Główny

Neurologia

Sekcje kręgosłupa są normalne

Kręgosłup szyjny.

  • Fizjologiczna lordoza kręgosłupa szyjnego
  • Brak deformacji kifotycznej
  • Brak przemieszczenia trzonów kręgów

Normalne położenie zęba C2 kręgu:

Odległość między zębami: strzałkowe cięcie około 0,1-0,3 cm (do 0,5 cm u dzieci). Przy cięciu czołowym ząb znajduje się centralnie.

Kąt czaszkowo-kręgowy - kąt utworzony przez wewnętrzną powierzchnię clivus i tylny kontur trzonu kręgu C2. Za normalny zakres uważa się od 150 stopni w zgięciu i do 180 stopni w wyproście, kompresja występuje pod kątem mniejszym niż 150 stopni.

Linia Chamberlaina - linia łącząca podniebienie twarde z tylną krawędzią otworu wielkiego /: wierzchołek zęba C2 kręgu znajduje się 0,1-0,5 cm powyżej lub poniżej linii.

Kanał kręgowy.

Szerokość kanału kręgowego:

Na poziomie C1> 2,1 cm; C2> 2,0 cm; C3> 1,7 cm, C4-C7 = 1,4 cm Stwierdza się, że szerokość wynosi 1,0 cm lub mniej.

Krążki międzykręgowe: wysokość krążka C2 C3 C4 C5 C6> C7

Strzałkowate zwężenia kanału kręgowego (pomiary na poziomie krążków międzykręgowych):

W przypadku kręgosłupa szyjnego względne zwężenie na obrazach strzałkowych jest mniejsze niż 1,0 cm, a bezwzględne zwężenie jest mniejsze niż 0,7 cm.

Odcinek piersiowy kręgosłupa.

Fizjologiczna kifoza piersiowa kręgosłupa piersiowego. A indeks kifozy to norma 0,09-0,11 (stosunek między A / B, gdzie A to odległość między linią B a przednim konturem najdalszego kręgu; B to linia od górnego przedniego kąta trzonu kręgu Th 2 do dolnego przedniego kąta ciała Kręg Th 12).

Kąt między liniami równoległymi do płyt czołowych Th 3 - Th 11 kręgów = 25 stopni.

Kanał kręgowy.

Szerokość kanału kręgowego:

Przekrój osiowy: wymiar poprzeczny na poziomie nasady łuków kręgowych> 2,0–2,1 cm.

Przekrój strzałkowy: na wysokości Th 1 - Th 11 = 1,3-1,4 cm; Cz 12 = 1,5 cm.

Dyski międzykręgowe: najmniejszy na poziomie Th 1, Th 6 - Th 11 i ma około 0,4-0,5 cm, największy na poziomie Th 11 / Th 1 2.

Kręgosłup lędźwiowo-krzyżowy..

  • Fizjologiczna lordoza lędźwiowa zachowana
  • Prostopadła od środka L 3 powinna przecinać cypel kości krzyżowej
  • Kąt lędźwiowo-krzyżowy = 26-57 g.
  • Brak krzywizny
  • Brak przemieszczenia trzonów kręgów

Kanał kręgowy.

Szerokość kanału kręgowego:

Cięcie osiowe, wymiar poprzeczny na poziomie nasady łuków kręgów L 1 - L 4:> 2,0–2,1 cm; L 5> 2,4 cm.

Przekrój strzałkowy: 1,6-1,8 cm; uproszczony wzór nie mniej niż 1,5 cm. od 1,1-1,5 cm - zwężenie względne, poniżej 1,0 cm - zwężenie bezwzględne

Stosunek Johnsona-Thomsona = AxB / Cx D

A - szerokość kanału kręgowego

B - strzałkowy rozmiar kanału kręgowego

C - szerokość trzonu kręgu

D - strzałkowy rozmiar trzonu kręgu.

Od 0,5 do 0,22 = normalny. Zwężenie ze stosunkiem mniejszym niż 0,22.

Dyski międzykręgowe

Wysokość 0,8-1,2 cm, zwiększa się od L 1 do L 4 - L 5

Zwykle L 5 / S 1 maleje, ale może być równe lub większe niż powyżej.

Normalna charakterystyka sygnału MR jest nieznacznie zwiększona na T2-WI, ale nie bardziej intensywna w porównaniu do innych dysków.

Stawy.

Forma - przestrzenie stawów zbiegają się symetrycznie z tyłu.

Kontury: gładkie i wyraźne, grubość warstwy korowej jest jednolita, brak brzeżnych osteofitów

Szczelina stawowa: szerokość, brak ograniczonych zwężeń i rozszerzeń, brak zrostu (zesztywnienie), brak gromadzenia się płynu, brak powietrza w stawie, brak zwapnień, brak osteofitów brzeżnych, normalna szerokość chrząstki stawowej.

Struktury podchrzęstne: sygnał MR szpiku kostnego jest jednorodny, odpowiada tłuszczowi, brak marginalnej erozji, brak wzrostu sygnału MR na obrazach T2-zależnych, spadek na T1-WI.

Norma wysokości krążka międzykręgowego

Całkowita wysokość dysków kręgosłupa jest średnio równa 1/4 długości kręgosłupa (V.N. Tonkoe, 1962). Dyski kręgosłupa lędźwiowego są najwyższe; na poziomie Th12 - L2 stanowią przykład 1/4, aw strefie L2 - L5 - 1/3 wysokości ciała.

Podczas interpretacji zdjęć RTG kręgosłupa szczególną uwagę należy zwrócić na ocenę względnej wysokości krążków międzykręgowych, gdyż jej wahania w wielu przypadkach mogą być kluczem do ustalenia ogólnej diagnozy choroby. Jest rzeczą oczywistą, że ocenę prawdziwej wysokości krążka można wyrazić tylko dzięki wysokiej jakości, bez zniekształceń projekcji, wykonaniu radiogramów zgodnie z optymalną techniką..

IL Klioner (1962), powołując się na badania anatomiczne Ficka (1904), zauważa, że ​​nie jest konieczne zwiększanie wysokości dysków w kierunku dystalnym. Tak więc, według Ficka, dysk Th4-5 ma najmniejszą wysokość w kręgosłupie; jego wysokość jest mniejsza niż wyższe i niższe dyski Th3-4 i Th5-6. Zaobserwował podobne zależności między wysokością dysku Th10-11 a sąsiednimi dyskami Th9-10 i Th11-12..

Udało nam się wyjaśnić dane Ficka dotyczące wysokości dysków na zdjęciach RTG wykonanych w projekcjach tylnych i bocznych (ogniskowa 110-120 mm), u dzieci i dorosłych, w pozycji leżącej, siedzącej i stojącej, a także w pozycji laterograficznej z optymalnym przebiegiem RTG promienie, kiedy na zdjęciach RTG w dwóch rzutach kręgi były przedstawiane tylko w postaci prostokątów jednokonturowych. Pomiar wysokości krążków międzykręgowych w takich warunkach potwierdza regularność ich stopniowego wzrostu w kierunku dystalnym. Dlatego dane I.L. Klionera i Ficka należy potraktować krytycznie z tego prostego powodu, że niemożliwe jest tak dokładne zmierzenie wysokości krążków na preparatach anatomicznych, jak na doskonałych radiogramach kręgosłupa..

Główną masę tarczy w części obwodowej tworzy włóknisty elastyczny pierścień, który jest głównym i mocnym ogniwem łączącym w segmencie silnika. Środkową strefę krążka zajmuje jądro miażdżyste (jego średnica wynosi 10–25 mm). Wielu badaczy (T.P. Vinogradova, 1963; A.I. Osna, 1965; Z.L. Brodskaya, 1969; Jirout, 1964 i inni). wierzę, że jądro leży w jakiejś jamie stawowej. Jądro miażdżyste jest bardzo elastyczne, nieściśliwe hydraulicznie i pełni rolę przegubu kulowego. Jest to rodzaj ruchomej podpory, która służy jako oś ruchu (zgięcie, wyprost, zgięcie boczne i obrót kręgów).

Krążek międzykręgowy jest bogaty w wodę. W chwili urodzenia miazga zawiera 88% wody, w wieku dwóch lat - 80%, a w wieku 68 - 69% (RI Paimre, 1973). Pierścień zwłóknieniowy odwadnia się wolniej iw wieku 80 lat zawiera około 68% wody (A. Voynya, 1964). Wraz z wiekiem następuje stopniowa transformacja budowy jądra miażdżystego w kierunku częściowego przybliżenia do struktury pierścienia włóknistego, aw starszym wieku - do struktury chrząstki szklistej (T.P. Vinogradova, 1963).

U dziecka dysk jest bogaty w naczynia, które wnikają do niego z trzonu kręgu przez płytkę kratową. W okresie dojrzewania w wyniku obliteracji zmniejsza się liczba naczyń.
U osoby dorosłej krążek nie ma naczyń, a jego odżywianie zapewnia dyfuzja przez główną niekomórkową substancję płytek szklistych.

Ten rodzaj żywienia jest czynnikiem predysponującym do zmian zwyrodnieniowo-dystroficznych (Ubermuth, 1930; A. Voynya, 1964). Wraz z zanikiem naczyń krwionośnych i kostnieniem pierścienia apofizycznego zmniejsza się elastyczność krążka i rozpoczynają się procesy inwolucji w jego elementach składowych - jądrze miażdżystym, pierścieniu włóknistym i płytce szklistej..

Obniżenie wysokości krążków międzykręgowych odcinka lędźwiowego kręgosłupa

Spadek krążków międzykręgowych jest często wykrywany podczas badania pacjenta, który zgłosił się na wizytę z dolegliwościami uporczywego bólu w odcinku lędźwiowym i krzyżowym. Aby zidentyfikować przyczynę tych objawów klinicznych, lekarz może przepisać zdjęcie rentgenowskie w kilku projekcjach lub badanie MRI. W pierwszym przypadku spadek wysokości krążków międzykręgowych można zaobserwować pośrednio. Jest to nadmierna zbieżność trzonów kręgów i częściowe tworzenie się osteofitów na ich powierzchniach kamienia węgielnego (powstają w wyniku częstych zderzeń kręgów). MRI wykazuje obniżenie wysokości krążków międzykręgowych kręgosłupa lędźwiowego w stosunku do pierścienia włóknistego i jądra miażdżystego.

Ta patologia towarzyszy osteochondrozie. Dzięki niemu obserwuje się degeneracyjne dystroficzne zniszczenie tkanki chrzęstnej pierścienia włóknistego. Wewnątrz pierścienia włóknistego znajduje się miazga. U zdrowej osoby jądro miażdżyste ma dostateczną ilość płynu, aby utrzymać fizjologiczną wysokość krążka międzykręgowego..

Osteochondroza to patologiczny proces, który rozwija się na tle naruszenia rozproszonego odżywiania tkanki chrzęstnej krążka międzykręgowego. Proces ten rozpoczyna się w dość młodym wieku, jeśli obecne są czynniki ryzyka. Porozmawiamy o nich później. W międzyczasie przyjrzyjmy się patogennemu mechanizmowi niszczenia tkanek krążków międzykręgowych.

Spadek wysokości krążków międzykręgowych jest nieuniknionym procesem podczas starzenia się organizmu. I jest uważany za fizjologiczny w dość starszym wieku - po 65 - 70 latach. Ale co w przypadku, gdy młody mężczyzna w wieku 20-23 lat zgłasza się na wizytę i podczas badania MRI ma obniżenie wysokości krążków międzykręgowych L5-S1 o 25-30%? Jaki jest powód tak wczesnej degeneracji tkanki chrzęstnej?

Istnieje pewien mechanizm związany z fizjologią krążka międzykręgowego. W swej istocie to nic innego jak podkładka o wysokim stopniu sprężystości i elastyczności. Aby zachować te właściwości, musi otrzymać dużą ilość płynu, wzbogaconego o składniki odżywcze, tlen, witaminy i minerały. W ten sposób przywrócona zostaje struktura tkanki. Ale natura wymyśliła wszystko w taki sposób, że krążki międzykręgowe są całkowicie pozbawione własnego krwiobiegu. Nie mają naczyń włosowatych, tętniczek, żył. Mogą otrzymywać płyny i składniki odżywcze tylko poprzez wymianę rozproszoną..

Pierścień włókniakowy (błona zewnętrzna) ma dwa źródła przyjmowania płynów i składników odżywczych:

  1. płytka końcowa, która oddziela ją od trzonu kręgu (jest bogato usiana siecią naczyń włosowatych i zapewnia do 70% pożywienia);
  2. mięśnie przykręgowe, więzadła i ścięgna - podczas aktywnego wysiłku fizycznego miocyty kurczą się i uwalniają pewną ilość płynu, po wyprostowaniu po amortyzacji tkanka pierścienia włóknistego wchłania ten płyn i częściowo przenosi go do jądra miażdżystego.

Co dzieje się z rozwojem zwyrodnieniowej choroby dystroficznej kręgosłupa (osteochondroza):

  • wzrost obciążenia amortyzacyjnego plastiku zamknięcia, ulega on procesowi stwardnienia większości naczyń włosowatych - traci ponad połowę przepływu płynów i składników odżywczych do chrząstki krążka międzykręgowego;
  • pod wpływem niekorzystnych czynników ryzyka dochodzi do zaburzeń pracy mięśni przykręgowych - dodatkowo zmniejsza się przepływ płynu;
  • następuje pierwotne zagęszczenie tkanki chrzęstnej pierścienia włóknistego - wysokość nieznacznie spada, a zdolność amortyzacji maleje;
  • przy znacznej utracie elastyczności i plastyczności powierzchnia pierścienia włóknistego pęka pod obciążeniem;
  • ponieważ nie ma wymiany cieczy rozproszonych, zachodzi standardowy proces wypełniania pęknięć złogami soli wapnia w celu przywrócenia integralności struktury dysku;
  • zwapnienie pierścienia włóknistego jest takim stanem w osteochondrozie, kiedy bez opieki medycznej nie ma powrotu do zdrowia kręgosłupa, ponieważ krążek międzykręgowy praktycznie całkowicie traci zdolność wchłaniania płynów i składników odżywczych z zewnątrz;
  • na tym tle, nawet przy przywróceniu zdolności do pracy mięśni i płytki końcowej, nie następuje odbudowa tkanki krążka międzykręgowego;
  • w przyszłości, w celu przynajmniej częściowej kompensacji, pierścień włóknisty zacznie pobierać płyn z jądra miażdżystego znajdującego się w jego wnętrzu;
  • szybko zmniejsza się objętość, co prowadzi do zmniejszenia wysokości krążka międzykręgowego - jest to etap wypukłości;
  • jeśli nie podejmiesz działań w celu prawidłowego i skutecznego leczenia, wówczas dochodzi do pęknięcia pierścienia włóknistego (ekstruzja) i wyjścia części jądra miażdżystego (przepuklina).

We wczesnych stadiach następuje nierównomierny spadek wysokości krążków międzykręgowych, następnie ten proces zmian patologicznych staje się rozproszony.

Wysokość krążków międzykręgowych jest normalna

Norma wysokości krążków międzykręgowych koreluje z wiekiem osoby, kręgosłupem. Dla wieku 18 - 25 lat wysokość krążków międzykręgowych powinna wynosić co najmniej 8 mm w odcinku szyjnym, 8,5 mm w odcinku piersiowym i 11 mm w odcinku lędźwiowym. Do około 35 roku życia wysokość krążków międzykręgowych może spaść o 05 - 1 mm. Kolejny spadek odnotowuje wiek 45-50 lat. W wieku 60-70 lat dopuszczalna wysokość krążków międzykręgowych musi wynosić co najmniej 8 mm w odcinku szyjnym kręgosłupa i co najmniej 7 mm w odcinku lędźwiowym.

Wysokość krążka międzykręgowego L5-S1 może wynosić od 8 mm do 11 mm. Im wyższa wartość w opisie badania, tym lepiej.

Zmniejsza się wysokość krążków międzykręgowych - co to znaczy?

Bardzo często w opisie zdjęcia rentgenowskiego kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego można przeczytać, że wysokość krążka międzykręgowego L5-S1 jest obniżona. Nie jest to jasne, ale lekarz podczas wizyty nie uważa, że ​​konieczne jest udzielenie wyjaśnień?

Następnie postaramy się wyjaśnić Ci, co to znaczy, że wysokość krążków międzykręgowych jest zmniejszona i jakie konsekwencje tego procesu mogą się pojawić..

Przede wszystkim spadek wzrostu jest konsekwencją degeneracyjnego procesu dystroficznego opisanego powyżej w tym artykule. Jeśli już działa, w przyszłości nastąpi stały spadek wysokości dysku..

Jeśli osiągnie tylko 10%, to jest to najwcześniejszy etap osteochondrozy i wystarczy wykluczyć negatywne czynniki ze swojego życia. A jeśli osiągnął już 20%, konieczne jest obowiązkowe leczenie. Wskazane jest, aby przeprowadzić to bez leków farmakologicznych, ponieważ większość leków przepisywanych przez lokalnego terapeutę lub neuropatologa w miejskiej poliklinice jeszcze szybciej niszczy tkanki kręgosłupa. Odbudowujący przebieg leczenia najlepiej przeprowadzić metodami terapii manualnej, fizjoterapią i gimnastyką leczniczą.

Z grubsza mówiąc, zmniejszenie wysokości krążka międzykręgowego jest klinicznym objawem osteochondrozy, która bez pełnego leczenia w odpowiednim czasie doprowadzi do rozwoju przepukliny dysku i zabiegu chirurgicznego, jeśli zostanie zatrzymana..

Powody, dla których dyski międzykręgowe są usuwane

Każdy pacjent zadaje pytanie, z czego usuwane są krążki międzykręgowe, co powoduje, że w tkankach chrzęstnych powstają degeneracyjne zmiany dystroficzne.

Wymieńmy główne czynniki ryzyka, dlaczego dyski międzykręgowe są usuwane:

  1. nadwaga - na tkankach chrzęstnych i płytce końcowej powstaje zwiększone obciążenie amortyzacyjne, co zakłóca wszystkie procesy mikrokrążenia krwi i rozproszone odżywianie pierścienia włóknistego;
  2. prowadzenie siedzącego trybu życia z przeważnie siedzącym trybem pracy i przy braku regularnego wysiłku fizycznego na mięśnie pleców w wystarczającej objętości;
  3. niewłaściwa dieta, w której diecie brakuje wszystkich niezbędnych składników odżywczych, minerałów i witamin;
  4. niewystarczające wykorzystanie czystej wody pitnej w ciągu dnia;
  5. ciężka praca fizyczna przy ciągłym podnoszeniu i przenoszeniu ciężarów;
  6. podnoszenie i podnoszenie ciężarów z kettlebell;
  7. urazy pleców (upadki, bicze szyjne, złamania kompresyjne);
  8. procesy zapalne w kręgosłupie;
  9. guzy tkanek miękkich i kostnych kręgosłupa, błon i struktur rdzenia kręgowego;
  10. naruszenie postawy i skrzywienia kręgosłupa (prowadzi do segmentowego wzrostu obciążenia amortyzacji po jednej stronie krążka międzykręgowego);
  11. niewspółosiowość kości miednicy i zespół krótkiej kończyny dolnej;
  12. zniszczenie stawów kończyn dolnych (kolana i kostki);
  13. stopa końsko-szpotawa, płaskostopie, zapadnięte stopy i inne rodzaje naruszeń pozycji nóg podczas chodzenia i uprawiania sportu.

Spadek wysokości krążka międzykręgowego może być wywołany użyciem napojów alkoholowych, paleniem tytoniu, zatruciem solami metali ciężkich i zaburzeniami metabolicznymi, na przykład z angiopatią cukrzycową lub spadkiem czynności tarczycy.

Objawy, że krążki międzykręgowe są zużyte

Jeśli krążki międzykręgowe są zużyte, objawy mogą przypominać osteochondrozę, ponieważ ten konkretny objaw kliniczny jest przejawem tej konkretnej choroby.

Głównymi objawami klinicznymi obniżenia wysokości krążków międzykręgowych w odcinku lędźwiowym kręgosłupa są:

  • zespół bólowy (zlokalizowany w miejscu naruszenia integralności lub rozprzestrzeniający się wzdłuż nerwu korzeniowego, który jest poddawany wtórnemu uciskowi z powodu wypukłości dysku);
  • sztywność ruchów, uczucie nadmiernego napięcia mięśni w okolicy lędźwiowej;
  • drętwienie i zmniejszona wrażliwość skóry w tych okolicach, za unerwienie których odpowiedzialny jest nerw korzeniowy, rozciągający się obok uszkodzonego krążka;
  • zmniejszona siła mięśni kończyn dolnych;
  • skurcze mięśni łydek i ud.

Niekiedy dochodzi do objawów zaburzeń funkcji układu pokarmowego i pęcherza. Może to obejmować zaparcia i biegunkę, nietrzymanie moczu lub zatrzymanie moczu..

Wymazany krążek kręgowy - co robić?

Pierwszą rzeczą, jaką należy zrobić, jeśli krążek międzykręgowy jest zużyty, jest zasięgnięcie pomocy medycznej. Jeśli czujesz, że Twój krążek międzykręgowy się zużył, umów się na wizytę u kręgowca lub neurologa. Specjaliści ci przeprowadzą pełne badanie i przepiszą badania, które pomogą postawić dokładną diagnozę..

Jeśli krążki międzykręgowe kręgosłupa lędźwiowego są zużyte, konieczne jest wykluczenie ekstremalnej aktywności fizycznej, dopóki nie zostaną całkowicie przywrócone. Konieczne jest porzucenie podnoszenia ciężarów, wykluczenie podnoszenia ciężarów i ostrych zakrętów ciała. Unikaj upadków i obrażeń ciała. W tym stanie każdy uraz może prowadzić do całkowitego pęknięcia pierścienia włóknistego i wyjścia z jądra miażdżystego..

Przed rozpoczęciem leczenia należy starać się nie stosować środków przeciwbólowych, ponieważ mogą one skomplikować proces diagnostyki różnicowej.

Dyski międzykręgowe zużyte - jak leczyć

Przed leczeniem choroby, w której zużyły się krążki międzykręgowe, konieczne jest stworzenie sprzyjających warunków do przywrócenia wysokości przestrzeni międzykręgowych. Pomoże w tym procedura ręcznej trakcji kręgosłupa. W procesie trakcji ucisk z nerwów korzeniowych zostanie wyeliminowany, a ból ustąpi.

Następnie stosuje się fizjoterapię w celu przyspieszenia metabolizmu tkanki komórkowej. Przy pomocy refleksologii można rozpocząć proces regeneracji uszkodzonej tkanki chrzęstnej.

Masaż i osteopatia przywracają zdolność pierścienia włóknistego do wchłaniania płynu w procesie wymiany rozproszonej. Ćwiczenia terapeutyczne i kinezyterapia zlikwidują nadmierne napięcie mięśniowe i przywrócą ich zdolność dostarczania płynu do krążka międzykręgowego.

To podstawowe zasady leczenia krążków międzykręgowych. Na kurs rehabilitacyjny najlepiej skontaktować się z poradnią terapii manualnej.

Istnieją przeciwwskazania, potrzebna jest specjalistyczna porada.

Możesz skorzystać z usługi bezpłatnej wizyty u lekarza pierwszego kontaktu (neurolog, kręgarz, kręgowiec, osteopata, ortopeda) na stronie internetowej poradni Free Movement. Podczas pierwszej bezpłatnej konsultacji lekarz zbada Cię i przeprowadzi wywiad. Jeśli pojawią się wyniki MRI, USG i RTG, przeanalizuje obrazy i postawi diagnozę. Jeśli nie, wypisze niezbędne wskazówki.

Norma wysokości krążka międzykręgowego

Zmniejszona wysokość krążków międzykręgowych

Spadek wysokości krążków międzykręgowych (osteochondroza międzykręgowa) jest dość powszechny. Choroba ta dotyka ponad 80% światowej populacji. Nierzadko zdarza się, że pacjenci zwracają się o pomoc lekarską, gdy sytuacja zaszła za daleko. Aby uniknąć komplikacji, ważne jest, aby wykryć problem na czas i poddać się leczeniu. Musisz wiedzieć, jak objawia się ubytek krążków międzykręgowych, co to jest, jakie czynniki go prowokują.

Anatomia stawu kręgowego

Aby zrozumieć, czym jest osteochondroza międzykręgowa, musisz zrozumieć anatomię człowieka, dowiedzieć się, jak powstaje choroba, jak się rozwija. Kręgosłup jest ważną częścią ludzkiego ciała. Składa się z kręgów i krążków międzykręgowych. Kanał kręgowy przebiega pośrodku kręgosłupa. W tym kanale znajduje się rdzeń kręgowy. Z rdzenia kręgowego promieniuje sieć nerwów rdzeniowych, które odpowiadają za unerwienie różnych części ciała..

Dyski międzykręgowe działają jak amortyzator (zmniejszają obciążenie kręgosłupa) i chronią rdzeń kręgowy przed uszkodzeniem. Dysk składa się z centralnego jądra i pierścienia włóknistego otaczającego jądro. Jądro ma konsystencję galaretowatą. Zawiera polisacharydy, proteiny, kwas hialuronowy. Elastyczność jądra jest nadawana przez pierścień włókniakowy - gęstą tkankę otaczającą jądro.

W krążkach międzykręgowych nie ma naczyń. Wszystkie składniki odżywcze docierają do nich z pobliskich tkanek.

Przyczyny osteochondrozy międzykręgowej

Spadek wysokości dysku rozwija się w wyniku upośledzenia krążenia krwi, spowolnienia procesów metabolicznych i braku niezbędnych składników odżywczych (na przykład w okolicy szyjki macicy). Istnieje wiele przyczyn niedożywienia.
Czynniki ryzyka związane z niższą wysokością dysku:

  • Zmiany związane z wiekiem;
  • Hipodynamia;
  • Nadwaga;
  • Niewłaściwe odżywianie;
  • Dziedziczność;
  • Urazy;
  • Naprężenie;
  • Choroba metaboliczna;
  • Ciąża;
  • Infekcje;
  • Złe nawyki;
  • Cechy indywidulane;
  • Choroby układu mięśniowo-szkieletowego;
  • Noszenie butów na wysokich obcasach.

Często negatywne zmiany w krążkach międzykręgowych zachodzą pod wpływem kilku czynników. Aby leczenie było korzystne, należy wziąć pod uwagę wszystkie przyczyny. W połączeniu ze środkami medycznymi spróbuj je wyeliminować.

Jak powstaje i rozwija się

Pod wpływem czynników negatywnych zaburza się odżywianie krążka międzykręgowego. W rezultacie ulega odwodnieniu. Najczęściej proces ten zachodzi w odcinku lędźwiowym i szyjnym kręgosłupa, rzadziej w klatce piersiowej.

Etapy rozwoju osteochondrozy międzykręgowej:

  1. Patologiczne procesy zachodzą w samym krążku międzykręgowym, bez wpływu na pobliskie tkanki. Najpierw rdzeń dysku traci swoją elastyczność, a następnie zaczyna się zapadać. Pierścień włóknisty staje się kruchy, krążek zaczyna tracić wysokość;
  2. Części jądra zaczynają się przesuwać we wszystkich kierunkach. Ten proces wywołuje wysunięcie włóknistego pierścienia. Krążek międzykręgowy jest zmniejszony o jedną czwartą. Występuje naruszenie zakończeń nerwowych, naruszenie przepływu limfy i krążenia krwi;
  3. Dysk nadal się odkształca i zapada. Na tym etapie jego wysokość zmniejsza się o połowę w porównaniu z normą. Na tle zmian zwyrodnieniowych kręgosłup zaczyna się deformować. Jest jej skrzywienie (skolioza, lordoza, kifoza), przepuklina międzykręgowa. Przepuklina międzykręgowa - pęknięcie włóknistego pierścienia i wyjście jądra poza jego granice;
  4. Wysokość talerzy nadal się zmniejsza. Dalszej deformacji kręgosłupa towarzyszy przesunięcie kręgów.

W wyniku zmian zwyrodnieniowych dochodzi do narośli kostnych, pojawiają się choroby współistniejące. Osteochondroza międzykręgowa prowadzi do rozwoju wtórnego zapalenia korzonków nerwowych, a nawet niepełnosprawności. Dlatego ogromne znaczenie ma wczesne wykrycie objawów, terminowa diagnoza i leczenie..

Objawy patologii

Symptomatologia choroby zależy od stopnia jej rozwoju. Początek wzrostu krążków często przebiega bezobjawowo. Niektórzy pacjenci zauważają sztywność w ruchu. Dalszemu rozwojowi choroby towarzyszy zespół bólowy..

W zależności od lokalizacji ogniska zapalnego rozróżnia się następujące objawy:

  • Kręgosłup szyjny: bóle głowy, sztywność, drętwienie w odcinku szyjnym kręgosłupa, zawroty głowy, parestezje rąk, ból w klatce piersiowej, kończyn górnych. Często porażce tej strefy towarzyszy osłabienie, spadki ciśnienia i ciemnienie oczu. Objawy rozwijają się w wyniku ucisku tętnicy kręgowej przez krążki międzykręgowe, które zmieniły swoje położenie.
  • Sekcja klatki piersiowej. Łagodny zespół bólowy w tej okolicy (tępy ból, ból). Często występują objawy podobne do zapalenia żołądka, nerwobólów międzyżebrowych, dusznicy bolesnej. Spadkowi wysokości dysków towarzyszy drętwienie i ból kończyn, gęsia skórka w klatce piersiowej, dyskomfort w okolicy serca, wątroby i żołądka.
  • Okolica lędźwiowa. Taka lokalizacja objawia się ostrym bólem w okolicy lędźwiowej, pośladków, podudzia, ud, sztywnością ruchów. Zmniejszona wysokość dysku prowadzi do parestezji (utraty wrażliwości) i osłabienia nóg.
  • Procesy zwyrodnieniowe na kilku oddziałach - powszechna osteochondroza.

Po znalezieniu u siebie takich objawów należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. Wczesne leczenie może znacznie zmniejszyć ryzyko wtórnych zaburzeń. Jeśli zaczniesz chorobę, konsekwencje mogą być tragiczne, aż do całkowitego unieruchomienia (niepełnosprawności).

Diagnoza choroby

Często osteochondroza objawia się objawami podobnymi do innych chorób (zapalenie korzonków nerwowych, dusznica bolesna itp.). Dlatego dokładna diagnoza jest dokonywana tylko na podstawie badania. Rozpoznanie zmniejszonych dysków rozpoczyna się od badania przez neurologa.

Po wyjaśnieniu skarg i zebraniu anamnezy lekarz na podstawie obrazu klinicznego przepisze dodatkowe instrumentalne metody diagnostyczne:

  • Rentgen jest skuteczną metodą diagnozowania osteochondrozy. Pozwala wykryć zmiany patologiczne (np. W odcinku szyjnym kręgosłupa) nawet na 1 etapie choroby, kiedy nie ma jeszcze objawów. Jednak wystąpienie przepukliny międzykręgowej na początkowym etapie nie pokaże zdjęcia rentgenowskiego.
  • Rezonans magnetyczny (MRI) pozwala zidentyfikować przepuklinę międzykręgową, ocenić zmiany zwyrodnieniowe w rdzeniu kręgowym.
  • Elektromiografia (elektrroneurografia) wykrywa uszkodzenia w drogach nerwowych.
  • Dyskografia pozwala zbadać wszelkie uszkodzenia w strukturze dysku.

Leczenie osteochondrozy międzykręgowej

Spadek wysokości dysku nie może być całkowicie naprawiony. Możesz tylko zatrzymać rozwój procesów patologicznych. Zabiegi mają na celu:

  • Aby złagodzić ból;
  • Poprawa krążenia krwi i reakcje metaboliczne;
  • Przywrócenie ruchomości krążków kręgowych.

W takim przypadku leczenie może być zachowawcze lub operacyjne. Wszystko zależy od etapu rozwoju choroby. Wyboru metody leczenia powinien dokonać neurolog na podstawie wyników badania i obrazu klinicznego. W zależności od objawów i stadium rozwoju choroby stosuje się różne rodzaje leków:

  • Aby złagodzić obrzęk i zmniejszyć stan zapalny, stosuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne (Nise, Ketanov, Movalis itp.);
  • Aby poprawić metabolizm, przepisywane są kompleksy witamin (Milgama, Unigama);
  • Aby poprawić przepływ krwi - Eufilin, Trenetal;
  • W celu złagodzenia skurczów stosuje się różne rodzaje środków zwiotczających mięśnie (Mydocalm, Tizanidine).

Leki i ich dawki powinien wybierać wyłącznie specjalista. Nie leczyć siebie. Może to prowadzić do poważnych konsekwencji..

Twój lekarz może przepisać różne leki przeciwbólowe. W szczególnie ciężkich przypadkach stosuje się blokadę leku. W okresie leczenia należy przestrzegać delikatnej pielęgnacji pleców. Wszelkie obciążenia kręgosłupa są wykluczone. Lekarz może przepisać kurs fizjoterapii, ćwiczenia fizjoterapeutyczne, masaż, pływanie. Wszystkie te zabiegi pomagają złagodzić skurcze mięśni, poprawić krążenie krwi i odżywienie krążków międzykręgowych..

Operacja jest wymagana tylko wtedy, gdy długotrwałe leczenie nie przynosi efektów.

Działania zapobiegawcze

Ważna jest wczesna diagnoza i właściwe leczenie, ale ważną rolę odgrywają również środki zapobiegawcze. Metody zapobiegania spadkowi wysokości krążków międzykręgowych:

  • Odpowiednie odżywianie;
  • Utrzymanie równowagi wodnej organizmu (40 ml płynów na 1 kg masy ciała);
  • Pozbycie się złych nawyków;
  • Utrata masy ciała;
  • Wykonywanie specjalnej gimnastyki;
  • Zmniejszenie skutków stresu dla organizmu.

Ponadto należy unikać hipotermii, urazów kręgosłupa i podnoszenia ciężarów. Raz w roku musisz przejść badanie profilaktyczne, aby na czas zidentyfikować problemy z kręgosłupem.

Radzę przeczytać więcej artykułów na ten temat

Autor: Petr Vladimirovich Nikolaev

Kręgarz, traumatolog ortopeda, terapeuta ozonowy. Metody leczenia: osteopatia, relaksacja poizometryczna, zastrzyki dostawowe, miękka technika manualna, masaż tkanek głębokich, technika przeciwbólowa, kranioterapia, akupunktura, dostawowe podawanie leków.

Jak leczyć osteochondrozę kręgosłupa lędźwiowego?

Jak leczyć osteofity kręgosłupa lędźwiowego?

Pas lędźwiowy do osteochondrozy

Zaostrzenie osteochondrozy kręgosłupa szyjnego, piersiowego i lędźwiowego

Norma wysokości krążka międzykręgowego

Przeczytaj także

Zmniejszenie wysokości krążków międzykręgowych kręgosłupa lędźwiowego jest obecnie dość powszechną patologią. Wszyscy wiedzą, że ludzki kręgosłup pełni rolę osi nośnej. Wspiera cały organizm człowieka, a dzięki krążkom międzykręgowym pełni funkcję amortyzującą. Chroni rdzeń kręgowy przed urazami. Kręgosłup składa się z oddzielnych części - kręgów.

Przyczyny pojawienia się patologii

Dyski międzykręgowe znajdują się pomiędzy poszczególnymi częściami kręgosłupa pełniącymi funkcję amortyzacji. Składają się z następujących części:

  • jądro - tkanka włóknista o strukturze chrzęstnej;
  • pierścień złożony z tkanki przypominającej ścięgno.

Pomimo całej swojej funkcjonalności krążki międzykręgowe nie mają naczyń w strukturze. Dlatego pobierają składniki odżywcze z tkanek wokół nich. A jeśli te tkanki z jakiegoś powodu przestaną być odżywione, wówczas krążki międzykręgowe „odczuwają głód”. Części kręgosłupa są połączone ze sobą bezpośrednio przez jądro dysku. A przy ograniczonej podaży składników odżywczych:

  1. 1 Tkanka dysku jest odwodniona.
  2. 2 Krążki międzykręgowe stają się kruche i tracą swoją wysokość.

A jeśli proces odżywiania tkanek nie wyzdrowieje, tkanki chrzęstne dysku twardnieją i wyglądem przypominają tkankę kostną. Ten proces nazywa się osteochondrozą (spondylozą). Ale taka choroba może być spowodowana innym powodem - mechaniczną kompresją dysku. Dzieje się tak w przypadku urazów kręgosłupa, przy nieznośnych obciążeniach.

Możliwe jest kilka opcji patologii:

  1. 1 Występ - jeśli nie ma uszkodzenia pierścienia włóknistego.
  2. 2 Przepuklina dysku - jeśli takie naruszenia prowadzą do zniszczenia pierścienia i przemieszczenia pierścienia poza niego.

Co może się stać po obniżeniu wysokości krążków międzykręgowych?

  • Na trzecim etapie trwa niszczenie pierścienia dysku i tworzy się przepuklina. Na tym etapie uszkodzenia dysk jest mniej niż połowa normy. W tej chwili pojawiają się:
  • W drugim etapie dochodzi do zmiany pierścienia włóknistego. Na tym etapie zakończenia nerwowe są już ściśnięte (prowadzi to do bólu). Wypływy krwi i limfy są już zakłócone, a wysokość krążka międzykręgowego jest mniejsza niż norma o jedną czwartą.
  • Pierwszy etap. Niewielkie niedogodności (dyskomfort). Zasadniczo zdarzają się one tylko rano, z czasem człowiek „kroczy”. Na tym etapie rzadko konsultuje się z lekarzem..
  1. 1 skolioza to zgięcie kręgosłupa w jednym lub drugim kierunku;
  2. 2 kifoza - tworzenie garbu;
  3. 3 lordoza - wygięcie kręgosłupa do tyłu.
  • Czwarty etap to ostatni etap deformacji kręgosłupa. Na tym etapie następuje przesunięcie i zagęszczenie uszkodzonych kręgów. To jest bolesny proces. Pacjenci odczuwają silny ostry ból podczas chodzenia, zminimalizowana jest ruchomość stawów. Wysokość dysku jest już mniejsza niż połowa normy. Na tym etapie rozwoju choroby możliwe jest ustalenie pacjenta z niepełnosprawnością.

Osteochondroza lędźwiowa objawia się następującymi objawami:

  1. 1 Przy zginaniu i nagłych ruchach, ból w dole pleców. Powoduje dyskomfort i niewygodną postawę podczas snu. Silny ból kręgosłupa lędźwiowego rano.
  2. 2 Ból stawu biodrowego i kończyny dolnej. W tym czasie powstają obszary z drętwieniem i pieczeniem. Pacjent odczuwa ból nóg, a czasem lumbago.

Zapobieganie i leczenie choroby

Zapobieganie obniżaniu wysokości krążków międzykręgowych jest dość proste:

  1. 1 Konieczne jest prawidłowe i zbilansowane odżywianie się.
  2. 2 Gimnastyka wellness jest bardzo ważna w zapobieganiu chorobom.
  3. 3 Konieczne jest utrzymanie równowagi wodnej w organizmie. Aby to zrobić, musisz wypijać co najmniej 2 litry wody dziennie. Woda pomaga w utrzymaniu prawidłowego metabolizmu w organizmie człowieka.
  4. 4 Kontroluj podnoszony ciężar - nie podnoś niczego ciężkiego.
  5. 5 Konieczne jest zabezpieczenie się przed urazami, stresem i hipotermią.
  6. 6 Pamiętaj, aby okresowo poddawać się profilaktycznemu badaniu kręgosłupa.

Jak leczy się osteochondroza lędźwiowa? Po dokładnym zbadaniu pacjenta przez neurologa zaleca się różne badania i testy: RTG, MRI, CT itp..

Przepisane leczenie ma na celu złagodzenie bólu u pacjenta, uwolnienie od szczypania korzeni nerwowych.

Zabieg ma między innymi na celu zatrzymanie procesu niszczenia dysku..

Główne metody leczenia:

  1. 1 Lekarstwo.
  2. 2 Terapia manualna.
  3. 3 Fizjoterapia.
  4. 4 Gimnastyka lecznicza.
  5. 5 Interwencja chirurgiczna.

Leczenie osteochondrozy środkami ludowymi jest tak samo popularne, jak alternatywne leczenie innych chorób. Wynika to z jego prostoty i niskiego kosztu. Tradycyjna medycyna do leczenia tej choroby oferuje różne nalewki, okłady, pocieranie. Kąpiele soli morskiej i igieł sosnowych nie będą przeszkadzać. Kąpiele te pomagają przywrócić krążenie krwi i rozluźnić mięśnie..

Lepiej jest zastosować kompleksowe leczenie choroby w leczeniu osteochondrozy lędźwiowej. Ale powinno to odbywać się tylko zgodnie z zaleceniami lekarza i pod jego nadzorem..

Co jest najeżone i dlaczego można zmniejszyć wysokość krążków międzykręgowych Podczas badania kręgosłupa postawiono diagnozę: zmniejsza się wysokość krążków międzykręgowych, co to oznacza i jak niebezpieczne? Co dalej, dalej normalne życie, czy lepiej coś zrobić? Odpowiedzi na te pytania lepiej znać od dzieciństwa, bo ponad 80% ludzi na świecie, choć w różnym stopniu, ma problemy z kręgosłupem. Aby zrozumieć, w jaki sposób i dlaczego następuje spadek wysokości krążków międzykręgowych, musisz trochę zagłębić się w anatomię. Budowa kręgosłupa i funkcja krążków międzykręgowych Kręgosłup jest głównym podparciem ludzkiego ciała, składającym się z segmentów (części), czyli kręgów. Pełni funkcje wspomagające, amortyzujące (dzięki krążkom międzykręgowym) i ochronne (zabezpiecza rdzeń kręgowy przed uszkodzeniami). Rdzeń kręgowy, znajdujący się odpowiednio w kanale kręgowym kręgosłupa, jest dość elastyczną strukturą, która może dostosowywać się do zmian pozycji ciała. W zależności od odcinka kręgosłupa nerwy rdzeniowe rozgałęziają się od niego, unerwiając określone części ciała. Głowa, ramiona i ramiona są unerwione przez nerwy rozgałęziające się od odcinka szyjnego kręgosłupa. Środkowa część ciała jest odpowiednio unerwiona przez nerwy wychodzące z odcinka piersiowego kręgosłupa. Dolne partie ciała i nogi - unerwione przez nerwy rozgałęziające się z odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa. Dlatego jeśli pojawią się problemy z unerwieniem (upośledzona wrażliwość, silna reakcja bólowa itp.) Których części ciała można podejrzewać rozwój patologii w odpowiedniej części kręgosłupa. Od momentu, gdy osoba zaczęła chodzić w pozycji wyprostowanej, obciążenie kręgosłupa znacznie wzrosło. W związku z tym wzrosła rola krążków międzykręgowych. Dyski międzykręgowe Włókniste, podobne do chrząstki struktury składające się z jądra otoczonego włóknistym (ścięgnistym) pierścieniem i okrągłą płytką między kręgami nazywane są dyskami międzykręgowymi. Ich głównym celem jest amortyzacja (redukcja obciążenia). Jak rozwija się spadek wysokości krążków międzykręgowych W strukturze krążków międzykręgowych istnieje jeden ważny punkt związany z rozwojem patologii - nie zawierają one naczyń krwionośnych, dlatego substancje odżywcze dostają się do nich z tkanek znajdujących się w ich pobliżu. W szczególności te ostatnie obejmują mięśnie kręgosłupa. Dlatego w przypadku dystrofii (niedożywienia) mięśni kręgosłupa dochodzi do niedożywienia i krążków międzykręgowych. Galaretowate, ale jednocześnie dość elastyczne (dzięki ograniczającemu je pierścieniowi włóknistemu) jądro krążka zapewnia niezawodne i jednocześnie elastyczne połączenie kręgów ze sobą. W wyniku naruszenia podaży składników odżywczych dysk zaczyna się odwadniać, traci swoją wysokość i elastyczność, włóknisty pierścień również traci elastyczność, staje się bardziej kruchy. Następuje pogorszenie połączenia kręgów, zwiększa się niestabilność w dotkniętym kręgosłupie motorycznym. Wraz z dalszym rozwojem procesu następuje zwyrodnienie (zwyrodnienie) i stwardnienie tkanki chrzęstnej dysku, upodabnia się ona do kości. Dysk zmniejsza się jeszcze bardziej, traci wysokość, przestaje pełnić funkcję amortyzującą i zaczyna naciskać na zakończenia nerwowe, powodując ból. Procesy zwyrodnieniowo-dystroficzne (zwyrodnienia i niedożywienie), w których dochodzi do zmniejszenia wysokości krążków międzykręgowych i szybkiego wzrostu osteofitów (formacji kostnych) nazywane są osteochondrozą (spondyloza). Określenia mają greckie korzenie, co oznacza odpowiednio - staw (kręgosłup), końcówka -oz charakteryzuje zmiany dystroficzne (niedożywienie). Skomplikowany przebieg osteochondrozy Zgodnie z podobnym scenariuszem patologia występuje nie tylko w chorobach, które powodują przerwanie dysków troficznych. Najczęściej przy urazach kręgosłupa lub przy traumatycznym stresie dysk jest ściskany, a następnie wysuwany jądro, jeśli dzieje się to bez naruszenia integralności włóknistego pierścienia, wówczas nazywa się to wypukłością, jeśli wypadkowi (występowi) towarzyszy pęknięcie pierścienia i wyjście jądra poza jego granice, jest to przepuklina dysku. Jednocześnie w wyniku ściskania zmniejsza się również wysokość dysków, a wraz z dalszym wzrostem ciśnienia rozmiar przepukliny wzrośnie. Co grozi spadkiem wysokości krążków międzykręgowych Istnieją cztery etapy rozwoju patologii. Każdy z nich ma swoje charakterystyczne cechy: I. Początkowa, wciąż ukryta forma przepływu. Niewielki dyskomfort, który zwykle objawia się rano i znika w ciągu dnia. Większość ludzi nie szuka pomocy, chociaż odczuwają ograniczoną mobilność. Zaatakowany dysk ma taką samą wysokość jak zdrowy (sąsiadujący). II. Pojawia się ból, zniekształcenie pierścienia włóknistego, zaburzenie stabilności chorego kręgosłupa, rozwój patologicznej ruchomości, zaciśnięcie zakończeń nerwowych (powodujące ból). Zakłócony jest przepływ krwi i limfy. Wysokość krążka międzykręgowego jest zmniejszona, o jedną czwartą mniej niż sąsiednia. III. Dalsze odkształcenie i zerwanie pierścienia dysku, powstanie przepukliny. Deformująca patologia dotkniętych kręgów (skolioza - odchylenie kręgosłupa na bok, kifoza - garb lub lordoza - odchylenie do tyłu). Zaatakowany dysk jest o połowę mniejszy od zdrowego dysku. IV. Finał. Przemieszczenie i zagęszczenie dotkniętych kręgów, któremu towarzyszy ból i wzrost kości. Ostry ból podczas ruchu, minimalna mobilność. Niepełnosprawność jest możliwa. Jeszcze bardziej znaczące zmniejszenie wysokości dysku. Skutkiem powikłania przepukliny dysku może być: dysfunkcja narządów miednicy i utrata czucia, porażenie mięśni nóg, ruch na wózku inwalidzkim. Co robić, jak zapobiegać Prawidłowe odżywianie, wykonywanie prozdrowotnych ćwiczeń fizycznych, picie wystarczającej ilości płynów (co najmniej 2 litry dziennie, utrzymanie prawidłowego metabolizmu), unikanie przeciążania kręgosłupa (podnoszenie ciężarów), unikanie kontuzji, stresu i hipotermii, praca siedząca - robić przerwy gimnastyczne, okresowo poddawać się profilaktycznemu badaniu kręgosłupa, aw przypadku stwierdzenia problemów niezwłocznie szukać pomocy.

Jak określić rozwój przepukliny kręgosłupa na podstawie objawów Choroby kręgosłupa są częstsze niż wiele innych chorób. Obserwacje wielu specjalistów pozwalają stwierdzić, że osteochondroza jest dziś jednym z głównych wrogów zdrowia człowieka. Dlatego popularność pytań, jak określić przepuklinę kręgosłupa, rośnie w alarmującym tempie. Osteochondroza, która wystąpiła u osób starszych, stała się teraz częstym towarzyszem nawet u nastolatków. Niebezpieczeństwo polega na tym, że w przypadku takiej patologii, jak przepuklina międzykręgowa, nie ma ścisłej strefy lokalizacji. Nie zawsze jest możliwe rozpoznanie przepukliny kręgosłupa na czas. Jest to cecha ciała i samego kręgosłupa: przez długi czas radzić sobie z zaburzeniami z jego rezerwami. W rzeczywistości osoba dowiaduje się o każdej chorobie tylko w jednym przypadku: jeśli organizm sam nie może powstrzymać odchyleń. Ból - jako kontrola kontrolna, potwierdzenie rozwoju poważnej choroby kręgosłupa. Co to jest przepuklina międzykręgowa? Zdrowy krążek międzykręgowy składa się z dwóch elementów: jądra i pierścienia włóknistego. Zwykle pierścień służy jako ogranicznik dla jądra miażdżystego. Sam dysk działa jak potężny amortyzator dla kręgów, umożliwiając im ruch. Jednak pod wpływem różnych czynników w kręgosłupie uruchamiane są procesy zwyrodnieniowe. W rezultacie pierścień włóknisty słabnie, jądro zaczyna wystawać poza dysk. Taki scenariusz może mieć dwa końce, ale częściej realizowany jest negatywny: pierścień nie może wytrzymać ciśnienia? a zawartość wlewa się do kręgosłupa. Ale wszystkie procesy w organizmie są połączone, więc wylew jądra miażdżystego nie wisi w powietrzu i nie znika. Wyciekająca zawartość rozpoczyna swoje procesy, powstaje przepuklina kręgosłupa. Czasami nie jest łatwo zidentyfikować i zdiagnozować przepuklinę kręgosłupa w dolnej części pleców lub innej sekcji. W większości przypadków początkowo sytuacja pozostaje niewidoczna dla ludzi. Sam proces wypływania nie jest odczuwalny, stan ogólny jeszcze się nie zmienił. Znalezienie się w tym miejscu jest często przypadkiem. Formacja międzykręgowa może być: w odcinku szyjnym kręgosłupa; W skrzyni; lędźwiowy lub lędźwiowo-krzyżowy. Ale częściej formacja nie powstaje w szyi lub mostku. Ulubionym miejscem lokalizacji, w którym można znaleźć przepuklinę rdzeniową odcinka lędźwiowego kręgosłupa, jest okolica kości krzyżowej oraz sam odcinek lędźwiowy. Częstotliwość tę tłumaczy fakt, że to dolna część pleców przejmuje większość wszystkich obciążeń. Ze względu na zdolność kręgosłupa do samodzielnego ustawiania środka ciężkości, chorób i rozwoju patologii od pierwszych etapów po prostu nie można określić. Zwłaszcza w domu i bez koniecznych badań. Jednak ze względu na charakter bólu, opór i inne cechy można przypuszczać, że w kręgosłupie rozpoczęła się patologia. Wydaje się tylko, że ból jest taki sam, jak porażka dowolnego oddziału, który różni się tylko lokalizacją. Tak jednak nie jest, ponieważ kręgosłup w ostrym okresie i podostrym może mieć różne odczucia. Pierwsze oznaki edukacji Musisz wiedzieć, że to nie sama przepuklina kręgosłupa występuje przede wszystkim, ale wypukłości. Są to małe pęknięcia w pierścieniu włóknistym, przez które można wycisnąć zawartość jądra. Zwykle jest to tylko etap, na którym można już wykryć patologię. Etap protruzji jest całkowicie uleczalny, jeśli pacjent po prostu zastosuje się do wszystkich instrukcji. Ale jeśli nie zostaną podjęte żadne działania, pęknięcie powiększa się, a zawartość rdzenia przesącza się jeszcze aktywniej. A potem pytanie, czy istnieje przepuklina, stanie się retoryczne. Główny i bezwarunkowy znak: pojawienie się bólu. Rodzi się z powodu uszczypnięcia włókien nerwowych przez kręgi w wyniku zniszczenia dysku. To właśnie od takiego szczypania zdrowy dysk chroni osobę, ale jak rozpoznać przepuklinę międzykręgową, jeśli praktycznie nie ma dyskomfortu? Musisz zrozumieć, że w zdrowym ciele ból po prostu się nie pojawia, ponieważ nie ma warunków do jego wystąpienia. W pierwszej fazie i sposobie sprawdzania kręgosłupa występuje wiele objawów: bóle głowy; drętwienie i obrzęk tkanek; pojawienie się skurczów mięśni; niewygodność wynikająca z pewnych pozycji ciała; lumbago w kręgosłupie podczas skręcania lub zginania; bóle pleców i zmiany szyjki macicy - bóle w okolicy podotylicznej; nudności, zawroty głowy. Wtedy nadejdzie druga faza i zmieni się charakter znaków. Manifestacje zależą bezpośrednio od tego, który dział został dotknięty. Oznaki przepukliny szyjnej Początkowo objawy są subtelne, ból jest niewielki i przerywany. Następnie pojawiają się uporczywe bóle głowy, które trudno jest zatrzymać. Stają się szczególnie agresywni rano lub z długą pozycją przy komputerze. Osoba narzeka na poród w ramię, całe ramię lub obie ręce. Pojawia się zawroty głowy, atakom mogą towarzyszyć nudności lub wymioty. Wzrok i słuch są poważnie upośledzone, czasami odczuwany jest ból za uszami lub na twarzy. Zaczynają się problemy z ciśnieniem krwi, wskaźniki mogą wzrosnąć do dużych wartości. Dodatkowo można zaobserwować pełen zakres objawów neurologicznych. Będą wahania nastroju, zaburzenia snu, narastająca drażliwość. Im dłużej trwa postęp choroby, tym wyraźniej rozwija się neurologia. Manifestacja jest silna, o różnym charakterze, od pulsującego pod tyłem głowy do ostrego w skroniach, nad brwiami. Objawy uszkodzenia nerwu piersiowego Wraz z rozwojem edukacji w okolicy klatki piersiowej najczęściej manifestacja sprowadza się do zaostrzenia nerwobólów międzyżebrowych. Zespół ten charakteryzuje się przeszywającym bólem, który nasila się przy każdej próbie ruchu. Najczęściej cierpi strona lewa, dlatego objawy są podobne do niewydolności serca. Ważne jest, aby na czas odróżnić jeden od drugiego, co może być wykonane tylko przez badanie lub przez zespół „ratunkowy”. Objawy są bardzo podobne: ostry ból w klatce piersiowej; narastający ból podczas próby wdechu; daje rękę, ramię, hipochondrium. Ból może utrzymywać się przez długi czas, spowodowany szczypaniem korzeni nerwowych. Dzieje się tak szczególnie często, gdy występuje patologiczna kifoza. Może również wpływać na lordozę lędźwiową. Te dwie sekcje są połączone przez wyrównanie środka ciężkości. Tak więc, jeśli występuje ciężka skolioza, powstają już warunki do uszczypnięcia w mostku. Patologia lędźwiowo-krzyżowa W przypadku osteochondrozy lędźwiowo-krzyżowej i jej powikłań ból jest zlokalizowany w dolnej części pleców, kości krzyżowej, kości ogonowej. Czasami strzela, pulsuje, jakby rozprzestrzeniała się po wewnętrznej stronie całego uda. Potrafi silnie poddawać się nodze i pośladkowi, wywoływać uczucie ciągnięcia do bólu. W przypadku szczypania charakterystyczne jest napadowe, które jest wyraźnie odczuwalne w pachwinie i kroczu. W naturze może być podobny do bólów porodowych, ale z okresowym zmniejszaniem bólu. Ból może utrzymywać się przez długi czas, wywołując zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Możliwe spastyczne nudności, wymioty, destabilizacja całego przewodu. Jest to niebezpieczny stan, w którym narządy wewnętrzne mogą zostać uszczypnięte przez przepuklinę. Często właśnie z powodu pęknięcia przepuklin na tym oddziale pacjent jest w stanie stać się osobą niepełnosprawną. Niezwykle ważne jest, aby spróbować na czas dowiedzieć się o tak podstępnym wrogu. Tylko wczesna diagnoza może uchronić przed powstaniem przepukliny.

Masaż leczniczy w nerwobólach międzyżebrowych Neuralgia międzyżebrowa pojawia się w wyniku skoliozy, urazów żeber, osteochondrozy kręgosłupa, deformującej spondyloartrozy, grypy, zatrucia i chorób narządów wewnętrznych. W przypadku nerwobólów międzyżebrowych występują stałe lub napadowe bóle po lewej stronie pleców i bocznej powierzchni klatki piersiowej. W niektórych momentach ból może być szczególnie silny i rozprzestrzenia się półkolem wzdłuż nerwów międzyżebrowych (od kręgosłupa do mostka). Techniki masażu są zalecane dla następujących obszarów: Plecy. Obszar klatki piersiowej. MASAŻ PLECÓW Przed wykonaniem tych technik należy określić miejsce, w którym koncentruje się ból. Masaż należy wykonać najpierw po stronie zdrowej, a następnie po stronie chorej. Kiedy ból rozprzestrzenia się na lewą i prawą połowę pleców, należy wykonać masaż na tej połowie, na której ból jest mniejszy. Głaskanie (wykonane wzdłuż linii 3 i 4 od kości krzyżowej do obręczy barkowej): proste; zmienny. Ściskanie krukowatego nasady dłoni wzdłuż 3 i 4 linii od kości krzyżowej do obręczy barkowej. Ugniatanie na długich mięśniach grzbietu: okrągłe z opuszką kciuka; okrągłe z opuszkami czterech palców; okrągłe paliczki zgiętych palców; okrągłe opuszki zgiętych palców; okrągła podstawa dłoni z rolką. Ugniatanie na najszerszych mięśniach: zwykłe; podwójna szyja; podwójny pierścieniowy; okrągłe paliczki zgiętych palców. Ugniatanie na powięzi mięśnia czworobocznego i okolicy nadłopatkowej: okrągłe z opuszką kciuka; okrągłe z opuszkami czterech palców; okrągłe żebro kciuka; "Błyskotliwy"; okrągły guzek kciuka; prostoliniowa poduszka i guzek kciuka. Ugniatanie w przestrzeniach międzyżebrowych: prostoliniowe z opuszkami czterech palców na przemian; prostoliniowy na opuszkach czterech palców; prostoliniowy z opuszką kciuka; okrągłe z opuszką kciuka; prostoliniowy przez opuszki środkowego palca; „Pasemka” przy opuszkach środkowego palca. Podczas wykonywania technik nie należy przekraczać progu bólu osoby masowanej. MASAŻ KLATKI PIERSIOWEJ Do masażu należy położyć pacjenta na plecach i nasmarować klatkę piersiową kremem, olejem roślinnym lub maściami rozgrzewającymi. Masaż mięśni piersiowych większych: głaskanie. Ściskanie. Ugniatanie: zwykłe; podwójna szyja; podwójny pierścieniowy; łączny; okrągłe paliczki zgiętych palców. MASAŻ MIĘDZYKOSTNYCH PRZESTRZENI KLATKI PIERSIOWEJ: Pocieranie: prostoliniowe opuszkami czterech palców; okrągłe z opuszkami czterech palców; prostoliniowy z opuszką kciuka; okrągłe z opuszką kciuka; prostoliniowy do opuszki środkowego palca; „Streak-like” po opuszku środkowego palca. MASAŻ KRYMINALNY: Pocieranie (wykonywany w sposób klasyczny). Sesja masażu powinna być wykonana w ciągu 15-20 minut. Zalecana liczba sesji - 8-10.

Początkowo termin osteochondroza oznaczał grupę chorób o przeważającym charakterze zapalnym przestrzeni podchrzęstnej kości długich szkieletu oraz wyrostków kręgosłupa.

Osteochondroza międzykręgowa oznacza jedynie proces zwyrodnieniowo-dystroficzny w krążkach jednej lub więcej części kręgosłupa. Pierwotny proces zapalny w tym przypadku, przy braku szybkiego leczenia i przy ciągłym wpływie czynnika prowokującego, rozciąga się również na aparat kostno-więzadłowy przylegający do dysku

Kręgosłup każdej osoby składa się z kręgów. Między tymi kręgami znajdują się dyski, pełniące głównie funkcję amortyzatora. Oznacza to, że krążki międzykręgowe nie pozwalają na kontakt sąsiednich kręgów, łagodzą ruch i zmniejszają obciążenie.

Anatomia dysku jest reprezentowana przez jądro centralne i pierścień włóknisty - gęstą tkankę otaczającą całe jądro w okręgu. Pod wpływem pewnych przyczyn struktury jądra i tkanki łącznej krążka ulegają systematycznemu rozerwaniu, co prowadzi do upośledzenia funkcji amortyzacji, spadku ruchliwości i pogorszenia elastyczności. Podobny stan objawia się różnymi objawami..

Przyczyny występowania

Wraz ze starzeniem się organizmu u każdej osoby obserwuje się osteochondrozę międzykręgową w różnym stopniu. Ale jeśli organizm stale doświadcza wpływu czynników negatywnie wpływających na kręgosłup, wówczas struktury kostno-chrzęstne są szybko niszczone, a wszystkie nieprzyjemne objawy choroby pojawiają się w dość młodym wieku.

Osteochondroza międzykręgowa rozwija się w wyniku negatywnego wpływu następujących czynników:

  • Ze stałą hipodynamią. Oznacza to, że zmiany zwyrodnieniowe występują najczęściej przy siedzącym trybie życia..
  • Upośledzony metabolizm.
  • Choroba zakaźna.
  • Nadwaga.
  • Niewłaściwe odżywianie - stosowanie tłustej, niskowartościowej żywności, różnych dodatków do żywności.
  • Urazy i urazy trzonów kręgów.
  • Choroby układu mięśniowo-szkieletowego, do tej grupy należą skrzywienie kręgosłupa, płaskostopie.
  • U kobiet obciążenie kręgosłupa znacznie wzrasta w czasie ciąży i przy ciągłym noszeniu wysokich obcasów.
  • Stres emocjonalny.
  • Złe nawyki - palenie, nadużywanie alkoholu.

Pewien wpływ na rozwój osteochondrozy międzykręgowej ma czynnik dziedziczny. Pod wpływem wszystkich tych prowokujących przyczyn krążenie krwi w strukturach międzykręgowych jest znacznie upośledzone, procesy metaboliczne są spowolnione, niedostateczna ilość pierwiastków śladowych i witamin dostaje się do tkanek i komórek. Oznacza to, że wszystkie warunki są stworzone do wystąpienia zmian zapalnych i dystroficznych w dyskach..

Stopni

  • Osteochondroza międzykręgowa pierwszego stopnia charakteryzuje się obniżeniem wysokości krążka, wydaje się spłaszczony, co prowadzi do pojawienia się mikropęknięć w pierścieniu włóknistym. Na tym etapie rozwoju choroby pacjent może narzekać na okresowe ostre bóle o określonej lokalizacji, przypominające wyładowanie elektryczne.
  • Wraz z drugim stopniem osteochondrozy wysokość krążka systematycznie się zmniejsza, galaretowata część jądra wysycha, a w pierścieniu włóknistym tworzą się pęknięcia. Patologicznemu procesowi towarzyszy stan zapalny i podrażnienie zakończeń nerwowych.
  • Trzeci etap charakteryzuje się całkowitym pęknięciem pierścienia włóknistego i wysunięciem środkowej części krążka. Tak więc mówimy o powstałej przepuklinie międzykręgowej. Na tym etapie choroby naczynia i nerwy przechodzące obok zmienionych kręgów są naruszone, co wpływa na pojawienie się niektórych objawów choroby.

Typy lokalizacji

Osteochondroza międzykręgowa może wpływać na dowolną część kręgosłupa. Rozległa osteochondroza obejmuje więcej niż jeden obszar anatomiczny kręgosłupa. Dzięki lokalizacji lokalny proces patologiczny dzieli się na:

  • Osteochondroza szyjki macicy. Ten typ choroby jest najczęściej wykrywany i może występować u dość młodych ludzi.
  • Osteochondroza klatki piersiowej to najrzadszy rodzaj lokalizacji choroby. Wynika to z faktu, że dział ten jest mniej mobilny.
  • Osteochondroza lędźwiowa.
  • Osteochondroza międzykręgowa kości krzyżowo-krzyżowej.

Diagnostyka

Diagnozę osteochondrozy międzykręgowej ustala neurolog. Najpierw bada się pacjenta, przeprowadza się wywiad i wyjaśnia dolegliwości. Aby potwierdzić diagnozę z instrumentalnych metod badania, zaleca się:

  • RTG kręgosłupa.
  • MRI służy do wykrywania przepuklin międzykręgowych, oceny zmian patologicznych w rdzeniu kręgowym.
  • Dyskografia jest przeznaczona do pełnego zbadania wszystkich uszkodzonych struktur dysku.
  • Wykonuje się elektromiografię lub elektrroneurografię w celu wykrycia uszkodzeń dróg nerwowych.

Objawy

Obraz kliniczny osteochondrozy międzykręgowej zależy od stopnia nasilenia zmian zapalnych i zwyrodnieniowych występujących w krążkach. Pierwszą oznaką jest ból, z reguły połączony z pewnym zaburzeniem ruchu w dotkniętym odcinku kręgosłupa.

Ból może być tak wyraźny, że gwałtownie zmniejsza zdolność do pracy, zaburza jego stan psycho-emocjonalny i ustępuje dopiero po zastosowaniu leków blokujących. Objawy choroby zależą również od rodzaju lokalizacji osteochondrozy.

Objawy choroby kręgosłupa szyjnego

Najczęściej eksponowana jest diagnoza osteochondrozy międzykręgowej kręgosłupa szyjnego. Główne objawy to:

  • Częste bóle głowy i zawroty głowy.
  • Ból kończyn górnych i klatki piersiowej.
  • Odrętwienie szyjki macicy i ograniczenie jej ruchomości.
  • Słabość i czułość rąk.

Osteochondroza międzykręgowa szyjki macicy często objawia się również skokami ciśnienia, ciemnieniem oczu i silnym osłabieniem. Wyjaśnia to fakt, że tętnica kręgowa, która zasila różne części mózgu, przechodzi przez kręgi tej sekcji. Jego kompresja w wyniku zmiany anatomicznego położenia dysków i prowadzi do wystąpienia różnych patologicznych zmian w stanie zdrowia.

Manifestacje choroby w okolicy klatki piersiowej

Na kręgosłup piersiowy rzadziej niż inne wpływają zmiany patologiczne. Głównym powodem tego typu lokalizacji osteochondrozy jest skrzywienie kręgosłupa lub jego uszkodzenie.

Symptomatologia zachodzących zmian różni się nieco od objawów choroby na innych oddziałach. Ból nie jest tak wyraźny, zwykle jest bolesny, przerywany i tępy. Czasami pojawia się ból i drętwienie kończyn, w okolicy klatki piersiowej odnotowuje się gęsią skórkę.

Ucisk zakończeń nerwowych zaangażowanych w unerwienie narządów wewnętrznych prowadzi do powstania dolegliwości w wątrobie, żołądku i sercu.

W związku z tym, że objawy osteochondrozy klatki piersiowej są identyczne, a inne choroby często są diagnozowane nieprawidłowo. Konieczne jest odróżnienie od osteochondrozy odcinka piersiowego zapalenia żołądka, dławicy piersiowej, nerwobólów międzyżebrowych.

Objawy osteochondrozy międzykręgowej odcinka lędźwiowego

Najczęściej występuje osteochondroza międzykręgowa, wpływająca na odcinek lędźwiowy kręgosłupa. A przede wszystkim ujawnia się tego typu lokalizacja pacjentów płci męskiej w średnim wieku. Główne objawy to:

  • Silny ból lędźwiowy i wyraźne ograniczenie ruchomości.
  • Bolesne odczucia są rejestrowane w pośladkach, udach, nogach.
  • Pacjenci skarżą się na niespodziewane lumbago.

Ten rodzaj osteochondrozy międzykręgowej często objawia się naruszeniem wrażliwości skóry na nogach, co tłumaczy się uciśnięciami zakończeń nerwowych. Parestezje i osłabienie kończyn dolnych występują okresowo.

Leczenie

Leczenie zidentyfikowanej osteochondrozy kręgosłupa ma na celu złagodzenie bólu, zmniejszenie stanu zapalnego, przywrócenie ruchomości kręgów, poprawę krążenia krwi i reakcje metaboliczne.

Konieczne jest stosowanie nie tylko leków, ale także fizjoterapii, kursów specjalnie dobranych masaży, ćwiczeń fizjoterapeutycznych. Leczenie jest wybierane na podstawie objawów choroby i składa się głównie z:

  • Niesteroidowe leki przeciwzapalne. Ta grupa leków zmniejsza obrzęki i stany zapalne, co wpływa na uśmierzenie bólu. Użyj Nise, Ketanov, Movalis, Diclofenac. Ta grupa leków jest wybierana przez lekarza i przypisywana na ściśle określony czas, ponieważ może powodować szereg działań niepożądanych.
  • Środki przeciwbólowe są stosowane w przypadku silnego zespołu bólowego. Czasami można zatrzymać atak bólu tylko za pomocą blokady lekowej..
  • Kompleksy witamin są niezbędne do nasilenia reakcji metabolicznych w tkankach nerwowych. Przypisz Milgamma, Unigamma.
  • Używaj leków poprawiających przepływ krwi - Trental, Euphyllin.
  • Leki zwiotczające mięśnie to leki łagodzące skurcze mięśni. Najczęściej w przypadku osteochondrozy przepisuje się Tizanidine, Midocalm.
  • Po głównym leczeniu wybiera się chondroprotektory - leki przywracające zmienioną tkankę chrzęstną. Ta grupa leków jest używana przez długi czas i na starości.

2 komentarze

Mam osteochondrozę szyjki macicy pochodzenia pourazowego. I zawsze zaostrzeniu osteochondrozy towarzyszy ostre zapalenie mięśni - zapalenie mięśni szyi. Musisz leczyć lekami przeciwbólowymi i przeciwzapalnymi. Nie wiem, czy to częsta kombinacja chorób, czy też jestem wyjątkowy... Przy zaostrzeniu szyja w ogóle się nie obraca i pojawiają się bóle mięśni. Bardzo nieprzyjemne uczucie. Po ostrej fazie masaż działa dobrze. Jak rozumiem, osteochondroza jest na całe życie....

Diagnoza była pourazowa osteochondroza dolnego odcinka kręgosłupa, zdiagnozowano mnie ponad 20 lat temu. Po cyklach blokad i niesteroidowych lekach przeciwzapalnych nastąpiła chwilowa remisja, a następnie ponownie zaostrzenie. Postanowiłem walczyć z pomocą wychowania fizycznego. Podniósł literaturę na ten temat, szczególnie przydatna była książka V. Dikula „Leczymy plecy z przepuklinami i wypukłościami”. Dobrałem odpowiednie ćwiczenia wzmacniające gorset mięśniowy, wykonuję je i od wielu lat prowadzę pełnowartościowy tryb życia. Czasami zdarzają się zaostrzenia, ale w łagodnej postaci.

Spadek wysokości krążków międzykręgowych: proces rozwoju, konsekwencje, leczenie

Dyski międzykręgowe to chrzęstne formacje, które łączą kostne elementy kręgosłupa. Zapewniają elastyczność i mobilność kręgosłupa, skręty ciała, pochłaniają obciążenia i uderzenia podczas biegania, skoków i innych ruchów. Ciągły stres mechaniczny, starzenie się organizmu, szkodliwe działanie czynników zewnętrznych i chorób stopniowo prowadzą do tego, że chrząstka traci swoje naturalne właściwości, zużywa się i wiotczeje.

Etiologia rozwoju choroby

Anatomicznie, krążki międzykręgowe składają się z gęstej błony (annulus fibrosus) i bardziej miękkiego galaretowatego środka (jądro miażdżyste), zamkniętych między szklistymi płytkami przylegającymi do trzonów kręgowych.

Krążki nie niosą naczyń krwionośnych, dzięki czemu włókna chrząstki są odżywione i zaopatrywane w wodę w sposób rozproszony z otaczających tkanek miękkich. Zatem normalne funkcjonowanie krążków międzykręgowych jest możliwe tylko przy normalnym stanie tkanki mięśniowej (prawidłowa aktywność fizyczna i aktywne krążenie krwi).

Rozwój zmian zwyrodnieniowo-dystroficznych w organizmie (osteochondroza) i siedzący tryb życia powoduje pogorszenie odżywienia mięśni pleców i krążków międzykręgowych. W efekcie w niektórych segmentach występuje sztywność, ból podczas ruchu, obrzęk, skurcze, co dodatkowo komplikuje krążenie krwi w obszarze patologicznym.

Stopniowo tkanki chrzęstne tracą wodę, zmniejsza się ich elastyczność, błona włóknista zaczyna pękać, a sam krążek spłaszcza się, staje się niższy i niekiedy wykracza poza anatomicznie dopuszczalne granice.

Kolejnym etapem choroby lub osteochondrozy jest rozwój deformującej się spondylozy. Osiadanie i wyciskanie włóknistych włókien chrząstki pod ciężarem ciała i podczas wysiłku fizycznego prowadzi do tego, że krążki międzykręgowe ściągają połączone z nimi płytki szkliste i powierzchnię tkanki kostnej. W ten sposób na trzonach kręgów pojawiają się narośla kostne - osteofity.

W pewnym stopniu powstawanie osteofitów jest ochronną reakcją organizmu na niszczenie chrząstki i wykraczanie poza jej naturalne granice. W rezultacie dyski są ograniczone w płaszczyznach bocznych i nie mogą już wychodzić poza krawędzie narośli kostnych (pełzać jeszcze dalej). Chociaż stan ten znacznie upośledza ruchomość dotkniętego segmentu, nie powoduje żadnego szczególnego bólu..

Dalszy rozwój choroby charakteryzuje się zwyrodnieniem tkanek chrzęstnych na gęstsze, zbliżone jakością do kości, przez co dyski cierpią jeszcze bardziej..

Etapy patologii i ich objawy

Rozwój choroby jest tradycyjnie podzielony na kilka etapów:

  • Początkowy etap lub etap ukrytych zmian, w którym występuje niewielkie uszkodzenie błon pierścienia włóknistego, ale wysokość samego krążka międzykręgowego pozostaje niezmieniona. Jedynym niepokojącym objawem jest pewna sztywność ruchów w godzinach porannych oraz dyskomfort po nietypowym i nadmiernym wysiłku fizycznym..
  • Etap postępu zaburzeń zwyrodnieniowych, wyraźne zwiotczenie dysku i uszkodzenie błony włóknistej. Na tym etapie występuje sztywność mięśni pleców i więzadeł, które nie są już w stanie podtrzymywać kręgosłupa. Można zaobserwować skrzywienie postawy (skoliozę, kifozę, lordozę), niestabilność kręgów i inne patologie. Pacjent odczuwa ból po wysiłku fizycznym i / lub długotrwałej ekspozycji na statyczne i niewygodne pozycje.
  • Etap aktywnego odkształcenia pierścienia tarczy, jego pękanie, wychodzenie poza zakres. Możliwe jest tworzenie wypukłości międzykręgowych lub przepuklin, które charakteryzują się miejscowym obrzękiem, stanem zapalnym, skurczem tkanek mięśniowych. Naruszenie mikrokrążenia krwi i limfy powoduje silny zespół bólowy, a także szczypanie naczyń krwionośnych i korzeni nerwowych. Może towarzyszyć utrata wrażliwości, niedowład lub porażenie kończyn, dysfunkcje narządów wewnętrznych.
  • Etap progresji spondylozy, w którym krążki międzykręgowe znacznie tracą wysokość, wychodzą poza trzony kręgów i powstają osteofity. Na tym etapie rozwoju choroby może dojść do zesztywnienia stawów stawów, które jest obarczone całkowitą utratą ruchomości segmentu, aw konsekwencji niepełnosprawnością pacjenta..

Leczenie choroby

Osiadanie krążków międzykręgowych, osteochondroza i spondyloza to stany, które w przypadku ich pojawienia się są już trudne do wyleczenia lub wyzdrowienia. Spadek wysokości krążka i wzrost osteofitów można tylko zawiesić lub spowolnić, ale całkiem możliwa jest poprawa stanu tkanki chrzęstnej stawów.

Konserwatywne metody leczenia obejmują podejście zintegrowane, na które składa się:

  • łagodzenie bólu za pomocą leków, fizjoterapii i zabiegów manualnych;
  • aktywny i bierny rozwój stawu, poprawa ukrwienia i przepływu limfy w nim;
  • opracowanie tkanek miękkich całego organizmu i obszaru patologicznego w celu przywrócenia trofizmu i procesów metabolicznych;
  • poprawa stanu chrząstki kręgosłupa i całego ciała lekami, fizjoterapią, terapią ruchową;
  • wzmocnienie struktur kostnych, mięśniowych i więzadłowych ciała;
  • jeśli to konieczne, zmniejszenie nacisku na siebie i tkanki miękkie narośli kostnych metodą interwencji chirurgicznej.

Terapia lekowa jest reprezentowana przez:

  • miejscowe i ogólne leki znieczulające w celu złagodzenia bólu;
  • środki zwiotczające mięśnie w celu wyeliminowania skurczów mięśni;
  • jeśli to konieczne, NLPZ w celu złagodzenia stanu zapalnego;
  • chondroprotektory poprawiające stan i odżywienie tkanek chrzęstnych;
  • leki rozszerzające naczynia krwionośne i aktywujące metabolizm międzykomórkowy w celu poprawy krążenia krwi i procesów metabolicznych.

Zabiegi fizjoterapeutyczne należy łączyć z ćwiczeniami terapeutycznymi, różnymi rodzajami masaży, pływaniem, jogą i innymi zajęciami fizycznymi. W ostatnim czasie krioterapia zyskała dużą popularność w leczeniu schorzeń kręgosłupa, a także trakcji kręgosłupa (aparatowa, naturalna, wodna, kinezjologiczna itp.).

W razie potrzeby można zalecić pacjentowi całkowity odpoczynek i / lub noszenie gorsetu przez określony czas. Nie mniej ważną rolę w leczeniu odgrywa psychiczna postawa pacjenta, rezygnacja ze złych nawyków, przemyślenie całego stylu życia i odpowiednia dieta.

Przeczytaj to samo

Konsekwencje operacji kręgosłupa

Mieloza linikowa: główne objawy i metody leczenia

Co powoduje osteofity i jak się ich pozbyć?

Ból powinien leczyć lekarz. Problemy z plecami - biznes specjalisty

Kifoza piersiowa kręgosłupa

Chciałbym wyrazić wdzięczność mistrzowi masażu Rusłanowi Anatoliewiczowi! Bóle głowy ustąpiły po 4 zabiegach! Dzieje się tak pomimo faktu, że ogólny kurs, aby utrwalić efekt 7-10 procedur, powiedziano mi. Na pewno przejdę przez cały kurs, jak to.

Po trudnym porodzie jego żony (niedotlenienie u dziecka) neurolog poradził mi, abym skontaktował się z dr Zhanna Balabanova (klinika w Mitino). Po pierwszych 2 sesjach dziecko wykazało zauważalną poprawę, a po roku neurolog zauważył, że dziecko nie miało ani jednego.

Sorokin Sergey Dmitrievich swoimi złotymi rękami uratował mnie przed strasznym bólem w dolnej części pleców! Męczyli się przez cały rok w bólu. Gdziekolwiek i jakich zabiegów nie akceptował, nic nie pomagało! Na szczęście trafiłem do tej wspaniałej osoby. Niski ukłon do takich.

Pokuśtykałem do kliniki, zaciskając zęby z bólu. Po pierwszych sesjach masażu z Rusłanem Anatolijewiczem Iksanowem i defanoterapii z dr Dmitrijem Anatoliewiczem Toropcewem poczułem znaczną ulgę. Minęło pięć sesji i już jestem wolny.

Wybrałem klinikę bardzo długo, do leczenia przepukliny międzykręgowej, według opinii zatrzymałem się w klinice Bobyr, teraz rozumiem, że zrobiłem to nie na próżno, chociaż leczenie nie było łatwe, niemniej jednak wynik jest bardzo dobry, za to dziękuję Michaiłowi Bobyrowi.

Pragnę wyrazić głęboką wdzięczność lekarzowi kliniki w Mitino, Mikołajowi Aleksandrowiczowi Nikolskiemu. Po pięciu sesjach terapii manualnej dosłownie postawił mnie na nogi. bardzo uważny, wrażliwy i profesjonalny lekarz. podziękować.

Osteochondroza krążków międzykręgowych lędźwiowych

Osteochondroza krążków międzykręgowych # 8212; objawy różnych części kręgosłupa

Osteochondroza międzykręgowa charakteryzuje się uszkodzeniem krążków znajdujących się między kręgami, a także uszkodzeniem ich ciał i powierzchni stawów. Choroba ta jest dość powszechna i towarzyszy jej charakterystyczny ból pleców i inne nieprzyjemne objawy. Choroba może być zlokalizowana w dowolnym regionie kręgosłupa, ale najczęstszym obszarem dotkniętym tą chorobą jest odcinek krzyżowy i lędźwiowy, rzadziej piersiowy i szyjny.

Osteochondrozie krążków międzykręgowych towarzyszy przede wszystkim zwyrodnienie tkanki kostnej i chrząstki kręgosłupa. Najczęściej patologia ta występuje u osób z nadwagą lub u osób poddanych silnemu wysiłkowi fizycznemu. Osteochondroza nie omija również osób prowadzących nieaktywny tryb życia lub nadużywających palenia i picia alkoholu.

Osteochondroza krążków międzykręgowych dotyka osoby w wieku od 30 do 40 lat, ale zdarzają się również przypadki pojawienia się choroby u nastolatków. Patologia przejawia się w różnych objawach, których charakter zależy od obszaru lokalizacji ogniska jej rozwoju. Głównym objawem tej choroby jest uporczywy ból, którego pojawienie się jest spowodowane podrażnieniem korzeni nerwowych, któremu towarzyszą następujące objawy:

  • Zwiększona wrażliwość zakończeń nerwowych;
  • Początek obrzęku i zwłóknienia;
  • Zaburzenia krążenia.

Ból może promieniować do różnych części ciała, w tym do tyłu głowy, szyi, nóg, łopatek lub ramion. W miarę postępu choroby zmniejsza się lub zwiększa wrażliwość kończyn, czemu towarzyszy ciągły chłód rąk lub nóg. Objawy osteochondrozy krążków międzykręgowych zależą od stadium patologii i miejsca jej lokalizacji.

Objawy osteochondrozy szyjki macicy

Osteochondroza międzykręgowa kręgosłupa szyjnego występuje stosunkowo często. Zagrożeni są ludzie zaangażowani w monotonną pracę: programiści, projektanci, zegarmistrzowie, dentyści itp. Prowadzenie pojazdów jest także czynnikiem predysponującym do pojawienia się zmian zwyrodnieniowo-dystroficznych kręgosłupa. Ta dolegliwość objawia się następującymi objawami:

  • Łagodne bóle głowy;
  • Zawroty głowy;
  • Ból kończyn górnych i klatki piersiowej;
  • Lumbago;
  • Drętwienie języka.

Osteochondroza szyjki macicy charakteryzuje się również gwałtownym wzrostem ciśnienia i ciemnieniem w oczach. Wynika to z cech strukturalnych regionu szyjnego kręgosłupa. Przez obszar poprzecznych wyrostków kręgów odcinka szyjnego przechodzi nie tylko kanał rdzenia kręgowego, ale także tak zwana tętnica kręgowa. Jest kierowany do jamy czaszkowej i jest niezbędny do odżywienia móżdżku, aparatu przedsionkowego oraz ośrodków położonych w okolicy podstawy mózgu i potylicy..

Z powodu przemieszczenia kręgów dochodzi do odruchowego skurczu tętnicy kręgowej, któremu w ciężkich przypadkach towarzyszy jej ucisk. W ten sposób dochodzi do naruszenia dopływu krwi do ośrodków wegetatywnych i ośrodków równowagi, które są odpowiedzialne za procesy życiowe organizmu..

Proces ten staje się przyczyną pojawienia się powszechnej diagnozy dystonii wegetatywno-naczyniowej..

Osteochondroza szyjki macicy może objawiać się objawami korzeni (zapalenie korzonków szyjki macicy), polegającymi na tym, że ból występuje w dłoniach lub palcach, czemu towarzyszy ich charakterystyczne drętwienie i ciągłe dreszcze. Powodem tego jest naruszenie impulsów przechodzących przez włókna nerwowe..

Objawy osteochondrozy klatki piersiowej

Klęska kręgosłupa piersiowego jest bardzo rzadka. Główną przyczyną zmian degeneracyjno-dystroficznych w tym obszarze jest skrzywienie kręgosłupa lub skolioza. Symptomatologia tej patologii bardzo różni się od osteochondrozy typu lędźwiowego i szyjnego i składa się z następujących objawów:

  • Brak ostrego bólu;
  • Tępe lub bolesne objawy bólu;
  • Ból i drętwienie w klatce piersiowej;
  • Uczucie gęsiej skórki w okolicy klatki piersiowej;
  • Ból serca, żołądka i wątroby.

Ze względu na pomieszanie objawów ten typ osteochondrozy jest często mylony z innymi chorobami, na przykład dusznicą bolesną lub zapaleniem żołądka. Ponadto, ze względu na charakter objawów, taką patologię można pomylić z nerwobólami międzyżebrowymi lub zawałem serca, gdy ból promieniuje do podłopatkowej.

Objawy osteochondrozy lędźwiowej

Najczęściej występuje osteochondroza międzykręgowa kręgosłupa lędźwiowego, co tłumaczy się obecnością tej części kręgosłupa w ciągłym napięciu. Najczęstszym powikłaniem tego rodzaju patologii jest rozwój przepukliny międzykręgowej odcinka lędźwiowego kręgosłupa..

Wśród objawów osteochondrozy lędźwiowo-krzyżowej są:

  • Ból w okolicy lędźwiowej;
  • Ograniczona mobilność;
  • Ból promieniujący do nóg;
  • Nieoczekiwane lumbago.

Częste objawy tego typu osteochondrozy są naruszeniem wrażliwości skóry na nogach, co jest spowodowane szczypaniem korzeni rdzenia kręgowego. Przyczyną rozwoju tej dolegliwości jest przewlekły uraz lub złamanie kompresyjne..

Osteochondroza krążków międzykręgowych kręgosłupa lędźwiowego może być skomplikowana przez niestabilność kręgów, w których dyski przestają naprawiać części kręgosłupa, czemu pod wpływem grawitacji towarzyszy rozwój procesów patologicznych w pobliskich narządach wewnętrznych, a także jego odejście od kości krzyżowej.

Osteochondroza kręgosłupa szyjnego, piersiowego lub lędźwiowego może rozwinąć się u każdej osoby, dlatego nie należy lekceważyć środków zapobiegających tej chorobie. Aby to zrobić, należy regularnie wykonywać ćwiczenia gimnastyczne, porzucić złe nawyki i starać się stale utrzymywać prawidłową postawę..

Krążek międzykręgowy to formacja składająca się z tkanki włóknistej i chrzęstnej, która zawiera jądro w środku i znajduje się między dwoma sąsiednimi kręgami. Ponadto ważne jest, aby zrozumieć, że krążki międzykręgowe nie zawierają naczyń, co oznacza, że ​​pokarm dociera do nich z otaczających je tkanek. Z tego powodu, gdy zaburzone jest odżywianie mięśni pleców, a mianowicie z powodu przepływających tu naczyń i odżywiania dysków kręgosłupa, zaburzony jest również dopływ krwi do tych ważnych struktur..

Sam krążek jest dość elastyczny, ale przy braku wystarczającej ilości składników odżywczych zaczyna tracić wodę, co znacznie wpływa na jego wysokość i elastyczność, a sam włóknisty pierścień staje się bardziej kruchy. Wszystko to negatywnie wpływa na ogólny stan kręgosłupa, zwiększa się jego niestabilność, a jeden z najczęstszych przejawów tej patologii można uznać za spadek wysokości krążków międzykręgowych..

W dalszym przebiegu patologii tkanka chrzęstna kręgosłupa upodabnia się do kości, co nazywa się zwyrodnieniem lub regeneracją. Jednocześnie dysk jeszcze bardziej cierpi, maleje, traci wysokość, przestaje spełniać jedną z najważniejszych funkcji - amortyzację. Ponadto zaczyna naciskać na zakończenia nerwowe znajdujące się w pobliżu. Wszystko to powoduje silny ból. Ten stan nazywa się osteochondrozą lub spondylozą i jest bardzo powszechny zarówno w populacji kobiet, jak i mężczyzn..

Spadek wysokości krążka międzykręgowego L5-S1 można również zaobserwować przy urazowym urazie pleców. Jeśli uraz występuje bez naruszenia integralności pierścienia włóknistego, nazywa się to wypukłością. Ale jeśli pojawia się łza pierścienia, jądro wykracza poza niego, wtedy nazywa się to przepukliną dysku.

Niż to grozi

W sumie wyróżnia się cztery etapy patologii. A każdy z nich ma swoje szczególne cechy. Na początkowym etapie przebieg choroby jest ukryty. Jedynym objawem jest poranny dyskomfort pleców, który ustępuje po kilku godzinach. Wysokość talerzy pozostaje niezmieniona.

W drugim etapie ból nasila się, rozpoczyna się deformacja pierścienia włóknistego, poważnie zaburzona jest stabilność dotkniętego obszaru kręgosłupa. Można zaobserwować uszczypnięcie korzeni nerwowych, zaburzony jest przepływ krwi i limfy oraz wykryto umiarkowane obniżenie wysokości krążków międzykręgowych.

W trzecim etapie następuje dalsze odkształcenie pierścienia dysku i następuje jego pęknięcie. Patologie, takie jak skolioza, są dobrze wyrażone. kifoza lub lordoza. I wreszcie ostatnim etapem jest przesunięcie i zagęszczenie kręgów, któremu towarzyszy silny ból. Osoba ma bardzo ograniczone możliwości poruszania się. Wysokość tarczy zredukowana do minimum.

W efekcie mogą wystąpić zaburzenia w pracy narządów miednicy, całkowita utrata wrażliwości, a nawet paraliż mięśni kończyn dolnych. W rezultacie osoba staje się niepełnosprawna i może poruszać się tylko na wózku inwalidzkim..

Terapia zachowawcza

We wczesnych stadiach rozwoju widoczne na zdjęciach umiarkowane obniżenie wysokości krążków międzykręgowych leczy się metodą zachowawczą. Jednak ważne jest, aby zrozumieć, że leczenie powinno być kompleksowe i nie można zrezygnować z samych leków..

Stawiając tę ​​diagnozę, konieczne jest stworzenie na chwilę oszczędnego schematu dla pleców, podjęcie ćwiczeń fizjoterapeutycznych, pływanie, uzyskanie skierowania od lekarza na zabiegi fizjoterapeutyczne i masaż.

Jeśli chodzi o zabieg rozciągania kręgosłupa, można go wykonać dopiero po pełnym badaniu i wizycie u lekarza. W przeciwnym razie takie leczenie może prowadzić do poważnych konsekwencji. Jeśli nadal zalecane jest rozciąganie kręgosłupa, lepiej wybrać opcję podwodną, ​​czyli skorzystać z basenu. Leki należy stosować wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza iw indywidualnie dobranych dawkach.

Jeśli leczenie zachowawcze przez kilka miesięcy nie przynosi widocznej ulgi, można zalecić operację. Istnieją tutaj pewne wskazania, na przykład uporczywy lumbago, funkcjonalna niekompetencja kręgów, chroniczna kompresja korzeni. Lekarz decyduje, która operacja będzie najskuteczniejsza, a tutaj wszystko zależy nie tylko od stopnia rozwoju patologii, ale także od wieku pacjenta, jego ogólnego stanu zdrowia i wagi..

Przy okazji możesz być także zainteresowany następującą DARMOWĄ treścią:

Główne choroby Co jest najeżone i dlaczego można zmniejszyć wysokość krążków międzykręgowych

Jakie jest ryzyko i dlaczego można zmniejszyć wysokość krążków międzykręgowych

Podczas badania kręgosłupa postawiono diagnozę: zmniejsza się wysokość krążków międzykręgowych, co to oznacza i jak niebezpieczne jest to? Co dalej, dalej normalne życie, czy lepiej coś zrobić? Odpowiedzi na te pytania lepiej znać już od dzieciństwa, bo ponad 80% ludzi na świecie, choć w różnym stopniu, ma problemy z kręgosłupem.

Aby zrozumieć, jak i dlaczego następuje spadek wysokości krążków międzykręgowych, musisz trochę zagłębić się w anatomię.

Budowa kręgosłupa i funkcja krążków międzykręgowych

Kręgosłup jest głównym podparciem ludzkiego ciała, składającym się z segmentów (części), a mianowicie kręgów. Pełni funkcje wspomagające, amortyzujące (dzięki krążkom międzykręgowym) i ochronne (zabezpiecza rdzeń kręgowy przed uszkodzeniami).

Rdzeń kręgowy, znajdujący się odpowiednio w kanale kręgowym kręgosłupa, jest dość elastyczną strukturą, która może dostosowywać się do zmian pozycji ciała. W zależności od odcinka kręgosłupa nerwy rdzeniowe rozgałęziają się od niego, unerwiając określone części ciała..

  • Głowa, ramiona i ramiona są unerwione przez nerwy odgałęzione od odcinka szyjnego kręgosłupa.
  • Środkowa część ciała - odpowiednio unerwiona przez nerwy rozgałęziające się z odcinka piersiowego kręgosłupa.
  • Dolne partie ciała i nogi - unerwione przez nerwy rozgałęziające się z odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa.

Dlatego jeśli pojawią się problemy z unerwieniem (upośledzona wrażliwość, silna reakcja bólowa itp.) Których części ciała można podejrzewać rozwój patologii w odpowiedniej części kręgosłupa.

Od momentu, gdy osoba zaczęła chodzić w pozycji wyprostowanej, obciążenie kręgosłupa znacznie wzrosło. W związku z tym wzrosła rola krążków międzykręgowych..

Dyski międzykręgowe

Włókniste, podobne do chrząstki struktury składające się z jądra otoczonego włóknistym (podobnym do ścięgien) pierścieniem i okrągłą płytkową strukturą między kręgami nazywane są krążkami międzykręgowymi. Ich głównym celem jest amortyzacja (zmniejszenie obciążenia).

Jak rozwija się spadek wysokości krążków międzykręgowych?

W strukturze krążków międzykręgowych jest jeden ważny punkt związany z rozwojem patologii - nie zawierają one naczyń krwionośnych, dlatego substancje odżywcze dostają się do nich z tkanek znajdujących się w pobliżu. W szczególności te ostatnie obejmują mięśnie kręgosłupa. Dlatego w przypadku wystąpienia dystrofii (niedożywienia) mięśni kręgosłupa dochodzi do niedożywienia i krążków międzykręgowych.

Galaretowate, ale jednocześnie dość elastyczne (dzięki ograniczającemu je pierścieniowi włóknistemu) jądro krążka zapewnia niezawodne i jednocześnie elastyczne połączenie kręgów ze sobą. W wyniku naruszenia podaży składników odżywczych dysk zaczyna się odwadniać, traci swoją wysokość i elastyczność, włóknisty pierścień również traci elastyczność, staje się bardziej kruchy. Następuje pogorszenie połączenia kręgów, zwiększa się niestabilność w dotkniętym kręgosłupie motorycznym..

Wraz z dalszym rozwojem procesu następuje zwyrodnienie (zwyrodnienie) i stwardnienie tkanki chrzęstnej dysku, upodabnia się ona do kości. Dysk jeszcze bardziej się zmniejsza, traci wysokość, przestaje pełnić funkcję amortyzującą i zaczyna naciskać na zakończenia nerwowe, powodując ból.

Procesy zwyrodnieniowo-dystroficzne (zwyrodnienia i niedożywienie), w których dochodzi do zmniejszenia wysokości krążków międzykręgowych i szybkiego wzrostu osteofitów (formacji kostnych) nazywane są osteochondrozą (spondyloza). Określenia mają greckie korzenie, co oznacza odpowiednio - staw (kręgosłup), końcówka -oz charakteryzuje zmiany dystroficzne (niedożywienie).

Skomplikowany przebieg osteochondrozy

Zgodnie z podobnym scenariuszem patologia występuje nie tylko w przypadku chorób, które powodują zakłócenia dysków troficznych. Najczęściej przy urazach kręgosłupa lub przy traumatycznym stresie dysk jest ściskany, a następnie wysuwany jądro, jeśli dzieje się to bez naruszenia integralności włóknistego pierścienia, nazywa się to wypukłością, ale jeśli wypadkowi (występowi) towarzyszy pęknięcie pierścienia i wyjście jądra poza jego granice, jest to przepuklina dysku.

Jednocześnie w wyniku ściskania zmniejsza się również wysokość dysków, a wraz z dalszym wzrostem ciśnienia rozmiar przepukliny wzrośnie.

Co grozi spadkiem wysokości krążków międzykręgowych

I. Początkowa, wciąż ukryta forma przepływu. Niewielki dyskomfort, który zwykle objawia się rano i znika w ciągu dnia. Większość ludzi nie szuka pomocy, chociaż odczuwają ograniczoną mobilność. Dotknięty dysk ma taką samą wysokość jak zdrowy (przyległy).

II. Pojawia się ból, zniekształcenie pierścienia włóknistego, zaburzenie stabilności chorego kręgosłupa, rozwój patologicznej ruchomości, zaciśnięcie zakończeń nerwowych (powodujące ból). Zakłócony jest przepływ krwi i limfy. Zmniejszona wysokość krążka międzykręgowego, o jedną czwartą mniej niż przyległy.

III. Dalsze odkształcenie i zerwanie pierścienia dysku, powstanie przepukliny. Deformująca patologia dotkniętych kręgów (skolioza - odchylenie kręgosłupa na bok, kifoza - garb lub lordoza - odchylenie do tyłu). Zaatakowany dysk, o połowę mniejszy od zdrowego.

IV. Finał. Przemieszczenie i zagęszczenie dotkniętych kręgów, któremu towarzyszy ból i wzrost kości. Ostry ból podczas ruchu, minimalna mobilność. Niepełnosprawność jest możliwa. Jeszcze bardziej znaczące zmniejszenie wysokości tarczy.

Skutkiem powikłań przepukliny dysku może być: dysfunkcja narządów miednicy i utrata czucia, porażenie mięśni nóg, ruch na wózku inwalidzkim.

Co robić, jak zapobiegać

Dobrze się odżywiaj, wykonuj prozdrowotne ćwiczenia fizyczne, pij wystarczającą ilość płynów (min. 2 litry dziennie, utrzymanie prawidłowego metabolizmu), nie przeciążaj kręgosłupa (podnoszenie ciężarów), unikaj kontuzji, stresu i hipotermii, przy siedzącym trybie pracy - wykonuj przerwy gimnastyczne, okresowo poddawaj się profilaktycznemu badaniu kręgosłupa, a jeśli pojawią się problemy, natychmiast szukaj pomocy.

Jeśli znajdziesz błąd, wybierz fragment tekstu i naciśnij Ctrl + Enter.

Występ L5-S1 to występ krążka międzykręgowego między piątym kręgiem lędźwiowym a pierwszym kręgiem krzyżowym. To najbardziej powszechny i ​​niebezpieczny obszar kręgosłupa..

W klinice dr Ignatieva leczenie wypukłości krążka L5-S1 metodami niechirurgicznymi. Recepcja odbywa się po wcześniejszym umówieniu.

Według statystyk uszkodzenie dysku L5-S1 jest najczęstszym spośród wszystkich uszkodzeń kręgosłupa lędźwiowego; patologię tę można znaleźć w prawie 45-50% przypadków wszystkich wypukłości lędźwiowych. W 10-11% przypadków występuje kombinacja zmian L5-S1 i L4-L5 (rzadko L3-L4). W prawie 40% przypadków występują choroby współistniejące: przeciwkozmykologia, retrospondylolisteza, przepuklina krążka międzykręgowego, choroba zwyrodnieniowa stawów, spondyloartroza itp. W prawie wszystkich przypadkach choroba występuje na tle zmian zwyrodnieniowo-dystroficznych kręgosłupa (osteochondroza).

Występ krążka międzykręgowego L5-S1 może naruszać prawe i lewe korzenie piątego lędźwiowego i pierwszego korzenia nerwu krzyżowego, a także wiązkę włókien nerwowych (ogon koński) w kanale kręgowym.

Tylny (grzbietowy, grzbietowy) występ dysku l5-s1 to ogólna nazwa występów, które mogą wpływać na struktury układu nerwowego (dodatkowe informacje na temat tylnych wypukłości);

Rozproszony występ grzbietowy dysku L5-s1 - występ w kierunku struktur nerwowych, który dotyczył 25-50% dysku;

Wypukłość krążka l4-l5, l5-s1 - połączone uszkodzenie dysków w odcinkach między czwartym kręgiem lędźwiowym a pierwszym kręgiem krzyżowym.

Ponieważ choroba ma tendencję do nasilania się, leczenie należy rozpocząć jak najwcześniej. Bez odpowiednich środków występ jest obarczony wzrostem w przepuklinie krążka międzykręgowego.

Ponieważ dotyczy to najniższego odcinka kręgosłupa, dalsza aktywność fizyczna jest przeciwwskazana i przyczynia się do zmniejszenia zdolności do pracy..

Kiedy dochodzi do ucisku korzeni nerwowych, ból pojawia się na zewnętrznej i tylnej powierzchni uda i podudzia, stopy i palców. Występuje niedowład mięśnia brzuchatego łydki, pronatory stopy, długie prostowniki dużego palca. Odruch Achillesa znika.

Naruszenie ogona końskiego prowadzi do niepełnosprawności pacjenta, utraty wrażliwości i ruchomości nóg (niedowład kończyn dolnych).

Leczenie

Leczenie powinno być jak najwcześniejsze i ukierunkowane na przyczynę wypukłości w odcinku lędźwiowym kręgosłupa. Zwykle choroba występuje, gdy dochodzi do naruszenia biomechaniki kręgosłupa, przeciążenia niektórych segmentów.

Leczenie odbywa się metodami niechirurgicznymi, w większości przypadków bez leków.

Spadek wysokości krążków międzykręgowych (osteochondroza międzykręgowa) jest dość powszechny. Choroba ta dotyka ponad 80% światowej populacji. Nierzadko zdarza się, że pacjenci zwracają się o pomoc lekarską, gdy sytuacja zaszła za daleko. Aby uniknąć komplikacji, ważne jest, aby wykryć problem na czas i poddać się leczeniu. Musisz wiedzieć, jak objawia się ubytek krążków międzykręgowych, co to jest, jakie czynniki go prowokują.

Aby zrozumieć, czym jest osteochondroza międzykręgowa, musisz zrozumieć anatomię człowieka, dowiedzieć się, jak powstaje choroba, jak się rozwija. Kręgosłup jest ważną częścią ludzkiego ciała. Składa się z kręgów i krążków międzykręgowych. Kanał kręgowy przebiega pośrodku kręgosłupa. W tym kanale znajduje się rdzeń kręgowy. Z rdzenia kręgowego promieniuje sieć nerwów rdzeniowych, które odpowiadają za unerwienie różnych części ciała..

Dyski międzykręgowe działają jak amortyzator (zmniejszają obciążenie kręgosłupa) i chronią rdzeń kręgowy przed uszkodzeniem. Dysk składa się z centralnego jądra i pierścienia włóknistego otaczającego jądro. Jądro ma galaretowatą konsystencję. Zawiera polisacharydy, proteiny, kwas hialuronowy. Elastyczność jądra nadaje pierścień zwłóknieniowy - gęsta tkanka otaczająca jądro.

W krążkach międzykręgowych nie ma naczyń. Wszystkie składniki odżywcze docierają do nich z pobliskich tkanek.

Przyczyny osteochondrozy międzykręgowej

Spadek wysokości dysku rozwija się w wyniku upośledzenia krążenia krwi, spowolnienia procesów metabolicznych i braku niezbędnych składników odżywczych (na przykład w okolicy szyjki macicy). Istnieje wiele przyczyn niedożywienia.
Czynniki ryzyka związane z niższą wysokością dysku:

  • Zmiany związane z wiekiem;
  • Hipodynamia;
  • Nadwaga;
  • Niewłaściwe odżywianie;
  • Dziedziczność;
  • Urazy;
  • Naprężenie;
  • Choroba metaboliczna;
  • Ciąża;
  • Infekcje;
  • Złe nawyki;
  • Cechy indywidulane;
  • Choroby układu mięśniowo-szkieletowego;
  • Noszenie butów na wysokich obcasach.

Często negatywne zmiany w krążkach międzykręgowych zachodzą pod wpływem kilku czynników. Aby leczenie było korzystne, należy wziąć pod uwagę wszystkie przyczyny. W połączeniu ze środkami medycznymi spróbuj je wyeliminować.

Jak powstaje i rozwija się

Pod wpływem czynników negatywnych zaburza się odżywianie krążka międzykręgowego. W rezultacie ulega odwodnieniu. Najczęściej proces ten zachodzi w odcinku lędźwiowym i szyjnym kręgosłupa, rzadziej w klatce piersiowej.

Etapy rozwoju osteochondrozy międzykręgowej:

  1. Patologiczne procesy zachodzą w samym krążku międzykręgowym, bez wpływu na pobliskie tkanki. Najpierw rdzeń dysku traci swoją elastyczność, a następnie zaczyna się zapadać. Pierścień włóknisty staje się kruchy, krążek zaczyna tracić wysokość;
  2. Części jądra zaczynają się przesuwać we wszystkich kierunkach. Ten proces wywołuje wysunięcie włóknistego pierścienia. Krążek międzykręgowy jest zmniejszony o jedną czwartą. Występuje naruszenie zakończeń nerwowych, naruszenie przepływu limfy i krążenia krwi;
  3. Dysk nadal się odkształca i zapada. Na tym etapie jego wysokość zmniejsza się o połowę w porównaniu z normą. Na tle zmian zwyrodnieniowych kręgosłup zaczyna się deformować. Jest jej skrzywienie (skolioza, lordoza, kifoza), przepuklina międzykręgowa. Przepuklina międzykręgowa - pęknięcie włóknistego pierścienia i wyjście jądra poza jego granice;
  4. Wysokość talerzy nadal się zmniejsza. Dalszej deformacji kręgosłupa towarzyszy przesunięcie kręgów.

W wyniku zmian zwyrodnieniowych dochodzi do narośli kostnych, pojawiają się choroby współistniejące. Osteochondroza międzykręgowa prowadzi do rozwoju wtórnego zapalenia korzonków nerwowych, a nawet niepełnosprawności. Dlatego ogromne znaczenie ma wczesne wykrycie objawów, terminowa diagnoza i leczenie..

Objawy patologii

Symptomatologia choroby zależy od stopnia jej rozwoju. Początek wzrostu krążków często przebiega bezobjawowo. Niektórzy pacjenci zauważają sztywność w ruchu. Dalszemu rozwojowi choroby towarzyszy zespół bólowy..

W zależności od lokalizacji ogniska zapalnego rozróżnia się następujące objawy:

  • Kręgosłup szyjny: bóle głowy, sztywność, drętwienie w odcinku szyjnym kręgosłupa, zawroty głowy, parestezje rąk, ból w klatce piersiowej, kończyn górnych. Często porażce tej strefy towarzyszy osłabienie, spadki ciśnienia i ciemnienie oczu. Objawy rozwijają się w wyniku ucisku tętnicy kręgowej przez krążki międzykręgowe, które zmieniły swoje położenie.
  • Sekcja klatki piersiowej. Łagodny zespół bólowy w tej okolicy (tępy ból, ból). Często występują objawy podobne do zapalenia żołądka, nerwobólów międzyżebrowych, dusznicy bolesnej. Spadkowi wysokości dysków towarzyszy drętwienie i ból kończyn, gęsia skórka w klatce piersiowej, dyskomfort w okolicy serca, wątroby i żołądka.
  • Okolica lędźwiowa. Taka lokalizacja objawia się ostrym bólem w okolicy lędźwiowej, pośladków, podudzia, ud, sztywnością ruchów. Zmniejszona wysokość dysku prowadzi do parestezji (utraty wrażliwości) i osłabienia nóg.
  • Procesy zwyrodnieniowe w kilku oddziałach - powszechna osteochondroza.

Po znalezieniu u siebie takich objawów należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. Wczesne leczenie może znacznie zmniejszyć ryzyko wtórnych zaburzeń. Jeśli zaczniesz chorobę, konsekwencje mogą być tragiczne, aż do całkowitego unieruchomienia (niepełnosprawności).

Diagnoza choroby

Często osteochondroza objawia się objawami podobnymi do innych chorób (zapalenie korzonków nerwowych, dusznica bolesna itp.). Dlatego dokładna diagnoza jest dokonywana tylko na podstawie badania. Rozpoznanie zmniejszonych dysków rozpoczyna się od badania przez neurologa.

Po wyjaśnieniu skarg i zebraniu anamnezy lekarz na podstawie obrazu klinicznego przepisze dodatkowe instrumentalne metody diagnostyczne:

  • Radiografia jest skuteczną metodą diagnozowania osteochondrozy. Pozwala wykryć zmiany patologiczne (np. W odcinku szyjnym kręgosłupa) nawet na 1 etapie choroby, kiedy nie ma jeszcze objawów. Jednak wystąpienie przepukliny międzykręgowej na początkowym etapie nie pokaże zdjęcia rentgenowskiego.
  • Rezonans magnetyczny (MRI) pozwala zidentyfikować przepuklinę międzykręgową, ocenić zmiany zwyrodnieniowe w rdzeniu kręgowym.
  • Elektromiografia (elektrroneurografia) wykrywa uszkodzenia w drogach nerwowych.
  • Dyskografia pozwala zbadać wszelkie uszkodzenia w strukturze dysku.

Leczenie osteochondrozy międzykręgowej

Spadek wysokości dysku nie może być całkowicie naprawiony. Możesz tylko zatrzymać rozwój procesów patologicznych. Zabiegi mają na celu:

  • Aby złagodzić ból;
  • Poprawa krążenia krwi i reakcje metaboliczne;
  • Przywrócenie ruchomości krążków kręgowych.

W takim przypadku leczenie może być zachowawcze lub operacyjne. Wszystko zależy od etapu rozwoju choroby. Wyboru metody leczenia powinien dokonać neurolog na podstawie wyników badania i obrazu klinicznego. W zależności od objawów i stadium rozwoju choroby stosuje się różne rodzaje leków:

  • Aby złagodzić obrzęk i zmniejszyć stan zapalny, stosuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne (Nise, Ketanov, Movalis itp.);
  • Aby poprawić metabolizm, przepisywane są kompleksy witamin (Milgama, Unigama);
  • Aby poprawić przepływ krwi - Eufilin, Trenetal;
  • W celu złagodzenia skurczów stosuje się różne rodzaje środków zwiotczających mięśnie (Mydocalm, Tizanidine).

Leki i ich dawki powinien wybierać wyłącznie specjalista. Nie leczyć siebie. Może to prowadzić do poważnych konsekwencji..

Twój lekarz może przepisać różne leki przeciwbólowe. W szczególnie ciężkich przypadkach stosuje się blokadę leku. W okresie leczenia należy przestrzegać delikatnej pielęgnacji pleców. Wszelkie obciążenia kręgosłupa są wykluczone. Lekarz może przepisać kurs fizjoterapii, ćwiczenia fizjoterapeutyczne, masaż, pływanie. Wszystkie te zabiegi pomagają złagodzić skurcze mięśni, poprawić krążenie krwi i odżywienie krążków międzykręgowych..

Operacja jest wymagana tylko wtedy, gdy długotrwałe leczenie nie przynosi efektów.

Działania zapobiegawcze

Ważna jest wczesna diagnoza i właściwe leczenie, ale ważną rolę odgrywają również środki zapobiegawcze. Metody zapobiegania spadkowi wysokości krążków międzykręgowych:

  • Odpowiednie odżywianie;
  • Utrzymanie równowagi wodnej organizmu (40 ml płynów na 1 kg masy ciała);
  • Pozbycie się złych nawyków;
  • Utrata masy ciała;
  • Wykonywanie specjalnej gimnastyki;
  • Zmniejszenie skutków stresu dla organizmu.

Ponadto należy unikać hipotermii, urazów kręgosłupa i podnoszenia ciężarów. Raz w roku musisz przejść badanie profilaktyczne, aby na czas zidentyfikować problemy z kręgosłupem.