Główny

Zapalenie korzonków nerwowych

Spondylopatia to stan patologiczny układu mięśniowo-szkieletowego spowodowany zmianami dystroficznymi i zwyrodnieniowymi w jego tkankach. Ruchliwość kręgosłupa w takich przypadkach jest ograniczona, pojawiają się bolesne odczucia, zaburzenia krążenia obwodowego, jest to spowodowane skurczem lub szczypaniem naczyń włosowatych i zakończeń nerwowych.

Główne zmiany anatomiczne w spondyldopatii obejmują:

  • pojawienie się zgrubień i narośli (osteofitów) na powierzchni kręgów;
  • przerzedzenie i naruszenie integralności warstw chrzęstnych (dysków), powstawanie w nich pęknięć, wypukłości, przepuklin;
  • przemieszczenie trzonów kręgów względem siebie;
  • powstawanie obrzęków i stanów zapalnych tkanki łącznej i mięśniowej w ogniskach zapalnych, ich dystrofia.

Powody

Różne czynniki powodują spondylopatię:

  • urazy (sportowe, zawodowe, domowe, katastrofy). Tutaj mechaniczne uszkodzenia twardych lub miękkich tkanek pleców dają impuls do rozwoju procesów zwyrodnieniowych kręgosłupa i jego aparatu więzadłowego;
  • naruszenie reakcji metabolicznych w organizmie w wyniku niedożywienia, niedożywienia i awitaminozy, niedoboru minerałów lub chorób hormonalnych (cukrzyca, otyłość, dysfunkcje tarczycy, przytarczyc lub nadnerczy);
  • infekcje o charakterze wirusowym lub bakteryjnym. Dzięki nim toksyny z działania mikroorganizmów mogą uszkodzić zdrowe tkanki układu mięśniowo-szkieletowego;
  • dziedziczność. Zdarzają się przypadki, gdy predyspozycja do spondylopatii utrzymuje się w całej rodzinie lub nawet klanie, jest to spowodowane przenoszeniem uszkodzonego genu z pokolenia na pokolenie;
  • zwiększony nacisk na kręgosłup w wyniku ciężkiej pracy fizycznej lub treningu sportowego. Często spotykany wśród ładowarek, górników, budowniczych, kajakarzy, ciężarowców itp.;
  • naturalne starzenie się. Tutaj zużycie kręgów następuje z powodu związanych z wiekiem zmian w ludzkim ciele..

Klasyfikacja i objawy

W medycynie spondylopatię dzieli się na kilka głównych typów i form, które określają przebieg kliniczny tej patologii..

  1. Z poważnymi uszkodzeniami krążków międzykręgowych (skolioza, osteochondroza, spondyloza). Objawy tej choroby to:
    • ból pleców (przeszywający, uciskający, drgający lub bolesny) promieniujący do szyi, mostka, dolnej części pleców lub uda, w zależności od lokalizacji zmian ogniskowych lub rozlanych;
    • sztywność ruchów (podczas zginania, skręcania);
    • napięcie pobliskich mięśni, ich obrzęk;
    • utrata wrażliwości skóry, pojawienie się parestezji lub „pełzania”.
  2. Spondylopatia jako powikłanie chorób zakaźnych i pasożytniczych (salmonelloza, gruźlica, chlamydia, rzęsistkowica, bruceloza, gruźlica, ciężka grypa itp., Inwazje robaków pasożytniczych) ma następujące objawy:
    • bóle mięśni i kości;
    • umiarkowane ograniczenie ruchomości kręgosłupa;
    • ogólne oznaki zatrucia i zaburzenia czynności narządów wewnętrznych (przewód pokarmowy, okolice układu moczowo-płciowego, płuca, serce).
  3. W przypadku zaburzeń metabolicznych (z cukrzycą, nadczynnością tarczycy, obrzękiem śluzowym itp.) W takich przypadkach choroba objawia się:
    • ciężka deformacja kręgów i ich przemieszczenie;
    • wzrost procesów osteofitycznych i sztywność (osłabienie) mięśni przykręgowych i powięzi;
    • współistniejące zaburzenia układu nerwowego (drażliwość, niepokój, brak równowagi emocjonalnej);
    • namacalne wahania masy ciała (utrata masy ciała lub jej zwiększenie);
    • zaburzenia seksualne (obniżone libido, zaburzenia erekcji).
  4. Spondylopatie starcze charakteryzują się zaangażowaniem w proces mięśni szkieletowych, często dochodzi do zajęcia więzadeł podłużnych i widocznych zmian - kifozy (garb na plecach) lub skoliozy (skrzywienie kręgosłupa).
  5. Spondylopatie w osteoporozie, przebiegające z utratą dużej ilości wapnia i ostrym rozrzedzeniem struktur kostnych w organizmie, w związku z czym pacjenci są podatni na złamania.
  6. Neurogenne postacie choroby, które często obserwuje się przy tabes dorsalis, syringomyelia. Charakteryzują się:
    • deformacje kręgosłupa i poważne zaburzenia wrażliwości ciała (drętwienie);
    • utrata odruchów;
    • naruszenie aktywności ruchowej, funkcji wzrokowych, słuchu i orientacji w przestrzeni;
    • patologie metaboliczne (wypadanie włosów i zębów, łamliwe paznokcie, suchość skóry).
  7. Dysplastyczne typy spondylopatii (choroby Sheirmana-Mau i Calveta), w których dochodzi do naruszenia formowania się szkieletu w dzieciństwie lub w okresie dojrzewania, co objawia się wysunięciem kręgosłupa (kifoza) lub pojedynczymi kręgami ze wzrostem osteofitów w okolicy klatki piersiowej i lędźwiowej.

Etapy choroby

Zwykle spondylopatie rozwijają się fazowo..

  1. Początkowy okres przebiega z niewielkimi zmianami w strukturze tkanki kostnej kręgów (rozluźnienie, przerzedzenie lub zagęszczenie).
  2. Powstawanie deformacji w wyniku wzrostu osteofitów i rozwoju zmian zwyrodnieniowych w chrząstce i więzadłach.
  3. Pojawienie się widocznych zmian w kształcie kręgów (ich zwapnienia, przemieszczenia, wklęsłości), a także opadanie krążków i rozwój osłabienia mięśni.
  4. Ciężka dekompensacja występuje z możliwymi złamaniami, zwężeniem kanału kręgowego, silnym uciskiem zakończeń nerwowych i naczyń krwionośnych.

Diagnostyka

Przy określaniu rodzaju spondylopatii stosuje się techniki instrumentalne i laboratoryjne:

  • RTG, CT i MRI to główne metody wykrywania zmian w budowie anatomicznej kręgów i dysków;
  • w przypadku podejrzenia zaburzeń endokrynologicznych i metabolicznych stosuje się testy hormonalne i biochemiczne oraz badanie poziomu cukru we krwi;
  • badania bakteriologiczne (krew na antygeny do patogenów, rozmaz lub pobranie biopsji) są przeprowadzane w przypadku patologii zakaźnych.

Leczenie spondylopatii

Środki terapeutyczne są przeprowadzane zgodnie z diagnozą, to znaczy leczenie opiera się na stosowaniu leków zwalczających chorobę podstawową. W przypadku zaburzeń metabolicznych są to kompleksy mineralne, które uzupełniają brak ważnych substancji w organizmie i terapii witaminowej, przy zaburzeniach endokrynologicznych - hormonach lub ich substytutach, przy infekcjach - terapia przeciwdrobnoustrojowa, przy urazach - manipulacje chirurgiczne i interwencje chirurgiczne.

W leczeniu objawowych objawów spondylopatii często stosuje się leki hormonalne (hydrokortyzon, prednizolon) i niesteroidowe (diklofenak, meloksykam, ortofen, ketoprofen) w celu złagodzenia skutków procesów zapalnych i złagodzenia bólu. W celu przywrócenia tkanki chrzęstnej przepisuje się chondroprotektory (Teraflex, Chondroityna). Aby poprawić trofizm tkankowy, pokazano spożycie witamin, a leczenie środkami zwiotczającymi mięśnie (Medocalm i analogi) pomaga złagodzić skurcze mięśni.

Pozytywny efekt dają kursy fizjoterapii (elektro- i fonoforeza, aplikacje parafiny i ozokerytu, leczenie ultradźwiękami), masaż, kąpiele radonowe..

Leczenie domowe

Opiera się na kompleksie terapii ruchowej. Wykonywany jest po ustąpieniu ostrego bólu, najpierw pod okiem instruktora w placówce medycznej, a następnie w domu.

Ćwiczenia pomagają wzmocnić mięśnie pleców i poprawić krążenie krwi. Kompleks dobiera się w zależności od dotkniętego kręgosłupa, to znaczy z naciskiem na rozwój mięśni szyjnych, piersiowych lub lędźwiowych.

Romanovskaya Tatiana Vladimirovna

Czy ta strona była pomocna? Udostępnij go w swojej ulubionej sieci społecznościowej!

Przebieg i leczenie spondylopatii kręgosłupa lędźwiowego, etapy

Spondylopatia to zaburzenie dystroficzne, które atakuje kręgosłup lędźwiowy. W patologii pacjenci skarżą się na silny ból, który prowadzi do ograniczonej mobilności. Spondylopatii kręgosłupa lędźwiowego towarzyszy wzrost kręgosłupa. Wraz z chorobą rozpoznaje się skurcz i szczypanie naczyń włosowatych i zakończeń nerwowych, co negatywnie odbija się na krążeniu krwi.

Charakterystyczne cechy spondylopatii

Jeśli kręgosłup jest dotknięty spondylopatią, prowadzi to do rozwoju charakterystycznych objawów. Na powierzchni kręgów pojawiają się zgrubienia i narośla. W przypadku patologii integralność warstw chrzęstnych staje się cieńsza i zakłócona. Pojawiają się w nich pęknięcia, przepukliny i wypukłości..

Jeśli choroba nie jest leczona w odpowiednim czasie, kręgosłup zostaje przesunięty względem sąsiada. W kręgosłupie rozwija się proces zapalny. Podczas badania pacjenta obserwuje się pojawienie się obrzęku. Wraz z rozwojem zapalnej spondylopatii wpływa na tkankę łączną i mięśniową, co staje się przyczyną ich dystrofii.

Przyczyny występowania

Choroba występuje na tle różnych patologii i wpływu czynników prowokujących. Jeśli procesy metaboliczne zostaną zakłócone w ciele pacjenta, istnieje ryzyko rozwoju choroby. Pojawia się, gdy:

  • złe odżywianie;
  • hipo- lub awitaminoza;
  • niedobór minerałów.

Spondylopatia hormonalna rozwija się u pacjentów z cukrzycą, dysfunkcją tarczycy i hormonalną, nadnerczami i otyłością. Traumatyczny typ spondylopatii pojawia się po urazach kręgów. Jeśli obserwuje się uszkodzenie tkanek miękkich lub twardych, wówczas u pacjenta rozwijają się procesy zwyrodnieniowe, które powodują chorobę. W przypadku infekcji, którym towarzyszy stan zapalny, rozpoznaje się rozwój choroby. Pojawia się na tle ekspozycji na chorobotwórczą mikroflorę bakteryjną.

Odmiany i objawy

Proces zwyrodnieniowy dzieli się na kilka typów, zgodnie z którymi określa się objawy choroby:

  • Dyshormonalna spondylopatia kręgosłupa. Jeśli w organizmie ludzkim hormon jest wytwarzany w nadmiernych ilościach, staje się to przyczyną patologii. Typowi hormonalnemu towarzyszy ciężka deformacja i przemieszczenie kręgów. Dziecko lub dorosły pacjent staje się rozdrażniony, niespokojny i niestabilny emocjonalnie. U pacjentów rozpoznawane są zaburzenia seksualne i wyczuwalne wahania masy ciała. Jeśli dyshormonalny typ choroby postępuje, wówczas procesy osteofityczne stale rosną.
  • Traumatycznemu typowi choroby towarzyszy sztywność pleców, ból. Głównym objawem jest obrzęk tkanek i napięcie mięśni. Pacjent skarży się na utratę wrażliwości.
  • Osteoporotyczny typ choroby wiąże się z utratą wapnia przez człowieka. Prowadzi to do ścieńczenia struktur kostnych..
  • Wygląd dysplastyczny charakteryzuje się zaburzeniem tworzenia się szkieletu. W większości przypadków choroba dotyka niemowlęta..
  • Niewolnemu typowi choroby towarzyszy fakt, że w procesie tym bierze udział struktura szkieletowa. Choroba charakteryzuje się rozwojem kifozy i skoliozy..
  • Typ osteopeniczny. Choroba pojawia się, gdy dolna część pleców jest uszkodzona przez osteopenię.
  • Spondyloartropatia charakteryzuje się zniszczeniem tkanek kręgów. Przyczyną choroby jest spondyloartropatia.
  • Kręgosłup podlega różnym procesom zwyrodnieniowym. Przed leczeniem patologii zaleca się określenie jej rodzaju, co pozwoli na opracowanie skutecznego schematu.
Rozwój choroby

Etapy choroby

Spondylopatia, której kod ICD to M47, ma 4 etapy rozwoju. Na pierwszym z nich tkanka kostna jest rozluźniona, pogrubiona lub przerzedzona, na drugim - chrząstka i więzadła zmieniają się dystroficznie, na trzecim - zmienia się kształt kręgów, na czwartym - następuje wyraźna kompensacja z możliwymi złamaniami.

Diagnostyka

Ważnym warunkiem leczenia patologii jest jej terminowa diagnoza. Początkowo lekarz bada pacjenta i ustala wywiad, co pozwala ustalić genezę choroby. Aby potwierdzić diagnozę, zalecana jest diagnostyka rentgenowska, obrazowanie komputerowe i rezonans magnetyczny. Rentgen pozwala określić stopień zaawansowania choroby.

Leczenie

Przebieg leczenia opracowywany jest zgodnie z diagnozą. Jeśli u pacjenta zostaną zdiagnozowane zaburzenia metaboliczne, wówczas terapia wymaga zastosowania kompleksów mineralnych, za pomocą których uzupełnia się niedobór składników odżywczych. Leczenie zaburzeń hormonalnych odbywa się za pomocą terapii hormonalnej.

Jeśli pacjent ma silny ból pleców, zaleca się stosowanie leków niesteroidowych: meloksykamu, ortofenu, diklofenaku. Uzdrowienie tkanki chrzęstnej zapewniają chondroprotektory: Chondroityna, Teraflex. Domową metodą leczenia są ćwiczenia fizjoterapeutyczne. Jeśli terapia lekowa jest nieskuteczna, zalecana jest operacja. W takim przypadku pacjent jest niepełnosprawny.

Spondylopatia to ciężki proces zwyrodnieniowy, który wymaga leczenia medycznego lub chirurgicznego. Metodę leczenia i wybór metody przeprowadza lekarz zgodnie z wynikami diagnozy.

Spondylopatia: klasyfikacja, etiologia i objawy kliniczne

Voytsitsky Anatoly Nikolaevich

Doktor nauk medycznych, profesor Wojskowej Akademii Medycznej Regionu Moskiewskiego, St.

Kręgosłup tworzy jeden biologiczny układ funkcjonalny z układem krążenia i układem nerwowo-mięśniowym, który bardzo szybko reaguje na każdą chorobę organizmu. System ten reguluje również pracę narządów wewnętrznych i nerwów obwodowych. Jeśli w kręgosłupie wystąpią zmiany zwyrodnieniowe, zaburzona jest również aktywność nerwów obwodowych i narządów wewnętrznych. W wyniku naruszenia integralności tkanek kręgosłupa i krążków międzykręgowych zmiany zachodzą nie tylko w kręgosłupie, ale także w głównych naczyniach znajdujących się w pobliżu segmentu.

Spondylopatia - ogólne określenie schorzeń kręgosłupa, objawiające się zmianami zwyrodnieniowymi kręgosłupa z ograniczoną ruchomością i bólem.

W spondylopatiach zwraca się uwagę na wzrost skostniałych kolców (proliferacja tkanki łącznej) na bocznych powierzchniach kręgów, przemieszczenie sąsiednich kręgów względem siebie i inne zmiany zwyrodnieniowo-dystroficzne.

Przyczyny spondylopatii

Istnieją następujące przyczyny spondylopatii:

  • traumatyczny
  • genetyczny
  • Wymieniać się
  • profesjonalny
  • wiek

W wyniku tego czy innego powodu dochodzi do zmian zwyrodnieniowo-dystroficznych w dysku i sąsiednich kręgach, zaburzone jest odżywianie kości i tkanki łącznej (dystrofia). Konsekwencją tego jest rozluźnienie pierścienia włóknistego, zmniejszenie wysokości krążka międzykręgowego, „spłaszczenie” go między kręgami, narastanie kątów kręgów i zmiana integralności aparatu stawowo-więzadłowego.

Charakter, klasyfikacja i kliniczne objawy spondylopatii

Dorsopatia lub spondylopatia kręgosłupa z uszkodzeniem krążków międzykręgowych (osteochondroza kręgosłupa). Klinicznie wyraża się bólem tułowia, kończynami o etiologii pozawotrzewnej. Zespół bólowy związany z chorobą zwyrodnieniową kręgosłupa.

Przejawem osteochondrozy może być ucisk - ucisk korzeni rdzenia kręgowego i ich naczyń oraz odruch - to napięcie i zmiany dystroficzne w różnych mięśniach i ich powięzi. Do tej grupy zaliczają się również zmiany dystroficzne w stawach i więzadłach - okołostawowe mięśnie ramienne, a także liczne zaburzenia wegetatywno-naczyniowe, objawiające się skurczem naczyń kończyn, mózgu i serca - kardialgią. Zwraca się uwagę na zwapnienie więzadeł podłużnych przednich, widoczne na rentgenogramie w postaci przerostu „wąsów” w okolicy trzonów kręgowych, tzw. Spondylozy deformacyjnej. Często dochodzi do przebicia pierścienia włóknistego i wypadnięcia jądra miażdżystego, powstania przepukliny międzykręgowej. W rezultacie dochodzi do ucisku i uszkodzenia nerwu korzeniowego oraz bólu..

Szczególnie chciałbym rozwodzić się nad porażką tętnic kręgowych. Przechodzą przez kanały poprzecznych procesów kręgów szyjnych i biorą udział w ukrwieniu, odżywianiu tylnych części mózgu. W osteochondrozie szyjnej (z nagłymi ruchami głowy, napięciem mięśni szyjnych i różnymi przemieszczeniami kręgów szyjnych i krążków) dochodzi do ucisku tętnicy kręgowej, co niekiedy w ciężkich przypadkach prowadzi do ostrych zaburzeń krążenia mózgowego - przemijających napadów niedokrwiennych lub udaru niedokrwiennego. Specjaliści Kliniki dr Vojty często obserwują łagodniejsze przypadki u pacjentów, gdy sprawa ogranicza się do odwracalnych zaburzeń naczyniowych w postaci zawrotów głowy, nudności, zaburzeń połykania, wady wzroku, podwójne widzenie, ograniczenie pól widzenia.

Spondylopatia w chorobach zakaźnych i pasożytniczych. W gruźlicy, chlamydii, brucelozie itp. Klinicznie objawia się bólem kręgosłupa, upośledzoną wrażliwością i objawami charakterystycznymi dla choroby podstawowej.

Spondylopatia dysgoromonalna lub spondylopatia metaboliczna. Stan ten występuje na zmienionym tle hormonalnym, najczęściej w starszym wieku z początkiem zmian menopauzalnych. Towarzyszą temu zmiany w konfiguracji kręgów - deformacja klinowa i występowanie bólu. Spondyloza deformuje się często, gdy dochodzi do degeneracji przednich więzadeł podłużnych. Występuje tak zwana kifoza starcza. Do tej grupy zalicza się również spondylopatię w osteoporozie, tzw. Sondyopatię osteoporotyczną. Zespół ten jest typowy dla wielu schorzeń, któremu towarzyszy uogólniona utrata objętości kości, przekroczenie norm wieku i płci oraz prowadzi do spadku wytrzymałości kości, co często jest przyczyną patologicznych złamań. Często nazywa się je związanymi z wiekiem lub „starczy”. Przebieg choroby jest powolny, ale postępujący. Przyczyny spondylopatii osteoporotycznej są wielorakie:

  • Wczesny początek menopauzy
  • Nadczynność tarczycy
  • Nadczynność kory nadnerczy
  • Hipogonadyzm
  • Nadmierne spożycie fosforu
  • Głód
  • Długotrwałe stosowanie niektórych leków, takich jak prednizolon, deksametazon itp..
  • Choroby przewodu pokarmowego..

Osteoporoza ogólnoustrojowa może mieć charakter pierwotny, gdy przyczyna nie jest jasna. I młodzieńczy, kiedy choroba zaczyna się na tle pełnego zdrowia u młodych ludzi w wieku od 1,5 do 21 lat. Choroba często zaczyna się bólem pleców, stawów kończyn, zaburzeniami postawy, niestabilnym chodem, złamaniami po niewielkich urazach i zwykłymi złamaniami. Na zewnątrz widać wyraźną kifozę piersiową - garb, krótki tułów, ból przy palpacji w okolicy wyrostków kolczystych kręgosłupa. Spondylopatia metaboliczna rozwija się z cukrzycą, z guzami przysadki mózgowej i nadnerczami wytwarzającymi hormony.

Skolioza osteopatyczna jest zróżnicowana. Najczęściej spotykane z powodu wrodzonych anomalii kręgosłupa, a także w ciężkich postaciach wrodzonej łamliwości kości.

Spondylopatia jest neurogenna. W tej chorobie występuje wiele deformacji kręgów, które powstają w związku z chorobami ośrodkowego układu nerwowego. U pacjentów określa się zaburzenia różnego typu wrażliwości i inne objawy neurologiczne charakterystyczne dla choroby wiodącej. Najczęstszymi przyczynami spondylopatii neurogennej są tabes dorsalis, syringomyelia.

Dysplastyczna spondylopatia (upośledzony rozwój i tworzenie się tkanek i narządów, niezależnie od przyczyny i czasu ich wystąpienia) lub osteochondropatyczna spondylopatia. Obejmuje to choroby, takie jak choroba Sheirmana-Mau. Jest to choroba młodych ludzi w wieku od 10 do 25 lat. Nazywa się to również „młodzieńczą skoliozą”. To jest osteochondropatia apofiz (stref wzrostu). Przejawia się w postaci pojawienia się i wzmocnienia kifozy szyjnej. Obejmuje również chorobę cielęcia - osteochondropatię trzonów kręgowych. Najczęściej dotyczy to dolnych kręgów piersiowych i górnych kręgów lędźwiowych. Występują bóle pleców, zanikające w spoczynku i pojawiające się podczas wysiłku fizycznego, napięcie mięśni pleców, wystawanie wyrostka kolczystego zajętego kręgu. Do tej grupy należy choroba Kienbecka - osteochondropatia kości księżycowatej dłoni. Przyczyną tej choroby są częste urazy. Występuje w wieku 20-40 lat, częściej dotyka kobiety.

Urazowa spondylopatia występuje w wyniku każdego urazu.

Spondylopatia tabetyczna to zmiana stawów międzykręgowych z tabes dorsalis, charakteryzująca się destrukcyjnymi zmianami powierzchni stawowych kręgów, resorpcją dużych obszarów kości z jednoczesnym przypadkowym tworzeniem się nowej tkanki kostnej, niepełnym zwichnięciem, zwapnieniem chrząstki międzykręgowej i więzadeł. Przykładem jest spondylopatia w tabes dorsalis. Prawidłowa identyfikacja przyczyny choroby przyczynia się do prawidłowej diagnozy. W ciągu ostatnich 10 lat głównym przedmiotem działalności Kliniki Dr Vojt była diagnostyka i leczenie schorzeń kręgosłupa i stawów. Pracują tu wysoko wykwalifikowani specjaliści, gotowi pomóc pacjentom nawet w najtrudniejszych przypadkach.

Więcej informacji na temat powiązanych chorób i objawów:

Ataki paniki i depresja z osteochondrozą
Jeśli dana osoba nie ma wrodzonych predyspozycji do stanu depresyjnego, to w życiu nie miały miejsca znaczące wydarzenia „niespokojne”, w 90% przypadków mówimy o problemach ze stanem fizycznym układów życiowych - układu krążenia i krążenia. Przyczyną niekontrolowanej paniki i niechęci do cieszenia się życiem w przypadku osteochondrozy jest dystrofia chrząstki kręgowej w takiej czy innej formie, która prowadzi do przerwania otaczających korzeni nerwowych i naczyń krwionośnych. więcej szczegółów "

Depresja w osteochondrozie: leczenie.
Główną przyczyną zwiększonego niepokoju, apatii i depresji w osteochondrozy jest głód tlenu w mózgu. Przy siedzącym i stresującym trybie pracy, braku mobilności, braku regularnej aktywności fizycznej dochodzi do deformacji tkanki kostnej szyi. więcej szczegółów "

O przyczynach depresji
Pomimo ostrzeżeń lekarzy, że bólu nie można tolerować, nie wszyscy stosują się do tej rady. A regularny ból połączony ze stresem, brakiem aktywności fizycznej i nałogami prowadzi do stanu depresji. To pierwsza faza stanu depresyjnego.. więcej szczegółów "

Depresja w osteochondrozie: przyczyny i warunki wstępne
Doświadczenie neuropatologów pokazuje, że choroby fizjologiczne i psychologiczne są często ze sobą powiązane. Ciało nie może stale pracować „jak zegar”, zwłaszcza jeśli nie ma regularnego „nakręcania”. Aktywny tryb życia, ćwiczenia, prawidłowe odżywianie, pozytywne emocje - ludzie pozbawiają się tych przyjemności w pogoni za dobrobytem materialnym. Wynik: dystrofia chrząstki, zaburzenia krążenia i powiązane konsekwencje: zawroty głowy, niewystarczająca reakcja na bodźce psychoemocjonalne, zwiększony niepokój, czasami ataki paniki. więcej szczegółów "

Przepuklina kręgosłupa. Wszystko co musisz wiedzieć.
Czołowi specjaliści Kliniki dr Vojty, opierając się na swoim wieloletnim doświadczeniu, zebrali dla Państwa wszystkie niezbędne informacje dotyczące profilaktyki, leczenia i profilaktyki przepukliny dysku. więcej szczegółów "

Spondylopatia kręgosłupa

Leczenie w naszej klinice:

  • Bezpłatna konsultacja lekarska
  • Szybka eliminacja zespołu bólowego;
  • Nasz cel: całkowity powrót do zdrowia i poprawa upośledzonych funkcji;
  • Widoczna poprawa po 1-2 sesjach; Bezpieczne metody niechirurgiczne.
    Recepcja prowadzona jest przez lekarzy
  • Metody leczenia
  • O klinice
  • Usługi i ceny
  • Opinie

Wśród patologii układu mięśniowo-szkieletowego znaczące miejsce zajmuje spondylopatia kręgosłupa. Osoby powyżej 35. roku życia są szczególnie podatne na tę chorobę. Zmiany zwyrodnieniowe w tkance kostnej i chrzęstnej razem dają określony obraz kliniczny z wyraźną deformacją szkieletu. Proces ewolucyjny dotyka ludzi, którzy odmawiają angażowania się we wzmacnianie i rozwijanie swojej muskulatury. Wraz z osłabieniem przepływu krwi w mięśniach procesy destrukcyjne niezmiennie rozpoczynają się w powiązanych z nimi oddziałach. Mogą ucierpieć duże stawy kończyn górnych i dolnych. Ale kręgosłup zawsze otrzymuje pierwszy cios.

Nie zaciskać, dopóki chrząstka i tkanka kostna nie zostaną całkowicie zniszczone. Ważne jest, aby niezwłocznie szukać pomocy medycznej. Terapia manualna ma dziś spory arsenał narzędzi i metod, które pozwalają spowolnić proces destrukcji i odwrócić go, przywrócić pacjentowi prawdziwą swobodę ruchów bez bólu i sztywności..

Rodzaje spondylopatii: inwazyjna, zwyrodnieniowa, osteoporotyczna (osteopeniczna)

Istnieją różne typy patologii właściwe dla różnych grup wiekowych pacjentów. Zapalna spondylopatia występuje na tle zapalenia kości i szpiku i procesów gruźliczych w dość młodym wieku (do 30 lat). Spondylopatia zwyrodnieniowa jest związana z osteochondrozą i jej powikłaniami. W tej grupie są osoby w wieku 30 - 35 lat. Najczęściej niszczenie krążków międzykręgowych rozpoczyna się znacznie wcześniej (przed 30 rokiem życia), jednak procesy niszczenia tkanki kostnej kręgów rozpoczynają się znacznie później.

Inwolutywna spondylopatia jest przywilejem osób starszych (po 50 latach). W nich zniszczenie zaczyna się po zmianie poziomu hormonów w okresie klimakterium. Jeśli w okresie menopauzy kobieta nie zwróci uwagi na skrzywienie postawy, bóle pleców i duże stawy, to w najbliższej przyszłości stanie w obliczu przymusowego unieruchomienia i niepełnosprawności. Ważne jest, aby zrozumieć, że w trudnym okresie zmian hormonalnych w organizmie należy zmienić styl życia, zwrócić uwagę na problemy układu mięśniowo-szkieletowego. Osteoporozie można zapobiegać stosując techniki terapii manualnej. Rekonfigurują ciało i przywracają mu młodość i aktywność.

Najbardziej niebezpieczna jest spondylopatia osteoporotyczna, która nieuchronnie prowadzi do następujących patologicznych zmian w organizmie człowieka:

  • zniszczenie trzonów kręgów i ich wyrostków kolczystych;
  • tworzenie się osteofitów (złogów soli wapnia);
  • deformacja stawów bezkręgowych ze zwężeniem ich światła i kompresją włókna nerwowego;
  • zmniejszenie wysokości krążków międzykręgowych i ich całkowite zniszczenie;
  • zmiana postawy ze zwiększoną lordozą piersiową i wygładzeniem zgięcia lędźwiowego;
  • tworzenie się w kłębie („wdowie garb”) w okolicy kołnierza;
  • zniszczenie stawów biodrowych i kolanowych;
  • naruszenie unerwienia różnych części ciała.

Wtórnymi objawami osteopenicznej spondylopatii mogą być zgarbienie, kulawizna, upośledzony przepływ krwi wzdłuż łożyska żylnego i tętniczego, zakrzepica. U kobiet w wieku powyżej 60 lat zaburzenia jelit, którym towarzyszą długotrwałe zaparcia, są prawie zawsze związane ze spondylopatią powikłaną radikolopatią. Częściej dotyczy to kręgosłupa lędźwiowego i szyjnego.

Częstym objawem problemów zdrowotnych kręgosłupa u osób starszych z osteoporozą jest opadanie linii żebrowej. Zdarzają się przypadki patologii, gdy łuki żebrowe stykają się z kościami biodrowymi miednicy. Aby temu zapobiec, leczenie terapią manualną należy rozpocząć na początkowym etapie procesu patologicznego spondylopatycznego..

Spondylopatia szyjna kręgosłupa szyjnego

Spondylopatia szyjna jest obarczona faktem, że może rozwinąć się niedostateczny dopływ krwi do struktur mózgu. Jest to obarczone upośledzeniem pamięci i uwagi, silnymi bólami głowy, zmniejszoną sprawnością umysłową i zdolnością do koncentracji..

Spondylopatia szyjna jest najczęstszą przyczyną wzrostu ciśnienia krwi i powstawania zespołu niewydolności mózgowej po 40 roku życia. Wraz z deformacją kanału kręgowego wzrasta nacisk na worek oponowy. To wywołuje silny ból kończyn górnych, klatki piersiowej. Może dojść do upośledzenia przepływu wieńcowego, zmian tętna itp..

Szczególnym zagrożeniem jest zespół tętnicy kręgowej. Występuje z powodu rozwoju spondylopatii w górnych kręgach kręgosłupa szyjnego. Zakłócony przepływ krwi przez tylne tętnice kręgowe. Pacjent może odczuwać uciskowe bóle głowy, zawroty głowy, zmiany nastroju, senność i ciągłe uczucie zmęczenia. Zaniepokojony zmianami ciśnienia krwi, tachykardią, nastrojami depresyjnymi itp..

Spondylopatia kręgosłupa szyjnego zawsze powoduje pierwotny zespół bólowy w okolicy barku, szyi i podstawy czaszki. Dłonie mogą odczuwać drętwienie od czubków palców po ramiona. Z biegiem czasu siła mięśni spada, zaczyna się dystrofia. Konsekwencją naruszenia procesu unerwienia może być niedowład lub paraliż..

Aby zdiagnozować spondylopatię kręgosłupa szyjnego, konieczne jest wykonanie zdjęcia rentgenowskiego w trzech projekcjach. Jeśli badanie to nie pozwala na ustalenie przyczyny negatywnych objawów choroby, wówczas zaleca się wykonanie badania MRI lub CT.

Spondylopatia kręgosłupa piersiowego

Spondylopatia kręgosłupa piersiowego jest znacznie mniej powszechna, ponieważ nie ma fizjologicznie wyraźnej ruchomości kręgów. Przy dyshormonalnym lub osteoporotycznym procesie w okolicy klatki piersiowej upośledzona jest postawa. Nastąpiła zmiana w punktach mocowania łuków krawędziowych. Pacjenci martwią się bólem w przestrzeniach międzyżebrowych. Z powodu zniszczenia krążków międzykręgowych wzrost zmniejsza się, klatka piersiowa jest zdeformowana.

W rezultacie mogą wystąpić następujące objawy patologii wpływającej na narządy wewnętrzne klatki piersiowej:

  • trudności w wzięciu głębokiego oddechu;
  • ściskanie płatów i jam opłucnowych, co powoduje ból i uczucie tarcia podczas ruchów oddechowych;
  • ból wzdłuż przestrzeni międzyżebrowych;
  • zmniejszenie żywotnej objętości płuc;
  • uczucie ucisku w okolicy serca;
  • niedożywienie mięśnia sercowego.

Wszystko to prowadzi do deformacji membrany. Może ucierpieć trzustka, woreczek żółciowy, żołądek, górne pętle jelita grubego. Sytuację można zmienić dopiero po przywróceniu fizjologicznej postawy. W tym celu musisz wzmocnić muskularną ramę pleców i przywrócić zdolność amortyzacji i normalną wysokość krążkom międzykręgowym..

Jeśli masz problemy opisane powyżej, zapisz się na pierwszą bezpłatną konsultację w naszej klinice terapii manualnej. Nasi lekarze przeprowadzą badanie, postawią trafną diagnozę i opowiedzą o tym, jak możesz przywrócić wdzięk i urodę, normalną postawę i zdrowie kręgosłupa nawet w podeszłym wieku..

Spondylopatia lędźwiowa

Spondylopatia kręgosłupa lędźwiowego jest najczęściej rozpoznawaną chorobą u pacjentów w różnym wieku i z różnych grup społecznych. Zniszczenie obserwuje się zwykle w kręgach L5, S1 i znajdującym się między nimi dysku chrzęstnym. Postępująca spondylopatia kręgów w tej sekcji jest spowodowana kilkoma przyczynami:

  • wysokie obciążenia statyczne ze względu na położenie warunkowego środka ciężkości ciała ludzkiego;
  • brak regularnego wysiłku fizycznego w okolicy lędźwiowej, co prowadzi do dystrofii mięśni i zakłócenia rozproszonego odżywiania tkanek chrzęstnych krążków międzykręgowych;
  • nawyk garbienia się podczas siedzenia i chodzenia;
  • nieprawidłowe ustawienie stóp, prowadzące do zmiany położenia głów kości udowej w panewce - rzutuje przemieszczenie ostatniego kręgu lędźwiowego;
  • częste skutki traumatyczne z nagłymi ruchami i podnoszeniem ciężarów.

Wśród typowych objawów klinicznych można wybielić ból rozprzestrzeniający się wzdłuż nerwu kulszowego (wzdłuż bocznych i tylnych powierzchni uda i podudzia), drętwienie, uczucie pełzania, ograniczenie ruchomości i sztywność w pierwszych godzinach po przebudzeniu lub po długim pobycie w pozycji statycznej.

Leczenie spondylopatii terapią manualną

W leczeniu spondylopatii ważne jest, aby najpierw zatrzymać proces niszczenia kości, chrząstek i ścięgien. W tym celu stosuje się różne metody terapii manualnej. Za ich pomocą można rozpocząć zaburzony lub nieobecny proces rozproszonego odżywiania tkanki chrzęstnej krążków międzykręgowych. Ale najpierw ważne jest, aby wyeliminować zespół bólowy, ponieważ znacznie skomplikuje to proces powrotu do zdrowia..

Leczenie spondylopatii w naszej klinice terapii manualnej obejmuje następujące kroki:

  1. eliminacja zespołu bólu kompresyjnego za pomocą trakcji trakcyjnej kręgosłupa, osteopatii i kinezyterapii;
  2. przywrócenie rozproszonego odżywiania tkanki chrzęstnej krążka międzykręgowego za pomocą masażu i refleksologii;
  3. wzmocnienie mięśni szkieletu pleców - za pomocą ćwiczeń terapeutycznych i osteopatii.

Przebieg leczenia zawsze ustalany jest indywidualnie. Uwzględniane są wszystkie cechy pacjenta, obecność w nim innych chorób. Skontaktuj się z naszymi lekarzami w celu uzyskania wstępnej konsultacji. Jest świadczona bezpłatnie. Podczas wizyty otrzymasz wyczerpujące informacje o perspektywach leczenia i zastosowanych metodach.

Zapamiętaj! Samoleczenie może być niebezpieczne! Skontaktować się z lekarzem

Przyczyny, objawy, metody leczenia i zapobiegania spondylopatii

Spondylopatia to stan patologiczny układu mięśniowo-szkieletowego, w którym zachodzą zmiany zwyrodnieniowe i dystroficzne. Prowadzi to do zmniejszonej ruchomości kręgosłupa, bólu, problemów z krążeniem obwodowym, szczypania naczyń włosowatych i zakończeń nerwowych. Spondylopatia rozwija się z urazami, problemami metabolicznymi, infekcjami bakteryjnymi i wirusowymi. Leczeniem choroby zajmuje się ortopeda.

Treść artykułu

  • Przyczyny spondylopatii
  • Objawy spondylopatii
  • Metody diagnostyczne
  • Z którym lekarzem się skontaktować
  • Jak leczyć spondylopatię
  • Efekty
  • Zapobieganie

Przyczyny spondylopatii

  • Kontuzje. W przypadku uszkodzenia tkanek miękkich i kości w kręgosłupie i aparacie więzadłowym uruchamiane są procesy patologiczne.
  • Niepowodzenia procesów metabolicznych. Do tej grupy przyczyn należą niedobory witamin, zaburzenia hormonalne, zaburzenia tarczycy i przytarczyc..
  • Infekcje bakteryjne i wirusowe. Mikroorganizmy w procesie życiowej aktywności uwalniają toksyny, które mogą uszkadzać tkanki układu mięśniowo-szkieletowego.
  • Dziedziczna predyspozycja. W niektórych przypadkach uszkodzony gen jest przekazywany z rodzica na dziecko.
  • Nadmierne obciążenia. Grupa ryzyka rozwoju spondylopatii obejmuje pracowników fizycznych, zawodowych sportowców.

Objawy spondylopatii

Symptomatologia choroby zależy od jej postaci:

  • w przypadku uszkodzenia krążków międzykręgowych martwią się bóle pleców, sztywność ruchów, napięcie pobliskich mięśni;
  • przy chorobach pasożytniczych i infekcjach występuje umiarkowane ograniczenie ruchomości kręgosłupa, oznaki zatrucia, bóle mięśni i kości;
  • z zaburzeniami metabolicznymi rozwija się wyraźna deformacja kręgów wraz z przemieszczeniem, rosną osteofity, rozwija się drażliwość, występują wahania masy ciała;
  • w przypadku zaburzeń starczych mięśnie szkieletowe biorą udział w procesie patologicznym, powstają skoliozy i kifoza.

Metody diagnostyczne

Aby zidentyfikować rodzaj spondylopatii, w poradni CMR wykonuje się badania instrumentalne i diagnostykę laboratoryjną:

Kręgosłup lędźwiowy: co musisz wiedzieć o spondylopatii, metodach diagnostyki i leczenia

Spondylopatia oznacza patologiczną zmianę struktur kostnych i mięśni, a także aparatu więzadłowego. Wynikają one z rozwoju procesu degeneracyjno-dystroficznego w tych tkankach..

Przejawia się to ograniczeniem ruchomości kręgosłupa, rozwojem zespołu bólowego, zaburzeniem normalnego mikrokrążenia w obwodowych częściach sieci naczyniowej. Przyczyną takich zmian jest skurcz lub ucisk korzeni nerwowych lub naczyń kręgowych..

Spondylopatia kręgosłupa lędźwiowego (dyshormonalna spondylopatia kręgosłupa, zapalna, pourazowa, hormonalna spondylopatia): kod ICD, geneza choroby, warunki rozpoznania, leczenie lekami i środkami domowymi

Charakterystyczne cechy spondylopatii

Ta choroba charakteryzuje się następującymi zmianami:

  • na powierzchniach kręgów zaczynają pojawiać się zgrubienia i narośla kostne (osteofity);
  • krążki międzykręgowe stają się cieńsze, ich integralność zostaje zakłócona, w wyniku czego może wystąpić pęknięcie, wypukłość lub przepuklina;
  • trzony kręgów są przesunięte względem siebie;
  • mięśnie i tkanka łączna ulegają zmianom zapalnym, stają się obrzęknięte, dystroficzne.

Przyczyny występowania

Istnieje kilka powodów, dla których rozwija się spondyloartropatia:

  • doznał urazu (może to być sport, praca zawodowa, dom, po wypadku);

Uwaga! Występowanie zmian metabolicznych w wyniku niedożywienia, niedostatecznego spożycia witamin i składników mineralnych, zaburzeń w układzie hormonalnym (np. Z cukrzycą, nadwagą, niedoczynnością lub nadczynnością tarczycy, zmianami w funkcji przytarczyc, nadnerczy).

  • zapalenie o etiologii bakteryjnej lub wirusowej;
  • genetyczne predyspozycje;
  • nadmierny wysiłek fizyczny, który może być związany z zajęciami zawodowymi lub intensywnym treningiem sportowym (z reguły cierpią ładownicy, górnicy, budowniczy, kajakarze, ciężarowcy);
  • związany z wiekiem proces inwolucyjny w kręgosłupie.
Jak leczyć spondylopatię pleców u dziecka, dorosłego?

Odmiany i objawy

Objawy spondyloartropatii zależą bezpośrednio od postaci choroby:

  • Występuje wyraźne uszkodzenie krążków międzykręgowych, które jest charakterystyczne dla osteoporozy, skoliozy, spondylozy. W takim przypadku pierwsze miejsce rozegra:
  1. bolesne odczucia w plecach, promieniujące do dolnej części pleców, szyi, ud lub mostka (określone przez lokalizację ogniska zapalnego), ich charakter to ból, kłucie, drganie lub ucisk;
  2. pojawienie się ograniczonego ruchu, szczególnie podczas przechylania lub obracania ciała;
  3. włókna mięśniowe obrzękłe, napięte;
  4. skóra traci wrażliwość, pojawiają się parestezje.
  • Rozwija się na tle istniejącej zmiany zakaźnej, która może być spowodowana przez salmonellę, chlamydie, prątki gruźlicy, Trichomonas, wirus grypy. Oznaki patologii będą:
  1. pojawienie się bólów kości, elementów mięśniowych;
  2. ruchy kręgosłupa stają się ograniczone;
  3. przejawy zespołu zatrucia;
  4. zmiany w normalnym funkcjonowaniu różnych narządów wewnętrznych.
  • Towarzyszy zaburzeniom metabolicznym (procesom dyshormonalnym, zaburzeniom endokrynologicznym). Pacjenci będą narzekać:
  1. pojawienie się zaburzenia regulacji nerwowej, które objawia się dodatkiem drażliwości, zwiększonego lęku, labilności emocjonalnej;
  2. niewyjaśnione wahania masy ciała (może to być zestaw dodatkowych kilogramów lub gwałtowna utrata masy ciała);
  3. naruszenia w okolicy narządów płciowych (zaburzenia erekcji, zmniejszone libido);
  4. kręgi ulegają wyraźnej deformacji, zaczynają się przesuwać;
  5. osteofity aktywnie rosną;
  6. mięśnie stają się sztywne.

Uwaga! Związany ze zmianami zwyrodnieniowymi związanymi z wiekiem. W tym przypadku dotyczy to mięśni szkieletowych i więzadeł podłużnych. U takich pacjentów można zobaczyć uformowaną kifozę (lub, jak to się nazywa u zwykłych ludzi, garb) lub wyraźne zmiany w konfiguracji kręgosłupa (skolioza).

  • Proces osteopeniczny, osteoporotyczny. Jednocześnie następuje aktywne wydalanie wapnia, kości stają się porowate i podatne na złamania nawet przy niewielkich skutkach urazowych.
  • Neurogenna postać charakterystyczna dla jamistości rdzenia, wypustki grzbietowe. Objawy są następujące:
  1. deformacja odcinka lędźwiowego, piersiowego;
  2. utrata wrażliwości, aż do rozwoju drętwienia;
  3. odruchy zaczynają zanikać;
  4. ruchy są zakłócone;
  5. funkcja narządów wzroku cierpi na słuch;
  6. osoba nie może normalnie poruszać się w kosmosie;
  7. cierpi metabolizm.
  • Forma dysplastyczna. Rozwija się u dzieci i młodzieży.

Etapy choroby

Choroba przechodzi przez następujące etapy rozwoju:

  1. początkowy etap drobnych zmian;
  2. tworzenie osteofitów, uszkodzenie chrząstki, więzadeł;
  3. pojawiają się widoczne zmiany, dochodzi do osłabienia mięśni;
  4. etap dekompensacji, gdy występuje zwężenie kanału kręgowego, ucisk wiązki nerwowo-naczyniowej.

Diagnostyka

Aby postawić prawidłową diagnozę, lekarz potrzebuje wyników:

  • przesłuchanie, ogólne badanie pacjenta;
  • CT lub MRI;
  • Zdjęcie rentgenowskie (wiodącą rolę odgrywa diagnostyka rentgenowska);
  • badania krwi (kliniczne, biochemiczne, ogólne tło hormonalne, poziom określonych hormonów);
  • badania bakteriologiczne.

Leczenie

Terapia ma na celu wyeliminowanie objawów podstawowej patologii i udzielenie pomocy objawowej pacjentowi. Obejmuje:

  1. powołanie kompleksów witaminowych i mineralnych;
  2. środki hormonalne;
  3. leki przeciwbakteryjne;
  4. NLPZ;
  5. chondroprotektory;
  6. środki zwiotczające mięśnie;
  7. procedury fizjoterapeutyczne;
  8. masoterapia.

W przypadku urazu kręgosłupa wykonywana jest operacja. W takim przypadku szybkość gojenia będzie zależeć od objętości interwencji chirurgicznej..

Jakie jest ryzyko niepełnosprawności z powodu choroby?

Leczenie spondylopatii jest skuteczne na początku, kiedy można jeszcze przywrócić pacjenta do normalnego trybu życia. Ale im później zaczyna się terapia, tym trudniej jest poradzić sobie z pojawiającymi się zmianami..

Spondylopatia kręgosłupa lędźwiowego - jak zapobiegać rozwojowi patologii?

Przebieg i leczenie spondylopatii kręgosłupa lędźwiowego, etapy

Spondylopatia to zaburzenie dystroficzne, które atakuje kręgosłup lędźwiowy. W patologii pacjenci skarżą się na silny ból, który prowadzi do ograniczonej mobilności. Spondylopatii kręgosłupa lędźwiowego towarzyszy wzrost kręgosłupa. Wraz z chorobą rozpoznaje się skurcz i szczypanie naczyń włosowatych i zakończeń nerwowych, co negatywnie odbija się na krążeniu krwi.

Charakterystyczne cechy spondylopatii

Jeśli kręgosłup jest dotknięty spondylopatią, prowadzi to do rozwoju charakterystycznych objawów. Na powierzchni kręgów pojawiają się zgrubienia i narośla. W przypadku patologii integralność warstw chrzęstnych staje się cieńsza i zakłócona. Pojawiają się w nich pęknięcia, przepukliny i wypukłości..

Jeśli choroba nie jest leczona w odpowiednim czasie, kręgosłup zostaje przesunięty względem sąsiada. W kręgosłupie rozwija się proces zapalny. Podczas badania pacjenta obserwuje się pojawienie się obrzęku. Wraz z rozwojem zapalnej spondylopatii wpływa na tkankę łączną i mięśniową, co staje się przyczyną ich dystrofii.

Przyczyny występowania

Choroba występuje na tle różnych patologii i wpływu czynników prowokujących. Jeśli procesy metaboliczne zostaną zakłócone w ciele pacjenta, istnieje ryzyko rozwoju choroby. Pojawia się, gdy:

  • złe odżywianie;
  • hipo- lub awitaminoza;
  • niedobór minerałów.

Spondylopatia hormonalna rozwija się u pacjentów z cukrzycą, dysfunkcją tarczycy i hormonalną, nadnerczami i otyłością. Traumatyczny typ spondylopatii pojawia się po urazach kręgów. Jeśli obserwuje się uszkodzenie tkanek miękkich lub twardych, wówczas u pacjenta rozwijają się procesy zwyrodnieniowe, które powodują chorobę. W przypadku infekcji, którym towarzyszy stan zapalny, rozpoznaje się rozwój choroby. Pojawia się na tle ekspozycji na chorobotwórczą mikroflorę bakteryjną.

Odmiany i objawy

Proces zwyrodnieniowy dzieli się na kilka typów, zgodnie z którymi określa się objawy choroby:

  • Dyshormonalna spondylopatia kręgosłupa. Jeśli w organizmie ludzkim hormon jest wytwarzany w nadmiernych ilościach, staje się to przyczyną patologii. Typowi hormonalnemu towarzyszy ciężka deformacja i przemieszczenie kręgów. Dziecko lub dorosły pacjent staje się rozdrażniony, niespokojny i niestabilny emocjonalnie. U pacjentów rozpoznawane są zaburzenia seksualne i wyczuwalne wahania masy ciała. Jeśli dyshormonalny typ choroby postępuje, wówczas procesy osteofityczne stale rosną.
  • Traumatycznemu typowi choroby towarzyszy sztywność pleców, ból. Głównym objawem jest obrzęk tkanek i napięcie mięśni. Pacjent skarży się na utratę wrażliwości.
  • Osteoporotyczny typ choroby wiąże się z utratą wapnia przez człowieka. Prowadzi to do ścieńczenia struktur kostnych..
  • Wygląd dysplastyczny charakteryzuje się zaburzeniem tworzenia się szkieletu. W większości przypadków choroba dotyka niemowlęta..
  • Niewolnemu typowi choroby towarzyszy fakt, że w procesie tym bierze udział struktura szkieletowa. Choroba charakteryzuje się rozwojem kifozy i skoliozy..
  • Typ osteopeniczny. Choroba pojawia się, gdy dolna część pleców jest uszkodzona przez osteopenię.
  • Spondyloartropatia charakteryzuje się zniszczeniem tkanek kręgów. Przyczyną choroby jest spondyloartropatia.
  • Kręgosłup podlega różnym procesom zwyrodnieniowym. Przed leczeniem patologii zaleca się określenie jej rodzaju, co pozwoli na opracowanie skutecznego schematu.

Etapy choroby

Spondylopatia, której kod ICD to M47, ma 4 etapy rozwoju. Na pierwszym z nich tkanka kostna jest rozluźniona, pogrubiona lub przerzedzona, na drugim - chrząstka i więzadła zmieniają się dystroficznie, na trzecim - zmienia się kształt kręgów, na czwartym - następuje wyraźna kompensacja z możliwymi złamaniami.

Diagnostyka

Ważnym warunkiem leczenia patologii jest jej terminowa diagnoza. Początkowo lekarz bada pacjenta i ustala wywiad, co pozwala ustalić genezę choroby. Aby potwierdzić diagnozę, zalecana jest diagnostyka rentgenowska, obrazowanie komputerowe i rezonans magnetyczny. Rentgen pozwala określić stopień zaawansowania choroby.

Leczenie

Przebieg leczenia opracowywany jest zgodnie z diagnozą. Jeśli u pacjenta zostaną zdiagnozowane zaburzenia metaboliczne, wówczas terapia wymaga zastosowania kompleksów mineralnych, za pomocą których uzupełnia się niedobór składników odżywczych. Leczenie zaburzeń hormonalnych odbywa się za pomocą terapii hormonalnej.

Jeśli pacjent ma silny ból pleców, zaleca się stosowanie leków niesteroidowych: meloksykamu, ortofenu, diklofenaku. Uzdrowienie tkanki chrzęstnej zapewniają chondroprotektory: Chondroityna, Teraflex. Domową metodą leczenia są ćwiczenia fizjoterapeutyczne. Jeśli terapia lekowa jest nieskuteczna, zalecana jest operacja. W takim przypadku pacjent jest niepełnosprawny.

Spondylopatia to ciężki proces zwyrodnieniowy, który wymaga leczenia medycznego lub chirurgicznego. Metodę leczenia i wybór metody przeprowadza lekarz zgodnie z wynikami diagnozy.

Kręgosłup lędźwiowy: co musisz wiedzieć o spondylopatii, metodach diagnostyki i leczenia

Spondylopatia oznacza patologiczną zmianę struktur kostnych i mięśni, a także aparatu więzadłowego. Wynikają one z rozwoju procesu degeneracyjno-dystroficznego w tych tkankach..

Przejawia się to ograniczeniem ruchomości kręgosłupa, rozwojem zespołu bólowego, zaburzeniem normalnego mikrokrążenia w obwodowych częściach sieci naczyniowej. Przyczyną takich zmian jest skurcz lub ucisk korzeni nerwowych lub naczyń kręgowych..

Spondylopatia kręgosłupa lędźwiowego (dyshormonalna spondylopatia kręgosłupa, zapalna, pourazowa, hormonalna spondylopatia): kod ICD, geneza choroby, warunki rozpoznania, leczenie lekami i środkami domowymi

Charakterystyczne cechy spondylopatii

Ta choroba charakteryzuje się następującymi zmianami:

  • na powierzchniach kręgów zaczynają pojawiać się zgrubienia i narośla kostne (osteofity);
  • krążki międzykręgowe stają się cieńsze, ich integralność zostaje zakłócona, w wyniku czego może wystąpić pęknięcie, wypukłość lub przepuklina;
  • trzony kręgów są przesunięte względem siebie;
  • mięśnie i tkanka łączna ulegają zmianom zapalnym, stają się obrzęknięte, dystroficzne.

Przyczyny występowania

Istnieje kilka powodów, dla których rozwija się spondyloartropatia:

  • doznał urazu (może to być sport, praca zawodowa, dom, po wypadku);

Uwaga! Występowanie zmian metabolicznych w wyniku niedożywienia, niedostatecznego spożycia witamin i składników mineralnych, zaburzeń w układzie hormonalnym (np. Z cukrzycą, nadwagą, niedoczynnością lub nadczynnością tarczycy, zmianami w funkcji przytarczyc, nadnerczy).

  • zapalenie o etiologii bakteryjnej lub wirusowej;
  • genetyczne predyspozycje;
  • nadmierny wysiłek fizyczny, który może być związany z zajęciami zawodowymi lub intensywnym treningiem sportowym (z reguły cierpią ładownicy, górnicy, budowniczy, kajakarze, ciężarowcy);
  • związany z wiekiem proces inwolucyjny w kręgosłupie.

Jak leczyć spondylopatię pleców u dziecka, dorosłego?

Odmiany i objawy

Objawy spondyloartropatii zależą bezpośrednio od postaci choroby:

  • Występuje wyraźne uszkodzenie krążków międzykręgowych, które jest charakterystyczne dla osteoporozy, skoliozy, spondylozy. W takim przypadku pierwsze miejsce rozegra:
  1. bolesne odczucia w plecach, promieniujące do dolnej części pleców, szyi, ud lub mostka (określone przez lokalizację ogniska zapalnego), ich charakter to ból, kłucie, drganie lub ucisk;
  2. pojawienie się ograniczonego ruchu, szczególnie podczas przechylania lub obracania ciała;
  3. włókna mięśniowe obrzękłe, napięte;
  4. skóra traci wrażliwość, pojawiają się parestezje.
  • Rozwija się na tle istniejącej zmiany zakaźnej, która może być spowodowana przez salmonellę, chlamydie, prątki gruźlicy, Trichomonas, wirus grypy. Oznaki patologii będą:
  1. pojawienie się bólów kości, elementów mięśniowych;
  2. ruchy kręgosłupa stają się ograniczone;
  3. przejawy zespołu zatrucia;
  4. zmiany w normalnym funkcjonowaniu różnych narządów wewnętrznych.
  • Towarzyszy zaburzeniom metabolicznym (procesom dyshormonalnym, zaburzeniom endokrynologicznym). Pacjenci będą narzekać:
  1. pojawienie się zaburzenia regulacji nerwowej, które objawia się dodatkiem drażliwości, zwiększonego lęku, labilności emocjonalnej;
  2. niewyjaśnione wahania masy ciała (może to być zestaw dodatkowych kilogramów lub gwałtowna utrata masy ciała);
  3. naruszenia w okolicy narządów płciowych (zaburzenia erekcji, zmniejszone libido);
  4. kręgi ulegają wyraźnej deformacji, zaczynają się przesuwać;
  5. osteofity aktywnie rosną;
  6. mięśnie stają się sztywne.

Uwaga! Związany ze zmianami zwyrodnieniowymi związanymi z wiekiem. W tym przypadku dotyczy to mięśni szkieletowych i więzadeł podłużnych. U takich pacjentów można zobaczyć uformowaną kifozę (lub, jak to się nazywa u zwykłych ludzi, garb) lub wyraźne zmiany w konfiguracji kręgosłupa (skolioza).

  • Proces osteopeniczny, osteoporotyczny. Jednocześnie następuje aktywne wydalanie wapnia, kości stają się porowate i podatne na złamania nawet przy niewielkich skutkach urazowych.
  • Neurogenna postać charakterystyczna dla jamistości rdzenia, wypustki grzbietowe. Objawy są następujące:
  1. deformacja odcinka lędźwiowego, piersiowego;
  2. utrata wrażliwości, aż do rozwoju drętwienia;
  3. odruchy zaczynają zanikać;
  4. ruchy są zakłócone;
  5. funkcja narządów wzroku cierpi na słuch;
  6. osoba nie może normalnie poruszać się w kosmosie;
  7. cierpi metabolizm.
  • Forma dysplastyczna. Rozwija się u dzieci i młodzieży.

Etapy choroby

Choroba przechodzi przez następujące etapy rozwoju:

  1. początkowy etap drobnych zmian;
  2. tworzenie osteofitów, uszkodzenie chrząstki, więzadeł;
  3. pojawiają się widoczne zmiany, dochodzi do osłabienia mięśni;
  4. etap dekompensacji, gdy występuje zwężenie kanału kręgowego, ucisk wiązki nerwowo-naczyniowej.

Diagnostyka

Aby postawić prawidłową diagnozę, lekarz potrzebuje wyników:

  • przesłuchanie, ogólne badanie pacjenta;
  • CT lub MRI;
  • Zdjęcie rentgenowskie (wiodącą rolę odgrywa diagnostyka rentgenowska);
  • badania krwi (kliniczne, biochemiczne, ogólne tło hormonalne, poziom określonych hormonów);
  • badania bakteriologiczne.

Leczenie

Terapia ma na celu wyeliminowanie objawów podstawowej patologii i udzielenie pomocy objawowej pacjentowi. Obejmuje:

  1. powołanie kompleksów witaminowych i mineralnych;
  2. środki hormonalne;
  3. leki przeciwbakteryjne;
  4. NLPZ;
  5. chondroprotektory;
  6. środki zwiotczające mięśnie;
  7. procedury fizjoterapeutyczne;
  8. masoterapia.

W przypadku urazu kręgosłupa wykonywana jest operacja. W takim przypadku szybkość gojenia będzie zależeć od objętości interwencji chirurgicznej..

Leczenie spondylopatii jest skuteczne na początku, kiedy można jeszcze przywrócić pacjenta do normalnego trybu życia. Ale im później zaczyna się terapia, tym trudniej jest poradzić sobie z pojawiającymi się zmianami..

Radikulopatia kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego

Radiculitis (lub naukowo radikulopatia) kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego jest towarzyszem starości, ale ostatnio często rozwija się u osób poniżej 40 roku życia. Choroba ta charakteryzuje się szeregiem nieprzyjemnych objawów, które mogą znacząco pogorszyć jakość życia pacjenta. Jak rozpoznać radikulopatię i czy można pozbyć się patologii?

Dlaczego rozwija się zapalenie korzonków nerwowych?

Zapalenie korzonków nerwowych nie jest niezależną chorobą, ale zespołem objawów wskazujących na ucisk lub podrażnienie korzeni rdzenia kręgowego. Rozwija się w wyniku patologicznych procesów zachodzących w kręgosłupie, a do czynników ryzyka należą:

  • mechaniczne uszkodzenie kręgosłupa, krążków i otaczających je tkanek mięśniowych;
  • zaawansowana osteochondroza i zaburzenia towarzyszące (przepuklina, wypukłość);

Najczęściej radikulopatia rozwija się jako powikłanie osteochondrozy, przepukliny i wypukłości dysku, na drugim miejscu są urazy i nowotwory kręgosłupa, rzadziej chorobę obserwuje się po procesach infekcyjnych i zapalnych.

Dla porównania: radikulopatia może dotyczyć dowolnej części kręgosłupa, ale w 90% przypadków dotyczy okolicy lędźwiowo-krzyżowej na poziomie kręgów L4, L5, S1, co jest związane z anatomiczną budową kręgosłupa.

Objawy radikulopatii

Patologiczny proces w radikulopatii może przebiegać bezobjawowo przez długi czas, a objawy zwykle pojawiają się nagle, po nagłych ruchach lub wysiłku fizycznym. Głównym objawem jest zespół bólowy, który może mieć inny charakter i lokalizację. Z reguły są to bóle ostre lub ciągnące w okolicy krzyżowo-lędźwiowej, „lumbago” promieniujące do nogi lub pośladka. Trudno jest zginać się i rozginać, a czasami chodzić, kaszleć i kichać, ponieważ pogarsza to dyskomfort i pogarsza stan.

Wraz z bolesnymi odczuciami w radikulopatii obserwuje się zespół mięśniowo-toniczny - napięcie mięśni tylnej części uda, które z czasem zastępuje ich niedociśnienie (osłabienie). Ponadto u pacjentów dochodzi do naruszenia wrażliwości dotkniętych korzeni nerwowych, w zależności od lokalizacji korzenia, cierpi jeden lub drugi odruch. Jeśli patologia dotyczy korzenia L4 między kręgami L3 i L4, osobie trudno będzie zgiąć kolano, a przednia część uda stanie się odrętwiała. Jeśli korzeń L5 jest uszkodzony między kręgami L4 i L5, ruch kciuka staje się utrudniony, a jeśli korzeń S1 jest uszkodzony (szczelina L5-S1), pacjentowi trudno będzie poruszać stopą.

Inne objawy to zmiana odcienia skóry (stają się blade lub niebieskawe), obrzęk dotkniętego obszaru, wygładzenie fałdu pod pośladkiem i inne zaburzenia zewnętrzne.

Stół. Trzy główne typy radikulopatii lędźwiowo-krzyżowej, każdy z określonymi objawami.

Rodzaj radikulopatiiObjawy
Ostry ból w okolicy lędźwiowej, który zwykle pojawia się po intensywnym wysiłku fizycznym, nagłych ruchach, przegrzaniu lub hipotermii ciała. Atak może trwać od kilku minut do kilku godzin lub dni
Ból jest odczuwalny w pośladku i tylnej części uda i może sięgać do podudzia. Jest podobny do porażenia prądem i często towarzyszy mu mrowienie, pieczenie, pełzanie, a doznanie waha się od łagodnego do bolesnego
Ból lędźwiowy, który promieniuje do kończyn dolnych, rozprzestrzenia się na pośladki i tył nóg i ma charakter bolesny lub piekący

Ważne: jeśli kilka korzeni nerwowych jest uszkodzonych jednocześnie, pacjenci mają mieszany obraz kliniczny i bardzo intensywny zespół bólowy, który uniemożliwia osobie prowadzenie normalnego życia i wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej.

Dlaczego rwa kulszowa jest niebezpieczna?

Jeśli chcesz dowiedzieć się bardziej szczegółowo, jak leczyć rwę kulszową lędźwiową lekami i zastrzykami, a także rozważyć alternatywne metody terapii, możesz przeczytać o tym artykuł na naszym portalu.

W przypadku braku szybkiego leczenia rwa kulszowa może stać się przewlekła, a wtedy wszelkie, nawet niewielkie, zewnętrzne wpływy (ostre pochylenie, zimno, stres nerwowy itp.) Spowoduje atak. Nieprzyjemne konsekwencje mogą również prowadzić do chorób powodujących zapalenie korzonków nerwowych - osteochondroza, zwężenie kanału kręgowego, przepuklina dysków itp..

Skurcze mięśni upośledzają procesy metaboliczne w kręgosłupie i prowadzą do procesów zwyrodnieniowych i niszczenia tkanek, w wyniku czego pacjent może wymagać operacji. Najgroźniejszymi powikłaniami radikulopatii są udary kręgosłupa i uwięzienie zakończeń nerwowych w dolnej części dolnej części pleców (rejon ogona końskiego), w wyniku czego osoba może stać się niepełnosprawna..

Rozpoznanie radikulopatii

Rozpoznanie zapalenia korzonków nerwowych jest dokonywane przez neuropatologa na podstawie złożonych badań. Przede wszystkim zbiera się wywiad i skargi, po których przeprowadza się testy fizjologiczne - pacjent musi wykonać kilka ruchów i porozmawiać o swoich uczuciach. W razie potrzeby przepisywane są prześwietlenia rentgenowskie, rezonans magnetyczny i tomografia komputerowa, które dają najpełniejszy obraz obrazu choroby, czasami wymagane jest nakłucie lędźwiowe i badania krwi w celu zidentyfikowania procesów zapalnych i zakaźnych w organizmie.

Leczenie radikulopatii

We wczesnych stadiach rwa kulszowa dobrze nadaje się do leczenia zachowawczego i nie wymaga żadnych poważnych środków, ale terapię należy przedłużyć, po czym pacjent będzie musiał przestrzegać zasad i zaleceń, aby zapobiec nawrotowi choroby. Z reguły terapię można prowadzić w domu, pod warunkiem leżenia w łóżku, ale przy poważnych zmianach kręgosłupa i współistniejących chorobach osoba wymaga hospitalizacji.

Leczenie zachowawcze

Leczenie lekami jest konieczne w ostrych okresach radikulopatii, gdy dana osoba odczuwa silny dyskomfort. Leki stosowane w tej chorobie obejmują:

    środki przeciwbólowe (Ketorol, Baralgin, Analgin), które eliminują dyskomfort;

Ważne: leki zwiotczające mięśnie można stosować tylko po konsultacji z lekarzem w ściśle zalecanych dawkach, gdyż działają one nie tylko na mięśnie pleców, ale także na osoby odpowiedzialne za oddychanie..

Jeśli leki przeciwbólowe nie łagodzą bólu, w leczeniu radikulopatii stosuje się blokadę nowokainy i lidokainy w dotkniętym obszarze, co należy przeprowadzić w placówce medycznej.

Inne zabiegi

Jako uzupełnienie zachowawczego leczenia zapalenia korzonków nerwowych stosuje się elektroforezę z lekami (przeciwbólowe, ziołowe i lecznicze ekstrakty błotne), ultradźwięki i magnetoterapię oraz promieniowanie ultrafioletowe okolicy lędźwiowo-krzyżowej. Po ustąpieniu ostrych objawów choroby pacjentom pokazuje się masaż, ćwiczenia fizjoterapeutyczne, wpływ manualny i trakcję kręgosłupa..

W przypadku braku działania leków i fizjoterapii, ciężkich objawów neurologicznych, poważnych zaburzeń w funkcjonowaniu narządów wewnętrznych i zaburzeń ruchowych, zalecana jest interwencja chirurgiczna. Leczenie chirurgiczne z reguły jest konieczne w przypadku wypukłości lub przepukliny krążków międzykręgowych, a operacja może prowadzić do poważnych powikłań, dlatego przeprowadza się ją tylko w skrajnych przypadkach.

Środki ludowe

Przepisy ludowe na zapalenie korzonków lędźwiowo-krzyżowych mają wyłącznie działanie objawowe i mogą być stosowane tylko pod nadzorem lekarza w połączeniu z lekami.

  1. Czerwona papryka. Pokrój dwie małe ostre papryczki, dodaj amoniak i pozostaw na dwa tygodnie w ciepłym ciemnym miejscu, codziennie wstrząsając płynem. Służy do wcierania dotkniętych obszarów.
  2. Czarna rzodkiewka. Zetrzyj dwie średnie czarne bulwy rzodkiewki, włóż między dwie warstwy gazy i przymocuj do dolnej części pleców, na wierzch połóż kawałek folii polietylenowej lub spożywczej, zaizoluj chusteczką. Trzymaj, aż mieszanina ogrzeje skórę.

Uwaga: niektóre środki ludowe na radikulopatię (chrzan, pieprz, rzodkiew itp.) Mogą powodować oparzenia skóry, dlatego należy je stosować z dużą ostrożnością - jeśli kompres lub balsam powoduje poważny dyskomfort, mieszaninę należy natychmiast usunąć, a skórę umyć na ciepło woda.

Jeśli chcesz dowiedzieć się bardziej szczegółowo, jak przeprowadza się leczenie rwy kulszowej odcinka lędźwiowego w domu, a także rozważyć objawy jej pojawienia się, możesz przeczytać artykuł na ten temat na naszym portalu.

Zapobieganie rwie kulszowej

Najlepszą profilaktyką radikulopatii lędźwiowo-krzyżowej jest lekka aktywność fizyczna, w tym gimnastyka, spacery, taniec, a zwłaszcza pływanie. Jeśli aktywność zawodowa osoby polega na utrzymywaniu jednej pozycji, od czasu do czasu należy wstać i trochę rozgrzać dolną część pleców i plecy.

Ponadto konieczne jest prawidłowe odżywianie się, monitorowanie masy ciała oraz rezygnacja ze złych nawyków, w szczególności palenia i nadużywania alkoholu. Ważną rolę odgrywa dobry wypoczynek i dobór materaca - zbyt miękka lub sztywna konstrukcja może doprowadzić do przemieszczenia kręgów, dlatego zaleca się pobyt na materacu ortopedycznym. Dla osób z radikulopatią warto odwiedzić saunę i kąpiel, a także zabiegi spa w miejscach o suchym ciepłym klimacie.

Zapalenie korzonków nerwowych może powodować nie tylko dyskomfort, ale także poważne komplikacje aż do niepełnosprawności, ale przy odpowiednim leczeniu i przestrzeganiu środków zapobiegawczych chorobę można wyleczyć bez przykrych konsekwencji.

Wideo - Radikulopatia kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego

Radiculitis - kliniki w Moskwie

Wybierz jedną z najlepszych klinik w oparciu o recenzje i najlepszą cenę i umów się na wizytę

Klinika Medycyny Orientalnej „Sagan Dali”

  • Konsultacje od 1500 roku
  • Diagnostyka od 0
  • Refleksologia od 1000

Radikulopatia szyjna, piersiowa i lędźwiowo-krzyżowa

Zadowolony

Radikulopatia (zespół korzeniowy) to zespół neurologiczny spowodowany podrażnieniem korzeni kręgosłupa. Każdy korzeń odpowiada trzonowi swojego kręgu i znajduje się na tym samym poziomie co on. Przechodzi przez wąski otwór międzykręgowy otoczony mięśniami, więzadłami i splotami naczyniowymi. Problemy z którymkolwiek z tych narośli mogą powodować podrażnienie i / lub kompresję korzenia.

Zatem pochodzenie radikulopatii i występowanie bólu wynika z położenia korzeni.

Powody

Możliwe przyczyny zespołu korzeniowego:

  • uraz mechaniczny
  • słaby mięsień pleców
  • Zaburzenia metaboliczne
  • zaburzenia hormonalne
  • zmiany zwyrodnieniowe związane z wiekiem
  • przewlekły proces zapalny
  • konsekwencje operacji
  • zaburzenia postawy (skolioza itp.)
  • duże obciążenia fizyczne (dynamiczne i statyczne)
  • obciążenia grawitacyjne
  • anomalie kręgosłupa
  • procesy nowotworowe
  • zwężenie kanału kręgowego (z powodu przemieszczenia kręgów)
  • zwężenie otworów otworowych (międzykręgowych)
  • wypukłość i przepuklina krążków międzykręgowych

Rozwój zmian zwyrodnieniowo-dystroficznych w krążkach międzykręgowych następuje z biegiem czasu w wyniku połączenia czynników. Zmiany w krążkach międzykręgowych objawiają się przerzedzeniem i utratą elastyczności. W przypadku braku odpowiedniego leczenia następuje ich zniszczenie..

W ten sposób powstają warunki do wystawania dysku. Proces przeprowadza się w najbardziej pocienionym obszarze zewnętrznego pierścienia włóknistego.

Kiedy włóknista błona pęka, jądro dysku wystaje na zewnątrz.

Początkowy etap charakteryzuje się tworzeniem wypukłości krążka międzykręgowego. W tym przypadku nie dochodzi do pęknięcia pierścienia włóknistego..

A w przypadku pęknięcia pierścienia włóknistego oraz w przypadku wypukłości, gdy pierścień pozostaje nienaruszony, krążek kręgowy działa na korzenie nerwowe, które znajdują się po bokach kręgosłupa. W początkowej fazie procesu podrażnienie dotyczy tylko skorupy. Później, jeśli proces nie zostanie zatrzymany, korzenie zostaną ściśnięte. Proces ten nazywany jest radikulopatią dyskogenną..

Zespół korzeniowy występuje w dwóch etapach:

  • w pierwszym, neurologicznym etapie następuje wzrost wrażliwości, ostre i nieoczekiwane ostre bóle, charakterystyczne napięcie mięśni, bolesność punktów przykręgowych po naciśnięciu
  • na drugim, neurotycznym etapie następuje zmniejszenie wrażliwości w obszarze unerwienia wiązek nerwowych utworzonych z uszkodzonych korzeni; podczas badania lekarskiego ujawnia się zanik odruchu okostnowego i diagnozuje się częściową hipotrofię. Utrzymuje się napięcie mięśniowe i silny ból charakterystyczny dla pierwszego etapu.

Rodzaje radikulopatii

  • szyjki macicy (powszechne)
  • skrzynia (rzadka forma)
  • szyjno-piersiowy
  • lędźwiowy
  • lędźwiowo-krzyżowy
  • forma łączona (wspólna)
  • uogólniona forma

Objawy

Każdy rodzaj radikulopatii charakteryzuje się obecnością określonego zestawu objawów.

Typowym objawem jest ból o różnym nasileniu. Ból może wahać się od niezbyt intensywnego do dość znacznego. Ostry ból często ogranicza ruchomość kończyn i ciała oraz uniemożliwia normalne życie, co wpływa na jakość życia pacjenta.

Objawy radikulopatii szyjki macicy

Najczęściej ostry ból pojawia się rano. To mógłby być:

  • ból w szyi
  • ból głowy (czasami bardzo intensywny)
  • ból ramienia
  • ból dłoni
  • bolesność i / lub sztywność mięśni szyi
  • parestezje (naruszenie wrażliwości, któremu towarzyszy pieczenie, mrowienie, drętwienie, zimno)
  • zaburzenia metaboliczne (suchość skóry, jej złuszczanie, chłód skóry podczas dotykania dotkniętego obszaru)

Ważny! Jeśli wystąpią podobne objawy, leczenie należy rozpocząć natychmiast. Nie polegaj na metodach „domowych”. Są w stanie dać tylko tymczasowy efekt i nie wyeliminują przyczyny choroby..

Tylko wykwalifikowany neurolog dokładnie określi rodzaj choroby, przepisze badanie i odpowiednie leczenie.

Objawy radikulopatii klatki piersiowej

Wraz z ogólnymi objawami charakterystycznymi dla wszystkich typów radikulopatii w postaci klatki piersiowej obserwuje się:

  • ból obręczy, ból między łopatkami, za mostkiem iw okolicy dolnych żeber
  • ból promieniujący do barku i pachy
  • ból promieniujący do środkowego palca
  • osłabienie tricepsa
  • podczas badania przedmiotowego, ujawniając zmniejszenie odruchu trójdzielnego

Trudno jest samodzielnie zdiagnozować chorobę. Należy pamiętać, że objawy radikulopatii klatki piersiowej przypominają objawy dusznicy bolesnej i innych groźnych chorób..

Samoleczenie może spowodować nieodwracalne szkody!

Objawy radikulopatii lędźwiowo-krzyżowej

Scharakteryzowano zespół neurologiczny lędźwiowo-krzyżowy (wraz z podobnymi objawami w innych typach radikulopatii):

  • intensywny ból stopy, biodra i pośladka
  • ostry ból w dolnej części pleców promieniujący do kończyny
  • upośledzona funkcja motoryczna z powodu niewygodnego przechylenia lub nagłego ruchu
  • utrata wrażliwości kończyny dolnej, osłabienie mięśni kończyn dolnych

Diagnostyka

Aby postawić dokładną diagnozę i przepisać odpowiednie leczenie, neurolog na wstępnej wizycie przeprowadza badanie neurologiczne i poznaje charakter, czas trwania i intensywność bólu, a także charakter zaburzeń czucia i ruchu. W razie potrzeby dodatkowe badania instrumentalne można zlecić w naszej klinice (badanie rentgenowskie, przy pomocy którego stopień deformacji i zmian zwyrodnieniowo-dystroficznych, oznaki niestabilności i przemieszczenia kręgów) lub w ośrodkach diagnostycznych miasta (rezonans magnetyczny, tomografia komputerowa, elektromiografia itp.).)

Leczenie radikulopatii

Początek leczenia - przestrzeganie pełnego odpoczynku i stosowanie różnych lokalnych środków.

Ponieważ skuteczność leczenia zależy od ustalenia trafnej diagnozy i wyjaśnienia przyczyny, która spowodowała ucisk korzeni nerwowych, priorytetem jest kontakt z wykwalifikowanym neurologiem. W niektórych przypadkach nasilenie konsekwencji będzie mniejsze po szybkiej pomocy, której może udzielić lekarz osteopata stosując terapię manualną lub trakcyjną (trakcja).

Kolejnym etapem leczenia jest uśmierzenie bólu. W tym celu stosuje się różne leki, które można przepisać w postaci zastrzyków, w tym dożylnych, kroplówki w komfortowych warunkach dziennego szpitala.

Trzeci etap to kurs rekonwalescencji, który rozpoczyna procesy fizjologicznej odbudowy nerwów, korzeni kręgosłupa i tkanki chrzęstnej krążków międzykręgowych.

Pacjentom zaleca się masaż, fizjoterapię, refleksologię.

Wykwalifikowani neurolodzy naszej kliniki, posiadający bogate doświadczenie w leczeniu radikulopatii, udzielą Ci indywidualnej porady i opracują dla Ciebie indywidualny schemat leczenia wraz z rehabilitacją.

Prognoza

W większości przypadków rokowanie jest dobre. Jednak w niektórych przypadkach pacjenci kierowani są na konsultacje do neurochirurgów i ortopedów..

  • podeszły wiek
  • przedłużona aktywność statyczna lub fizyczna
  • bicz
  • palenie tytoniu
  • anomalie rozwojowe

Zapobieganie i zalecenia

Zalecenia są ogólne i nie można ich stosować do samodzielnego leczenia.

Pokazane są psychoterapia, masaże, terapia ruchowa, pływanie, zabiegi fizjoterapeutyczne, lecznictwo uzdrowiskowe (uzdrowiska balneologiczne). Dobre rezultaty daje galwanizacja, fonoforeza, terapia amplipulsami, magnetoterapia, laseroterapia, laseroterapia.

Do pielęgnacji i zapobiegania nawracającym atakom zaleca się kąpiele radonowe, mineralne i perełkowe.

Jest wiele nowoczesnych i skutecznych metod. Tylko wykwalifikowany neurolog może określić stosowność ich wizyty.

Nie ryzykuj swojego zdrowia!

Często Zadawane Pytania

Czy można ogrzać dolną część pleców za pomocą poduszki grzewczej na zapalenie korzonków nerwowych?

Mam wrzód żołądka. Jakie środki przeciwbólowe mogę przyjmować z rwą kulszową?

Na MRI kręgosłupa znaleźli przepuklinę dysku. Muszę to usunąć?

Historie leczenia

Numer sprawy 1

Pacjent S. 25 lat po jeździe na nartach i upadku poczuł ostry ból w dolnej części pleców i drętwienie prawej stopy. Zaczęła brać leki przeciwbólowe. Jednak ze względu na pojawienie się bólów brzucha i zgagi musiałem z nich zrezygnować. Drugiego dnia zgłosiłam się do neurologa w Poliklinice EXPERT.

Pacjentowi zalecono leczenie i konsultację z gastroenterologiem. Chora przeszła serię domięśniowych i dożylnych kroplówek w oddziale dziennym Polikliniki EXPERT. Zespół bólowy całkowicie ustąpił, zniknęło drętwienie w prawej stopie.

Pacjent S. był konsultowany przez gastroenterologa. Przeszła fibrogastroduodenoskopię (FGDS), która ujawniła ostry wrzód opuszki dwunastnicy. Gastroenterolog przepisał na to leczenie.

Leczenie bólu pleców w Petersburgu

Jak umówić się na wizytę:

Spondylopatia

Spondylopatia to ogólne określenie chorób kręgosłupa, objawiające się zmianami dystroficznymi kręgosłupa z ograniczoną ruchomością i bólem. W spondylopatiach zwraca się uwagę na wzrost kostnienia kręgosłupa (proliferacja tkanki łącznej) na bocznych powierzchniach kręgów, przemieszczenie sąsiednich kręgów względem siebie i inne zmiany zwyrodnieniowo-dystroficzne.

Kręgosłup tworzy jeden biologiczny układ funkcjonalny z układem krążenia i układem nerwowo-mięśniowym, który bardzo szybko reaguje na każdą chorobę organizmu. System ten reguluje również pracę narządów wewnętrznych i nerwów obwodowych. Jeśli w kręgosłupie wystąpią zmiany zwyrodnieniowe, zaburzona jest również aktywność nerwów obwodowych i narządów wewnętrznych. W wyniku naruszenia integralności tkanek kręgosłupa i krążków międzykręgowych zmiany zachodzą nie tylko w kręgosłupie, ale także w głównych naczyniach znajdujących się w pobliżu segmentu.

Spondylopatia to ogólne określenie chorób kręgosłupa, objawiające się zmianami dystroficznymi kręgosłupa z ograniczoną ruchomością i bólem. W spondylopatiach zwraca się uwagę na wzrost kostnienia kręgosłupa (proliferacja tkanki łącznej) na bocznych powierzchniach kręgów, przemieszczenie sąsiednich kręgów względem siebie i inne zmiany zwyrodnieniowo-dystroficzne.

Przyczyny spondylopatii

Istnieją następujące przyczyny spondylopatii:

  • traumatyczny
  • genetyczny
  • Wymieniać się
  • profesjonalny
  • wiek

W wyniku tego czy innego powodu dochodzi do zmian zwyrodnieniowo-dystroficznych dysku i sąsiednich kręgów, zaburzone jest odżywianie kości i tkanki łącznej (dystrofia).

Konsekwencją tego jest rozluźnienie pierścienia włóknistego, zmniejszenie wysokości krążka międzykręgowego, „spłaszczenie” go między kręgami, narastanie kątów kręgów i zmiana integralności aparatu stawowo-więzadłowego.

Spondylopatie mają inny charakter..

Klasyfikacja i kliniczne objawy spondylopatii

  • Dorsopatia lub spondylopatia kręgosłupa z uszkodzeniem krążków międzykręgowych - osteochondroza kręgosłupa. Klinicznie wyraża się bólem tułowia, kończynami o etiologii pozawotrzewnej. Zespół bólowy związany z chorobą zwyrodnieniową kręgosłupa. Przejawem osteochondrozy może być ucisk - ucisk korzeni rdzenia kręgowego i ich naczyń oraz odruch - to napięcie i zmiany dystroficzne w różnych mięśniach i ich powięzi. Do tej grupy zaliczają się również zmiany dystroficzne w stawach i więzadłach - okołostawowe mięśnie ramienne, a także liczne zaburzenia wegetatywno-naczyniowe, objawiające się skurczem naczyń kończyn, mózgu i serca - kardialgią. Zwraca się uwagę na zwapnienie więzadeł podłużnych przednich, widoczne na rentgenogramie w postaci przerostu „wąsów” w trzonach kręgów, tzw. Spondylozy deformacyjnej. Często dochodzi do przebicia pierścienia włóknistego i wypadnięcia jądra miażdżystego, powstania przepukliny międzykręgowej. W rezultacie dochodzi do ucisku i uszkodzenia nerwu korzeniowego oraz bólu. Szczególnie chciałbym rozwodzić się nad porażką tętnic kręgowych. Przechodzą przez kanały poprzecznych procesów kręgów szyjnych i biorą udział w ukrwieniu, odżywianiu tylnych części mózgu. W przypadku osteochondrozy szyjnej (z nagłymi ruchami głowy, napięciem mięśni szyjnych i różnymi przemieszczeniami kręgów szyjnych i krążków) dochodzi do ucisku tętnicy kręgowej, co czasami w ciężkich przypadkach prowadzi do ostrych zaburzeń krążenia mózgowego - przejściowych ataków niedokrwiennych lub udaru niedokrwiennego. W łagodniejszych przypadkach przypadek ogranicza się do odwracalnych zaburzeń naczyniowych w postaci zawrotów głowy, nudności, zaburzenia połykania, zaburzenia widzenia, podwójne widzenie, ograniczenie pól widzenia
  • Spondylopatia w chorobach zakaźnych i pasożytniczych. Dotyczy to gruźlicy, chlamydii, brucelozy itp. Klinicznie objawia się bólem kręgosłupa, upośledzoną wrażliwością i objawami charakterystycznymi dla choroby podstawowej.
  • Spondylopatia dysgoromonalna lub spondylopatia metaboliczna. Stan ten występuje na zmienionym tle hormonalnym, najczęściej w starszym wieku z początkiem zmian menopauzalnych. Towarzyszą temu zmiany w konfiguracji kręgów - deformacja klinowa i występowanie bólu. Spondyloza deformuje się często, gdy dochodzi do degeneracji przednich więzadeł podłużnych. Występuje tak zwana kifoza starcza. Do tej grupy zalicza się również spondylopatię w osteoporozie, tzw. Sondyopatię osteoporotyczną. Zespół ten jest typowy dla wielu schorzeń, któremu towarzyszy uogólniona utrata objętości kości, przekroczenie norm wieku i płci oraz prowadzi do spadku wytrzymałości kości, co często jest przyczyną patologicznych złamań. Często nazywa się je związanymi z wiekiem lub „starczy”.

Przebieg choroby jest powolny, ale postępujący. Przyczyny spondylopatii osteoporotycznej są wielorakie:

  1. Wczesny początek menopauzy
  2. Nadczynność tarczycy
  3. Nadczynność kory nadnerczy
  4. Hipogonadyzm
  5. Nadmierne spożycie fosforu
  6. Głód
  7. Długotrwałe stosowanie niektórych leków, takich jak prednizolon, deksametazon itp..
  8. Choroby przewodu pokarmowego..

Osteoporoza ogólnoustrojowa może mieć charakter pierwotny, gdy przyczyna nie jest jasna. I młodzieńczy, kiedy choroba zaczyna się na tle pełnego zdrowia u młodych ludzi w wieku od 1,5 do 21 lat. Choroba często zaczyna się bólem pleców, stawów kończyn, zaburzeniami postawy, niestabilnym chodem, złamaniami po niewielkich urazach i zwykłymi złamaniami. Na zewnątrz widać wyraźną kifozę piersiową - garb, krótki tułów, ból przy palpacji w okolicy wyrostków kolczystych kręgosłupa. Spondylopatia metaboliczna rozwija się z cukrzycą, z guzami przysadki mózgowej i nadnerczami wytwarzającymi hormony.

Skolioza osteopatyczna jest zróżnicowana. Najczęściej spotykane z powodu wrodzonych anomalii kręgosłupa, a także w ciężkich postaciach wrodzonej łamliwości kości.

  • Spondylopatia jest neurogenna. W tej chorobie występuje wiele deformacji kręgów, które powstają w związku z chorobami ośrodkowego układu nerwowego. U pacjentów określa się zaburzenia różnego typu wrażliwości i inne objawy neurologiczne charakterystyczne dla choroby wiodącej. Najczęstszymi przyczynami spondylopatii neurogennej są tabes dorsalis, syringomyelia.
  • Dysplastyczna spondylopatia (upośledzony rozwój i tworzenie się tkanek i narządów, niezależnie od przyczyny i czasu ich wystąpienia) lub osteochondropatyczna spondylopatia. Obejmuje to choroby, takie jak choroba Sheirmana-Mau. Jest to choroba młodych ludzi w wieku od 10 do 25 lat. Nazywa się to również skoliozą młodzieńczą. To jest osteochondropatia apofiz (stref wzrostu). Przejawia się w postaci pojawienia się i wzmocnienia kifozy szyjnej. Obejmuje również chorobę cielęcia - osteochondropatię trzonów kręgowych. Najczęściej dotyczy to dolnych kręgów piersiowych i górnych kręgów lędźwiowych. Występują bóle pleców, zanikające w spoczynku i pojawiające się podczas wysiłku fizycznego, napięcie mięśni pleców, wystawanie wyrostka kolczystego zajętego kręgu. Do tej grupy należy choroba Kienbecka - osteochondropatia kości księżycowatej dłoni. Przyczyną tej choroby są częste urazy. Występuje w wieku 20-40 lat, częściej dotyka kobiety.
  • Urazowa spondylopatia występuje w wyniku każdego urazu.
  • Spondylopatia tabetyczna to zmiana stawów międzykręgowych z języczkiem grzbietowym, charakteryzująca się destrukcyjnymi zmianami powierzchni stawowych kręgów, resorpcją dużych obszarów kości z jednoczesnym przypadkowym tworzeniem się nowej tkanki kostnej, niepełnym zwichnięciem, zwapnieniem chrząstki międzykręgowej i więzadeł. Przykładem jest spondylopatia w tabes dorsalis..

Prawidłowa identyfikacja przyczyny choroby przyczynia się do prawidłowej diagnozy. W ciągu ostatnich 10 lat głównym przedmiotem działalności Kliniki Dr Vojt była diagnostyka i leczenie schorzeń kręgosłupa i stawów. Pracują tu wysoko wykwalifikowani specjaliści, gotowi pomóc pacjentom nawet w najtrudniejszych przypadkach.

Dr. med. Voight A.N., Ch. czas. Kliniki dr Vojta V.A. Tyshchuka, vr. Najwyższa kategoria, neuropatolog Dubovskaya N.A..