wewnętrznych.

  • Wyraźna asymetria ramion i zgięcie;
  • Zapadnięty brzuch;
  • Wygląd garbu żebrowego.

W trzecim stopniu skoliozy wygląd postawy nie zmienia się nawet przy zmianie postawy. Pacjent często dręczy silny ból, który nasila się podczas aktywności fizycznej. Kąt skoliotyczny wynosi od 26 do 50 stopni. Leczenie jest przeważnie zachowawcze, tymi samymi metodami, nawet przy II stopniu. W przypadku poważnych nieprawidłowości w pracy serca, układu oddechowego i układu pokarmowego wskazana jest interwencja chirurgiczna.

Terapia lekowa polega na stosowaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych, zwiotczających mięśnie, przy silnym zespole bólowym - przeciwskurczowych.

Czwarty stopień skoliozy

To najbardziej zaawansowany etap choroby, który grozi poważnymi problemami zdrowotnymi, ciężkim upośledzeniem motoryki, a nawet paraliżem..

  • Poważne niedopasowanie postawy;
  • W pełni uformowany garb żebrowy;
  • Mocno zapadnięty brzuch.

Ogólny obraz kliniczny również nie jest zachęcający. Pacjent ma silny nacisk na pęcherz, zmniejszenie objętości płuc, zwiększone wzdęcia, stagnację w nerkach, ucisk rdzenia kręgowego, zaburzenia pracy układu sercowo-naczyniowego.

Kąt skoliotyczny w czwartym stopniu przekracza 50 stopni. Zachowawcze metody leczenia nie są w tym przypadku skuteczne. Aby zmniejszyć krzywiznę, wskazana jest interwencja chirurgiczna, podczas której kręgosłup jest wyrównany i zamocowany w równej pozycji za pomocą specjalnych struktur. Chirurgiczne leczenie skoliozy to złożony i odpowiedzialny zabieg, po którym pacjent będzie potrzebował długiego okresu rehabilitacji.

Trzeci i czwarty stopień skoliozy grozi nie tylko problemami fizjologicznymi, ale także psycho-emocjonalnymi. Często człowiek zostaje ściśnięty, trudno znaleźć wspólny język z nieznajomymi, unika zatłoczonych miejsc. Pacjenci ze skoliozą nie mogą uprawiać aktywnego sportu i muszą regularnie monitorować swoje zdrowie.

Zapobieganie

Skolioza to choroba, której zawsze można zapobiec, przestrzegając pewnych zasad. Kręgosłup ma złożoną strukturę i aby wiele procesów życiowych przebiegało normalnie, musi być idealnie płaski.

Co musisz zrobić, aby zapobiec skoliozie:

  1. Monitoruj swoją postawę - nie tylko siadaj, ale także chodź prosto. Trzymaj plecy prosto w każdej sytuacji..
  2. Wzmocnij gorset mięśniowy - jeśli mięśnie nie są w stanie zapewnić kręgosłupa odpowiedniego wsparcia, patologia rozwinie się bardzo szybko. Dlatego od wczesnego dzieciństwa należy wzmacniać układ mięśniowo-szkieletowy. Można to zrobić bez znacznego wysiłku fizycznego. Gimnastyka, pływanie, wychowanie fizyczne pozytywnie wpływają na kondycję mięśni oraz przy regularnych ćwiczeniach zapewniają stabilność kręgosłupa.
  3. Równomiernie rozłóż obciążenie na kręgosłupie - nie noś ciężarów w jednej ręce, unikaj nadmiernego przemęczenia.
  4. Dobrze się odżywiaj - organizm musi otrzymać odpowiednią ilość białka, magnezu, fosforu, wapnia, witaminy D..
  5. Śpij na twardym łóżku i poduszce, najlepiej ortopedycznej.

Maszyna do ćwiczeń Drevmass

Aby poprawić stan w skoliozie i zapobiec dalszemu postępowi deformacji, niezbędna jest regularna aktywność fizyczna. Dziś wymaga to nie tylko znacznego czasu, ale także kosztów finansowych. Sugerujemy zaoszczędzić pieniądze bez szkody dla zdrowia i zwrócić uwagę na symulator Drevmass.

Wykonany z przyjaznego dla środowiska drewna masażer charakteryzuje się prostym i wygodnym designem. Wyrób medyczny składa się z aktywnych rolek o różnych rozmiarach, które w razie potrzeby można wymieniać. Taka konstrukcja pozwala efektywnie wypracować wszystkie problematyczne obszary kręgosłupa. Dla pacjentów ze skoliozą opracowano specjalny wałek o nierównej powierzchni.

Wynik po użyciu symulatora Drevmass:

  • Ból pleców ustępuje.
  • Kręgosłup jest rozciągnięty, kąt deformacji stopniowo maleje.
  • Przywraca się krążenie krwi i procesy metaboliczne.
  • Powstaje muskularny gorset, który utrzyma kręgosłup, zapobiegając dalszemu postępowi patologii.

Drevmass oszczędza nie tylko czas, ale także pieniądze. Trening zajmuje minimum czasu, a efekt jest znacznie lepszy niż po kompleksowych zabiegach fizjoterapeutycznych. Możesz ćwiczyć w komfortowych warunkach domowych w dogodnym czasie. W ciągu dwóch miesięcy zobaczysz wymierne rezultaty i upewnisz się, że dokonałeś właściwego wyboru.

Możesz uzyskać odpowiedzi na wszelkie pytania od symulatorów Drevmass poprzez numer kontaktowy lub e-mail.

Skolioza i jej klasyfikacja

Musimy współczuć tym, którzy po wizycie w poliklinice otrzymali diagnozę w przybliżeniu w postaci: „Wrodzona skolioza dysplastyczna skompensowana II stopnia z wyraźną rotacją i skrętem w okolicy CVII-ThIV”. Otrzymana diagnoza budzi współczucie z dwóch powodów - choroba jest wyleczona i całkowita niezrozumiałość sformułowań. We wpisie znane jest tylko jedno słowo - skolioza. prawdziwe?

Wszystko inne dla większości to zestaw terminów i to wszystko. Być może więzadło - skolioza II stopnia będzie logicznie jasne. Po prostu wiemy, że prawie każda choroba może mieć pewien stopień rozwoju. Cóż, wszystko inne w powyższej diagnozie to jedno duże pytanie. A jeśli ten wpis nie jest autorstwa młodego lekarza, ale kogoś, kto już pracował, to jest mało prawdopodobne, że będzie można go rozszyfrować ze względu na „wyśmienite” pismo. Brzmi znajomo? Radzenie sobie z niuansami.

Czym jest skolioza dla społeczeństwa

Wśród chorób najbardziej rozpowszechnionych we współczesnym społeczeństwie znaczące miejsce zajmuje skolioza. Statystyki są przerażające: w wieku dorosłym aż 70% populacji miejskiej cierpi na poważne zaburzenia postawy, a chorobę rozpoznaje się u co najmniej 20%. Rozpoznanie choroby i przypisanie jej jednej z form, grup i stopni, według których klasyfikowana jest skolioza, rozszerzenie zachowawczych i chirurgicznych metod leczenia, prowadzenie działań profilaktycznych to główne zadania współczesnej medycyny.

Należy zauważyć, że jeśli zdiagnozowano u ciebie I lub II stopień choroby w odpowiednim czasie, szanse na naprawienie sytuacji są niezwykle wysokie. Najnowsze metody niechirurgicznej korekcji i leczenia zostały opracowane tak, aby można było zatrzymać prawie wszystkie typy skoliozy kręgosłupa, a także znacznie skorygować istniejące deformacje. Ponieważ w prawie 100% przypadków jest to choroba postępująca, należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem..

Co to jest skolioza

Skolioza to stabilna, uformowana deformacja kości kręgosłupa - kręgów, mostka, żeber - skrzywienie tych kości pojawia się w bok podczas badania zdjęcia RTG wykonanego od przodu (nie mylić z kifozą i lordozą, które są widoczne tylko na zdjęciach RTG obok siebie). Taka deformacja kości jest wyłącznie odchyleniem od normy..

Chorobę, zwłaszcza od stopnia II, można łatwo zidentyfikować wizualnie. Jednak radiografia służy do jaśniejszej diagnozy. Na zdjęciu rentgenowskim widać łukowatą deformację kręgosłupa (tzw. Łuk). Ponadto odkształcenie może wystąpić w więcej niż jednym miejscu. Oznacza to, że może być kilka łuków.

Skręcanie i rotacja

Skręcenie kręgów to (zjawisko to nazywane jest również deformacją skrętną) skręceniem JEDNEGO kręgu wokół własnej osi. Dokładnie jeden, a nie kilka stojących w pobliżu. Najczęściej takie skręcenie nie jest wykrywane przez oględziny w normalnej pozycji ciała. Ale na zboczu można wykryć trwałe odkształcenie. Odkształcenie to jest mierzone aparatem Schultesa, jak pokazano na rysunku.

Nawiasem mówiąc, w atlasie anatomicznym brakuje określenia „torsio”, ale istnieje „rotacio”. Z tego powodu skręcanie jest często mylone z obrotem. Co więcej, zasady leczenia w obu przypadkach są bardzo różne, więc nawet naukowcy tak naprawdę nie zagłębiają się w różnice, nie mówiąc już o lekarzach z klinik..

Co to jest rotacja kręgów? Jest to deformacja szczątkowa, w której kręgi mogą obracać się wokół pionowej osi tułowia, ale anatomiczna struktura samego kręgosłupa nie jest zdeformowana. Zjawisko to jest często mylone przez lekarzy ze skręceniem. Jednak te odkształcenia nadal mają różnice..

Lokalizacja dotkniętych kręgów

Możesz zapytać, dlaczego wszystko jest takie zagmatwane. Faktem jest, że każda część kręgosłupa potrzebuje własnego podejścia do poprawy zdrowia..

Ludzki kręgosłup składa się z 34-35 kręgów, które są podzielone na 4 części i kość ogonową. Nie wchodząc w szczegóły, należy zauważyć, że prawie każdy kręg jest wyjątkowy pod względem struktury i funkcji..

Aby nie pisać długich tekstów w diagnozie, ze względu na ujednolicenie opracowali system oznaczania kręgów według przynależności do konkretnego oddziału. Najwyższa część (szyjka macicy) jest naukowo nazywana szyjką macicy, a pierwszą literą w oznaczeniu jednego z siedmiu zawartych w niej kręgów będzie łacina C. A następnie numery kręgów są od C1 do C7. Numer kręgu jest zwykle oznaczany cyframi rzymskimi. W artykule użyto zwykłych liczb dla ułatwienia zrozumienia..

Dalej następuje klatka piersiowa (nazwa z atlasu anatomicznego to klatka piersiowa), a jej 12 kręgów jest oznaczonych łacińskimi literami Th z odpowiednimi numerami - od Th1 do Th12. Za odcinkiem piersiowym znajduje się odcinek lędźwiowy lub lędźwiowy. Litera w nazwie kręgu, odpowiednio, L i wszystkich kręgów w sekcji 5. Więc będzie to od L1 do L5.

Następuje obszar krzyżowy i kość ogonowa. Kręgi tych oddziałów są w rzeczywistości zrośniętymi kośćmi podobnymi do kręgów i nie mają nic wspólnego ze skoliozą. Dlatego w klasyfikacji skoliozy w miejscu manifestacji nie bierze się pod uwagę ani regionu krzyżowego, ani kości ogonowej..

Ponownie wracamy do zapisu diagnozy „region CVII-ThIV”. Teraz rozumiemy, że diagnoza odnotowała rozwój skoliozy w odstępie między kręgami C7 (ostatni kręg kręgosłupa szyjnego) a Th4 (czwarty kręg kręgosłupa piersiowego). Logiczne jest zrozumienie, że wraz z rozwojem skoliozy zdeformowanych jest kilka połączonych ze sobą kręgów. W tekście diagnozy ten obszar jest zaznaczony.

Tak więc, w zależności od lokalizacji krzywizn, wyróżnia się następującą skoliozę:

  • szyjno-piersiowy (wierzchołek znajduje się na poziomie ThIII-ThIV, może wpływać na CI-CVII i ThI-ThXII), zwany także górną klatką piersiową;
  • klatki piersiowej (dotyczy ThI-ThXII, wierzchołek na ThVIII-ThIX), zwany także klatki piersiowej;
  • lędźwiowo-piersiowy (wierzchołek na ThXI-ThXII, może wpływać na ThI-ThXII i LI-LV), piersiowo-lędźwiowy;
  • lędźwiowy (wierzchołek na LI-LII, może wpływać na LI-LV), zwany także lędźwiowym;
  • lędźwiowo-krzyżowy (wierzchołek na LV i SI).
  • połączone (dwa łuki krzywizny, skolioza w kształcie litery S).

Po otrzymaniu zdjęć lekarz (terapeuta, traumatolog, ortopeda) dokonuje pomiaru kąta krzywizny łuku pierwotnego (w miejscu największego odkształcenia) i kolejnych łuków. Istnieje kilka powodów, dla których ta choroba jest klasyfikowana.

Rodzaje klasyfikacji skoliozy

Dopiero po ustaleniu, do jakiego konkretnego typu skoliozy pacjenta należy mniej lub bardziej jednoznacznie można określić, co ją powoduje. Wpływa to na rozwój skutecznych taktyk leczenia, które mogą się radykalnie różnić w różnych sytuacjach. Dlatego we wczesnych stadiach choroby zaleca się kontakt z terapeutą lub ortopedą-traumatologiem..

Według cech anatomicznych

Jedną z podstaw, na podstawie których wyróżnia się typy skoliozy kręgosłupa, są anatomiczne cechy manifestacji choroby.

  • Proste deformacje, które są zawsze nabywane. Przy tego typu chorobach zmiany w kręgosłupie są nieistotne lub łatwe do wyeliminowania. Często takie skrzywienia są spowodowane przez jakąś chorobę - osteochondrozę, zapalenie mięśni i innych tkanek - lub zespół bólowy, odruch i inne. Zasadniczo tego typu skoliozy są łatwe do leczenia bez operacji..
  • Złożone deformacje, które najczęściej mają wyraźną stabilną rotację kręgów, czemu towarzyszą duże stopnie odchylenia.

Historia rozwoju

  • wrodzona skolioza;
  • nabyty.

Z natury krzywizny

W zależności od tego, ile łuków krzywizny znajduje się na kręgosłupie, są:

  • w kształcie litery C (1 łuk);
  • w kształcie litery S (2 łuki);
  • skolioza w kształcie litery Z (wiele łuków).

Stopniowo stopnie skoliozy

Aby określić nasilenie choroby skoliotycznej na podstawie kąta skrzywienia, pacjenta kieruje się na prześwietlenie. Następnie mierzy się kąt wewnętrzny łuku według Cobba:

  • I stopień. Kąt między wierzchołkiem a podstawą łuku krzywizny od 1 ° do 10 °.
  • II stopień. Kąt gięcia wynosi 11–25 °.
  • III stopień. Łuk jest zakrzywiony pod kątem 26 ° –50 °.
  • IV stopień. Kręgosłup jest zakrzywiony o ponad 50 °.

Oczywiście już od II stopnia choroba stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia, a nawet życia pacjenta. Rzeczywiście, przy takich deformacjach wiele funkcji zostaje zahamowanych. Układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, przewód pokarmowy, tkanki nerwowe cierpią z powodu ucisku narządów wewnętrznych przez układ kostny.

Według wieku manifestacji

Manifestacja lub manifestacja choroby skoliozy, jeśli nie jest wrodzona, najczęściej występuje w dzieciństwie.

  • Dziecięca choroba skoliozy objawia się w wieku 1–2 lat.
  • Nieletni - 4-6 lat.
  • Adolescent - w okresie dojrzewania, który każdy ma w różnym czasie.

Jeśli dana osoba zachoruje w wieku dorosłym, mówi o skoliozie dorosłych.

Zgodnie z przebiegiem choroby w czasie (zgodnie z przebiegiem klinicznym)

W zależności od tego, czy postępuje, a jeśli tak, to jak szybko wyróżnia się chorobę skoliotyczną:

  • progresywny;
  • niepostępowy.

W zależności od charakteru i stopnia skoliozy stosuje się różne metody diagnozowania postępującej choroby (według objawów Morshovicha, według Riessera).

Według stopnia stabilności

  • Stabilna skolioza. Taką diagnozę stawia się, gdy w pozycji leżącej kąt łuku skoliotycznego zmniejsza się. Dzieje się tak, ponieważ obciążenie kręgosłupa jest znacznie zmniejszone. Również ta skolioza nazywa się naprawioną.
  • Unfixed. Jeśli łuk w pozycji leżącej utrzymuje kąt, mówią o nieutrwalonej lub niestabilnej skoliozie..

Pacjent jest mierzony w pozycji stojącej i leżącej w celu określenia wskaźnika stabilności skoliozy. Jeśli krzywizna całkowicie zniknie w pozycji na brzuchu, to indeks wynosi 0. Jeśli łuk w ogóle się nie prostuje, indeks wynosi 1.

Ze względu na główną przyczynę wystąpienia (uproszczona klasyfikacja skoliozy)

  • Skolioza dyskogenna. Choroba jest spowodowana patologią tkanki łącznej, która prowadzi do późniejszej deformacji kręgów.
  • Skolioza statyczna lub grawitacyjna występuje z powodu niewłaściwego, nierównomiernego obciążenia kręgosłupa. Może być zarówno wrodzony, jak i nabyty. Ten typ jest najczęstszy. Zasadniczo prowokuje go niewłaściwa aktywność fizyczna osoby: noszenie ciężarów w jednej ręce, zgarbiona pozycja podczas siedzącej pracy i tak dalej..
  • Paralityczna choroba skoliotyczna występuje w przypadku osłabienia lub urazu mięśni.

Według stopnia łuku i ogólnego obrazu klinicznego (według Chaklina)

Jedną z powszechnie uznanych i często stosowanych jest klasyfikacja skoliozy Chaklina. Zaproponował podzielenie ciężkości choroby skoliotycznej nie tylko przez wielkość kąta łuku zewnętrznego, ale także przez obraz kliniczny jako całość. Chaklin zasugerował rozróżnienie następujących stopni:

  • Pierwszy. Kręgosłup praktycznie nie jest zakrzywiony, występuje jednak asymetria łopatek, nierównomierny rozwój mięśni w okolicy łuku skrzywienia. Stopień łuku jest nieznaczny 175–170 ° (odpowiada 5–10 °). W pozycji leżącej łuk prostuje się.
  • Druga. Większy stopień łuku - od 169 ° do 150 ° (odpowiada 11 ° –30 °). W pozycji leżącej u pacjenta ze skoliozą łuk (łuki) nie rozciągają się całkowicie. Pacjent posiada niewielki garb żebrowy, a także dodatkowy łuk kompensacyjny.
  • Po trzecie, w pozycji leżącej łuk lub łuki są lekko wyprostowane. W przypadku skoliozy odchylenie osiąga 149 ° –120 ° (czyli 31 ° –60 ° według Cobba). Wyraźny garb żebrowy, zmiany w klatce piersiowej. W pozycji stojącej tułów pacjenta odchyla się silnie w kierunku pierwotnego łuku skoliotycznego.
  • Czwarty. Pacjent ma bardzo wyraźną kifozę. Skolioza wpłynęła na pracę serca i płuc. Łuk ma 120 ° lub więcej stopni (więcej niż 60 °).

Z natury przemieszczenia / zmiany kręgów

  • Z odkształceniem klinowym. Jedna strona kręgu jest zmniejszona w porównaniu z drugą.
  • Obrotowy. Kręgi na zdjęciu są przesunięte względem siebie (jakby obrócone wokół centralnej osi). Może występować skolioza z zerową rotacją, ale prawie zawsze przy skrzywieniu kręgosłupa występuje również rotacja.
  • Drążek skrętny. Kręg ma deformację - jest skręcony względem więzadła tylnego bez rotacji. Oznacza to, że tkanka kostna wewnątrz kręgu obraca się. Przy takich urazach całkowite wyleczenie skoliozy, nawet chirurgiczne, jest niemożliwe..

Do określenia rotacji i odkształcenia klina wystarczy zwykłe zdjęcie rentgenowskie. Aby wykryć skręcenie, pożądane jest wykonanie tomografii komputerowej. Pacjent ze skoliozą może mieć jednocześnie wszystkie trzy rodzaje uszkodzeń kręgów.

Klasyfikacja skoliozy według Cobba

Zwyczajowo rozróżnia się choroby skoliotyczne ze względu na ich występowanie. Ogólnie przyjęta klasyfikacja skoliozy zaproponowana przez Cobba.

  1. Miopatyczny. Spowodowane przez niedorozwinięte, słabe lub uszkodzone mięśnie, więzadła.
  2. Neurogenny. Pojawia się w wyniku zmian patologicznych w tkance nerwowej lub gdy jest uszkodzona np. W wyniku paraliżu, infekcji, zespołu korzeniowego.
  3. Dysplastyczny (metaboliczny lub dyskogenny). Są spowodowane zmianą lub nieprawidłowym rozwojem tkanki kostnej.
  4. Osteopatyczna. Spowodowane wadami rozwojowymi kręgosłupa (zrośnięte żebra, brakujące żebra, dodatkowe żebra, wady kręgosłupa itp.). Tkanka kostna jest całkowicie normalna. Również taka skolioza obejmuje krzywizny, które są początkowo spowodowane przez powstałe urazy (oparzenia, blizny, operacje itp.).
  5. Idiopatyczny. Nie można ustalić przyczyny.

Nie zawsze stosuje się klasyfikację skoliozy według Cobba. Dokładne zdefiniowanie grupy jest konieczne tylko w przypadku interwencji chirurgicznej lub konieczności kompleksowego leczenia za pomocą leków. Wielu wyspecjalizowanych lekarzy stosuje rozszerzoną klasyfikację, w której urazowe skoliozę wyróżnia się osobno, lub opracowuje własną metodę.

Utrata funkcjonalności kręgosłupa (obecność łuku kompensacyjnego)

W skoliozie skrzywienie może mieć taki charakter, że kręgosłup częściowo traci swoją funkcję podporową. Aby ustalić, czy tak się stało, czy nie, wzdłuż osi kręgosłupa rysuje się pionową linię, zaczynając od szyjki macicy CVII, a kończąc na poziomie kości krzyżowej. W zależności od obecności lub braku odchylenia narysowanej linii od fałdu między pośladkowego istnieją:

  • skolioza wyrównana, brak odchylenia linii (występuje łuk kompensacyjny);
  • nieskompensowane (lub zdekompensowane), występuje odchylenie linii od fałdu między pośladkami (nie ma łuku, funkcja podparcia kręgosłupa jest obniżona).

Określenie rodzaju skoliozy na tej podstawie jest niezwykle ważne dla doboru właściwych ćwiczeń terapeutycznych. W niektórych przypadkach mogą być przeciwwskazane..

W łagodnej skoliozie często się tego nie robi. Jednak lekarz musi koniecznie określić kąt skrzywienia w stopniach i zidentyfikować obecność lub brak oraz nasilenie skrętu, rotacji, deformacji kręgów. Ważne jest również zrozumienie (często jest to zauważalne nawet bez badań), czy choroba jest wyrównana, czy zdekompensowana. Bez tych podstawowych danych nie sposób dobrać adekwatnej i skutecznej taktyki leczenia..