Główny

Zapalenie korzonków nerwowych

Kręgosłup lędźwiowo-krzyżowy

Kręgosłup lędźwiowo-krzyżowy ma maksymalne obciążenie, co decyduje o cechach strukturalnych tej części grzbietu. Lędźwie składają się z 5 masywnych kręgów, oznaczonych odpowiednio łacińską literą L i cyframi 1-5. Są oddzielone dyskami składającymi się z tkanki chrzęstnej i jądra miażdżystego. Amortyzacja tych struktur podczas chodzenia, biegania i skakania jest zapewniona ze względu na ugięcie fizjologiczne - lordozę. Ostatni kręg L5 ma kształt klina ze względu na połączenie z kośćmi kości krzyżowej.

  • Najczęstsze przyczyny patologii kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego
  • Najczęstsze choroby kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego
  • Metody diagnozowania patologii kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego
  • Dodatkowe procedury diagnostyczne
  • Urazy kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego
  • Osteochondroza kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego
  • Przepuklina międzykręgowa okolicy lędźwiowo-krzyżowej
  • Spondyloartroza
  • Zapalenie korzonków nerwowych, zwężenie kręgosłupa
  • Ogólne zasady terapii zmian chorobowych kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego

Kręgosłup lędźwiowo-krzyżowy

W przeciwieństwie do kręgosłupa lędźwiowego, dolny odcinek krzyżowy jest utworzony z nieruchomej artykulacji pięciu kręgów, oznaczonych jako S1, S2 i tak dalej, aż do S5. Ta część grzbietu przypomina piramidę i łącząc się z kośćmi miednicy, tworzy rodzaj łóżka dla narządów otrzewnej - miednicy. Łuki kręgów na całej długości kręgosłupa tworzą kanał dla rdzenia kręgowego. Ruch wyrostka zębodołowego podczas zgięć i ugięć jest ograniczony przez układ więzadeł i poprzecznie prążkowanych mięśni szkieletowych. Taka anatomia zapewnia maksymalne bezpieczeństwo i stabilność tej podstawowej struktury kostnej ciała..

W leczeniu schorzeń kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego ludzi zajmują się specjaliści z różnych dziedzin medycyny: ortopedzi, traumatolodzy, chirurdzy, neurolodzy. Ponadto często naruszenie dobrze zbudowanego połączenia między kręgami a znajdującymi się między nimi dyskami wpływa na funkcje innych narządów i układów. W większym stopniu osoby po 40 roku życia są podatne na takie patologie, ale z powodu pewnych czynników naruszenia struktury grzbietu mogą mieć miejsce w dzieciństwie, kiedy kręgi są połączone ze sobą niewystarczająco uformowaną tkanką włóknistą. Deformacje dysków, zła postawa ciała prowadzą do zwiększonego obciążenia stawów kończyn i licznych chorób narządów wewnętrznych.

Najczęstsze przyczyny patologii kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego

Pomimo dużej liczby chorób kręgów lędźwiowo-krzyżowych te same przyczyny przyczyniają się do ich rozwoju. Dlatego lekarze nigdy nie przestają powtarzać o roli aktywności fizycznej. Tylko wzmocniony i wytrenowany mięsień jest w stanie utrzymać pręgę w fizjologicznie prawidłowej pozycji. Szkielet mięśni zmniejsza prawdopodobieństwo kontuzji, a regularne ćwiczenia sprzyjają aktywnemu krążeniu krwi w kręgosłupie. Inne przyczyny dysfunkcji lędźwiowo-krzyżowej to:

  • wrodzone odchylenia od normalnej anatomii kręgosłupa;
  • uszkodzenie stawów w wyniku procesów zakaźnych, chorób autoimmunologicznych;
  • ciężkie zaburzenia postawy;
  • stały długi pobyt w niewygodnej pozycji;
  • płaskostopie;
  • przypadkowe obrażenia zespolonych kręgów kręgosłupa krzyżowego i lędźwiowego oraz kości ogonowej lub regularne uprawianie potencjalnie niebezpiecznych sportów;
  • zbyt intensywna aktywność fizyczna, zwłaszcza niewłaściwe wykonywanie ćwiczeń związanych z podnoszeniem ciężarów;
  • wysoki wzrost;
  • zaburzenia krążenia w naczyniach otaczających kręgosłup;
  • nadwaga.

Dobre odżywianie ma ogromne znaczenie, zwłaszcza w dzieciństwie, kiedy następuje tworzenie i wzrost tkanki kostnej i chrzęstnej. Brak wapnia i pierwiastków śladowych w diecie może nie wpłynąć na rozwój dziecka, ale z pewnością w przyszłości spowoduje problemy z kręgosłupem. Tak więc w niektórych przypadkach odnotowuje się długotrwały brak zrostu kręgów krzyżowych. Złe nawyki wpływają niekorzystnie na stan wyrostka zębodołowego (np. Palenie prowadzi do skurczu naczyń, aw konsekwencji do pogorszenia ukrwienia nerwów i mięśni pleców), niekorzystnej sytuacji środowiskowej. Ale wszyscy ludzie borykają się z bólem w okolicy lędźwiowej i kości krzyżowej w starszym wieku, jest to spowodowane takim zjawiskiem, jak dysplazja tkanki chrzęstnej, procesy zwyrodnieniowe, zaburzenia hormonalne (kobiety są bardziej podatne na to w okresie menopauzy).

Najczęstsze choroby kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego

Wiodącymi w statystykach patologii kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego są zwyrodnieniowo-dystroficzne zaburzenia jego budowy. Ta grupa chorób obejmuje przede wszystkim osteochondrozę i przepuklinę krążka międzykręgowego (kod ICD odpowiednio 10 M.42 i M.51). Ich objawy kliniczne są spowodowane ścieńczeniem tkanki włóknistej struktur międzykręgowych, w wyniku czego następuje przemieszczenie kręgów, ucisk nerwu i ucisk kanału kręgowego. Mniej powszechnymi chorobami kości krzyżowej i odcinka lędźwiowego są:

  • spondyloartroza (kod ICD M.47), w literaturze zagranicznej patologia ta nazywana jest zespołem faceta;
  • zapalenie korzonków nerwowych (kod według ICD M.54);
  • zapalenie stawów kręgosłupa (kod ICD M.45);
  • zwężenie kręgosłupa (kod ICD M.48);
  • nowotwory kręgosłupa (na przykład torbiele pajęczynówki, konsekwencje torbieli okołonerwowej, torbiel płynu mózgowo-rdzeniowego, naczyniak krwionośny);
  • wrodzone patologie (mielodysplazja itp.).

Zaburzenia w budowie kręgosłupa występują również podczas tworzenia się łagodnych guzów i nowotworów złośliwych. Ponadto grzbiet jest często celem przerzutów nowotworowych. Ruchome kręgi dolnej części pleców często cierpią z powodu różnych urazów i zwichnięć. Ponadto bardzo częste są stłuczenia okolicy kości ogonowej, które w taki czy inny sposób wpływają na stan kości krzyżowej i struktur znajdujących się powyżej.

Metody diagnozowania patologii kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego

W przypadkach, gdy ból kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego ma przedłużony przebieg, wyklucza się przede wszystkim jego specyficzne przyczyny. Jednocześnie szczególna uwaga zostanie zwrócona na identyfikację chorób, które mają poważne rokowanie i wymagają pilnego leczenia, na przykład guzy pierwotne lub wtórne. Na taką diagnozę wskazują pewne markery w badaniach krwi, a także dane z badania osoby. To:

  • ból pleców i aktywność fizyczna nie są ze sobą powiązane;
  • niestandardowa lokalizacja zespołu bólowego, na przykład górna część kręgosłupa lędźwiowego;
  • obecność złośliwych guzów w wywiadzie lub w najbliższej rodzinie;
  • utrata masy ciała;
  • ogólne objawy neurologiczne.

Proces diagnostyczny nie jest kompletny bez badania rentgenowskiego kręgosłupa (spondylografii). Zwykle ujęcia wykonuje się z projekcji czołowej, tylnej i bocznej. Aby zbadać i opisać stawy, wymagane jest zdjęcie rentgenowskie w projekcji skośnej, a niestabilność krążka jest również widoczna na spondylogramie wykonanym na tle maksymalnego możliwego zgięcia i ugięcia do przodu. Zwykle na zdjęciu kręgosłupa lędźwiowego wyraźnie widać kręgi (mają kształt prostokątów, ich rozmiar rośnie od góry do dołu, nie ma krzywizny) oraz łuki z przebiegającymi od nich wyrostkami.

Dyski i ich wysokość są wyraźnie widoczne w rzucie bocznym. Odchylenie od normy zwykle wskazuje na zmiany zwyrodnieniowe w strukturze tkanki włóknistej. Zdjęcie powinno również przedstawiać artykulację kości krzyżowej i biodrowej. Możliwość oceny ruchomości odcinków kręgosłupa w odcinku lędźwiowym tylko na zdjęciu rentgenowskim podczas wykonywania badań czynnościowych.

Bardziej szczegółowy obraz uzyskuje się na obrazach rentgenowskiej tomografii komputerowej (CT) lub MRI (obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego) warstwa po warstwie. CT daje pełny obraz cech strukturalnych kręgosłupa, możliwej kompresji kanału rdzenia kręgowego, stanu stawów i dysków wyrostka. Ponadto takie techniki pozwalają uniknąć skomplikowanych i niebezpiecznych badań rentgenowskich dzięki wprowadzeniu środka kontrastowego. Jeśli podejrzewasz utrzymujący się niedobór wapnia, wykonuje się specjalne USG kości zwane densytometrią. Technika ta pozwala ocenić gęstość tkanki kostnej oraz jej odporność na różnego rodzaju stres..

Dodatkowe procedury diagnostyczne

W niektórych przypadkach to nie choroby kręgosłupa powodują patologię narządów wewnętrznych, ale wręcz przeciwnie, dysfunkcje różnych układów prowadzą do odruchowego bólu w okolicy lędźwiowej i kości krzyżowej. Dlatego niezbędnym punktem badania pacjenta jest badanie USG jamy brzusznej, ocena czynności nerek, przewodu pokarmowego i układu rozrodczego. Wyniki badań krwi wskazują na zmiany zapalne stawów kręgowych. Na przykład zwiększona ESR w połączeniu z gorączką i bólem pleców może wskazywać na proces autoimmunologiczny..

Lekarze zwracają również uwagę, że skolioza lub objawy patologicznej lordozy oraz problemy z układem sercowo-naczyniowym i oddechowym są ze sobą ściśle powiązane. Jest to szczególnie typowe dla nastolatków. Również pacjenci z patologiami grzbietu wymagają konsultacji z neurologiem. Lekarz ocenia nasilenie odruchów ścięgnistych, możliwy niedowład lub porażenie mięśni kończyn. Aktywność mięśni kręgosłupa i sąsiednich węzłów nerwowych można wykonać za pomocą elektrroneuromyografii. Dopiero potem podejmowana jest decyzja, jak leczyć uszkodzenie kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego..

Urazy kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego

Złamania, stłuczenia i pęknięcia trzonów kręgów odcinka lędźwiowego i krzyżowego kręgosłupa występują zwykle podczas upadku na kość ogonową lub przy bezpośrednim uderzeniu w ten obszar pleców. Takie urazy są bardzo niebezpieczne, ponieważ często łączy się je z uszkodzeniem rdzenia kręgowego, któremu towarzyszy masywne krwawienie wewnętrzne, możliwy jest również całkowity paraliż lub częściowy niedowład kończyn dolnych. Złamania mogą być różnego rodzaju. To:

  • poprzeczny, zwykle występuje równolegle z przemieszczeniem i przez długi czas pomimo leczenia towarzyszy mu silny ból przy zginaniu ciała;
  • ucisk, jest jednym z najbardziej niebezpiecznych z powodu uszkodzenia korzeni nerwowych, co powoduje naruszenie wrażliwości dolnej części ciała, zaburzenie funkcji układu moczowego;
  • złamanie kości krzyżowej w połączeniu z uszkodzeniem kości miednicy, któremu towarzyszy silny ból i wymaga długotrwałego trzymania się ścisłego leżenia w łóżku;
  • pęknięcia w kręgach często nie są zauważalne na konwencjonalnym zdjęciu RTG, mogą objawiać się nasileniem bólu w dolnej części pleców lub w okolicy biodrowej przy długotrwałym siedzeniu.

Wskazują na zewnętrzne objawy z urazami dolnej części pleców i kości krzyżowej, zaczerwienienie i obrzęk, czasami rozciągające się na obszar kości ogonowej. Występuje również pulsujący ból, który nasila się podczas ruchu. W każdym razie wymagana jest konsultacja z traumatologiem. Zwykły siniak, któremu może towarzyszyć przerost żółtych więzadeł, lekarze mogą leczyć w domu, ale poważniejsze urazy wymagają leczenia w specjalistycznym oddziale szpitala.

Aby nie pogorszyć stanu osoby, nie można jej samodzielnie przewracać, przenosić z miejsca na miejsce i przewozić do kliniki. Lepiej jest jak najbardziej unieruchomić kręgosłup, gdzie połączone są odcinki lędźwiowe i krzyżowe. Jeśli pacjent leży na brzuchu, warto zastosować okład chłodzący. Dalsza pomoc i leczenie jest zalecane przez lekarza na podstawie danych z badania i obrazu klinicznego.

Osteochondroza kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego

Osteochondroza kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego jest chorobą, która występuje przy zmianach zwyrodnieniowych w tkance chrzęstnej dysku. W normalnych warunkach procesy stawowe kręgów nie przenoszą obciążenia pionowego. Cała amortyzacja od nacisku ciężaru głowy i tułowia jest przejmowana przez krążki kręgowe. Ich przerzedzenie prowadzi do naruszenia statyki grzbietu..

Część napięcia przejmują mięśnie znajdujące się w tym miejscu, część kompensuje przemieszczenie kręgów. Głównym objawem tej degeneracyjno - dystroficznej choroby kręgosłupa (w skrócie DDS) jest ból. Na początkowym etapie bóle pleców w okolicy lędźwiowej, następnie dyskomfort znacznie wzrasta na tle różnych obciążeń. Nieleczona chondrosis jest coraz bardziej odczuwalna w przypadku lumbodynii..

Zespół ten charakteryzuje się silnym bólem w wyniku uszczypnięcia krążka międzykręgowego z pęknięciami pierścienia włóknistego. Lumbago lędźwiowego towarzyszy tak silny zespół bólowy, że osoba przyjmuje wymuszoną zgiętą postawę. Dalszy postęp osteochondrozy często prowadzi do ucisku nerwu. W tym przypadku ból grzbietu przejawia się w postaci dyskomfortu nie tylko w okolicy lędźwiowej, ale także w kości krzyżowej, kości ogonowej, pośladkach..

Przepuklina międzykręgowa okolicy lędźwiowo-krzyżowej

Przepuklina kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego to kolejny etap osteochondrozy. Zniszczenie pierścienia włóknistego krążka kończy się jego pęknięciem i wyjściem jądra miażdżystego do kanału kręgowego. Przy tej patologii ból ma zwykle tępy i obolały charakter, ale nagłe ruchy, które zwiększają obciążenie korzeni nerwowych, prowadzą do jego nasilenia. Czynniki prowokujące to także kaszel, kichanie, wysiłek, pochylanie się do przodu, podnoszenie prostych nóg.

W przypadku przepukliny okolicy lędźwiowo-krzyżowej charakterystyczna jest nerwoból. Ból promieniuje od kręgosłupa do dowolnej części nogi, podbrzusza. Często szczypaniu kręgów towarzyszy dyskomfort, drętwienie mięśni kończyn i mimowolne oddawanie moczu. W niektórych przypadkach zespół bólowy jest zlokalizowany tylko w palcach stóp, stawach skokowych, wewnętrznej stronie uda.

Spondyloartroza

Choroba zwyrodnieniowa stawów kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego jest chorobą przebiegającą ze zmianami zwyrodnieniowymi w chrząstce, tkance kostnej i otaczających więzadłach. Proces obejmuje również pobliski mięsień. Taka patologia rozwija się zwykle w starszym wieku (diagnozę tę stawia prawie 80% pacjentów powyżej 60. roku życia), ryzyko wzrasta w obecności takich czynników predysponujących, jak skrzywienie kręgosłupa (kifoza, lordoza, skolioza). Spondyloartroza rzadko występuje w postaci izolowanej. Choroba jest zwykle łączona z osteochondrozą i innymi dystroficznymi patologiami kręgosłupa.

Cechy zespołu facetów obejmują izolowany ból, który jest zlokalizowany wyłącznie w okolicy lędźwiowej. W przeciwieństwie do innych zmian krążkowych nie wydziela się w kończynie i nie powoduje niedowładów mięśni. Pacjenci zwykle skarżą się na poranną sztywność i chrupanie w stawach kręgowych. Objawy te ustępują w ciągu 30 do 60 minut po przebudzeniu.

Ból kręgosłupa krzyżowego u kobiet i mężczyzn

Okresowe bóle kręgosłupa krzyżowego mogą świadczyć zarówno o uszkodzeniu jego tkanek, jak i chorobach jamy miednicy czy brzucha. Możesz zrozumieć potencjalne przyczyny nieprzyjemnych wrażeń, jeśli przeczytasz artykuł, na który zwrócono uwagę. Oto czynniki ryzyka, przyczyny i choroby. Jak je odpowiednio rozróżnić i do którego lekarza się zwrócić w celu uzyskania wykwalifikowanej opieki medycznej.

Ból kręgosłupa krzyżowego u kobiet może wynikać z czynników fizjologicznych i patologicznych. Pierwsze obejmują zmiany w organizmie, które zachodzą podczas ciąży i porodu. W tym okresie pod wpływem nadmiernej ilości żeńskich hormonów płciowych następuje zmiękczenie tkanki chrzęstnej. Pierścień miednicy rozszerza się. Mogą wystąpić rozbieżności w stawach jego kości. Na staw biodrowo-krzyżowy nakłada się ogromne obciążenie. Następuje zmiana postawy z wygładzeniem fizjologicznej krzywizny lędźwiowej kręgosłupa.

Po ustąpieniu ciąży może utrzymywać się wiele negatywnych zmian. I to staje się przyczyną rozwoju wielu patologii układu mięśniowo-szkieletowego w przyszłości. W międzyczasie, na wczesnym etapie, wszystkie z nich mogą dawać charakterystyczny zespół bólowy, który jest silnie nasilany przez miesiączkę i kilka dni po niej.

Ból kręgosłupa krzyżowego u mężczyzn związany jest głównie ze zwiększoną aktywnością fizyczną i cechami budowy anatomicznej. U przedstawicieli silniejszej płci kość krzyżowa jest zespolona we wcześniejszym wieku. Co więcej, skrzywienie lędźwiowe kręgosłupa nie jest tak wyraźne jak u kobiet. W związku z tym rozkład obciążenia amortyzacyjnego jest nieco inny. Co niezmiennie negatywnie wpływa na stan tkanki chrzęstnej i kostnej.

U obu płci ból w kości krzyżowej może być wywołany patologiami narządów wewnętrznych jamy brzusznej i miednicy małej. U mężczyzn głównymi przyczynami są gruczolak prostaty, zapalenie gruczołu krokowego, zwężenia cewki moczowej i moczowodów. Kobiety często mają wypadanie macicy i pęcherza, włókniaki, endometriozę itp. Istnieje również duże prawdopodobieństwo wystąpienia guza okrężnicy, który wywiera nacisk na struktury kręgosłupa i rdzenia kręgowego..

Bardziej szczegółowo omówimy potencjalne przyczyny rozwoju zespołu bólowego w dalszej części artykułu. W międzyczasie oferujemy Ci poznanie najważniejszych faktów z anatomii i fizjologii kości krzyżowej. Po pierwsze, ta sekcja kręgosłupa składa się początkowo z pięciu oddzielnych trzonów kręgowych. Między nimi znajdują się pełnoprawne dyski chrzęstne. Stabilność położenia kręgów zapewniają więzadła podłużne i poprzeczne. Kanał kręgowy znajduje się wewnątrz. W wieku około 18-20 lat rozpoczyna się degeneracyjny proces niszczenia i atrofii krążków międzykręgowych oddzielających kręgi krzyżowe. W ciągu kilku lat całkowicie zanikają i rozpoczyna się proces całkowitego zespolenia kręgów krzyżowych w jedną kość. Sacrum uzyskuje ostateczny wygląd w wieku 23 - 25 lat.

W odcinku lędźwiowym struktura ta jest połączona z krążkiem międzykręgowym L5-S1. Jest to warunkowy środek ciężkości ciała ludzkiego i ma maksymalne obciążenie podczas wykonywania jakichkolwiek ruchów. Z dolną częścią kręgosłupa, kością ogonową, kość krzyżową łączy się za pomocą stawu. Może ulec zniszczeniu pod wpływem czynników chorobotwórczych.

Stawy biodrowo-krzyżowe znajdują się wzdłuż bocznych płaszczyzn kości krzyżowej. Zapewniają zakotwiczenie kończyn dolnych w kręgosłupie. Podczas chodzenia, biegania czy stania, wytrzymują również duże obciążenia amortyzujące i mechaniczne.

Wszystkie te struktury mogą ulec zniszczeniu i deformacji. To właśnie powoduje w większości przypadków wyraźny zespół bólowy..

Przyczyny bólu kręgosłupa krzyżowego

Istnieje wiele przyczyn bólu w odcinku krzyżowym kręgosłupa, które obejmują zarówno schorzenia, jak i stany przejściowe. Na przykład po intensywnym wysiłku fizycznym obejmującym mięśnie odcinka lędźwiowego i pośladkowego kwas mlekowy gromadzi się w miocytach. Ten metabolit powoduje ciężkie zapalenie i napięcie mięśni. I ten stan może wywołać pojawienie się dość silnego bólu ograniczającego w okolicy kości krzyżowej. Czy to wymaga leczenia? Nie zawsze. W większości przypadków wszystko znika samoistnie..

Inne stany patologiczne obejmują obrażenia. Są to pęknięcia i złamania tkanki kostnej trzonów kręgowych i ich wyrostków, skręcenia i zerwania włókien więzadeł, mięśni i ścięgien, zwichnięcie lub podwichnięcie stawu krzyżowo-guzicznego itp. W takich warunkach wymagana jest pomoc w nagłych wypadkach traumatologa i późniejsza pełnoprawna rehabilitacja pod kierunkiem kręgowca. W przeciwnym razie stan przejściowy może prowadzić do rozwoju przewlekłej choroby, która stopniowo niszczy kręgosłup, az czasem może prowadzić do niepełnosprawności..

Potencjalne przyczyny bólu w odcinku krzyżowym kręgosłupa są następujące:

  • zwyrodnieniowe zmiany dystroficzne w tkankach chrzęstnych krążków międzykręgowych w okolicy lędźwiowo-krzyżowej (z uszczypnięciem nerwów korzeniowych lub uciskiem splotów nerwowych ból może być bardzo silny);
  • powikłania osteochondrozy (na przykład wysunięcie krążków międzykręgowych, wycięcie, wypadnięcie przepukliny lub jej sekwestracja);
  • przemieszczenie trzonów kręgowych i krążków międzykręgowych z naciskiem na twarde błony rdzenia kręgowego;
  • skrzywienie kręgosłupa lub patologiczne zmiany postawy;
  • zwężenie kręgosłupa;
  • zapalenie nerwu kulszowego, w tym wywołane przez zespół gruszkowaty;
  • zniszczenie stawu krzyżowo-guzicznego;
  • deformujące zapalenie kości i stawów stawów biodrowo-krzyżowych;
  • urazy kości ogonowej i krzyżowej;
  • guzy narządów wewnętrznych i tkanek miękkich kręgosłupa.

Ponadto potencjalnymi przyczynami mogą być ciężka praca fizyczna, niewłaściwa organizacja miejsca do pracy i wypoczynku nocnego, wybór nieodpowiedniego obuwia do ciągłego chodzenia lub uprawiania sportu itp..

Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest ustalenie przyczyny bólu. Tylko bezpośredni wpływ na chorobę lub stan może pomóc w wyeliminowaniu bólu. Niemożliwe jest leczenie bólu w izolacji, ponieważ maskuje to zmiany patologiczne i towarzyszy szybszemu rozwojowi patologii.

Charakter bólu w odcinku krzyżowym kręgosłupa

Należy zwrócić uwagę na charakter bólu w okolicy odcinka krzyżowego kręgosłupa, ponieważ może to świadczyć o rozwoju określonej choroby. Przeanalizujemy tylko najczęstsze objawy zespołu bólowego u współczesnych pacjentów..

Ostry ból w odcinku krzyżowym kręgosłupa, który pojawia się nagle po nagłych ruchach lub ciężkim podnoszeniu, może świadczyć o zniszczeniu krążka międzykręgowego L5-S1. Może to być wyciśnięcie (pęknięcie) lub wypadnięcie przepukliny.

A ciągły ból w odcinku krzyżowym kręgosłupa o charakterze obolałym lub ciągnącym wskazuje raczej, że u pacjenta rozwija się deformująca choroba zwyrodnieniowa stawów biodrowo-krzyżowych. Choroba ta charakteryzuje się wyjątkowo powolnym przebiegiem. Oprócz bólu w godzinach porannych występuje lekka sztywność. Znika po kilku godzinach. Idąc spać możesz poczuć, że nie ma gdzie położyć nóg, trudno jest je wygodnie ułożyć w łóżku, występuje napięcie w mięśniach pośladków i uda.

Silny ból w odcinku krzyżowym kręgosłupa pojawiający się po długim spacerze lub zmianie pozycji ciała może być objawem zniszczenia stawu krzyżowo-guzicznego. To poważna patologia, która stopniowo prowadzi do trudności w defekacji. Pacjent nie może siedzieć bez bólu, jest zmuszony do korzystania ze specjalnych urządzeń łagodzących swój stan podczas siedzenia.

Silny ból w odcinku krzyżowym kręgosłupa może być oznaką zespołu gruszkowatego. Charakterystyczną cechą tej choroby jest to, że bolesność pojawia się podczas próby odsunięcia nogi od ciała w pozycji stojącej. Każdy ruch w bok powoduje najsilniejsze lumbago.

W przypadku osteochondrozy, nieskomplikowanej przez wypukłość i przepuklinę, ból jest tępy, okresowy. Występują głównie po długotrwałej statycznej pozycji ciała lub nietypowej aktywności fizycznej..

Leczenie bólu kręgosłupa krzyżowego

Leczenie bólu w odcinku krzyżowym kręgosłupa należy rozpocząć od wizyty u kręgowca. Jeśli w przeddzień wystąpienia zespołu bólowego wystąpił traumatyczny efekt, odwiedź traumatologa.

Lekarz przeprowadza wstępne badanie i zbiera dane wywiadu. Na podstawie wyników tej pracy będzie mógł postawić wstępną diagnozę. Następnie opracowywany jest indywidualny plan dodatkowych badań. Na przykład, jeśli lekarz ma wystarczające powody, by sądzić, że ból jest związany z rozwojem zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa lub tocznia rumieniowatego układowego, wówczas zaleci badanie krwi na czynniki reumatyczne. A jeśli pojawią się sugestie, że patologia jest związana z naruszeniem procesów metabolicznych w organizmie, zostanie przepisane biochemiczne badanie krwi. Może wykluczyć dnę, cukrzycę i wiele innych potencjalnie niebezpiecznych chorób..

Wymagane jest zdjęcie rentgenowskie w różnych rzutach. Pozwala zidentyfikować patologie tkanki kostnej. Obrazy mogą przedstawiać pośrednie oznaki rozwoju osteochondrozy i jej powikłań, deformację choroby zwyrodnieniowej stawów, osady soli itp. W trudnych przypadkach badanie MRI pomoże zdiagnozować. Pozwala na wizualizację stanu tkanki chrzęstnej, więzadeł, ścięgien i mięśni.

Nie ma oddzielnego leczenia bólu kręgosłupa krzyżowego. To bezcelowa i niebezpieczna czynność. Terapię przeprowadza się w odniesieniu do choroby wywołującej ból.

Najskuteczniej leczy się takie choroby metodami terapii manualnej. Na przykład ręczna trakcja kręgosłupa stwarza warunki do całkowitej odbudowy tkanki chrzęstnej, łagodzi ucisk nerwów korzeniowych i ich gałęzi. Po 2-3 sesjach pacjent odczuwa całkowitą eliminację dyskomfortu.

Osteopatia służy do przywrócenia procesów mikrokrążenia limfy i krwi w zmianach. W ten sposób poprawia się odżywianie komórek i przyspiesza proces regeneracji uszkodzonych miejsc tkankowych..

Gimnastyka lecznicza i kinezyterapia przywracają normalny stan włókien mięśniowych, zapewniają elastyczność aparatu więzadłowego i ścięgien.

Zalecamy leczenie w specjalistycznych poradniach terapii manualnej. Znajdź taki, w którym mieszkasz i poproś o pomoc.

Istnieją przeciwwskazania, potrzebna jest specjalistyczna porada.

Możesz skorzystać z usługi bezpłatnej wizyty u lekarza pierwszego kontaktu (neurolog, kręgarz, kręgowiec, osteopata, ortopeda) na stronie internetowej poradni Free Movement. Podczas pierwszej bezpłatnej konsultacji lekarz zbada Cię i przeprowadzi wywiad. Jeśli pojawią się wyniki MRI, USG i RTG, przeanalizuje obrazy i postawi diagnozę. Jeśli nie, wypisze niezbędne wskazówki.

Choroby kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego

Każda osoba prędzej czy później napotyka ból w dolnej części pleców, rozprzestrzeniający się niżej do okolicy krzyżowej. Mogą pojawić się po wysiłku fizycznym, nagłych ruchach lub zgięciach i mogą być wynikiem przeżywanego stresu i innych przyczyn. W tym przypadku najczęściej, dopóki ból nie stanie się zbyt intensywny, starają się go samodzielnie wyeliminować. Warto jednak wiedzieć, że czasami nawet najmniejszy ból może być spowodowany poważną chorobą, która wywoła powikłania..

Zawartość materiału

Każdą z chorób kręgosłupa lędźwiowego można pomylić z lumbodynią. Dlatego ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem i ustalić przyczynę bólu układu mięśniowo-szkieletowego w okolicy lędźwiowej..

Główne choroby kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego

Ostro chora dolna część pleców może wskazywać na następujące choroby:

  • Osteochondroza, która jest konsekwencją zniszczenia tkanki chrzęstnej krążków międzykręgowych.
  • Spondyloza. Charakteryzuje się dystroficznymi zmianami w krążkach międzykręgowych.
  • Spondyloartroza. W przypadku tej choroby krążki międzykręgowe są przemieszczane i przerzedzane.
  • Przepuklina międzykręgowa z powodu pęknięcia dysku kręgosłupa.
  • Zapalenie korzonków nerwowych, które pojawia się z powodu ucisku i następującego po nim zapalenia korzeni nerwowych rdzenia kręgowego.
  • Rwa kulszowa. To zapalenie nerwu kulszowego.
  • Lumbago powodujący zespół bólowy spowodowany przemieszczeniem lub deformacją krążków międzykręgowych i kręgów.
  • Syndrom mięśnia gruszkowatego, wynikający z przyczyn zewnętrznych lub chorób narządów miednicy i okolicy krzyżowej.

Lumbodynia jest rozumiana jako zespół objawów, objawiający się okresowymi bólami kręgosłupa, dotykającymi zarówno dorosłych, jak i dzieci. Choroba może wystąpić bez wyraźnego powodu lub być oznaką innych problemów z układem mięśniowo-szkieletowym.

Ważne: Aby określić chorobę kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego, lekarz przeprowadzi badanie zewnętrzne i, jeśli to konieczne, prześle je na zdjęcie rentgenowskie, tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny.

Leczenie kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego i objawów może być zarówno zachowawcze, jak i operacyjne.

Zalecamy przestudiowanie:

  • Ćwiczenia na osteochondrozy szyjki macicy w domu
  • Co zrobić ze złamaniem kości ogonowej i jak długo trwa gojenie?

Najczęstsze objawy

Głównym objawem jest ból pleców w okolicy lędźwiowej. Jeśli jednak boli plecy, problem może wkrótce przybrać szerszy charakter i prowadzić do:

  • bóle o różnym charakterze w okolicy pośladków i różnych obszarach nóg: ich grzbiet, podudzi;
  • drętwienie nóg;.
  • ograniczona mobilność;
  • nasilający się ból krzyża podczas schylania się.

Czasami konsekwencjami choroby kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego są nie tylko bóle w niektórych okolicach, ale także inne objawy, na przykład: zwiększona potliwość, mrowienie i pieczenie nóg, żylaki, problemy z oddawaniem moczu, nieprawidłowe funkcjonowanie narządów miednicy i wiele innych.

Charakter bólu może być ostry - pojawiający się samoistnie, podostry - pojawiający się po pewnym czasie od przyczyny powstania, przewlekły - utrzymujący się przez kilka dni.

Dodatkowo polecamy:

  • Osteochondroza podczas ciąży: przyczyny i metody leczenia
  • Ciąża z przepukliną kręgosłupa: czy konieczne jest leczenie i czy możliwe jest poród?

Przyczyny pojawienia się choroby kręgosłupa lędźwiowego

Głównym początkiem chorób kręgosłupa jest nieodpowiednio dobrany poziom aktywności fizycznej. Ale przyczyną skurczów mogą być również:

  • Brak prostych obciążeń i regularnie wykonywanych ćwiczeń fizycznych. Siedzący tryb życia przyczynia się do tego, że kręgosłup maleje, procesy nerwowe są uszczypnięte, a w okolicy lędźwiowej pojawiają się choroby.
  • Zwiększone obciążenia dynamiczne. Powód ten często staje się podstawą rozwoju choroby u sportowców i osób pracujących, któremu towarzyszy ciągły wysiłek fizyczny, jeśli nie stosuje się specjalnych gorsetów i pasów..
  • Krzywizna postawy. Ciągła nieuwaga we własnej postawie może znacznie zwiększyć ryzyko wystąpienia chorób kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego.

Ważne: Musisz monitorować swoją postawę nie tylko podczas siedzenia, ale także podczas chodzenia.

Podczas leczenia chorób kręgosłupa, którym towarzyszą ciągłe lub epizodyczne skurcze, lekarze przepisują leki przeciwbólowe.

  • Naruszenie jednolitości rozwoju wspierającego gorsetu kręgosłupa. Jeśli na jednym ramieniu często dźwigany jest duży ciężar, wkrótce mogą pojawić się problemy z plecami.
  • Płaskostopie. Bez względu na stadium choroby, w każdym przypadku wpływa to na rozkład masy ciała.

Jeśli rozwój problemów z plecami jest konsekwencją innej choroby, więcej uwagi należy poświęcić jej leczeniu: na przykład chodzenie na ćwiczenia terapeutyczne, noszenie specjalnego ubrania lub butów..

  • Wrodzone choroby. Aby zmniejszyć ryzyko problemów w tym przypadku, możesz zastosować profilaktykę.
  • Urazy odniesione za życia. Często pozornie drobne siniaki i skręcenia goją się same, chociaż wizyta u lekarza w odpowiednim czasie może ujawnić przyszłe problemy z kręgosłupem na wczesnym etapie..
  • Zła dieta i złe nawyki. Ważne jest, aby monitorować optymalny poziom witamin i minerałów, które pozwolą utrzymać aktywność życiową na odpowiednim poziomie..
  • Regularna hipotermia. Wiele chorób kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego zaczyna się od ciągłego narażenia pleców na niskie temperatury i przeciągi.

Podobnie jak lumbago szyjki macicy, ból w dole pleców występuje częściej u osób w średnim wieku i starszych. Objaw ma swoją nazwę ze względu na charakter skurczu - ostry i nagły. Inne nazwy to „lumbago” i „ostre lędźwiowo-krzyżowe zapalenie korzonków nerwowych”. Lumbago w dolnej części pleców może być konsekwencją niewłaściwego stylu życia lub odzwierciedlać obecność jakiejkolwiek choroby. Możesz samodzielnie złagodzić lub zmniejszyć ból, jednak w przypadku pojawienia się skurczów należy skonsultować się z lekarzem.

Film przedstawia ćwiczenia na kręgosłup lędźwiowy

Oczywiście pojedyncze zdarzenie lub choroba spośród opisanych powyżej niekoniecznie powoduje problemy z kręgosłupem, jednak zbieżność kilku przyczyn może spowodować poważne problemy. Dlatego też, jeśli pojawiają się podejrzenia, lepiej sprawdzić własne zdrowie i codziennie pamiętać o prostych sposobach jego zachowania..

Choroby kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego

Choroby kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego rozwijają się w wyniku naturalnego procesu starzenia, a niewłaściwy styl życia i urazy zwiększają prawdopodobieństwo ich wystąpienia. Najczęściej patologie te wiążą się ze zniszczeniem chrząstki - krążków międzykręgowych i stawów międzykręgowych. Aby poradzić sobie z takimi problemami, nie wystarczy stosować leki, trzeba zmienić styl życia - zacząć się więcej ruszać, przestawić się na zdrową żywność i zrzucić zbędne kilogramy.

Powody

Choroby w okolicy lędźwiowo-krzyżowej grzbietu są szeroko rozpowszechnione. Dzieje się tak, ponieważ na tę część kręgosłupa nieustannie działają różne obciążenia i, w przeciwieństwie do kręgów piersiowych, nie jest on niczym chroniony. Kręgi lędźwiowe podtrzymują ciężar podczas chodzenia, a ciężar spada na kość krzyżową, gdy osoba siedzi. Choroby rozwijają się z powodu takich czynników ryzyka, nadwagi ciała, dużego stresu fizycznego, nagłych ruchów, skutków traumatycznych.

W większości przypadków choroby dolnej części pleców sprowadzają się do problemu, takiego jak osteochondroza. W sytuacji tej choroby krążki międzykręgowe ulegają powolnej, ale pewnej deformacji. Powikłaniami są ucisk korzeni nerwowych, tworzenie się osteofitów (narośli kości), przepuklinowe wypukłości i wypukłości.

  • Radzimy przeczytać: jak leczyć osteofity kręgosłupa lędźwiowego.

Chrząstka umiera z powodu pogorszenia krążenia krwi i procesów metabolicznych w pobliskich tkankach, przez które odżywiają się stawy. W rezultacie pogarsza się stan zarówno komórek kostnych, jak i kręgów. W tym cierpią negatywne zmiany i akcentują kręgi kości krzyżowej. Naturalnym procesem jest degeneracja tkanki chrzęstnej, a następnie kostnej dolnej części pleców i kości krzyżowej. Jest to nieuniknione ze względu na starzenie się i ciągłe drobne urazy, które nakładamy na dolną część pleców. Jednak procesy degeneracyjno-dystroficzne, choć nieodwracalne, można spowolnić, zmieniając styl życia.

Głównym czynnikiem ryzyka jest nacisk na krążki międzykręgowe i stawy międzykręgowe. Kiedy osoba podnosi dużo ciężaru, obciążenie rozchodzi się wzdłuż kręgosłupa w nierównomiernym stopniu i to kręgi lędźwiowo-krzyżowe zajmują go większość.

Ponadto istnieje ryzyko problemów z zarobkiem z kręgosłupem lędźwiowo-krzyżowym, jeśli masz:

  • Brak aktywności fizycznej. Współcześni ludzie spędzają większość czasu przed ekranem komputera. W takiej sytuacji osłabione są mięśnie, które normalnie powinny wspierać dolną część pleców i kość krzyżową. Ponadto długotrwałe siedzenie samo w sobie powoduje niepotrzebny stres w okolicy chrząstki;
  • Zbyt duży nacisk na dolną część pleców. Ta chwila dotyczy tych, którzy lubią rekordy sportowe i ciężko pracują fizycznie. Aby zapobiec urazom w okolicy lędźwiowej i krzyżowej, zaleca się stosowanie specjalnych przyrządów ortopedycznych. Dlatego ciężarowcy używają specjalnych pasów podtrzymujących;
  • Skrzywienie kręgosłupa. W wyniku zmian skoliotycznych lub kifotycznych w dolnej części pleców niepotrzebny ucisk cierpią również stawy stawowe dolnej części pleców;
  • Nieprawidłowe rozłożenie obciążenia w dolnej części pleców. Dzieje się tak w przypadkach, gdy na przykład ludzie niosą ciężkie ładunki jedną ręką;
  • Płaskostopie. Taka choroba prowadzi również do tego, że każde obciążenie nieprawidłowo obciąża kręgosłup;
  • Traumatyczne skutki i ich powikłania. Są to zarówno poważne urazy, jak złamanie dolnej części pleców czy kości krzyżowej, jak i drobne, jak skręcenia mięśni. Osoby z takimi „drobnymi” urazami często przyjmują leki na własny rachunek i szkodzą sobie jeszcze bardziej w przyszłości. A poważne uszkodzenia mechaniczne w wielu przypadkach ciągną się na szlaku do końca życia;
  • Niezdrowa dieta i dodatkowe kilogramy. Krążki międzykręgowe w odcinku lędźwiowym pilnie potrzebują normalnego przebiegu procesów metabolicznych. Tłuste, słone i słodkie potrawy mają na nie negatywny wpływ. Ponadto nadmierna masa ciała, którą uzyskuje się w wyniku stosowania takich produktów, jest ciągłym nienaturalnym obciążeniem okolicy lędźwiowo-krzyżowej..

Nie zapominaj, że większość chorób okolicy lędźwiowo-krzyżowej jest naturalną częścią procesu starzenia. Krążenie krwi w tkankach chrzęstnych pogarsza się, rozrzedzając się od wnętrza ciała kręgów dolnej części pleców. Tego wszystkiego nie można uniknąć, ale pojawienie się takich deformacji związanych z wiekiem można spowolnić..

W chorobach kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego objawy często mają podobny charakter. Pojawiają się bolesne odczucia, pogarsza się ruchliwość i wrażliwość. Częściowo zablokowane unerwienie narządów wewnętrznych okolicy miednicy, mięśnie kończyn dolnych.

Osteochondroza i jej powikłania

W przypadku osteochondrozy okolicy lędźwiowo-krzyżowej tkanka chrząstki międzykręgowej jest zdeformowana. Wysycha, przestaje być elastyczny. W rezultacie kostne ciała kręgów ściskają go, a on, jak wygięta sprężyna, zaczyna zmieniać swój kształt pod wpływem obciążenia.

W przypadku degeneracyjno-dystroficznych procesów krążków międzykręgowych pacjent cierpi na zespół bólowy, upośledzona jest ruchliwość w okolicy lędźwiowej. Ponadto w przypadku ucisku nerwów można zaobserwować następujące objawy:

  • Parestezje nóg: drętwienie i uczucie „ciągłej gęsiej skórki”;
  • Dysfunkcja narządów miednicy;
  • W niektórych przypadkach nietrzymanie moczu i kału;
  • Ból promieniujący do kończyn dolnych.

Spondyloza lędźwiowo-krzyżowa

Kiedy krążki międzykręgowe nie są w stanie wytrzymać obciążenia, ich wysokość często maleje. W rezultacie kostne ciała kręgów zaczynają się stykać i doświadczają tarcia. Zamiast zdeformowanej tkanki kostnej organizm wyrasta na nowy, a jego nadwyżka formuje się w postaci kolców po bokach kręgów. Te ciernie skierowane są bezpośrednio na stawy chrzęstne i naturalnie jeszcze bardziej je ranią..

Z kolei niszczenie dysków jest przyspieszane, tarcie między kręgami jeszcze bardziej wzrasta - deformacje są zamknięte w kole.

Prawdopodobieństwo powikłań neurologicznych osteochondrozy wzrasta z powodu ucisku korzeni nerwowych. Zespół bólowy nasila się, mobilność się pogarsza.

Wypukłość lędźwiowa

Krążki międzykręgowe w odcinku lędźwiowym składają się z gęstej włóknistej błony na zewnątrz i miękkiego jądra miażdżystego od wewnątrz. Razem tworzą elastyczną strukturę, która umożliwia ruchy kręgosłupa. Z powodu osteochondrozy wysychają i tracą właściwości elastyczne. Pod obciążeniem zmieniają kształt, a część włóknistej membrany wystaje.

Występ nazywa się wypukłością. Tkanka chrzęstna, która przekroczyła swoje fizjologiczne granice, może uszczypnąć nerwy, co oznacza, że ​​może powodować wszystkie te same nieprzyjemne objawy - parestezje, ból, sztywność.

Ale główne niebezpieczeństwo występu lędźwiowego polega na tym, że wystająca część pierścienia włóknistego może nie wytrzymać nacisku kręgów i pęknąć pod obciążeniem. W tej sytuacji miazga wyjdzie przez powstałą szczelinę i powstanie przepuklina lędźwiowa..

Przepuklina lędźwiowa

W przypadku naruszenia integralności błony włóknistej miękka miazga częściowo opuszcza przestrzeń dyskową. Najczęściej w tej pozycji korzeń nerwowy dolnej części pleców zaczyna odczuwać silny ucisk. Aby poradzić sobie z bólem, ciało kurczy spazmatycznie mięśnie lędźwiowe..

Pojawiają się objawy neurologiczne. Pogarsza się wrażliwość kończyn dolnych, zaburzona jest praca narządów miednicy. Ból nóg.

Przepuklina jest również niebezpieczna, ponieważ jeśli jest skierowana do tyłu (grzbietowo) w kierunku kanału kręgowego, to może wystąpić jej zwężenie (zwężenie). W rezultacie rdzeń kręgowy zacznie się ściskać. Może to prowadzić do pozostawienia pacjenta na wózku inwalidzkim na całe życie z powodu paraliżu. Aby poradzić sobie z przepukliną i zapobiec poważnym konsekwencjom, często konieczne jest uciekanie się do interwencji chirurgicznej. W przypadku przepukliny grzbietowej jest to szczególnie konieczne, ale także komplikowane przez specyficzną lokalizację ujścia miazgi.

Lumbodynia

Lumbodynia w medycynie nazywa się lumbago. Ten stan charakteryzuje się silnym bólem i sztywnością. Pacjent nie jest w stanie poruszyć ciałem, schylić się, a nawet wyprostować. Przyczyny lumbodynii leżą w zaciśnięciu korzenia nerwowego dolnej części pleców. Aby chronić tkankę nerwową przed dalszą deformacją, mózg wysyła sygnał do pobliskich mięśni, aby się skurczyły. Powstaje silny skurcz, a pacjent nie jest w stanie się poruszać. Lumbago - mechanizm obronny przed uszkodzeniem korzenia nerwu.

Lędźwiowy odcinek lędźwiowy odcinka lędźwiowego nie jest chorobą niezależną. Jest to objaw ogólnej patologii kręgosłupa lędźwiowego. Może objawiać się w wyniku wypukłości, przepuklin, a nawet nagłych ruchów pacjenta z osteochondrozą.

Jeśli ten stan cię wyprzedził, nie próbuj się prostować. Lepiej przyjmij wygodną pozycję i spróbuj rozluźnić mięśnie. Spróbuj się wyprostować tylko wtedy, gdy ustąpi ból w dole pleców. Trzymaj się maksymalnie, ale nie ruszaj się do momentu, w którym przeszywają silne bóle.

Weź leki przeciwbólowe. Jeśli nie byłeś jeszcze widziany przez neurologa, udaj się do lekarza. Konieczne może być leczenie chorób kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego.

Rwa kulszowa

Rwa kulszowa to stan, w którym nerw kulszowy jest uciskany i zaogniony. Nazywa się to również rwa kulszowa. Objawy obejmują:

  • Zespół ostrego bólu, gorzej, jeśli usiądziesz;
  • Strzela, jeśli spróbujesz wstać;
  • Współistniejące objawy parestezji kończyn dolnych;
  • Trudności w chodzeniu, pochylanie się;
  • Ból biodra promieniujący do stóp.

Początkowo bolesne odczucia są łagodne, zlokalizowane w okolicy miednicy i okolicy lędźwiowo-krzyżowej. Kończyny dolne zaczynają boleć. Rwa kulszowa w tej postaci może rozwijać się przez długi czas. Nagłe ruchy, urazy lub narażenie na niskie temperatury przenoszą ją z postaci przewlekłej w fazę zaostrzenia.

Leczenie

Kiedy pacjent zgłasza się do neurologa z ostrym bólem, priorytetem jest ich powstrzymanie. W tym celu stosuje się leki przeciwbólowe i niesteroidowe leki przeciwzapalne. W przypadku nieznośnego bólu przepisuje się zastrzyk - blokadę kręgosłupa nowokainy. Po zakończeniu okresu zaostrzenia należy pomyśleć o zapobieganiu nawrotom.

Chrząstki i tkanki kostne nie są przywracane, ale można spowolnić rozwój patologii dolnej części pleców, aby zapobiec nawrotom ataków bólu. Aby to zrobić, musisz zmienić styl życia - zacznij więcej się ruszać, schudnij, przestań jeść śmieciowe jedzenie. Zabiegi masażu i fizjoterapii są odpowiednie jako leczenie dodatkowe.

  • Radzimy przeczytać: leczenie osteopenii kręgosłupa lędźwiowego.

Zwróć uwagę na powierzchnię, na której śpisz. Aby zapobiec rozwojowi problemów z dolną częścią pleców, musisz spać na średnio twardym łóżku. Zarówno zbyt miękkie, jak i zbyt twarde pokrycia pogarszają stan kręgosłupa lędźwiowego. Idealne są materace ortopedyczne, których jest obecnie na rynku wiele..

Autor: Petr Vladimirovich Nikolaev

Kręgarz, traumatolog ortopeda, terapeuta ozonowy. Metody leczenia: osteopatia, relaksacja poizometryczna, zastrzyki dostawowe, miękka technika manualna, masaż tkanek głębokich, technika przeciwbólowa, kranioterapia, akupunktura, dostawowe podawanie leków.

Przyczyny, objawy i leczenie osteochondrozy kręgosłupa krzyżowo-lędźwiowego. Porada eksperta

Osteochondroza jest rozumiana jako patologiczna zmiana w konfiguracji kręgów z zaburzeniami morfologicznymi wywołanymi długotrwałym stresem. Kręgosłup lędźwiowy jest pod tym względem najbardziej wrażliwy, ponieważ tutaj występują największe obciążenia statyczne i dynamiczne.

Co to jest?

Osteochondroza krzyżowo-lędźwiowa jest chorobą zwyrodnieniowo-dystroficzną chrząstki międzykręgowej stawowej kręgosłupa. W wyniku rozwoju patologii wysokość dysków maleje, tracą one swoje właściwości do amortyzacji. Ból w osteochondrozie jest powikłaniem zwyrodnienia.

Przyczyny i czynniki rozwoju choroby

Lekarze nie wykluczają genetycznego przenoszenia patologii w ponad połowie przypadków. Pozostałe przyczyny to czynniki pozakręgowe:

  • nierówna postawa;
  • napięcie mięśni spowodowane wysiłkiem fizycznym;
  • podnosić ciężary;
  • hipodynamia (najczęstsza przyczyna);
  • zapalenie i infekcja (zapalenie kości i szpiku, gruźlica);
  • zmiany hormonalne;
  • wrodzone anomalie szkieletowe;
  • płaskostopie;
  • choroby endokrynologiczne (otyłość, niedoczynność tarczycy);
  • wszelkie urazy pleców (nawet proste siniaki);
  • naprężenie;
  • złe odżywianie;
  • zmiany wieku.

Aby wywołać patologię, najczęściej hipotermię i fizyczne przeciążenie.

Z tego, co wynika?

Naukowcy wciąż nie są w stanie zidentyfikować najważniejszego czynnika powodującego pojawienie się chondrozy. Wiele osób uważa, że ​​osteochondroza jest ceną ludzkości za wyprostowane chodzenie.

Grupa ryzyka obejmuje osoby, których praca wiąże się z obciążeniami na plecach:

  • przeprowadzki, sprzedawcy, kelnerzy, budowniczowie, nauczyciele, sportowcy;
  • sterowniki, informatycy.

objawy i symptomy

Początkowe etapy patologii są rzadko diagnozowane ze względu na niedobór objawów. Rozwój osteochondrozy jest zwykle stopniowy. Istnieje wiele objawów choroby.

Typowe objawy można podzielić na kilka grup:

  1. Zespół niedokrwienny - rozwija się w wyniku ucisku tętnic przechodzących przez kręgi. Zakłócone odżywianie nóg i narządów miednicy.
  2. Zespół kręgosłupa - szkielet pacjenta ulega deformacji pod wpływem zaburzeń w pęczku nerwowo-naczyniowym. Pojawia się garbienie się, zanik mięśni, napięcie w chodzie.
  3. Zespół bólowy jest głównym. Jego siła zależy od stopnia patologii. Początkowo ból jest odczuwalny tylko podczas wykonywania aktywności fizycznej. Ale gdy rozwija się osteochondroza, ostry ból lub lumbago pojawia się nawet podczas kichania, kaszlu. Podczas badania palpacyjnego można poczuć napięcie mięśni.
  4. Zespół statyczny - transformacja kręgów prowadzi do ich niespotykanej ruchliwości, co powoduje skoliozę i kifozę. Wówczas traci elastyczność kręgosłupa i osoba nie może w pełni wyprostować się.
  5. Zespół neurologiczny jest wynikiem szczypania zakończeń nerwowych. Zmniejsza się wrażliwość skóry, ruchy nóg stają się trudne, aż do paraliżu, niedowładu. Może wystąpić nadmierna potliwość z dreszczami.

Objawy korzeniowo-naczyniowe

Objawy korzeniowo-naczyniowe są wynikiem uszczypnięcia pęczka nerwowo-naczyniowego. Objawia się intensywnym bólem, który przebiega jako nerwoból i jest tak specyficzny, że są izolowane oddzielnie.

Uszczypnięty, zaogniony i opuchnięty korzeń nerwu jest bardzo wrażliwy na wszelkie podrażnienia. Ból pojawia się nagle, przeszywa dolną część pleców i promieniuje do nogi, dlatego nazywa się go „lumbago” lub „lumbago”. Wysiłek prowadzi do zwiększonego bólu.

Jeśli korzeń jest częścią nerwu kulszowego, ból „przeszywa” pośladek do dołu podkolanowego i poniżej - jest to tzw. „Lumboischialgia”. Towarzyszy mu zimno lub ciepło w dolnej części pleców i nóg..

Ostre lumbago jest rozważane w ciągu 1-2 tygodni, po czym zamienia się w przewlekłe zapalenie..

Etapy choroby

Istnieją 4 etapy osteochondrozy regionu lędźwiowo-krzyżowego:

  1. W początkowej fazie dochodzi do zmian w powierzchni chrząstki - wysycha i pojawiają się na niej pęknięcia.
  2. W drugim etapie pierścień włókniakowy, w którym znajdowało się jądro, ulega stopniowemu zniszczeniu..
  3. Po pęknięciu pierścienia jądro wypada (wypadnięcie) i tworzy się przepuklina międzykręgowa. Fragmenty upuszczonego dysku zawsze uciskają korzenie nerwowe. Objawia się pieczeniem, drętwieniem i utratą wrażliwości. Bóle stają się ostre i długotrwałe. Kręgosłup jest zdeformowany, dochodzi do skoliozy i kifozy.
  4. Destrukcyjne procesy wpływają na kręgi, stawy, więzadła. Dysk jest całkowicie zastąpiony tkanką łączną. Ból ustępuje, ale ruchliwość i elastyczność kręgów zanika.

I stopień

Na pierwszym etapie osteochondrozy lędźwiowo-krzyżowej osoba odczuwa dyskomfort i ból w dolnej części pleców. Jest okresowa, ciągnie i boli. Ruchy kręgosłupa są nadal zachowane, a jego zgięcie nie jest wygładzone.

II stopień

W fazie 2, z powodu niestabilności kręgów, mięśnie pleców są stale napięte. Kręgi stają się bardziej ruchliwe, a ból nasila się. Pacjenci skarżą się na zmęczenie i dyskomfort w odcinku lędźwiowym.

Zespół bólu staje się regularny, silny i trwały. Leki są wymagane. Ruch jest już zauważalnie ograniczony, zgięcie dolnej części pleców jest lekko wygładzone.

Metody diagnostyczne

Podczas badania lekarz może zauważyć następujące zmiany:

  • badanie dotykowe ujawnia ostrą bolesność;
  • zmniejszona wrażliwość skóry;
  • obwisłe stopy;
  • skolioza i kifoza;
  • przemieszczenie pośladków - asymetria;
  • ograniczony ruch;
  • asymetria rombu Michaelisa;
  • podczas chodzenia pacjent podnosi wysoko nogę.

Na zdjęciu rentgenowskim kręgosłupa krzyżowo-lędźwiowego określa się wysokość dysków, obecność narośli i soli oraz zwężenie pęknięć między kręgami. Wykonany w 3 rzutach.

CT - pozwala uzyskać bardziej pouczające obrazy niż w przypadku radiografii, MRI zapewnia najdokładniejszą diagnozę.

Jak traktować?

Leczenie zachowawcze obejmuje:

  • używanie narkotyków;
  • trakcja kręgosłupa;
  • fizjoterapia;
  • Terapia ruchowa;
  • masaż;
  • Terapia manualna;
  • akupunktura.

Farmakoterapia

Głównym celem terapii lekowej jest złagodzenie bólu w dotkniętym obszarze, złagodzenie stanu zapalnego i przywrócenie uszkodzonych tkanek.

Do leczenia są przepisywane:

  • środki przeciwbólowe;
  • środki zwiotczające mięśnie;
  • chondroprotektory;
  • niesteroidy przeciwzapalne;
  • witaminy i diuretyki; leki poprawiające mikrokrążenie.

W niektórych przypadkach mogą być zalecane blokady. Czas trwania leczenia zależy od zaniedbania stanu..

Leki

W leczeniu osteochondrozy przepisywane są następujące grupy leków:

  1. Leki przeciwzapalne (niesteroidowe) - Nise, Diclofenac, Indomethacin, Nimesulide, Lornosikam, Voltaren, Ketorol. Stosowane są w leczeniu drugiego stadium choroby. Mogą być używane jako pigułki i zastrzyki.
  2. Leki zwiotczające mięśnie - Tolperyzon, Tetrazepam, Midocalm, Tizanidine. Łagodzą skurcze mięśni i łagodzą ból.
  3. Angioprotectors - poprawiają mikrokrążenie w dotkniętym obszarze, zapobiegają zastojom żylnym: Actovegin, Xanthinolnacotinate, Trental, Agapurin, Pentoxifylline, Lipoic and Nikotinic acid.
  4. Miejscowe środki znieczulające - stosowane w zatorach. Są łączone z lekami przeciwbólowymi i glikokortykosteroidami. Ból szybko znika, a efekt utrzymuje się przez kilka tygodni. Tylko lekarz powinien wykonać blokadę. Przy najmniejszym błędzie we wstępie osoba może pozostać niepełnosprawna.
  5. Witaminy i minerały - Alfacalcidol, Tocopherol, Mexidol, Berlition, Calcium D3 Nycomed, Milgamma. Przywracają funkcje włókien nerwowych, usprawniają procesy regeneracji.
  6. Chondroprotectors - pomagają przywrócić chrząstkę. Najpopularniejsze środki to Holtrex, Elbona, Alfutol, Teraflex, Rumalon itp..

Terapia manualna

Terapia manualna również musi być wykonywana prawidłowo. Pomaga przywrócić prawidłowe ustawienie kręgów i uniknąć operacji. Zabiegi są możliwe tylko poza zaostrzeniami.

Fizjoterapia

Fizjoterapeutyczne metody leczenia osteochondrozy:

  • UFO;
  • darsonwalizacja;
  • elektroforeza z nowokainą;
  • fonoforeza;
  • hydromasaż;
  • kąpiele lecznicze;
  • masaż;
  • terapia laserowa;
  • magnetoterapia,
  • UHF;
  • ultradźwięk;
  • terapia detensorowa;
  • UHT;
  • parafina.

Masaż

Masaż jest nie tylko przyjemny, poprawia ukrwienie tkanek, zmniejsza bóle, rozluźnia masę mięśniową, wzmacnia gorset mięśniowy. Kurs masażu powinien odbywać się w fazie podostrej, natomiast każda sesja powinna obejmować głaskanie, pocieranie, ugniatanie, ściskanie i potrząsanie.

Akupunktura

Skuteczność akupunktury to:

  • stymulacja odpowiedzi adaptacyjnych;
  • zwiększenie siły odpornościowej;
  • ulga w bólu;
  • zmniejszenie obrzęków;
  • łagodzenie skurczów mięśni;
  • relaksujące działanie.

Największy efekt osiąga się we wczesnych stadiach choroby..

Gimnastyka

Gimnastyka lecznicza w osteochondrozy krzyżowo-lędźwiowej jest przedmiotem obowiązkowym. Pomaga wzmocnić mięśnie pleców i zwiększyć ruchomość odcinka lędźwiowego.

Ćwiczenia należy wykonywać regularnie i indywidualnie. Obejmują one zginanie i prostowanie, odwodzenie i przywodzenie oraz obroty. W przypadku zaostrzeń i pojawienia się przepuklin kręgosłupa uwzględniono tutaj ćwiczenia oddechowe..

Wiele ćwiczeń

Wszystkie ćwiczenia wymagają płynności i są wykonywane po rozgrzewce:

  1. Stojąc z rękami na pasku. Obróć łokcie do przodu i zaokrąglij plecy. Opuść podbródek do klatki piersiowej, aby poczuć rozciąganie mięśni pleców.
  2. Ruch kota - okrążaj i wyginaj plecy na czworakach.
  3. Leżąc na plecach, unieś i przyciśnij nogi do klatki piersiowej, trzymając się za ręce. Podciągnij głowę do kolan. Następnie zrelaksuj się. Powtórz 10 razy.
  4. Leżąc na brzuchu, ręce z tyłu, palce połączone w zamek. Podnieś głowę i unieś ramiona z podłogi, wyciągając ręce do stóp. Przytrzymaj przez kilka sekund. Relaks przeplata się z powtórzeniami.

Joga jest bardzo korzystna dla całego organizmu, dlatego często ją zalecają lekarze. Plusem jest to, że joga nie ma żadnych skutków ubocznych. Zajęcia odbywają się etapami, ze stopniowym narastaniem obciążeń. W rezultacie wszystkie mięśnie są wypracowane, więzadła segmentów są dobrze rozciągnięte i uelastycznione.

Najczęściej używane są trzy główne asany:

  • tadasana lub pozycja górska;
  • asana Cat;
  • pozy łucznika.

Interwencja chirurgiczna

Najczęstszą przyczyną operacji jest ucisk rdzenia kręgowego. Dodatkowe wskazania to uporczywy ból, niestabilność kręgów, brak wyników leczenia zachowawczego w ciągu 2 miesięcy.

Istotą operacji jest zmniejszenie nacisku na korzeń kręgowy i rdzeń kręgowy poprzez usunięcie środkowych odcinków dysku, wyrostki kostne, a następnie fiksację kręgosłupa.

Środki ludowe w domu

Środki ludowe zaliczane są do medycyny alternatywnej, są tanie i proste. Obejmuje maści, wcieranie, okłady i wywary. Zmniejszyć stan zapalny i złagodzić ból.

Środki ludowe są skuteczne na początkowych etapach, powinny pozostać jedynie dodatkiem do głównego leczenia i być uzgodnione z lekarzem.

Przepisy medycyny alternatywnej

Najpopularniejsze są następujące przepisy:

  1. Wymieszaj sok z czarnej rzodkwi, miodu i wódki w stosunku 3: 2: 1, dodaj 1 łyżkę. l. sól, wymieszaj. Używaj jako wcierania przed snem.
  2. Aby złagodzić ból, możesz zrobić kompres z tartych surowych ziemniaków zmieszanych z miodem w stosunku 1: 1. Zrób to w nocy przez tydzień.
  3. 5 g mumii, 1 łyżka. proszek z czerwonej papryki i 100 g miodu. Wymieszaj wszystkie składniki i podgrzewaj w łaźni wodnej przez pół godziny, nie doprowadzając do wrzenia. Wcieraj 1 łyżeczkę. mieszanki, lepiej w nocy.
  4. Wymieszaj kamforę, musztardę i alkohol w stosunku 1: 1: 2. Okazuje się, że maść w płynie. Nakładaj codziennie jako wcieranie.
  5. Wymieszaj korzeń chrzanu i alkohol w równych proporcjach. Użyj do wcierania.

Odżywianie: żywność pokazana na tę dolegliwość

W przypadku osteochondrozy pokazano następujące produkty:

  1. Pokarm roślinny - warzywa i owoce, warzywa - źródło witamin i błonnika. Rokitnik zwyczajny i borówka brusznica są przydatne z jagód.
  2. Sfermentowane mleko i produkty mleczne - źródło wapnia, fosforu i witaminy D..
  3. W tworzeniu chrząstki biorą udział bogate w białko mięso, jaja, nasiona, produkty pełnoziarniste.
  4. owoce morza.
  5. Produkty z żelatyną i kolagenem - galaretki, galaretki, galaretki rybne.
  6. Naturalne oleje.

Dieta

W przypadku osteochondrozy lepiej jest przestrzegać diety bez soli na całe życie, zastępować cukier suszonymi owocami i miodem. Ostatni posiłek należy spożyć nie później niż 3 godziny przed snem. Przerwy między posiłkami - nie więcej niż 4 godziny. Posiłki są ułamkowe, częste, w małych porcjach jednocześnie. Tryb wodny - 1,5 litra czystej wody dziennie.

Komplikacje i konsekwencje

Powikłania obejmują wysunięcie dysków i późniejsze przepukliny międzykręgowe, osteoporozę kręgów, spondylozę.

Najczęstszym powikłaniem jest nieprawidłowe działanie układu moczowo-płciowego. Wraz z nietrzymaniem moczu, moczem i kałem (lub ich zatrzymaniem) dochodzi do stanu zapalnego narządów moczowo-płciowych i odbytnicy. U mężczyzn dochodzi do impotencji, u kobiet zapalenie macicy, jajników i przydatków. Kolka nerkowa może rozwinąć się w części nerek.

Bardzo często dochodzi do paraliżu nóg, po którym następuje niepełnosprawność.

Co się stanie, jeśli nie podejmiesz żadnych działań?

Brak odpowiedniego leczenia prowadzi do udaru kręgosłupa z porażeniem dolnej połowy ciała i nieprawidłowego funkcjonowania narządów miednicy, całkowitej niedrożności kanału kręgowego. Bez rozpoczęcia leczenia osoba może zostać trwale niepełnosprawna.

Co zrobić z zaostrzeniem?

W ostrej fazie (pierwszy dzień lub dwa) należy przejść na dietę bezsolną, zmniejszyć ilość spożywanego płynu, aby zmniejszyć obrzęk mięśni i korzeni. Możesz wziąć łagodny diuretyk Veroshpiron. Wymagany jest odpoczynek w łóżku.

Od pierwszych dni wcierania w rozgrzewające niesteroidowe maści pokazano maści:

  • Capsicam.
  • Finalgon.
  • Żel Fastum.
  • Apizartron.

Podczas remisji

Zastosowanie mają wszystkie metody fizjoterapii:

  • masaż;
  • hydromasaż;
  • Terapia manualna;
  • leczenie uzdrowiskowe;
  • balneoterapia.

Pływanie, joga są przydatne. Do zabiegów wodnych polecana jest sauna sucha.

Zapobieganie

Zapobieganie osteochondrozie:

  1. eliminacja intensywnej aktywności fizycznej;
  2. fizjoterapia;
  3. utrzymanie prawidłowej postawy;
  4. zbilansowana dieta;
  5. przestrzeganie snu i odpoczynku;
  6. terminowe leczenie innych chorób pleców.

Podczas ciąży

Główne przyczyny pojawienia się osteochondrozy u kobiet w ciąży:

  • zwiększona aktywność fizyczna;
  • naruszenia środka ciężkości i postawy z powodu przemieszczenia płodu;
  • hipodynamia;
  • przybranie na wadze;
  • zmiany hormonalne.

Czynniki prowokujące - hipotermia, brak witamin, stres.

Złożoność leczenia osteochondrozy podczas ciąży polega na ograniczonym wyborze funduszy.

W czasie ciąży zaleca się:

  • noszenie gorsetu i specjalnych butów;
  • joga lub gimnastyka;
  • utrzymanie prawidłowej postawy;
  • spacery na świeżym powietrzu;
  • odpowiednie odżywianie.

Porada eksperta

Należy przestrzegać pewnych zasad:

  1. Miejsce do spania to płaskie półtwarde łóżko, pościel wykonana z naturalnych tkanin. Przed pójściem spać warto usiąść na plecach, podnieść ręce do góry, rozprostować nogi, kilka razy rozciągnąć. Obudź się rano i wstawaj stopniowo.
  2. Powinieneś wybrać krzesło tylko z oparciem, usiąść w prostej pozycji. Podczas jazdy trzymaj ręce prawie prosto. Siedząc, zatrzymuj się co 20 minut, aby się rozgrzać.
  3. Głowa powinna być podniesiona podczas chodzenia, przydaje się półsztywny gorset. Wybierz buty na niskim obcasie.

Osteochondroza jest wyczerpująca z powodu bólu i może zmienić osobę w osobę niepełnosprawną. Konieczne jest skonsultowanie się z lekarzem i jak najwcześniejsze rozpoczęcie walki z patologią. Powrót do pełnego życia w zaniedbanej formie nie będzie możliwy. Ale plus jest taki, że każdy jest w stanie tego uniknąć, wystarczy zadbać o kręgosłup.

Jaki jest wpływ gimnastyki na osteochondrozę kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego? Kompleksy ćwiczeń

Osteochondroza dolnego odcinka kręgosłupa jest prawie pierwszą chorobą pod względem rozpowszechnienia wśród osób powyżej 30 roku życia. Istota choroby polega na pokonaniu krążków międzykręgowych w okolicy lędźwiowo-krzyżowej poprzez ich nienaturalny ucisk podczas ciężkiej pracy statycznej, która mocno obciąża plecy. Te rodzaje pracy obejmują przeprowadzki, prace biurowe itp..

Skuteczne kompleksy terapii ruchowej w osteochondrozie kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego

Osteochondroza kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego nie jest dziś rzadkością, ponieważ dolna część kręgosłupa cierpi częściej, ponieważ ma duże obciążenie podczas biegania, chodzenia, siedzenia itp. Kręgi są połączone elastycznymi dyskami, które mają właściwości amortyzujące i zapewniają elastyczność kręgosłupa. Każdy krążek zawiera półpłynne jądro otoczone stałym pierścieniem włóknistym pokrytym chrząstką. W przypadku osteochondrozy ukrwienie jest zaburzone...

Różne zestawy ćwiczeń na osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowego i krzyżowego

Osteochondroza jest chorobą, w której w okolicy kręgosłupa zachodzą procesy zwyrodnieniowo-dystroficzne. Wraz z rozwojem patologii najbardziej dotknięte są krążki międzykręgowe. Głównym objawem osteochondrozy jest zespół bólowy, którego pacjent stale doświadcza. Aby temu zapobiec, pacjent jest zmuszony zastosować różne metody terapii. W początkowej fazie wystarczy wykonywać ćwiczenia fizjoterapeutyczne, aby nie odczuwać potwornego bólu i zapobiegać dalszym...

Wszystko o głównych metodach leczenia osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego

Osteochondroza jest zwyrodnieniową zmianą kręgosłupa, której towarzyszy dystrofia i deformacja krążków międzykręgowych, zmniejszenie wysokości i narośla krukowate. Choroba często dotyka okolicę lędźwiowo-krzyżową, ponieważ jest to miejsce, w którym spadają duże obciążenia (szczególnie na 4. i 5. segmencie). Bardziej zagrożone są osoby w wieku produkcyjnym.

Główne objawy, diagnostyka i leczenie osteochondrozy kręgosłupa krzyżowo-lędźwiowego

Osteochondroza jest jedną z form uszkodzeń kręgosłupa, charakteryzujących się zwyrodnieniem i deformacją krążków międzykręgowych. Patologia może rozwinąć się w różnych częściach kręgosłupa, ale najczęściej dotyczy to okolicy krzyżowej, po czym dolna część pleców jest zaangażowana w proces zapalny. Wynika to z faktu, że okolica lędźwiowa ma duże obciążenie ze względu na funkcje motoryczne i aktywność fizyczną..

Definicja osteochondrozy kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego i jego kod ICD-10

Osteochondroza regionu lędźwiowo-krzyżowego jest szeroko rozpowszechnioną chorobą osi szkieletowej człowieka. Ta nieprzyjemna choroba występuje z powodu zmian zachodzących w krążkach międzykręgowych..