Główny

Zapalenie korzonków nerwowych

Symulator Bubnovsky'ego: funkcje projektowe i instrukcje krok po kroku, jak zrobić to samemu

W celu leczenia i zapobiegania chorobom układu mięśniowo-szkieletowego, układu sercowo-naczyniowego i narządów wewnętrznych dr S. Bubnovsky opracował symulator, który później został nazwany jego imieniem. Efekt terapeutyczny, jaki uzyskuje się w trakcie treningu na tym urządzeniu nie jest gwarantowany przez żaden lek, a prosta konstrukcja umożliwia wykonanie go samodzielnie. Co to jest wielofunkcyjny symulator Bubnovsky'ego i jak to zrobić samodzielnie?

Główna idea wielofunkcyjnej maszyny do ćwiczeń Dr. Bubnovsky'ego

Warunkiem zachowania zdrowia jest ruch i aktywność fizyczna. Praca mięśni stymuluje zwiększone krążenie krwi, dzięki czemu tkanki są zaopatrywane w tlen i składniki odżywcze, a metabolizm ulega przyspieszeniu.

To samo dzieje się z limfą, kolejnym składnikiem naszego ciała. W procesie aktywności fizycznej niwelowana jest stagnacja spowodowana siedzącym trybem życia, limfa zaczyna intensywnie krążyć, normalizując różne funkcje organizmu.

Jednak nie wszyscy ludzie mogą się swobodnie poruszać. Osoby cierpiące na schorzenia stawów (artretyzm, odkładanie się soli) i kręgosłupa (wypukłość, przepuklina, osteochondroza) przy próbie wykonywania ćwiczeń fizycznych odczuwają silny ból.

Najbardziej bolesne odczucia objawiają się w stawach, które muszą utrzymywać ciężar ciała, a nie tylko w stawach rąk. Dlatego S. Bubnovsky opracował projekt symulatora, podczas którego usuwa się obciążenie grawitacyjne..

Wygląda jak wielofunkcyjny symulator Bubnovsky'ego

Urządzenie symulatora sportu

W pełni wyposażony symulator Bubnovsky'ego składa się z 4 pionowych ram (łuków) zainstalowanych parami naprzeciw siebie oraz ławki umieszczonej między nimi. Na poprzeczce każdej ramy znajduje się blok z nałożonym kablem. Na jednym końcu linki zamocowany jest obciążnik, a na drugim miękki mankiet. Leżąc na ławce, użytkownik zakłada mankiet na każde ramię i nogę.

Następnie ławka jest usuwana, a uczeń pozostaje zawieszony. W tej pozycji usuwa się obciążenie grawitacyjne stawów i kręgosłupa, a mięśnie są napięte, co jest bardzo korzystne dla organizmu (taki jest cel większości ćwiczeń hatha jogi).

Głównym celem symulatora Bubnovsky'ego jest usunięcie składnika grawitacyjnego

Podczas próby wykonania określonego ruchu, na przykład skręcenia, użytkownik będzie musiał podnosić ciężary, co będzie wymagało wysiłku mięśni. W tym samym czasie stawy są objęte pracą, a ich stan stopniowo powróci do normy.

Na takim stanowisku pacjenci przechodzą kursy rehabilitacyjne po urazach i operacjach, kinezyterapię (leczenie schorzeń stawów i kręgosłupa, układu krążenia i narządów wewnętrznych), profilaktykę chorób, dlatego symulator Bubnovsky'ego uznawany jest za wielofunkcyjny (MTB).

Z symulatora Bubnovsky'ego mogą korzystać osoby w każdym wieku, począwszy od 6-7 lat

W pełni wyposażona wersja (z 4 łukami) nosi nazwę MTB 1-4 lub po prostu MTB-4. Do wielu ćwiczeń wystarczy 1 lub 2 łuki ustawione naprzeciw siebie. Takie modyfikacje symulatora to odpowiednio MTB-1 i MTB-2.

Przygotowanie przed samodzielnym montażem

Przed przystąpieniem bezpośrednio do produkcji symulatora Bubnovsky'ego określa się wymiary przyszłej konstrukcji i przygotowuje niezbędne materiały, komponenty i narzędzia.

Wymiary

Wysokość łuków i odległość między nimi muszą odpowiadać oryginalnej wersji. Określa kąt odgałęzienia kabli, do których przymocowane są mankiety.

Jeśli kąt nie jest taki sam, jak zdefiniował S. Bubnovsky, możesz nie tylko osłabić efekt terapeutyczny, ale także sprawić, że symulator będzie traumatyczny.

Jeden z kompletnych zestawów wielofunkcyjnej maszyny do ćwiczeń Bubnovsky MTB-1

Łuki mają wysokość 220 cm i szerokość 70-80 cm.

Gdy symulator jest wyposażony w jeden łuk (MTB-1), jego podpory są wykonane zarówno jako proste, jak i ukośne. W drugim przypadku podstawka będzie stabilniejsza, ale zajmie więcej miejsca. Dlatego w warunkach braku miejsca odpowiedni jest zwarty łuk z prostymi podporami..

Materiały i komponenty

Do produkcji wielofunkcyjnego symulatora Bubnovsky'ego własnymi rękami stosuje się następujące materiały i komponenty:

  1. Łuki wykonane są z profilowanych rur stalowych, których przekrój uzależniony jest od zastosowanego obciążenia. Jeżeli waga obciążników na każdym z nich nie przekracza 105 kg, tak jak w oryginalnej wersji symulatora, do wykonania łuków stosuje się rury 60x60 mm. Wyjątkiem jest pojedynczy symulator MTB-1: przy tej samej wadze 105 kg materiałów obciążających stojaki są wykonane z rury 40x40 mm.
  2. Każdy blok wyposażony jest w obrotnicę (element łączący) umożliwiający swobodny obrót wokół osi pionowej.

Krętlik zapewnia swobodny obrót ruchomego bloku wokół osi pionowej

Mankiet musi być wykonany z wysokiej jakości materiałów

Lepiej kupować mankiety fabryczne, które występują w dwóch standardowych rozmiarach: 29x6x1 cm i 33x10x2 cm, są miękkie (wytrzymują ciężar do 120 kg) i twarde (stosowane na nogi i wytrzymują ciężar do 150 kg). Koszt jednego mankietu wykonanego fabrycznie to 890-900 rubli.

  • Aby zrobić ławkę, będziesz potrzebować następujących materiałów:
    • taśma stalowa 40x4 mm;
    • rura profilowana o grubości ścianki 2 mm;
    • kątownik stalowy równorzędny 32x32 mm;
    • rura kwadratowa 40x40 mm;
    • płyta wiórowa (płyta wiórowa lub OSB) o grubości 20 mm;
    • guma piankowa;
    • sztuczna skóra (do tapicerki).
  • Dodatkowo niektóre ćwiczenia będą wymagały:

    • łańcuchy pełniące rolę przedłużaczy kabli;
    • uchwyty (wykonane ze stalowego pręta);
    • mata;
    • skórzane sandały.

    W niektórych przypadkach stosuje się opaski z różną liczbą gumek (długość bez uchwytów - 1,25 m). Oryginalny ekspander kosztuje 280 rubli. Produkt z 4 opaskami uciskowymi jest zalecany dla mężczyzn, 3 dla kobiet i młodzieży, 1 lub 2 dla osób po urazie (zwichnięcie, złamanie), udarze lub przepuklinach międzykręgowych.

    Korzystanie z ekspandera podczas ćwiczeń na symulatorze Bubnovsky'ego pozwala na urozmaicenie ćwiczeń siłowych

    Instrumenty

    Aby stworzyć symulator, będziesz potrzebować następujących narzędzi:

    • przyrząd pomiarowy;
    • szlifierka z tarczami tnącymi lub piłą do metalu;
    • spawarka;
    • wiertarka elektryczna;
    • plik.

    Jak zrobić symulator domu Bubnovsky'ego według rysunku własnymi rękami

    Projekt symulatora jest stosunkowo łatwy do wykonania we własnym zakresie. Poniżej znajduje się sekwencja działań.

    Ławka

    Etapy wykonania ławki:

    1. Rurę profilowaną do ramy i narożnika pocięto na półfabrykaty, a następnie wierci się w nich otwory zgodnie z rysunkiem.
    2. Następnie rozpoczyna się montaż. W miejscach narażonych na największe obciążenia obrabiane elementy łączone są poprzez spawanie, w pozostałych miejscach (części odpowiedzialne za regulację położenia) - za pomocą śrub.
    3. Gotowa rama jest zagruntowana i pomalowana.
    4. Siedzisko i oparcie wykonane z płyty wiórowej lub OSB przykręcone do ramy. Otwory w tych częściach są wiercone tak, aby łby śrub były schowane..
    5. Guma piankowa jest przyklejona do oparcia i siedziska, po czym układana jest skórzana tapicerka, którą mocuje się od spodu do płyty wiórowej za pomocą zszywacza konstrukcyjnego.

    Każdy łuk jest konstrukcją w kształcie litery U, która jest utworzona z odcinków rury profilowej 60x60 mm poprzez spawanie. Blok z krętlikiem jest przykręcony do górnej poprzeczki za pomocą śruby. Poniżej "nóg" łuków są wyposażone w płyty wsporcze.

    Będziesz potrzebował łącznie 4 łuków. Są instalowane parami naprzeciw siebie. Każda para jest połączona od góry poziomym odcinkiem ukształtowanej rury, która jest przyspawana do belek poprzecznych łuków. Następnie segmenty są połączone ze sobą za pomocą dwóch kolejnych segmentów, dzięki czemu uzyskuje się pojedynczą strukturę ramki..

    Tak wygląda konstrukcja ramy symulatora MTB 1-4 po montażu

    Po drugiej stronie rury uchwytowej w ścianach wywiercone są dwa przeciwległe otwory. W tym miejscu wsuwa się śrubę, która jest jednocześnie wkręcana w pętlę kabla (należy ją włożyć do uchwytu) i tym samym mocuje się uchwyt naleśnikami na kablu.

    Wideo: poprawna obsługa (pokaz najprostszych ćwiczeń)

    Samodzielne wykonanie symulatora Bubnovsky'ego nie jest trudne. Jednak nawet dobrze zmontowane stanowisko z bezmyślnym podejściem do treningu może zaszkodzić. Dlatego osobom cierpiącym na poważne schorzenia kręgosłupa lub stawów zaleca się ćwiczenia pod nadzorem lekarza..

    Ćwiczenia na stawy kolanowe według Bubnovsky'ego w domu

    Z tego artykułu dowiesz się o ćwiczeniach Bubnovsky'ego na stawy kolanowe: charakterystyczne cechy tej techniki wychowania fizycznego. W jakich chorobach pomogą te ćwiczenia, gdy są przeciwwskazane. Analiza kompleksu, gimnastyka w domu.

    Autor artykułu: Stoyanova Victoria, lekarz II kategorii, kierownik laboratorium w ośrodku diagnostyczno-leczniczym (2015–2016).

    Ćwiczenia Bubnovsky'ego są autorską techniką gimnastyki leczniczej Siergieja Bubnowskiego, opracowaną z uwzględnieniem anatomicznych cech kręgosłupa i stawów.

    Dr Sergei Bubnovsky

    Cechy tego systemu ćwiczeń:

    1. Indywidualny kompleks nie jest kompatybilny z lekami - wykonując program rekonwalescencji, należy przestać brać leki przeciwbólowe i przeciwzapalne.
    2. Obowiązkowa psychoterapia - wszyscy pacjenci współpracują z psychologiem, aby przezwyciężyć depresję spowodowaną latami nieskutecznej terapii, wierzyć w siebie i nastawić się na długoterminowe leczenie.
    3. Zaleca się złagodzić napięcie mięśni i bóle mięśni po wysiłku z przeziębieniem. Pacjenci nakładają okład z lodu lub biorą zimny prysznic przez 10-15 sekund.
    4. Opracowana technika daje równomierne obciążenie stawów i mięśni, wyklucza ich uszkodzenia podczas treningu.

    To właśnie te momenty odróżniają technikę Bubnovsky'ego od konwencjonalnych ćwiczeń terapeutycznych dla kręgosłupa i stawów..

    Podobnie jak inne treningi, ćwiczenia rozgrzewają mięśnie i więzadła, poprawiają w nich procesy metaboliczne, zwiększają ukrwienie, ładują wigorem i dobrym samopoczuciem.

    Zajęcia terapeutyczno-rehabilitacyjne wg systemu Bubnovsky'ego na stawy kolanowe:

    • poprawić ukrwienie i odżywienie tkanek okołostawowych;
    • wzmocnić mięśnie, zwiększyć elastyczność więzadeł;
    • zmniejszyć obciążenie powierzchni stawowych;
    • łagodzenie bólu i stymulowanie przywracania funkcji kolana (ruchomości);
    • zapobiegają rozwojowi powikłań (deformacji i zniszczeniu stawu).

    Ćwiczenia Bubnovsky'ego są zalecane w takich warunkach:

    • zapalenie stawów - zapalenie stawu;
    • artroza - zniszczenie chrząstki stawowej;
    • zapalenie kaletki maziowej - zapalenie torebek maziowych zlokalizowanych wokół stawu;
    • zapalenie ścięgien - zapalenie więzadeł stawowych;
    • stan po urazie stawu (złamanie łąkotki, zwichnięcie).

    Wskazania do zajęć:

    1. Przewlekłe choroby stawów kolanowych (artretyzm, artroza).
    2. Urazy i powikłania pooperacyjne.
    3. Konsekwencje chorób i urazów stawów (sztywność, osłabienie mięśni, niewystarczający zakres ruchu).

    Gimnastyka lecznicza według Bubnovsky'ego pomaga zmniejszyć obciążenie kolana, przywrócić zakres ruchu w stawie, wyeliminować ból i zapobiec rozwojowi powikłań (dalsze niszczenie chrząstki i deformacja stawu kolanowego).

    • zapobiegać niszczeniu chrząstki w początkowych stadiach artrozy i zapalenia stawów;
    • przywrócić czynność stawu kolanowego nawet na najbardziej zaawansowanych etapach, gdy pacjentowi zdecydowanie zaleca się operację endoprotezoplastyki stawu (ale nie ma na to wiarygodnych dowodów, a lekarze nie zalecają gimnastyki Bubnovsky'ego jako alternatywy dla operacji).

    Jeśli pacjent zacznie ćwiczyć na 1 etapie rozwoju artrozy i artretyzmu, może przywrócić zakres ruchu w stawie w ciągu 3-6 miesięcy regularnej praktyki.

    Na 3 etapach rozwoju procesu zajmuje to więcej czasu - do 12 miesięcy.

    Jednak przy znacznym zniszczeniu chrząstki gimnastyka jest nieskuteczna. Pozytywne opinie pacjentów na temat całkowitego przywrócenia stawu na 3 etapach rozwoju choroby są raczej wątpliwe. Ortopedzi i kręgolodzy nie przepisują swoim pacjentom gimnastyki na 3. etapie rozwoju choroby, gdy operacja jest już wskazana. Badania kliniczne w tej kwestii nie były prowadzone i można się skupić jedynie na subiektywnej opinii pacjentów.

    Wybór konkretnych ćwiczeń zależy od diagnozy, stanu kolana, okolicznych mięśni i więzadeł. Na przykład w przypadku artrozy nie zaleca się obracania „roweru”, ponieważ tarcie powierzchni stawowych o siebie może przyspieszyć zniszczenie chrząstki.

    Większość ćwiczeń wykonywana jest na specjalnych symulatorach. Na początkowym etapie leczenia najlepiej skontaktować się z jednym z ośrodków Bubnovsky'ego, aby ćwiczyć pod okiem doświadczonego instruktora.

    Wykonywanie ćwiczeń Bubnovsky'ego na specjalnym symulatorze pod okiem instruktora

    W przyszłości najprostsze ćwiczenia można wykonywać w domu, używając elastycznej gumki zamiast symulatora. Poniższy artykuł zawiera listę ćwiczeń, które możesz wykonać samodzielnie w domu. Aby pracować z symulatorem, musisz zapisać się do specjalistycznego centrum kinezyterapii.

    Ćwiczenie Bubnovsky'ego na stawie kolanowym z gumową gumką

    Każdy fizjoterapeuta może zapoznać się z kompleksem Bubnovsky'ego. Jednak metoda opiera się na indywidualnym podejściu, dlatego w celu opracowania osobistego programu leczenia i powrotu do zdrowia lepiej skontaktować się ze specjalnym centrum Bubnovsky'ego.

    Co to jest kinezyterapia, kompleks Bubnovsky'ego

    Kinezyterapia to forma gimnastyki leczniczej. Jego podstawowe zasady:

    • wykonując ruchy bierne i czynne, osoba osiąga określony efekt terapeutyczny - poprawia funkcję stawów;
    • celem leczenia jest nie tylko przywrócenie pracy układu mięśniowo-szkieletowego, ale także zapobieganie zaostrzeniom;
    • dobry efekt można osiągnąć przy bliskim kontakcie z fizjoterapeutą, gdyż część zabiegu to pedagogiczne i psychoterapeutyczne oddziaływanie na pacjenta.

    Kompleks Bubnovsky to cały system opracowany z uwzględnieniem indywidualnych cech (wiek, stan zdrowia) i diagnozy pacjenta.

    Obejmuje różne ćwiczenia - siłowe (z dodatkowym obciążeniem), dekompresyjne (trakcja), statyczne i inne..

    Część z nich wykonywana jest na specjalnych symulatorach Bubnovsky'ego pod okiem instruktora. Kontroluje proces, pomaga prawidłowo wykonywać gimnastykę, zmniejszając lub zwiększając obciążenie.

    Kiedy ćwiczenia są przeciwwskazane

    Aktywność fizyczna na kolanie jest przeciwwskazana w wielu chorobach i patologiach:

    1. Zaostrzenie artrozy, zapalenia stawów i innych chorób przewlekłych.
    2. Ostre ropne zapalenie stawu i sąsiadujących tkanek.
    3. Kostnienie tkanek stawowych (zesztywnienie).
    4. Poważne odkształcenie i zniszczenie powierzchni stawowych.
    5. Nadciśnienie tętnicze, zagrożenie kryzysem.
    6. Choroba zakaźna.

    Jak prawidłowo wykonać tę gimnastykę w domu

    Jeśli planujesz naukę w systemie Bubnovsky'ego w ośrodku rehabilitacyjnym, doradzi Ci profesjonalny instruktor.

    Wykonywanie ćwiczeń stawów kolanowych na specjalnych symulatorach Bubnovsky'ego

    Jeśli robisz to sam w domu, oto zasady wykonywania ćwiczeń:

    • Obciążaj kolano powoli, zwłaszcza jeśli diagnoza to artroza. Aktywne ruchy podczas niszczenia powierzchni stawowych mogą pogorszyć stan stawu. Optymalna liczba powtórzeń na start wynosi od 3 do 5. Z czasem liczbę podejść można zwiększyć do 20.
    • Obserwuj rytm ruchów - nie powinien być szybki, aby nie pojawiał się ból lub poważny dyskomfort. Pękanie i chrupanie stawów podczas gimnastyki, a także bóle mięśni, dyskomfort, a nawet lekki obrzęk następnego dnia to norma.
    • Przygotuj kolana przed ćwiczeniami - potrzyj, delikatnie masuj, potrząśnij udami i podudziami.
    • Wykonuj wybrany kompleks 3 razy w tygodniu. W sumie musisz przeznaczyć 30 minut na 1 lekcję.

    Ćwiczenia na stawy kolanowe

    Zestaw czynności, które można wykonać w domu podzielono na 2 grupy:

    1. Proste - ćwiczenia statyczne i dekompresyjne (pokonywanie oporu).
    2. Trudne ćwiczenia (wymaga odpowiedniego poziomu sprawności fizycznej).

    1. Proste ćwiczenia

    Prosty statyczny

    Zajęcia lepiej rozpoczynać od ćwiczeń statycznych. Napięcie mięśni bez aktywnych ruchów pomoże wzmocnić mięśnie i przygotować staw na stres.

    Celem każdego ćwiczenia jest osiągnięcie maksymalnej możliwej pozycji, która nie powoduje bólu i silnego dyskomfortu, utrwalenie jej przez 40 sekund, jednocześnie napinając mięśnie.

    • Połóż się na brzuchu, ugnij jak najbardziej kolano i unieś je 15 cm nad podłogą, trzymaj nogę w tej pozycji przez 40 sekund, następnie powtórz ćwiczenie dla drugiej nogi.

  • Połóż się na brzuchu, rozstaw nogi na szerokość barków, ugnij je w kolanach. Powoli, nie podnosząc się z podłogi, maksymalnie przyciągnij stopę do pośladków (możesz pomóc ręką). Napraw przez 40 sekund w tej pozycji, powtórz dla drugiej nogi.
  • Usiądź na podłodze, wyprostuj nogi, spróbuj owinąć dłonie wokół stopy bez zginania nóg. Powtórz dla drugiej nogi..

    Ćwiczenie statystyczne z wyprostowanymi nogami siedzącymi na podłodze

    Prosta dekompresja

    Aby wykonywać ćwiczenia dekompresyjne zgodnie z metodą Bubnovsky House, musisz kupić gumową gumkę.

      Jeden koniec taśmy przymocuj (przywiąż do nogi sofy), na drugim zrób wygodną pętlę i przeprowadź przez stopę (uważaj, aby nie zgniatała naczyń). Połóż się na brzuchu, ugnij kolano, spróbuj przyciągnąć stopę do pośladków, pokonując napięcie taśmy.

    Stań na czworakach, zegnij i przyciągnij kolano do klatki piersiowej, pokonując napięcie gumki.

    Połóż się na plecach, naprzemiennie ugnij kolana, przyciągając kolana jak najbliżej klatki piersiowej.

  • Z tej samej pozycji na zmianę podnosząc proste nogi, starając się jak najbardziej podciągnąć skarpetkę do głowy.
  • Usiądź na krześle, rozsuń stopy na szerokość barków, owiń kostki elastyczną taśmą, połącz końce razem (z literą „O”), stań jedną stopą na podstawie litery „O”. Wyprostuj drugą nogę w kolanie, pokonując opór taśmy.
  • Wykonuj ćwiczenia powoli, wykonuj 3-5 podejść na raz. Z biegiem czasu liczbę powtórzeń można zwiększyć do 20.

    2. Trudne ćwiczenia

    Do złożonych ćwiczeń należy podchodzić stopniowo, ponieważ wymagają pewnego przygotowania fizycznego, dlatego najpierw dobrze opanuj proste ruchy statyczne.

    Dopiero wtedy przejdź do kolejnego etapu gimnastycznego:

    1. Połóż dłonie na stole lub oparciu krzesła. Rozłóż stopy na szerokość barków. Przykucnij, powoli obniżając miednicę, tak aby między udami a podudziami powstał kąt prosty (90 stopni). Trzymaj plecy prosto, powtórz przysiady 10 razy (z czasem zwiększając do 20).

  • Połóż się na plecach, załóż ręce za głowę i zamknij w „zamku”. Pociągnij razem lewe kolano i prawy łokieć, a następnie odwrotnie (10 do 20 razy). Ćwiczenia ciągnięcia od łokcia do kolana
  • Usiądź na podłodze, wyprostuj plecy, unieś nogę, pociągnij palec wyprostowanej nogi tak mocno, jak to możliwe, owiń go ręką, przytrzymaj w tej pozycji przez 20-40 sekund. Powtórz 10-20 razy.

    Ćwiczenia na silny ból kolana

    Poniższe ćwiczenia mogą pomóc w radzeniu sobie z silnym bólem kolana:

    • Stań na czworakach, wyciągnij ręce do przodu (pozycja „modlitewna”). Mocno pociągnij zgiętą nogę pod siebie (kolano w tym przypadku na wysokości klatki piersiowej), nie podnosząc jej z podłogi. Pochylić się mocno do przodu, podciągnąć drugą nogę, wykonać szerokie „czołgi” lub „kroki” w tę iz powrotem po pokoju. Ćwiczenia na ból wykonywane są przez 20-30 minut. Pełzanie na czworakach
    • Padnij na kolana, powoli opuść pośladki do pięt, osiągnij cel, ustal pozycję. Na początek możesz zachować równowagę, opierając się na krześle przed sobą i położyć pod kolanami miękki wałek zrolowany z ręcznika, stopniowo zmniejszając jego rozmiar (osobom z artrozą trudno jest wykonać to ćwiczenie bez rolowania). Musisz tak siedzieć przez 5-6 minut dziennie (efekt osiąga się w ten sposób stopniowo, a nie od razu).

  • Połóż kompres z pokruszonego lodu na kolanie, owiń go ręcznikami na wierzchu (celem jest ostygnięcie, a nie zranienie kolana). Stań na nich i zacznij poruszać się po pokoju, nie podnosząc łydek i stóp z podłogi. Zrób "kroki" do przodu w pokoju (zacznij od 3-5, pracując do 20).
  • Połóż się na plecach, umieść worek z lodem pod dolną częścią pleców, rozstaw nogi na szerokość ramion i ugnij w kolanach. Zarzuć ręce za głowę, zacznij lekko podnosić górną połowę ciała do góry, zginając ją na wysokości klatki piersiowej, jakbyś chciał „wymachiwać prasą”. Podciągnij łokcie do kolan, ale niezbyt mocno, nie podnoś dolnej części pleców z podłogi (5-6 minut). Ćwiczenia pomagają zmniejszyć nacisk na dolną część pleców, jednocześnie poprawiając przepływ krwi do stawów biodrowych i kolanowych..

    Dr Bubnovsky ostrzega, że ​​na początku ćwiczenia powodują silny ból, ale stopniowo znikają nieprzyjemne doznania..

    Dlaczego gimnastyka może nie dawać rezultatów

    Wielu pacjentów, którzy badali zgodnie z systemem domowym Bubnovsky'ego, uważało to za nieskuteczne.

    Powodem tego jest kilka czynników:

    • niedostateczne przygotowanie do zajęć - brak profesjonalnego przeszkolenia i superwizji ze strony doświadczonego instruktora;
    • nieznajomość mechanizmów powstawania bólu i innych objawów - nie pozwala na odpowiednią ocenę, które ćwiczenia mogą pomóc w chorobie;
    • niewłaściwe ćwiczenia mogą tylko uszkodzić staw.

    Początkowo ćwiczenia na symulatorach Bubnovsky'ego zaleca się generalnie wykonywać tylko w ośrodkach.

    Wyjątkiem są pacjenci, którzy przeszli już rehabilitację i wiedzą, jak to zrobić poprawnie. W takim przypadku symulator można zainstalować w domu..

    Bez stałego wsparcia lekarza czy instruktora entuzjazm pacjenta szybko maleje. Gimnastyka według Bubnovsky'ego musi być wykonywana co najmniej 3 razy w tygodniu, a zauważalny efekt pojawia się po miesiącach.

    Na zajęciach z instruktorem wynik można osiągnąć w ciągu 15 dni. Jednak w przypadku wielu chorób ćwiczenia gimnastyczne będą musiały być wykonywane przez całe życie..

    Pierwotne źródła informacji, materiały naukowe na ten temat

    • Sergey Bubnovsky. Technika Bubnovsky'ego: krótki przewodnik. 2017
    • Sergey Bubnovsky. Aktywna długowieczność, czyli jak przywrócić młodość swojemu ciału. 2015.
    • Praktyczny przewodnik po kinezyterapii. Bubnovsky S. M., 2015
    • Teoria i metodologia kinezyterapii, podręcznik metodyczny. Bubnovsky S.M., 2014.
    • ABC zdrowia. Wszystko o kręgosłupie i stawach od A do Z. Bubnovsky S.M., 2014.

    Symulator Bubnovsky'ego dla domu

    Wiele osób cierpi na choroby układu mięśniowo-szkieletowego. Dzięki metodzie dr Bubnovsky'ego wiele z tych patologii można pokonać bez użycia leków. W takim przypadku pacjent musi regularnie wykonywać zestaw ćwiczeń terapeutycznych, do których wielofunkcyjny symulator został stworzony przez znanego lekarza.

    Co to jest wielofunkcyjny symulator Bubnovsky'ego

    MTB został stworzony przez rosyjskiego lekarza dla tych, którzy chcą w domu przywrócić funkcje motoryczne kręgosłupa i stawów. Zasada działania symulatora polega na działaniu antygrawitacyjnym i dekompresyjnym, dzięki czemu możliwe jest wyeliminowanie zespołu bólowego w różnych schorzeniach układu mięśniowo-szkieletowego oraz poprawa ogólnego stanu zdrowia człowieka. Takie podejście sprawia, że ​​leczenie farmakologiczne jest zbędne..

    Ten uniwersalny symulator powstał w oparciu o doświadczenia długoletniej praktyki rehabilitacyjnej Bubnovsky'ego. Urządzenie angażuje mięśnie pleców i stawy za pomocą obciążenia dekompresyjnego i wygląda jak rama siłowa, która składa się z żelaznej ramy w kształcie łuku i zestawu obciążników umieszczonych po obu stronach. U góry maszyna wyposażona jest w drążek do podciągania. Zestaw dodatkowo zawiera kilka mocowań i uchwytów, za pomocą których można ćwiczyć określone grupy mięśni.

    Zasada działania MTB polega na wykonywaniu ruchów trakcyjnych, natomiast ciąg ma kierunek antygrawitacyjny, który zapewniają rolki poruszające ładunkiem. Symulator Bubnovsky'ego dla domu ma kilka modyfikacji:

    1. MTB-1 to pojedynczy regał wyposażony w dwa obrotowe bloki (znajdują się one u dołu iu góry). Przebiega przez nie mocny kabel, który mocuje się specjalnym zapięciem do zestawu obciążników.
    2. MTB-2 wygląda jak dwa stojaki i ławka. Symulator sportowy Bubnovsky jest wyposażony w ciężarki o różnej wadze, dzięki czemu można wybrać odpowiedni tryb pracy. Wielofunkcyjny symulator kinezy do domu, przy odpowiednim doborze ćwiczeń, może zastąpić cały zestaw sprzętu na siłowni.

    Dlaczego aparat Bubnovsky'ego jest przydatny?

    Domowe opaski Bubnovsky'ego mogą leczyć różne choroby i zapobiegać ich rozwojowi. Istotą autorskiej techniki jest zapewnienie ciału regularnej aktywności ruchowej, przywracając tym samym sprawność bolesnych mięśni, stawów rąk, nóg i pleców. Zajęcia z aparatu Bubnovsky'ego mają na celu przezwyciężenie bolesnego zespołu w dotkniętych obszarach ciała.

    • Daty - korzyści i szkody dla organizmu kobiet i mężczyzn. Dlaczego daty są przydatne?
    • Fryzury balowe na długie włosy dla dziewczynek
    • Jak wytresować szczeniaka do toalety w mieszkaniu

    Specjalnie dobrane ćwiczenia, w przeciwieństwie do zastrzyków czy leków doustnych, są w stanie całkowicie przywrócić przepływ limfy i krążenie krwi w tkankach mięśniowych. Jednocześnie MTB pomaga w normalizacji transportu niezbędnych substancji do mięśni oraz przywraca funkcje motoryczne stawów. Przed rozpoczęciem ćwiczeń na symulatorze należy skonsultować się z lekarzem. Technika Bubnovsky'ego jest skuteczna w przypadku:

    • osteochondroza;
    • artroza stawów kolanowych;
    • artretyzm;
    • koksartroza;
    • impotencja;
    • patologie układu moczowo-płciowego;
    • hemoroidy;
    • rehabilitacja po zawale serca, udarze, operacjach różnych narządów i kręgosłupa;
    • żylaki;
    • skolioza.

    Ceny za urządzenie do ćwiczeń w domu Bubnovsky

    Do aranżacji MTB w domu najlepszym rozwiązaniem byłby pierwszy model symulatora - jest on stosunkowo kompaktowy i niedrogi. W takim przypadku koszt produktu będzie zależał od zestawu ciężarków zawartego w zestawie oraz wysokości ramy pionowej. Ile średnio kosztuje symulator Bubnovsky'ego:

    • cena urządzenia do rehabilitacji blokowej o wadze 90 kg - 30000 rubli;
    • cena lekkiego modelu o obciążeniu 40 kg wynosi 7000 rubli;
    • cena analogu symulatora Bubnovsky'ego z ciężarkami o łącznej wadze 100 kg - 35000 rubli.

    Ile kosztuje model wyposażony w drabinkę? Takie urządzenie można kupić w sklepie internetowym, zamawiając je z katalogu elektronicznego. Alternatywą jest zakup rowerów górskich do użytku domowego w wyspecjalizowanym punkcie sprzedaży sprzętu sportowego. Cena modyfikacji symulatora uzupełniona o mur szwedzki wyniesie około 27 000-30 000 rubli.

    Jak wybrać wielofunkcyjny symulator domu

    Z pomocą MTB-1 możesz wykonać prawie cały zakres ćwiczeń regeneracyjnych Dr. Bubnovsky'ego. Jednak model ten nie będzie w stanie wykonać „wahadła” ani innych ćwiczeń wymagających 2 bloków. Zaletą MTB-2 jest możliwość przeprowadzenia pełnego kursu kinezyterapii. Rama blokowa tej modyfikacji jest ponadto bardziej funkcjonalna niż w MTB-1. Jeśli masz poważne problemy z układem mięśniowo-szkieletowym, lepiej wybrać najbardziej kompletny model, za pomocą którego możesz wykonywać dowolne ćwiczenia Bubnovsky'ego.

    Wybierając dodatkowo, należy wziąć pod uwagę obszar, który sprzęt sportowy będzie zajmował w domu. W przypadku braku oddzielnego wolnego miejsca na instalację sprzętu odpowiedni jest tylko MTB-1, który zajmuje minimum miejsca i jest przymocowany do ściany. Aby zainstalować symulator, potrzebujesz tylko jednego metra kwadratowego plus 1-2 metry na wygodne ćwiczenia. W przypadku ramy z podwójnym blokiem MTB-2 wymagana jest powierzchnia co najmniej 3,5 x 2 m.

    • Otręby owsiane - korzyści i szkody. Jak wziąć otręby owsiane na odchudzanie i detoksykację
    • Wspólne leczenie najlepszymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi
    • Bułeczki z twarogiem jak puch w 5 minut: przepisy kulinarne

    Jak korzystać z trenażera kinezyterapii

    Trener stawów przyjmuje, że ciało człowieka jest zawieszone podczas ćwiczeń, podczas których mięśnie rozluźniają się i rozciągają. Taki tryb pracy pomaga kilkakrotnie zmniejszyć obciążenie, co gwarantuje znaczne zmniejszenie bólu. Rozciąganie minimalizuje kontakt między stawami, zmniejszając w ten sposób ryzyko otarcia chrząstki.

    Symulator Bubnovsky'ego do domu zapewnia możliwość wykonywania różnych ćwiczeń. Używając obu rąk, możesz ćwiczyć stawy barkowe, mięśnie karku. Wykonywanie huśtawek, stąpanie lub krzyżowanie ruchów nóg wzmocni kręgosłup i pobudzi krążenie krwi w narządach miednicy. Takie ćwiczenia polecane są kobietom cierpiącym na schorzenia ginekologiczne. Aby złagodzić ból pleców, warto wykonywać zgięcia do tyłu, gdy ciało jest w podporze na dłoniach i kolanach.

    Kompleks zajęć powinien być wybierany wyłącznie przez lekarza indywidualnie dla każdego pacjenta. W takim przypadku najpierw osoba przechodzi badanie, podczas którego lekarz ocenia główne problematyczne obszary ciała. Pełny kurs rehabilitacji Bubnovsky'ego obejmuje trzy etapy, które trwają około 3 miesięcy. Między nimi jest przerwa około 5-7 dni. Podczas zajęć ruchy wykonywane są powoli, a wydechy przy maksymalnym obciążeniu. Opcje ćwiczeń:

    1. Usiądź na podłodze, opierając stopy o ścianę, chwyć za uchwyt i zacznij unosić ręce, pochylając się do przodu. Kręgosłup powinien być wyciągnięty, plecy zgięte, a łopatki zbiegające się.
    2. Usiądź na podłodze, złap za rączkę rękami, wyprostuj plecy i pociągnij rączkę do siebie, zginając łokcie. Do tego ćwiczenia odpowiednie są dodatkowo trenażery oporowe do użytku domowego..
    3. Usiądź plecami do symulatora, chwyć bolącą dłoń za uchwyt i podnieś ją jak najwyżej.

    Symulator DIY Bubnovsky

    Aby samemu zrobić MTB, musisz pomyśleć o tym, gdzie będzie on stać. Idealne jest pomieszczenie z wnęką, alternatywą jest zastosowanie podpór. W drugim przypadku pomieszczenie powinno być przestronne, aby pomieścić pełnoprawny symulator Bubnovsky'ego. Pomiędzy wspornikami lub bokami niszy zainstalowana jest poprzeczka z kablem do podnoszenia ładunków.

    Do przeciwwagi potrzebne będą naleśniki z pręta lub specjalne ciężarki, które można wykonać na zamówienie, powierzając pracę doświadczonym spawaczom lub ślusarzom. Jednocześnie ważne jest prawidłowe obliczenie ilości i masy towarów. Zrób to sam symulatory Bubnovsky'ego dla domu są montowane zgodnie z oryginalnymi rysunkami i zgodnie z instrukcjami. Jeśli zaniedbasz ten wymóg, możesz zaszkodzić własnemu zdrowiu..

    12 podstawowych ćwiczeń kolan profesora Bubnovsky'ego

    12 ćwiczeń Siergieja Bubnowskiego, które są zalecane do odbudowy stawów kolanowych, a także środki ostrożności, których należy przestrzegać podczas ich wykonywania.

    Chciałabym bardziej szczegółowo opowiedzieć o podstawowych ćwiczeniach, które należy wykonać, aby odbudować stawy i które w formie profilaktyki i leczenia polecam prawie wszystkim osobom. Ćwiczenia te powstały oczywiście dzięki pojawieniu się symulatora MTB, który jest wykorzystywany zarówno w specjalistycznych ośrodkach leczniczych, jak iw domu. Ale nie wszyscy mają taką możliwość, dlatego polecam wykonywanie tych ćwiczeń z gumowym amortyzatorem..

    Sergey Bubnovsky: 12 ćwiczeń kolan

    Na początek przypomnę podstawowe zasady bezpieczeństwa podczas wykonywania tych ćwiczeń:

    1) gumowy amortyzator powinien być zamocowany w dolnej części podudzia za pomocą pętli, najlepiej na ciasnym palcu. Drugi koniec jest przymocowany do stałego, ciężkiego wspornika, takiego jak noga sofy, łóżka lub szafy. Ale lepiej jest przykręcić do ściany nośnej domu lub pomieszczenia jakieś wsporniki zawiasowe na różnych wysokościach, do których można przymocować wolny koniec amortyzatora, aby wykonywać ćwiczenia na podłodze lub na ławce;

    2) amortyzator gumowy, a teraz pojawiły się silikonowe, powinien mieć na końcach uchwyty, niczym ekspander. Powinien mieć taką długość, aby napięcie w mięśniach nóg było odczuwalne, a amortyzator nie opadał. Ćwiczenia należy wykonywać od 15-20 powtórzeń w jednej serii. Ćwiczenia te należy wykonywać dość łatwo przez pierwsze dwa do trzech tygodni, to znaczy bez użycia nadmiernej siły podczas rozciągania gumowego amortyzatora. Z każdym cyklem treningowym (12) można zwiększyć liczbę amortyzatorów, zgodnie ze wzrostem siły nóg. Nie powinieneś potykać się o jeden wysiłek. Konieczne jest odczuwanie dyskomfortu związanego ze stresem, czyli przezwyciężaniem. Ale nie ma potrzeby spieszyć się, aby zwiększyć liczbę amortyzatorów;

    3) każdy ruch należy wykonywać delikatnie, z jednakowym wysiłkiem od początku do końca. Nie ma potrzeby ciągnięcia amortyzatora stopą i gwałtownego cofania nogi do pierwotnego położenia;

    4) Mięśnie, więzadła i ścięgna wykonujące te ćwiczenia po raz pierwszy mogą piszczeć, pękać i boleć następnego dnia. Nie wyklucza się obrzęków i drgawek. Jest to normalna reakcja adaptacji do nowego życia organizmu, dopóki włókna mięśniowe nie wyprostują się i nie przywrócą przepływu naczyń krwionośnych w sobie. Pomyśl lepiej, co się stanie, jeśli przestaniesz wykonywać te ćwiczenia. Czy chciałbyś znowu wrócić do medycyny i cierpienia?

    5) minimalna liczba lekcji w tygodniu to trzy. Lekcja trwa nie mniej niż 20 minut i nie więcej niż 60 minut. Z każdym tygodniem i miesiącem staraj się zwiększać liczbę wykonywanych ćwiczeń przez określony czas;

    6) niezwłocznie zdecyduj, o jakiej porze dnia wykonasz ten program leczniczy iw żadnym wypadku nie odmów jego wykonania w wyznaczonym terminie;

    7) jeśli cierpisz na choroby współistniejące, takie jak choroba niedokrwienna serca i przyjmujesz leki, nie zaleca się ich natychmiastowego przerywania. Jednocześnie zwróć uwagę na stan zdrowia po treningu i zdecyduj, czy musisz wziąć kolejną tabletkę, jeśli się poprawi? Staraj się stopniowo wypierać tabletki ze swojego życia, zastępując je ćwiczeniami;

    8) złe samopoczucie nie powinno być powodem do opuszczania zajęć, bo to właśnie te ćwiczenia pomagają się go pozbyć;

    9) wskazane jest wykonywanie ćwiczeń przy przyjemnym akompaniamencie dla siebie lub przed ekranem telewizora;

    10) przygotuj się na regenerację, ponieważ wykonując te ćwiczenia, stwarzasz warunki do przywrócenia własnego zdrowia.

    Pierwsza grupa ćwiczeń to siła.

    Trening siłowy jest niezbędny do przywrócenia pompy mięśniowej. Te „pompy” działają tylko pod jednym warunkiem: skurcz-rozluźnienie mięśni, czyli element mocy ruchu.

    Ćwiczenie nr 1 (patrz zdjęcie 1 a, b)

    Pozycja wyjściowa (zwana dalej I.P.): leżenie na klatce piersiowej. Trakcja z nogą gumowego amortyzatora do maksymalnego zgięcia nogi w stawie kolanowym.

    Ćwiczenie to pomaga rozciągnąć mięśnie spazmatyczne strefy podkolanowej i poprawić funkcję drenażu mięśni ud, eliminując w ten sposób obrzęk (obrzęk) okolicy stawu kolanowego, który występuje po urazach bezpośrednich i pośrednich.

    Uraz bezpośredni to uraz, który występuje bezpośrednio po uderzeniu w kolano twardym przedmiotem lub uderzeniu przedmiotu w kolano. Uraz pośredni to uraz związany z rozciąganiem aparatu mięśniowo-więzadłowego nogi, skutkujący obrzękiem (obrzękiem) stawu kolanowego, co zapobiega całkowitemu zgięciu i nieugięciu kolana.

    Jeśli nie wykonujesz ćwiczeń drenażowych na obrzęki lub obrzęki, czyli takich, w których mięśnie powyżej i poniżej kolana zaczynają pełnić funkcję pompującą (likwidują obrzęk), obrzęk narasta, a kolano przyjmuje postać worka wypełnionego płynem. Zwykle w takich przypadkach działania lekarzy polegające na sztucznym drenowaniu obrzęku za pomocą strzykawki Janet mogą prowadzić do ciężkiej patologii stawów, aż do artrozy.

    W przypadku, gdy nie podejmiesz żadnych działań i nie użyjesz okładów i maści o dowolnym składzie, obrzęk może unieruchomić kolano, doprowadzając je do przykurczu, czyli niemożności rozciągnięcia. Ponadto długotrwały brak eliminacji obrzęku może prowadzić do ropienia płynu zapalnego..

    Dlatego proponuje się wykonywanie ćwiczeń z rozciąganiem mięśni uda i podudzia za pomocą gumowego amortyzatora, którego jeden koniec jest przymocowany do dolnej części podudzia, a drugi jest wzmocniony w celu stałego podparcia na różnych wysokościach w taki sposób, aby podczas prostowania nogi całkowicie rozluźnić, a podczas zginania maksymalnie możliwe zgięcie nogi w stawie kolanowym w kierunku pośladka.

    Jeśli osoba wykonująca to ćwiczenie leży na podłodze, wówczas wskazane jest podłożyć pod kolano grubą poduszkę lub podkładkę grzewczą wypełnioną nie gorącą wodą. Jeśli klęczy, pożądane jest, aby noga, którą wykonuje ruch pociągająco-zginający, spoczywała na stałym wsporniku (ławka z miękką powierzchnią, podnóżek, taboret).

    W pierwszych dniach treningu napięcie amortyzatora powinno być takie, aby ćwiczący mógł swobodnie zginać i prostować nogę w ilości 20-25 powtórzeń. W kolejnych dniach napięcie należy zwiększyć albo zwiększając odległość od mocowania wolnego końca amortyzatora (od ściany), albo zwiększając ilość amortyzatorów (dwa, trzy, cztery).

    Trzeba wiedzieć, że wykonując to ćwiczenie, w pierwszych dniach praktykujący może usłyszeć trzaski, chrupanie, kliknięcia w stawie roboczym. Jest to normalna reakcja spazmatycznych i słabo działających mięśni w okolicy przyczepu do stawu kolanowego. Po wykonaniu tego ćwiczenia możesz na kilka sekund położyć zimny kompres na kolanie..

    Wielu pacjentów, nawet młodych ludzi, początkowo boi się tych dźwięków. Wydaje im się, że coś się rozerwało, pękło, przesunęło się. Ale to iluzja napędzana strachem. Ćwiczenie jest całkowicie bezpieczne, jeśli możesz je wykonać co najmniej 10 powtórzeń..

    Ale wykonując to ćwiczenie, nie możesz szarpnąć nogi i gwałtownie ją odrzucić. Gwałtowne ruchy nie mogą naruszyć integralności stawu kolanowego, chociaż mięśnie mogą być rozciągnięte, powodując nowe bolesne odczucia.

    I jeszcze jedna uwaga. Proszę, bez fanatyzmu! Oznacza to, że super wysiłek nie jest potrzebny, ale jednocześnie mięśnie powinny poczuć, że kurczą się i rozciągają. Po prostu spróbuj wykonać to ćwiczenie 15-20 razy, za każdym razem zwiększając siłę oddziaływania amortyzatora na pracujące mięśnie.

    Główną zaletą tego ćwiczenia jest dekompresja powierzchni stawowych stawu kolanowego. Oznacza to, że podczas wykonywania tych ruchów nie dotykają się..

    Uwaga. To samo ćwiczenie zalecane jest przy zapaleniu kaletki kolana, rehabilitacji po usunięciu łąkotki lub przeszczepie więzadła krzyżowego kolana.

    Na siłowni do tego celu wykorzystuje się symulator MTB-1 (nr 19) z wykorzystaniem uniwersalnej ławki.

    Wszystkie ćwiczenia w fazie siłowej (zginanie, trakcja) należy wykonywać na wydechu „Ha-a”!

    Ćwiczenie nr 2 (patrz zdjęcie 2 a, b)

    Przedłużenie nogi w stawie kolanowym z naciągiem gumowego amortyzatora z pozycji stojącej lub leżącej (w zależności od stopnia uszkodzenia stawów kolanowych). Jeśli jeden staw jest kontuzjowany, możesz wykonać to ćwiczenie od I.P. stojąc na zdrowej nodze. Wraz z porażką dwóch stawów - I.P. leżąc na brzuchu.

    Na pierwszym I.P. (stojąc na zdrowej nodze) noga z amortyzatorem jest lekko cofnięta do tyłu i do góry (około 30 stopni), natomiast pięta z amortyzatorem unosi się jak najwyżej nad podłogą, ale bez przechylania ciała do przodu.

    W obecności wysokiego stałego wspornika (na przykład szwedzkiej ściany) przymocuj do niego wolny koniec gumowego amortyzatora i podczas wykonywania tego ćwiczenia oprzyj ręce o ścianę przed klatką piersiową, trzymając plecy w pozycji pionowej.

    Ćwiczenie polega na wyprostowaniu nogi w stawie kolanowym, aż do całkowitego wyprostowania. Podczas wykonywania tego ćwiczenia możesz odczuwać nieprzyjemne odczucia w aparacie mięśniowo-więzadłowym kolana. Nie musisz zwracać na to większej uwagi.

    Ćwiczenie uznaje się za prawidłowe, jeśli podczas prostowania nogi mięsień czworogłowy uda (mięsień przedni) jest całkowicie napięty. Stopień naprężenia amortyzatora gumowego określa się analogicznie jak w ćwiczeniu nr 1. Podczas wyprostowania nogi staraj się nie dotykać podłogi palcem.

    Z drugim I.P. (leżąc na brzuchu) noga biorąca udział w ćwiczeniu umieszczona jest na wysokim wałku elastycznym lub grubym kocu zwiniętym w wałek, którego wysokość powinna być taka, aby przy wyprostowanej nodze w stawie kolanowym skarpeta również nie dotykała podłogi.

    Ćwiczenie wykonuje się naprzemiennie z każdą nogą przez taką samą liczbę powtórzeń. Jeśli jedna noga jest zauważalnie słabsza od drugiej, musi wykonać to ćwiczenie dwa razy częściej.

    Uwaga. W przypadku ciężkiego zapalenia kaletki maziowej, czyli dużego obrzęku lub obrzęku, zaleca się wykonanie tego ćwiczenia na okładzie z lodem. Jeśli obrzęk nie jest zbyt wyraźny, na kolano można na kilka sekund po wykonaniu ćwiczenia nałożyć kompres z lodem.

    W siłowniach służy do tego symulator MTB-1 (nr 20)..

    Ćwiczenie nr 3 (patrz zdjęcie 3 a, b)

    Zgięcie nogi w stawie kolanowym z naciągiem amortyzatora z pozycji stojącej.

    I.P. stojąc, amortyzator jest przymocowany do dolnej części podudzia, a jego drugi koniec jest przymocowany do wolnego ramienia. Zegnij nogę w stawie kolanowym, starając się dotknąć piętą pośladków. Utrzymuj kolano w jednej pozycji, nie odsuwając go od pionowej linii ciała.

    Zgięcie poprawia krążenie w okolicy podkolanowej. Podczas opuszczania nogi, mięśnie uda i podudzia są rozciągnięte, podczas gdy uda i podudzie są całkowicie odciążone. W sali do kinezyterapii ćwiczenie to nosi nazwę kodową „28”. Wykonywane naprzemiennie: najpierw jedną stopą, potem drugą.

    Ćwiczenie polecane jest nie tylko przy zapaleniu stawów i artrozy stawu, ale także przy zapaleniach kaletki, zapaleniach ścięgien i ścięgien, po operacjach na aparat więzadłowy stawu, a także po urazach łąkotki. Ponadto ćwiczenia siłowe na zginanie i prostowanie bioder mogą być stosowane na siłowni w leczeniu bólu kolana, regeneracji po kontuzjach i operacjach..

    Na siłowni służy do tego symulator MTB-1 (nr 28)..

    Ćwiczenie nr 4 (patrz zdjęcie 4 a, b)

    I.P. siedząc bokiem do stałego wspornika, do którego przymocowany jest jeden koniec gumowego amortyzatora, drugi koniec jest przymocowany do dolnej części podudzia lub stopy od strony stałego wspornika, przyłóż nogę z gumowym amortyzatorem, następnie odsuń ją maksymalnie na bok, podczas gdy noga jest prosta, drugi może być zgięty.

    Podczas wykonywania tego ćwiczenia możliwe są bolesne odczucia w okolicy wewnętrznej strefy kolana. Jest to normalna reakcja mięśni przyczepionych do tego obszaru i nie pracujących przez długi czas. Jeśli ból nie ustąpi podczas ćwiczenia, przyłóż okład z lodem na 10-15 sekund.

    Spróbuj wykonać to ćwiczenie co najmniej 10-15 powtórzeń w jednym podejściu. To samo z drugą nogą (nawet w przypadku zdrowego stawu kolanowego). Siłę można zmniejszyć lub zwiększyć, zmieniając położenie początkowe, umieszczając bliżej lub dalej od punktu mocowania amortyzatora, a także zwiększając lub zmniejszając liczbę amortyzatorów gumowych.

    Należy jednak pamiętać: im większy kąt odwodzenia nogi w bok, tym większy efekt tego ćwiczenia.

    Ćwiczenie to ma również duży efekt rehabilitacyjny w przypadku zniszczonych łąkotek lub w okresie po operacji usunięcia łąkotek..

    Jedną z opcji wykonania tego ćwiczenia można odtworzyć z I.P. stojąc na jednej nodze bokiem do nieruchomej podpory, do której mocowany jest amortyzator gumowy, ale jednocześnie konieczne jest ustawienie amortyzatora jak najwyżej (wyżej niż wzrost osoby).

    Uwaga: w przypadku bólu dolnej części pleców obie opcje wykonania tego ćwiczenia można zastąpić wykonując je z pozycji na plecach bokiem do stałego podparcia.

    W siłowniach służy do tego symulator MTB-1 (nr 21)..

    Ćwiczenie nr 5 (patrz zdjęcie 5 a, b)

    Kolejne ćwiczenie I.P., podobne do poprzedniego, ale w tej wersji noga jest maksymalnie cofnięta na bok. Dzięki temu ćwiczeniu możesz odczuwać bolesne odczucia na zewnętrznej powierzchni kolana w obszarze przyczepu powierzchni roboczej mięśni.

    Ćwiczenie wykonuje się 15–20 razy, przy czym należy starać się wykonywać je z maksymalnym zakresem ruchu.

    Objaśnienia: Te dwa ćwiczenia mięśni przywodziciela i odwodziciela uda są tak skuteczne, że mogą zastąpić operację usunięcia łąkotek, jeśli zostaną zniszczone. Dodatkowo zaleca się masowanie mięśni w okolicy bocznych powierzchni stawu poprzez bolesne zastosowanie zimnego okładu..

    Na siłowni służy do tego symulator MTB-1 (nr 22)..

    Ćwiczenie nr 6 (patrz zdjęcie 6 a, b)

    Noga wyciskana w IP. Ćwiczenie to wykonuje się po uzyskaniu efektu zgięcia i wyprostu nogi w stawie kolanowym..

    Można to nazwać chodzeniem w powietrzu, jeśli wykonuje się je jednocześnie na dwóch nogach z dwoma gumowymi amortyzatorami. Zgięcie nogi w stawie kolanowym z każdą kolejną sesją powinno być głębsze, a wyprost kończyny.

    W siłowniach służy do tego symulator MTB-1 (nr 18)..

    2. grupa ćwiczeń - Ćwiczenia dekompresyjne, czyli podczas ich wykonywania powierzchnie stawowe nie ocierają się o siebie.

    Są niezbędne do pełnienia funkcji drenażowej stawów, czyli wypompowywania płynu zapalnego ze stawu i wzmacniania jego mikrokrążenia. Zwykle wykonywane po lub naprzemiennie z treningiem siłowym.

    Ćwiczenie nr 7 (patrz zdjęcie 7 a, b, c)

    Od I.P. na czworakach (ręce i nogi) do kontuzjowanej nogi, amortyzator jest przymocowany do dolnej części podudzia. Drugi koniec amortyzatora jest przymocowany do stałego wspornika na różnych wysokościach (im wyżej, tym lepiej). Amortyzator powinien być jak najbardziej napięty, jak lina holownicza.

    Ruch odbywa się poprzez pociągnięcie biodra do przodu, raczej gwałtownie, jak uderzenie piłki. Głowy nie należy opuszczać. Wiosłowanie ud należy wykonać według powyższych zasad (15-20 powtórzeń).

    Możesz skomplikować to ćwiczenie, zwiększając odległość między pozycją wyjściową a stałą podporą lub liczbę amortyzatorów przymocowanych do nogi.

    Wyjaśnienie: ćwiczenie pomaga przywrócić antropometryczną długość mięśni ud i podudzi w celu wyeliminowania ich sztywności (skrócenie). Bolesność podczas wykonywania ćwiczenia ustępuje 3-4 dni po rozpoczęciu ćwiczenia.

    Ćwiczenia 1, 2 i 6 pomagają wzmocnić więzadła poboczne i poprzeczne kolana, przywracając tym samym możliwość ruchu w stawie po usunięciu lub uszkodzeniu łąkotki. Ćwiczenia są również używane w przypadku zapalenia kaletki.

    Ćwiczenie nr 8 (patrz zdjęcie 8 a, b)

    I.P. leżąc na plecach z głową na wysokim stałym wsporniku, takim jak drabinka ścienna. Gumowy amortyzator, jak we wszystkich poprzednich ćwiczeniach, mocowany jest do dolnej części podudzia, a drugi koniec do najwyższego punktu stałego wspornika.

    Celem ćwiczenia jest opuszczenie wyprostowanej nogi, aż pięta dotknie podłogi z gumowym amortyzatorem tak mocno, jak to możliwe.

    To ćwiczenie jest bardzo dobre (być może lepsze niż inne) w rozciąganiu mięśni tylnych ud i podudzi. Dodatkowo wzmocnione są więzadła wewnętrzne stawu kolanowego - krzyżowego.

    Jedną z głównych cech tego ćwiczenia jest to, że należy je wykonywać poprzez dość wyraźną bolesność mięśni, które są rozciągane przez amortyzator. Ta bolesność objawia się przede wszystkim w okolicy podkolanowej. Nie bój się jej.

    Ponadto konieczne jest wejście w ból, pokonując go za każdym razem, co pozwoli przywrócić normę antropometryczną długości tych mięśni. Przypominam, że to właśnie sztywność, czyli skrócenie tych mięśni udowych, prowadzi do większości funkcjonalnych zespołów kompresyjnych układu mięśniowo-szkieletowego - artrozy, artretyzmu, osteochondrozy z przepuklinami IVD.

    Dlatego wykonywanie tego ćwiczenia i przezwyciężanie bolesności nie tylko łagodzi ból i obrzęk stawu kolanowego, ale także przyczynia się do profilaktyki, aw przypadku bólu ostrego - leczenia tych schorzeń..

    Wymagania do ćwiczenia są takie same, jak dla wszystkich innych..

    Ćwiczenie nr 9 (patrz zdjęcie 9 a, b)

    Zgięcie nogi w stawie kolanowym z pozycji leżącej z nogą zamocowaną rękami.

    I.P. to samo. Ale noga jest zgięta w stawie kolanowym. Spróbuj dotknąć pośladków piętą. Ćwiczenia są niezwykle pomocne po operacji więzadła krzyżowego (obu) i całkowitym zapaleniu kaletki (całkowity obrzęk kolana).

    Jego cechą charakterystyczną jest to, że im wyżej zamocowany jest amortyzator, tym skuteczniejsze jest ćwiczenie. Ponadto ćwiczenie to jest bardzo przydatne w rehabilitacji ścięgna Achillesa po urazie lub operacji..

    Ćwiczenie nr 10 (patrz zdjęcie 10 a, b)

    Opuszczanie prostej nogi z trakcją gumowego amortyzatora z leżenia na boku (MTB - „bok”).

    I.P. jak w poprzednim ćwiczeniu, tylko z boku. Ćwiczenie to poprawia działanie więzadeł pobocznych kolana, wzmacniając w ten sposób strefy łąkotki, chroniąc je przed zniszczeniem i pomagając przywrócić odżywienie w przypadku operacji..

    Wykonując dwa ostatnie ćwiczenia, musisz wiedzieć, że I.P. efektywność ćwiczenia zależy od tego, że im niżej zamocowany jest amortyzator do wspornika (drabinki), tym lepiej mięśnie się rozciągają i tym szybciej przywracają „pompę” mięśniową.

    Najważniejsze we wszystkich tych ćwiczeniach jest płynny skurcz i nie mniej płynne rozciąganie mięśni, to znaczy nie zaleca się ciągnięcia gumowego amortyzatora stopą w celu jego rozciągnięcia. Pożądane jest łączenie ćwiczeń siłowych i rozciągających co drugi dzień, ale liczbę serii tych ćwiczeń można zwiększyć do 6.

    Ćwiczenie nr 11 (patrz zdjęcie 11 a, b)

    I.P. leżąc na plecach, ze stopami na stałym podparciu w maksymalnej możliwej odległości od niego. Chora noga jest połączona ze stałą podporą za pomocą gumowego amortyzatora. Teraz jedną lub drugą ręką musisz trzymać się podpórki, na przykład nogi sofy.

    Pociągnij udo do ciała z pozycji wyprostowanej nogi, aż udo dotknie podbrzusza. Jeśli nie możesz wykonać tego ruchu to tylko np. Lewą nogą możesz pomóc sobie lewą ręką, kładąc ją w okolicy kolana.

    W tym ćwiczeniu rozciągamy przednią część uda, przez którą mięśnie czworogłowe uda chwytają i mocują nakolannik.

    Jest to jedno z najlepszych ćwiczeń w leczeniu zapalenia kaletki rzepki. Doskonale pomaga również w rehabilitacji kończyny dolnej po usunięciu łąkotek oraz operacji więzadeł krzyżowych (w szczególności przednich).

    Ćwiczenie nr 12 (patrz zdjęcie 12 a, b)

    I.P. to samo, ale leżące po stronie przeciwnej do nogi mocowanej przez amortyzator. Pociągnij nogę w taki sposób, aby noga była całkowicie skręcona w stawie biodrowym, aż kolano dotknie podłogi przed brzuchem. Kiedy noga wraca do swojej pierwotnej pozycji, odwija ​​się, podczas gdy pięta patrzy ściśle w podłogę.

    Cechy ćwiczenia: gdy noga obraca się w stawie biodrowym, możliwe jest chrupanie, trzaski, a nawet łagodne bóle strzeleckie. Ponieważ ćwiczenie ma charakter dekompresyjny, takie dźwięki mogą wskazywać na zaniedbanie aparatu więzadłowego w zakresie hipokinezji, co oznacza, że ​​jest to normalne zjawisko..

    Sergey Bubnovsky "Bolą mnie kolana. Co robić?"

    Jeśli masz jakieś pytania, zadaj je tutaj

    P.S. I pamiętaj, po prostu zmieniając swoje zużycie - razem zmieniamy świat! © econet

    Podobał Ci się artykuł? Napisz swoją opinię w komentarzach.
    Zapisz się do naszego FB: